Од 1990-тите, семејните судови донесуваат одреден вид пресуда во спорови за старателство што не е во најдобар интерес на децата.
Стотици здрави, социјално добро интегрирани деца беа и продолжуваат да бидат одземани од
своите мајки, од кои повеќето се самохрани родители.
Мајките не се обвинети за насилство, злоупотреба или занемарување, туку за наводно нарушување на нивната врска со детето.
Обвинението против мајките е дека ги испрале мозоците на своите деца за да развијат она што е познато како Синдром
на родителска алиенација, или скратено ПРАС, предизвикувајќи ги да го отфрлат својот порано сакан татко.
Всушност, истражувањето на д-р Херберт Ренц-Полстер сугерира дека оваа наводна дијагноза е измислица на психијатар за деца и
адолесценти кој сакал да ја искористи за да ги сврти случаите за старателство во корист на татковци осомничени за педофилија.
Тој така разви совршен начин да ги преврти улогите на сторителот и жртвата.
На крајот на 2024 година, педијатарот, научникот и публицист Ренц-Полстер ја објави својата истражувачка
студија за вистинската позадина на теоријата ПАС на својот блог "kinder-verstehen.de".
Kla.TV го сумира првиот дел од својот добро истражен и сеопфатен извештај за вас:
Д-р Ренц-Полстер во последните години потроши стотици часови испитувајќи ја теоријата за синдромот на
родителска алиенација, понатаму скратено ПРА, и читајќи ги делата на нејзиниот пронаоѓач.
Тој се обиде да дознае како следбениците на оваа идеологија успеаја да ја направат оваа апсурдна
"дијагноза" социјално прифатлива во семејните судови.
Колку и да звучи неверојатно, во последните неколку децении – и барем до 2023 година – секоја мајка во оваа земја
можеше да го изгуби старателството или дури и правото на посета на своето дете само поради обвинение за ПАС.
Понекогаш, само обвинувањето на мајката дека премногу често или предолго го дои своето дете може да биде доволно.
PAS или обвинувањата за "симбиоза" сега се развиени од добро поврзани лоби-групи во оружја против кои е тешко да се брани
во спорни случаи за старателство, според Херберт Ренц-Полстер.
Потекло на теоријата ПАС
Д-р Ричард Гарднер, "таткото" на контроверзната теорија, тврдеше со сериозна и целосна убеденост:
"Сексуалната злоупотреба не мора да биде трауматична за детето."
Дали детето е трауматизирано од злоупотреба зависи од тоа како општеството гледа на таквите средби.
"Децата сексуално злоупотребени страдаат затоа што нашето општество претерано реагира на педофилијата."
Децата се сексуални по природа и можат да иницираат сексуални средби со возрасни со тоа што ги "заведуваат".
Кога сексуалната врска ќе биде откриена, детето ќе направи да изгледа како возрасниот да ја иницирал и да е виновен.
Наводниот експерт потоа го опишува подлабокиот контекст зад сексуалниот однос помеѓу возрасни и деца на следниов начин:
Инцистот е всушност "биолошки поволна практика", бидејќи "ја зачувува чистотата на крвната линија".
Сексуалниот однос со деца исто така би го зголемил бројот на потомство.
Останатите негови морбидни забелешки ќе ви ги поштедиме, драги гледачи, бидејќи неговото
детално "експертско мислење" станува прилично одбивно.
Но што не смее да се игнорира во овој момент е реалноста дека самата природа не толерира инцест.
Затоа, со добра причина, многу земји имаат закони кои го забрануваат инцестот.
Ризикот од наследни и други болести е превисок, а стапката на смртност кај децата родени од инцест е висока.
Сепак, јасно е дека овде зборуваме за силување на деца.
Еве цитат од поранешниот офицер на Скотланд Јард и уличник Џон Веџер:
" и дури подоцна дознав дека жените не можат да имаат деца затоа што нивните матки биле неправилно
поставени поради оштетувањата на нивните млади тела."
Мажите имаа проблеми со задржување на урината и со грбот, затоа што им беа пукнати цревата и слично. И не слушаме ништо за тоа!
"Болката што ја предизвикува, физичката болка, а потоа и траумата!"
Како може г-дин Гарднер, и покрај таквите факти, да тврди дека педофилијата често е
"состојба" против која погоденото лице е беспомошно?
Педофилијата произлегува од позитивни искуства со секс меѓу деца и возрасни.
"Оргазмичката задоволеност" што ја доживува детето осигурува дека злоупотребените деца подоцна ќе
сакаат да го истото да го направат на своите деца:
"Лесно е да се разбере како дете може да стане "зависно" од такво искуство и потоа да копнее
по често задоволување од ист вид", вели Гарднер.
Во овој момент, најдоцна, човек се прашува зошто овој човек не беше гонет, наместо да му биде доделена титула експерт!
За д-р Ричард Гарднер
Гарнер беше оженет и имаше три деца; неговиот брак со Ли Гарнер заврши со развод.
Првично, тој беше практикувачки психијатар за деца и адолесценти, но потоа го насочи својот фокус претежно
кон работа како психолошки вештак во семејните судови.
Тој изврши самоубиство на 72-годишна возраст .
Во 400 случаи низ 25 американски држави, неговите клиенти беа првенствено татковци обвинети за злоупотреба на деца.
Покрај тоа, Гарднер работеше на неколку публикации, вклучувајќи повеќе од 40 книги и стотици статии, од кои
повеќето ги објави самиот во сопствена издавачка куќа основана специјално за неговите дела .
Лекциските тури го однесоа низ целиот свет – вклучувајќи ја и Германија.
Во своите дела, Ричард Гарднер првенствено ги забележуваше своите впечатоци и лични убедувања, кои ги
формираше како стручен сведок во спорови за старателство.
Ричард Гарднер не спроведе сопствено истражување, ниту некогаш беше дел од научна работна група.
Неколкуте трудови што редовно се појавуваа во научни списанија предизвикуваа критички дебати меѓу експертите.
Бидејќи студенти од Универзитетот Колумбија понекогаш го следеа во неговата пракса, тој ја носеше титулата "клинички професор"
– која нема никаква врска со вистинско професорско место.
Тој исто така уживаше да пишува за психосексуалниот развој на доенчиња и мали деца – прошарано со застрашувачки тврдења
за нивните наводни фантазии за орален секс со своите татковци.
Kla.TV го прекинува извештајот за перверзните и тешко сварливите фантазии на Гарднер овде.
Тврдењата дека бебињата и децата ги заведуваат своите татковци јасно откриваат каков човек навистина беше Гарднер.
И е неверојатно што тој со децении беше признат како "експертски сведок" во спорови за старателство.
Превртување на жртвата и сторителот преку PAS
Гарнер постигна вистински триумф во 1980-тите со својата PAS-теорија.
Како што брзо стана очигледно во постапките за старателство во кои Гарднер дејствуваше како стручен сведок, тој со оваа наводна
болест создаде вистински "швајцарски нож", кој можеше да се искористи за да се свртат високо спорните
постапки за старателство во корист на неговите клиенти.
"Швајцарскиот нож" на кој се мисли се состои од едноставна шарка: имено, тврдењето дека децата се природно –
односно генетски – приврзани за своите родители и дека секогаш ги сакаат двајцата родители подеднакво.
Оваа љубов кон двајцата родители е од витално значење за преживување; само таа може
да го обезбеди целосниот развој на детето.
Д-р Ренц-Полстер силно не се согласува: "Врзувањето ја одразува заедницата што е доживеана и почувствувана,
(...) тоа не е едноставно резултат на крвни врски."
Сепак, Гарнер се повика на ова тврдење во случаи на злоупотреба каде што таткото навистина беше докажан дека
извршил сексуално злоставување – и каде што се постави прашањето што треба да се случи со сторителот.
Тука, тој редовно расправаше користејќи ја замката на алиенацијата:
Злоупотребуваното дете треба да остане поврзано со сторителот, бидејќи "по природа" му се потребни двајцата
родители за својот развој и во суштина ги сака двајцата.
Затоа е неопходно да се обрне особена грижа да не се отуѓи детето од насилниот родител.
Отстранувањето на сторителот од детето затоа треба "да се разгледува сериозно само откако сите
обиди за терапија на педофилија и за помирување на семејството очигледно ќе пропаднат".
Ако детето го отфрли таткото со кого е поврзано со древни закони, тогаш тоа не може да се заснова на слободната волја на детето.
На крајот на краиштата, ова не е "природно" однесување.
Понатаму, ако детето е тврдоглаво и непопустливо во своето одбивање, тогаш зад тоа
мора да стои манипулација од нарушена мајка.
Д-р Гарднер го нарече ова нарушување Синдром на родителска алиенација.
Значи, наместо да го отстраните сторителот за да го заштитите детето, првиот чекор е да ја претставите злоупотребата
од страна на таткото пред детето колку што е можно нормално.
Гарнер, од друга страна, беше критичен кон психотерапијата за деца жртви на злоупотреба.
За таа цел, треба да му се објасни на детето дека нема совршени родители.
Може да му се каже и "за другите општества каде што ова однесување се смета за нормално".
Според д-р Ренц-Полстер, целото дело на Гарднер може да се сумира во следниот цитат:
Сексуалната злоупотреба на деца не е сама по себе лоша – проблемот е во нашата проценка на неа.
ПАС како алатка за незаконски експертски мислења
Дијагнозите за PAS, вклучувајќи "симбиотско приврзување" , заедно со сродни дијагнози како "нетолеранција кон приврзување", се
многу популарни меѓу одредени експерти во случаи за старателство, правни застапници, па дури и во некои
канцеларии за благосостојба на младите и семејни судови.
Мрежа на експерти се специјализирала за претворање токму на оваа обвинение во "тактичко оружје во спорови за старателство", како
што професорот Јорг Фегерт, медицински директор на Клиниката за детска и адолесцентна психијатрија при
Универзитетската болница во Улм, го нарекува PAS-конструкт.
И релевантните лоби-групи сериозно веруваат дека оваа теорија ќе им овозможи да ги потврдат "правата на татковците".
Социологот д-р Волфганг Хамер јасно го потврдува ова со студии од 2022 и 2024 година – еве цитат од Ренц-Полстер:
"Овие случаи не се изолирани инциденти."
"Фактот дека социјално добро прилагодените деца се одземаат од нивниот примарен старател, 'заменувани' или 'префрлени во државна
грижа' без вообичаените, разбирливи причини како занемарување или докажана злоупотреба –
зад ова лежи идеологија облечена во 'наука'."
Во својот извештај, Хамер детално ја опишува основата за пресудите, голем процент од кои може да се поврзат со ПАС.
Постојат дури и пресуди на Врховниот суд кои тврдат дека мајките ги отуѓуваат децата или измислуваат
насилство и злоупотреба само за да го спречат контактот.
Таквите наративи не можат да се оправдаат ниту професионално, ниту правно, но тие претставуваат основа за
одлуки кои можат да имаат фатални последици за децата и мајките. Д-р Ренц-Полстер пишува:
"И овој систем се заснова на неточни (и, според мене, погрешни) теории на овој човек (Гарднер)."
Како заклучок, изјавата на д-р Херберт Ренц-Полстер
Се залагам да укажам на една очигледна неправда која премногу долго беше игнорирана од премногу експерти.
Сепак, мојата главна загриженост е дека ПАС, "неподношливост на приврзаност", "симбиотска приврзаност", односно штетни
зависни односи, се користат од заинтересирани лоби-групи како тактичко средство за промовирање на нивните интереси.
Мојата поента е дека децата се оштетени и продолжуваат да бидат оштетени како резултат на овие "дијагнози".
И зошто одредени судии, адвокати и правни застапници не го гледаат овој неправеден?
Да, навистина би морало да се претпостави дека тие дури и го прикриваат!
Иво Сасек ја осудува токму оваа пасивност од страна на судството во неговите "Седум предавања"
и ги повикува конечно да си ја завршат работата.
3. На судството на сите нивоа и на неговите извршни тела
Ваша Чест, обвинители и безбедносни сили: и покрај кристално јасната легислатива, вие едноставно стоевте и гледавте како
порнографијата стана слободно достапна дури и за најмладите деца низ целиот свет, па дури и на нивните лаптопи и мобилни телефони.
Не интервениравте кога раните сексуализатори почнаа да ги корумпираат нашите деца уште во предучилишна возраст
со мастурбација, анален секс, голтање сперма и слично.
До денес, останавте молчалив пред безброј злоставувачи на деца.
Непосредно пред емитувањето на оваа програма, д-р Ренц-Полстер испрати до уредничкиот тим на Kla.TV важна порака што може да им
помогне на погодените родители да го аргументираат својот случај:
"Во 2023 година, Советот за човекови права на ОН наводно ја отфрлил 'родителската алиенација', односно
алиенацијата родител-дете, како 'псевдо-концепт'."
Во одлука од ноември 2023 година, Сојузниот уставен суд исто така наведе дека прибегнувањето кон концептот ПАС, кој се
смета за научно побиен, не обезбедува доволно цврста основа за одлука насочена кон најдобриот интерес на детето.
Едноставно кажано: ПАС повеќе не може да се користи како аргумент пред судот, бидејќи е отфрлена како теорија.
Министерството за правда се согласи и ги повика германските семејни судови да ја следат оваа одлука на Сојузниот уставен суд.
Сега е важно да се забележи и да се побара овие резолуции да не бидат празни фрази наменети само да ги смируваат
луѓето или дури да создадат впечаток дека постои загриженост за непосакувани случувања и неправда.
Фактот што таканаречените "експерти" и проценувачи како Гарднер со децении успеваа да шират и воведуваат тврдења и фантазии кои
ја промовираат педофилијата без никаков предизвик, предизвикува сериозни сомнежи за напорите на правосудниот систем.
Конечно, многу благодарност до д-р Херберт Ренц-Полстер, кој ќе го продолжи своето
обемно истражување во уште четири продолженија!
Почитувани гледачи, ве молиме помогнете да се подигне свеста за ова прашање во вашата заедница.
Сакате ли да го промените светот? И ние. Станете дел од големиот истражувачки проект на Kla.TV сега на www.kla.tv/mitwirken.
Мрежата на масоните се разоткрива! Бидете дел од најголемиот истражувачки проект на Kla.TV
и регистрирајте се сега: www.kla.tv/mitwirken