Malugod naming tinatanggap si Karl Hummitzsch mula sa "United for Freedom", isang independiyenteng
organisasyon para sa karapatang pantao, sa aming studio.
At Ginoong Hummitzsch, maraming salamat sa paglaan ng oras upang gawin ang panayam na ito at
sagutin ang aming mga pinakamahalagang tanong.
Sa ngalan ng aming organisasyon, nais ko ring ipahayag ang aking taos-pusong pasasalamat sa
pagkakataong ituon ang pansin sa usapin ng karapatang pantao.
Dahil naniniwala ako na kaunti pa rin ang alam ng populasyon tungkol sa kung ano ang
gagawin dito. Ngayon ay magandang panahon para doon.
Napakaganda! Mga isyu ng karapatang pantao – malamang na gumugugol ka ng maraming oras sa
ibang bansa sa tinatawag na "rogue states".
Hindi, hindi talaga. Hindi namin hinuhusgahan kung ano ang bumubuo sa isang rogue state, kundi itinututok namin ang aming
pansin sa mga taong nahaharap sa pag-uusig, sa mga isyu ng karapatang pantao, na nasa awa ng mga
awtoridad, ng mga hukuman at ng mga pampublikong tagausig. At tinitingnan namin ang magkabilang panig.
Ah, oo. At saan ka karaniwang bumibiyahe?
Kaya kami ang responsable at kumakatawan sa Hungary, Poland at Germany.
Ako ang responsable sa Alemanya at, bukod sa iba pang bagay, ako rin ang humahawak sa mga isyung may kinalaman sa
hurisdiksyon ng mga kasong narito na mayroon kami sa Alemanya.
Sige. Mga paglabag sa karapatang pantao sa Alemanya – bilang isang karaniwang tao, paano ko ito dapat unawain?
Mayroon tayong pinakamahusay na demokrasya kailanman.
Paano maaaring may paglabag sa karapatang pantao sa Alemanya? Maaari ka bang magbigay ng halimbawa?
Hindi, walang malawakang paglabag sa karapatang pantao, ngunit napapansin namin na may ilang lugar at ilang tao na partikular na
tinatarget, kung saan may impresyon kami na sila ay pinag-uusig dahil sa mga dahilan
pampulitika at hindi lamang dahil sa mga krimeng ginawa.
Mayroon ding halo, at mayroon kaming ilang kaso nito. Marahil maaari nating pag-usapan iyon.
Oo, sige. Anong halimbawa ang mayroon ka?
Maaari nating simulan sa isa sa mga pinaka-kilalang kaso, Ginoong Füllmich, na sa isang banda ay kilala sa politika,
ngunit sa kabilang banda ay nahaharap sa mga kasong kriminal, at tayo ay nahaharap sa tanong kung paano ito haharapin.
At natukoy namin na maaaring naganap dito ang mga paglabag sa karapatang pantao.
Sa anong paraan?
Maaari nating banggitin ang Espesyal na Rapporteur ng Mga Nagkakaisang Bansa, na nagsasaad na ang
pagkakakulong, ang nag-iisang pagkakakulong sa loob ng 15 araw, ay itinuturing na pagpapahirap.
Napagmasdan at natukoy namin na ito ay isang paglabag, dahil nagsimula na ang anim na buwang nag-iisang pagkakakulong.
Pagkakahiwalay?
Pagkakakulong nang mag-isa, isinagawa na.
Anim na buwan sa solong pagkakakulong para kay G. Füllmich?
Imposibleng maisip.
At saang punto ito itinuturing na pagpapahirap?
Mula sa 15 araw pagkatapos ng UN.
Sige.
Ibig sabihin, oras na para manghimasok tayo.
Sige, paano dapat isipin ito ng mga manonood?
Kaya si Ginoong Füllmich ay nasa solong pagkakakulong nang 15 araw na, at higit pa sa 15 araw na ngayon.
Maiisip ko na napakakumportable nito sa simula. At bakit kailangang husgahan ito nang
napakahigpit? Mayroon ba itong anumang kahihinatnan?
May mga kahihinatnan iyon, siyempre.
Malaki ang pagbawas nito sa inaasahang haba ng buhay.
Sa pamamagitan ng nag-iisang pagkakakulong?
May mga pagpapalawig.
Marahil maaari natin itong ipakita sa programang ito.
Sige.
Marahil bilang isang link.
Kaya kung may nangyayaring pagpapahirap at, ayon sa mga regulasyon ng UN, ito ay nagpapatuloy nang 15 araw,
natural na pakiramdam namin na kailangan kaming manghimasok.
Oo, napakahusay niyan. Sige, tandaan natin iyan.
Reiner Füllmich, pagkakakulong nang mag-isa, paglabag sa karapatang pantao.
Malinaw na kaso ito. Ayon sa regulasyon ng UN, anumang higit sa 15 araw ay itinuturing na
pagpapahirap. At siya ay nasa loob ng anim na buwan.
Nakakabaliw 'yan, ano'ng nangyayari doon? Mayroon ka bang katulad na halimbawa mula sa
sistema ng bilangguan? Isa pa na katulad, di ba?
May mga katulad, siyempre. Ngunit sa kasong ito, ipinakita namin ang isang detalyadong paliwanag.
Naipasa na namin ito sa mga solicitor. Ipapakita ko ito nang maikli dito.
Naipasa na namin sa mga abogado ang humigit-kumulang 20 pahina ng unang burador. Maaari na nila itong gawin.
Mula kay G. Füllmich?
Para kay G. Füllmich, isinumite na namin ito sa mga solicitor.
At pagkatapos ay ginagawa nila ito at nagpapatuloy pa sila rito.
At sa pansamantala, pinaluwag din ang mga kondisyon ng pagkakakulong.
Batay sa iyong trabaho?
Oo, bukod sa iba pang mga bagay.
Siyempre, ipagpapatuloy ng mga solicitor ang pagtatrabaho rito, kaya magkakaroon sila ng
karagdagang materyal sa karapatang pantao tungkol sa paksa.
Kamangha-mangha.
At pagkatapos ay nagkakaroon sila ng mga pagkakataon na ipagpatuloy ang pakikipagtulungan sa mga kaugnay na organisasyon.
Kinuha mo ang aming mga dokumento tungkol sa usaping ito. Kasama rin ito sa mga pangwakas na argumento.
At pagkatapos ay nakikita natin ang mga resulta at pagkatapos ay umatras tayo.
Hindi natin kailangang gawing malaking bagay ito. Mangyayari ito nang kusa.
Ngunit wala kaming kinalaman sa mga usaping kriminal.
Sige, pero itabi muna natin iyon ngayon at sa ibang salita:
Kung hindi ka nagsaliksik, nasa nag-iisang selda pa rin ba si Ginoong Füllmich?
Kaya anim na buwan na siyang nag-iisip nang malalim bago pa man kami nakialam.
Kaya ginawa namin iyon nang mag-isa. Hindi kami hinihiling na gawin iyon.
Nagpaparehistro kami, pumapasok sa silid-hukuman nang may pahintulot, nakikinig sa mga pagdinig, pagkatapos ay
nakikipag-usap sa pangunahing abogado ng depensa, nililinaw ang sitwasyon, at sila na ang humahawak at inaayos ito.
Nasa ayos. Sige. Ngayon, ang mga kondisyon ng pagkakakulong.
Mayroon ka bang isa pang halimbawa kung saan ikaw, ang manonood, at marahil tayo...
Aba, malinaw na napakamasamang alaala iyon para sa akin kapag kailangan nating palayain ang isang tao mula sa bilangguan.
Narito ang kaso ng isang babae na nasa kanyang apatnapung gulang na, na sa aming palagay ay
hindi maaaring panagutin sa kanyang mga kilos.
Nakakuha kami ng isang uri ng tawag pang-emergency noong gabi.
Pagkatapos ay naglakbay ako papuntang Vechta para sa bilangguan. Hindi talaga ang babae ay angkop na ikulong.
Paano ito nagpakita sa babaeng ito?
Hindi siya makalakad kahit man lang.
Nahulog sa unang araw ng pagpapatupad.
Hindi na siya makalakad, kaya nagmaneho kami roon at naramdaman naming kailangan siyang ilabas agad.
Pagkatapos noon, tinanggap ko ang mga iyon. Dapat kong sabihin, sa isang banda, paano mo nga ba
maisusukul ang isang taong katulad niya sa bilangguan?
At sa kabilang banda, kailangan din nating pasalamatan ang mga superbisor na kawani, na sa
palagay ko ay labis na natuwa nang maalis sila.
Hindi nila alam kung ano ang gagawin sa kanya. Nahulog siya, nasugatan siya.
Ang ospital ay nasa katabing-bahay lang, pero walang nagmalasakit.
Pagkatapos ay inalis ko sila at idinokumento ko ito.
Hindi talaga makalakad ang babae – nakakarandam lang siya ng sakit.
Dinala ko siya sa ospital na nasa katabing bahay lang.
Nagpahayag din sila ng negatibong opinyon at ayaw nilang imbestigahan ito nang maayos.
Pagkatapos ay nagpataw kami ng malaking presyon, at sinuportahan ito ng aming organisasyon.
Natural lang na naiinis kami nang husto, pero pinilit pa rin naming tapusin ito.
Nasa ospital ako buong gabi. Siyempre, lubos na natakot ang babae.
At nanatili ako sa malapit hanggang matapos niya ang kanyang mga pagsusuri.
Pagkatapos ay tumanggi silang mag-isyu ng sertipiko ng hindi angkop na pagkakakulong.
Hanggang doon lang kami makapunta. Pagkatapos noon, inihatid ko siya sa bahay ng kaibigan niya.
At kung ano ang mangyayari pagkatapos ay lampas sa ating kontrol.
Sige, pero hayaan mo akong buodin.
Kung ang isang tao ay hindi kriminal na pananagutan ngunit siya ay nakakulong, ito ay isang paglabag sa karapatang pantao.
Karl Hummitzsch: Lubos.
At doon ka ba sasali?
Karl Hummitzsch: Oo.
Kamangha-mangha, kamangha-mangha! At nagawa mong palayain ang babae mula sa bilangguan at ipasa siya sa
sistema ng pangangalaga sa kalusugan. Kamangha-mangha.
Mayroon ka bang isa pang kaso ng paglabag sa karapatang pantao?
Ang totoo, hindi talaga natin maisip kung anong uri ng paglabag sa karapatang pantao ang umiiral doon.
Batay sa praktikal na karanasan – ano pang mga kasong partikular na mahalaga ang naiisip mo?
Marami kaming maliliit na kaso, siyempre.
Ngunit may mga kilala na, kung maaari kong ipaliwanag.
Oo, pakisabi.
Halimbawa, kunin ang kaso ni Walter Weber, isang doktor.
Sinasabing mayroong humigit-kumulang 1,000 doktor na inakusahan ng pag-isyu ng mga sertipiko para sa maskara.
Dapat ding isaalang-alang na may libu-libong doktor na hindi nag-isyu ng anumang exemption, ngunit
pinag-uusapan natin ang mga taong talagang kailangang mabigyan ng exemption dahil sa kadahilanang pangkalusugan.
Si Walter Weber, halimbawa, ay isang onkologo, kaya mayroon din siyang mga pasyenteng may
kanser na nangangailangan ng agarang ginhawa.
Dinala siya sa paglilitis kahit ganoon.
Dumalo ako halos araw-araw sa paglilitis.
Nakakagulat talaga kapag isinaalang-alang mo ang nangyari bago iyon.
Hindi lamang sa kaso, kundi pati sa mismong proseso ng paglilitis. Tinatawag namin itong isang uri ng naunang hatol.
Ibig sabihin nito ay nakatakda na ang 27 araw ng pagdinig sa korte.
Para kay Dr Walter Weber?
Pauna.
Bilang panghadlang, ganyan ang pananaw namin. Kailangan mong isaalang-alang ang 3,000 euros.
Medyo malaki ang mga karagdagang gastusin, mga surveyor at iba pa, at agad kang titingin sa £100,000!
100,000 euros bago pa man siya nahatulan ng anumang kaso.
Ang lalaki ay inosente. At makakatanggap siya ng 100,000 euro.
Para dito, siya ay pinamumura sa pampublikong sasakyan gamit ang mga poster.
Pagkatapos, labinlimang tao, labindalawa o labinlimang pulis, ang bumisita sa kanya sa bahay.
Mabigat na armado ng helmet at lahat ng mga palamuti.
Isang walang kapantay na pananakot sa isang 80-anyos na lalaki habang nasa bahay kasama ang kanyang asawa.
Pagkatapos, matapos naming ayusin ang lugar, gaya ng sinasabi, kumuha kami ng ilang larawan.
Siyempre, maaari mong isipin kung ano ang itsura noon.
Parang larangan ng digmaan!
Siyempre!
At inilathala nila ang mga larawan – hindi namin maintindihan kung paano nagawa ng hukuman ang ganong bagay.
May madla. Palaging puno ang lugar ng madla.
At pagkatapos ay ipinakita nila sa lahat kung ano ang hitsura ng kanyang bahay.
Isang panlalait, wala akong masabi.
Kaya, bilang isang paalala lang, ano ang nangyayari sa iyo sa proseso kapag napunta
ka sa harap ng sistemang panghukuman na ito?
Oo. Ang mga tanong tungkol sa hudikatura ay isang bagay.
Paglabag sa karapatang pantao dahil sa pananakot, dahil sa takot, at dahil sa pagkasira ng ari-arian sa pamamagitan
ng mga ganitong interbensyon at paghahalughog ng bahay.
Ito ay mga paglabag sa karapatang pantao. At doon sila kumikilos. Napakabuti.
At ngayon na napasok ka na sa gulo na ito, ano ang pinakamainam na paraan para protektahan mo ang sarili mo rito?
Mayroon bang anumang bagay na maaari mong suportahan, na nais mong gawin, o na nais mong suportahan?
Siyempre, tungkulin nating suportahan ang mga taong pinag-uusig dahil sa usapin ng karapatang pantao.
Hindi kami humahawak ng mga usaping may kinalaman sa batas kriminal.
Iyan ang ginagawa ng mga solicitor. Sinusuportahan namin ang mga solicitor.
Halimbawa, kasalukuyan kaming may kaso sa Heidelberg na may kinalaman sa pinsala mula
sa bakuna, seryosong pinsala mula sa bakuna.
Direkta kaming nakikipagtulungan sa mga abogado, kinakatawan kami sa mga paglilitis sa korte, at nais kong
ipakita ang aming ginagawa doon upang maiisip ng mga tao kung ano ang pakiramdam nito.
Palaging iniisip ng mga tao na pumupunta sila roon para magkuwento o magwala. Hindi ganoon.
Talagang gumagana kami. Halimbawa, narito ang isang dokumento para sa kasong ito sa
Heidelberg. Gusto ko lang itong ipakita sa iyo.
Ang dami ng mga pahina. Mga ilang pahina ba iyon?
Mga 70 pahina iyon.
Iyon ay simpleng resulta lamang ng aming pagpapalawig.
Pinag-aralan na namin nang mabuti ang libu-libong pahina ng mga kontrata, pinsala mula sa bakuna, kaya't
naihanda na ang mga kontrata sa BioNTech at iba pa.
Isang buwang trabaho ang inilaan dito. At gaya ng sinabi ko, ito ay isang dokumento na hindi pa umiiral.
At ginagawang magagamit namin ito sa mga solicitor na humahawak ng mga kaso ng pinsala mula sa
bakuna. Ngunit tanging kung mapatutunayan ito.
Kailangan namin ng mga numero ng sanggunian, kailangan namin ng solicitor, at pagkatapos ay ibibigay namin ito nang libre.
Kaya sa kasong ito, pinsala mula sa bakuna bilang paglabag sa karapatang pantao.
Oo, eksakto. Ito ay isang paglabag sa karapatang pantao, ayon sa aming pananaw.
Paulit-ulit nang nangako ang mga pulitiko na tutugunan ang isyu. Ngunit wala pa ring nangyayari.
Ibig sabihin nito ay dapat nating subukang kumuha ng linaw sa pamamagitan ng mga legal na proseso.
Matagal nang sinusubukan ng mga siyentipiko na idokumento ito, ngunit sila rin ay lantarang dinidiskrimina, upang
hindi paniwalaan ng mga tao ang sinasabi ng mga siyentipiko kung hindi ito naaayon sa patakaran ng pamahalaan.
Kaya may pagkakataon tayo na sana manalo sa kaso sa korte kung tayo ang nasa tama.
Napakahusay. Kaya, sa kasong ito, nagkaroon ng paglabag sa karapatang pantao, partikular sa pangunahing karapatan
sa integridad ng katawan, na epektibong pinawalang-bisa ng pagbabakunang ito at ng pinsalang dulot ng bakuna.
Ito ay tungkol sa pinsala ng bakuna at mga isyu sa maskara.
Tulad ng nakita rin natin sa kaso sa Hamburg na kinasasangkutan ni Walter Weber, ang eksperto ng korte na si Dr.
Ondruschka, Propesor Dr. Benjamin Ondruschka, ay nag-ulat na kakaunti ang ebidensya na nakakatulong ang mga maskara.
At laban sa pinakamapanganib na virus sa lahat ng panahon, kakaunti ang ebidensya.
Gayunpaman, hinatulan si Walter Weber ng isang taon at sampung buwan na pagkakakulong.
Oo, at pananakot pa rito.
Lahat ng iyon.
At pampublikong paninirang-puri. Kapag sinasabi nito:
Ang dangal ng tao ay hindi maaaring labagin. Ngunit labis na nilabag ang kanyang dangal.
At hindi siya nag-iisa. Maraming doktor ang nakaramdam din ng ganoon.
Pinagkakaitan sila ng mga paraan ng kanilang kabuhayan.
Hindi ka na pinapayagang magpraktis. Kinansela ang iyong lisensya sa pag-iingat ng medisina.
Ang kita ay zero. Mayroon din kaming kaso kung saan mahirap ang babae at ngayon ay kailangang umasa sa tulong ng mga kapitbahay.
Sa madaling salita, ang pag-iral ng mga taong hindi nagpapahayag ng mga pananaw na sumusunod sa pulitika, na pinananindigan ang
kanilang Panunumpa ni Hippocrates at hindi sumasang-ayon sa mga opinyon at kahilingan ng
mga pulitiko na walang batayan sa ebidensya.
Alam namin na gumawa ng isang desisyong pampulitika ang mga politiko.
Sa ganitong aspekto, hindi rin maaaring nakabatay sa ebidensya ang mga hatol ng korte.
Kaya, ibig mong sabihin ngayon, dahil sa mga protokol ng RKI, ibig sabihin, ang mga protokol mula sa Robert Koch Institute, na
nagpapatunay na hindi kinakailangan ang mga hakbang laban sa coronavirus, halimbawa, na hindi
kinakailangan magpabakuna, na walang tunay na proteksyon.
Alam nila iyon, at walang kinakailangang patunay, ngunit ipinatupad pa rin ito. Kaya hindi talaga
umiiral ang pamamaraang nakabatay sa ebidensya.
Oo, sa aspetong ito hindi rin natin maaasahan ang mga hatol ng hukuman na nakabatay sa ebidensya.
Iyon ay pampulitika. At dahil dito, awtomatikong pampulitika rin ang hatol.
Oo, naiintindihan ko nang lubos. Naiintindihan ko nang lubos.
Ngayon ay napag-usapan na natin ang ilang mga kaso.
Mayroon ka pa bang iba pang halimbawa sa iyong, sabihin nating, hanay ng mga produkto?
Oo, siyempre mayroon din kaming mga halimbawa mula sa Hungary at Poland.
Kami rin ay naapektuhan bilang mga tagapagtanggol ng karapatang pantao.
Ikaw ba mismo ay naapektuhan?
Oo, ganap. Hindi tayo naging di-matapat kapag inilalantad natin ang mga ginawa ng mga awtoridad, mga politiko, o ng hudikatura.
Tungkulin naming idokumento ito at ilathala rin kung wala nang ibang paraan para gawin ito.
Kaya, ang sarili mong mga tao, na nagkampanya para sa karapatang pantao, para sa paggalang sa karapatang pantao, na tumitindig
para sa mga tao, ay inaatake rin ba ng mga awtoridad, ng estado?
Oo, kitang-kita. Marahil maaari kong ituro iyon.
Oo, buong-loob, buong-loob. Napaka-interesante.
Halimbawa, narito ang tagapagtatag ng organisasyon, si Udo Leibmann, isang Aleman na nakatira sa Poland.
Seryoso siyang inatake, muntik nang mapatay, dalawang beses siyang pinahirapan, at iba pa.
Sino ang nagpahirap?
Sa Poland, ng pulisya, halimbawa.
Sobra siyang binugbog kaya halos hindi siya nakaligtas. Siyempre, patuloy pa rin siyang nagtatrabaho at ayaw niyang matakot.
At siyempre, isa siya sa pinakamahusay na mga tao na mayroon tayo sa usapin ng karapatang pantao,
hindi bababa sa Alemanya, kung hindi man sa Europa.
Siya ay, siyempre, nasa ilalim ng matinding pag-atake upang patayin siya.
Matapos ang hindi matagumpay na paglilitis sa korte, siya ay ipapadala sa isang ospital pangkaisipan.
Kailangan kong banggitin na ang aming abogado, na responsable sa mga internasyonal na hukuman, ay lisensyado doon, kaya sina
Attila Monostory sa Hungary at ako ay naglakbay nang magkasama papuntang Poland para sa appointment
sa psychiatric upang suportahan si Udo Leibmann.
Nagtagumpay kami. Hindi nila nagawang ipasok siya sa isang psychiatric ward.
Patuloy siyang nagtatrabaho. Ganoon din ang masasabi kay Attila Monostory.
Maaari ko bang sandaling makialam muli?
Ano ang ginawa ni Ginoong Leibmann sa Poland kaya napunta siya sa korte doon, o ano ang ginawa niya?
Nagbigay siya ng negatibong komento tungkol sa digmaan sa Ukraine.
At krimen iyon?
Isang krimen iyon sa Poland. Maaari mo itong bigyang-kahulugan kung paano mo gusto, at dinala nila siya sa paglilitis.
Hindi namin nakikita na tunay na makabuluhang isyu ang itinataas, kundi pinagsasama-sama lamang ang mga ito,
ginagawang pag-atake sa indibidwal, at saka dinadala sa hukuman.
At kung wala kang mga pagdinig sa hukuman gaya ng dati, ngunit sa halip ay ang tanggapan ng piskal o ang mga hukuman ay nasa ilalim
ng impluwensiyang pampulitika – meron din tayo rito sa Alemanya sa mga tanggapan ng piskal na
nakasasailalim sa impluwensiyang pampulitika.
Hindi kailangang ipagtanggol ng piskal ang sarili.
Maaari niya, pero matatapos na ang kanyang karera.
Kaya umiiral din ang mga pag-asa na ito sa Poland, at saka nangyayari ang ganito.
At kung hindi umusad ang kaso sa korte, na iyon nga ang nangyari, saka ka lumalapit sa psychiatry.
Wow. Sinasabi rito, sige, ang lalaking ito ay, sabihin nating, may kakaiba, kailangan natin siyang ikulong.
Tama. Nakagawa na ng appointment sa psychiatrist, pagkatapos ay pumasok kami sa gusali
kung saan isinasagawa ang mga pagsusuring ito.
Tulad ng sinabi ko, kami ni Attila ay lumitaw nang magkasama kasama ang isang kinatawan ng
pamamahayag, at saka namin ito pinawalang-bisa.
Parang mga madilim na araw ng Unyong Sobyet iyon, noong ikinulong ang mga dissidente, hindi
ba? Ikinulong din sila sa mga psychiatric ward.
Sa mga ward ng псикиatriko, iyon ang nakatagong panganib nito.
Hindi mo naman pinapatay ang sinuman. Saan mo ilalagay ang bangkay?
May iba't ibang paraan para alisin ang mga tao.
Siyempre, hindi rin dapat pumatay ng sinuman.
Pero siyempre madali lang alisin ang isang tao sa pamamagitan ng sikyatriya; pagkatapos, nawala na lang sila at
nakakalimutan. Kapag namatay sila, walang nakapapansin.
Kawili-wili.
Sinubukan din nila iyon kay Attila sa Hungary.
Ano 'yon? Ano ang nangyayari?
Dinala niya sa korte ang mga naglalaro sa pananalapi at ipinagtanggol ang maraming biktima sa
pananalapi, na hindi talaga nagustuhan ng pamahalaan.
Nabunyag niya ang korapsyon at iba pang ganoong bagay, kaya kinailangan nilang alisin siya, kaya inakusahan nila siya
ng mga suliraning sikyatriko at sinubukang ipasok siya sa isang ward para sa mga pasyenteng may sakit sa pag-iisip.
May mga pagkamatay sa hanay ng mga tagapagtanggol ng karapatang pantao.
Ito ay naitatag ng serbisyong pang-agham.
Noong 2023, may mga datos para sa 2021. Naniniwala ako na 358 na aktibista para sa
karapatang pantao ang napatay noong 2021 lamang.
At sa iilang mga organisasyong umiiral, maiisip mong napakataas ng antas nito; bukod sa pagpapahirap at iba
pang mga bagay, ang pagkakakulong at ang pagtatanggal ng kabuhayan ay pareho lang ang takbo.
At ito ay naidokumento rin ng Parlamento ng Europa.
Sige. At nagawa mo bang mailabas din ang katrabaho mo sa Hungary?
Oo, nagawa rin naming patulugin siya.
Malaya siya ngayon at maaari na siyang gumalaw muli at ipagpatuloy ang kanyang trabaho.
Maganda. Ngunit sa Alemanya ay iba ito kaysa sa Hungary at Poland. Malaya pa rin sila, malaya pa rin.
Siyempre, tayo ay naalalahanan na.
Una sa lahat, kailangan kong sabihin na siyempre kailangan din natin ng kamalayan sa hanay ng populasyon!
Kapag iniwan tayong mag-isa at, gaya ng sa kasong ito, matagumpay tayong nagtutulungan, hindi natin maaaring umasa rito.
Ako mismo ay naatake rin. Sinubukan din nila akong atakihin... gaya ng nakikita mo, lubos akong matanda na.
Pasensya na, oo.
Kaya ako nandito.
Sinubukan din nilang ipahayag akong ligal na hindi kompetente.
Totoo ba?
Oo. At pagkatapos ay kunin mo ang lahat sa akin.
Hindi kapani-paniwala.
Pagkatapos ay hinahabol ka. Tinawag akong humarap sa hukuman.
Pumunta rin sila sa bahay ko at sinubukang makapasok.
Hindi pa nila ako nakita kailanman. Hindi nila ako nakita sa buong buhay nila.
Pero gusto nilang alisin ang aking legal na kakayahan dahil matanda na ako o kung ano pa man.
Hindi ako dumalo sa appointment, pero agad naman akong nakatanggap ng mahusay na payo.
Alam namin ang mga maruruming taktika, kailangan kong maging tapat tungkol diyan, wala na akong maisip pang sabihin.
At agad naming tinawagan ang aming mga abogado sa Alemanya para sa agarang payo.
Kinakatawan ako ni Beate Bahner at nagawa niyang ayusin ang lahat upang hindi ako mapunta sa ward ng
sikyatriko. Kung hindi, hindi ako makakasama sa inyo ngayon.
Napakaganda nito. Ngunit paano mo ito ipapaliwanag?
Paano nga ba sa huwarang demokrasya ng Alemanya ay kumikilos ang hudikatura laban sa mga tao?
O ganito na lang: nagtatrabaho laban sa mga tagapagbulalas na nais ilantad ang mga hindi pagkakatugma upang maitama ang mga
pang-aabuso? Paano iyon nangyayari? Paano iyon maaaring mangyari?
Siyempre, hindi ito ilalathala sa ganitong anyo ng mga awtoridad na may pananagutan dito.
Paminsan-minsan, nakakakuha tayo ng impormasyong hindi talaga nakalaan para sa atin.
Sige, ano iyon?
Nagdala ako ng isang halimbawa nito.
Ah, kawili-wili iyon.
Marahil maaari natin itong basahin dito.
Pwede ko bang silipin?
Mula iyon sa Rhineland-Palatinate at Saarland.
Oh. Ano ang sinasabi nito? "Rhineland-Palatinate at Saarland, pinagsamang programa sa pagsasanay ng
hudikatura ng Rhineland-Palatinate at Saarland."
Ang mga mamamayan ng Reich, ang mga nagtatanggi sa coronavirus, ang mga teorya ng konspirasyon at ang
kanilang mga tagasunod bilang hamon at panganib sa sistemang panghukuman. Medyo matindi iyon.
Oo.
Kaya, ito ay na-leak sa kanila.
Oo. Minsan nakakakuha kami ng tamang mga bagay.
Minsan maaari rin tayong lumahok sa ilang mga programa sa pagsasanay.
Natutuwa kami kapag aksidenteng nakakatanggap kami ng ganitong paanyaya.
Medyo may alam din kami, ngunit hindi pa kami nakakakuha ng publisidad hanggang ngayon, kaya lubos kaming nagpapasalamat
sa Kla.TV na maaari naming iulat ngayon kung paano kami nagtatrabaho at na seryoso rin ang aming ginagawa.
Ibig sabihin, sa katunayan, ang mga kakalista lang natin, mga taong, sa bahagi ko, ay ngayon ay nakararanas ng pinsala mula sa
bakuna sa sistemang pangkalusugan, at ngayon pati na rin sa pagsusuri ng maskara – sila ay simpleng napapailalim sa kategorya
ng mga nagtatanggi sa Corona at samakatuwid ay isang hamon, isang panganib sa sistemang
panghukuman. At iyon ba ang paksa ng pagsasanay?
Oo.
Hindi nakapagtataka na tinatrato kayong parang mga kaaway, hindi ba?
Oo. At pagkatapos ay nakikipaglaban tayo para mabuhay.
Upang tulungan ang mga taong hindi pa natin kilala.
At nangangahulugan iyon na inaasahan namin na unahin ng populasyon ang pag-aalaga sa kanilang sariling karapatang pantao.
Hindi na tayo nasa panahon nina Adenauer at Helmut Schmidt.
Kinikilala namin ang pangangailangan at hinihikayat namin ang mga tao na akuin ang pananagutan para sa
kanilang sariling karapatang pantao at huwag umasa sa iba.
Tinutulungan namin ang mga nangangailangan ng tulong, ang mga hindi kayang tulungan ang kanilang sarili.
Pagkatapos ay naroroon na kami, at isinasapeligro rin namin ang aming kabuhayan at ang aming mga buhay upang tumulong sa mga tao.
Oo, mahusay. Napakabuti. Kaya, mula sa maikling pag-uusap nating ito, nakikita kong talagang puno ka ng gawain, hindi ba?
Maaari mong sabihin iyon. Siyempre, hindi ganoon kasimple.
Hindi natin puwedeng itanong sa lahat: Gusto mo bang sumali sa amin? Alam natin na maraming tao ang gustong sumali...
Ngunit gusto mo bang magkaroon ng mas maraming empleyado?
Oo, masasabi mo iyon. Ngunit hindi sa anumang halaga.
Mas nais naming hikayatin ang ilang inisyatiba sa iba't ibang lugar, marahil sa mga taong interesado sa
karagdagang edukasyon, na mag-aral ng mga bagay na may kinalaman sa karapatang pantao at depensa.
Maaari ba naming kontakin ka doon?
Ang sinumang nais mag-set up nito ay maaaring makipag-ugnayan sa amin.
Maaari kaming magbigay ng pagsasanay at payo.
At kung malalaman naming may tunay na interes ang isang tao na makilahok, maaari rin naming
anyayahan ang mga tao mula sa bilog na ito na sumali.
Kami sa Komite sa Etika ang magiging responsable sa pag-endorso nito.
At maaari rin silang makipagtulungan sa United for Freedom.
Napakaganda nito.
Dito na nagtatapos ang ating pag-uusap ngayong araw.
Ang sinabi mo sa amin mula sa iyong praktikal na karanasan ay napaka-impormatibo.
At ipapakita namin kung saan maaaring makipag-ugnayan sa amin ang sinumang interesado at nais makilahok at sumuporta sa amin.
Maraming salamat sa kahanga-hangang pag-uusap, Ginoong Hummitzsch.
Nanaisin namin sa inyo ang matinding lakas at sa buong koponan ninyo ang pagtitiis sa pagsasakatuparan ng inyong mga gawain.
Maraming salamat.
Naniniwala ako na ito ay nagpapalapit sa atin sa populasyon.
Makikita ninyo na hindi kami mga kriminal, kundi taos-puso kaming nagnanais na tumulong sa mga
tao. Iyan ang aming trabaho, at wala nang iba pa.
Kamangha-mangha.
Salamat.
Maligayang pagdating.