Ekde la 1990-aj jaroj, familiaj tribunaloj eldonas certan specon de juĝo en disputoj pri prizorgo, kiu
ne estas en la plej bonaj interesoj de la infanoj.
Centoj da sanaj, socie bone integritaj infanoj estis kaj daŭre estas forprenataj de siaj patrinoj, plejparte solgepatroj.
La patrinoj ne estas akuzataj pri perforto, misuzo aŭ neglekto, sed pri supozata perturbo en ilia ligo kun la infano.
La akuzo kontraŭ la patrinoj estas, ke ili cerbolavis siajn infanojn por ke ili evoluigu tion, kio estas konata
kiel Sindromo de Parenta Alienado, aŭ mallonge PAS, kaŭzante ke ili malakceptu sian antaŭe amatan patron.
Fakte, esplorado de d-ro Herbert Renz-Polster sugestas, ke ĉi tiu supozata diagnozo estas inventaĵo de infana kaj
adoleska psikiatro, kiu volis uzi ĝin por turni prizorgajn kazojn favore al patroj suspektataj pri pedofilio.
Li tiel evoluigis la perfektan manieron inversigi la rolojn de la farinto kaj la viktimo.
Fine de 2024, la pediatro, sciencisto kaj publikisto Renz-Polster publikigis sian esploron pri la vera fono
de la PAS-teorio en sia blogo "kinder-verstehen.de".
Kla.TV resumas por vi la unuan parton de sia bone esplorita kaj ampleksa raporto:
D-ro Renz-Polster pasigis centojn da horoj en la lastaj jaroj ekzamenante la teorion de la sindromo de
gepatra alieniĝo, ĉi-poste mallonge nomata PAS, kaj legante la verkojn de ĝia inventinto.
Li provis ekscii, kiel la sekvantoj de ĉi tiu ideologio sukcesis igi ĉi tiun absurdan
"diagnozon" socie akceptebla en familiaj tribunaloj.
Kvankam ĝi sonas nekredebla, dum la lastaj kelkaj jardekoj – kaj ĝis almenaŭ 2023 – ĉiu patrino en ĉi tiu lando
povus perdi la prizorgrajton aŭ eĉ la vizitrajtojn al sia infano simple pro esti akuzita pri PAS.
Foje sufiĉas simple akuzi la patrinon, ke ŝi mamnutras sian infanon tro ofte aŭ tro longe.
PAS aŭ "simbiozaj" akuzoj nun estis evoluigitaj de bone konektitaj lobigrupoj en armilojn, kontraŭ kiuj malfacilas defendiĝi
en kontestataj prizorgaj kazoj, laŭ Herbert Renz-Polster.
Originoj de la PAS-teorio
D-ro Richard Gardner, la "patro" de la kontestata teorio, asertis kun plena seriozeco kaj konvinko:
"Seksa misuzo ne nepre estas traŭmata por infano."
Ĉu infano estas traŭmatigita de misuzo dependas de tio, kiel la socio rigardas tiajn renkontojn.
Sekse misuzitaj infanoj suferas, ĉar nia socio tro reagas al pedofilio.
Infanoj estas seksaj laŭ naturo kaj povas iniciati seksajn renkontojn kun plenkreskuloj per 'seducado' de ili.
Kiam oni malkovras la seksan rilaton, la infano ŝajnigos, ke la plenkreskulo iniciatis ĝin kaj estas kulpata.
La supozata fakulo tiam skizas la pli profundan kuntekston malantaŭ seksa interrilato inter plenkreskuloj kaj infanoj jene:
Inĉesto fakte estas 'biologie avantaĝa praktiko', ĉar ĝi 'konservas la purecon de la sangolinio'.
Seksa interrilato kun infanoj ankaŭ pligrandigus la nombron de idoj.
La ceteraj el liaj morbidaj rimarkoj estos ŝparitaj al vi, karaj spektantoj, ĉar lia
detala "eksperta opinio" fariĝas sufiĉe repuŝa.
Sed kio ne devas esti ignorata en ĉi tiu momento estas la realo, ke la naturo mem ne toleras inceston.
Pro bona kialo, tial multaj landoj havas leĝojn malpermesantajn inceston.
La risko de heredaj kaj aliaj malsanoj estas tro alta, kaj la mortofteco inter infanoj naskitaj el incesto estas alta.
Dirinte tion, ni klare parolas ĉi tie pri la seksperforto de infanoj.
Jen citaĵo de la eksa Scotland Yard-oficiro kaj denuncanto Jon Wedger:
" kaj nur poste mi eksciis, ke virinoj ne povis havi infanojn, ĉar iliaj uteroj estis
mislokigitaj pro la damaĝo farita al iliaj junaj korpoj."
La viroj havis kontinenton kaj dorsajn problemojn, ĉar iliaj intestoj estis rompitaj kaj
similaj aferoj. Kaj ni ne aŭdas ion ajn pri tio!
La doloro, kiun tio kaŭzas, la fizika doloro kaj poste la traŭmato!
Kiel sinjoro Gardner, malgraŭ tiaj faktoj, ankoraŭ povas argumenti, ke pedofilio ofte estas
"kondiĉo", kontraŭ kiu la tuŝita persono estas senpova?
Pedofilio ekestas el pozitivaj spertoj de sekso inter infanoj kaj plenkreskuloj.
La "orgasma kontentigo", kiun spertas la infano, certigas, ke la misuzitaj infanoj poste
volos fari la saman al siaj propraj infanoj:
"Estas facile kompreni, kiel infano povus iĝi 'dependeca' de tia sperto kaj poste avidi oftan
kontentigon de la sama speco," diras Gardner.
Ĉe ĉi tiu punkto, plej malfrue, oni demandas sin, kial ĉi tiu viro ne estis procesita anstataŭ ricevi la titolon de fakulo!
Pri D-ro Richard Gardner
Gardner estis edziĝinta kaj havis tri infanojn; lia geedziĝo kun Lee Gardner finiĝis per divorco.
Komence li estis praktikanta infana kaj adoleska psikiatro, sed poste li ĉefe direktis sian fokuson al laboro
kiel psikologia fakulo-atestanto en familiaj tribunaloj.
Li sinmortigis en la aĝo de 72 jaroj .
En la 400 kazoj tra 25 usonaj ŝtatoj, liaj klientoj estis ĉefe patroj akuzitaj pri infanmisuzo.
Krome, Gardner laboris pri pluraj publikaĵoj, inkluzive de pli ol 40 libroj kaj centoj da artikoloj, plej
multajn el kiuj li mem publikigis per memeldona kompanio fondita specife por liaj verkoj .
Lecionaj turneoj kondukis lin tra la tuta mondo – inkluzive de Germanio.
En siaj verkoj, Richard Gardner ĉefe registris siajn impresojn kaj personajn konvinkojn, kiujn li formis
kiel fakulo-atestanto en disputoj pri infana prizorgo.
Richard Gardner ne faris sian propran esploradon, nek li iam ajn estis parto de scienca laborgrupo.
La malmultaj artikoloj, kiuj aperis en sciencaj revuoj, regule ekigis kritikajn debatojn inter fakuloj.
Ĉar studentoj de la Universitato Columbia foje sekvis lin en lia praktiko, li tenis la titolon "klinika
profesoro" – kiu ne havas iun ajn rilaton al vera profesuro.
Li ankaŭ ĝuis verki pri la psikosekseca evoluo de beboj kaj junaj infanoj – saturita per har-levigaj asertoj pri
iliaj supozataj oralaj seksfantasioj rilate al siaj patroj.
Kla.TV tamen ĉi tie ĉesigas la raporton pri la perversaj kaj malfacile digesteblaj fantazioj de Gardner.
Asertoj, ke beboj kaj infanoj seduktas siajn patrojn, klare malkaŝas, kia persono Gardner vere estis.
Kaj estas nekredeble, ke li dum jardekoj estis rekonita kiel "spertula atestanto" en disputoj pri infana prizorgo.
La inversigo de viktimo kaj krimulo per PAS
Gardner atingis veran triumfon en la 1980-aj jaroj per sia PAS-teorio.
Kiel rapide evidentiĝis en la prizorgproceduroj, en kiuj Gardner agis kiel fakulo-atestanto, li kreis veran "svizan armean
tranĉilon" per ĉi tiu supozata malsano, kiun oni povis uzi por turni tre kontestatajn
prizorgprocedurojn favore al siaj klientoj.
La "svisa armeokutelo", al kiu oni aludas, konsistas el simpla ŝarniro: nome la aserto, ke infanoj estas
nature – t.e. genetike – ligitaj al siaj gepatroj kaj ke ili ĉiam egale amas ambaŭ gepatrojn.
Ĉi tiu amo al ambaŭ gepatroj estas esenca por supervivo; nur ĝi povas certigi la plenan evoluon de la infano.
D-ro Renz-Polster forte malkonsentas: "Ligo reflektas la travivitan kaj sentitan kunecon, (...)
ĝi ne estas simple la rezulto de sangaj rilatoj."
Tamen Gardner bazis sin sur ĉi tiu aserto en kazoj de misuzo, kie efektive estis pruvite, ke la patro faris seksan misuzon
– kaj kie ekestis la demando, kio devus okazi al la krimulo.
Ĉi tie li regule argumentis uzante la fremdiĝan kaptilon:
La misuzita infano devus resti ligita al la misuzanto, ĉar "laŭnature" ĝi bezonas ambaŭ
gepatrojn por sia evoluo kaj esence amas ambaŭ.
Tial necesas preni apartan zorgon por ne fremdigi la infanon de la misuzanta gepatro.
Forigo de la farinto de la infano tial devus esti serioze konsiderata nur post kiam ĉiuj provoj trakti
pedofilion kaj reunui la familion pruve malsukcesis.
Se la infano rifuzas la patron, al kiu ĝi estas ligita per antikvaj leĝoj, tiam tio ne
povas baziĝi sur la libera volo de la infano.
Post ĉio, ĉi tio ne estas "natura" konduto.
Krome, se la infano estas obstina kaj neinstruigebla en sia rifuzo, tiam malantaŭ ĝi
devas esti manipulado de perturbitino patrino.
D-ro Gardner nomis ĉi tiun malordon Sindromo de gepatra alieniĝo.
Do anstataŭ forigi la krimulon por protekti la infanon, la unua paŝo estas prezenti la perforton
de la patro al la infano kiel eble plej normale.
Gardner, aliflanke, estis kritika pri psikoterapio por misuzitaj infanoj.
Por tio oni devus klarigi al la infano, ke ne ekzistas perfektaj gepatroj.
Oni ankaŭ povus diri al li "pri aliaj socioj, kie ĉi tiu konduto estas konsiderata normala".
Laŭ d-ro Renz-Polster, la tuta verko de Gardner povas esti resumita en la sekva citaĵo:
Seksa misuzo de infanoj ne estas esence malbona – nia takso pri ĝi estas la problemo.
PAS kiel ilo por kontraŭleĝaj fakulaj opinioj
PAS-diagnozoj, inkluzive de "simbiota alligo" , kune kun rilataj diagnozoj kiel "alliga netoleremo", estas tre popularaj inter
certaj fakuloj en prizorgaj kazoj, juraj reprezentantoj, kaj eĉ iuj junularaj prizorgaj oficejoj kaj familiaj tribunaloj.
Reto de fakuloj specialiĝis pri forĝado de ĝuste ĉi tiu akuzo en "taktikan armilon en prizorgaj disputoj", kiel Prof. Jörg Fegert,
medicina direktoro de la Kliniko pri infana kaj adoleska psikiatrio ĉe la
Universitata Hospitalo de Ulm, nomas la PAS-konstruon.
Kaj koncernaj lobigrupoj serioze kredas, ke ĉi tiu teorio ebligos al ili aserti "patrojrajtojn".
Sociologo d-ro Wolfgang Hammer klare konfirmas tion per studoj el 2022 kaj 2024 – jen citaĵo de Renz-Polster:
"Ĉi tiuj kazoj ne estas izolitaj incidentoj."
La fakto, ke socie bone adaptitaj infanoj estas forprenataj de sia ĉefa prizorganto, 'anstataŭigitaj' aŭ 'metitaj en ŝtatan
prizorgon' sen la kutimaj, kompreneblaj kialoj kiel neglekto aŭ pruvita misuzo – malantaŭ tio
kuŝas ideologio kaŝita sub la mantelo de 'scienco'.
En sia raporto, Hammer detale priskribas la bazon por la juĝoj, el kiuj alta procento povas esti spurita al PAS.
Estas eĉ decidoj de la Supera Kortumo, kiuj asertas, ke patrinoj fremdigas infanojn aŭ elpensas
perforton kaj misuzon nur por malhelpi kontakton.
Tiaj rakontoj ne povas esti pravigitaj laŭ profesiaj aŭ juraj motivoj, sed ili formas la bazon por decidoj,
kiuj povas havi mortigajn konsekvencojn por infanoj kaj patrinoj. D-ro Renz-Polster skribas:
"Kaj ĉi tiu sistemo baziĝas sur la malĝustaj (kaj, laŭ mia opinio, mankhavaj) teorioj de ĉi tiu viro (Gardner)."
Konklude, la deklaro de d-ro Herbert Renz-Polster
Mi celas atentigi pri flagranta maljusteco kiu estis ignorita tro longe de tro multaj fakuloj.
Tamen mia ĉefa zorgo estas, ke PAS, 'aliĝintoleremo', 'simbioza aliĝo', t.e. malutilaj dependaj rilatoj,
estas uzataj de interesitaj lobigrupoj kiel taktika rimedo por aserti siajn interesojn.
Mia celo estas, ke infanoj estis kaj daŭre estas maljustataj pro ĉi tiuj 'diagnozoj'.
Kaj kial iuj juĝistoj, advokatoj kaj juraj reprezentantoj ne vidas ĉi tiun maljustecon?
Jes, oni fakte devus supozi, ke ili eĉ kaŝas ĝin!
Ivo Sasek kondamnas ĝuste ĉi tiun pasivecon de la juĝistaro en siaj "Sep Prelegoj" kaj alvokas ilin finfine fari sian laboron.
3. Al la juĝistaro je ĉiuj niveloj kaj ĝiaj plenumaj organoj
Via Honoro, prokuroroj kaj sekurecaj fortoj: malgraŭ kristale klara leĝaro, vi simple staris flanke kaj observis, dum
pornografio fariĝis libere alirebla eĉ por la plej junaj infanoj tra la tuta mondo, ĝis en
iliaj porteblaj komputiloj kaj poŝtelefonoj.
Vi ne intervenis kiam fruaj seksigantoj komencis korupti niajn infanojn jam en la infanĝardena aĝo per masturbado,
anusa seksumado, englutado de spermo kaj similaj praktikoj.
Ĝis hodiaŭ vi restis silenta antaŭ sennombraj infan-misuzantoj.
Mallonge antaŭ ol ĉi tiu programo estis elsendita, d-ro Renz-Polster sendis al la redakcia teamo de Kla.TV gravan mesaĝon,
kiu povus helpi la tuŝitajn gepatrojn argumenti sian kazon:
En 2023, laŭdire la Konsilio pri Homaj Rajtoj de UN malakceptis 'patrinan fremdigon', t.e.
fremdigo de gepatro kaj infano, kiel 'pseŭdokoncepton'.
En decido de novembro 2023, la Federacia Konstitucia Kortumo ankaŭ deklaris, ke la aludo al la koncepto PAS, kiu estas
'konsiderata science malpruvita', ne provizas 'sufiĉe solidan bazon por decido
orientita al la plej bonaj interesoj de la infano'.
Simple dirite: PAS ne plu povas esti uzata kiel argumento en tribunalo, ĉar ĝi estis malakceptita kiel teorio.
La Ministerio de Justico konsentis kaj alvokis la germanajn familiajn tribunalojn sekvi ĉi
tiun decidon de la Federacia Konstitucia Kortumo.
Nun gravas observi kaj postuli, ke ĉi tiuj rezolucioj ne estu malplenaj frazoj celitaj nur por kontentigi la
homojn aŭ eĉ por doni la impreson, ke ekzistas zorgo pri nedezirataj evoluoj kaj maljusteco.
La fakto, ke tiel nomataj "ekspertoj" kaj taksistoj kiel Gardner dum jardekoj povis disvastigi kaj enkonduki asertojn kaj
fantaziojn, kiuj antaŭenigas pedofilion, sen defio, levas seriozajn dubojn pri la klopodoj de la justica sistemo.
Fine, multajn dankojn al d-ro Herbert Renz-Polster, kiu daŭrigos sian ampleksan esploradon en kvar pliaj partoj!
Karaj spektantoj, bonvolu helpi plialtigi la konscion pri ĉi tiu problemo en via komunumo.
Ĉu vi volas ŝanĝi la mondon? Ni ankaŭ. Iĝu parto de la ĉefa esplora projekto de Kla.TV nun ĉe www.kla.tv/mitwirken.
La reto de la francmasonoj estas malkaŝata! Estu parto de la plej granda esplora projekto de
Kla.TV kaj registriĝu nun: www.kla.tv/mitwirken