In onze studio verwelkomen we Karl Hummitzsch van "United for Freedom", een mensenrechtenorganisatie,
een onafhankelijke mensenrechtenorganisatie.
En mijnheer Hummitzsch, hartelijk dank dat u vandaag de tijd hebt genomen voor dit interview
en dat u onze brandende vragen hebt beantwoord.
Ik wil u namens onze organisatie ook hartelijk bedanken dat u ons de gelegenheid geeft om ons
te richten op de kwestie van de mensenrechten.
Omdat ik denk dat de bevolking er relatief weinig over weet. Dit is er een goed moment voor.
Geweldig! Mensenrechtenkwesties - je reist waarschijnlijk veel naar het buitenland in zogenaamde "schurkenstaten".
Nee, absoluut niet. Dus we beoordelen niet wat een schurkenstaat is, we kijken naar de mensen die problemen hebben met vervolging,
met mensenrechtenkwesties waar ze aan overgeleverd zijn, de autoriteiten, de rechtbanken,
de aanklagers. En we kijken naar beide kanten.
Ah ja, oké. En waar reis je dan voornamelijk naartoe?
We zijn dus verantwoordelijk en vertegenwoordigd in Hongarije, Polen en Duitsland.
Ik ben verantwoordelijk voor Duitsland en houd me onder andere ook bezig met zaken die betrekking hebben op de
jurisdictie van de zaken die we hier in Duitsland hebben.
Oké. Mensenrechtenschendingen in Duitsland - hoe moet ik me dat als leek voorstellen?
We hebben de beste democratie aller tijden.
Hoe kunnen de mensenrechten in Duitsland worden geschonden? Heeft u misschien een voorbeeld?
Nee, er is geen sprake van massale mensenrechtenschendingen, maar we hebben gemerkt dat er bepaalde gebieden zijn, bepaalde mensen
die in het bijzonder worden aangevallen, waarbij we ook de indruk hebben dat het om politieke
vervolging gaat en niet gewoon om strafbare feiten.
Er is ook het mengsel en we hebben een aantal gevallen. Misschien kunnen we het daar eens over hebben.
Ja, ga je gang. Welk voorbeeld heb je in je mouw?
Nou, we kunnen beginnen met een van de bekendste gevallen, de heer Füllmich, die aan de ene kant politiek
blootgesteld is, maar ook beschuldigd is van strafbare feiten en we staan voor de vraag hoe we hiermee om moeten gaan.
En hebben vastgesteld dat de mensenrechten hier mogelijk worden geschonden.
Op welke manier?
Hier kunnen we verwijzen naar de Speciale Vertegenwoordiger van de Verenigde Naties, die stelt dat
detentie, eenzame opsluiting gedurende 15 dagen, marteling is.
We hebben dit geobserveerd en vastgesteld dat hier een strafbaar feit is gepleegd, omdat er
al een half jaar eenzame opsluiting is begonnen.
Eenzame opsluiting?
Eenzame opsluiting, reeds uitgevoerd.
Zes maanden eenzame opsluiting voor de heer Füllmich?
Je kunt het je niet eens voorstellen.
En wanneer telt dat als martelen?
Vanaf 15 dagen na VN.
Oké.
Dat betekent dat de tijd voor ons gekomen is om in te grijpen.
Oké, hoe moet de kijker zich dit nu voorstellen?
De heer Füllmich zit nu dus al 15 dagen in eenzame opsluiting, ruim 15 dagen.
Ik kan me voorstellen dat het in het begin erg onaangenaam is. En waarom moet je het zo hoog inschatten? Heeft het gevolgen?
Dat heeft natuurlijk gevolgen.
Dit betekent dat de levensverwachting aanzienlijk daalt.
Door eenzame opsluiting?
Er zijn uitwerkingen.
Misschien kunnen we dat hier in het programma laten zien. . .
Oké.
Misschien als link.
Dus als er gemarteld wordt en dat is 15 dagen volgens de VN-regels, dan voelen we
ons natuurlijk geroepen om in te grijpen.
Ja, dat is kolossaal. Oké, laten we even wachten.
Reiner Füllmich, Eenzame opsluiting, schending van de mensenrechten.
Een heel duidelijk geval. Vanaf 15 dagen telt het als marteling volgens de VN-regels. En hij had zes maanden.
Het is overduidelijk wat daar gebeurt. Heb je vergelijkbare voorbeelden uit het
gevangeniswezen? Een andere soortgelijke, toch?
Er zijn natuurlijk vergelijkbare. Maar in dit geval hebben we een uitwerking gemaakt.
We hebben dit aan de advocaten voorgelegd. Ik zal het hier heel kort laten zien.
We hebben ongeveer 20 pagina's van een eerste editie aan de advocaten voorgelegd. Zij kunnen er dan mee aan de slag.
Van de heer Füllmich?
Voor de heer Füllmich, we hebben dit voorgelegd aan de advocaten.
En dan werken ze ermee, gaan ermee verder.
En in de tussentijd zijn ook de detentieomstandigheden versoepeld.
Gebaseerd op jouw uitwerking?
Ja, onder andere.
Natuurlijk werken de advocaten er dan verder mee, zodat ze de mensenrechtenaanvulling op het onderwerp hebben.
Geweldig.
En dan hebben ze mogelijkheden om verder te werken met de relevante organisaties.
U neemt onze documenten mee. Dit is ook opgenomen in het pleidooi.
En dan zien we resultaten en dan trekken we ons terug.
We hoeven er geen grote verhalen van te maken. Het gaat vanzelf.
Maar we hebben niets te maken met criminele zaken.
Goed, maar afgezien daarvan en met andere woorden:
Als u uw werk nu niet had gedaan, zou meneer Füllmich dan nog steeds in eenzame opsluiting zitten?
Dus hij was al zes maanden aan het stoven voordat wij ingrepen.
Dus dat hebben we zelf gedaan. Er is geen beroep op ons gedaan om dit te doen.
We registreren ons, gaan met toestemming de rechtszaal in, luisteren ernaar en hebben dan ons gesprek met de
hoofdadvocaat van de verdediging, verduidelijken het en zij nemen het dan over en werken het door.
Geweldig. Ja, prima. Nu de detentievoorwaarden.
Heb je een ander voorbeeld waarin je ons, de kijker en ons...
Nou, het is natuurlijk een zeer onplezierige herinnering voor mij als we iemand uit de gevangenis moeten halen.
We hebben hier te maken met een dame van in de 40 die naar onze mening niet aansprakelijk kan worden gesteld.
s Avonds kregen we een soort noodoproep.
Daarna reisde ik naar Vechta naar het detentiecentrum. De dame is helemaal niet geschikt voor de gevangenis.
Hoe manifesteerde zich dat bij deze dame?
Ze kan helemaal niet lopen.
Viel op de eerste dag.
Ze kon helemaal niet lopen en we gingen erheen en voelden ons gedwongen om haar er meteen uit te halen.
Ik heb haar toen opgepakt. Ik moet zeggen, aan de ene kant, hoe kun je zo iemand in hechtenis nemen?
En aan de andere kant moet je ook het toezichthoudend personeel bedanken, dat volgens mij heel blij was dat ze van haar af was.
Ze wisten niet wat ze met haar aan moesten. Ze was gevallen, ze was gewond.
Het ziekenhuis lag ernaast, maar niemand gaf er iets om.
Ik heb haar eruit gehaald en het gedocumenteerd.
De vrouw kon helemaal niet lopen - alleen maar pijn.
Ik bracht haar naar het ziekenhuis, dat er vlak naast lag.
Er waren ook negatieve opmerkingen, ze wilden haar niet eens goed onderzoeken.
Dan zetten we veel druk op hen, dus zetten we onze organisatie achter hen.
We waren natuurlijk erg geïrriteerd, maar we kregen het voor elkaar.
Ik heb de hele nacht in het ziekenhuis doorgebracht. De vrouw was natuurlijk doodsbang.
En ik bleef in de buurt tot ze klaar was met de onderzoeken.
Toen weigerden ze een bewijs van onvermogen af te geven.
Zo ver konden we komen. Daarna liet ik haar achter bij haar vriendin.
En wat er daarna gebeurt, hebben we weer niet in de hand.
Oké, maar laat me even samenvatten.
Als iemand ongeschikt is voor detentie en toch wordt opgesloten, is dat een schending van de mensenrechten.
Karl Hummitzsch: Absoluut.
En daar word je actief?
Karl Hummitzsch: Ja.
Geweldig, geweldig! En je was in staat om de dame uit de gevangenis te halen, haar over
te dragen aan de gezondheidszorg. Prachtig.
Heb je nog een geval van mensenrechtenschendingen?
Feit is dat we ons niet kunnen voorstellen wat voor mensenrechtenschendingen er zijn.
Vanuit de praktijk - wat is voor jou nog meer een bijzonder belangrijke zaak?
Natuurlijk hebben we veel kleine gevallen.
Maar er zijn de bekende, als ik daar even op in mag gaan.
Ja, met plezier.
Het geval van Walter Weber bijvoorbeeld, een arts.
Naar verluidt zijn er ongeveer 1000 artsen beschuldigd van het afgeven van maskercertificaten.
Je moet je ook realiseren dat er vele duizenden artsen zijn die geen certificaat hebben gekregen, maar we hebben te maken
met mensen die om gezondheidsredenen moesten worden vrijgelaten.
Walter Weber is bijvoorbeeld oncoloog, dus hij heeft ook kankerpatiënten die dringend hulp nodig hebben.
Desondanks werd hij voor de rechter gebracht.
Ik nam deel aan bijna alle rechtszaken.
Het is heel verrassend als je bedenkt wat er tijdens de aanloop gebeurt.
Niet alleen in de zaak, in de procedure zelf. We noemen het een soort strafrechtelijk vooronderzoek.
Dit betekent dat er 27 dagen van rechtszaken gepland zijn.
Voor Dr. Walter Weber?
Bij voorbaat.
Als een afschrikmiddel, zo zien wij het. Je moet 3000 euro berekenen.
Voeg daar nog wat bijkomende kosten, landmeters enzovoort aan toe en je zit al snel aan 100.000 euro!
100.000 euro voordat hij zelfs maar tot iets was veroordeeld.
De man is onschuldig. En hem hangt een boete van 100.000 euro boven het hoofd.
Hij is ook met posters belasterd in het openbaar vervoer.
Daarna bezochten ze hem thuis met 15 mensen, 12, 15 politieagenten.
Zwaar bewapend met een helm en alles wat daarbij hoort.
Een ongekende intimidatie voor een 80-jarige man met zijn vrouw thuis.
Toen nam je foto's nadat je de boel had opgeruimd, bij wijze van spreken.
Je kunt je natuurlijk wel voorstellen hoe dat eruitzag.
Als een slagveld!
Maar absoluut!
En ze publiceerden de foto's - het is voor ons onbegrijpelijk hoe een rechtbank zoiets kan doen.
Er is publiek. De openbare ruimte was altijd vol.
En toen kreeg hij in het openbaar te zien hoe het er thuis uitziet.
Een scheldwoord, dus ik ben ten einde raad.
Dit is trouwens wat er met je gebeurt als je voor dit rechtssysteem komt.
Ja. De vragen over rechtvaardigheid zijn één ding.
Mensenrechtenschendingen door intimidatie, door angst, door vernieling van eigendommen door
zulke interventies, door zulke huiszoekingen.
Dit zijn mensenrechtenschendingen. En ze ondernemen actie. Heel goed.
En wat is de beste manier om jezelf te beschermen als je in een van deze molens terecht bent gekomen?
Is er iets dat je kunt steunen of zou willen steunen?
Het is natuurlijk onze taak om mensen te steunen die vervolgd worden in mensenrechtenkwesties.
We houden ons niet bezig met zaken die relevant zijn voor het strafrecht.
Dat is wat advocaten doen. Wij steunen de advocaten.
We hebben op dit moment bijvoorbeeld een zaak in Heidelberg, een vaccinletsel, een ernstig vaccinletsel.
We werken rechtstreeks met de advocaten, worden vertegenwoordigd in de rechtszaken en ik wil het werk dat we doen
laten zien, zodat je je er een voorstelling van kunt maken.
Je denkt altijd dat ze daarheen gaan om verhalen te vertellen of boos te worden. Zo is het niet.
We werken echt. Hier hebben we bijvoorbeeld een document voor deze rechtszaak in Heidelberg. Ik wil het gewoon laten zien.
Dat zijn best veel pagina's. Hoeveel pagina's zijn er ongeveer?
Dat zijn ongeveer 70 pagina's.
Dit is slechts het resultaat van ons werk.
We hebben duizenden pagina's aan contracten doorgespit, vaccinatieschade, dus de
contracten met BioNTech enzovoort zijn opgesteld.
Er is een maand werk in gaan zitten. En zoals ik al zei, dit is een document dat nog nooit eerder heeft bestaan.
En we stellen dit ter beschikking aan advocaten die te maken hebben met vaccinatieletsels. Maar aantoonbaar.
We hebben dossiernummers nodig, we hebben de advocaat nodig en dan leveren we dit gratis.
Dus in dit geval is vaccinatieschade een schending van mensenrechten.
Ja, precies. Dat is een schending van de mensenrechten, zoals wij het zien.
Politici hebben keer op keer beloofd om met de situatie in het reine te komen. Maar er kwam niets van terecht.
Met andere woorden, we moeten rechtszaken gebruiken om opheldering te krijgen.
Wetenschappers proberen dit al heel lang te documenteren en worden als het ware publiekelijk gediscrimineerd,
zodat mensen de dingen die wetenschappers zeggen niet geloven als ze zich niet conformeren aan de regering.
We hebben dus de mogelijkheid om hopelijk gerechtigheid te krijgen via rechtszaken als we gelijk hebben.
Geweldig. Dus schending van mensenrechten in dit geval vanwege het mensenrecht, het grondrecht op de integriteit van het
lichaam, dat dan praktisch teniet werd gedaan door zo'n vaccinatie en de daaruit voortvloeiende vaccinatieschade.
Dat betreft de vaccinatieschade, dat betreft de maskerkwesties.
Zoals we ook zagen in de Hamburgse zaak met Walter Weber, vond de getuige-deskundige van de rechtbank, Dr Ondruschka, professor
Benjamin Ondruschka, dat het bewijs dat het masker helpt laag is.
En er is weinig bewijs tegen het gevaarlijkste virus aller tijden.
En toch is Walter Weber veroordeeld tot één jaar en tien maanden gevangenisstraf.
Ja, en intimidatie daar bovenop.
Dit alles.
En kleineren in het openbaar. Waar staat:
De menselijke waardigheid is onschendbaar. Maar zijn waardigheid werd massaal geschonden.
En niet alleen hij. Er waren veel artsen die er net zo over dachten.
Ze worden beroofd van de mogelijkheid om te bestaan.
U mag niet langer . Uw vergunning om te praktiseren zal worden ingetrokken.
Het inkomen is nul. We hebben ook een geval waarin de vrouw arm is en nu afhankelijk is van hulp van haar buren.
Met andere woorden, het bestaan van mensen die zich niet uitdrukken op een politiek conformistische manier, die hun
eed van Hippocrates vertegenwoordigen en niet de mening en eisen van de politiek, die ook niet op bewijs gebaseerd is.
We weten dat politici een politieke beslissing hebben genomen.
In dit opzicht kunnen gerechtelijke beslissingen ook niet op bewijs gebaseerd zijn.
Dus, je bedoelt nu, vanwege deze RKI protocollen, d.w.z. de protocollen van het Robert Koch Instituut, die bewijzen dat er
geen noodzaak was voor de coronamaatregelen, bijvoorbeeld, dat er geen noodzaak was om gevaccineerd te
worden, dat er helemaal geen echte bescherming was.
Ze wisten dat en dat er geen vereiste was en toch uitgevoerd. Dus deze evidence-based benadering bestond niet eens.
Ja, in dit opzicht kunnen we geen op bewijs gebaseerde rechterlijke uitspraken verwachten.
Dat is politiek. En dan is het oordeel automatisch politiek.
Ja, ik begrijp het heel goed. Ik begrijp het heel goed.
Nu hebben we een paar gevallen doorgenomen.
Heeft u nog andere voorbeelden in uw assortiment?
Ja, natuurlijk hebben we ook voorbeelden uit Hongarije en Polen.
Als mensenrechtenverdedigers hebben we er zelf ook mee te maken.
Heb je er zelf last van?
Ja, absoluut. We zijn niet gemachtigd om dingen te onthullen die gedaan zijn door de autoriteiten, politici of rechtbanken.
Het is onze taak om dit te documenteren en ook te publiceren als er geen andere manier is om dit te doen.
Dat betekent dat je eigen mensen, die opkomen voor respect voor mensenrechten, voor het naleven van
mensenrechten, die opkomen voor het volk, ook aangevallen worden door de autoriteiten, door de staat?
Ja, schaamteloos. Misschien kan ik daar op wijzen.
Ja, met plezier, met plezier. Heel interessant.
We hebben bijvoorbeeld de oprichter van de organisatie, Udo Leibmann, een Duitser die in Polen woont.
Hij werd zwaar mishandeld, stierf bijna, werd twee keer gemarteld enzovoort.
Gemarteld door wie?
In Polen bijvoorbeeld door de politie.
Zo hard aangevallen dat hij het ternauwernood overleefde. Hij blijft natuurlijk werken en laat zich niet intimideren.
En natuurlijk een van de beste mensen die we hebben op het gebied van mensenrechtenkwesties,
in ieder geval in Duitsland, zo niet in Europa.
Hij wordt natuurlijk massaal aangevallen om hem uit te schakelen.
Na een vergeefse rechtszaak zou hij naar een psychiatrische afdeling worden gestuurd.
Ik moet zeggen dat onze advocaat die verantwoordelijk is voor internationale rechtbanken, Attila Monostory in
Hongarije, en ik samen naar de psychiatrische afspraak in Polen zijn gereisd om Udo Leibmann te steunen.
We hadden succes. Ze kwamen er niet mee weg om hem in een psychiatrische inrichting te stoppen.
Hij blijft werken. Hetzelfde kan gezegd worden van Attila Monostory.
Mag ik nog een keer heel kort interrumperen?
Wat heeft de heer Leibmann in Polen gedaan dat hij voor de rechter werd gebracht of wat heeft hij gedaan?
Hij had negatieve opmerkingen gemaakt over de oorlog in Oekraïne.
En dat is een misdaad?
Dat is dan een misdaad in Polen. U kunt dat interpreteren zoals u wilt en hem berechten.
Wij hebben niet de indruk dat er echt substantiële dingen naar voren worden gebracht, maar eerder dat ze worden
samengevoegd, dat er een aanval op de persoon wordt gedaan en dat hij vervolgens terechtstaat.
En als je geen gerechtelijke procedures hebt zoals we die uit het verleden kennen, maar het openbaar ministerie of de rechtbanken
onder politieke invloed staan - dat hebben we hier in Duitsland ook via de openbare ministeries, die gebonden zijn.
De openbare aanklager kan zichzelf niet noodzakelijkerwijs verdedigen.
Dat zou kunnen, maar dan is zijn carrière altijd voorbij.
Deze afhankelijkheden zijn dus ook aanwezig in Polen en dan ontstaat er zoiets als dit.
En als de rechtsgang niets oplevert, wat het geval is geweest, dan ga je naar de psychiatrie.
Wow. Dat je zegt, oké, deze man heeft, ik zeg het terloops, hij heeft een gril, we moeten hem opsluiten.
Juist. Er werd een afspraak gemaakt met de psychiater, daarna gingen we naar het gebouw waar deze onderzoeken plaatsvinden.
Zoals ik al zei, Attila en ik verschenen samen, met een ander lid van de pers bij ons, en toen hebben we het afgezegd.
Dat klinkt als donkere tijden in de Sovjet-Unie, waar dissidenten werden opgesloten, nietwaar? Dus
sloten ze hen ook op in psychiatrische inrichtingen.
In psychiatrische afdelingen, dat is het perfide eraan.
Je hangt niemand op. Waar leg je het lichaam?
Je kunt op verschillende manieren van mensen afkomen.
Natuurlijk moet je ook niet iemand vermoorden.
Maar natuurlijk is het schoon om iemand te elimineren via psychiatrie, dan zijn ze weg en
vergeten. Als ze sterven, zal niemand het merken.
Interessant.
Ze hebben hetzelfde geprobeerd met Attila in Hongarije.
Wat was dat? Wat was er aan de hand?
Hij sleepte financiële jongleurs voor de rechter en verdedigde de vele mensen die slachtoffer waren, financiële
slachtoffers, wat de regering helemaal niet leuk vond.
Hij bracht corruptie en dat soort dingen aan het licht en toen moesten ze van hem af en beschuldigden ze hem
van psychiatrische dingen, dus probeerden ze hem in een psychiatrische inrichting te stoppen.
Mensenrechtenactivisten zijn overleden.
Dit is vastgesteld door de wetenschappelijke dienst.
In 2023 waren er cijfers over 2021. Alleen al in 2021 werden 358 mensen, ik meen mensenrechtenactivisten, vermoord.
En met de weinige organisaties kun je je voorstellen dat het percentage erg hoog is, afgezien van martelingen
en andere dingen, gevangenschap, beroving van middelen van bestaan, dat is allemaal op het spoor.
En dit is ook gedocumenteerd door het Europees Parlement.
Oké. En je was in staat om je collega in Hongarije uit te boxen?
Ja, we konden hem ook uitschakelen.
Hij is vandaag vrij en kan zich weer bewegen, zijn werk hervatten.
Geweldig. Maar het is anders in Duitsland dan in Hongarije en Polen. Ze zijn nog steeds vrij, in het algemeen.
We zijn natuurlijk gewaarschuwd.
Ten eerste moet ik zeggen dat we ook bewustzijn onder de bevolking nodig hebben!
Als we aan ons lot worden overgelaten en elkaar helpen met succes, zoals in dit geval, kun je daar niet op vertrouwen.
Ik ben zelf ook aangevallen. Ze hebben mij ook geprobeerd ... zoals je kunt zien, ben ik helemaal seniel.
Sorry, ja.
Daarom ben ik hier.
Dus probeerden ze mij ook uit te schakelen.
Echt?
Ja. En dan alles van me afnemen.
Ongelooflijk.
Dan word je vervolgd. Ik ben gedagvaard.
Ze kwamen ook naar mijn huis en probeerden binnen te komen.
Mensen hebben me nog nooit gezien. Ze hebben me in mijn hele leven nog nooit gezien.
Maar ze willen me uitschakelen omdat ik, ik weet het niet, seniel ben of zo.
Ik ben nooit op de afspraak geweest, maar ik kreeg heel goed advies, natuurlijk meteen.
We kennen de smerige trucjes, ik moet eerlijk zijn, ik kan niets anders bedenken.
En we hebben onmiddellijk ook onze advocaten hier in Duitsland ingeschakeld voor onmiddellijk advies.
En toen vertegenwoordigde Beate Bahner me en regelde de dingen zodat ik niet op een psychiatrische
afdeling zit. Anders zou ik vandaag niet bij jullie zijn.
Dat is geweldig. Maar hoe verklaar je dat?
Hoe is het mogelijk dat in de modeldemocratie van Duitsland de rechterlijke macht het volk tegenwerkt?
Of, laten we het zo zeggen, diegenen tegenwerken die inconsistenties aan het licht willen brengen om grieven
weg te nemen? Hoe kan dat gebeuren? Hoe kan dit gebeuren?
Het wordt natuurlijk niet in deze vorm gepubliceerd door de instanties die hiervoor verantwoordelijk zijn.
Hier en daar krijgen we informatie die eigenlijk niet voor ons bedoeld is.
Oké, dat zou zijn?
Ik heb één ding meegenomen als voorbeeld.
Ah, dat is interessant.
Misschien kunnen we dit voorlezen.
Mag ik even kijken?
Dit komt uit Rijnland-Palts en Saarland.
Oh. Wat staat er? "Rijnland-Palts en Saarland, gezamenlijk opleidingsprogramma van de
rechterlijke macht van Rijnland-Palts en Saarland.
Reichsbürger, corona-ontkenners, complottheorieën en hun aanhangers als een uitdaging en gevaar
voor de rechterlijke macht." Dat is schaamteloos.
Ja.
Dus dit is naar hen gelekt.
Ja. Soms krijgen we de juiste dingen in handen.
Soms kunnen we ook deelnemen aan bepaalde trainingsprogramma's.
We zijn blij als we per ongeluk zo'n uitnodiging krijgen.
We zijn ook relatief goed geïnformeerd, maar we hebben tot nu toe niet de publiciteit gehad, en daarom zijn we
Kla.TV zo dankbaar dat we vandaag kunnen melden hoe we werken, dat we ook serieus werk doen.
Dat betekent de facto, wat we net hebben opgesomd, mensen die, wat mij betreft, nu vaccinatieschade op zich nemen in de
gezondheidszorg, zelfs nu vanwege maskertesten - die vallen gewoon onder corona-ontkenners en zijn dus een
uitdaging, een gevaar voor de rechterlijke macht. En dit is het onderwerp van bijscholing?
Ja.
Het is toch geen wonder dat mensen zoals jij als een vijand worden behandeld?
Ja. En dan vechten we om te overleven.
Voor mensen die we niet eens kennen, om hen te helpen.
En dat betekent dat we verwachten dat de bevolking in de eerste plaats voor haar eigen mensenrechten zorgt.
We zijn niet langer bij Adenauer en Helmut Schmidt.
We hebben de behoefte en we roepen mensen op om voor hun eigen mensenrechten te zorgen en niet op anderen te vertrouwen.
We helpen mensen die hulp nodig hebben maar zichzelf niet kunnen helpen.
Dan zijn we er en dan riskeren we ook ons bestaan, ons leven, om mensen te helpen.
Ja, geweldig. Heel goed. Zo uit dit korte gesprek dat we hebben gehad, kan ik zien dat je echt je handen vol hebt, of niet?
Dat kun je wel zeggen. Het is natuurlijk niet gemakkelijk.
We kunnen niet zomaar aan iedereen vragen: wil je niet met ons meedoen? We weten dat veel mensen...
Maar u wilt meer werknemers hebben?
Ja, dat zou je kunnen zeggen. Maar niet tegen elke prijs.
We zouden liever bepaalde initiatieven aanmoedigen op de verschillende plaatsen waar iemand iets zou willen
ondernemen in de richting van mensenrechten en verdediging.
Kan ik contact met u opnemen?
Je kunt contact met ons opnemen als iemand dit wil opzetten.
We kunnen training en advies geven.
En als we merken dat iemand echt geïnteresseerd is om mee te doen, dan kunnen we mensen uit deze groep vragen om mee te doen.
Wij van de Ethische Commissie zijn dan verantwoordelijk voor het goedkeuren hiervan.
En ze kunnen dan ook samenwerken met "United for Freedom".
Dat is geweldig.
Zo kunnen we ons gesprek voor vandaag beëindigen.
Wat je ons vanuit het veld vertelde was erg informatief.
En we zullen laten zien waar iedereen die geïnteresseerd is en betrokken wil raken en
ondersteuning wil bieden, contact mee kan opnemen.
Hartelijk dank voor het geweldige gesprek, mijnheer Hummitzsch.
En we wensen je veel sterkte en je hele team veel staying power voor je taken.
Hartelijk dank.
Ik denk dat dit ons een beetje dichter bij de bevolking brengt.
Je kunt zien dat we geen criminelen zijn, maar dat we mensen willen helpen. Dat is ons werk en niets meer dan dat.
Geweldig.
Dank u.
Graag.