Ni bonvenigas Karl Hummitzsch el "United for Freedom", sendependa organizo pri homaj rajtoj, al nia studio.
Kaj sinjoro Hummitzsch, dankon tre pro via tempo por fari ĉi tiun intervjuon kaj respondi niajn ardajn demandojn.
En la nomo de nia organizo, mi ankaŭ ŝatus esprimi mian sinceran dankon pro la ebleco koncentriĝi pri la temo de homaj rajtoj.
Ĉar mi kredas, ke la loĝantaro ankoraŭ scias relative malmulte pri tio, kion fari kun ĝi. Nun estas bona tempo por tio.
Bonege! Temoj pri homaj rajtoj – vi verŝajne ofte vojaĝas eksterlanden al tiel nomataj "malbonfamaj ŝtatoj".
Ne, absolute ne. Ni ne juĝas, kio konsistigas deliktan ŝtaton, sed ni turnas nian atenton al homoj, kiuj alfrontas problemojn
pro persekutado, pri homaj rajtoj, kiuj estas je la kompato de la aŭtoritatoj, la tribunaloj kaj la
publikaj prokuroroj. Kaj ni rigardas ambaŭ flankojn.
Ho jes, bone. Kaj kien vi ĉefe vojaĝas?
Do ni respondecas pri kaj reprezentas Hungarion, Pollandon kaj Germanion.
Mi respondecas pri Germanio kaj, interalie, mi ankaŭ okupiĝas pri demandoj pri jurisdikcio
en kazoj, kiujn ni havas ĉi tie en Germanio.
Bone. Malobservoj de homaj rajtoj en Germanio – kiel profano, kiel mi devus kompreni tion?
Ni havas la plej bonan demokration iam ajn.
Kiel povas esti homarajtaj malobservoj en Germanio? Ĉu vi eble havas ekzemplon?
Ne, ne ekzistas amaso da homarajtaj malobservoj, sed ni observas, ke estas certaj regionoj, certaj homoj, kiuj estas aparte celitaj,
kaj kie ni ankaŭ havas la impreson, ke ili estas persekutataj pro politikaj kialoj kaj ne simple pro krimaj deliktoj.
Estas ankaŭ la miksaĵo, kaj ni havas kelkajn kazojn de ĝi. Eble ni povas paroli pri tio.
Jes, daŭrigu. Kian ekzemplon vi havas en via maniko?
Nu, ni povas komenci per unu el la plej konataj kazoj, sinjoro Füllmich, kiu unuflanke estas politike
elstara, sed aliflanke alfrontas krimajn akuzojn, kaj ni alfrontas la demandon, kiel trakti tion.
Kaj ni konstatis, ke ĉi tie eble okazis malobservoj de homaj rajtoj.
Kiel?
Ni povas referiĝi al la Speciala Raportisto de la Unuiĝintaj Nacioj, kiu asertas, ke malliberigo,
sola izoleco dum 15 tagoj, konsistigas torturon.
Ni observis kaj determinis, ke tio konsistigas delikton, ĉar ses monatoj da sola izoleco jam komenciĝis.
Izola malliberigo?
Izola malliberigo, jam efektivigita.
Ses monatoj en sola izoleco por sinjoro Füllmich?
Estas neeble imagi.
Kaj ekde kiu momento tio kalkuliĝas kiel torturo?
De 15 tagoj post UN.
Bone.
Tio signifas, ke estas tempo por ni interveni.
Bone, kiel spektantoj devus imagi tion?
Do sinjoro Füllmich nun jam estas en sola izoleco dum 15 tagoj, eĉ jam pli ol 15 tagoj.
Mi povas imagi, ke komence ĝi estas tre malagrabla. Kaj kial oni devas juĝi ĝin tiel severe? Ĉu ĝi havas iujn konsekvencojn?
Tio havas konsekvencojn, kompreneble.
Tio signife reduktas la vivdaŭron.
Per sola izoleco?
Estas pluevoluoj.
Eble ni povas montri tion en la programo ĉi tie.
Bone.
Eble kiel ligilo.
Do se torturo okazas kaj, laŭ la reguloj de UN, ĝi jam daŭras 15 tagojn, tiam ni nature sentas nin devigitaj interveni.
Jes, tio estas mirinda. Bone, ni memoru tion.
Reiner Füllmich, sola izoleco, malobservo de homaj rajtoj.
Ĝi estas klara kazo. Laŭ la reguloj de UN, ĉio, kio daŭras pli ol 15 tagojn, estas
konsiderata torturo. Kaj li havis ses monatojn.
Tio estas freneza, kio okazas tie? Ĉu vi havas iujn similajn ekzemplojn el la mallibereja sistemo? Alia simila, ĉu ne?
Kompreneble ekzistas similaj. Sed en ĉi tiu kazo ni prezentis detalan ellaboraĵon.
Ni sendis ĉi tion al la advokatoj. Mi montros ĝin ĉi tie mallonge.
Ni sendis al la advokatoj ĉirkaŭ dudek paĝojn de la unua skizo. Ili tiam povas labori pri ĝi.
De s-ro Füllmich?
Por sinjoro Füllmich, ni submetis ĉi tion al la advokatoj.
Kaj ili tiam laboras kun ĝi, plu progresas kun ĝi.
Dume ankaŭ la kondiĉoj de detenado estis mildigitaj.
Bazita sur via laboro?
Jes, interalie.
Kompreneble, la advokatoj tiam daŭrigos labori kun ĝi, do ili havos la suplementon pri homaj rajtoj pri la temo.
Mirinda.
Kaj tiam ili havas eblecojn daŭre labori kun la koncernaj organizoj.
Vi prenas niajn dokumentojn pri ĉi tiu afero. Tio ankaŭ estis inkludita en la finaj argumentoj.
Kaj tiam ni vidas rezultojn kaj tiam ni retiriĝas.
Ni ne bezonas fari el tio grandan aferon. Ĝi okazos aŭtomate.
Sed ni ne okupiĝas pri krimaj aferoj.
Bone, sed metante tion flanken por nun kaj alie dirite:
Se vi ne estus farinta vian esploradon, ĉu s-ro Füllmich ankoraŭ suferus en sola izoleco?
Do li jam dum ses monatoj boladis antaŭ ol ni intervenis.
Do ni faris tion sendepende. Oni ne petas nin fari tion.
Ni registriĝas, eniras la juĝejon kun permeso, aŭskultas la procedojn, poste parolas kun la ĉefa defendadvokato,
klarigas la situacion, kaj ili transprenas kaj prilaboras ĝin.
Bone. Bone, nun la kondiĉoj de detenado.
Ĉu vi havas alian ekzemplon, kie vi, la spektanto, kaj eble ni...
Nu, evidente ĝi estas tre malagrabla memoro por mi, kiam ni devas elpreni iun el malliberejo.
Ni havas ĉi tie la kazon de sinjorino en siaj kvardekaj jaroj, kiu, laŭ nia opinio, ne
povas esti tenata respondeca pri siaj agoj.
Ni ricevis ian urĝan vokon vespere.
Mi tiam vojaĝis al Vechta al la malliberejo. La sinjorino tute ne taŭgas por malliberigo.
Kiel tio manifestiĝis en ĉi tiu sinjorino?
Ŝi tute ne povas marŝi.
Falis en la unua tago de ekzekuto.
Ŝi ne plu povis marŝi, do ni veturis tien kaj sentis nin devigitaj tuj elpreni ŝin de tie.
Mi tiam ricevis ilin. Mi devas diri, ke unuflanke, kiel oni entute povas meti iun tian en malliberejon?
Kaj aliflanke, ni ankaŭ devas danki la kontrolan personaron, kiuj, mi kredas, estis tre ĝojaj esti liberigitaj de ili.
Ili ne sciis, kion fari kun ŝi. Ŝi falis, ŝi estis vundita.
La hospitalo estis tuj apud, sed neniu zorgis.
Mi tiam elprenis ilin kaj dokumentis ĝin.
La virino tute ne povis marŝi – nur kun doloro.
Mi kondukis ŝin al la hospitalo, kiu estis tuj apud.
Ili ankaŭ esprimis negativajn opiniojn kaj ne volis ĝin ĝuste esplori.
Tiam ni aplikis konsiderindan premon, metante nian organizacion malantaŭ ĝi.
Ni estis nature tre ĝenitaj, sed ni tamen persistis.
Mi estis en la hospitalo la tutan nokton. La virino estis tute terurita, kompreneble.
Kaj mi restis proksime ĝis ŝi finis siajn ekzamenojn.
Tiam ili rifuzis eldoni atestilon pri netaŭgeco por detenco.
Tio estas la plej malproksime, kiun ni povis atingi. Poste mi lasis ŝin ĉe la domo de ŝia amiko.
Kaj kio tiam okazos, estas ekster nia kontrolo.
Bone, sed permesu al mi resumi.
Se iu ne estas krime respondeca sed tamen estas malliberigita, tio estas malobservo de homaj rajtoj.
Karl Hummitzsch: Absolute.
Kaj tie vi implikiĝas?
Karl Hummitzsch: Jes.
Mirinda, mirinda! Kaj vi sukcesis liberigi la sinjorinon el malliberejo kaj transdoni ŝin al la sansistemo. Mirinda.
Ĉu vi havas alian kazon de homrajtaj malobservoj?
La afero estas, ke ni ne vere povas imagi kiajn homarajtaj malobservoj tie ekzistas.
El praktika sperto – kiuj aliaj aparte gravaj kazoj venas al la menso?
Kompreneble, ni havas multajn malgrandajn kazojn.
Sed estas la bone konataj, se mi rajtas plue klarigi.
Jes, bonvolu.
Prenu ekzemple la kazon de Walter Weber, kuracisto.
Oni diras, ke estas ĉirkaŭ 1 000 kuracistoj, kiuj estis akuzitaj pri eldonado de atestiloj pri maskoj.
Oni ankaŭ devas konsideri, ke estas multaj miloj da kuracistoj, kiuj ne eldonis iun ajn, sed ni traktas homojn,
kiuj sendube bezonis esti eksceptitaj pro sanaj kialoj.
Walter Weber, ekzemple, estas onkologo, do li ankaŭ havas kancerajn pacientojn, kiuj urĝe bezonas mildigon.
Li tamen estis juĝita.
Mi ĉeestis preskaŭ ĉiujn tagojn de la proceso.
Estas tre surprize, kiam oni konsideras tion, kio okazis antaŭe.
Ne nur en la kazo, sed ankaŭ en la proceduro mem. Ni nomas tion speco de antaŭa kondamno.
Tio signifas, ke 27 tagoj da kortumaj aŭdiencoj estas planitaj.
Por d-ro Walter Weber?
Antaŭe.
Kiel malkuraĝigo, tiel ni vidas ĝin. Vi devas kalkuli kun 3 000 eŭroj.
Iom da kromaj kostoj, taksistoj kaj tiel plu, kaj vi rapide alfrontas 100 000 £!
100 000 eŭroj antaŭ ol li eĉ estis kondamnita pro io ajn.
La viro estas senkulpa. Kaj li ricevos 100 000 eŭrojn.
Li estis malestimatita per afiŝoj en publika transporto.
Tiam 15 homoj, 12 aŭ 15 policistoj, vizitis lin hejme.
Peze armita per kasko kaj ĉiuj akcesoraĵoj.
Senprecedenca timigado kontraŭ 80-jara viro kun sia edzino hejme.
Poste, post kiam ni, tiel diri, ordigis la lokon, ni faris kelkajn fotojn.
Kompreneble, oni povas imagi, kiel tio aspektis.
Kiel batalkampo!
Absolute!
Kaj ili publikigis la fotojn – ni ne povas kompreni, kiel tribunalo povus fari tian aferon.
Estas publiko. La publikareo ĉiam estis plena.
Kaj tiam ili montris al ĉiuj, kiel aspektas lia hejmo.
Insulto, mi restas sen vortoj.
Do, nur kiel flanka rimarko, kio okazas al vi en la procezo, kiam vi finfine troviĝas antaŭ ĉi tiu justica sistemo.
Jes. La demandoj de la juĝistaro estas unu afero.
Malobservoj de homaj rajtoj pro timigado, pro timo, pro la detruo de posedaĵoj per tiaj intervenoj, per tiaj domserĉoj.
Ĉi tiuj estas malobservoj de homaj rajtoj. Kaj tie ili agas. Tre bone.
Kaj kiam vi jam eniris en tian fuŝaĵon, kia estas la plej bona maniero protekti vin kontraŭ ĝi?
Ĉu estas io, kion vi povas, volus aŭ dezirus subteni?
Kompreneble estas nia devo subteni homojn, kiuj estas persekutataj en aferoj rilataj al homaj rajtoj.
Ni ne okupiĝas pri aferoj rilataj al krima juro.
Jen kion faras la advokatoj. Ni subtenas la advokatojn.
Ekzemple, ni nuntempe havas kazon en Heidelberg pri vaksina damaĝo, serioza vaksina damaĝo.
Ni laboras rekte kun la advokatoj, estas reprezentataj en kortumaj proceduroj, kaj mi ŝatus montri,
kian laboron ni tie faras, por ke homoj povu imagi ĝin.
Homoj ĉiam pensas, ke ili iras tien por rakonti rakontojn aŭ ekscitiĝi. Tio ne estas tiel.
Ni vere laboras. Ekzemple, ĉi tie ni havas dokumenton por ĉi tiu kortuma kazo en Heidelberg. Mi nur volas montri tion al vi.
Tio estas sufiĉe multaj paĝoj. Proksimume kiom da paĝoj estas?
Tio estas ĉirkaŭ 70 paĝoj.
Tio estas nur la rezulto de nia prilaborado.
Ni zorge tralegis milojn da paĝoj da kontraktoj pri damaĝoj de vakcinoj, do la kontraktoj
kun BioNTech kaj tiel plu estis redaktitaj.
Monata laboro estis dediĉita al ĝi. Kaj, kiel mi diris, ĉi tio estas dokumento, kiu ankoraŭ ne ekzistas.
Kaj ni disponigas tion al advokatoj, kiuj okupiĝas pri kazoj de vaksinodamaĝo. Sed nur se tio povas esti pruvita.
Ni bezonas referencajn numerojn, ni bezonas la advokaton, kaj poste ni disponigos tion senpage.
Do en ĉi tiu kazo, damaĝo pro vakcino kiel malobservo de homaj rajtoj.
Jes, ĝuste. Tio estas malobservo de homaj rajtoj, laŭ nia vidpunkto.
Politikistoj ripete promesis pritrakti la aferon. Sed nenio okazis.
Tio signifas, ke ni devas provi akiri klarigon per juraj proceduroj.
Sciencistoj jam delonge provas dokumenti tion, sed ili ankaŭ estas publike diskriminataj, tiel diri, tiel
ke homoj ne kredas tion, kion sciencistoj diras, se ĝi ne kongruas kun la registara politiko.
Do ni havas la ŝancon esperinde gajni nian kazon en tribunalo, se ni pravas.
Bonege. Do, en ĉi tiu kazo okazis malobservo de homaj rajtoj, specife de la fundamenta rajto al fizika integreco, kiu estis
efike nuligita per ĉi tiu vakcinado kaj la sekva vaksina damaĝo.
Tio koncernas vaksinajn damaĝojn kaj masko-demandojn.
Kiel ni ankaŭ vidis en la Hamburga kazo pri Walter Weber, la tribunala fakulo, d-ro Ondruschka,
profesoro d-ro Benjamin Ondruschka, konstatis, ke estas malmulte da pruvoj, ke maskoj helpas.
Kaj kontraŭ la plej danĝera viruso de ĉiuj tempoj, la pruvoj estas malabundaj.
Kaj tamen Walter Weber estas kondamnita al unu jaro kaj dek monatoj da malliberejo.
Jes, kaj krome timigado.
Ĉio tio.
Kaj publika kalumnio. Kiam ĝi diras:
Homa digno estas nevioligebla. Sed lia digno estis masive malobservita.
Kaj li ne estis la sola. Estis multaj kuracistoj, kiuj sentis same.
Ili estas senigitaj je la rimedoj por vivteni sin.
Vi ne plu rajtas praktiki. Via licenco por praktiki medicinon estas nuligita.
La enspezo estas nula. Ni ankaŭ havas kazon, kie la virino estas malriĉa kaj nun devas fidi je helpo de najbaroj.
Alivorte, la ekzisto de homoj, kiuj ne esprimas politike konformismajn opiniojn, kiuj respektas sian
Hipokrataĵan ĵuron kaj ne subtenas la opiniojn kaj postulojn de politikistoj, kiuj ne estas bazitaj sur evidenteco.
Ni scias, ke politikistoj faris politikan decidon.
En ĉi tiu rilato, kortumaj decidoj ankaŭ ne povas esti bazitaj sur pruvoj.
Do, vi celas nun, pro ĉi tiuj RKI-protokoloj, t.e. la protokoloj de la Robert Koch-Instituto, kiuj pruvas, ke ne estis
bezono de la koronavirusaj rimedoj, ekzemple, ke ne estis bezono vakciniĝi, ke ne ekzistis reala protekto.
Ili sciis tion, kaj ke ne ekzistis iu ajn postulo, tamen ĝi estis efektivigita. Do ĉi tiu
aliro bazita sur evidenteco tute ne ekzistis.
Jes, en ĉi tiu rilato ni ankaŭ ne povas atendi pruvbazitajn juĝdecidojn.
Tio estas politika. Kaj tiam la juĝo ankaŭ estas aŭtomate politika.
Jes, mi tre bone komprenas. Mi tre bone komprenas.
Nun ni trairis kelkajn kazojn.
Ĉu vi havas iujn aliajn ekzemplojn en via, ni diru, produkta gamo?
Jes, kompreneble ni ankaŭ havas ekzemplojn el Hungario kaj Pollando.
Ni mem ankaŭ estas trafitaj kiel defendantoj de homaj rajtoj.
Ĉu vi mem estas tuŝita?
Jes, absolute. Ni ne estas malfidelaj kiam ni malkaŝas aferojn faritajn de la aŭtoritatoj, politikistoj kaj la juĝistaro.
Estas nia tasko dokumenti tion kaj ankaŭ publikigi ĝin, se ne ekzistas alia maniero por pritrakti ĝin.
Do, viaj propraj homoj, kiuj kampanjas por homaj rajtoj, por la observo de homaj rajtoj, kiuj defendas
homojn, ankaŭ estas atakitaj de la aŭtoritatoj, de la ŝtato?
Jes, tute evidente. Eble mi povas tion rimarki.
Jes, volonte, volonte. Tre interesa.
Ekzemple, ni havas la fondinton de la organizo, Udo Leibmann, germano kiu loĝas en Pollando.
Li estis severe atakita, preskaŭ mortigita, dufoje torturita, kaj tiel plu.
Torturita de kiu?
En Pollando, ekzemple, de la polico.
Li estis tiel severe atakita, ke li apenaŭ postvivis. Kompreneble, li daŭre laboras kaj rifuzas esti timigita.
Kaj, kompreneble, unu el la plej bonaj homoj, kiujn ni havas pri homaj rajtoj, almenaŭ en Germanio, se ne en Eŭropo.
Li estas, kompreneble, sub masivaj atakoj por elimini lin.
Post malsukcesaj kortumaj proceduroj, oni devis meti lin en psikiatrian hospitalon.
Mi devas mencii, ke nia advokato, kiu respondecas pri internaciaj tribunaloj, estas tie licencita, do Attila
Monostory en Hungario kaj mi kune vojaĝis al la psikiatria rendevuo en Pollando por subteni Udo Leibmann.
Ni sukcesis. Ili ne sukcesis enmetigi lin en psikiatrian sekcion.
Li daŭre laboras. La sama validas por Attila Monostory.
Ĉu mi povas mallonge denove interrompi?
Kion faris sinjoro Leibmann en Pollando, ke li finfine estis procesigita tie, aŭ kion li faris?
Li faris negativajn komentojn pri la milito en Ukrainio.
Kaj tio estas krimo?
Tio estas krimo en Pollando. Vi povas interpreti ĝin kiel vi volas, kaj li estis juĝita.
Ne estas nia impresio, ke vere gravaj aferoj estas levitaj, sed ke ili estas kunigitaj, transformitaj en atakon
kontraŭ la persono, kaj poste prezentitaj antaŭ la tribunalo.
Kaj se vi ne havas juĝprocesojn kiel ni konas ilin el la pasinteco, sed anstataŭe la publika prokuroro aŭ la tribunaloj
estas sub politika influo – tion ni ankaŭ havas ĉi tie en Germanio kun la publikaj
prokurorejoj, kiuj estas submetitaj al politika influo.
La publika prokuroro ne nepre povas defendi sin.
Li povus, sed tiam lia kariero estus finita.
Do ĉi tiuj dependecoj ankaŭ ekzistas en Pollando, kaj tiam okazas io tia.
Kaj se vi ne progresas en la kortuma proceso, kio estis la kazo, tiam vi turniĝas al psikiatrio.
Ho ve. Tiu diras: "Bone, ĉi tiu viro havas, ni diru, strangaĵon; ni devas lin enfermi."
Ĝuste. Ni jam havis rendevuon kun la psikiatro, poste ni eniris la konstruaĵon, kie okazas ĉi tiuj ekzamenoj.
Kiel mi diris, Atilo kaj mi aperis kune, kun alia gazetara reprezentanto ĉeestanta, kaj ni tiam renversis ĝin.
Tio sonas kiel la mallumaj tagoj de Sovetunio, kiam disidentoj estis malliberigitaj, ĉu ne?
Ili ankaŭ estis enfermita en psikiatriaj sekcioj.
En psikiatriaj sekcioj, tio estas la insidema afero pri ĝi.
Vi ne pendigas iun ajn. Kien meti la korpon?
Estas diversaj manieroj por forigi homojn.
Kompreneble, oni ankaŭ ne devus mortigi iun ajn.
Sed kompreneble estas facile forigi iun, sendante lin al psikiatria hospitalo; tiam li malaperas
kaj estas forgesita. Kiam li mortas, neniu rimarkas.
Interese.
Ili ankaŭ provis tion kun Atilo en Hungario.
Kio estis tio? Kio okazis?
Li procesis financajn ĵonglistojn en tribunalo kaj defendis la multajn homojn, kiuj estis viktimoj,
financaj viktimoj, kio tute ne plaĉis al la registaro.
Li malkovris korupton kaj similajn aferojn, kaj tiam ili devis forigi lin, do ili akuzis lin pri psikiatriaj
problemoj kaj provis meti lin en psikiatrian sekcion.
Ni havas mortojn inter defendantoj de homaj rajtoj.
Ĉi tio estis establita de la scienca servo.
En 2023, ciferoj pri 2021 estis disponeblaj. Mi kredas, ke nur en 2021 estis mortigitaj 358 homaj rajtoj-aktivuloj.
Kaj kun la malmultaj organizoj, kiuj ekzistas, oni povas imagi, ke la proporcio estas tre alta; krom torturo
kaj aliaj aferoj, malliberigo kaj senigo de vivtenadoj, ĉio okazas laŭ la samaj linioj.
Kaj tio ankaŭ estis dokumentita de la Eŭropa Parlamento.
Bone. Ĉu vi ankaŭ sukcesis eltiri vian kolegon el Hungario?
Jes, ni ankaŭ sukcesis senkonsciigi lin.
Li estas hodiaŭ libera kaj povas denove moviĝi kaj rekomenci sian laboron.
Bone. Sed en Germanio ĝi estas malsama ol en Hungario kaj Pollando. Ili ankoraŭ
estas liberaj, ankoraŭ estas en granda nombro.
Ni kompreneble estis avertitaj.
Unue, mi devas diri, ke ni kompreneble ankaŭ bezonas konscion inter la loĝantaro!
Kiam ni estas memstaraj kaj, kiel en ĉi tiu kazo, sukcese helpas unu la alian, ni ne povas fidi je tio.
Mi mem ankaŭ estis atakita. Ili provis... kiel vi povas vidi, mi estas tute senila.
Pardonu, jes.
Tial mi estas ĉi tie.
Ili ankaŭ provis, ke oni deklaru min laŭleĝe nekapabla.
Ĉu vere?
Jes. Kaj poste forprenu ĉion de mi.
Neimagebla.
Tiam oni vin persekutas. Mi estis vokita aperi en tribunalo.
Ili ankaŭ venis al mia domo kaj provis eniri.
Homoj neniam vidis min. Ili neniam vidis min dum sia tuta vivo.
Sed ili volas forpreni mian juran kapablon, ĉar mi estas senila aŭ io tia.
Mi neniam iris al la rendevuo, sed mi tuj ricevis tre bonajn konsilojn, kompreneble.
Ni scias pri la malpuraj trikoj, mi devas esti honesta pri tio, mi ne povas pensi pri io alia por diri.
Kaj ni tuj vokis niajn advokatojn en Germanio por tuja konsilo.
Beate Bahner reprezentis min kaj sukcesis solvi la aferojn tiel, ke mi ne finiĝis en psikiatria
sekcio. Alie, mi ne estus ĉi tie kun vi hodiaŭ.
Tio estas mirinda. Sed kiel vi tion klarigas?
Kiel eblas, ke en la modela demokratio de Germanio la juĝistaro laboras kontraŭ la popolo?
Aŭ ni diru tion jene: labori kontraŭ denuncantoj, kiuj volas malkaŝi malkongruojn por korekti
misuzojn? Kiel tio okazas? Kiel tio povas okazi?
Kompreneble, ĝi ne estos publikigita en ĉi tiu formo de la respondecaj aŭtoritatoj.
Ĉi tie kaj tie ni foje povas akiri informojn, kiuj fakte ne estas destinitaj por ni.
Bone, kio estus tio?
Mi kunportis ekzemplon de tio.
Ah, tio estas interesa.
Eble ni povus ĉi tie legi ĉi tion.
Ĉu mi povas rigardi?
Tio venas el Rejnlando-Palatinato kaj Saarlando.
Ho. Kion ĝi diras? "Rejnlando-Palatinato kaj Saarlando, komuna trejnprogramo de la
juĝistaro de Rejnlando-Palatinato kaj Saarlando."
Reich-civitanoj, neantoj de la kronviruso, konspiraj teorioj kaj iliaj sekvantoj kiel defio kaj danĝero
por la justica sistemo. Tio estas sufiĉe ekstrema.
Jes.
Do, tio estis likita al ili.
Jes. Foje ni sukcesas akiri la ĝustajn aferojn.
Foje ni ankaŭ povas partopreni en certaj trejnprogramoj.
Ni ĝojas, kiam ni erare ricevas tian inviton.
Ni ankaŭ estas relative bone informitaj, sed ĝis nun ni ne ricevis publikecon, tial ni estas tiel dankemaj al
Kla.TV, ke ni hodiaŭ povas raporti pri tio, kiel ni laboras, kaj ke ni ankaŭ faras seriozan laboron.
Tio signifas, efektive, ke tio, kion ni ĵus listigis, homoj, kiuj, laŭ mia vidpunkto, nun traktas vaksinedamaĝon en la
sansistemo, kaj nun eĉ kun maskotestado – ili simple falas sub la kategorion de koronavirus-neantoj kaj tial estas defio, danĝero
por la justica sistemo. Kaj tio estas la temo de la trejnado?
Jes.
Ne mirigas, ke homoj kiel vi estas traktataj kiel malamikoj, ĉu ne?
Jes. Kaj tiam ni batalas por supervivo.
Por helpi homojn, kiujn ni eĉ ne konas.
Kaj tio signifas, ke ni atendas, ke la loĝantaro unue zorgu pri siaj propraj homaj rajtoj.
Ni ne plu estas en la epoko de Adenauer kaj Helmut Schmidt.
Ni rekonas la neceson kaj instigas homojn preni respondecon pri siaj propraj homaj rajtoj kaj ne fidi je aliaj.
Ni helpas tiujn, kiuj bezonas helpon, tiujn, kiuj ne povas helpi sin mem.
Tiam ni estas tie, kaj tiam ni ankaŭ riskas nian vivtenon, niajn vivojn, por helpi homojn.
Jes, bonege. Tre bone. Do, nur el ĉi tiu mallonga konversacio, kiun ni havis, mi vidas,
ke vi vere havas viajn manojn plenaj, ĉu ne?
Vi povus diri tion. Kompreneble, ĝi ne estas tiel simpla.
Ni ne povas simple demandi ĉiun: Ĉu vi ŝatus aliĝi al ni? Ni scias, ke multaj ŝatus...
Sed vi ŝatus havi pli da dungitoj?
Jes, vi povus tion diri. Sed ne je ajna prezo.
Ni prefere kuraĝigus certajn iniciatojn en diversaj lokoj, eble kie iu interesiĝas pri plua edukado,
por okupiĝi pri io rilata al homaj rajtoj kaj defendo.
Ĉu ni povas kontakti vin tie?
Ĉiu, kiu ŝatus aranĝi tion, povas kontakti nin.
Ni povas provizi trejnadon kaj konsilojn.
Kaj se ni konstatas, ke iu vere interesiĝas pri partopreno, tiam ni ankaŭ povas peti homojn el ĉi tiu cirklo partopreni.
Ni en la Etika Komitato tiam estus respondecaj pri aprobo de tio.
Kaj ili tiam ankaŭ povas labori kun United for Freedom.
Tio estas mirinda.
Tio kondukas nin al la fino de nia hodiaŭa konversacio.
Tio, kion vi rakontis al ni el via praktika sperto, estis tre informa.
Kaj ni montros, kie ĉiu, kiu interesiĝas kaj volas partopreni kaj subteni nin, povas kontakti nin.
Multan dankon pro la mirinda konversacio, sinjoro Hummitzsch.
Ni deziras al vi multan forton kaj al via tuta teamo persistecon en plenumado de viaj taskoj.
Dankon tre multe.
Mi pensas, ke tio alproksimigas nin paŝon al la loĝantaro.
Vi povas vidi, ke ni ne estas krimuloj, sed ke ni vere volas helpi homojn. Tio estas nia laboro, kaj nenio pli.
Mirinda.
Dankon.
Bonvolu.