Στις 29 Μαρτίου 2025, η εκδήλωση "Ελευθερία και αυτοδιάθεση - Ο υπεύθυνος πολίτης" πραγματοποιήθηκε στο
Kulturhaus Dornbirn με σημαντικές εισηγήσεις για το κράτος δικαίου, την κυριαρχία και τα μετρητά.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ακαδημία Προσωπικής Ανάπτυξης Dornbirn.
Το HOCH2.TV έχει επίσης καταγράψει και επεξεργαστεί αυτή την έκθεση.
- Το Kla.TV φέρνει σήμερα τον Philipp Kruse με θέμα: Κανονισμοί του ΠΟΥ: "Τοξικό από το Α έως το Ω και να απορριφθεί πλήρως!"
Μέρος 1: Το πρόβλημα
Θα μπορούσα τότε να ζητήσω από τον κ. Kruse να συμμετάσχει ως δεύτερος ομιλητής. Πώς είστε;
Ναι, κ. Kruse, μόλις είχαμε ακούσει από την κ. Tagberger για τη μετάβαση στο ηλεκτρονικό πιστοποιητικό εμβολιασμού.
Κατ' αρχήν, αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό μέρος του αντικειμένου σας.
Αν λοιπόν κοιτάξετε όλες τις συνέπειες της Κορώνας που προκλήθηκαν, τότε εκ των υστέρων θα πρέπει να μιλήσετε για
μια μεγάλη πτώση από τη χάρη, για μια μεγάλης κλίμακας επίθεση στην αυτοδιάθεση των υπεύθυνων πολιτών, έτσι δεν είναι;
Απολύτως. Η Mündigkeit δίνει στη σημερινή εκδήλωση τον τίτλο της.
Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε αυτό πολύ συνοπτικά, έχει ήδη αναφερθεί από τον διοργανωτή Erwin Rigo.
Στους νόμους μας σήμερα, η ωριμότητα στην πραγματικότητα αναφέρεται λίγο-πολύ μόνο στην ηλικία ενηλικίωσης.
Όμως, πίσω από αυτό - όπως έχει ήδη σωστά σημειωθεί - βρίσκεται η πιο εκτεταμένη κατανόηση που επινόησε ο Immanuel Kant.
Ωριμότητα με την έννοια του: Μπορεί κανείς να μιλήσει για τον εαυτό του, συμμετοχή στις πολιτικές αποφάσεις.
Και ο Καντ τοποθέτησε αυτή την ωριμότητα στο πλαίσιο του Διαφωτισμού.
Η διαφώτιση είναι η έξοδος του ανθρώπου από την αυτοπροκαλούμενη ανωριμότητά του.
Εκφράζει έτσι την ιδέα ότι η αρχική κατάσταση του ανθρώπου είναι η ανωριμότητα και ότι
πρέπει πρώτα να κερδίσει την ωριμότητά του.
Πρέπει να δουλέψει γι' αυτό, πρέπει να το εκπαιδεύσει.
Διότι προϋπόθεση για την ωριμότητα είναι η ικανότητα να κρίνει κανείς - με άλλα λόγια, να
μπορεί να εκτιμά σωστά τις συνέπειες των πράξεών του.
Και βρισκόμαστε σήμερα σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, διότι οι πραγματικές βάσεις - οι οποίες αποτελούν τις προϋποθέσεις για να
καταλήξουμε σε μια λογική κρίση - έχουν μονοπωληθεί και τυποποιηθεί καθ' όλη τη διάρκεια αυτής
της περιόδου της κρίσης, από πάνω προς τα κάτω.
Τελικά ενορχηστρώνεται από τον ΠΟΥ και μεταβιβάζεται ένα προς ένα στις κυβερνήσεις και από τις κυβερνήσεις.
Ακριβώς, από εκεί θα ήθελα να ξεκινήσω, αυτό ακριβώς είναι το θέμα.
Η ωριμότητα προϋποθέτει ελευθερία επιλογής και η ελευθερία επιλογής προϋποθέτει επίσης τη δυνατότητα να
εξετάζονται διαφορετικές επιλογές και τρόποι δράσης.
Αλλά αν, όπως βιώσαμε τότε, πρακτικά δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις που να διατάσσονται από ψηλά.
Αν λέει: Αυτός είναι ένας θανατηφόρος ιός και όποιος λέει το αντίθετο λέει ψέματα.
Όταν λένε ότι οι δοκιμές είναι αξιόπιστες και ασφαλείς.
Όταν λέει: "Έχουμε ένα εμβόλιο εδώ που σίγουρα θα σας προστατεύσει.
Και αν πείτε ότι αυτά τα μέτρα έχουν αποτέλεσμα και ότι όποιος μιλάει εναντίον τους
καθιστά τον εαυτό του εχθρό του λαού, ας πούμε.
Τότε δεν μπορεί να γίνεται πλέον λόγος για ωριμότητα και αυτοδιάθεση.
Και αυτό δεν εφαρμόστηκε μόνο σε μια χώρα.
Αυτό πραγματικά επιβλήθηκε παγκοσμίως από τα πάνω, όπως λέτε, από πάνω προς τα κάτω.
Και αυτό θα ήταν ακριβώς αυτό που θέλει σήμερα ο ΠΟΥ, το οποίο εξακολουθεί να θέλει.
Δεν αναλογίστηκε αυτοκριτικά τίποτα από εκείνη την εποχή, αντιθέτως.
Στην πραγματικότητα προσπαθεί να το μετατρέψει σε μια αρχή που ισχύει ακόμη και σήμερα.
Λέξη-κλειδί συνθήκη πανδημίας, σωστά;
Ναι, σωστά.
Έτσι, αυτή η μονοπώληση των πληροφοριών ήταν μια σταθερά σε όλη τη διάρκεια της κρίσης του κορονοϊού.
Αυτό ισχύει εδώ και πάρα πολύ καιρό και στην πραγματικότητα αναπτύχθηκε από τον ΠΟΥ τα τελευταία 10-15 χρόνια.
Και αυτή η βασική αρχή, γνωστή ως "infodemics", πρέπει να εδραιωθεί τόσο στη συνθήκη για την πανδημία - η οποία πρέπει
ακόμη να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης - όσο και στις ήδη διαπραγματευθείσες και
συμφωνηθείσες προσαρμογές των διεθνών υγειονομικών κανονισμών.
Με άλλα λόγια, έχουμε μια τσιμεντοποίηση ή επισημοποίηση αυτού που έχουμε τώρα βιώσει.
Φυσικά, αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα άλλο από το να ανοίξει τώρα η συζήτηση, να ακούσουμε
διαφορετικές θέσεις και να υπάρξει μια ελεύθερη συζήτηση στην επιστήμη - το αντίθετο μάλιστα:
Μονοπωλείται ακόμη περισσότερο, καθιστώντας έτσι αδύνατη την άσκηση της κρίσης και της ωριμότητάς τους από τους πολίτες.
Υπάρχει επίσης ένα πολύ σημαντικό στοιχείο: η επιρροή του φόβου, των σεναρίων απειλής.
Όλοι γνωρίζουν ότι ο φόβος έχει μια πολύ, πολύ παραλυτική επίδραση στην ελεύθερη σκέψη.
Και τότε ακριβώς παραλύει η ικανότητα να ενεργεί κανείς λογικά.
Και εδώ μπορούμε να επιστρέψουμε στον Καντ και στην αρχική δήλωση ότι η ωριμότητα πρέπει να εκπαιδευτεί.
Πρέπει να αποκτήσετε ενεργά αυτές τις πληροφορίες.
Πρέπει να προσπαθήσετε να ρίξετε μια κριτική ματιά στα παρασκήνια και στη συνέχεια να έχετε το θάρρος να το κάνετε.
Ο Καντ το αναγνώρισε αυτό πολύ σωστά.
Στη συνέχεια, πρέπει να έχετε το θάρρος να ενεργήσετε ανάλογα, ακόμη και αν αυτό γίνει λίγο άβολο.
Και αυτό είναι απλώς θέμα εκπαίδευσης.
Τώρα είχαμε την ευκαιρία να το μάθουμε μια φορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Έχουμε ανοσοποιηθεί εναντίον της και θα πρέπει να το δείξουμε πολύ πιο ξεκάθαρα στο μέλλον στο πλαίσιο αυτών
των συμφωνιών πανδημίας - προκειμένου να τις αποκρούσουμε.
Ο κ. Ghebreyesus, επικεφαλής του ΠΟΥ, είχε αρχικά την πρόθεση να "στεγνώσει" τη συνθήκη για την πανδημία ήδη από το 2024.
Ευτυχώς, θα έλεγα ότι αυτό έχει αποτύχει μέχρι στιγμής.
Αλλά όπως βλέπουμε εδώ, η ατζέντα συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς.
Συνεπώς, τα βασικά σημεία για το 2025 δείχνουν μια σαφή κατεύθυνση.
Εδώ, η προσπάθεια γίνεται με πλήρη ταχύτητα για την πρόβα του αναπόφευκτου, ας πούμε.
Τι σημαίνει αυτή η συνθήκη για την πανδημία και, κυρίως, οι αλλαγές στους διεθνείς υγειονομικούς κανονισμούς στην
πραγματικότητα για την ελευθερία του κάθε ατόμου όσον αφορά την παραβίαση του κώδικα της Νυρεμβέργης, την υποχρεωτική
θεραπεία, την κατάργηση της ελευθερίας από τον εμβολιασμό κ.λπ.
Ποιες είναι οι συνέπειες;
Ναι, εδώ αντιμετωπίζετε την πραγματική πτώση από τη χάρη που βιώσαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η οποία έχει διαπιστωθεί.
Οι άνθρωποι παρέμεναν στο σκοτάδι σχετικά με το γεγονός ότι οι ουσίες αυτές ήταν εντελώς άγνωστες και αναπόδεικτες.
Δεν υπήρχαν επιστημονικά δεδομένα για να πούμε πότε εισήχθησαν: Είναι αποτελεσματικά, είναι ασφαλή.
Ήταν ένα κλασικό πείραμα.
Και αυτά τα δεδομένα, αυτές οι ουσίες, παρουσιάστηκαν σαν να ήταν εξίσου ασφαλή και εξίσου
αποτελεσματικά με όλους τους άλλους κανονικούς εμβολιασμούς.
Αυτό είναι εξαπάτηση.
Και αν τώρα υποθέσετε ότι πρόκειται για πείραμα, τότε ως δικηγόρος πρέπει να γνωρίζετε ότι η διεξαγωγή πειραμάτων σύμφωνα
με τον Κώδικα της Νυρεμβέργης απαγορεύεται απολύτως λόγω των φρικαλεοτήτων που
διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Αυτό είναι υποχρεωτικό διεθνές δίκαιο!
Κοιτάξτε πόσο ανακουφισμένοι χειροκροτούν οι άνθρωποι εδώ, παρόλο που απλά λέω κάτι που είναι αυτονόητο.
Αυτό είναι υποχρεωτικό διεθνές δίκαιο, κυρίες και κύριοι.
Αυτό αναφέρεται στο Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, άρθρο 7, και στη συνέχεια το άρθρο 4 λέει:
Αυτός ο υποχρεωτικός κανόνας ισχύει ακόμη και σε περιόδους πανδημιών που έχουν κηρυχθεί επίσημα και θα
μπορούσαν να απειλήσουν τη ζωή ενός ολόκληρου έθνους.
Με άλλα λόγια, πρόκειται για έναν κανόνα χωρίς εξαίρεση.
Και η μαζική παραβίαση αυτού του κανόνα αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας σύμφωνα με το Καταστατικό της Ρώμης.
Εδώ είμαστε σε αυτό το μεγάλο σενάριο.
Ναι, υπάρχει και μια άλλη πτυχή.
Η IGA προχώρησε πολύ περισσότερο στους κανονισμούς της.
Επομένως, δεν πρόκειται μόνο για ιατρικές πτυχές.
Για παράδειγμα, ορίζει ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν δράση κατά της παραπληροφόρησης - ή ό,τι άλλο εννοείται με αυτό.
Με άλλα λόγια, περιορισμοί στην ελευθερία της έκφρασης και σε άλλα θεμελιώδη δικαιώματα.
Όποιος ασκεί κριτική σε αυτό, ασκώντας τα δικαιώματά του, πρέπει να ασκεί κριτική σε αυτή την εξέλιξη.
Πρέπει επίσης να το δείτε αυτό.
Επομένως, δεν πρόκειται απλώς για μια δικτατορία της υγειονομικής περίθαλψης που προβλέπεται εδώ, αλλά για μια δικτατορία
που φτάνει σχεδόν στην κυριολεκτική έννοια του όρου δικτατορία.
Ή μήπως κάνω λάθος;
Απολύτως σωστά.
Και ο ΠΟΥ δίνει τον ρυθμό εδώ όσον αφορά ένα πραγματικό πακέτο ψεμάτων.
Και απαρίθμησα εδώ τα σημαντικότερα, όχι καταληκτικά, αλλά τα σημαντικότερα σημεία αυτής της δομής ψεύδους, στα οποία δεν
έχουμε καταφέρει ακόμη σε καμία δικαστική υπόθεση - τουλάχιστον όχι σε γερμανόφωνη χώρα - να πείσουμε
κάποιον δικηγόρο να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.
Έτσι, τα δικαστήρια εξακολουθούν να θεωρούν ότι ο SARS-CoV-2 είναι η πιο επικίνδυνη απειλή μετά την ισπανική γρίπη.
Εξακολουθεί να λέγεται ότι αυτή η επιδημική απειλή μπορεί να μετρηθεί μόνο με τη χρήση μιας εξέτασης PCR.
Και οι άνθρωποι εξακολουθούν να λένε ότι τα εμβόλια Covid-19 με βάση το mRNA είναι αποτελεσματικά και
ασφαλή και ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό.
Και πάνω απ' όλα, αρνείστε ότι πρόκειται για απόπειρα.
Φυσικά υπάρχουν και άλλα σημεία: Η πλήρης έλλειψη φαρμακοεπαγρύπνησης και επίσης ότι οι
εναλλακτικές λύσεις έχουν κατασταλεί εντελώς.
Αλλά αυτοί είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι ενός πραγματικού οικοδομήματος ψεύδους.
Έχω επίσης εργαστεί στη φορολογική διοίκηση και ως φορολογικός δικηγόρος.
Και εδώ η λέξη-κλειδί "πλέγμα ψεμάτων" είναι αρκετά χαρακτηριστική για τη φορολογική απάτη.
Με άλλα λόγια, το κράτος δεν δυσκολεύεται καθόλου να αναγνωρίσει μια δομή ψεύδους όταν οι εταιρείες είναι συγκεχυμένες.
Και εδώ φτιάχνει ένα ο ίδιος και το συντηρεί για χρόνια.
Αυτή εξακολουθεί να είναι η κατάσταση.
Και όποιος επιτίθεται σε αυτή τη δομή ψεύδους - για παράδειγμα, ένας γιατρός στη Ζυρίχη -
του έχει αφαιρεθεί η άδεια άσκησης επαγγέλματος.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, συνειδητοποιώντας πραγματικά τα πραγματικά γεγονότα, χορήγησε σε τρεις από τους
ασθενείς του πιστοποιητικό απαλλαγής από τον εμβολιασμό.
Και τότε η υγειονομική αρχή του καντονιού της Ζυρίχης λέει: "Είσαι εγκληματίας, έχεις εγκληματική ενέργεια. Θέτετε σε κίνδυνο
τη δημόσια υγεία. Σας ανακαλούμε την άδεια άσκησης επαγγέλματος".
Αυτός ο άνθρωπος είχε 50.000 περισσότερα χρέη ανά μήνα κατά τους πρώτους μήνες.
Πρόκειται για σοβαρή κύρωση με ποινικό βάρος.
Το μόνο που προσπαθώ να πω είναι ότι αυτό το οικοδόμημα των ψεμάτων εξακολουθεί να υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια.
Και ναι, το ανέφερες: Οι νέοι υγειονομικοί κανονισμοί αναφέρουν ρητά ότι τα κράτη πρέπει να δεσμευτούν για την αντιμετώπιση
όλων αυτών των γιατρών και άλλων ανθρώπων - που λένε με θάρρος την αλήθεια - και να καθαρίσουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Πέρυσι, ή μάλλον μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, υπήρχε μεγάλη ελπίδα ότι αυτό θα γκρεμιζόταν.
Σε ένα από τα πρώτα του διατάγματα, ο Τραμπ ανακοίνωσε ουσιαστικά την αποχώρησή του από τον ΠΟΥ.
Και στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλοι, η Αργεντινή. Στην Ευρώπη, επίσης, υπάρχουν τώρα χώρες που σίγουρα.
... Ακριβώς, οπότε η Σλοβακία και η Ουγγαρία είναι επίσης αυστηρά αντίθετες σε μια συνθήκη του ΠΟΥ για την πανδημία.
Και έτσι υπάρχει ελπίδα.
Από την άλλη πλευρά, βέβαια, εδώ έχει σχηματιστεί ένα καρτέλ κρατών, τα οποία κάνουν ό,τι μπορούν για να προωθήσουν
αυτή την ατζέντα - την οποία περιγράφετε εδώ στα βασικά σημεία.
Υπάρχουν ελπίδες ότι ολόκληρο το οικοδόμημα του ΠΟΥ θα καταρρεύσει από τον Τραμπ;
Ή μήπως είναι μάλλον η περίπτωση που τώρα εξαρτώνται ακόμη περισσότερο από αυταρχικά καθεστώτα, όπως ίσως η Κίνα, και ίσως
εξαρτώνται από ακόμη περισσότερα ιδρύματα δισεκατομμυριούχων και στη συνέχεια κάνουν το
ίδιο πράγμα σε πρακτικά επιδεινωμένη μορφή;
Λοιπόν, πρέπει να πω ότι αυτό είναι πλέον ανοιχτό σε ερμηνείες και τελικά σε εικασίες
σχετικά με το πώς θα προχωρήσουν τα πράγματα.
Για μένα, το θετικό στην κίνηση του Τραμπ στις 20 Ιανουαρίου ήταν ότι εξέδωσε εκτελεστικό διάταγμα:
Πρέπει να γίνουν όλες οι προϋποθέσεις και οι προετοιμασίες για την αποχώρηση των ΗΠΑ από τον ΠΟΥ.
Και το δικαιολόγησε λέγοντας ότι ο ΠΟΥ είναι ένας φορέας παροχής υπηρεσιών υγείας, ένας
οργανισμός παροχής υπηρεσιών στον τομέα της υγείας.
Η αποστολή της ορίζεται στο άρθρο 1 του καταστατικού της.
Έχει παραβιάσει το συμβόλαιό της, σοβαρή παραβίαση του συμβολαίου, οπότε ακυρώνουμε το συμβόλαιο.
Και πρέπει επίσης να υιοθετήσουμε αυτή τη βασική στάση.
Πρέπει να είμαστε το ίδιο επικριτικοί απέναντι σε αυτόν τον διεθνή οργανισμό και να καταστήσουμε σαφές στους πολιτικούς ότι
δεν πρόκειται για αποστόλους της υγείας που ενεργούν ανιδιοτελώς.
Αντίθετα, η δομή της χρηματοδότησης δείχνει ήδη ξεκάθαρα -όπως μπορεί να βρεθεί στην αρχική σελίδα- ότι ο ΠΟΥ χρηματοδοτείται
και ελέγχεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα συμφέροντα του ΠΟΥ και, ως εκ τούτου, είναι μια πολύ μεγάλη επιχείρηση.
Και εδώ είναι που πρέπει απλώς να παρέμβουμε και να βάλουμε τους πολιτικούς μας εκπροσώπους να εξετάσουν
κριτικά τις επιδόσεις και τα πραγματικά επιτεύγματα του ΠΟΥ.
Ναι, έχει εντολή να προστατεύει την υγεία και όχι να επιβεβαιώνει τα συμφέροντα της φαρμακοβιομηχανίας.
Ακριβώς, αυτό οδηγεί επίσης στην επόμενη ερώτησή μου.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το κράτος δικαίου έχει υπονομευθεί περισσότερο από ποτέ άλλοτε υπό τον κοροναϊό.
Και διάφορα βασικά δικαιώματα περιορίστηκαν και ανεστάλησαν για μήνες - φυσικά όλα με την υποτιθέμενη αναφορά στην προστασία
της ζωής, την ευημερία του ατόμου και την προστασία της υγείας.
Και αυτό που στην πραγματικότητα καθιερώθηκε τότε, και για το οποίο μπορούμε όλοι μας να τραγουδήσουμε ένα τραγούδι ακόμα και
σήμερα, αυτό που επίσης μας βασανίζει σήμερα, είναι αυτή η αρχή της κατάστασης έκτακτης
ανάγκης, της μόνιμης κατάστασης έκτακτης ανάγκης.
Έτσι, το γεγονός ότι σήμερα γίνεται πολιτική με τη δήλωση: δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, δεν
υπάρχει άλλος δρόμος, είναι κατάσταση έκτακτης ανάγκης!
Και αυτό δεν το βλέπουμε μόνο με την πανδημία, το βλέπουμε και με το κλίμα.
Το βλέπουμε στον σημερινό πόλεμο στην Ουκρανία.
Και αυτό εγείρει το ερώτημα: είναι αυτό μέρος μιας ατζέντας, υπάρχει κάποια μέθοδος;
Σίγουρα υπάρχει μια μέθοδος, αν δούμε τι συμβαίνει σε επίπεδο ΟΗΕ, το Σύμφωνο για το Μέλλον.
Με την ευρύτερη έννοια, η βασική ιδέα είναι ότι ο ΟΗΕ θα πρέπει να αποκτήσει ειδικές εξουσίες για να
ενεργεί σε κάθε είδους καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Αν κοιτάξουμε πίσω στα τελευταία τέσσερα χρόνια, μπορούμε να δούμε πολύ καθαρά πώς η βασική αρχή του κράτους δικαίου - δηλαδή
το κράτος δικαίου, η δημοκρατία - έχει παραμεριστεί και αντικατασταθεί από τον κανόνα της έκτακτης
ανάγκης, δηλαδή η ανάγκη δεν γνωρίζει καμία εντολή.
Επιτρέπεται οτιδήποτε εξυπηρετεί αυτόν τον επίσημα διακηρυγμένο στόχο.
Το έχω απεικονίσει κάπως παραστατικά εδώ.
Στην αριστερή πλευρά μπορείτε να δείτε τη βασική ιδέα για το πώς πρέπει να λειτουργεί ένα κράτος με
διάκριση των εξουσιών με τις τρεις εξουσίες του:
Με την κυβέρνηση, τη νομοθετική εξουσία, το νομοθετικό σώμα και τα δικαστήρια.
Είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη, εξισορροπούν η μία την άλλη και ελέγχουν και παρακολουθούν η μία
την άλλη με βάση ανεξάρτητες, αυτόνομες πληροφορίες.
Και τώρα, υπό τον Κορόνα, ο ΠΟΥ προέβαλε τον ισχυρισμό αυτό:
Μόνο οι πληροφορίες που είναι σύμφωνες με τον ΠΟΥ μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση για τη λήψη αποφάσεων
από την κυβέρνηση, τους βουλευτές και τα δικαστήρια.
Και απλά πρέπει να το πω αυτό εδώ με απόλυτη σαφήνεια.
Έχω διεξάγει περίπου 35 ή 40 πλήρεις διαδικασίες κατά παράνομων μέτρων ή για την προστασία των γιατρών.
Και αυτό που ακούω συνεχώς από τα δικαστήρια είναι: Όχι, οι δηλώσεις τους έρχονται σε
αντίθεση με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΠΟΥ.
Σε περιόδους πανδημίας, καθοριστικό ρόλο παίζουν οι εμπειρογνώμονες του ΠΟΥ και οι
εμπειρογνώμονες της κυβέρνησης που εγκρίνει ο ΠΟΥ.
Δεν μας επιτρέπεται να το ελέγξουμε αυτό.
Και αυτό αποτελεί απενεργοποίηση της διάκρισης των εξουσιών και τελικά πλήρη αναστολή της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων!
Με άλλα λόγια, στο τέλος, τα δικαστήρια δεν μπορούν πλέον να προστατεύουν τα θεμελιώδη δικαιώματα εάν δεν λαμβάνουν καν υπόψη
τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης - τα οποία εμείς οι δικηγόροι τους
παρουσιάζουμε - τα αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης.
Στο τέλος, όλες αυτές οι κρατικές εξουσίες θα είναι σαν να κρέμονται από τα νήματα πληροφοριών του ΠΟΥ.
Αυτό σημαίνει όταν έχουμε νομοθεσία έκτακτης ανάγκης όπως αυτή.
Οι μηχανισμοί δημοκρατικού ελέγχου απλώς καταργούνται προς το συμφέρον της μονοπώλησης του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης.
Έτσι, μόνο πολύ λίγα προϊόντα εξακολουθούν να αναγνωρίζονται και πρέπει να λαμβάνονται.
Και αυτό επιδιώκει σαφώς οικονομικούς στόχους και όχι την προστασία της υγείας.
Και φυσικά πρόκειται για διαστροφή της αρχής της κυριαρχίας, διότι τελικά, όπως οι πολίτες αχρηστεύτηκαν από την Κορόνα, έτσι
και ολόκληρα κράτη αχρηστεύονται τώρα κατ' αρχήν από τον ΟΗΕ.
Σωστά, ναι, απολύτως. Αυτό ήθελα λοιπόν, αυτό ξέχασα να πω.
Δεν είναι μόνο πρόβλημα του υπεύθυνου πολίτη, αλλά ολόκληρο το κράτος τίθεται υπό επιτροπεία, δηλαδή ανίκανο.
Τους στερούν την κυριαρχία τους όταν τους στερούν τις πληροφορίες τους.
Αν δεν τους επιτρέπεται να καλέσουν τους δικούς τους άξιους επιστήμονες στο κυβερνητικό συμβούλιο εμπειρογνωμόνων.
Αν ένας καθηγητής Haditsch δεν έχει τίποτα να πει ή αν απαξιωθεί, τότε το κράτος στερείται τη δική του βάση δράσης.
Και αυτό, βέβαια, εγκυμονεί μέγιστο κίνδυνο για την ικανότητα δράσης του κράτους, το οποίο
υποτίθεται ότι προστατεύει τους πολίτες του.
Θα πρέπει να προστατεύει την υγεία των πολιτών και μπορεί να το κάνει αυτό μόνο αν το κάνει βάσει
ανεξάρτητων γεγονότων που η ίδια έχει τεκμηριώσει επιστημονικά.
Και γι' αυτό το σύνολο των κανονισμών του ΠΟΥ είναι τοξικό από το Α έως το Ω και πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του.
Αυτό ήταν ένα ωραίο κλείσιμο για τη συνεισφορά σας στον πρώτο γύρο.
Ναι, τότε ερχόμαστε τώρα στον κ. Kruse και αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις προοπτικές.
Ναι, ας μπούμε εκεί μέσα.
Νομίζω ότι τα περισσότερα από αυτά που συζητήσαμε νωρίτερα είναι ακόμα παρόντα.
Το κύριο θέμα είναι, φυσικά, η ωριμότητα.
Κοιτάζοντας μπροστά στα επόμενα χρόνια, πώς μπορούμε να υπερασπιστούμε τις πολιτικές μας ελευθερίες και
να ανακτήσουμε τα συνεχώς περιορισμένα δικαιώματά μας;
Ναι, πριν δώσω την πραγματική απάντηση, θα ήθελα να εκφράσω τη μεγάλη μου αισιοδοξία, η οποία πηγάζει
από το γεγονός ότι υπάρχουν πάνω από 500 άτομα εδώ.
Και θα ήθελα να το συγκεκριμενοποιήσω λίγο αυτό.
Θα με ενδιέφερε να μάθω ποιος από εσάς είναι από την Αυστρία; Θα σας ζητούσα να σηκωθείτε για μια στιγμή.
Παρακαλώ όλους από την Αυστρία.
Ναι, αυτό είναι ενδιαφέρον.
Για όσους δεν έχουν τη δική μου οπτική γωνία, νομίζω ότι βλέπω περίπου το 90%. Σας ευχαριστώ που σηκώσατε το ανάστημά σας.
Αλλά τώρα, φυσικά, η επόμενη ερώτηση.
Ποιος ταξίδεψε από το Λιχτενστάιν;
Θα ήθελα να καλωσορίσω όλους όσοι ταξίδεψαν από το Λιχτενστάιν, σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Τότε μπορώ να ρωτήσω ποιος ταξίδεψε τόσο δρόμο από τη Γερμανία;
Παρακαλώ σηκωθείτε για λίγο. Μπράβο, είναι περίπου 50 από τη Γερμανία, ενώ προηγουμένως υπήρχαν περίπου 30 από το Λιχτενστάιν.
Και τώρα από την Ελβετία. Μπορώ να ζητήσω εν συντομία να σηκωθεί όποιος ταξίδεψε εδώ από την Ελβετία.
Μπράβο, ναι, σας ευχαριστώ.
Και αυτό είναι το πρώτο μέρος της απάντησής μου!
Μια απάντηση που όλοι μπορούμε να δώσουμε στον εαυτό μας: Δεν είμαστε μόνοι και εργαζόμαστε μαζί.
Αυτή η αίθουσα είναι γεμάτη με ανθρώπους από την Αυστρία, το Λιχτενστάιν, την Ελβετία και τη Γερμανία.
Είστε η λύση, είμαστε όλοι η λύση, μπράβο!
Για να ξεκινήσετε αμέσως με την ωριμότητα.
Ένα υπεύθυνο άτομο, εξήγησα, είναι σε θέση να κατανοήσει τις συνέπειες των πράξεών του, αλλά
και τις συνέπειες της αποτυχίας του να δράσει.
Γνωρίζει ότι αν δεν κάνω τίποτα, τα δικαιώματά μου θα μου αφαιρεθούν στο μέλλον, όπως ακριβώς μου αφαιρέθηκαν στο παρελθόν.
Είδαμε ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι χαραγμένη σε πέτρα, παρόλο που υποτίθεται ότι κατοχυρώθηκε
στο άρθρο 1 του γερμανικού βασικού νόμου για πάντα.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε ενεργά τα δικαιώματά μας και να μην παραμένουμε σιωπηλοί.
Αυτό περιλαμβάνει την απολύτως σαφή κατανόηση του τι μας έχει γίνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε εξαπατηθεί συστηματικά, συντονισμένα και μόνιμα.
Και πρέπει να επισημάνουμε ότι οι ανώτατες κρατικές αρχές εξακολουθούν να προσκολλώνται σήμερα σε αυτή τη δομή
ψεύδους και εξακολουθούν να διώκουν και να επιβάλλουν κυρώσεις σε γιατρούς που λένε το σωστό και πράττουν το σωστό.
Και πρέπει όλοι μαζί να αντισταθούμε σε αυτό και να βοηθήσουμε ενεργά αυτούς τους γιατρούς, αυτούς τους
θαρραλέους ανθρώπους, με την ψήφο μας! Σας ευχαριστούμε.
Εντόπισα μια πραγματική κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης αναφέρθηκε από τον αξιότιμο συνάδελφο, τον γιατρό Sharon στα ψυχιατρικά κέντρα για νέους.
Και έχω παρατηρήσει την έκτακτη ανάγκη στη δικηγορική μου εταιρεία.
Οι άνθρωποι με εξαντλούσαν και δεν μπορούσα καν να απαντήσω σε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Υπήρχε κατάσταση έκτακτης ανάγκης εκεί, επειδή το κράτος είχε εξαπατήσει ολόκληρο τον πληθυσμό
και του είχε στερήσει τα βασικά του δικαιώματα.
Πρέπει να υψώσουμε τη φωνή μας εδώ. Δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω σε καμία περίπτωση. Αυτή είναι η θέση εκκίνησης.
Θα ήθελα επίσης να επισημάνω πώς το κάνουμε αυτό τώρα.
Υπάρχουν χίλιοι διαφορετικοί τρόποι.
Έχουν τον τρόπο τους. Έχουν το περιβάλλον τους. Έχουν τις δυνάμεις τους, τις ικανότητές τους.
Και μην νομίζετε ότι υπάρχει μόνο μία αίτηση. Θα αναφέρω μερικές αναφορές σε λίγο.
Αλλά εσύ είσαι η λύση. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που ήθελα να πω.
Εντάξει, τώρα μπορώ να γίνω πιο συγκεκριμένος.
Μια γρήγορη έρευνα από την πλευρά σας ίσως;
Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον.
Ο δεύτερος γύρος προορίζεται επίσης να είναι περισσότερο παρουσίαση, επειδή οι
λύσεις απαιτούν επίσης μια αυστηρή παρουσίαση.
Ίσως το πολύ μια ερώτηση σε σχέση με τα θεμελιώδη δικαιώματα, επειδή μόλις το αναφέρατε.
Πιστεύω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν πλέον βιώσει ένα απίστευτο επίπεδο παραίτησης, όχι μόνο στα
επαγγέλματα που αναφέρατε, αλλά και στο ευρύ κοινό.
Και πολλοί άνθρωποι με κάποιο τρόπο δεν μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν το γεγονός ότι τους έλεγαν ένα
πράγμα και αντιλαμβάνονταν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Νομίζω ότι αυτό έδωσε και πάλι τεράστια ώθηση στην απογοήτευση από την πολιτική.
Μήπως πρόκειται περισσότερο για την εξεύρεση λύσης τώρα και την ανάκτηση της ωριμότητας, μήπως πρόκειται
περισσότερο για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην πολιτική;
Ή μήπως πρόκειται για μια τελείως διαφορετική προσέγγιση και λέμε: δεν εμπιστευόμαστε
πια την πολιτική εδώ, δεν την πιστεύουμε πια.
Περνάμε το δικό μας δρόμο, ας πούμε, με τη δικτύωση. Δουλειά από τα κάτω, οτιδήποτε.
Δεν μιλάω για επαναστάσεις ή κάτι τέτοιο.
Εννοώ τη δικτύωση μόνο με την έννοια της ενεργού αντίστασης των πολιτών.
Ποια είναι η προσέγγιση;
Ναι, η τρέχουσα πολιτική είναι μια αντανάκλαση των επιλογών μας, των επιλογών των συνανθρώπων μας.
Πρέπει λοιπόν να ξεκινήσουμε από τους συνανθρώπους μας.
Εμείς είμαστε ο λαός. Αυτό σημαίνει να πείσουμε τους συνανθρώπους μας.
Δεν είναι δουλειά μας να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη στην πολιτική, αλλά να εκλέξουμε τους πολιτικούς που εμπιστευόμαστε.
Και αυτοί πρέπει να αποδείξουν ότι αξίζουν την εμπιστοσύνη μας.
Αυτή είναι η αρχική θέση.
Τότε βασικά πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε αυτό:
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουμε συνηθίσει να μας παρέχονται βασικά δικαιώματα.
Ότι τα θεμέλια της ευημερίας μας έπρεπε να κερδηθούν μόνο με την εργασία.
Το μόνο που είχαμε να κάνουμε ήταν να προπονηθούμε, να δουλέψουμε σκληρά και να εκπληρώσουμε το επάγγελμά μας.
Αλλά δεν υπήρξε ποτέ καμία αμφιβολία ότι έπρεπε να βγούμε στους δρόμους.
Ποτέ δεν θα μας περνούσε από το μυαλό, τουλάχιστον όχι σε μένα, να βγάλουμε τέτοιες ομιλίες και να πάμε σε συγκεντρώσεις.
Και δυστυχώς πρέπει να το φροντίσουμε μέχρι να πάρουμε πίσω τα βασικά μας δικαιώματα.
Με άλλα λόγια, πρέπει να κάνουμε μια αλλαγή παραδείγματος.
Πρέπει να διεκδικήσουμε τα βασικά μας δικαιώματα απαιτώντας τα από τους πολιτικούς. Και αυτό το κάνουμε από τα κάτω προς τα πάνω.
Και εδώ είναι που γίνομαι πολύ συγκεκριμένος.
Υπάρχει μια συγκεκριμένη ημερομηνία σε σχέση με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, με τις
προσαρμογές στους υγειονομικούς κανονισμούς.
Το ανέφερα νωρίτερα, στις 19 Ιουλίου.
Εάν οι κυβερνήσεις μας δεν έχουν αντιταχθεί στις προσαρμογές αυτές μέχρι τότε -δηλαδή δεν έχουν υποβάλει
δήλωση αντιρρήσεων στον ΠΟΥ στη Γενεύη- τότε οι προσαρμογές αυτές θα καταστούν νομικά δεσμευτικές.
Τότε η επανεκτίμηση θα τελειώσει. Ο ΠΟΥ θα το εκλάβει αυτό ως μήνυμα:
"Ναι, συμφωνούν με το παρελθόν. Τώρα πρέπει να σφίξουμε τη βίδα λίγο περισσότερο".
Αυτό είναι το μήνυμα που φτάνει στον ΠΟΥ.
Αυτό σημαίνει ότι, πρώτα και κύρια, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να δώσουμε την ενέργειά μας για να διασφαλίσουμε ότι οι
πολιτικοί σε τοπικό, περιφερειακό και ομοσπονδιακό επίπεδο θα το συνειδητοποιήσουν αυτό: Πρέπει να κρατήσουμε το πόδι μας σε αυτό.
Υπάρχουν διάφορες αναφορές: Εδώ στην Αυστρία, στο Vorarlberg, παρουσιάστηκε χθες από
μια κυρία που το κάνει αυτό για την Αυστρία.
Στην Ελβετία, έχουμε τη Συμμαχία Δράσης για την Ελεύθερη Ελβετία.
Υποστηρίζω επίσης αυτή τη συμμαχία δράσης με παρουσιάσεις και εισηγήσεις.
Ξεκινήσαμε μια αίτηση πριν από δύο μήνες.
Σκοπός αυτής της αναφοράς είναι να στείλει ένα μήνυμα στους βουλευτές, όταν θα συνεδριάσουν κατά τη θερινή
σύνοδο του Ιουνίου - και οι προσαρμογές θα συζητηθούν στην Ελβετία - που δεν έχουν ξαναδεί.
Δηλαδή 100.000 υπογραφές- άνθρωποι που λένε: Απορρίψτε αυτούς τους υγειονομικούς κανονισμούς! Θέλουμε πρώτα μια επανεκτίμηση!
Αυτό είναι ένα πιθανό βήμα, μια πιθανή προσέγγιση.
Πρέπει να κάνετε τη φωνή σας να ακουστεί. Ποτέ μην σκέφτεστε ότι είναι άχρηστο.
Δεν ξέρω, αυτό είπε μόλις η Sharon.
Τι θα συνέβαινε -δεν ξέρουμε καν τι θα συνέβαινε- αν κανείς δεν είχε βγει στους δρόμους το 2020, το 2021, το 2022;
Μην αφήσετε ποτέ κανέναν να σας πει ότι είναι άχρηστο!
Υπήρχαν εκατοντάδες χιλιάδες από αυτούς στους δρόμους της Βιέννης.
Και πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ακριβώς την ίδια λογική για να εκφράσουμε και να τονίσουμε τον εαυτό μας.
Με όλες τις δυνατότητες που έχουμε, οι οποίες θα αναγνωριστούν στο τέλος.
Γράψτε επιστολές, λάβετε μέρος στις αναφορές.
Η Αction Alliance Free Switzerland μπορεί επίσης να υπογραφεί από το εξωτερικό.
Και ενθαρρύνετε την πληροφόρηση στο περιβάλλον σας.
Ακούω συνεχώς από τους γιατρούς ότι οι άνθρωποι που υποφέρουν από προβλήματα υγείας είναι πάντα πρόθυμοι να
ακούσουν - να καταλάβουν από πού προέρχονται αυτά τα προβλήματα και ποιος μπορεί να τους βοηθήσει.
Ας είμαστε εμείς αυτοί που θα παράσχουμε αυτή τη βοήθεια.
Και έτσι θα συνεχίσουμε να φέρνουμε ανθρώπους για ανθρώπους στο πλευρό μας.
Δεν θέλω να φτύσω στη σούπα σας και να σας δώσω το Party Pooper.
Απλώς, όταν μιλάμε για αυτά τα θέματα εδώ, αυτά που λέτε τώρα, όλοι σ' αυτή την αίθουσα
θα τα υπογράψουν τυφλά. Και όλα έχουν νόημα.
Και είμαστε μέρος μιας συγκεκριμένης κοινότητας εδώ.
Βέβαια, όταν λες κάτι τέτοιο, είναι σαν να είναι μια τρύπα με μπάλες.
Δεν νομίζω ότι θα βρείτε κάποια αντίφαση εκεί.
Αυτό είναι απολύτως εντάξει. Είναι επίσης δικαιολογημένο.
Το μόνο μεγάλο πρόβλημα είναι ο στιγματισμός, ο αποκλεισμός.
Όλοι όσοι κάθονται εδώ έχουν ήδη βιώσει αυτή την εμπειρία. Ή η συντριπτική πλειοψηφία τους, θα υπέθετα.
Και τελικά συνειδητοποιούμε επίσης ότι είμαστε όλοι λίγο-πολύ ακόμα μεταξύ μας πέντε χρόνια μετά την Corona, δυστυχώς.
Έτσι, υπάρχει μια σιωπηλή πλειοψηφία εκεί έξω, η οποία δυστυχώς εξακολουθεί να αποφασίζει για τις εκλογές
αυτή τη στιγμή. Και δεν μπορείτε να τους προσεγγίσετε.
Ο μεντεσές είναι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Ο μεντεσές είναι αυτή η σπείρα σιωπής στη δημόσια σφαίρα, σε διάφορους τομείς, στον πολιτιστικό τομέα και αλλού, όπου ό,τι
λέμε και κάνουμε εδώ στην πραγματικότητα σπρώχνεται στη γωνία της συνωμοσίας και στη γωνία
των ορκισμένων, και εξακολουθεί να σπρώχνεται.
Και η μεγάλη πρόκληση όλων όσων λέτε είναι η εξής: Πώς θα σπάσουμε αυτό το τείχος προς τον έξω κόσμο;
Επειδή συχνά δεν θέλουμε να το ακούσουμε, αλλά δυστυχώς είμαστε περιθωριοποιημένοι ως ένα είδος σέχτας.
Αν και, φυσικά, στην πραγματικότητα εργαζόμαστε με αντικειμενικά γεγονότα, με γεγονότα που δεν μπορούν να αντικρουστούν.
Σε αντίθεση με την άλλη πλευρά: λένε ψέματα, εξαπατούν, χρησιμοποιούν λανθασμένες πληροφορίες.
Έχουμε τις πραγματικές πληροφορίες. Η παραπληροφόρηση είναι από την άλλη πλευρά.
Αλλά η κοινή αντίληψη είναι ότι εξακολουθούμε να είμαστε οι "κλώστες".
Τι μπορούμε να κάνουμε για να ξεφύγουμε από αυτό το καλούπι;
Διότι βλέπω ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα -ιδιαίτερα ενόψει του μέλλοντος- ότι μπορεί να συμβαίνουν πολλά περισσότερα αυτή τη
στιγμή για να προωθηθεί αυτή η παραπληροφόρηση και η λογοκρισία.
Λέξη-κλειδί ΕΕ, Digital Services Act. Ο Erwin το ανέφερε στην αρχή.
Τι μπορεί να γίνει για να γνωστοποιηθεί αυτό που τώρα συνοψίσατε σωστά σε όσους δεν έχουν ακόμη επίγνωση του προβλήματος;
Έξω από τη φούσκα μας.
Δεν μπορώ να μιλήσω για όλους. Αλλά τα τελευταία τρία ή τέσσερα χρόνια, πάντα έψαχνα για μια αρχή.
Δηλαδή, πού είναι το τείχος του αντιπάλου πιο αδύναμο;
Και τα έδωσα όλα εκεί. Έδωσα ό,τι είχα. Και δεν σταμάτησα.
Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν υπήρξε μόνο μια ποινική καταγγελία κατά της
Swissmedic, αλλά και μια εντελώς νέα έκδοση 2.0.
Είπα σε όλη την ομάδα: θα κάνουμε ακόμα περισσότερα, ακόμα καλύτερα, ακόμα πιο έντονα.
Και διοργανώνουμε μια συνέντευξη Τύπου που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην Ελβετία.
Παρεμπιπτόντως, ο καθηγητής Martin Haditsch ήταν επίσης παρών εδώ και βοήθησε, ο καθηγητής Andreas Sönnichsen βοήθησε.
Και το πιο αδύναμο σημείο σε όλο αυτό το πακέτο ψεμάτων, το οποίο μπορείτε να εξηγήσετε σε κάθε νηπιαγωγό ή σε κάθε συντάκτη ή σε
κάθε εθνικό σύμβουλο μέσα σε ένα λεπτό, αναντίρρητα - από τη δική μου άποψη, σε αυτό το
πλαίσιο του όλου τροποποιημένου mRNA, είναι αυτό:
Είναι αναντίρρητο και αδιαμφισβήτητο ότι κατά τη στιγμή της εισαγωγής των ουσιών αυτών δεν υπήρχαν μελέτες
που να γνωρίζουν τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, ιδίως τις βλαβερές παρενέργειες.
Εξ ορισμού, αυτό σημαίνει ότι μια ουσία έχει εισαχθεί στα τυφλά.
Η μελέτη φάσης 3 δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Έγινε σε πραγματικό χρόνο.
Με άλλα λόγια, ολόκληρο το ευρύ κοινό υποβλήθηκε σε ένα πείραμα.
Πρέπει να φτάσετε εκεί μέσω του διαλόγου:
Συμφωνείτε μαζί μου - ρωτήστε τους συναδέλφους σας - ή έχετε κάποια απόδειξη ότι τον Δεκέμβριο του 2020 μελετούν προτάσεις για
το αποτέλεσμα σε τρία χρόνια, σε τέσσερα χρόνια, σε πέντε χρόνια;
Τότε παρακαλώ δείξτε μας αυτή την απόδειξη.
- Δεν υπάρχει.
Και τώρα έρχεται το νομικό μέρος του θέματος, το οποίο μόνο άγγιξα νωρίτερα, αλλά το ανέφερα.
Αυτό είναι υποχρεωτικό διεθνές δίκαιο και υποχρεωτικό συνταγματικό δίκαιο.
Πρόκειται για την απόλυτη απαγόρευση της διεξαγωγής πειραμάτων σε ανθρώπους χωρίς την πλήρη ενημέρωση
και την εθελοντική συγκατάθεσή τους, με λίγα λόγια.
Οι βασικές πληροφορίες που θα έπρεπε να έχουν δοθεί στους πολίτες στο ελάχιστο θα ήταν:
Λυπούμαστε, δεν ξέρουμε ποια θα είναι η έκβαση.
Είναι μια προσπάθεια. Ελπίζουμε ότι θα είναι καλή- πιστεύουμε ότι θα είναι καλή.
Αλλά δεν μπορούμε να δώσουμε καμία υπόσχεση.
Θα έπρεπε να του είχε δοθεί ένα ελάχιστο όριο!
Και μέχρι σήμερα, αυτή η βασική πληροφορία αποσιωπάται, πόσο μάλλον όλες οι άλλες πληροφορίες.
Και αυτό είναι το πιο αδύναμο σημείο για μένα!
Το πιο αδύναμο σημείο που θα σας ζητούσα να κάνετε αν έχετε ποτέ την ευκαιρία να καθίσετε σε μια ομάδα συζήτησης,
μπροστά στην τηλεόραση ή αν πρέπει να μιλήσετε με άλλους.
Είστε ο μόνος άνθρωπος και αισθάνεστε μεγάλη νευρική πίεση, και στη συνέχεια καταλήγετε σε αυτό το σημείο αναντίρρητα
σε επίπεδο γεγονότων και αναντίρρητα σε νομικό επίπεδο.
Αυτή είναι η σύστασή μου να το χρησιμοποιήσετε, ένα επιχείρημα που θα σας δώσω.
Γιατί τότε ο κόσμος θα μπορούσε να συνειδητοποιήσει τι μεγάλο έγκλημα έχει γίνει σε όλους. Τόσο σε εκείνους που πήραν τις
ουσίες χωρίς ενημερωμένη συγκατάθεση όσο και σε εκείνους που υπέστησαν διακρίσεις επειδή δεν πήραν αυτές τις ουσίες.
Αναζητήστε το δικό σας σημείο όπου λέτε: Αυτό είναι το δικό μου σημείο, όπου ξέρω ότι το τείχος
του αντιπάλου είναι πιο αδύναμο ή ότι τα χαρτιά μας είναι πιο δυνατά. Και προχωρήστε παραπέρα!
Όλα αυτά είναι απλά, λέω τώρα, αόρατοι τοίχοι.
Περπατήστε μέσα από αυτό. Τρέξτε μέσα από αυτό και συνεχίστε, ατάραχοι, ειρηνικά, αντικειμενικά και με χιούμορ.
Αυτό είναι επίσης ένα ωραίο κλείσιμο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Αγαπητοί τηλεθεατές, μπορείτε ήδη να δείτε περαιτέρω συνεισφορές από αυτή την εκδήλωση στο Dornbirn στο HOCH2.TV.
Θα βρείτε τους συνδέσμους στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος.
Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την HOCH2.TV για την άριστη συνεργασία.