Από τη δεκαετία του 1990, τα οικογενειακά δικαστήρια καταλήγουν σε μια ορισμένη ετυμηγορία σε
διαφορές επιμέλειας που δεν καταλήγει υπέρ των παιδιών.
Εκατοντάδες υγιή, κοινωνικά ενταγμένα παιδιά απομακρύνθηκαν και απομακρύνονται από τις - κυρίως ανύπαντρες - μητέρες τους.
Οι μητέρες δεν κατηγορούνται για βία, κακοποίηση ή παραμέληση, αλλά για υποτιθέμενη διαταραχή του δεσμού τους με το παιδί.
Η κατηγορία κατά των μητέρων είναι ότι έκαναν πλύση εγκεφάλου στα παιδιά τους, ώστε να αναπτύξουν σύνδρομο γονικής
αποξένωσης, ή εν συντομία PAS, και ως εκ τούτου να απορρίψουν τον μέχρι πρότινος αγαπημένο τους πατέρα.
Στην πραγματικότητα -όπως δείχνει η έρευνα του Dr Herbert Renz-Polster- αυτή η υποτιθέμενη διάγνωση είναι εφεύρεση ενός
ψυχιάτρου παιδιών και εφήβων, ο οποίος ήθελε να τη χρησιμοποιήσει για να μετατρέψει υποθέσεις
επιμέλειας υπέρ πατέρων που ήταν ύποπτοι για παιδοφιλία.
Έτσι, ανέπτυξε τον τέλειο τρόπο για να αντιστρέψει τη σχέση δράστη-θύματος.
Στα τέλη του 2024, ο παιδίατρος, επιστήμονας και δημοσιογράφος Renz-Polster δημοσίευσε την έρευνά του σχετικά με το πραγματικό
υπόβαθρο της θεωρίας PAS στο ιστολόγιό του "kinder-verstehen.de".
Η Kla.TV συνοψίζει για εσάς το πρώτο μέρος της καλά τεκμηριωμένης και ολοκληρωμένης έκθεσής του:
Ο Δρ Renz-Polster ξόδεψε εκατοντάδες ώρες τα τελευταία χρόνια ερευνώντας τη θεωρία του Συνδρόμου Γονικής Αποξένωσης, ή
εν συντομία PAS, και διαβάζοντας τα έργα του εφευρέτη του.
Προσπάθησε να ανακαλύψει πώς οι οπαδοί αυτής της ιδεολογίας κατάφεραν να κάνουν αυτή την παράλογη
"διάγνωση" αποδεκτή στα οικογενειακά δικαστήρια.
Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, τις τελευταίες δεκαετίες - τουλάχιστον μέχρι το 2023 - κάθε μητέρα σε αυτή τη χώρα θα
μπορούσε να χάσει την επιμέλεια ή ακόμη και το δικαίωμα πρόσβασης στο παιδί της, απλώς και μόνο με τον ισχυρισμό της ΠΑΣ.
Η κατηγορία ότι η μητέρα θηλάζει το παιδί της πολύ συχνά ή για πολύ καιρό μπορεί να είναι αρκετή.
Οι ισχυρισμοί περί PAS ή "συμβίωσης" έχουν πλέον εξελιχθεί από ομάδες πίεσης με καλές διασυνδέσεις σε όπλα που
είναι δύσκολο να αμυνθούν σε αμφισβητούμενες υποθέσεις επιμέλειας, σύμφωνα με τον Herbert Renz-Polster.
Προέλευση της θεωρίας PAS
Ο Δρ Richard Gardner, ο "πατέρας" της αμφιλεγόμενης θεωρίας, ισχυρίστηκε με κάθε σοβαρότητα και με
απόλυτη πεποίθηση: "Η σεξουαλική κακοποίηση δεν είναι απαραίτητα τραυματική για ένα παιδί.
Το αν ένα παιδί τραυματίζεται από την κακοποίηση εξαρτάται από το πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει τέτοιες συναντήσεις".
"Τα σεξουαλικά κακοποιημένα παιδιά υποφέρουν επειδή η κοινωνία μας αντιδρά υπερβολικά στην παιδοφιλία".
"Τα παιδιά είναι σεξουαλικά από τη φύση τους και μπορούν να ξεκινήσουν σεξουαλικές
επαφές με ενήλικες "αποπλανώντας" τον ενήλικα".
"Στη συνέχεια, όταν η σεξουαλική σχέση αποκαλυφθεί, το παιδί θα το κάνει να φανεί σαν να
το ξεκίνησε ο ενήλικας και να φταίει ο ίδιος".
"Ο φερόμενος ως εμπειρογνώμονας ορίζει στη συνέχεια το βαθύτερο πλαίσιο πίσω από τη
σεξουαλική επαφή μεταξύ ενηλίκων και παιδιών ως εξής:
Η αιμομιξία είναι στην πραγματικότητα "μια βιολογικά επωφελής πρακτική", καθώς "διατηρεί την καθαρότητα της γενεαλογίας".
Η σεξουαλική επαφή με παιδιά θα αύξανε επίσης τον αριθμό των απογόνων".
Εσείς, αγαπητοί θεατές, θα γλιτώσετε από τις υπόλοιπες νοσηρές παρατηρήσεις του, καθώς η
λεπτομερής "ειδική γνώμη" του γίνεται πολύ αηδιαστική.
Αλλά αυτό που δεν πρέπει να αγνοηθεί σε αυτό το σημείο είναι η πραγματικότητα ότι η ίδια η φύση δεν ανέχεται την αιμομιξία.
Συνεπώς, υπάρχει απαγόρευση της αιμομιξίας σε πολλές χώρες για καλό λόγο.
Ο κίνδυνος κληρονομικών και άλλων ασθενειών είναι πάρα πολύ μεγάλος και το ποσοστό
θνησιμότητας μεταξύ των παιδιών αιμομιξίας είναι υψηλό.
Εκτός από αυτό, μιλάμε εδώ με απλά λόγια για βιασμό των παιδιών.
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τον πρώην αξιωματικό της Scotland Yard και πληροφοριοδότη Jon Wedger:
και μόνο αργότερα ανακάλυψα ότι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά επειδή οι μήτρες τους ήταν λάθος τοποθετημένες
λόγω της βλάβης που είχε προκληθεί στο νεαρό σώμα τους.
Οι άντρες είχαν προβλήματα εγκράτειας και πλάτης επειδή τα έντερά τους είχαν σπάσει και άλλα
τέτοια πράγματα. Και δεν ακούμε τίποτα γι' αυτό!
Ο πόνος που προκαλεί, ο σωματικός πόνος και μετά το τραύμα!"
Παρά τα γεγονότα αυτά, πώς μπορεί ένας κ. Gardner να εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η παιδοφιλία είναι συχνά ένα
"αποτύπωμα" απέναντι στο οποίο ο ενδιαφερόμενος είναι ανίσχυρος.
Η παιδοφιλία προκύπτει από καλές εμπειρίες κατά τη διάρκεια του σεξ μεταξύ παιδιών και ενηλίκων.
Η "οργασμική ικανοποίηση" που βιώνει το παιδί εξασφαλίζει ότι τα κακοποιημένα παιδιά θέλουν
αργότερα να κάνουν το ίδιο στα δικά τους παιδιά:
"Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πώς ένα παιδί μπορεί να "εθιστεί" σε μια τέτοια εμπειρία και στη συνέχεια να
επιθυμεί συχνή ικανοποίηση του ίδιου είδους", λέει ο Gardner.
Το αργότερο εδώ αναρωτιέται κανείς γιατί αυτός ο άνθρωπος δεν διώχθηκε ποινικά αντί να πάρει έναν τίτλο εμπειρογνώμονα!
Σχετικά με τον Dr Richard Gardner
Ο Gardner ήταν παντρεμένος και είχε τρία παιδιά- ο γάμος του με την Lee Gardner κατέληξε σε διαζύγιο.
Αρχικά εργάστηκε ως ψυχίατρος παιδιών και εφήβων σε ιδιωτικό ιατρείο, αλλά στη συνέχεια μετατόπισε την προσοχή του στην εργασία
του ως ψυχολογικός εμπειρογνώμονας σε οικογενειακά δικαστήρια.
Αυτοκτόνησε σε ηλικία 72 ετών .
Στις 400 υποθέσεις σε 25 πολιτείες των ΗΠΑ, οι πελάτες του ήταν κυρίως πατέρες που κατηγορούνταν για κακοποίηση παιδιών.
Επιπλέον, ο Gardner εργάστηκε για διάφορες εκδόσεις πάνω από 40 βιβλίων και εκατοντάδων άρθρων, τα περισσότερα από
τα οποία δημοσίευσε σε μια εταιρεία αυτοεκδόσεων που ίδρυσε ειδικά και αποκλειστικά για τα έργα του .
Οι περιοδείες διαλέξεων τον έχουν οδηγήσει σε όλο τον κόσμο - μεταξύ άλλων και στη Γερμανία.
Στο έργο του, ο Richard Gardner κατέγραψε κυρίως τις εντυπώσεις και τις προσωπικές του πεποιθήσεις που είχε
σχηματίσει ως πραγματογνώμονας σε διαφορές επιμέλειας.
Ο Ρίτσαρντ Γκάρντνερ δεν διεξήγαγε καμία δική του έρευνα, ούτε συμμετείχε ποτέ σε επιστημονική ομάδα εργασίας.
Οι λίγες δημοσιεύσεις που εμφανίστηκαν σε επιστημονικά περιοδικά προκάλεσαν τακτικά
κρίσιμες συζητήσεις μεταξύ των εμπειρογνωμόνων.
Καθώς οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια παρακολουθούσαν μερικές φορές το ιατρείο του, είχε τον τίτλο
του "κλινικού καθηγητή" - ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με μια πραγματική καθηγητική θέση.
Του άρεσε επίσης να γράφει για την ψυχοσεξουαλική ανάπτυξη των βρεφών και των νηπίων - διανθισμένη με
ανατριχιαστικούς ισχυρισμούς σχετικά με τις υποτιθέμενες στοματικές σεξουαλικές φαντασιώσεις τους προς τον πατέρα τους.
Το Kla.TV σταματά την αναφορά στις αποκλίνουσες και δυσκολοχώνευτες φαντασιώσεις του Gardner.
Οι ισχυρισμοί ότι τα βρέφη και τα παιδιά αποπλανούσαν τους πατέρες τους αποκαλύπτουν
σαφώς τι είδους παιδί ήταν πραγματικά ο Gardner.
Και, απίστευτο, αναγνωρίστηκε ως "ειδικός μάρτυρας" σε διαφορές επιμέλειας για δεκαετίες.
Η αντιστροφή θύματος-θύτη μέσω του PAS
Ο Gardner πέτυχε ένα πραγματικό πραξικόπημα τη δεκαετία του 1980 με τη θεωρία PAS.
Όπως γρήγορα φάνηκε στις διαδικασίες επιμέλειας που συνόδευσε ο Gardner ως πραγματογνώμονας, είχε δημιουργήσει ένα πραγματικό
"ελβετικό πολυχρηστικό μαχαίρι" με αυτή την υποτιθέμενη ασθένεια, με το οποίο οι εξαιρετικά αμφιλεγόμενες διαδικασίες
επιμέλειας μπορούσαν να μετατραπούν υπέρ των πελατών του.
Το "ελβετικό πολυεργαλείο" στο οποίο αναφέρθηκε αποτελείται από έναν απλό μεντεσέ: δηλαδή τον ισχυρισμό ότι τα παιδιά
συνδέονται με τους γονείς τους εκ φύσεως -δηλαδή για γενετικούς λόγους- και ότι αγαπούν πάντα και τους δύο γονείς εξίσου.
Αυτή η αγάπη και για τους δύο γονείς είναι απαραίτητη για την επιβίωση του παιδιού και είναι ο μόνος
τρόπος για να εξασφαλιστεί η πλήρης ανάπτυξή του.
Ο Δρ Renz-Polster αντιτίθεται σθεναρά σε αυτό: "Ο δεσμός αντανακλά τη βιωμένη και αισθητή συντροφικότητα,
(...) δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα της συγγένειας".
Αλλά ο Gardner έπαιξε αυτόν τον ισχυρισμό σε υποθέσεις κακοποίησης όπου ο πατέρας είχε πράγματι κριθεί
ένοχος για σεξουαλική κακοποίηση - και όπου το ερώτημα ήταν τι θα έπρεπε να συμβεί στον δράστη.
Εδώ διαφωνούσε τακτικά με την παγίδα της αποξένωσης:
Το κακοποιημένο παιδί πρέπει να παραμείνει συνδεδεμένο με τον δράστη, διότι "από τη φύση του" χρειάζεται και τους
δύο γονείς για την ανάπτυξή του και βασικά τους αγαπάει.
Ως εκ τούτου, "πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερη μέριμνα ώστε να μην αποξενώνεται το παιδί από τον γονέα που ασκεί κακοποίηση".
Η απομάκρυνση του δράστη από το παιδί θα πρέπει επομένως "να εξετάζεται σοβαρά μόνο όταν όλες οι προσπάθειες
για τη θεραπεία της παιδοφιλίας και την επανένωση της οικογένειας έχουν αποδεδειγμένα αποτύχει".
Αν το παιδί απορρίπτει τον πατέρα, με τον οποίο συνδέεται με αρχαίους νόμους, τότε αυτό δεν μπορεί να
είναι αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του παιδιού.
Εξάλλου, αυτή δεν είναι "φυσική" συμπεριφορά.
Επιπλέον, αν το παιδί είναι πεισματάρικο και ανεπίδεκτο διδασκαλίας στην απόρριψή του, τότε πρέπει να κρύβεται
πίσω από αυτό χειραγώγηση από μια διαταραγμένη μητέρα.
Ο Δρ Gardner ονόμασε τώρα αυτή τη διαταραχή Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης.
Αντί λοιπόν να απομακρύνουμε τον δράστη για να προστατεύσουμε το παιδί, είναι σημαντικό να παρουσιάσουμε αρχικά την κακοποίηση
από τον πατέρα στο παιδί όσο το δυνατόν πιο φυσιολογικά.
Η ψυχοθεραπεία για το κακοποιημένο παιδί, από την άλλη πλευρά, αντιμετωπίστηκε κριτικά από τον Gardner.
Θα πρέπει να "εξηγήσετε στο παιδί ότι δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς".
Θα μπορούσε επίσης να ενημερωθεί "για άλλες κοινωνίες στις οποίες αυτή η συμπεριφορά θεωρείται φυσιολογική".
Σύμφωνα με τον Δρ Renz-Polster, ολόκληρο το έργο του Gardner μπορεί να συνοψιστεί στο ακόλουθο απόσπασμα:
"Η σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών δεν είναι κάτι κακό από μόνη της - η κρίση μας είναι το πρόβλημα".
Το PAS ως μέσο για παράνομες πραγματογνωμοσύνες
Οι διαγνώσεις PAS μέχρι και τη "συμβιωτική προσκόλληση" μαζί με τις διαγνώσεις που βασίζονται σε αυτές, όπως η "δυσανεξία
προσκόλλησης", είναι πολύ δημοφιλείς σε ορισμένους εμπειρογνώμονες σε θέματα επιμέλειας, σε δικαστικούς επιτρόπους και ακόμη και
σε ορισμένα γραφεία πρόνοιας νέων και οικογενειακά δικαστήρια.
Ένα δίκτυο εμπειρογνωμόνων έχει ειδικευτεί στη σφυρηλάτηση αυτής ακριβώς της κατηγορίας σε ένα "τακτικό όπλο στις διαμάχες
επαφής", όπως αποκαλεί το κατασκεύασμα PAS ο καθηγητής Jörg Fegert, ιατρικός διευθυντής του Τμήματος Παιδικής και
Εφηβικής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ουλμ.
Και οι σχετικές ομάδες πίεσης πιστεύουν σοβαρά ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτή τη θεωρία
για να επιβάλουν τα "δικαιώματα των πατέρων".
Ο κοινωνιολόγος Dr. Wolfgang Hammer το επιβεβαιώνει σαφώς με μελέτες από το 2022 και το 2024
- εδώ είναι ένα απόσπασμα από τον Renz-Polster:
[Ομιλητής 1: "Οι περιπτώσεις αυτές δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά.
Ότι κοινωνικά καλά προσαρμοσμένα παιδιά χωρίς τους συνήθεις, κατανοητούς λόγους, όπως η παραμέληση ή η αποδεδειγμένη
κακοποίηση, απομακρύνονται από τον κύριο γονέα τους, "μεταφέρονται" ή "αναλαμβάνουν τη φροντίδα του κράτους" - υπάρχει
μια ιδεολογία πίσω από αυτό, μεταμφιεσμένη ως "επιστήμη"".
Στην έκθεσή του, ο Hammer περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια τη βάση για τις κρίσεις, ένα
μεγάλο ποσοστό των οποίων βασίζεται στην PAS.
Υπάρχουν ακόμη και αποφάσεις ανώτατων δικαστηρίων που υποστηρίζουν ότι οι μητέρες αποξενώνουν τα παιδιά ή εφευρίσκουν
βία και κακοποίηση μόνο και μόνο για να αποτρέψουν την επαφή.
Τέτοιες αφηγήσεις αψηφούν την επαγγελματική και νομική αιτιολόγηση, αλλά αποτελούν τη βάση για αποφάσεις που
μπορεί να έχουν μοιραίες συνέπειες για τα παιδιά και τις μητέρες. Ο Δρ Renz-Polster γράφει σχετικά με αυτό:
Ολοκληρώνοντας τη δήλωση του Dr Herbert Renz-Polster
"Με απασχολεί να κατονομάσω μια αδικία που φωνάζει στον ουρανό, η οποία βρήκε ευήκοα ώτα
σε πάρα πολλούς ειδικούς για πάρα πολύ καιρό.
Αλλά η κύρια ανησυχία μου είναι ότι η PAS, η "δυσανεξία στην προσκόλληση", η "συμβιωτική προσκόλληση", δηλαδή οι
επιζήμιες σχέσεις εξάρτησης, χρησιμοποιούνται από ενδιαφερόμενες ομάδες πίεσης ως τακτικό μέσο διεκδίκησης των συμφερόντων τους.
Η άποψή μου είναι ότι τα παιδιά έχουν αδικηθεί και αδικούνται από αυτές τις "διαγνώσεις"".
[Και γιατί ορισμένοι δικαστές, δικηγόροι και σύμβουλοι αδυνατούν να δουν αυτή την αδικία;
Ναι, θα πρέπει πραγματικά να υποθέσετε ότι το καλύπτουν!
Ο Ivo Sasek καταγγέλλει ακριβώς αυτή την παθητικότητα της δικαιοσύνης στο βιβλίο του "Sieben Standpauken"
και τους καλεί να κάνουν επιτέλους τη δουλειά τους.
3. στους δικαστικούς σε όλα τα επίπεδα και στα στελέχη τους
Εσείς οι δικαστές, οι εισαγγελείς και τα σώματα ασφαλείας: μέχρι τώρα, παρά την κρυστάλλινη νομοθεσία, απλά παρακολουθούσατε
αδρανείς, για παράδειγμα, να δίνεται ελεύθερη πρόσβαση στην πορνογραφία, ακόμη και στα μικρότερα παιδιά σε όλο τον κόσμο,
μέχρι τους φορητούς υπολογιστές και τα κινητά τους τηλέφωνα.
Δεν παρεμβαίνατε όταν οι πρώιμοι σεξιστές άρχισαν να χαλάνε τα παιδιά μας από την ηλικία του νηπιαγωγείου με
αυνανισμό, πρωκτικό σεξ, κατάποση σπέρματος και άλλα παρόμοια.
Μέχρι σήμερα, έχετε κρατήσει μόνο χαμηλό προφίλ μπροστά σε αμέτρητους κακοποιούς παιδιών.
Λίγο πριν από τη μετάδοση αυτής της εκπομπής, ο Dr. Renz-Polster έκανε μια σημαντική ανακοίνωση στη συντακτική ομάδα
του Kla.TV, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει ένα βοήθημα επιχειρηματολογίας για τους επηρεαζόμενους γονείς:
[Ομιλητής 1: "Το 2023, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ λέγεται ότι απέρριψε τη "γονική αποξένωση" ως "ψευδοέννοια".
Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο ανέφερε επίσης σε απόφαση του Νοεμβρίου 2023 ότι η προσφυγή στην "έννοια του PAS, η οποία
θεωρείται ότι έχει καταρριφθεί από τους εμπειρογνώμονες", δεν παρέχει "επαρκώς βιώσιμη βάση για μια
απόφαση που βασίζεται στο βέλτιστο συμφέρον του παιδιού"".
Με απλά λόγια: Η PAS δεν μπορούσε πλέον να υποστηριχθεί στο δικαστήριο, επειδή είχε απορριφθεί ως θεωρία.
"Το Υπουργείο Δικαιοσύνης συμφώνησε με αυτό και κάλεσε τα γερμανικά οικογενειακά δικαστήρια να "προσανατολιστούν σε
αυτή την απόφαση του Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου"."
Τώρα είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε και να απαιτήσουμε ότι αυτά τα ψηφίσματα δεν είναι απλώς κενές φράσεις που αποσκοπούν απλώς
στο να καθησυχάσουν τους ανθρώπους ή ακόμη και να δώσουν την εντύπωση ότι ανησυχούν για ανεπιθύμητες εξελίξεις και αδικίες.
Το γεγονός ότι οι λεγόμενοι "εμπειρογνώμονες" και ειδικοί όπως ο Gardner μπορούν να διαδίδουν και να εισάγουν ισχυρισμούς και
φαντασιώσεις που προωθούν την παιδοφιλία επί δεκαετίες χωρίς να τους αγγίζει κανείς, θέτει σε
σοβαρή αμφισβήτηση τις προσπάθειες της δικαιοσύνης.
Τέλος, πολλές ευχαριστίες στον Δρ Herbert Renz-Polster, ο οποίος συνεχίζει την εκτεταμένη έρευνά του σε τέσσερα ακόμη μέρη!
Αγαπητοί θεατές, βοηθήστε να διασφαλιστεί ότι το θέμα αυτό θα ακουστεί και στο περιβάλλον σας.
Θέλετε να αλλάξετε τον κόσμο; Κι εμείς το ίδιο. Γίνε μέρος της μεγάλης Kla.TV έρευνας επενδύσεων στο www.kla.tv/mitwirken.
Το δίκτυο των μασόνων αποκαλύπτεται! Γίνετε μέρος της μεγαλύτερης ερευνητικής έρευνας της
Kla.TV και εγγραφείτε τώρα: www.kla.tv/mitwirken