זינט די 1990ער יאָרן האָבן משפּחה־געריכטן אין משמורת־קאָנפליקטן אַ באַשטימטן טיפּ פֿון באַשלוס אַרויסגעגעבן,
וואָס איז נישט אין די בעסטע אינטערעסן פֿון די קינדער.
הונדערטער געזונטע, גוט אינטעגרירטע קינדער זענען גענומען געוואָרן און ווערן נאָך אַלץ גענומען פֿון זייערע
מוטערס, די מערהייט פֿון וועלכע זענען איינצעלנע עלטערן.
די מוטערס ווערן נישט באַשולדיקט אין גוואַלד, מיסברויך אָדער פאַרנאַכלעסיקונג, נאָר אין אַ
געמיינטער שטערונג אין זייער באַנד מיטן קינד.
די באַשולדיקונג קעגן די מוטערס איז אַז זיי האָבן זייערע קינדער מוח־געװאַשן, אַזוי אַז זיי האָבן אַנטוויקלט דאָס וואָס מען רופֿט
"פּאַרענטאַל אַליעניישאַן סינדראָם", אָדער קורץ PAS, וואָס האָט גורם געווען אַז זיי האָבן
אָפּגעװאָרפֿן זייער פריער ליב געהאַטער טאַטע.
אין דער אמת איז די פאָרשונג פֿון ד״ר הערבערט רענץ־פּאָסטלער ווײַזט אַז די אָנגערופענע דיאַגנאָז איז די דערפֿינדונג פֿון אַ
קינדער־און יוגנט־פּסיכיאַטער, וואָס האָט געוואָלט ניצן זי צו טוישן די משמורת־פֿאַלן לטובת
פֿאָטערס, וואָס ווערן חשודים אין פּעדאָפֿיליע.
ער האָט אַזוי אַנטוויקלט דעם פּערפעקטן וועג צו אומקערן די ראָלעס פֿון תּוקף און קרבן.
סוף 2024 האָט דער פּעדיאַטער, וויסנשאַפֿטלער און פּובליציסט רענץ-פּאָלסערער פֿאַרעפֿנטלעכט זײַן פאָרשונג
וועגן דעם אמתן הינטערגרונט פֿון דער PAS-טעאָריע אויף זײַן בלאָג "kinder-verstehen.de".
Kla.TV פֿאַססט פֿאַר אײַך צוזאַמען דעם ערשטן טייל פֿון איר גוט־פֿאָרגעפֿאָרשטן און גאַנץ־אומפֿאַסנדיקן באַריכט:
ד״ר רענץ-פּאָולסטער האָט אין די לעצטע יאָרן הונדערטער שעה פאַרבראַכט צו אונטערזוכן די טעאָריע פֿון עלטערלעכע
אַליענירונג־סינדראָם, וואָס וועט ווײַטער אָנגערופן ווערן PAS פֿאַר קורצן, און צו לייענען די ווערק פֿון זײַן דערפֿינדער.
ער האָט פּרוּווירט אויסצופֿינען, ווי די אנהענגער פֿון דער אידעאָלאָגיע האָבן מצליח געווען צו מאַכן דעם אַבסורדן
"דיאַגנאָז" געזעלשאַפֿטלעך אָננעמבאַר אין משפּחה־געריכטן.
ווי אומגלויבלעך עס קלינגט, אין די לעצטע דעקאַדעס – און ביז לפּחות 2023 – קען יעדע מאַמע אין דעם לאַנד פאַרלירן די
משמורת אָדער אפילו די באַזוך־רעכטן צו איר קינד, נאָר דורך דעם אַז זי ווערט באַשולדיקט אין PAS.
מאָל איז גענוג נאָר די מוטער צו באַשולדיקן אַז זי געבט איר קינד צו אָפֿט אָדער צו לאַנג ברוסט.
PAS אָדער "סימביאָז" באַשולדיקונגען זענען איצט אַנטוויקלט געוואָרן דורך גוט־פֿאַרבונדענע לאָבי־גרופּעס אין
וואָפן וואָס זענען שווער צו באַשיצן קעגן אין קאָנטענסיאָזע משמורת־פֿאַלן, לויט הערבערט רענץ־פּאָולסטער.
מקורן פֿון דער פּאַס־טעאָריע
ד״ר ריטשאַרד גאַרדנער, דער "טאַטע" פֿון דער קאָנטראָווערסאַלער טעאָריע, האָט אין גאַנצער ערנסטקייט און מיט
גאַנצער איבערצײַגונג געזאָגט: "סעקסועלער מיסברויך איז נישט נייטיק טראומאַטיש פֿאַר אַ קינד."
צי אַ קינד ווערט טראומאַטיזירט דורך מיסברויך, הענגט אָפּ פֿון ווי די געזעלשאַפֿט באַטראַכט אַזעלכע באַגעגענישן.
סעקסועל אָפּגעמישטע קינדער ליידן, ווײַל אונדזער געזעלשאַפֿט איבעררעאַגירט צו פּעדאָפֿיליע.
קינדער זענען פֿון נאַטור סעקסועל און קענען אָנהייבן סעקסועלע באַגעגענישן מיט דערוואַקסענע דורך זיי פֿאַרפֿירן.
ווען די געשלעכטלעכע באַציִונג ווערט אַנטדעקט, וועט דאָס קינד עס מאַכן אויסזען ווי אויב דער
דערוואַקסענער האָט עס אָנגעהויבן און איז שולדיק.
דער אָנגעזאָגטער מומחה באַשרײַבט דאַן דעם טיפֿערן קאָנטעקסט הינטער דער געשלעכט־באַציִונג
צווישן דערוואַקסענע און קינדער ווי פֿאָלגנדיק:
אינצעסט איז למעשה אַ ביאָלאָגיש נוצבאַרע פּראַקטיק, ווײַל זי באַוואַרעט די ריינקייט פֿון דער בלוטליניע.
געשלעכט־באַציִונגען מיט קינדער וואָלטן אויך פֿאַרגרעסערט די צאָל קינדער.
די איבעריקע פֿון זײַנע עקלדיקע באַמערקונגען וועלן אײַך, טײַערע צוקוקער, פֿאַרמײַדן, ווײַל זײַן
דעטאַלירטע "עקספּערט־מיינונג" ווערט זייער עקלדיק.
אָבער וואָס מען דאַרף בײַ דעם פּונקט נישט איגנאָרירן, איז די רעאַליטעט אַז די נאַטור אַליין טאָלערירט נישט אינסעסט.
דערפֿאַר, מיט גוטן גרונט, האָבן פילע לענדער געזעצן וואָס פֿאַרבאָטן אינקעסט.
דער ריזיקאָ פֿון ירושהדיקע און אַנדערע קראַנקייטן איז צו הויך, און די שטאַרבנס־ראַטע בײַ קינדער, געבוירן פֿון אינקעסט, איז הויך.
מיט דעם געזאָגט, רעדן מיר דאָ קלאָר וועגן דער פֿאַרגוואַלדיקונג פֿון קינדער.
דאָ איז אַ ציטאַט פֿון דעם געוועזענעם סקאָטלאַנד יאַרד אָפֿיציר און וויסלבלאָוער יאָן וועדזשער:
" און נאָר שפּעטער האָב איך זיך דערוווּסט, אַז פֿרויען האָבן נישט געקענט האָבן קינדער, ווײַל זייערע טראַכטן
זענען געווען פֿאַררוקט צוליב דעם שאָדן וואָס איז געטאָן געוואָרן צו זייערע יונגע קערפּערס."
די מענער האָבן געהאַט קאָנטינענץ־ און רוקן־פּראָבלעמען, ווײַל זייערע דארמען זענען געשפּרונגען און
אַזעלכע זאַכן. און מיר הערן גאָרנישט וועגן דעם!
דער ווייטיק וואָס דאָס פֿאַראורזאַכט, דער פֿיזישער ווייטיק און דערנאָך די טראַוומע!
ווי קען מר גאַרדנער, טראָץ אַזעלכע פאקטן, נאָך שטענדיק טענהן אַז פּעדאָפֿיליע איז אָפֿט אַ
"מצב", קעגן וועלכן דער באַטראפֿענער איז אָנמאַכטיק?
פּעדאָפֿיליע אַנטשטייט פֿון פּאָזיטיווע דערפֿאַרונגען פֿון געשלעכט צווישן קינדער און דערוואַקסענע.
די "אָרגאַזמישע צופֿרידנקייט", וואָס דאָס קינד דערלעבט, פֿאַרזיכערט אַז די געמיסברויכטע קינדער וועלן
שפּעטער וועלן טאָן דאָס זעלבע צו זייערע אייגענע קינדער:
עס איז גרינג צו פֿאַרשטיין ווי אַ קינד קען ווערן "אַדיקטירט" צו אַזאַ דערפֿאַרונג און דאַן לאַנגן נאָך
אָפֿטער צופֿרידנקייט פֿון דער זעלבער מין, זאָגט גאַרדנער.
אין דעם מאָמענט, לפּחות, פֿרעגט מען זיך, פֿאַרוואָס דער מענטש איז נישט פּראָסעקיוטירט
געוואָרן, אַנשטאָט צו באַקומען אַן עקספּערט־טיטל!
וועגן ד״ר ריטשאַרד גאַרדנער
גאַרדנער איז געווען געחתּן און האָט געהאַט דרײַ קינדער; זײַן חתונה מיט לי גאַרדנער האָט זיך געענדיקט מיט אַ גט.
אין אָנהייב איז ער געווען אַ פּראַקטיצירנדיקער קינדער־ און יוגנט־פּסיכיאַטער, אָבער דערנאָך האָט ער זײַן
פֿאָקוס בעיקר אַריבערגעלייגט צו אַרבעטן ווי אַ פּסיכאָלאָגישער עקספּערט־עדות אין משפּחה־געריכטן.
ער האָט זיך אומגעבראַכט אין עלטער פֿון 72 יאָר .
אין די 400 פאַלן אין 25 אמעריקאנער שטאַטן זענען זײַנע קליענטן בעיקר געווען פאטערן, באַשולדיקט אין קינדער־מיסברויך.
דערצו האָט גאַרדנער געאַרבעט אויף עטלעכע פּובליקאַציעס, אַרײַנגערעכנט איבער 40 ביכער און הונדערטער אַרטיקלען, די
מערהייט פֿון זיי האָט ער אַליין אַרויסגעגעבן אין אַ זעלבסט־פֿאַרלאַג־פֿירמע, געגרינדעט ספּעציעל פֿאַר זײַנע ווערק .
לעקציע־טורן האָבן אים געפֿירט אַרום דער גאַנצער וועלט – אַרײַנגערעכנט דייטשלאַנד.
אין זײַנע ווערק האָט ריטשאַרד גאַרדנער בעיקר פֿאַרשריבן זײַנע אימפּרעסיעס און פּערזענלעכע איבערצײַגונגען, וואָס
ער האָט געשאַפֿן ווי אַ מומחה־עדות אין משמורת־קאָנפליקטן.
ריטשאַרד גאַרדנער האָט נישט דורכגעפֿירט זײַן אייגענע פאָרשונג, און ער איז קיינמאָל נישט
געווען טייל פֿון אַ וויסנשאַפֿטלעכער אַרבעט־גרופּע.
די ווייניק פּאַפּירן וואָס האָבן זיך רעגולער דערשינען אין וויסנשאַפֿטלעכע זשורנאַלן, האָבן
שטענדיק אויסגערופֿן קריטישע דיבאַטן צווישן עקספּערטן.
ווײַל סטודענטן פֿון קאָלאָמביע אוניווערסיטעט האָבן אים מאָל באַגלייט אין זײַן פּראַקטיק, האָט ער געהאַט דעם
טיטל "קלינישער פּראָפֿעסאָר" – וואָס האָט גאָרנישט צו טאָן מיט אַן אמתער פּראָפֿעסאָרשאַפֿט.
ער האָט אויך הנאה געהאַט צו שרײַבן וועגן דער פסיכאָסעקסועלער אַנטוויקלונג פֿון תינוקות און יונגע קינדער –
געשפּריצט מיט האָר־אויפֿשטענדיקע טענות וועגן זייערע לכאורה אָראַלע סעקס־פֿאַנטאַזיעס צו זייערע פאטערן.
קלאַ.טעלעוויזיע שטעלט דאָ אָפּ דעם באַריכט וועגן גאַרדנערס פּערווערסע און שווער צו פאַרדייען פאַנטאַזיעס.
טענות אַז תינוקות און קינדער פֿאַרפֿירן זייערע פֿאָטערס ווײַזן קלאָר, וואָס פֿאַר אַ מענטש גאַרדנער טאַקע איז געווען.
און עס איז אומגלויבלעך אַז ער איז במשך דעקאַדעס אנערקענט געוואָרן ווי אַ מומחה־עדות אין משמורת־קאָנפליקטן.
די אומקערן פֿון קרבן און טאַטער דורך PAS
גאַרדנער האָט אין די 1980ער יאָרן מיט זײַן PAS־טעאָריע אַ ריכטיקן טריומף דערגרייכט.
ווי שנעל איז קלאָר געוואָרן אין די משמורת־פּראָצעדורן, אין וועלכע גאַרדנער האָט געדינט ווי אַ מומחה־עדות, האָט ער מיט דער
אָנגערופֿענער קראַנקייט געשאַפֿן אַ ממשותדיקן "שווייצער אַרמיי־מעסער", וואָס מען קען נוצן צו דרייען זייער
קאָנטענסיאָזע משמורת־פּראָצעדורן צו נוץ פֿון זײַנע קליענטן.
דער "שווייצער אַרמיי־מעסער", אויף וועלכן מען רעדט, באַשטייט פֿון אַ פּשוטן הינג: נעמלעך די טענה אַז קינדער זענען
נאַטירלעך – דאָס הייסט גענעטיש – פֿאַרבונדן מיט זייערע עלטערן און אַז זיי שטענדיק ליבן ביידע עלטערן גלייך.
די ליבע צו ביידע עלטערן איז לעבנסוויכטיק פֿאַר איבערלעבונג; נאָר זי קען פֿאַרזיכערן די גאַנץ אַנטוויקלונג פֿון דעם קינד.
ד״ר רענץ־פּאָולסטער שטאַרק נישט מסכים: "באָנדינג שפּיגלט די געלעבטע און געפֿילטע צוזאַמענהייט, (...) עס
איז נישט פשוט דער רעזולטאַט פֿון בלוט־באַציִונגען."
אָבער גאַרדנער האָט זיך באַזירט אויף דער דאָזיקער טענה אין פֿאַלן פֿון מיסברויך, וווּ דער טאַטע איז טאַקע באַוויזן געוואָרן
אַז ער האָט באַגאַנגען סעקסועלער מיסברויך – און וווּ די פֿראַגע איז אויפֿגעקומען, וואָס זאָל געשען מיטן פֿאַרברעכער.
דאָ האָט ער רעגולער געאַרגומענטירט מיטן פֿרעמדקייט־פֿאַל:
דאָס געמישטע קינד זאָל בלײַבן פֿאַרבונדן מיטן פאַרברעכער, ווײַל "לויט דער נאַטור" דאַרף עס ביידע
עלטערן פֿאַר זײַן אַנטוויקלונג און למעשה ליבט עס ביידע.
עס איז דעריבער נייטיק צו נעמען באַזונדערע זאָרג, נישט צו פֿרעמד מאַכן דאָס קינד פֿון דעם אַבוסיוון עלטער.
דערפֿאַר זאָל מען דעם פאַרברעכער פֿון דעם קינד אָפּנעמען נאָר ווען אַלע פּרוּוון צו באַהאַנדלען פּעדאָפֿיליע און צו
צוזאַמענברענגען די משפּחה האָבן זיך דערוויזן אומגליקלעך.
אויב דאָס קינד אָפּװײַזט דעם טאַטע, מיט וועמען עס איז געבונדן דורך אַלטע געזעצן, דאַן קען דאָס נישט
זײַן באַזירט אויף דער פֿרײַער ווילע פֿון דעם קינד.
נאָך אַלעס, דאָס איז נישט "נאַטירלעכע" התנהגות.
און נאָך מער, אויב דאָס קינד איז שטור און אומלערנבאַר אין זײַן אָפּווייז, דאַן מוז
מאַניפּולאַציע דורך אַ געשטערטע מוטער דערפון זײַן.
ד״ר גאַרדנער האָט גערופֿן דעם שטאָרונג "עלטערלעכע אַליענירונג־סינדראָם".
אַזוי אַנשטאָט צו באַזייַטיקן דעם פאַרברעכער כדי צו באַשיצן דאָס קינד, איז דער ערשטער שריט צו פאָרשטעלן דעם
מיסברויך פֿון דעם טאַטע צום קינד אַזוי נאָרמאַל ווי מעגלעך.
גאַרדנער, פֿון דער אַנדערער זײַט, איז געווען קריטיש צו פּסיכאָטעראַפּיע פֿאַר געמיסבראַכטע קינדער.
צו דעם ציל זאָל מען דערקלערן דעם קינד אַז עס זענען נישט קיין פּערפעקטע עלטערן.
מען קען אים אויך דערציילן וועגן אַנדערע געזעלשאַפֿטן, וווּ דאָס התנהגות ווערט באַטראַכט ווי נאָרמאַל.
לויט ד״ר רענץ-פּאָסטלער, קען מען גאַנץ די אַרבעט פֿון גאַרדנער צוזאַמענפֿאַסן אין דעם פֿאָלגנדיקן ציטאַט:
סעקסועלער מיסברוך פֿון קינדער איז נישט פֿון זיך אַליין שלעכט – אונדזער אָפּשאַצונג דערפֿון איז דער פּראָבלעם.
PAS ווי אַ געצייַג פֿאַר אומגעזעצלעכע עקספּערטן־מיינונגען
PAS־דיאַגנאָזן, אַרײַנגערעכנט "סימביאָטישע אָנהענגקייט" , צוזאַמען מיט פֿאַרבונדענע דיאַגנאָזן ווי
"אָנהענגקייט־אינטאָלעראַנץ", זענען זייער פּאָפּולער בײַ געוויסע עקספּערטן אין משמורת־פֿאַלן, יורידישע פֿאָרשטייער, און
אַפֿילו בײַ געוויסע יוגנט־וועלפֿער ביוראָען און משפּחה־געריכטן.
אַ נעץ פֿון עקספּערטן האָט זיך ספּעציאַליזירט אין פֿאָרגינג פּונקט דעם באַשולדיקונג אין אַ "טאַקטישע וואָפן אין
משמורת־קאָנפליקטן", ווי פּראָפֿעסאָר יאָרג פֿעגערט, מעדיצינישער דירעקטאָר פֿון דער קליניק פֿאַר קינדער־ און יוגנט־פּסיכיאַטריע
בײַם אוניווערסיטעט־שפּיטאָל אין אולם, רופט דעם PAS־קאָנסטרוקציע.
און רעלעוואַנטע לאָבי־גרופּעס גלייבן ערנסט אַז די טעאָריע וועט זיי דערמעגלעכן דורכצוזעצן די "רעכטן פֿון פֿאָטערס".
דער סאָציאָלאָג ד״ר וואָלפֿגאַנג האַמער באַשטעטיקט דאָס קלאָר מיט שטודיעס פֿון 2022 און
2024 – אָט איז אַ ציטאַט פֿון רענץ-פּאָלסער:
די פאַלן זענען נישט איינצעלנע אינצידענטן.
דער פאקט אַז גוט אַדזשאַסטירטע קינדער ווערן גענומען פֿון זייער הויפּט־זאָרגער, "געװײַטלט" אָדער "גענומען אין שטאַטלעכע זאָרג"
אָן די געוויינטלעכע, פֿאַרשטענדלעכע סיבות ווי פאַרנאַכטונג אָדער באַווייזטע אַבוס – הינטער דעם
ליגט אַ אידעאָלאָגיע פאַרשטאָלט אין "וויסנשאַפֿט".
אין זײַן באַריכט באַשרײַבט האַמער אין גרויסן דעטאַל די יסודות פֿאַר די באַשלוסן, אַ הויך
פּראָצענט פֿון וועלכע קען מען צוריקפֿירן צו PAS.
עס זענען אפילו באַשלוסן פֿון העכסטן געריכט וואָס טענהן אַז מוטערס אַליענירן קינדער אָדער דערפֿינדן
גוואַלד און מיסברויך נאָר כדי צו פאַרמיידן קאָנטאַקט.
אַזעלכע דערציילונגען קענען נישט ווערן באַגרינדעט אויף פאַכמעסיקע אָדער לעגאַלע יסודות, אָבער זיי באַשטעלן די יסוד
פֿאַר באַשלוסן וואָס קענען האָבן טויטלעכע קאַנסעקווענצן פֿאַר קינדער און מוטערן. ד״ר רענץ-פּאָסטלער שרייבט:
"און די סיסטעם איז באַזירט אויף די אומריכטיקע (און, לויט מײַן מיינונג, פֿעלערהאַפֿטיקע) טעאָריעס פֿון דעם מענטש (גאַרדנער)."
לסיכום, דער אויסזאָג פֿון ד״ר הערבערט רענץ-פּאָסטלער
איך בין באַזאָרגט צו ווײַזן אויף אַ גלאַרירנדיקן אומגערעכטיקייט וואָס האָט געפֿונען אַ
מיטגעפֿילדיקן אויער בײַ צו פילע עקספּערטן פֿאַר צו לאַנג.
אָבער מײַן הויפּט־זאָרג איז, אַז PAS, "אַטאַטשמענט־ינטאָלעראַנץ", "סימביאָטישע אַטאַטשמענט", דאָס הייסט שעדלעכע אָפּהענגיקע
באַציִונגען, ווערן גענוצט דורך אינטערעסירטע לאָבי־גרופּעס ווי אַ טאַקטיש מיטל צו דורכצוזעצן זייערע אינטערעסן.
מײַן פּונקט איז אַז קינדער זענען געווען און ווערן נאָך אַלץ אומגערעכט באַהאַנדלט צוליב די "דיאַגנאָזן".
און פֿאַר וואָס זעען געוויסע ריכטער, סאָליסיטאָרן און יורידישע פֿאַרטרעטער נישט דעם אומגערעכטיקייט?
יאָ, מען וואָלט טאַקע מוזן אָננעמען אַז זיי אפילו באַדעקן עס!
איבו סאַסעק באַשולדיקט פּינקט די פּאַסיוויטעט פֿון דער ריכטערשאַפֿט אין זײַנע "זיבן
לעקציעס" און רופֿט זיי צו סוף טאָן זייער אַרבעט.
3. צו דער ריכטערשאַפֿט אויף אַלע ניוואָען און אירע אויספֿיר־אָרגאַנען
אייער כּבֿוד, פּראָסקיוטאָרן און זיכערהייט־כוחות: טראָץ דער קריסטאַל־קלאָרער געזעץ, האָט איר פשוט געשטאַנען און צוגעקוקט, ווי
פּאָרנאָגראַפֿיע איז פֿרײַ צוטריטלעך געוואָרן אפילו פֿאַר די יונגסטע קינדער אַרום דער וועלט,
ביז אין זייערע לאַפּטאַפּס און מאָביל־טעלעפֿאָנען.
איר האָט נישט אַרײַנגעמישט ווען די פֿריִע סעקסואַליזירער האָבן אָנגעהויבן צו פֿאַרדאָרבן אונדזערע קינדער שוין
אין קינדערגאָרטן־עלטער מיט מאַסטורבאַציע, אַנאַלער געשלעכט, שלינגען זרע און אַזוי ווייטער.
ביז הײַנט האָסטו געבליבן שטיל אין פּנים פֿון אומצאָליקע קינדער־מיסברויכער.
קורץ איידער די פּראָגראַם איז איבערגעגעבן געוואָרן, האָט ד״ר רענץ-פּאָולסטער געשיקט דעם רעדאַקציע-טימ פֿון
Kla.TV אַ וויכטיקן אָנזאָג וואָס קען העלפֿן די באַטראָפֿענע עלטערן צו ארגומענטירן זייער פאַל:
אין 2023 האָט דער מענטשנרעכט־ראַט פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס, לויט דער דערציילונג, אָפּגעוואָרפֿן "עלטערן־פֿרעמדמאַכונג", דאָס
הייסט עלטערן־קינד־פֿרעמדמאַכונג, ווי אַ "פּסעוודאָ־באַגריף".
אין אַ באַשלוס פֿון נאָוועמבער 2023, האָט דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט אויך דערקלערט, אַז דער גריף צום
פּאַס־קאָנצעפּט, וואָס ווערט 'גערעכנט ווי וויסנשאַפֿטלעך דערוויזן', שטעלט נישט מיט זיך פֿאָר קיין 'גענוג אַ סאָלידן יסוד
פֿאַר אַ באַשלוס באַזירט אויף די בעסטע אינטערעסן פֿונעם קינד'.
פּשוט געזאָגט: PAS קען מער נישט ווערן גענוצט ווי אַ אַרגומענט אין בית־משפט, ווײַל עס איז אָפּגעװיזן געוואָרן ווי אַ טעאָריע.
דער יוסטיץ־מיניסטעריום האָט מסכים געווען און האָט גערופֿן די דײַטשישע משפּחה־געריכטן צו נעמען אָנווייזונגען פֿון
דעם באַשלוס פֿון דער פֿעדעראַלער קאָנסטיטוציאָנעלער געריכט.
איצט איז וויכטיק צו באַמערקן און פאָדערן אַז די רעזאָלוציעס זאָלן נישט זײַן ליידיקע פֿראַזן, געמיינט בלויז צו צופֿרידן
מאַכן די מענטשן אָדער אפילו צו געבן דעם אײַנדרוק אַז עס איז זאָרג וועגן אומגעוואָלטע אַנטוויקלונגען און אומגערעכטיקייט.
דער פאקט אַז אַזוי גערופענע "עקספּערטן" און אָפּשאַצער ווי גאַרדנער האָבן במשך דעקאַדעס געקענט פֿאַרשפּרייטן און אַרײַנפֿירן
טענות און פֿאַנטאַזיעס וואָס פּראָמאָווירן פּעדאָפֿיליע אָן קיין אַנטקעגנשטעל, ברענגט ערנסטע
צווייפֿל וועגן די פּרוּוון פֿון דער גערעכטיקייט־סיסטעם.
לעסאָף, אַ גרויסן דאַנק צו ד״ר הערבערט רענץ-פּאָלסְטער, וואָס וועט פאָרזעצן זײַן ברייטע פאָרשונג אין פיר ווײַטערע טיילן!
ליבע צוקוקער, ביטע העלפֿט צו העכערן די באַוווסטזײַן וועגן דעם ענין אין אײַער קהילה.
ווילסטו טוישן די וועלט? מיר אויך. ווערן איצט טייל פֿון Kla.TV'ס הויפּט־אויספֿאָרשונג־פּראָיעקט אויף www.kla.tv/mitwirken.
דער נעצווערק פֿון די פֿרימאַסאָנס ווערט אַנטפּלעקט! זייט טייל פֿון Kla.TV'ס גרעסטער
אויספֿאָרשונג־פּרויעקט און רעגיסטרירט איצט: www.kla.tv/mitwirken