Wiwit taun 1990-an, pangadilan kulawarga wis maringi putusan tartamtu ing perselisihan hak asuh sing
ora cocog karo kapentingan paling apik bocah-bocah.
Atusan bocah sing waras lan wis melu sosialisasi kanthi apik wis dijupuk lan isih terus dijupuk
saka ibune, mayoritas ibune iku wong tuwa tunggal.
Para ibu ora dituduh nindakake kekerasan, nyiksa, utawa nglirwakake, nanging dituduh ana gangguan ing ikatané karo anak.
Tuduhan marang para ibu yaiku yen dheweke wis ngumbah otak anak-anake supaya ngalami apa sing diarani Sindrom
Alienasi Orang Tua, utawa disingkat PAS, sing nyebabake anak-anake nolak bapak sing biyen dikasihi.
Sejatine, panaliten déning Dr Herbert Renz-Polster nunjukaké yèn diagnosa sing diarani iki iku ciptaan sawijining psikiater bocah
lan remaja sing kepéngin migunakaké kanggo ngowahi kasus hak asuh supaya nguntungaké bapak-bapak sing dicurigai pedofilia.
Dheweke banjur wis ngembangake cara sing sampurna kanggo mbalikake peran pelaku lan korban.
Ing pungkasan taun 2024, dhokter anak, ilmuwan, lan publisist Renz-Polster nerbitake panalitene babagan latar
mburi sejati saka teori PAS ing blogé "kinder-verstehen.de".
Kla.TV nyimpulake bagean kapisan saka laporané sing wis ditliti kanthi tliti lan komprehensif kanggo sampeyan:
Dr Renz-Polster wis ngentekake atusan jam ing taun-taun pungkasan kanggo nliti teori Sindrom Alienasi Orang
Tua, sing ing salajengipun disingkat PAS, lan maca karya-karya pangripta teori kasebut.
Dheweke nyoba ngerti kepiye para penganut ideologi iki bisa nggawe "diagnosis" sing absurd iki
ditampa sacara sosial ing pangadilan kulawarga.
Sanajan muni ora precaya, ing puluhan taun kepungkur – lan nganti paling ora taun 2023 – saben ibu ing negara
iki bisa kelangan hak asuh utawa malah hak akses marang anaké mung amarga dituduh PAS.
Kadhangkala, mung nuduh ibune nyusoni bayine kakehan utawa kakewran suwene wis cukup.
PAS utawa tuduhan "simbiotik" saiki wis dikembangaké déning kelompok lobi sing duwé koneksi apik dadi
senjata sing angel dibela ing kasus hak asuh sing kontroversial, miturut Herbert Renz-Polster.
Asal-usul teori PAS
Dr Richard Gardner, 'bapak' saka teori kontroversial, ngaku kanthi serius lan yakin banget:
'Pelecehan seksual ora mesthi traumatis kanggo bocah.'
Apa bocah traumatis amarga kekerasan gumantung marang cara masyarakat ndeleng kedadeyan kaya ngono.
Bocah-bocah sing kena pelecehan seksual nandhang sangsara amarga masyarakat kita kakehan bereaksi marang paedofilia.
Bocah-bocah pancen nduwé naluri seksual lan bisa miwiti pasulayan seksual karo wong diwasa kanthi nggodha.
Nalika hubungan seksual kasebut ketahuan, bocah bakal nggawe katon kaya déné wong diwasa sing miwiti lan sing kudu disalahaké.
Ahli sing diduga banjur njlentrehake konteks sing luwih jero ing balik hubungan seksual
antarane wong diwasa lan bocah kaya ing ngisor iki:
Incest sejatine minangka praktik sing nguntungake sacara biologis, amarga njaga kasucian garis keturunan.
Hubungan seksual karo bocah-bocah uga bakal nambah cacahé keturunan.
Sisane komentar morbidé bakal dihindaraké kanggo sampeyan, para pamirsa, amarga "pendapat ahli"
sing rinci banget saka dhèwèké dadi banget njijiki.
Nanging sing ora kena dilalekake ing titik iki yaiku kasunyatan manawa alam dhéwé ora nampa incest.
Mulane, kanthi alesan sing pantes, akèh negara nduwèni undang-undang sing nglarang incest.
Resiko penyakit keturunan lan penyakit liyane banget dhuwur, lan angka kematian ing antarane
bocah-bocah sing lair saka hubungan sedarah uga dhuwur.
Nanging mangkono, kita cetha lagi ngomongake perkosaan bocah-bocah ing kene.
Iki kutipan saka mantan petugas Scotland Yard lan pelapor Jon Wedger:
" lan mung sawisé kuwi aku ngerti yèn para wanita ora bisa nduwé anak amarga rahimé ora ana ing panggonan sing bener
amarga karusakan sing kedadeyan ing awaké sing isih enom."
Para priya kuwi ngalami inkontinensia lan masalah punggung amarga ususé pecah lan
sapituruté. Lan kita ora krungu apa-apa bab kuwi!
Lara sing nyebabake, lara fisik lan banjur trauma!
Kepiye Pak Gardner, sanajan ana fakta kaya ngono, isih bisa mbantah manawa paedofilia asring dadi
"kahanan" sing nggawe wong sing kena ora duwe daya?
Paedofilia muncul saka pengalaman positif nalika hubungan seksual antarane bocah lan wong diwasa.
"Puas orgasme" sing dialami bocah njamin yèn bocah-bocah sing disalahgunakaké mau mengko bakal
kepéngin nindakake sing padha marang anaké dhéwé:
"Gampang dimangerteni carane bocah bisa kecanduan marang pengalaman kaya ngono lan banjur ngidam
pemenuhan sing asring saka jinis sing padha," ujare Gardner.
Ing titik iki, paling akhir, wong padha gumun kenapa wong iki ora diproses hukum nanging malah dianugerahi gelar ahli!
Babagan Dr. Richard Gardner
Gardner wis omah-omah lan nduwé telung anak; perkawinané karo Lee Gardner rampung kanthi pegatan.
Wiwitane, dhèwèké dadi psikiater bocah lan remaja sing praktik, nanging banjur ngalihake fokusé utamané
dadi saksi ahli psikologi ing pangadilan kulawarga.
Dheweke bunuh diri nalika umuré 72 taun .
Ing 400 kasus ing 25 negara bagian AS, klien-kliené umume bapak-bapak sing dituduh nyiksa bocah.
Kajaba iku, Gardner wis nyambut gawe ing pirang-pirang publikasi, kalebu luwih saka 40 buku lan atusan artikel,
sing akèh diantarké dhéwé liwat perusahaan penerbitan mandhiri sing didegaké khusus kanggo karyané .
Tur kuliah nggawa dhèwèké menyang saindenging donya – kalebu Jerman.
Ing karyané, Richard Gardner utamané nyathet kesan lan kapercayan pribadiné, sing kabentuk nalika
dhèwèké dadi saksi ahli ing perselisihan hak asuh.
Richard Gardner ora nindakake panaliten dhéwé, lan ora tau dadi bagéan saka klompok kerja ilmiah.
Sawetara makalah sing asring muncul ing jurnal ilmiah mesthi nyebabake debat kritis ing kalangan para ahli.
Amarga kadhangkala mahasiswa saka Universitas Columbia nguntit dheweke ing praktiké, dheweke nyekel gelar "profesor
klinis" – sing ora ana gandhèngané karo jabatan profesor sejati.
Dheweke uga seneng nulis babagan pangembangan psikoseksual bayi lan bocah cilik – kebak klaim ngeri
babagan fantasi seks oral sing diduga marang bapaké.
Kla.TV mandhegake laporan babagan fantasi-fantasiné Gardner sing nyimpang lan angel dicerna ing kéné.
Tuduhan manawa bayi lan bocah-bocah nggodha bapaké kanthi cetha nuduhaké jinis wong kaya apa Gardner sejatine.
Lan ora bisa dipercaya yèn dhèwèké diakoni dadi "saksi ahli" ing perselisihan hak asuh anak suwéné puluhan taun.
Pembalikan korban-pelaku liwat PAS
Gardner nggayuh prestasi gedhe ing taun 1980-an kanthi teori PAS-e.
Kaya sing cepet katon ing proses hak asuh anak sing Gardner dadi saksi ahli, dhèwèké wis nggawe semacam "Swiss Army knife" nganggo
penyakit sing diduga iki, sing bisa digunakaké kanggo mbalikaké proses hak asuh anak sing
banget kontroversial dadi nguntungaké klien-kliené.
"Pisau Swiss Army" sing dimaksud dumadi saka engsel prasaja: yaiku pangandikane manawa bocah-bocah sacara alamiah –
yaiku sacara genetik – nyambung karo wong tuwane lan tansah padha tresna marang loro wong tuwane kanthi padha.
Katresnan marang loro-lorone wong tuwa iku penting kanggo kaslametan; mung katresnan iki sing
bisa njamin anak bisa berkembang kanthi maksimal.
Dr Renz-Polster kanthi tegas ora sarujuk: "Ikatan nggambarake rasa guyub sing wis dirasakake lan dirasakake
bebarengan, (...) iku ora mung asil saka hubungan getih."
Nanging, Gardner ngandelake panemune iki ing kasus panyalahgunaan nalika bapaké pancèn wis kabukten salah
amarga pelecehan seksual – lan nalika muncul pitakon apa sing kudu ditindakake marang pelaku.
Ing kene, dheweke kerep mbantah jebakan alienasi:
Anak sing disiksa kudu tetep nyambung karo pelaku amarga, miturut kodrat, dheweke butuh loro wong tuwa kanggo
pangrembakané lan saktenané padha tresna marang loro-loroné.
Mulane perlu ngati-ati banget supaya bocah ora dijauhake saka wong tuwa sing kasar.
Mulane, misahake pelaku saka bocah kudu dianggep tenanan mung sawise kabeh upaya kanggo ngobati pedofilia
lan nglumpukake maneh kulawarga wis kabukten gagal.
Yen bocah nolak bapaké sing diiket karo undang-undang kuna, mula iki ora bisa adhedhasar karsa bébasé bocah.
Sawise kabeh, iki dudu prilaku "alami".
Luwih saka kuwi, yen bocah kuwi keras kepala lan ora gelem sinau, mesthi ana manipulasi saka ibu sing ora waras ing mburine.
Dr. Gardner nyebut gangguan iki Sindrom Alienasi Orang Tua.
Dadi tinimbang mbusak pelaku kanggo nglindhungi bocah, langkah kapisan yaiku nampilake
kekerasan saka bapak marang bocah kaya lumrah sabisa.
Gardner, ing sisih liya, ngritik psikoterapi kanggo bocah-bocah sing disiksa.
Kanggo iki, wong kudu nerangake marang bocah yèn ora ana wong tuwa sing sampurna.
Uga bisa ngandhani dhèwèké babagan masyarakat liya ing ngendi tumindak iki dianggep lumrah.
Miturut Dr Renz-Polster, kabèh karya Gardner bisa diringkes ing kutipan ing ngisor iki:
Pelecehan seksual marang bocah ora mesthi ala – panilaian kita marang iku sing dadi masalah.
PAS minangka piranti kanggo pendapat ahli sing ora sah
Diagnosis PAS, kalebu "ikatan simbiotik" , bebarengan karo diagnosis sing gegandhengan kaya "intoleransi ikatan", dadi
banget populer ing kalangan sawetara ahli ing kasus hak asuh, wakil hukum, lan malah sawetara
kantor kesejahteraan pemuda lan pangadilan kulawarga.
Jaringan para ahli wis khusus ngowahi tuduhan iki dadi "senjata taktis ing perselisihan hak asuh," kaya sing diarani Prof.
Jörg Fegert, direktur medis Klinik Psikiatri Anak lan Remaja ing Rumah Sakit Universitas Ulm, kanggo konstruksi PAS.
Lan kelompok lobi sing relevan tenan pracaya yèn bisa nggunakake teori iki kanggo ngetrapake "hak bapak".
Sosiolog Dr. Wolfgang Hammer kanthi cetha mastèkaké iki kanthi panaliten saka taun
2022 lan 2024 – iki kutipan saka Renz-Polster:
"Kasus-kasus iki ora kedadeyan sing kapisah."
Kasunyatan manawa bocah-bocah sing sosialé adaptif dipisahake saka pangasuh utama, 'diganti' utawa 'dilebokake ing pangayoman
negara' tanpa alesan lumrah sing bisa dimangerteni kaya kelalaian utawa panyiksaan sing kabukten – ing mburi iki
ana ideologi sing disamaraké nganggo 'ilmu pengetahuan'.
Ing laporané, Hammer nerangaké kanthi rinci dhasar putusan-putusan kuwi, sing persentase gedhé bisa ditelusuri bali marang PAS.
Ana malah putusan Mahkamah Agung sing ngaku yen ibu-ibu misahake anak-anak utawa ngarang
kekerasan lan panyiksaan mung kanggo nyegah kontak.
Narasi kaya ngono ora bisa dibenerake saka alesan profesional utawa hukum, nanging dadi dhasar kanggo
njupuk keputusan sing bisa nduwèni akibat fatal kanggo bocah lan ibu. Dr Renz-Polster nulis:
Lan sistem iki adhedhasar teori-teori sing salah (lan, miturut panemuku, cacat) saka wong iki (Gardner).
Minangka kesimpulan, pernyataan Dr Herbert Renz-Polster
Aku prihatin karo nunjukake ketidakadilan sing nyolok sing wis suwe banget diabaikan dening akèh ahli.
Nanging, kekuwatiranku sing utama yaiku PAS, 'toleransi ikatan', 'ikatan simbiotik', yaiku hubungan ketergantungan sing
mbebayani, digunakake dening kelompok lobi sing duwe kapentingan minangka cara taktis kanggo nglairake kapentingane.
Poiné aku yaiku bocah-bocah wis lan terus dirugèkaké amarga 'diagnosis'-'diagnosis' iki.
Lan kenapa sawetara hakim, pengacara, lan wakil hukum ora weruh ketidakadilan iki?
Ya, pancen kudu nganggep yèn padha nutupi kuwi!
Ivo Sasek ngecam pasivitas iki persis saka pihak yudikatif ing "Pitu Kuliah"-e lan
ngajak supaya pungkasané padha nindakake tugase.
3. Kanggo peradilan ing kabèh tingkat lan badan eksekutifé
Yang Mulia, para jaksa lan pasukan keamanan: sanajan undang-undange wis cetha banget, kowe mung meneng bae lan nyawang
nalika pornografi wis diakses kanthi bebas malah dening bocah-bocah paling cilik ing
saindenging jagad, nganti tekan laptop lan ponselé.
Sampeyan ora melu campur nalika wong-wong sing nyepetake seks wiwit ngrusak anak-anak kita wiwit umur TK kanthi
masturbasi, hubungan anal, ngglontor sperma, lan sapiturute.
Nganti saiki, kowe tetep meneng ngadhepi para panganiaya bocah sing tanpa cacah.
Sakdurunge program iki disiarke, Dr Renz-Polster ngirim pesen penting marang tim editorial Kla.TV sing bisa
mbantu wong tuwa sing kena pengaruh kanggo mbela kasusé:
Ing taun 2023, Dewan Hak Asasi Manungsa PBB kabaré wis nolak 'alienasi wong tuwa', yaiku
alienasi wong tuwa lan anak, minangka 'pseudo-konsep'.
Ing putusan saka November 2023, Mahkamah Konstitusi Federal uga nyatakake manawa panggunaan konsep PAS, sing dianggep sacara
ilmiah wis dibantah, ora nyedhiyakake dhasar sing cukup kuwat kanggo njupuk kaputusan sing
ngarahake kapentingan paling apik kanggo bocah.
Cekaké: PAS ora bisa maneh digunakaké minangka argumentasi ing pangadilan, amarga wis ditolak minangka teori.
Kementrian Kehakiman sarujuk lan ngajak pengadilan kulawarga Jerman supaya njupuk pandhuan
saka putusan Mahkamah Konstitusi Federal iki.
Saiki penting kanggo ngawasi lan nuntut supaya resolusi-resolusi iki ora mung ukara kosong sing dimaksudaké mung kanggo nyenengaké
rakyat utawa malah kanggo mènèhi kesan yèn ana keprihatinan babagan perkembangan sing ora dikarepake lan ketidakadilan.
Kasunyatan manawa sing diarani "ahli" lan penilai kaya Gardner wis bisa nyebarake lan ngenalake klaim lan fantasi sing
nyengkuyung paedofilia suwene puluhan taun tanpa ana tantangan, nimbulake keraguan serius babagan upaya sistem kaadilan.
Pungkasané, matur nuwun sanget dhumateng Dr. Herbert Renz-Polster, sing bakal nerusaké
panalitèn jembaré ing papat bagéan salajengipun!
Para pamirsa, monggo tulung ngangkat kesadaran babagan masalah iki ing komunitas panjenengan.
Apa sampeyan pengin ngganti donya? Kita uga. Dadi bagéan saka proyek riset investigasi
utama Kla.TV saiki ing www.kla.tv/mitwirken.
Jaringan Freemasons saiki lagi kabukak! Dadi bagéan saka proyek riset investigasi paling gedhé
saka Kla.TV lan ndhaptar saiki: www.kla.tv/mitwirken