1990-იანი წლებიდან საოჯახო სასამართლოები მეურვეობის დავებთან დაკავშირებით გამოსცემენ გარკვეული ტიპის გადაწყვეტილებებს,
რომლებიც არ შეესაბამება ბავშვთა საუკეთესო ინტერესებს.
მამებისგან ჩამორთმეული ასობით ჯანმრთელი, სოციალურად კარგად ინტეგრირებული ბავშვი წაიყვანეს და აგრძელებენ
წაყვანას დედასთან, რომელთა უმეტესობა მარტოხელა დედაა.
დედებს არ ადანაშაულებენ ძალადობაში, ბოროტმოქმედებაში ან უგულებელყოფაში, არამედ
მათ ბავშვთან კავშირის სავარაუდო დარღვევაში.
დედებს ადანაშაულებენ, რომ მათ შვილების გონება დაიბანეს და განავითარეს ეგრეთ წოდებული მშობლისგან
ალიენაციის სინდრომი, ანუ მოკლედ PAS, რის გამოც ბავშვებმა თავიანთი ადრე საყვარელი მამა უარყვეს.
სინამდვილეში, დოქტორ ჰერბერტ რენც-პოლსტერის კვლევა მიუთითებს, რომ ეს სავარაუდო დიაგნოზი ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქიატრის გამოგონებაა,
რომელსაც სურდა მისი გამოყენება მეურვეობის საკითხების პედოფილიაში ეჭვმიტანილი მამების სასარგებლოდ გადასაწყვეტად.
ამგვარად, მან შეიმუშავა სრულყოფილი გზა დამნაშავისა და მსხვერპლის როლების შესაცვლელად.
2024 წლის ბოლოს, პედიატრმა, მეცნიერმა და პუბლიცისტმა რენც-პოლსტერმა თავის ბლოგზე "kinder-verstehen.de"
გამოაქვეყნა კვლევა PAS თეორიის რეალური საფუძვლის შესახებ.
Kla.TV თქვენთვის აჯამებს თავისი კარგად გამოკვლეული და ყოვლისმომცველი ანგარიშის პირველ ნაწილს:
ბოლო წლებში დოქტორმა რენც-პოლსტერმა ასობით საათი დახარჯა მშობლისადმი ალიენაციის სინდრომის (შემდგომში მოკლე ფორმით —
პას) თეორიის შესწავლასა და მისი შემქმნელის ნაშრომების კითხვაზე.
ის ცდილობდა გაერკვია, როგორ შეძლეს ამ იდეოლოგიის მიმდევრებმა ეს აბსურდული "დიაგნოზი"
საოჯახო სასამართლოებში სოციალურად მისაღები გაეხადათ.
რაც არ უნდა დაუჯერებლად ჟღერდეს, ბოლო რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში – და სულ მცირე 2023 წლამდე – ამ ქვეყანაში ნებისმიერ
დედას შეეძლო დაკარგოს მეურვეობის ან თუნდაც შვილთან ურთიერთობის უფლება მხოლოდ იმის გამო, რომ მას PAS-ში ადანაშაულებდნენ.
ზოგჯერ, უბრალოდ იმის ბრალდება, რომ დედა ბავშვს ზედმეტად ხშირად ან დიდხანს კვებავს ძუძუთი, საკმარისი შეიძლება აღმოჩნდეს.
ჰერბერტ რენც-პოლსტერის თქმით, PAS-ის ან "სიმბიოზის" ბრალდებები გავლენიანმა ლობისტურმა ჯგუფებმა ახლა ისეთ იარაღად
აქციეს, რომლისგან დაცვაც სადავო მეურვეობის საქმეებში რთულია.
PAS-ის თეორიის სათავეები
დოქტორი რიჩარდ გარდნერი, საკამათო თეორიის "მამა", სრული სერიოზულობითა და ურყევი რწმენით აცხადებდა:
"სექსუალური ძალადობა ბავშვისთვის სულაც არ არის ტრავმული".
დაიტრავმირებს თუ არა ბავშვი ძალადობის შედეგად, დამოკიდებულია იმაზე, თუ როგორ აღიქვამს საზოგადოება ასეთ შეხვედრებს.
სექსუალურად ძალადობის მსხვერპლნი იტანჯებიან, რადგან ჩვენი საზოგადოება პედოფილიაზე ზედმეტად მკაცრად რეაგირებს.
ბავშვები ბუნებით სექსუალურები არიან და შეუძლიათ, "გადაცდენით" ზრდასრულებთან სექსუალური კავშირები წამოიწყონ.
"როდესაც სექსუალური ურთიერთობა გამოვლინდება, ბავშვი ისე წარმოაჩენს, თითქოს ის
ზრდასრულმა წამოიწყო და დამნაშავეც სწორედ ის არის."
შემდგომ სავარაუდო ექსპერტი ასახელებს ზრდასრულებსა და ბავშვებს შორის სქესობრივი კავშირის უფრო ღრმა კონტექსტს, კერძოდ:
ინცესი სინამდვილეში "ბიოლოგიურად სასარგებლო პრაქტიკაა", რადგან ის "სისხლის ხაზის სისუფთავეს ინარჩუნებს".
ბავშვებთან სქესობრივი კავშირი ასევე გაზრდიდა შთამომავლობის რაოდენობას.
მისი დანარჩენი ავადმყოფური შენიშვნებისგან, ძვირფასო მაყურებლებო, დაგიზოგავთ, რადგან მისი
დეტალური "ექსპერტული მოსაზრება" საკმაოდ ამაზრზენია.
მაგრამ, ამ ეტაპზე, რაც უგულებელყოფილი არ უნდა იყოს, არის ის რეალობა, რომ თავად ბუნება არ იტანს ინცესტს.
ამიტომ, საფუძვლიანი მიზეზით, ბევრ ქვეყანაში მიღებულია კანონები, რომლებიც კრძალავენ ინცესტს.
მემკვიდრეობითი და სხვა დაავადებების რისკი ძალიან მაღალია, ხოლო ინცესტის შედეგად დაბადებულ
ბავშვებში სიკვდილიანობის მაჩვენებელი მაღალია.
ამის მიუხედავად, ჩვენ აქ აშკარად ბავშვთა გაუპატიურებაზე ვსაუბრობთ.
აი ციტატა სკოტლანდ იარდის ყოფილი ოფიცრისა და მამხილებლის, ჯონ უედგერისგან:
" და მხოლოდ მოგვიანებით გავიგე, რომ ქალებს შვილების გაჩენა არ შეეძლოთ, რადგან მათ ახალგაზრდა სხეულებს
მიყენებული ზიანის გამო საშვილოსნოები არასწორ ადგილას ჰქონდათ."
იმ კაცებს შარდისა და განავლის შეკავების პრობლემები ჰქონდათ, ზურგის ტკივილი და მსგავსი რამეები, რადგან ნაწლავები
დაუზიანდათ და ასე შემდეგ. და ამის შესახებ არაფერს ვიგებთ!
"რომელი ტკივილიც ამას ახლავს თან, ფიზიკური ტკივილი და შემდეგ ტრავმა!"
როგორ შეუძლია ბატონ გاردნერს, ასეთი ფაქტების მიუხედავად, კვლავ იდავოს, რომ პედაფილია ხშირად "დაიჭერის" (imprinting)
საკითხია, რომლის წინააღმდეგაც დაზარალებული პირი უძლურია?
პედიფილია წარმოიშობა ბავშვებსა და ზრდასრულებს შორის სექსის დროს მიღებული დადებითი გამოცდილებიდან.
ბავშვის მიერ განცდილი "ორგაზმული კმაყოფილება" უზრუნველყოფს, რომ ბოროტად გამოყენებული ბავშვები
მოგვიანებით თავიანთ შვილებსაც იგივეს გაუკეთებენ:
"ადვილი გასაგებია, როგორ შეიძლება ბავშვი "დამოკიდებული" გახდეს ასეთ გამოცდილებაზე და შემდეგ მოისურვოს
იმავე ტიპის ხშირი დაკმაყოფილება", — ამბობს გاردნერი.
ამ ეტაპზე, სულ მცირე, იბადება კითხვა, თუ რატომ არ აღძრეს სისხლისსამართლებრივი დევნა ამ კაცის
წინააღმდეგ, ექსპერტის წოდების მინიჭების ნაცვლად!
დოქტორ რიჩარდ გარდნერის შესახებ
გარდნერი დაქორწინებული იყო და სამი შვილი ჰყავდა; მისი ქორწინება ლი გარდნერზე განქორწინებით დასრულდა.
თავდაპირველად ის პრაქტიკოსი ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქიატრი იყო, მაგრამ შემდეგ მისი ყურადღება ძირითადად საოჯახო
სასამართლოებში ფსიქოლოგიურ ექსპერტ-მსწავედ მუშაობაზე გადავიდა.
მან 72 წლის ასაკში თავი მოიკლა .
აშშ-ის 25 შტატში არსებულ 400-ზე მეტ საქმეში, მისი კლიენტები უმეტესად ბავშვზე ძალადობაში ბრალდებული მამები იყვნენ.
გარდა ამისა, გარდნერი მუშაობდა რამდენიმე პუბლიკაციაზე, მათ შორის 40-ზე მეტ წიგნსა და ასობით სტატიაზე, რომელთა
უმეტესობა თავად გამოსცა სპეციალურად მისი ნაშრომებისთვის დაარსებულ სარჩევ გამომცემლობაში .
სალექციო ტურნეები მას მთელ მსოფლიოში დაატარებდა – გერმანიის ჩათვლით.
თავის ნაშრომებში რიჩარდ გარდნერი, უმთავრესად, აღრიცხავდა თავის შთაბეჭდილებებსა და პირად რწმენებს, რომლებიც მან
მეურვეობის დავებში ექსპერტი მოწმის სტატუსით ჩამოაყალიბა.
რიჩარდ გარდნერს არ ჩაუტარებია საკუთარი კვლევა და არასდროს ყოფილა სამეცნიერო სამუშაო ჯგუფის წევრი.
მეცნიერულ ჟურნალებში რეგულარულად გამოქვეყნებული რამდენიმე ნაშრომი ექსპერტებს შორის კრიტიკულ დებატებს იწვევდა.
რადგან კოლუმბიის უნივერსიტეტის სტუდენტები ზოგჯერ მას თავის პრაქტიკაში თან დაჰყვებოდნენ, მას ეკავა "კლინიკური პროფესორის"
წოდება, რომელიც რეალურ პროფესურასთან არაფერი საერთო არ აქვს.
მას ასევე სიამოვნებდა ჩვილებისა და პატარა ბავშვების ფსიქოსექსუალური განვითარების შესახებ წერა – ეს
ნაშრომები სავსე იყო შემზარავი მტკიცებებით მათი მამების მიმართ სავარაუდო ორალური სექსის ფანტაზიების შესახებ.
Kla.TV აქ წყვეტს რეპორტაჟს გარდნერის პერვერტული და ძნელად ასათვისებელი ფანტაზიების შესახებ.
მტკიცებები, რომ ჩვილები და ბავშვები მამებს აცდუნებენ, ნათლად აჩვენებს, თუ როგორი ადამიანი იყო გардნერი სინამდვილეში.
და დაუჯერებელია, რომ მას ათწლეულების განმავლობაში ბავშვის მეურვეობის დავების საქმეებში "ექსპერტ-მსწავნე" აღიარებდნენ.
მსხვერპლისა და დამნაშავის როლების შებრუნება PAS -ის მეშვეობით
გარდნერმა 1980-იან წლებში თავისი PAS თეორიით ნამდვილი კუპლური გამარჯვება მოიპოვა.
როგორც მალევე გახდა აშკარა იმ მეურვეობის საქმის წარმოებისას, რომელშიც გარდნერი ექსპერტ-მსწავლის სახით მონაწილეობდა, მან ამ
სავარაუდო ავადმყოფობით ფაქტობრივად შექმნა "შვეიცარიული დანა", რომელიც მისი კლიენტების სასარგებლოდ,
უაღრესად დავის საგანი გახდომილი მეურვეობის პროცესების გადასაწყვეტად შეიძლებოდა გამოეყენებინა.
ხსენებული "შვეიცარიული დანა" მარტივ სახსარს წარმოადგენს: კერძოდ, მტკიცებას, რომ ბავშვები ბუნებრივად – ანუ
გენეტიკურად – არიან მიჯაჭვულნი მშობლებთან და რომ ისინი ყოველთვის თანაბრად უყვართ ორივე მშობელი.
ორივე მშობლისადმი სიყვარული გადარჩენისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია; მხოლოდ ის უზრუნველყოფს ბავშვის სრულ განვითარებას.
დოქტორი რენც-პოლსტერი კატეგორიულად არ ეთანხმება: "ბმა ასახავს ერთად ცხოვრებისა და გრძნობის გამოცდილებას,
(...) ის უბრალოდ სისხლისმიერი კავშირის შედეგი არ არის".
თუმცა, გاردნერის პრინციპი გამოიყენებოდა ბოროტად გამოყენების შემთხვევებში, როდესაც მამისთვის სექსუალური
ძალადობის ჩადენა დადასტურებული იყო — და სადაც ჩნდებოდა კითხვა, თუ რა ბედი უნდა ეწეოდა დამნაშავეს.
აქ ის რეგულარულად იყენებდა გაუცხოების ხაფანგს:
ძალადობის მსხვერპლი ბავშვი დამნაშავესთან კავშირში უნდა დარჩეს, რადგან "ბუნებითად" მას განვითარებისთვის
ორივე მშობელი სჭირდება და, ფაქტობრივად, ორივეს უყვარს.
ამიტომ აუცილებელია, განსაკუთრებული სიფრთხილე გამოიჩინოთ, რათა ბავშვი არ დააშოროთ ძალადმომხმარებელ მშობელს.
ამიტომ, დამნაშავის ბავშვისგან განცალკევება "მხოლოდ მაშინ უნდა განიხილებოდეს სერიოზულად, როდესაც
პედიფილიის მკურნალობისა და ოჯახის გაერთიანების ყველა მცდელობა აშკარად წარუმატებელი აღმოჩნდება".
თუ ბავშვი უარყოფს მამას, რომელთანაც ის უძველესი კანონებითაა დაკავშირებული, მაშინ ეს
ბავშვის თავისუფალ ნებაზე ვერ იქნება დაფუძნებული.
ბოლოს და ბოლოს, ეს "ბუნებრივი" ქცევა არ არის.
უფრო მეტიც, თუ ბავშვი ჯიუტად და შეუპოვრად უარს ამბობს, მაშინ ამის უკან აუცილებლად დგას
მისი ფსიქიკურად შეწუხებული დედის მანევრირება.
დოქტორმა გარდნერმა ამ აშლილობას "მშობლებზე ალიენაციის სინდრომი" უწოდა.
ასე რომ, ბავშვის დასაცავად დამნაშავის მოშორების ნაცვლად, პირველი ნაბიჯი არის მამის მხრიდან ბავშვის მიმართ ჩადენილი
ძალადობა ბავშვისთვის მაქსიმალურად ნორმალურად წარმოაჩინო.
გარდნერი, მეორე მხრივ, კრიტიკულად იყო განწყობილი ძალადობის მსხვერპლ ბავშვთა ფსიქოთერაპიის მიმართ.
ამ მიზნით, ბავშვს უნდა აუხსნათ, რომ იდეალური მშობლები არ არსებობენ.
ასევე შეიძლებოდა მისთვის ეთქვათ "სხვა საზოგადოებების შესახებ, სადაც ეს ქცევა ნორმალურად ითვლება".
დოქტორ რენც-პოლსტერის თანახმად, გარდნერის მთელი შემოქმედება შეიძლება შეჯამდეს შემდეგი ციტატით:
ბავშვთა სექსუალური ძალადობა თავისთავად ცუდი არ არის – პრობლემა ჩვენი შეფასებაა.
PAS, როგორც არამართლზომიერი ექსპერტული დასკვნების ინსტრუმენტი
PAS დიაგნოზები, მათ შორის "სიმბიოზური მიჯაჭვულობა" , და მასთან დაკავშირებული დიაგნოზები, როგორიცაა "მიჯაჭვულობის აუტანლობა",
ძალიან პოპულარულია მეურვეობის საკითხებზე მომუშავე ზოგიერთი ექსპერტის, იურიდიული წარმომადგენლებისა და
ახალგაზრდობის კეთილდღეობის ზოგიერთი სამსახურისა და საოჯახო სასამართლოების წრეში.
ექსპერტთა ქსელი სპეციალიზდა სწორედ ამ ბრალდების "დაკავების საკითხებში ტაქტიკურ იარაღად" ქცევაზე, როგორც პროფესორი იორგ
ფეგერტი, ულმის უნივერსიტეტის საავადმყოფოს ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქიატრიის კლინიკის
სამედიცინო დირექტორი, უწოდებს PAS-ის კონსტრუქციას.
და შესაბამისი ლობისტური ჯგუფები სერიოზულად სჯერათ, რომ ეს თეორია მათ "მამების უფლებების" დამკვიდრების საშუალებას მისცემს.
სოციოლოგი, დოქტორი ვოლფგანგ ჰამერი, ამას ნათლად ადასტურებს 2022 და 2024 წლების კვლევებით – გთავაზობთ რენც-პოლსტერის ციტატას:
ეს შემთხვევები იზოლირებული ინციდენტები არ არის.
ის ფაქტი, რომ სოციალურად კარგად ადაპტირებულ ბავშვებს ართმევენ მათ ძირითად მზრუნველს, "ცვლიან" ან "მიიღებენ სახელმწიფო
მზრუნველობაში" ისეთი ჩვეული, გასაგები მიზეზების გარეშე, როგორიცაა უგულებელყოფა ან დადასტურებული ძალადობა – ამის მიღმა
იმალება იდეოლოგია, რომელიც "მეცნიერების" მოსასხამითაა მოსილი.
თავის ანგარიშში ჰამერი დეტალურად აღწერს გადაწყვეტილებების საფუძველს, რომელთა მაღალი პროცენტიც PAS-ს უკავშირდება.
არსებობს უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებებიც კი, რომლებიც ამტკიცებენ, რომ დედები შვილებს აშორებენ ან კონტაქტის
თავიდან ასაცილებლად ძალადობასა და ბოროტმოქმედებას იგონებენ.
ასეთი ნარატივები ვერ გამართლდება პროფესიული ან სამართლებრივი საფუძვლით, მაგრამ ისინი ქმნიან იმ გადაწყვეტილებების
საფუძველს, რომლებსაც შეიძლება ფატალური შედეგები მოჰყვეს ბავშვებისა და დედებისთვის. დოქტორი რენც-პოლსტერი წერს:
"და ეს სისტემა ამ კაცის (გარდნერის) არასწორ (და, ჩემი აზრით, ხარვეზიან) თეორიებს ეფუძნება".
დასკვნის სახით, დოქტორ ჰერბერტ რენც-პოლსტერის განცხადება
მე მინდა ყურადღება გავამახვილო აშკარა უსამართლობაზე რომელსაც ძალიან დიდი ხნის
განმავლობაში ძალიან ბევრი ექსპერტი უგულებელყოფდა.
თუმცა, ჩემი მთავარი საზრუნავი ისაა, რომ PAS, "მიჯაჭვულობის აუტანლობა", "სიმბიოზური მიჯაჭვულობა", ანუ მავნე დამოკიდებული
ურთიერთობები, დაინტერესებული ლობისტური ჯგუფების მიერ საკუთარი ინტერესების გატარების ტაქტიკურ საშუალებად გამოიყენება.
ჩემი სათქმელია, რომ ბავშვებს ამ "დიაგნოზების" გამო აწყენინეს და აგრძელებენ აწყენინებას.
და რატომ ვერ ხედავენ ამ უსამართლობას ზოგიერთი მოსამართლე, ადვოკატი და იურიდიული წარმომადგენელი?
დიახ, ფაქტობრივად, უნდა ვივარაუდოთ, რომ ისინი ამას ფარავენ კიდეც!
ივო სასეკი თავის "შვიდ ლექციაში" სწორედ სასამართლო სისტემის ამ პასიურობას გმობს და
მოუწოდებს მათ, საბოლოოდ შეასრულონ თავიანთი მოვალეობა.
3. ყველა დონის სასამართლო სისტემისა და მისი აღმასრულებელი ორგანოებისთვის
თქვენო ღირსებავ, პროკურორებო და უსაფრთხოების ძალებო: კრისტალურად სუფთა კანონმდებლობის მიუხედავად, თქვენ უბრალოდ უყურებდით, თუ
როგორ გახდა პორნოგრაფია თავისუფლად ხელმისაწვდომი მსოფლიოს ყველაზე პატარა ბავშვებისთვისაც
კი, მათ ლეპტოპებსა და მობილურ ტელეფონებამდე.
თქვენ არ ჩაერიეთ, როდესაც ადრეულ ასაკში სექსუალიზაციის მიმდევრებმა ჩვენი ბავშვების გარყვნილება საბავშვო
ბაღის ასაკიდანვე დაიწყეს მასტურბაციით, ანალური სექსით, სპერმის გადაყლაპვით და მსგავსი რამეებით.
დღემდე დუმდით უამრავი ბავშვზე ძალადის წინაშე.
ამ გადაცემის ეთერში გასვლამდე ცოტა ხნით ადრე, დოქტორმა რენც-პოლსტერმა Kla.TV-ის სარედაქციო გუნდს
გაუგზავნა მნიშვნელოვანი შეტყობინება, რომელიც დაზარალებულ მშობლებს თავიანთი საქმის დასაბუთებაში დაეხმარებოდა:
"2023 წელს, გავრცელებული ინფორმაციით, გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭომ "მშობლისგან ალიენაცია", ანუ მშობლისა და შვილის
ურთიერთგანდგომილება, "პსევდო-კონცეფციად" მიიჩნია და უარყო."
2023 წლის ნოემბრის გადაწყვეტილებაში ფედერალურმა საკონსტიტუციო სასამართლომ ასევე განაცხადა, რომ PAS-ის კონცეფციაზე დაყრდნობა,
რომელიც "მეცნიერულად უარყოფილად ითვლება", არ წარმოადგენს "საკმარისად მყარ საფუძველს ბავშვის საუკეთესო
ინტერესებზე დაფუძნებული გადაწყვეტილების მისაღებად".
მარტივად რომ ვთქვათ: PAS-ი სასამართლოში აღარ შეიძლება არგუმენტად გამოიყენებოდეს, რადგან ის, როგორც თეორია, უარყოფილია.
იუსტიციის სამინისტრო დაეთანხმა და გერმანიის საოჯახო სასამართლოებს მოუწოდა, "გაითვალისწინონ
ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლოს ეს გადაწყვეტილება".
ახლა მნიშვნელოვანია, დავაკვირდეთ და მოვითხოვოთ, რომ ეს რეზოლუციები არ იყოს ცარიელი ფრაზები, რომლებიც მხოლოდ ხალხის
დასამშვიდებლად ან იმის შთაბეჭდილების შესაქმნელადაა გამიზნული, თითქოსდა არასასურველი
მოვლენებისა და უსამართლობის მიმართ შეშფოთება არსებობს.
ის ფაქტი, რომ ეგრეთ წოდებულ "ექსპერტებსა" და შემფასებლებს, როგორიც გاردნერია, ათწლეულების განმავლობაში შეეძლოთ პედაფილიის
ხელშემწყობი მტკიცებებისა და ფანტაზიების გავრცელება და დანერგვა ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე, სერიოზულ
ეჭვქვეშ აყენებს სამართალდამცავი სისტემის ძალისხმევას.
და ბოლოს, უდიდესი მადლობა დოქტორ ჰერბერტ რენც-პოლსტერს, რომელიც თავის ფართომასშტაბიან კვლევას კიდევ ოთხ ნაწილში გააგრძელებს!
ძვირფასო მაყურებლებო, გთხოვთ, დაგვეხმაროთ ამ საკითხის შესახებ ცნობიერების ამაღლებაში თქვენს თემში.
გსურთ სამყაროს შეცვლა? ჩვენც ასევე. გახდით Kla.TV-ის უმსხვილესი საგამოძიებო კვლევითი პროექტის
ნაწილი ახლავე ვებგვერდზე www.kla.tv/mitwirken.
მაღალჩინოსანთა ქსელი ამხელა! გახდით Kla.TV-ის უმსხვილესი საგამოძიებო პროექტის ნაწილი და
დარეგისტრირდით ახლავე: www.kla.tv/mitwirken