29 сакавіка 2025 года ў Доме культуры Дорнбірна адбылося мерапрыемства «Свабода і самавызначэнне –
адказны грамадзянін» з важнымі дакладамі пра вяршэнства права, суверэнітэт і наяўныя грошы.
Мерапрыемства было арганізавана Акадэміяй асабістага развіцця ў Дорнбірне.
HOCH2.TV таксама запісаў і змантаваў гэты рэпартаж.
– Сёння на Kla.TV Філіп Крузе на тэму: «Рэгламенты СААЗ: "Токсічна ад А да Я і цалкам непрымальна!"»
Частка 1: Праблема
Цяпер я хацеў бы запрасіць спадара Крузе стаць другім спікерам. Мы рады бачыць вас тут.
Так, спадар Крузе, мы толькі што пачулі ўступную прамову спадарыні Тагбергер пра электронны сертыфікат аб вакцынацыі.
Прынцыпова, гэта вельмі добра адпавядае вашай тэматыцы.
Таму, калі азірацца на агульныя наступствы «Кароны», трэба прызнаць, што гэта быў значны пераход праз чырвоныя лініі,
маштабны напад на самавызначэнне адказных грамадзян, так?
Безумоўна. Дасканаласць — гэта назва сённяшняй падзеі.
Я хацеў бы коратка звярнуцца да таго, што ўжо згадваў арганізатар, Эрвін Рыга.
У наш час у нашых законах узрост дасягнення поўналецця па сутнасці проста азначае, што чалавек дарослы.
Але за гэтым стаіць — як ужо слушна адзначалася — больш развітае разуменне, якое было сфарміравана Імануэлем Кантам.
Даросласць у сэнсе: здольнасць выступаць ад свайго імя, удзельнічаць у прыняцці палітычных рашэнняў.
І Кант разгледзеў гэтае пасталенне ў кантэксце Асветніцтва.
Прасвятленне — гэта выхад чалавека са стану непаўналетнасці, якую ён сам сабе навязаў.
Такім чынам, ён выказвае ідэю, што першапачатковым станам чалавека насамрэч з'яўляецца недаспеласць
і што ён павінен спачатку заслужыць сваю сталасць.
Ён павінен працаваць над гэтым, ён павінен трэніравацца для гэтага.
Бо сталасць непарыўна звязана з неабходнай перадумовай — цвярозым меркаваннем, гэта значыць
здольнасцю правільна ацэньваць наступствы ўласных учынкаў.
І вось сёння мы апынуліся ў вельмі складанай сітуацыі, паколькі асноўныя факты — якія, вядома ж, з'яўляюцца перадумовай для
прыняцця разумнага рашэння — былі манапалізаваныя і адзінааблічныя дыктаваліся зверху ўніз на працягу ўсяго гэтага крызісу.
У канчатковым выніку арганізаванае СААЗ і перададзенае адзін на адзін урадам і праз урады.
Менавіта так, я хацеў бы тут коратка ўмяшацца, бо менавіта ў гэтым сутнасць.
Даросласць патрабуе свабоды выбару, а свабода выбару таксама патрабуе здольнасці разглядаць розныя варыянты і шляхі дзеянняў.
Але калі, як мы тады перажылі, практычна ніякіх альтэрнатыў не навязваецца зверху.
Калі яны кажуць: Гэта смяротны вірус, і кожны, хто сцвярджае адваротнае, хлусіць.
Калі сцвярджаецца, што тэсты надзейныя і бяспечныя.
Калі яны кажуць: «У нас ёсць вакцына, якая вас дакладна абараняе».
І калі вы скажаце: гэтыя меры эфектыўныя, і кожны, хто ім супрацьстаіць, так бы мовіць, робіць сябе ворагам народа.
Тады не можа быць і гаворкі пра паўналецтва ці самавызначэнне.
І гэта не практыкавалася толькі ў адной краіне.
У той час гэта сапраўды было навязана звыш знізу ўверх, як вы кажаце.
І менавіта гэта і ёсць тая праблема, якую СААЗ насамрэч хоча сёння, і якой яна ўсё яшчэ прытрымліваецца.
Яна не асэнсоўвала той перыяд крытычна, наадварот.
Яна насамрэч спрабуе ператварыць гэта ў прынцып, які дзейнічае і сёння.
Ключавое слова: пандэмійны кантракт, так?
Так, гэта правільна.
Такім чынам, гэтая манаполізацыя інфармацыі была пастаяннай на працягу ўсяго каранавіруснага крызісу.
Гэта існуе ўжо вельмі, вельмі даўно і насамрэч было распрацавана СААЗ за апошнія 10-15 гадоў.
І гэты асноўны прынцып, пад назвай «Інфадэміі» , павінен быць замацаваны як у пагадненні аб пандэміі, якое яшчэ
трэба будзе прайсці перамовы, так і ў ўжо ўзгодненых папраўках да Міжнародных санітарных правілаў.
Гэта азначае, што адбываецца цэментацыя або фармалізацыя таго, што мы ўжо перажылі.
Гэта азначае, вядома, што мы можам чакаць усяго, што заўгодна, акрамя адкрытай дыскусіі, што мы пачуем розныя
пазіцыі і мець свабодныя навуковыя спрэчкі – наадварот:
Будзе яшчэ больш манапалізацыі, што падарве здольнасць грамадзян рабіць высновы і іх паўнавартаснасць.
Ёсць яшчэ адзін вельмі важны элемент, якім з'яўляецца ўплыў страху і сцэнарыяў пагрозы.
Усе ведаюць, што страх вельмі, вельмі паралізуе свабоднае мысленне.
І менавіта тады ўласнае рацыянальнае дзеянне паралізуецца.
І тут мы можам вярнуцца да Канта і яго першапачатковага сцвярджэння, што менавіта сталасць і трэба трэніраваць.
Вы павінны актыўна шукаць гэтую інфармацыю.
Вы павінны паспрабаваць крытычна зазірнуць за кулісы, а потым мець смеласць дзейнічаць.
Кант усвядоміў гэта вельмі дакладна.
Тады трэба мець мужнасць дзейнічаць адпаведна, нават калі гэта стане крыху няёмка.
І гэта проста пытанне трэніроўкі.
Цяпер мы мелі магчымасць даведацца пра гэта за апошнія чатыры гады.
Мы вакцынаваліся ад гэтага і павінны зрабіць гэта значна больш відавочным у будучыні ў рамках
гэтых пагадненняў аб пандэміі, каб прадухіліць гэта.
Спадар Гебрэісус, кіраўнік СААЗ, першапачаткова планаваў, каб дагавор аб пандэміі быў «падпісаны і запячатаны» да 2024 года.
На шчасце, я б сказаў, што пакуль што гэта правалілася.
Але мы бачым, што парадак дня весела працягваецца.
Такім чынам, ключавыя моманты на 2025 год паказваюць на выразны кірунак.
Тут робяцца ўсе намаганні, каб, так бы мовіць, практыкаваць непазбежнае.
Што насамрэч азначаюць гэты пандэмічны трактат і, перш за ўсё, змены ў міжнародныя санітарныя правілы для свабоды кожнага
чалавека, улічваючы ігнараванне Нюрнбергскага кодэкса, прымусовае лячэнне, адсутнасць свабоды
выбару ў дачыненні да вакцынацыі і гэтак далей?
Якія наступствы гэтага?
Так, вы маеце на ўвазе сапраўдны падзень з ласкі, які мы перажылі за апошнія чатыры гады і які замацаваўся.
Людзям не паведамлялі пра тое, што гэтыя рэчывы былі цалкам невядомымі і невыпрабаванымі.
Калі іх увялі, не было навуковых даных, якія б сцвярджалі: яны эфектыўныя, яны бяспечныя.
Гэта быў класічны эксперымент.
І гэтыя даныя, гэтыя рэчывы, былі прадстаўлены так, быццам яны дакладна такія ж бяспечныя і
эфектыўныя, як і ўсе іншыя звычайныя вакцынацыі.
Гэта падман.
І калі вы цяпер мяркуеце, што гэта проста эксперымент, то як юрысту вам трэба ведаць, што правядзенне
эксперыментаў абсалютна забаронена Нюрнбергскім кодэксам з-за зверстваў, учыненых падчас Другой сусветнай вайны.
Гэта абавязковае міжнароднае права!
Паглядзіце, як людзям тут стала лёгка, яны пляскаюць у далоні, хоць я проста канстатую відавочнае.
Гэта абавязковае міжнароднае права, пані і панове.
Гэта сцвярджаецца ў Артыкуле 7 Упаўнаважання ААН аб грамадзянскіх і палітычных правах. А Артыкул 4 потым сцвярджае:
Гэтае абавязковае правіла дзейнічае нават у часы афіцыйна абвешчаных пандэмій, якія могуць пагражаць жыццю ўсёй нацыі.
Такім чынам, гэта правіла без выключэнняў, іншымі словамі.
А масавае парушэнне гэтага правіла з'яўляецца злачынствам супраць чалавецтва ў адпаведнасці са Статутам Рыма.
Вось мы і апынуліся на гэтай грандыёзнай сцэне.
Так, ёсць яшчэ адзін аспект, які варта ўлічыць.
IGV пайшоў нашмат далей у сваіх правілах.
Такім чынам, справа не толькі ў медыцынскіх аспектах.
Напрыклад, у ім прадугледжваецца, што ўрады павінны прымаць меры супраць дэзінфармацыі — ці што гэта б там ні значыла.
Гэта азначае абмежаванні на свабоду выказвання і іншыя фундаментальныя правы.
А потым — для ўсіх, хто крытычна ставіцца да гэтага, хто заяўляе пра свае правы, хто выказвае крытыку гэтага развіцця.
Паглядзім, што з гэтым будзе.
Такім чынам, тут плануецца не проста дыктатура здароўя, а такая, што амаль дасягае літаральнага сэнсу тэрміна «дыктатура».
Ці я гэта няправільна выказаў?
Абсалютна правільна.
І СААЗ тут задае тэмп у стварэнні, па сутнасці, сеткі хлусні.
І я пералічыў тут самыя важныя, не вычарпальныя, але самыя важныя моманты гэтай сеткі хлусні, якую мы яшчэ не змаглі
выправіць ні ў адной судовай справе — прынамсі, не ў краіне з нямецкай мовай — з дапамогай любога адваката.
Такім чынам, суды ўсё яшчэ лічаць, што SARS-CoV-2 з'яўляецца самай небяспечнай пагрозай з часоў іспанскага грыпу.
Усё яшчэ сцвярджаецца, што гэтую эпідэмічную пагрозу можна вымераць толькі з дапамогай ПЛР-тэстаў.
І дагэтуль сцвярджаецца, што вакцыны ад COVID-19 на аснове мРНК з'яўляюцца эфектыўнымі і
бяспечнымі, і што гэта не выклікае ніякіх сумневаў.
І перш за ўсё, аспрэчваюць, што гэта эксперымент.
Вядома, ёсць і іншыя праблемы: поўная адсутнасць фармакавігілансу , а таксама той факт, што альтэрнатывы былі цалкам падаўлены.
Але гэта краевугольныя камяні таго, што па сутнасці з'яўляецца домам хлусні.
Я таксама працаваў у падатковай адміністрацыі і падатковым юрыстам.
І менавіта тут тэрмін «павуціна хлусні» мае сапраўды важнае значэнне для падатковага махлярства.
Наадварот, дзяржаве зусім не складана распазнаць павуцінне хлусні, калі кампаніі ўдзельнічаюць у складаных схэмах.
А тут ён сам яго будуе і гадамі за ім даглядае.
Сітуацыя ўсё яшчэ такая ж.
І ўсяму, хто кідае выклік гэтай павуціне хлусні, — напрыклад, доктару ў Цюрыху, — ліцэнзія была ануляваная.
Бо, даведаўшыся пра ўсе факты, ён выдаў тром сваім пацыентам пасведчанне аб вызваленні ад вакцынацыі.
І тады ўлады па ахове здароўя Кантона Цюрых кажуць: «Вы злачынец, у вас злачынная энергія. Вы пагражаеце грамадскаму здароўю.
Мы пазбаўляем вас ліцэнзіі на практыку медыцынскай дзейнасці».
Гэты чалавек меў на 50 000 больш запазычанасці штомесяц на працягу першых некалькіх месяцаў.
Гэта сур'ёзнае пакаранне, якое мае крымінальнае значэнне.
Я маю на ўвазе, што гэтая павуціна хлусні і сёння ўпарта абараняецца.
І так, вы правільна згадалі: новыя правілы аховы здароўя яўна сцвярджаюць, што штаты павінны змагацца з усімі
такімі дактарамі і іншымі людзьмі — якія адважна кажуць праўду — і прыбіраць сацыяльныя сеткі.
Летась, ці, хутчэй, пасля абрання Дональда Трампа, было вялікае спадзяванне, што гэта будзе разбурана.
У адным са сваіх першых выканаўчых распараджэнняў Трамп фактычна абвясціў аб выхадзе з СААЗ.
І іншыя пайшлі іх прыкладам, Аргенціна. У Еўропе цяпер таксама ёсць краіны, якія дакладна так робяць.
... Менавіта так, Славакія і Венгрыя таксама катэгарычна адхіляюць дамову СААЗ аб пандэміі.
І таму ёсць надзея.
З іншага боку, тут натуральным чынам утварыўся картэль дзяржаў, якія робяць усё магчымае, каб прасунуць
гэту праграму, якую вы тут апісваеце ў шырокіх рысах.
Ці ёсць надзея, што Трамп сапраўды зламае ўсю структуру САА?
Ці, хутчэй за ўсё, яны стануць яшчэ больш залежнымі ад аўтарытарных рэжымаў, напрыклад, Кітая, і,
магчыма, нават больш залежнымі ад фондаў мільярдэраў, а потым зробяць тое ж самае ў больш крайняй форме?
Што ж, мне даводзіцца сказаць, што гэта адкрыта для інтэрпрэтацыі і, у канчатковым выніку, з'яўляецца
спекуляцыяй наконт таго, як усё будзе развівацца.
Для мяне станоўчым у дзеянні Трампа 20 студзеня, калі ён падпісаў выканаўчы ўказ, было тое, што:
Павінны быць створаны ўсе ўмовы і праведзена ўся падрыхтоўка для выхаду Злучаных Штатаў са СААЗ.
І ён абгрунтаваў гэта, па сутнасці, заявіўшы, што СААЗ з'яўляецца пастаўшчыком медыцынскіх паслуг,
арганізацыяй, якая аказвае паслугі ў галіне аховы здароўя.
Мандат вызначаецца ў Артыкуле 1 іх канстытуцыі.
Яна парушыла свой кантракт, сур'ёзна парушыла кантракт, таму мы скасоўваем кантракт.
І мы таксама павінны прыняць гэты асноўны падыход.
Мы павінны ставіцца да гэтай міжнароднай арганізацыі з такой жа крытычнай пазіцыяй і даць зразумець
палітыкам, што гэта не самаадданыя евангелісты аховы здароўя.
Хутчэй, структура фінансавання ўжо відавочна паказвае — як можна знайсці на галоўнай старонцы — што СААЗ у
значнай ступені фінансуецца і кантралюецца інтарэсамі СААЗ, і што таму гэта вельмі вялікі бізнес.
І тут мы проста мусім умяшацца і патрабаваць ад нашых палітычных прадстаўнікоў крытычна
прааналізаваць дасягненні, сапраўдныя дасягненні СААЗ.
Так, яе місія — абараняць здароўе, а не пацвярджаць інтарэсы фармацэўтычнай прамысловасці.
Менавіта так, і гэта мяне прыводзіць да майго наступнага пытання.
Можна сказаць, што падчас пандэміі каранавіруса вяршэнства права было падарвана мацней, чым калі-небудзь раней.
І розныя асноўныя правы месяцамі абмяжоўваліся і прыпыняліся — натуральна, усе з меркаванай
мэтай абароны жыцця, дабрабыту асобы і здароўя.
І тое, што было насамрэч усталявана тады, пра што мы ўсе дагэтуль можам спяваць і што дагэтуль мучыць нас, — гэта прынцып
надзвычайнага становішча, пастаяннага надзвычайнага становішча.
Такім чынам, сёння палітыка вядзецца з паўторам: няма альтэрнатывы, няма іншага шляху, гэта надзвычайная сітуацыя!
І мы бачым гэта не толькі падчас пандэміі, але і ў змяненні клімату.
Мы бачым гэта ў цяперашняй вайне ва Украіне.
І гэта наводзіць на пытанне: ці з'яўляецца гэта таксама часткай нейкай праграмы, ці ў гэтым ёсць нейкі метад?
Безумоўна, у гэтым ёсць метад, калі мы глядзім на працэсы на ўзроўні ААН, Пакт аб будучыні.
Тут, у самым шырокім сэнсе, была сфармулявана асноўная ідэя, што ААН варта надаць асаблівыя
паўнамоцтвы для дзеянняў ва ўсіх відах надзвычайных сітуацый.
Калі мы будзем азірацца на апошнія чатыры гады як на эмпірычныя каштоўнасці, мы зможам вельмі выразна ўбачыць, як асноўны прынцып
вяршэнства права — гэта значыць вяршэнства права і дэмакратыі — быў адкінуты і заменены вяршэнствам надзвычайнага
становішча, іншымі словамі: неабходнасць не ведае законаў.
Дазволена ўсё, што служыць гэтай афіцыйна абвешчанай мэце.
Я тут праілюстраваў гэта графічна.
Злева вы можаце ўбачыць асноўную ідэю таго, як павінна функцыянаваць дзяржава з падзелам улад, яе тры галіны ўлады:
З урадам, з заканадаўчай уладай, заканадаўчым органам і судамі.
Яны незалежныя адзін ад аднаго, збалансоўваюць, кантралююць і наглядаюць адзін за адным на аснове незалежнай інфармацыі.
І вось цяпер, у разгар пандэміі каранавіруса, СААЗ выступіла з сцвярджэннем:
Толькі інфармацыя, якая адпавядае рэкамендацыям СААЗ, можа выкарыстоўвацца ў якасці асновы для
прыняцця рашэнняў урадам, парламентарыямі і судамі.
І я проста павінен сказаць гэта тут адназначна.
Я правёў прыкладна 35–40 поўных судовых працэсаў супраць незаконных мер або для абароны дактароў.
А тое, што я ўвесь час чую ад судоў, — гэта: «Не, вашыя сцвярджэнні фактаў супярэчаць рэкамендацыям СААЗ».
У часы пандэміі вырашальным фактарам з'яўляецца тое, што прапісваюць эксперты СААЗ і ўрадавыя эксперты, ухваленыя СААЗ.
Нам не дазволена гэта правяраць.
І гэта дэактывацыя падзелу ўлад і, у канчатковым выніку, поўная прыпыненне абароны асноўных правоў!
Такім чынам, у канчатковым выніку суды больш не могуць абараняць асноўныя правы, калі яны нават не звяртаюць увагі на факты — на
факты, заснаваныя на доказах, якія мы, юрысты, прадстаўляем ім.
Тады гэта проста азначае, што ў канчатковым выніку ўсе гэтыя дзяржаўныя органы ўлады, так бы
мовіць, вісяць на інфармацыйных струнах СААЗ.
Вось што азначае, калі ў нас ёсць такія надзвычайныя законы.
Дэмакратычныя механізмы кантролю проста ліквідуюцца ў інтарэсах манапалізацыі сістэмы аховы здароўя.
Такім чынам, зацверджаны толькі вельмі нешмат прадуктаў, і іх трэба выкарыстоўваць.
І гэта відавочна пераследуе эканамічныя мэты, а не абарону здароўя.
І гэта, вядома, звяржэнне прынцыпу суверэнітэту, таму што ў канчатковым выніку, гэтак жа, як падчас
пандэміі каранавіруса грамадзяне былі пазбаўлены сваіх правоў, цяпер ААН пазбаўляе іх цэлыя дзяржавы.
Так, абсалютна. Менавіта гэта я і хацеў сказаць, забыўся згадаць.
Гэта не проста праблема адказных грамадзян; усё дзяржава ставіцца пад апеку, г.зн. яе абвяшчаюць недзеяздольнай.
Ён пазбаўляецца свайго суверэнітэту, калі з яго крадуць інфармацыю.
Калі ім не дазваляюць звяртацца да ўласных выбітных навукоўцаў для працы ў экспертнай радзе ўрада.
Калі прафесар Хадыч не мае чаго сказаць або дыскрэдытаваны, тады дзяржава пазбаўляе сябе асновы для дзеянняў.
І гэта, вядома, стварае максімальную пагрозу здольнасці дзяржавы дзейнічаць, улічваючы, што яе роля — абараняць сваіх грамадзян.
Яно павінна абараняць здароўе грамадзян, і рабіць гэта яно можа толькі на аснове незалежных, навукова абгрунтаваных фактаў.
І таму гэты набор правілаў СААЗ з'яўляецца таксічным ад А да Я і павінен быць адхілены цалкам.
Гэта быў добры завяршальны каментарый за ваш унёсак у першым раўндзе.
Так, цяпер мы хацелі б звярнуцца да спадара Крузе і з вялікай цікавасцю выслухаць яго погляды.
Так, давайце туды.
Я думаю, што большасць з таго, што мы абмяркоўвалі раней, усё яшчэ актуальна.
Галоўная тэма, вядома ж, сталасць.
Як мы можам абараніць нашы грамадзянскія свабоды і вярнуць нашы правы, якія няўхільна змяншаюцца ў найбліжэйшыя гады?
Так, перш чым даць канкрэтны адказ, я хацеў бы выказаць свой вялікі аптымізм, які вынікае з
таго, што тут знаходзіцца больш за 500 чалавек.
І я хацеў бы крыху развіць гэта.
Мне было б цікава даведацца, хто з вас з Аўстрыі? Ці не маглі б вы, калі ласка, на хвілінку падняцца?
Усе з Аўстрыі, калі ласка.
Так, гэта даволі цікава.
Для тых, хто не падзяляе мой пункт гледжання, я лічу, што бачу каля 90 працэнтаў. Дзякуй, што падняліся.
Але цяпер, вядома, наступнае пытанне.
Хто прыехаў з Ліхтэнштэйна?
Я хацеў бы павітаць усіх, хто прыехаў сюды з Ліхтэнштэйна. Вялікі дзякуй.
Дзякуй.
Тады, можа, я спытаю, хто здзейсніў доўгі шлях з Германіі?
Калі ласка, на кароткі час устаньце. Малайцы, гэта каля 50 з Германіі, раней было каля 30 з Ліхтэнштэйна.
А цяпер з Швейцарыі. Ці магу я папрасіць тых, хто прыехаў сюды з Швейцарыі, на хвілінку падняцца?
Малайчына, так, усё правільна, дзякуй.
І гэта першая частка майго адказу!
Адзін адказ, які мы ўсе можам даць сабе, — гэта тое, што мы не самотныя і працуем разам.
Гэтая зала перапоўнена людзьмі з Аўстрыі, Ліхтэнштэйна, Швейцарыі і Германіі.
Ты — рашэнне, мы ўсе — рашэнне, малайцы!
Каб вярнуцца да тэмы сталасці.
Я патлумачыў, што адказны чалавек — гэта той, хто здольны разумець наступствы сваіх
дзеянняў, а таксама наступствы сваёй бездзейнасці.
Ён ведае, што калі ён нічога не будзе рабіць, яго правы ў будучыні будуць адабраны гэтак жа, як яны былі адабраны ў мінулым.
Мы ўбачылі, што чалавечая годнасць не з'яўляецца нечым нязменным, хоць яна, як мяркуецца, назаўжды
замацавана ў Артыкуле 1 Асноўнага закона Германіі.
Гэта азначае, што мы павінны працягваць актыўна абараняць свае правы і не маўчаць.
Гэта ўключае ў сябе крышталёва яснае разуменне таго, што з намі рабілі за апошнія чатыры гады.
Мы павінны зразумець, што нас сістэматычна, скаардынавана і бесперапынна падманвалі.
І мы павінны адзначыць, што нават сёння найвышэйшыя ўлады ў дзяржаве працягваюць трымацца за гэтую павуціну
хлусні і дагэтуль пераследуюць і ўводзяць санкцыі супраць лекараў, якія робяць і кажуць тое, што трэба.
І мы ўсе павінны аб'яднацца супраць гэтага і актыўна дапамагаць гэтым урачам, гэтым адважным людзям, сваім голасам! Дзякуй.
Я выявіў сапраўдную надзвычайную сітуацыю.
Пра надзвычайную сітуацыю згадала наша паважаная калега, доктар Шэран, якая працуе ў падлеткавай псіхіятрыі.
І я выявіў надзвычайную сітуацыю ў маёй юрыдычнай фірме.
Людзі завалялі маю паштовую скрыню, і я нават не мог адказваць на электронныя лісты.
Там быў уведзены рэжым надзвычайнага становішча, таму што ўрад падмануў усё насельніцтва і пазбавіў яго асноўных правоў.
Мы павінны падняць свой голас тут. Мы не павінны ні ў якім разе слабець. Гэта адпраўная кропка.
Я таксама хацеў бы адзначыць, як мы гэта зробім.
Ёсць тысяча розных спосабаў.
У іх ёсць свой уласны шлях. У іх ёсць сваё ўласнае асяроддзе. У іх ёсць свае моцныя бакі і свае навыкі.
І не думайце, што існуе толькі адна петыцыя. Я зараз згадаю некалькі петыцый.
Наадварот, вы — рашэнне. Гэта самае першае, што я хацеў сказаць.
Так, цяпер я магу быць больш канкрэтным.
Магчыма, ад вас кароткае запытанне?
Гэта надзвычай цікава.
Другі раўнд прызначаны хутчэй як прэзентацыя, бо рашэнні таксама патрабуюць грунтоўнага тлумачэння.
Максімум, магчыма, пытанне ў сувязі з асноўнымі правамі, бо вы толькі што згадалі гэта.
Многія людзі цяпер перажылі неверагодны ступень пакорлівасці, не толькі ў прафесіях, якія вы
згадалі, але, я мяркую, і сярод насельніцтва ў цэлым.
І многія неяк не маглі кагнітыўна апрацаваць той факт, што ім казалі адно, а яны ўспрымалі нешта зусім іншае.
Я думаю, што гэта вельмі спрыяла палітычнай апатыі.
Справа хутчэй у тым, каб вярнуць сталасць з мэтай пошуку рашэння, ці ў тым, каб аднавіць давер да палітыкі?
Ці, можа, справа ў тым, каб абраць зусім іншы шлях і сказаць: «Мы больш не верым у
палітыку, мы больш не верым ніводнаму яе слову».
Мы ідзём сваім шляхам, так бы мовіць, ствараючы сетку. Грамадская праца, як бы гэта ні значыла.
Я не кажу пра рэвалюцыі ці нешта ў гэтым родзе.
Я маю на ўвазе сеткаванне толькі ў сэнсе актыўнага грамадзянскага супраціву.
Які падыход?
Так, сучасная палітыка — гэта адлюстраванне нашых выбараў, выбараў нашых суграмадзян.
Таму нам трэба пачаць з нашых суайчыннікаў.
Мы — народ. Гэта значыць, што трэба пераканаць нашых суграмадзян.
Наша задача не аднаўляць давер да палітыкі, а абіраць палітыкаў, якім мы давяраем.
І яны павінны даказаць, што яны вартыя нашага даверу.
Гэта адпраўная кропка.
Тады, па сутнасці, мы павінны ўсвядоміць, што:
З часоў Другой сусветнай вайны мы прывыклі, што нам надаюць асноўныя правы.
Што нам давялося шмат працаваць, каб закласці асновы нашага росквіту.
Нам трэба было толькі прайсці навучанне і выконваць сваю працу кампетэнтна і старанна.
Але ніколі не падлягала абмеркаванню, што мы павінны былі выйсці на вуліцы.
У галаву нам ніколі б не прыйшло, прынамсі мне, рабіць такія прамовы і ўдзельнічаць у мітынгах.
І, на жаль, нам давядзецца працягваць клапаціцца пра яго, пакуль мы не вернем сабе нашы асноўныя правы.
Гэта азначае, што нам трэба зрабіць зрух у парадыгме.
Мы павінны вярнуць сабе нашы асноўныя правы, патрабуючы іх ад палітыкаў. І мы зробім гэта знізу ўверх.
А цяпер я буду вельмі канкрэтным.
Існуе пэўная дата ў сувязі з Сусветнай арганізацыяй аховы здароўя і папраўкамі да санітарных правілаў.
Я згадваў гэта раней, 19 ліпеня.
Калі да таго часу нашы ўрады не выступяць супраць гэтых паправак, г.зн. не пададуць заяву аб пярэчанні
СААЗ у Жэневе, гэтыя папраўкі набудуць юрыдычную сілу.
Тады ўсё скончыцца пераацэнкай. Тады СААЗ успрыме гэта як сігнал:
Так, яны згодныя з мінулым. Цяпер нам трэба крыху мацней закруціць гайкі.
Менавіта гэтае паведамленне даходзіць да СААЗ.
Гэта азначае, перш за ўсё, што мы можам засяродзіць свае намаганні на тым, каб палітыкі на мясцовым,
муніцыпальным, рэгіянальным і нацыянальным узроўнях зразумелі, што мы павінны тут пастаяць за сябе.
Ёсць розныя петыцыі: тут, у Аўстрыі, у Ваарльбергу, адну з іх учора падала дама, якая робіць гэта для Аўстрыі.
У Швейцарыі ў нас ёсць Альянс дзеяння за свабодную Швейцарыю.
Я таксама падтрымліваю гэты дзеясны саюз, выступаючы з лекцыямі і ўносячы свой уклад.
Мы запусцілі петыцыю два месяцы таму.
Мэта гэтай петыцыі — даслаць парламентарыям, калі яны збяруцца на сваю летнюю сесію ў чэрвені (а папраўкі будуць абмяркоўвацца
ў Швейцарыі), сігнал, якога яны ніколі раней не бачылі.
А менавіта, 100 000 подпісаў; людзі, якія кажуць: Адхіліце гэтыя санітарныя нормы! Мы хочам, каб спачатку выйшла праўда!
Гэта адзін з магчымых крокаў, адзін з магчымых шляхоў дзеянняў.
Ты павінен данесці свой голас. Ніколі не думай, што гэта бескарысна.
Не ведаю, Шэран таксама так сказала.
Што б адбылося — мы не ведаем, што б адбылося — калі б ніхто не выйшаў на вуліцы ў 2020, 2021, 2022 гадах.
Ніколі не дазваляйце нікому казаць, што гэта бескарысна!
Сотні тысяч з іх былі на вуліцах Вены.
І менавіта з гэтай логікай мы павінны дамагчыся, каб нас пачулі і зразумелі.
З усімі магчымасцямі, якія ў нас ёсць і якія ў канчатковым выніку будуць улічаны.
Пішыце лісты, падпісвайце петыцыі.
Дарэчы, падпісацца на Альянс дзеяння «Свабодная Швейцарыя» можна і з-за мяжы.
І дзяліцеся інфармацыяй з тымі, хто вас акружае.
Я часта чую ад дактароў, што людзі, якія маюць праблемы са здароўем, вельмі ўспрымальныя да разумення
таго, адкуль яны бяруцца і хто можа ім дапамагчы.
Дазвольце нам аказаць гэтую дапамогу.
І так мы будзем працягваць перацягваць людзей на наш бок.
Я не хачу сапсаваць вам весялосць і быць сапсуном вечарынкі.
Проста калі мы тут абмяркоўваем гэтыя пытанні, з тым, што вы зараз кажаце, усе ў гэтай зале
будуць слепа згодныя. І ва ўсім гэтым ёсць сэнс.
І мы тут, у пэўнай супольнасці.
Вядома, калі ты кажаш нешта такое, гэта як у лагуне з шарыкамі.
Я маю на ўвазе, вы там ніякай супярэчнасці не знойдзеце.
Гэта абсалютна нармальна. Гэта таксама абгрунтавана.
Адзіная вялікая праблема — гэта стыгма, адчужэнне.
Кожны, хто тут сядзіць, ужо меў такі досвед на падобных мерапрыемствах. Ці, я мяркую, пераважная большасць.
І ўрэшце, мы таксама, бо пяць гадоў пасля Кароны мы ўсе, на жаль, усё яшчэ больш-менш сярод сваіх.
Такім чынам, існуе маўклівая большасць, якая, на жаль, на дадзены момант усё яшчэ вырашае вынікі выбараў. І да іх не дабрацца.
Засцежка — гэта масавыя камунікацыі.
Ключавы момант — гэта такая спіраль маўчання ў публічнай сферы, у розных галінах, у культурным сектары і ў іншых
месцах, дзе ўсё, што мы тут кажам і робім, па-ранейшаму штурхаюць у кут тэорый змовы і ў кут тэарэтыкаў змовы.
І галоўная праблема ва ўсім, што вы кажаце, у наступным: як нам прабіцца скрозь гэтую сцяну ў знешні свет?
Бо, хоць мы часта не хочам гэтага чуць, няшчасная рэальнасць такая, што мы маргіналізаваныя як нейкая секта.
Хоць, вядома, мы насамрэч працуем з аб'ектыўнымі фактамі, з непрыдатнымі для абвяржэння фактамі.
У адрозненне ад іншага боку: яны хлусяць, падманваюць, выкарыстоўваюць ілжывую інфармацыю.
У нас ёсць сапраўдная інфармацыя. Дысінфармацыя — у іншага боку.
Але ў грамадскай свядомасці нас успрымаюць так, быццам мы ўсё яшчэ «шалёныя».
Што можна зрабіць, каб з гэтага вырвацца?
Таму што я бачу вельмі вялікую праблему — асабліва ў дачыненні да будучыні — што на дадзены момант можа адбывацца
значна больш, каб прасоўваць гэтую дэзінфармацыю, гэтую цэнзуру.
Ключавое слова: ЕС, Закон аб лічбавых паслугах. Эрвін згадаў гэта на пачатку.
Што можна зрабіць, каб данесці тое, што вы цяпер правільна склалі, да тых, хто яшчэ не ведае пра праблему?
Па-за нашым пухірам.
Я не магу казаць за ўсіх. Але за апошнія тры ці чатыры гады я заўсёды імкнуўся прытрымлівацца аднаго
прынцыпу. А менавіта: дзе сцяна суперніка найслабейшая?
І там я выклаўся на поўную. Я сапраўды выклаўся на поўную. І я не спыняўся.
І таму супраць Swissmedic была не толькі пададзена крымінальная скарга, але і зроблены поўны рэіздэнт 2.0.
Я сказаў усяму камандзе: мы ўкладзём у гэта яшчэ больш, зробім яго яшчэ лепшым, яшчэ рэзчэйшым.
І мы праводзім прэс-канферэнцыю, якой яшчэ ніколі не было ў Швейцарыі.
Дарэчы, прафесар Марцін Хадытш таксама быў тут і дапамагаў, як і прафесар Андрэас Зённіксэн.
І найслабейшая кропка ва ўсёй гэтай павуціне хлусні, якую вы можаце несупярэчліва растлумачыць любому выхавальніку дзіцячага
садка, любому рэдактару ці любому дэпутату за адну хвіліну, — на маю думку, у кантэксце ўсёй
гэтай мадыфікаванай мРНК, заключаецца ў наступным:
Неаспрэчна і бясспрэчна, што на момант увядзення гэтых рэчываў не існавала даследаванняў, якія б дазвалялі
вызначыць іх сярэднетэрміновыя і доўгатэрміновыя наступствы, у прыватнасці шкодныя пабочныя эфекты.
Па вызначэнні, гэта азначае, што рэчыва было ўведзена слепа.
Даследаванне 3-й фазы яшчэ не завершана. Яно праводзілася ў рэжыме рэальнага часу.
Гэта азначае, што ўвесь шырокі грамадскасць быў падвергнуты эксперыменту.
Вось да чаго вам трэба давесці размову:
Вы са мной згодныя — спытайце ў сваіх калег — ці ў вас ёсць доказы таго, што ў снежні 2020 года
разглядаліся прапановы па ўплыве праз тры, чатыры, пяць гадоў?
Тады, калі ласка, пакажыце нам гэтыя доказы.
– Няма.
І вось ідзе юрыдычная частка, якую я толькі закрануў раней, але ж згадаў.
Гэта абавязковае міжнароднае права і абавязковае канстытуцыйнае права.
Гэта, карацей кажучы, абсалютная забарона праводзіць эксперыменты над людзьмі без іх поўнага ведання і згоды.
Мінімальны аб'ём ключавой інфармацыі, які трэба было даць людзям, быў бы такім: «Мы прабачаемся, мы не ведаем, якім будзе вынік».
Гэта эксперымент. Мы спадзяёмся, што ён будзе добры; мы верым, што ён будзе добры.
Аднак мы не можам даць ніякіх абяцанняў.
Павінны былі даць мінімум!
І па сённяшні дзень гэтая ключавая інфармацыя прыціскаецца, не кажучы ўжо пра ўсю астатніцу.
І гэта для мяне найслабейшая кропка!
Самы слабы пункт, які я прасіў бы вас улічыць, калі ў вас калі-небудзь будзе магчымасць удзельнічаць у дыскусійнай
панэлі, з'яўляцца на тэлебачанні або размаўляць з іншымі.
Вы адзіны чалавек і адчуваеце вялікі нервовы ціск, тады вы выглядаеце неабвержным як
на фактычным, так і на юрыдычным узроўні.
Гэта мая рэкамендацыя, аргумент, які я вам прыводжу.
Бо тады свет мог бы даведацца пра тое, які вялікі злачынства быў здзейснены супраць усіх. І супраць тых, хто атрымаў
рэчывы без інфармаванага згоды, і супраць тых, хто падвяргаўся дыскрымінацыі, таму што не атрымліваў іх.
Знайдзі сваё месца, дзе ты скажаш: «Гэта мая кропка, дзе я ведаю, што сцяна суперніка
найслабейшая, а нашы карты — наймацнейшыя». І працягвай!
Гэта ўсе, я б сказаў, нябачныя сцены.
Праходзь праз іх. Праходзь праз іх і ідзі далей, цалкам спакойны, мірны, практычны і дасціпны.
Гэта таксама добрая заўвага на заканчэнне. Вялікі дзякуй.
Паважаныя гледачы, далейшыя рэпартажы пра гэтую падзею ў Дорнбірне ўжо можна паглядзець на HOCH2.TV.
Спасылкі вы знойдзеце ніжэй за гэту праграму.
Мы хацелі б скарыстацца гэтай магчымасцю, каб падзякаваць HOCH2.TV за іх выдатнае супрацоўніцтва.