Gure estudioan ongietorria ematen diogu "United for Freedom" izeneko giza eskubideen
erakunde independente bateko Karl Hummitzsch-i.
Eta Hummitzsch jauna, eskerrik asko elkarrizketa hau egiteko eta gure galdera garrantzitsuei erantzuteko denbora hartzeagatik.
Gure erakundearen izenean, eskubide sozialen gaia jorratzeko aukera emateagatik nire
eskerrik beroenak ere adierazi nahi nituzke.
Uste dut biztanleriak oraindik nahiko gutxi dakiela horrekin zer egin. Orain da horretarako une egokia.
Bikaina! Giza eskubideen arazoak – ziurrenik atzerrira asko bidaiatzen duzu hain deituriko "estatu gaiztoetara".
Ez, absolutuki ez. Ez dugu epaiketa egiten zer den estatu matxino bat osatzen duena, baizik eta arreta jartzen diegu jazarpenarekin
eta giza eskubideen arazoekin aurrez aurre dauden pertsonei, agintarien, epaitegien eta fiskalen
esanetara daudenei. Eta bi aldeei begiratzen diegu.
Ah, bai, ondo. Eta non bidaiatzen duzu nagusiki?
Beraz, Hungaria, Polonia eta Alemanian arduradunak gara eta bertan ordezkatuta gaude.
Alemaniako arduraduna naiz eta, besteak beste, Alemanian ditugun kasuetan bertako
jurisdikzioari buruzko galderak ere kudeatzen ditut.
Ados. Alemanian giza eskubideen urraketak – laiko gisa, nola ulertu behar dut hau?
Inoizko demokrazia onena dugu.
Nola liteke Alemanian giza eskubideen urraketak egotea? Agian adibiderik al duzu?
Ez, ez dago giza eskubideen urraketen masa handirik, baina ohartzen gara badirela zenbait eremu eta pertsona bereziki helburu
dituztenak, eta iruditzen zaigu haiek arrazoi politikoengatik jazarriak daudela, ez soilik delitu-egintzak direla-eta.
Nahasketa ere badago, eta horren kasu batzuk ditugu. Agian horri buruz hitz egin dezakegu.
Bai, aurrera. Zer adibide duzu mahai gainean?
Ba, hasi gaitezke kasu ezagunenenetako batekin, Füllmich jauna, alde batetik politikan nabarmena dena, baina
bestetik delitu-karguekin aurrez aurre dagoena, eta guk nola jokatu erabaki behar dugu.
Eta hemen giza eskubideen urraketak gertatu izan daitezkeela ondorioztatu dugu.
Nola?
Nazio Batuen Erakundeko Txosten Bereziari erreferentzia egin dezakegu, eta hark dio
espetxeratzea, 15 eguneko bakartze-zigorra, tortura dela.
Behatu eta zehaztu dugu honek delitu bat osatzen duela, sei hilabeteko bakartze-zigorra jada hasi delako.
Bakartze solitaria?
Bakartze-zigorra, jada bete da.
Sei hilabete bakartze-zigorrean Füllmich jaunarentzat?
Imajinatzea ezinezkoa da.
Eta noiz hartzen da tortura gisa?
Nazio Batuen Erakundetik 15 egunera.
Ados.
Horrek esan nahi du guretzat esku hartzeko garaia dela.
Ados, nola irudikatu beharko lukete ikusleek hau?
Beraz, Füllmich jaunak orain 15 egun daramatza bakartasunean, eta 15 egun baino gehiago dira.
Imajinatu dezaket hasieran oso desatsegina dela. Eta zergatik epaitu behar da hain gogor? Ondorio batzuk al ditu?
Horrek ondorioak ditu, noski.
Honek nabarmen murrizten du bizitza-itxaropena.
Bakartze solitarrean?
Zehaztapen gehiago daude.
Agian hemen programan erakutsi dezakegu.
Ados.
Agian esteka gisa.
Beraz, tortura gertatzen ari bada eta NBEren arauen arabera 15 egun daramatza, naturalki
esku hartzera behartuta gaudela sentitzen dugu.
Bai, hori izugarria da. Ados, hori kontuan izan dezagun.
Reiner Füllmich, bakartze-zigorra, giza eskubideen urraketa.
Kasu garbi bat da. NBEko arauen arabera, 15 egun baino gehiago irauten duen edozein gauza
tortura gisa hartzen da. Eta sei hilabete izan zituen.
Hori zoroa da, zer gertatzen ari da han? Zigor-sistemako antzeko adibiderik al duzu? Beste bat antzekoa, ezta?
Noski, antzekoak daude. Baina kasu honetan, xehetasunez landutako azterketa aurkeztu dugu.
Hau abokatuei bidali diegu. Hemen laburki erakutsiko dut.
Lehen zirriborroaren 20 orrialde inguru abokatuei aurkeztu diegu. Ondoren, horrekin lan egin dezakete.
Füllmich jaunaren aldetik?
Füllmich jaunarentzat, hau abokatuei aurkeztu diegu.
Eta gero horrekin lan egiten dute, eta horrekin aurrera jarraitzen dute.
Eta bitartean, atxiloketa-baldintzak ere arindu dira.
Zure lanaren arabera?
Bai, besteak beste.
Jakina, abokatuek ondoren horrekin lanean jarraituko dute, beraz, gai horri buruzko giza eskubideen osagarria izango dute.
Zoragarria.
Eta ondoren, dagokion erakundeekin lanean jarraitzeko aukerak dituzte.
Gai honi buruzko gure dokumentuak hartzen ari zara. Hau ere amaierako argudioetan sartu da.
Eta ondoren emaitzak ikusten ditugu eta gero atzera egiten dugu.
Ez dugu horri garrantzi handirik eman behar. Automatikoki gertatuko da.
Baina guk ez dugu delitu-gaiekin zerikusirik.
Ados, baina hori orain alde batera utzita eta beste modu batera esanda:
Ikerketa egin ez bazenu, Füllmich jaunak oraindik isolamendu bakarrean, isolatuta, egongo litzateke?
Beraz, guk esku hartu baino sei hilabete lehenago jada kezkaturik zebilen.
Beraz, hori modu independentean egin genuen. Horretarako ez gaituzte deitu.
Erregistratzen gara, baimenarekin epaitegira sartzen gara, prozedurak entzuten ditugu, ondoren defentsako
abokatu nagusiarekin hitz egiten dugu, egoera argitzen dugu, eta haiek hartzen dute ardura eta kudeatzen dute.
Bikaina. Ados, orain atxiloketa-baldintzak.
Baduzu beste adibiderik non zuk, ikuslea, eta agian guk...
Ba, argi dago niretzat oso oroitzapen atsekabea dela norbait kartzelatik atera behar dugunean.
Hemen dugu berrogei urte inguruko emakume baten kasua, gure ustez bere ekintzen erantzule izateko gaitasunik ez duena.
Arratsaldean larrialdi-deialdi moduko bat jaso genuen.
Ondoren Vechta-ko espetxera bidaiatu nuen. Emakumea batere ez dago espetxeratzeko egokia.
Nola agertu zen hori emakume honetan?
Ez du batere ibiltzeko gaitasunik.
Exekuzioaren lehen egunean erori egin zen.
Ez zen gehiago oinez ibiltzen, beraz autoz joan ginen hara eta berehala bertatik ateratzea ezinbestekoa iruditu zitzaigun.
Ondoren, haiek jaso nituen. Esan behar dut, alde batetik, nola liteke halako norbait kartzelan sartzea?
Eta bestalde, gainbegirale-langileei ere eskerrak eman behar dizkiegu, uste baitut haiek kentzeak oso pozik utzi zituela.
Ez zekiten harekin zer egin. Erori egin zen, zaurituta zegoen.
Ospitalea atearen ondoan zegoen, baina inori axola ez zitzaion.
Ondoren atera nituen eta dokumentatu nuen.
Emakumeak ezin zuen batere ibili – mina besterik gabe.
Hura ospitalera eraman nuen, eta ospitalea gure etxearen ondoan bertan zegoen.
Haiek ere iritzi negatiboak adierazi zituzten eta ez zuten egoki ikertu nahi izan.
Ondoren, presio handia aplikatu genuen, gure erakundea haren atzean jarriz.
Naturalki oso haserre geunden, baina aurrera egin genuen.
Gau osoa ospitalean egon nintzen. Emakumea, noski, guztiz beldurtuta zegoen.
Eta gertu geratu nintzen, hark bere azterketak amaitu arte.
Ondoren, atxiloketarako egokitasunik eza egiaztatzen zuen ziurtagiria emateari uko egin zioten.
Hori izan zen gure muga. Ondoren, bere lagunaren etxera utzi nuen.
Eta orduan gertatzen dena gure kontrolatik kanpo dago.
Ados, baina utzi laburbildu dezadan.
Norbaitek ez badu erantzukizun penala, baina hala ere espetxeratuta badago, hori giza eskubideen urraketa da.
Karl Hummitzsch: Noski.
Eta han sartzen zara?
Karl Hummitzsch: Bai.
Zoragarria, zoragarria! Eta emakumea espetxetik atera eta osasun-sistemara entregatu ahal izan zenuen. Zoragarria.
Giza eskubideen urraketen beste kasu bat al duzu?
Gakoa da ezin dugula benetan irudikatu han zein giza eskubideen urraketa mota dauden.
Esperientzia praktikotik abiatuta – zein beste kasu bereziki garrantzitsu datoz burura?
Jakina, kasu txiki asko ditugu.
Baina badira ondo ezagunak, nahi izanez gero azaldu ahal ditudanak.
Bai, mesedez.
Hart dezagun, adibidez, mediku bat den Walter Weberen kasua.
Esaten da maskara-ziurtagiriak ematea egotzita 1.000 mediku inguru daudela.
Kontuan hartu behar da, halaber, milaka medikuk ez dutela inolako salbuespenik eman, baina guk osasun arrazoiengatik
salbuetsita egon behar zuten pertsonekin ari gara.
Adibidez, Walter Weber onkologoa da, beraz, bere paziente onkologikoek arintze premiazkoa behar dute.
Hala ere, epaiketara eraman zuten.
Epaiketako ia egun guztietan egon nintzen.
Lehenago gertatutakoa kontuan hartzen baduzu, oso harritzekoa da.
Ez bakarrik kasuan, baizik eta prozedura osoan zehar. Hori aurreko kondenatzat hartzen dugu.
Honek esan nahi du epaitegiko entzunaldiak 27 egunetarako programatu direla.
Walter Weber doktorearentzat?
Aurretik.
Ustelgarri gisa, horrela ikusten dugu. 3.000 euro kontuan hartu behar dituzu.
Gastu osagarri batzuk, tasatzaileak eta abar, eta azkar £100.000 inguruan zaude!
Ezer egotzi gabe ere, 100.000 euro.
Gizona errugabea da. Eta 100.000 euro jasoko ditu.
Horretarako, garraio publikoan kartel bidez mespretxatu dute.
Ondoren, 15 pertsona, 12 edo 15 polizia-agente, etxera etorri zitzaizkion.
Kasko batekin eta osagarri guztiekin gogor armatuta.
Etxean bere emaztearekin zegoen 80 urteko gizon bati egindako inoiz ikusi gabeko beldurtze ekintza.
Ondoren, toki hori, esateko moduan, txukundu ondoren, argazki batzuk atera genituen.
Jakina, norbaitek irudika dezake nola zen hori.
Guduneko bat bezala!
Noski!
Eta argazkiak argitaratu zituzten – ezin dugu ulertu nola epaitegi batek halako zerbait egin dezakeen.
Entzuleak daude. Entzuleen gunea beti beteta zegoen.
Eta gero denei erakutsi zioten bere etxea nolakoa den.
Irain bat, hitzik gabe geratu naiz.
Beraz, albo-ohar gisa, zer gertatzen zaizu prozesu horretan justizia-sistema honen aurrean zaudenean?
Bai. Epaitegiko galderak gauza bat dira.
Giza eskubideen urraketak beldurragatik, beldurraren ondorioz eta halako esku-hartzeek eta
etxe-bilaketek eragindako ondasunen suntsiketagatik.
Hauek giza eskubideen urraketak dira. Eta horixe da haiek ekintza hartzen duten lekua. Oso ona.
Eta behin halako nahaste batean sartu zarenean, nola babestu zaitezke ondoen?
Eskaintzen duzun edo eskainiko zenukeen edozein laguntza mota?
Jakina, gure betebeharra da giza eskubideei dagokienez jazarriak diren pertsonak babestea.
Ez ditugu delitu-legeari dagozkion gaiak kudeatzen.
Hori da abokatuek egiten dutena. Abokatuei laguntzen diegu.
Adibidez, gaur egun Heidelberg-en txerto-kalte larri bat dakarren kasu bat dugu.
Abokatuekin zuzenean lan egiten dugu, epaiketa-prozeduretan ordezkatuta gaude, eta bertan egiten
dugun lana erakutsi nahi nuke, jendeak irudika dezan.
Jendeak beti uste du han istorioak kontatzera edo haserretzera joaten direla. Baina ez da horrela.
Benetan lan egiten dugu. Adibidez, hemen Heidelberg-eko auzi honetarako dokumentu bat
dugu. Hori besterik ez dizut erakutsi nahi.
Orri asko dira horiek. Zenbat orri inguru daude?
Hori 70 orrialde inguru da.
Hori gure elaborazioaren emaitza hutsa besterik ez da.
Kontratuetako milaka orrialde aztertu ditugu, txertoen kalteei buruzkoak, eta, beraz,
BioNTech-ekin eta abar egindako kontratuak prestatu dira.
Hilabete bateko lana sartu zitzaion. Eta esan bezala, hau oraindik existitzen ez den dokumentu bat da.
Eta hori txertoen kalte-kasuekin arduratzen diren abokatuei eskuragarri jartzen diegu. Baina soilik frogatu daitekeenean.
Erreferentzia-zenbakiak behar ditugu, abokatuaren beharra dugu, eta ondoren hau doan eskuragarri jarriko dugu.
Beraz, kasu honetan, txerto-kaltea giza eskubideen urraketa gisa.
Bai, zehazki. Gure ustez, hori giza eskubideen urraketa da.
Politikariek behin eta berriro promestu dute arazoari heltzeko. Baina ezer ez da gertatu.
Honek esan nahi du prozedura judizialen bidez argibideak lortzen saiatuko garela.
Zientzialariek aspalditik saiatu dira hau dokumentatzen, baina, nolabait esateko, publikoan ere diskriminatuak
izaten dira, eta jendeak ez du zientzialarien esanak sinesten gobernuaren politikarekin bat ez badatoz.
Beraz, zuzen bagina, epaitegian gure kasua irabazteko aukera dugu.
Bikaina. Beraz, kasu honetan giza eskubideak urratu ziren, zehazki osotasun fisikoaren oinarrizko eskubidea, txerto
honek eta ondoriozko kalteak eraginkortasunez baliogabetu zuena.
Honek txertoen kalteei eta maskaren arazoei buruzkoa da.
Walter Weber-ekin lotutako Hamburgo kasuan ere ikusi genuen bezala, epaitegiko aditu Dr. Ondruschka eta irakasle
Dr. Benjamin Ondruschka-k ondorioztatu zuten maskerek laguntzen dutela erakusten duten froga gutxi daudela.
Eta inoizko birusik arriskutsuenaren aurka, froga gutxi daude.
Hala ere, Walter Weberi urtebete eta hamar hilabeteko espetxe-zigorra ezarri diote.
Bai, eta gainera beldurtzea.
Hori guztia.
Eta difamazio publikoa. Esaten duenean:
Giza duintasuna ukiezina da. Baina bere duintasuna masiboki urratu zuten.
Eta ez zen bakarra. Mediku asko zeuden modu berean sentitzen zirenak.
Biziraupenerako baliabideetatik bazterturik daude.
Ez duzu gehiago praktika egiteko baimenik. Zure medikuntza praktika egiteko lizentzia baliogabetu da.
Sarrera zero da. Era berean, kasu bat dugu non emakumea pobre den eta orain auzokideen laguntzaren mende egon behar duen.
Beste modu batera esanda, ikuspegi politiko konformistei jarraitzen ez dieten, Hipokratesen zinari eusten
dioten eta politikarien ebidentzian oinarritu gabeko iritzi eta eskakizunak ez dituzten pertsonen existentzia.
Badakigu politikariek erabaki politiko bat hartu dutela.
Hori dela eta, epaitegiko ebazpenak ere ezin dira ebidentzian oinarritu.
Beraz, orain esan nahi duzu, RKI protokolo hauek, hau da, Robert Koch Institutuko protokoloek, frogatzen dutela
koronabirus-neurriak beharrezkoak ez zirela, adibidez, txertatzea beharrezkoa ez zela eta ez zegoela benetako babesik.
Hori bazekiten, eta ez zegoela inolako derrigorrezko eskakizunik ere, baina hala ere gauzatu zuten. Beraz,
ebidentzian oinarritutako hurbilketa hau batere ez zegoen.
Bai, alor honetan ere ezin ditugu ebidentzian oinarritutako epaitegi-erabakirik espero.
Hori politikoa da. Eta ondoren epaia ere automatikoki politikoa da.
Bai, oso ondo ulertzen dut. Oso ondo ulertzen dut.
Orain kasu batzuk aztertu ditugu.
Zure, esan dezagun, produktu-sortan beste adibiderik al duzu?
Bai, noski, Hungariako eta Poloniako adibideak ere ditugu.
Guk geuk ere giza eskubideen defendatzaile gisa eraginduta gaude.
Zuk zeuk eraginda zaude?
Bai, noski. Ez gara desleialak agintariek, politikariek eta epaileek egindakoak agerian uzten ditugunean.
Gure lana da hau dokumentatzea eta, hori kudeatzeko beste biderik ez badago, argitaratzea ere.
Beraz, zure herritarrek, giza eskubideen alde kanpaina egiten dutenek, giza eskubideen errespetua
aldarrikatzen dutenek eta pertsonen alde altxatzen direnek, agintariek, estatuak ere erasotzen dituzte?
Bai, nabarmen. Agian hori azpimarratu dezaket.
Bai, pozik, pozik. Oso interesgarria.
Adibidez, erakundearen sortzailea dugu, Udo Leibmann, Alemaniakoa eta Polonian bizi dena.
Larriki erasotu zuten, ia hil zuten, bi aldiz torturatu zuten, eta abar.
Noren torturatua?
Polonian, adibidez, poliziak.
Hain gogor erasotu zioten ezen ia bizirik atera baitzen. Noski, lanean jarraitzen du eta ez da beldurtzen.
Eta, noski, giza eskubideen arloan ditugun onenetako bat, gutxienez Alemanian, ez bada Europan.
Jakina, berari eraso masibo bat egiten ari zaio hura ezabatzeko.
Epaitegiko prozedura hutsalak ondoren, psikiatriko ospitale batean sartuko zuten.
Aipatu behar dut gure abokatuak, nazioarteko epaitegietarako arduraduna denak, han lizentzia duela; beraz, Hungariako
Attila Monostoryrekin eta biok batera bidaiatu genuen Poloniara psikiatria-ordutegira Udo Leibmanni laguntzeko.
Guk arrakasta izan genuen. Ez zuten lortu hura psikiatriko ospitale-atal batera sartzea.
Lan egiten jarraitzen du. Berdina esan daiteke Attila Monostoryri buruz.
Berriro laburki eten al dezaket?
Zer egin zuen Leibmann jaunak Polonian bertan epaitegian amaitu zen, edo zer egin zuen?
Ukrainako gerrari buruz iruzkin negatiboak egin zituen.
Eta hori delitua da?
Hori Polonian delitua da. Nahi duzun moduan interpretatu dezakezu, eta epaiketara eraman zuten.
Ez zaigu iruditzen benetan garrantzizko gaiak planteatzen ari direnik; baizik eta gai horiek batera bilduta, pertsona
erasotzeko baliatu eta gero epaitegietara eramaten ari direla.
Eta iraganeko epaiketa-prozedurarik ez baduzu, baina, ordea, fiskaltza edo epaitegiak eragin politikoaren menpe
badaude – hori hemen, Alemanian ere gertatzen da fiskaltzekin, eragin politikoaren menpe daudenak.
Fiskal publikoak ezin du bere burua derrigor defendatu.
Egin zezakeen, baina orduan bere ibilbidea amaituta egongo litzateke.
Beraz, mendekotasun hauek Polonian ere badaude, eta orduan halako zerbait gertatzen da.
Eta epaiketan aurrera egin ezean, eta hala izan zen kasuan, psikiatriara jotzen duzu.
Uau. Honek dio: "Ados, gizon honek, esaterako, bitxikeria bat du, giltzapera sartu behar dugu."
Zuzena. Psikiatrarekin hitzordua ezarri zen, eta gero azterketa hauek egiten diren eraikinera sartu ginen.
Esan nuen bezala, Attila eta biok elkarrekin agertu ginen beste prentsako ordezkari batekin, eta gero bertan behera utzi genuen.
Hori Sobietar Batasuneko egun ilunak dirudi, disidenteak espetxeratzen zituztenean, ezta?
Psikiatrikoetako zaintza-ataletan ere giltzapetu zituzten.
Psikiatrikoen zaintza-ataletan, hori da bereziki traidorea.
Ez duzu inor zintzilikatzen. Non jarri gorpua?
Pertsonak kentzeko hainbat modu daude.
Jakina, inor ere ez luke hil behar.
Baina, jakina, norbaitek psikiatriako ospitale batera bidaltzea erraza da; orduan desagertuta eta ahaztuta
geratzen dira. Hiltzen direnean, inork ez du ohartzen.
Interesgarria.
Hungarian ere saiatu ziren hori Attilarekin.
Zer zen hori? Zer gertatzen ari zen?
Finantza-malabaristak epaitegira eraman zituen eta biktima askoren alde defendatu zen,
finantza-biktimak, eta hori gobernuak batere ez zuen gustuko.
Korruptzioa eta antzeko gauzak agerian utzi zituen, eta ondoren kendu egin behar izan zuten; beraz,
psikiatriko arazoak egotzi zizkioten eta psikiatriko ospitale-atal batean sartzen saiatu ziren.
Giza eskubideen defendatzaileen artean heriotzak ditugu.
Zerbitzu zientifikoak hau ezarri du.
2023an, 2021eko datuak eskuragarri zeuden. Uste dut 2021ean bakarrik 358 giza eskubideen aldeko aktibista hil zituztela.
Eta dauden erakunde gutxi horiekin, torturaz eta bestelako gauzez gain, espetxeratzeak eta bizibiderik gabe uzteak ere
oso tasa altua dutela irudika daiteke; dena ildo berean doa.
Eta hau ere Europako Parlamentuak dokumentatu du.
Ados. Eta zure lankidea Hungariatik ere ateratzea lortu zenuen?
Bai, guk ere lortu genuen berari kontzientzia kentzea.
Gaur aske dago eta berriro mugitu eta bere lana berriro hasi dezake.
Bikaina. Baina Alemanian Hungariako eta Poloniako egoeratik desberdina da. Oraindik aske daude, oraindik askatasunean.
Noski, ohartarazi gaituzte.
Lehenik eta behin, esan behar dut naturalki ere behar dugula herritarren artean kontzientzia!
Guk bakarrik gaudenean eta, kasu honetan bezala, elkarri arrakastaz laguntzen diogunean, ezin gara horretan fidatu.
Ni neu ere erasotu naute. Saiatu ziren... ikusten duzunez, guztiz zahar ahazmezkorra naiz.
Barkatu, bai.
Horregatik nago hemen.
Haiek ere saiatu ziren ni legez ez-gaitzatzat deklaratzen.
Benetan?
Bai. Eta gero dena kendu iezadazu.
Sinestezina.
Orduan jazarriak izango zara. Auzitegira agertzeko deitu naute.
Haiek ere nire etxera etorri ziren eta sartzen saiatu ziren.
Jendeak inoiz ez nau ikusi. Inoiz ez naute beren bizitza osoan ikusi.
Baina nire gaitasun juridikoa kendu nahi didate zahar-ahula naizelako edo zerbait.
Ez nuen hitzordura joan, baina, noski, berehala aholku bikainak jaso nituen.
Truku zikinen berri dugu, hori egia esan behar dut, eta ezin dut beste ezer pentsatu esateko.
Eta berehala deitu genituen Alemaniako gure abokatuak aholku berehalako bat jasotzeko.
Beate Bahner-ek ordezkatu ninduen eta gauzak konpontzea lortu zuen, psikiatrikoen zaintza-gelan amaitu ez nintzen
moduan. Bestela, gaur hemen ez nintzateke egongo zurekin.
Hori zoragarria da. Baina nola azaltzen duzu?
Nola liteke Alemaniako ereduzko demokrazian epaitegiak herriaren aurka jardutea?
Edo hona hemen beste modu bat esateko: abusuak zuzentzeko asmoz kontraesanak agerian utzi nahi dituzten salatzaileen aurka
lan egitea? Nola gertatzen da hori? Nola gerta daiteke hori?
Jakina, arduradun agintariek ez dute hau modu honetan argitaratuko.
Hemen eta han, batzuetan lortzen dugu guretzat ez dagoen informazioa.
Ados, zer izango litzateke hori?
Honen adibide bat ekarri dut.
Ah, hori interesgarria da.
Agian hemen hau irakur dezakegu.
Begiratu al dezaket?
Hori Renania-Palatinatetik eta Saarlandetik dator.
Ai. Zer dio? "Renania-Palatinatua eta Saarland, Renania-Palatinatuako eta Saarlandeko
epaitegi-arloko prestakuntza-programa bateratua."
Reich-eko herritarrak, koronabirusa ukatu dutenak, konspirazio-teoriak eta haien jarraitzaileak justizia-sistemaren
erronka eta arrisku gisa. Hori nahiko muturrekoa da.
Bai.
Beraz, hau haiengana iritsi zaie.
Bai. Batzuetan gauza egokiak eskuratzen ditugu.
Batzuetan guk ere zenbait prestakuntza-programatan parte hartu dezakegu.
Okerrez halako gonbidapen bat jasotzean pozten gara.
Guk ere nahiko ondo informatuta gaude, baina oraindik ez dugu publizitaterik izan; horregatik, Kla.TVri oso esker
onak gara, gaur nola lan egiten dugun eta lan serioa ere egiten dugula jakinarazi ahal izan dugulako.
Horrek esan nahi du, eraginkortasunez, oraintxe aipatu ditugun pertsonak – nire aldetik, osasun-sistemaren barruan
txerto-kalteekin eta orain maskaren probekin ere arduratzen ari direnak – sinpleki Koronaren ukapenen kategorian
sartzen direla eta, beraz, justizia-sistemaren erronka eta arrisku bat direla. Eta hori da prestakuntzaren gaia?
Bai.
Ez da harritzekoa zure moduko pertsonak etsaitzat hartzea, ezta?
Bai. Eta gero bizirauteko borrokan ari gara.
Ez ditugun ezagutzen ere pertsonak laguntzeko.
Eta horrek esan nahi du biztanleek beren giza eskubideak lehenik zaindu behar dituztela espero dugula.
Ez gaude gehiago Adenauer eta Helmut Schmidt-en aroan.
Beharrezkotasuna aitortzen dugu eta jendeari eskatzen diegu beren giza eskubideengatik
ardura hartzeko eta ez besteengan fidatzeko.
Laguntza behar dutenak eta beren burua laguntzeko gaitasunik ez dutenak laguntzen ditugu.
Orduan han gaude, eta orduan ere gure bizibidea eta gure bizitza arriskuan jartzen ditugu jendea laguntzeko.
Bai, bikaina. Oso ona. Beraz, gure arteko elkarrizketa labur honetatik ikusten dut benetan lanpetuta zaudela, ezta?
Hori esan dezakezu. Noski, ez da hain erraza.
Ez diegu denei soilik galdetu ahal: gurekin bat egin nahi al duzu? Badakigu askok nahi luketela...
Baina langile gehiago izatea nahi duzu?
Bai, hori esan dezakezu. Baina ez edozein prezutan.
Lehenago nahiago genuke hainbat lekutan ekimen jakin batzuk bultzatzea, agian hezkuntza osagarrian interesa duen norbaitek
giza eskubide eta defentsarekin lotutako zerbait hartzeko.
Han zurekin harremanetan jar gaitezke?
Hau ezarri nahi duen edonork gurekin harremanetan jar daiteke.
Prestakuntza eta aholkuak eman ditzakegu.
Eta norbaitek benetan parte hartzeko interesa duela ikusten badugu, zirkulu honetako
pertsonei ere parte hartzeko eskatu diezaiekegu.
Guk, Etika Batzordean, honen onespenaren ardura izango genuke.
Eta gero, baita United for Freedomekin ere lan egin dezakete.
Zoragarria da.
Horrek gaurko gure elkarrizketa amaitzera eramaten gaitu.
Zure esperientzia praktikatik kontatu zeniguna oso informagarria izan zen.
Eta erakutsiko dugu non interesatuta dagoen edonork, parte hartu eta guri lagundu nahi duenak gurekin harremanetan jar daitekeen.
Eskerrik asko elkarrizketa zoragarriagatik, Hummitzsch jauna.
Zuretzako indar handia eta zure talde osoarentzako zereginen betetzeko iraunkortasuna opa dizugu.
Eskerrik asko.
Uste dut horrek herritarrei pauso bat hurbilago eramaten gaituela.
Ikusten duzue ez garela kriminalak, baizik eta benetan jendeari lagundu nahi diogula. Hori da gure lana, eta ez beste ezer.
Zoragarria.
Eskerrik asko.
Mesedez.