Kita nampani Karl Hummitzsch saka "United for Freedom", sawijining organisasi hak asasi manungsa independen, ing studio kita.
Lan Pak Hummitzsch, matur nuwun sanget wis nyisihaké wektu kanggo nindakake wawancara iki lan
mangsuli pitakon-pitakon kita sing paling penting.
Atas jeneng organisasi kita, kula ugi matur nuwun sanget amargi sampun paring kasempatan
kanggé fokus dhumateng prakawis hak asasi manungsa.
Amarga aku yakin yèn masyarakat isih durung ngerti akèh bab apa sing kudu ditindakake. Saiki wektu sing pas kanggo kuwi.
Apik! Isu hak asasi manungsa – kowe mesthi kerep lelungan menyang luar negeri menyang sing diarani "negara nakal".
Ora, pancen ora. Kita ora ngadili apa sing diarani negara nakal, nanging luwih ngarahake perhatian marang wong-wong sing ngadhepi
masalah panganiayaan, masalah hak asasi manungsa, sing gumantung marang panguwasa,
pengadilan, lan jaksa. Lan kita ndeleng loro-lorone.
Ah ya, oke. Lan sampeyan biasane lelungan menyang endi?
Dadi kita tanggung jawab lan diwakili ing Hongaria, Polandia, lan Jerman.
Aku tanggung jawab kanggo Jerman lan, saliyane kuwi, aku uga ngurusi masalah sing ana gandhengane
karo yurisdiksi kasus-kasus sing kita duwé ing Jerman.
Oke. Pelanggaran hak asasi manungsa ing Jerman – minangka wong awam, kepiye aku kudu mangerteni iki?
Kita nduwé demokrasi paling apik sing tau ana.
Kepiye bisa ana pelanggaran hak asasi manungsa ing Jerman? Apa sampeyan duwe conto?
Ora, ora ana akèh pelanggaran hak asasi manungsa, nanging kita weruh ana sawetara wilayah, sawetara wong sing dadi sasaran
khusus, ing ngendi kita uga nduwèni kesan yèn padha dikejar amarga alasan politik lan ora mung amarga tindak pidana.
Ana uga campuran, lan kita duwe sawetara kasus babagan kuwi. Mbok menawa kita bisa ngomong babagan kuwi.
Ya, terusna. Tuladha apa sing kowe gawa?
Ya, kita bisa miwiti karo salah siji kasus sing paling misuwur, Pak Füllmich, sing ing siji sisih misuwur ing politik,
nanging ing sisih liyane lagi ngadhepi tuduhan pidana, lan kita ngadhepi pitakon kepiye carane ngatasi iki.
Lan kita wis nemtokake manawa pelanggaran hak asasi manungsa bisa uga wis kelakon ing kene.
Kepiye carane?
Kita bisa nyebutake Pelapor Khusus Perserikatan Bangsa-Bangsa, sing nyatakake yèn panjara, kurungan
nyendiri sajrone 15 dina, iku kalebu penyiksaan.
Kita wis ngamatake lan netepake manawa iki kalebu pelanggaran, amarga sangang wulan kurungan nyendiri wis diwiwiti.
Penjara kesepian?
Penjaraan nyendiri, wis ditindakake.
Enem wulan ing kurungan nyendiri kanggo Pak Füllmich?
Ora mungkin dibayangake.
Lan kapan iki dianggep penyiksaan?
Saka 15 dina sawisé UN.
Oke.
Iku tegese wis wayahe kita campur tangan.
Oke, kepiye pamirsa kudu mbayangake iki?
Dadi Pak Füllmich saiki wis ditahan piyambakan suwéné 15 dina, malah luwih saka 15 dina saiki.
Aku bisa mbayangake yèn ing wiwitan kuwi pancèn ora nyenengake. Lan kenapa kudu diadili kanthi kasar banget? Apa ana akibaté?
Iku nduwé akibat, mesthi waé.
Iki sacara signifikan nyuda harapan urip.
Liwat penyendiran?
Ana panjelasan luwih rinci.
Mbok menawa kita bisa nuduhake iku ing program iki.
Oke.
Mbok menawa minangka pranala.
Dadi yen ana panyiksaan lan miturut peraturan PBB wis lumaku suwene 15 dina, mula kita mesthi kroso kudu campur tangan.
Ya, kuwi luar biasa. Oke, ayo dieling-eling kuwi.
Reiner Füllmich, penyendiran tunggal, pelanggaran hak asasi manungsa.
Iki kasus sing cetha. Miturut peraturan PBB, apa wae sing luwih saka 15 dina dianggep
penyiksaan. Lan dheweke wis ngalami enem wulan.
Iku edan, apa sing kedadeyan ing kana. Apa kowe duwe conto sing padha saka sistem panjara? Ana siji maneh sing padha, ya?
Ana sing padha, mesthi wae. Nanging ing kasus iki, kita wis nyedhiyakake panjelasan rinci.
Kita wis ngirim iki marang para pengacara. Aku bakal nuduhake kanthi ringkes ing kene.
Kita wis ngirimaké kira-kira 20 kaca draf kapisan marang para pengacara. Banjur padha bisa makarya nganggo iku.
Saka Pak Füllmich?
Kanggo Pak Füllmich, kita wis ngirim iki marang para pengacara.
Lan banjur padha makarya karo iku, nerusake luwih adoh karo iku.
Lan sajrone wektu iku, kahanan penahanan uga wis dilonggarké.
Adhedhasar pakaryan sampeyan?
Ya, saliyane liyane.
Mesthi wae, para pengacara banjur bakal terus makarya bareng karo iku, supaya padha duwe
lampiran hak asasi manungsa babagan topik kasebut.
Apik tenan.
Lan banjur padha nduwé kasempatan kanggo nerusaké makarya karo organisasi sing relevan.
Sampeyan njupuk dokumen-dokumen kita babagan prakara iki. Iki uga wis kalebu ing argumentasi pungkasan.
Lan banjur kita weruh asil lan banjur kita mundur.
Kita ora perlu nggawe masalah gedhe bab iki. Iku bakal kelakon kanthi otomatis.
Nanging kita ora ana gandhèngané karo prakara pidana.
Ya wis, nanging nyimpangake dhisik lan kanthi tembung liya:
Yen kowe durung nindakake risetmu, apa Pak Füllmich isih bakal kasiksa ing sel isolasi?
Dadi dhèwèké wis suwé mumet nganti enem wulan sadurungé kita campur tangan.
Dadi kita nindakake kuwi kanthi mandiri. Kita ora dijaluk nindakake kuwi.
Kita ndhaptar, mlebu ruang sidang kanthi ijin, ngrungokake jalane sidang, banjur rembugan karo pengacara pembela utama, nerangake
kahanan, lan banjur dheweke njupuk alih lan nggarap kabeh.
Apik. Ya, saiki syarat-syarat penahanan.
Apa sampeyan duwe conto liyane ing ngendi sampeyan, pamirsa, lan mbok menawa kita...
Ya, mesthi wae iku dadi kenangan sing banget ora nyenengake kanggo aku nalika kita kudu ngluwari wong saka panjara.
Ing kéné ana kasus sawijining wanita umur patang puluhan taun sing, miturut panemune kita, ora
bisa dituntut tanggung jawab tumrap tumindaké.
Kita nampa telpon darurat ing wayah bengi.
Banjur aku lelungan menyang Vechta menyang panjara. Wanita iku ora pantes ditahan.
Kepiye kuwi katon ing wanita iki?
Dheweke ora bisa mlaku babar pisan.
Rontog ing dina kapisan nalika eksekusi.
Dheweke wis ora bisa mlaku maneh, mula kita nyopir menyang kana lan kroso kudu langsung ngajak dheweke metu saka kana.
Banjur aku nampa barang-barang mau. Aku kudu ngomong, ing siji sisih, kepiye kowe bisa nyekel wong kaya ngono lan dipenjara?
Lan ing sisih liya, kita uga kudu matur nuwun marang staf pangawas, sing tak kira padha
bungah banget amarga wis bebas saka wong-wong mau.
Padha ora ngerti kudu apa karo dheweke. Dheweke wis tiba, dheweke tatu.
Rumah sakit ana persis ing jejere, nanging ora ana sing peduli.
Banjur aku njupuk metu lan ndokumentasikake.
Wong wadon kuwi ora bisa mlaku babar pisan – mung bisa mlaku nalika lara.
Aku nggawa dheweke menyang rumah sakit sing ana ing jejere.
Padha uga nyatakake panemu negatif lan ora kepengin nyelidiki kanthi bener.
Banjur kita ngetrapake tekanan sing cukup gedhe, kanthi ndhukung organisasi kita.
Kita mesthi nesu banget, nanging kita tetep nerusake.
Aku ana ing rumah sakit sakwengi. Wanita kuwi pancen wedi banget, mesthi wae.
Lan aku tetep ana ing sacedhake nganti dheweke rampung mriksa.
Banjur padha nolak nerbitake sertifikat ora pantes kanggo ditahan.
Mung tekan kono wae sing bisa kita tekan. Banjur aku nganter dheweke menyang omahé kancané.
Lan apa sing kelakon banjur iku ora ana ing kendali kita.
Oke, nanging ayo tak ringkes.
Yen ana wong sing ora tanggung jawab sacara pidana nanging tetep dipenjara, iki kalebu pelanggaran hak asasi manungsa.
Karl Hummitzsch: Mesthi.
Lan ing kono kowe melu?
Karl Hummitzsch: Ya.
Apik tenan, apik tenan! Lan sampeyan bisa mbebasake wanita mau saka panjara lan nyerahake
dhèwèké marang sistem perawatan kesehatan. Apik tenan.
Apa sampeyan duwe kasus pelanggaran hak asasi manungsa liyane?
Masalahe, kita pancen ora bisa mbayangake pelanggaran hak asasi manungsa kaya apa sing ana ing kana.
Saka pengalaman praktis – apa kasus liya sing pancen penting sing ana ing pikiranmu?
Kita duwe akèh kasus cilik, mesthi waé.
Nanging ana sing wis kondhang, yen aku bisa nerangake.
Inggih, nyuwun.
Contone kasusé Walter Weber, umpamané dhokter.
Konon ana watara 1.000 dhokter sing dituduh wis nerbitake sertifikat masker.
Uga kudu digatekake yen ana ewonan dhokter sing durung ngetokake apa-apa, nanging kita lagi ngadhepi
wong-wong sing pancen perlu dibebasake amarga alasan kesehatan.
Contone, Walter Weber iku onkolog, mula dhèwèké uga nduwèni pasien kanker sing butuh bantuan kanthi cepet.
Dheweke tetep dibawa menyang pengadilan.
Aku wis rawuh meh saben dina ing sidang.
Iku pancen nggumunake nalika sampeyan mikirake apa sing wis kelakon sadurunge.
Ora mung ing kasusé, nanging uga ing proses pengadilané dhéwé. Kita nyebut iki minangka sawijining paukuman sadurungé.
Iki ateges 27 dina sidang pengadilan wis dijadwalake.
Kanggo Dr Walter Weber?
Sadurunge.
Minangka pangancem, kaya ngono panemuku. Kowe kudu nyiapake 3.000 euro.
Sethithik biaya tambahan, surveyor lan sapiturute, lan kowe cepet-cepet ndeleng £100.000!
100.000 euro sadurunge dheweke diukum amarga apa-apa.
Wong iku ora salah. Lan dheweke bakal nampa 100.000 euro.
Kanggo tujuan iki, dheweke wis dihina nganggo poster ing angkutan umum.
Banjur ana 15 wong, 12 utawa 15 petugas polisi, sing sowan menyang omahé.
Bersenjata abot nganggo helm lan kabèh perlengkapané.
Ancaman sing durung tau ana marang wong lanang umur 80 taun karo bojone ing omah.
Banjur, sawisé ngresiki panggonan kuwi, bisa diomongké, kita njupuk sawetara foto.
Mesthi wae, wong bisa mbayangake kaya apa rupane.
Kaya lapangan perang!
Mesthi!
Lan padha nerbitake foto-foto kuwi – kita ora bisa mangerteni kepiye pengadilan bisa nindakake kuwi.
Ana pamirsa. Area pamirsa tansah kebak.
Lan banjur padha nuduhake marang kabeh wong kepiye omahé katon.
Caci maki, aku kélangan tembung.
Dadi, mung minangka cathetan, apa sing bakal kelakon marang sampeyan sajrone proses nalika
sampeyan pungkasané ana ing ngarepé sistem kaadilan iki.
Ya. Pitakonan babagan peradilan iku bab liya.
Pelanggaran hak asasi manungsa amarga ancaman, amarga wedi, amarga karusakan harta benda liwat
intervensi kaya ngono, liwat penggeledahan omah kaya ngono.
Iki pelanggaran hak asasi manungsa. Lan ing kono padha tumindak. Apik banget.
Lan yen kowe wis mlebu ing kahanan semrawut kaya ngono, apa cara sing paling apik kanggo nglindhungi awakmu saka iku?
Apa ana apa wae sing kowe bisa, gelem, utawa kepengin ndhukung?
Mesthi wae, iku dadi tugas kita kanggo ndhukung wong-wong sing lagi dianiaya ing babagan hak asasi manungsa.
Kita ora ngurusi perkara sing ana gandhèngané karo hukum pidana.
Kuwi sing ditindakake para pengacara. Kita ndhukung para pengacara.
Contone, saiki kita duwe kasus ing Heidelberg sing nyakup cilaka vaksin, cilaka vaksin sing parah.
Kita kerja langsung karo pengacara, diwakili ing proses pengadilan, lan aku pengin nuduhake apa wae karya
sing kita lakoni ing kana supaya wong bisa mbayangake.
Wong-wong mesthi mikir yen padha menyang kana mung kanggo nyritakake crita utawa ngamuk. Nanging sejatine ora kaya ngono.
Kita pancen kerja. Contone, ing kene kita duwe dokumen kanggo kasus pengadilan iki ing
Heidelberg. Aku mung pengin nuduhake iku marang sampeyan.
Iku akèh banget kaca. Kira-kira ana pinten kaca?
Iku watara 70 kaca.
Iku mung asil saka panjelasan kita.
Kita wis nyinaoni ewonan kaca kontrak, karusakan vaksin, mula kontrak karo BioNTech lan sapiturute wis disusun.
Karya sasi wis digunakake kanggo iki. Lan kaya sing wis tak kandhakake, iki dokumen sing durung ana.
Lan kita nyedhiyakake iki kanggo pengacara sing nangani kasus karusakan vaksin. Nanging mung yen bisa dibuktekake.
Kita butuh nomer referensi, kita butuh pengacara, banjur kita bakal nyedhiyakake iki kanthi gratis.
Dadi ing kasus iki, karusakan vaksin minangka pelanggaran hak asasi manungsa.
Ya, persis. Iku pelanggaran hak asasi manungsa, miturut panemuku.
Para politikus bola-bali janji bakal ngatasi masalah iki. Nanging ora ana apa-apa sing kelakon.
Iki ateges kita kudu nyoba njaluk klarifikasi liwat proses hukum.
Para ilmuwan wis suwe nyoba ngrekam iki, nanging uga dibedakake sacara terbuka, bisa diomongake, supaya wong
ora precaya marang apa sing diomongake para ilmuwan yen ora cocog karo kabijakan pamarentah.
Dadi kita nduwé kasempatan kanggo ngarep-arep menang ing pengadilan yèn kita bener.
Apik tenan. Dadi, ing kasus iki ana pelanggaran hak asasi manungsa, yaiku hak dhasar kanggo integritas
awak, sing sacara efektif dibatalake dening vaksinasi iki lan karusakan vaksin sing nyebabake.
Iki babagan karusakan vaksin lan masalah masker.
Kaya sing uga kita deleng ing kasus Hamburg sing nglibatake Walter Weber, ahli pengadilan Dr. Ondruschka,
Profesor Dr. Benjamin Ondruschka, nemokake yen bukti sing mbuktekake manawa masker mbantu iku sithik.
Lan nglawan virus paling mbebayani ing sajarah, buktine sithik.
Nanging Walter Weber tetep dijatuhi hukuman setaun sepuluh wulan ing panjara.
Ya, lan ancaman uga.
Kabeh kuwi.
Lan fitnah umum. Nalika kandha:
Kajaten manungsa ora kena dilanggar. Nanging kajatené wis dilanggar abot banget.
Lan dheweke ora siji-sijine. Ana akèh dhokter sing ngrasakake kaya ngono.
Padha ora nduwé sarana kanggo nyukupi kabutuhan urip.
Sampeyan ora diijini maneh kanggo praktek. Ijin praktek kedokteran sampeyan wis dibatalake.
Pendapatan nol. Kita uga duwe kasus ing ngendi wanita iku mlarat lan saiki kudu gumantung marang pitulungan saka tangga teparo.
Kanthi tembung liya, ana wong-wong sing ora nyatakake pandangan sing manut karo politik, sing netepi sumpah
Hipokrates lan ora ndhukung panemu lan panjaluk para politisi sing ora adhedhasar bukti.
Kita ngerti yen para politikus wis nggawe keputusan politik.
Ing babagan iki, putusan pengadilan uga ora bisa adhedhasar bukti.
Dadi, sampeyan maksude saiki, amarga protokol RKI iki, yaiku protokol saka Institut Robert Koch, sing mbuktekake manawa
ora perlu ngetrapake langkah-langkah coronavirus, contone, ora perlu divaksinasi, manawa ora ana perlindungan sejati.
Padha ngerti kuwi, lan ora ana syarat, nanging tetep dilakoni. Dadi pendekatan adhedhasar bukti iki pancen ora ana.
Ya, ing babagan iki kita uga ora bisa ngarep-arep putusan pengadilan adhedhasar bukti.
Iku politik. Lan banjur paukumané uga otomatis dadi politik.
Ya, aku ngerti banget. Aku ngerti banget.
Saiki kita wis mbahas sawetara kasus.
Apa sampeyan duwe conto liyane ing, ayo diarani, rentang produk sampeyan?
Ya, mesthi wae kita uga duwe conto saka Hungaria lan Polandia.
Kita uga kena pengaruh minangka pembela hak asasi manungsa.
Apa sampeyan dhéwé kena pengaruh?
Ya, mesthi. Kita ora dadi ora setya nalika mbukak prakara sing ditindakake déning panguwasa, politisi, lan yudikatif.
Iki tugas kita kanggo ndokumentasikake iki lan uga nerbitake yen ora ana cara liya kanggo ngatasi.
Dadi kuwi ateges wong-wongmu dhéwé, sing padha kampanye kanggo hak asasi manungsa, kanggo pangreksan hak asasi manungsa, sing
mbela wong liya, uga diserang déning panguwasa, déning negara?
Ya, pancen cetha banget. Mbok menawa aku bisa nunjukake kuwi.
Ya, kanthi seneng, kanthi seneng. Sanget menarik.
Contone, kita duwe pangadeg organisasi, Udo Leibmann, wong Jerman sing manggon ing Polandia.
Dheweke diserang parah, meh dipatèni, disiksa kaping pindho, lan sapituruté.
Disiksa déning sapa?
Ing Polandia, umpama, déning polisi.
Dheweke diserang abot banget nganti meh ora slamet. Mesthi wae, dheweke tetep kerja lan ora gelem wedi.
Lan mesthi wae, salah siji saka wong-wong paling apik sing kita duwé ing babagan hak asasi
manungsa, paling ora ing Jerman, yen ora ing Éropa.
Dheweke mesthi lagi diserang kanthi masif kanggo mbusak dheweke.
Sawisé proses pengadilan sing ora kasil, dhèwèké arep dilebokaké ing rumah sakit jiwa.
Aku kudu nyebutake yèn pengacara kita, sing tanggung jawab babagan pengadilan internasional, nduwé lisensi ing kana, mula
Attila Monostory ing Hungaria lan aku lelungan bareng menyang janjian psikiatri ing Polandia kanggo ndhukung Udo Leibmann.
Kita kasil. Dheweke ora bisa lolos mung kanthi nglebokake dheweke ing bangsal psikiatri.
Dheweke terus makarya. Bab sing padha uga bisa diomongake babagan Attila Monostory.
Menapa kula mekaten nyelanggi sakedhap malih?
Apa sing ditindakake Pak Leibmann ing Polandia nganti dheweke kudu ngadhepi pengadilan
ing kana, utawa apa sing ditindakake dheweke?
Dheweke wis nggawe komentar negatif babagan perang ing Ukraina.
Lan kuwi kalebu kejahatan?
Iku kalebu tindak pidana ing Polandia. Sampeyan bisa nerangake miturut karsa sampeyan, lan dheweke diadili.
Kita ora nganggep manawa ana masalah sing pancen wigati sing diangkat, nanging luwih amarga masalah-masalah mau
digabung dadi siji, diowahi dadi serangan marang pribadine, banjur diajukake ing ngarepe pengadilan.
Lan yen sampeyan ora duwe proses pengadilan kaya sing wis ana ing jaman kepungkur, nanging kantor jaksa umum utawa pengadilan ana
ing sangisore pangaribawa politik – kahanan kaya ngono uga ana ing Jerman, ing ngendi kantor-kantor
jaksa umum iku kabèh diwatesi pangaribawa politik.
Jaksa umum ora mesthi bisa mbela awake dhewe.
Dheweke bisa, nanging kariré bakal rampung.
Dadi ketergantungan iki uga ana ing Polandia, banjur kedadeyan kaya ngene.
Lan yen kowe ora entuk kemajuan ing kasus pengadilan, kaya sing kedadeyan, banjur kowe ngalih menyang psikiatri.
Wow. Sing kuwi kandha, oke, wong iki nduwé, ayo diomongké, keanehan, kita kudu ngunciné.
Bener. Wis dijadwalake janjian karo psikiater, banjur kita mlebu ing bangunan ing ngendi pemeriksaan iki dilakoni.
Kaya sing wis tak kandhakake, aku lan Attila tampil bebarengan karo wakil saka pers, banjur kita mbatalake.
Kuwi muni kaya jaman petengé Uni Soviet, nalika para dissiden dipenjara, ta ora?
Wong-wong mau uga dikurung ing bangsal psikiatri.
Ing bangsal psikiatri, kuwi sing mbebayani amarga nyusup.
Kowe ora nggantung sapa-sapa. Endi arep nyimpen mayit?
Ana macem-macem cara kanggo ngilangi wong.
Mesthi wae, ora kena matèni sapa waé uga.
Nanging mesthi wae gampang ngusir wong liwat psikiatri, banjur dheweke ilang lan
dilalekake. Nalika dheweke mati, ora ana sing nyadari.
Menarik.
Wong-wong kuwi uga nyoba kuwi karo Attila ing Hongaria.
Apa kuwi? Apa sing kedadeyan?
Dheweke nggawa para penipu finansial menyang pengadilan lan mbela akèh wong sing dadi
korban finansial, sing pamaréntah ora seneng tenan.
Dheweke mbukak korupsi lan perkara kaya ngono, banjur padha kudu ngusir dheweke, mula padha nuduh dheweke duwe
masalah jiwa lan nyoba nglebokake dheweke ing bangsal jiwa.
Kita nduwé pati ing kalangan pembela hak asasi manungsa.
Iki wis ditemtokake dening layanan ilmiah.
Ing taun 2023, angka-angka kanggo taun 2021 wis kasedhiya. Aku yakin ana 358 aktivis hak
asasi manungsa sing dipatèni mung ing taun 2021.
Lan karo sawetara organisasi sing ana, bisa dibayangake yen tingkat kasebut banget dhuwur; saliyane
siksaan lan liya-liyane, panjara lan ilang panguripan, kabeh mau lumaku kanthi pola sing padha.
Lan iki uga wis didokumentasikake dening Parlemen Éropa.
Oke. Lan apa sampeyan uga bisa mbebasake kanca kerjamu ing Hungaria?
Ya, kita uga bisa ngalahake dheweke.
Dheweke saiki bebas lan bisa obah maneh, nerusake pakaryane.
Apik. Nanging ing Jerman beda karo ing Hongaria lan Polandia. Padha isih bebas, isih bebas obah.
Kita mesthi wis diwanti-wanti.
Kaping pisan, aku kudu ngomong yèn kita mesthi uga butuh kesadaran ing antarané masyarakat!
Nalika kita piyambakan lan, kaya ing kasus iki, saling mbantu kanthi sukses, kita ora bisa ngandelake kuwi.
Aku uga wis diserang. Padha nyoba... kaya sing kowe deleng, aku wis bener-bener pikun.
Nyuwun pangapunten, ya.
Mula saka iku aku ana ing kene.
Wong-wong mau uga nyoba supaya aku dianggep ora cakap sacara hukum.
Tenan?
Ya. Lan banjur copot kabeh saka aku.
Ora bisa dipercaya.
Banjur kowe bakal dianiaya. Aku wis dipanggil supaya tampil ing pangadilan.
Wong-wong mau uga teka ing omahku lan nyoba mlebu.
Wong-wong durung tau ndeleng aku. Wong-wong durung tau ndeleng aku sajrone uripé kabèh.
Nanging padha kepengin mbusak kapasitas hukumku amarga aku wis pikun utawa semacamé.
Aku ora tau teka ing janjian, nanging aku langsung nampa saran sing apik banget.
Kita wis ngerti babagan trik kotor, aku kudu jujur bab kuwi, aku ora bisa mikir apa-apa maneh sing arep diomongake.
Lan kita langsung nelpon pengacara kita ing Jerman kanggo njaluk saran langsung.
Beate Bahner makili aku lan bisa ngrampungake kahanan supaya aku ora mlebu ing bangsal psikiatri.
Yen ora, aku ora bakal ana kene karo kowe dina iki.
Iku apik tenan. Nanging piye panjenengan nerangake?
Kepiye bisa ing demokrasi conto Jerman, yudikatif makarya nglawan rakyat?
Utawa ayo diomongké kaya ngéné: makarya nglawan para whistleblower sing kepéngin mbukak
ketidakselarasan kanggo mbeneraké panyalahgunaan? Kepiye kuwi bisa kelakon? Kepiye kuwi bisa kelakon?
Mesthi wae, iki ora bakal diterbitake ing wangun iki dening panguwasa sing tanggung jawab.
Kadhangkala ing kéné lan ing kana, kita bisa entuk informasi sing saktenané ora ditujokaké kanggo kita.
Oke, kuwi apa?
Aku wis nggawa conto iki.
Ah, kuwi menarik.
Mbok menawa kita bisa maca iki ing kene.
Boleh aku ndelok?
Iku asalé saka Rhineland-Palatinate lan Saarland.
Oh. Apa sing diomongake? "Rhineland-Palatinate lan Saarland, program latihan gabungan saka
yudikatif Rhineland-Palatinate lan Saarland."
Warga Reich, wong-wong sing mbantah coronavirus, teori konspirasi lan para penganuté minangka tantangan
lan bebaya tumrap sistem kaadilan. Kuwi pancen ekstrim.
Ya.
Dadi, iki wis bocor marang wong-wong mau.
Ya. Kadhangkala kita bisa entuk barang sing pas.
Kadhangkala kita uga bisa melu ing sawetara program pelatihan.
Kita bungah nalika nampa undhangan kaya ngono kanthi keliru.
Kita uga relatif cukup ngerti, nanging nganti saiki kita durung nate entuk publisitas, mulane kita banget matur nuwun
marang Kla.TV amarga saiki kita bisa nglaporake carane kita makarya lan manawa kita uga nindakake karya sing serius.
Iku ateges, sejatine, apa sing wis kita sebutake, wong-wong sing, miturutku, saiki lagi ngadhepi karusakan vaksin ing sistem
kesehatan, lan saiki malah karo tes masker – padha klebu ing kategori penyangkal Corona lan mulane dadi tantangan,
dadi bebaya tumrap sistem kaadilan. Lan kuwi topik pelatihané?
Ya.
Ora kaget yen wong kaya kowe dianggep mungsuh, ta?
Ya. Lan banjur kita perang kanggo slamet.
Kanggo mbantu wong-wong sing kita malah ora kenal.
Lan kuwi ateges kita ngarep-arep supaya masyarakat nggatekake hak asasi manungsa dhéwé dhisik.
Kita ora ana maneh ing jaman Adenauer lan Helmut Schmidt.
Kita ngakoni pentinge lan ngajak wong supaya njupuk tanggung jawab marang hak asasi
manungsa dhéwé lan ora gumantung marang wong liya.
Kita mbantu wong-wong sing butuh pitulungan, wong-wong sing ora bisa mbantu awake dhewe.
Banjur kita tekan kana, lan banjur kita uga ngorbanake panguripan kita, nyawa kita, kanggo mbantu wong.
Ya, apik tenan. Apik banget. Dadi, mung saka obrolan cekak iki, aku weruh kowe pancen kebak gawean, ya?
Sampeyan bisa ngomong kaya ngono. Mesthi wae, ora gampang kaya ngono.
Kita ora bisa mung takon marang saben wong: Apa sampeyan kepengin gabung karo kita? Kita ngerti manawa akèh sing kepengin...
Nanging sampeyan kepengin duwe karyawan luwih akeh?
Ya, kowe bisa ngomong kaya ngono. Nanging ora kanthi rega apa wae.
Kita luwih seneng nyengkuyung inisiatif tartamtu ing pirang-pirang panggonan, bisa uga ing panggonan sing ana wong
sing kasengsem nerusake pendhidhikan luwih lanjut, supaya padha nglakoni bab sing ana
gandhengane karo hak asasi manungsa lan pertahanan.
Apa kita bisa ngubungi sampeyan ing kana?
Sapa waé sing kepéngin nyetel iki bisa ngubungi kita.
Kita bisa nyedhiyakake pelatihan lan saran.
Lan yen kita nemokake ana wong sing pancen kasengsem melu, mula kita uga bisa ngajak wong-wong saka lingkaran iki supaya melu.
Kita ing Komite Etika banjur bakal tanggung jawab kanggo nyetujoni iki.
Lan banjur padha uga bisa makarya bareng karo United for Freedom.
Iku apik tenan.
Mangkono kita wis tekan pungkasaning obrolan kita dina iki.
Apa sing sampeyan critakaké marang kita saka pengalaman praktis sampeyan pancen migunani banget.
Lan kita bakal nuduhake ing ngendi sapa waé sing kasengsem lan kepengin melu lan ndhukung kita bisa ngubungi kita.
Matur nuwun sanget kanggo obrolan sing nyenengake, Pak Hummitzsch.
Mugi panjenengan lan sakabehing tim panjenengan pinaringan kiyat lan ketekunan ing nglakoni pakaryan panjenengan.
Matur nuwun sanget.
Aku mikir iki nggawa kita siji langkah luwih cedhak karo populasi.
Sampeyan bisa weruh yèn kita dudu penjahat, nanging kita pancèn kepéngin mbantu wong. Kuwi tugase kita, lan ora ana liyané.
Apik tenan.
Matur nuwun.
Sampeyan dipersilakake.