La 29-an de marto 2025, la Kulturhaus Dornbirn gastigis la eventon "Libereco & Memdetermino – La Respondeca Civitano" kun gravaj
kontribuoj pri la jura ŝtato, suvereneco kaj kontanta mono.
La evento estis organizita de la Akademio por Persona Disvolviĝo en Dornbirn.
HOCH2.TV ankaŭ registris kaj redaktis ĉi tiun raporton.
– Hodiaŭ, Kla.TV prezentas Philipp Kruse pri la temo: WHO-reguligoj: "Toksaj de A ĝis Z kaj tute malakcepteblaj!"
Parto 1: La problemo
Mi nun ŝatus inviti sinjoron Kruse esti la dua parolanto. Estas plezuro havi vin ĉi tie.
Jes, sinjoro Kruse, ni ĵus aŭdis la enkondukon de sinjorino Tagberger pri la elektronika vakcina atestilo.
Principe, tio tre bone kongruas kun via temo.
Do, kiam oni rigardas la ĝeneralajn konsekvencojn de la Korono, oni devas diri retrospektive, ke ĝi estis
grava transgresio, grandskala atako kontraŭ la memdetermino de respondecaj civitanoj, ĉu ne?
Absolute. Maturiĝo estas la titolo de la hodiaŭa evento.
Mi ŝatus mallonge referenci al io, kion jam menciis la organizanto, Erwin Rigo.
Nuntempe laŭ niaj leĝoj laŭvorte plenkreskeco simple signifas esti en la aĝo.
Sed malantaŭ tio kuŝas – kiel jam prave estis rimarkite – la pli progresinta kompreno, kiun formis Immanuel Kant.
Matureco en la senco de: povi paroli por si mem, partopreni en politikaj decidoj.
Kaj Kant metis ĉi tiun maturecon en la kuntekston de la Iluminismo.
Klerismo estas la eliro de la homo el sia memimposita nematureco.
Tiel li esprimas, ke la originala stato de homoj estas fakte nematureco kaj ke ili devas unue gajni sian maturiĝon.
Li devas labori por ĝi, li devas trejni por ĝi.
Ĉar matureco estas nepre ligita al la antaŭkondiĉo de sana juĝo – tio estas, la kapablo
ĝuste taksi la konsekvencojn de siaj propraj agoj.
Kaj tiel hodiaŭ ni troviĝas en tre malfacila situacio, ĉar la bazaj faktoj – kiuj estas, kompreneble, la antaŭkondiĉoj
por atingi racian juĝon – estis monopoligitaj kaj uniforme diktitaj tra ĉi tiu tuta krizo, de supre malsupren.
Finfine orkestrite de la Monda Organizaĵo pri Sano kaj transdonite unu-al-unu al registaroj kaj per registaroj.
Ĝuste, mi ŝatus interveni ĉi tie, ĉar ĝuste tio estas la punkto.
Maturiĝo postulas liberecon de elekto, kaj libereco de elekto ankaŭ postulas la kapablon
konsideri diversajn eblojn kaj agmanierojn.
Sed kiam, kiel ni tiam spertis, praktike neniuj alternativoj estas dekretitaj de supre.
Kiam ili diras: Ĉi tio estas mortiga viruso, kaj ĉiu, kiu asertas alie, mensogas.
Kiam estas dirite, ke la testoj estas fidindaj kaj sekuraj.
Kiam ili diras: Ni havas ĉi tie vakcinon, kiu certe protektas vin.
Kaj se vi diras: Ĉi tiuj rimedoj estas efikaj, kaj ĉiu, kiu kontraŭas ilin, estas,
tiel diri, fariĝanta malamiko de la popolo.
Tiam ne povas esti demando pri matureco aŭ memdetermino.
Kaj tio ne estis praktikata nur en unu lando.
Tiutempe ĝi vere estis tutmonde trudita de supre malsupren, kiel vi diras.
Kaj tio estus ĝuste la problemo, kiun la Monda Organizaĵo pri Sano fakte volas hodiaŭ, kaj kiun ĝi ankoraŭ persekutas.
Ŝi ne memkritike pripensis tiun periodon, tute male.
Ŝi fakte provas transformi ĉi tion en principon, kiu ankoraŭ validas hodiaŭ.
Ŝlosilvorto: pandemia kontrakto, ĉu ne?
Jes, tio estas ĝusta.
Do ĉi tiu monopoligo de informoj estis konstanta tra la tuta kronvirusa krizo.
Ĉi tio ekzistas jam tre, tre longe kaj fakte estis evoluigita de la Monda Organizaĵo pri Sano dum la lastaj 10 ĝis 15 jaroj.
Kaj ĉi tiu baza principo, sub la titolo 'Infodemioj' , devas esti enskribita kaj en la pandemia traktato – kiu ankoraŭ
devas esti negocita – kaj en la jam negocitaj kaj interkonsentitaj amendoj al la Internaciaj Sanitaraj Regularoj.
Tio signifas, ke ni havas cementiĝon aŭ formaligon de tio, kion ni nun spertis.
Tio signifas, kompreneble, ke ni povas atendi ion ajn krom malferma diskuto, ke ni aŭdos diversajn poziciojn
kaj havos liberan debaton en la akademio – tute male:
Estos eĉ pli da monopoliĝo, tiel subfosante la kapablon de civitanoj fari juĝojn kaj ilian maturecon.
Estas alia tre grava elemento, nome la efiko de timo kaj minacscenaroj.
Ĉiuj scias, ke timo havas tre, tre paralizan efikon sur liberan pensadon.
Kaj ĝuste tiam la kapablo mem agi racie paraliziĝas.
Kaj ĉi tie ni povas reveni al Kant kaj lia originala aserto, ke ĝuste matureco bezonas esti trejnata.
Vi devas aktive serĉi ĉi tiun informon.
Vi devas provi kritike rigardi malantaŭ la kulisojn kaj poste havi la kuraĝon agi.
Kant tion tre ĝuste rekonis.
Vi tiam devas havi la kuraĝon agi laŭe, eĉ se tio iĝas iom malkomforta.
Kaj tio estas simple demando pri trejnado.
Nun ni havis la ŝancon lerni tion dum la lastaj kvar jaroj.
Ni vakcinis nin kontraŭ tio kaj devas estontece sub ĉi tiuj pandemiaj interkonsentoj
fari tion multe pli klare – por forpeli ĝin.
S-ro Ghebreyesus, la estro de la Monda Organizaĵo pri Sano, origine planis, ke la pandemia
traktato estu "subskribita kaj sigelita" ĝis 2024.
Feliĉe, mi dirus, ke tio ĝis nun malsukcesis.
Sed ni povas vidi ĉi tie, ke la tagordo gaje daŭras.
La ŝlosilaj punktoj por 2025 do indikas klaran direkton.
Ĉi tie oni faras ĉiun penon por praktiki la neeviteblon, tiel diri.
Kion fakte signifas ĉi tiu pandemia traktato kaj, precipe, la ŝanĝoj al la internaciaj sanitaraj regularoj por la libereco de
ĉiu individuo, rilate al la ignorado de la Nurnberga Kodo, deviga kuracado, neniu plu libera elekto pri vakcinado, kaj tiel plu?
Kiuj estas la konsekvencoj de tio?
Jes, vi aludas la realan falon de graco, kiun ni spertis dum la lastaj kvar jaroj, kaj kiu jam establiĝis.
Oni tenis homojn en mallumo pri la fakto, ke ĉi tiuj substancoj estis tute nekonataj kaj netestitaj.
Kiam ili estis enkondukitaj, ne ekzistis sciencaj datumoj por diri: ili estas efikaj, ili estas sekuraj.
Ĝi estis klasika eksperimento.
Kaj ĉi tiuj datumoj, ĉi tiuj substancoj, estis prezentitaj kvazaŭ ili estus ĝuste tiel sekuraj
kaj efikaj kiel ĉiuj aliaj normalaj vakcinadoj.
Tio estas trompo.
Kaj se vi nun supozas, ke ĉi tio estas nur eksperimento, tiam kiel advokato vi devas scii, ke fari
eksperimentojn estas absolute malpermesite laŭ la Nurenberga Kodo pro la abomenaĵoj faritaj dum la Dua Mondmilito.
Ĉi tio estas deviga internacia juro!
Rigardu, kiel trankviligitaj estas la homoj ĉi tie, kiuj aplaŭdas, kvankam mi nur diras la evidenton.
Tio estas deviga internacia juro, sinjorinoj kaj sinjoroj.
Ĉi tio estas deklarita en Artikolo 7 de la UN-Pakto pri Civitaj kaj Politikaj Rajtoj. Kaj Artikolo 4 tiam diras:
Ĉi tiu deviga regulo validas eĉ dum formale deklaritaj pandemioj, kiuj povus minaci la vivojn de tuta nacio.
Do tio estas regulo sen escepto, alie dirite.
Kaj la amasa malobservo de ĉi tiu regulo tiam estas krimo kontraŭ la homaro laŭ la Roma Statuto.
Jen ni estas en ĉi tiu grandioza scenaro.
Jes, estas alia aspekto konsiderinda.
La IGV iris multe pli for en siaj reguligoj.
Do ne temas nur pri medicinaj aspektoj.
Ekzemple, ĝi postulas, ke registaroj agadu kontraŭ misinformado – aŭ kion ajn tio signifas.
Do tio signifas limigojn al la libereco de esprimo kaj aliaj fundamentaj rajtoj.
Tiam por ĉiu, kiu kritikas ĉi tion, kiu asertas siajn rajtojn, kiu esprimas kritikon pri ĉi tiu evoluo.
Ni devos vidi pri tio.
Do ĉi tio ne estas nur san-diktaturo planata ĉi tie, sed diktaturo, kiu preskaŭ atingas la
literalan signifon de la termino "diktaturo".
Aŭ ĉu mi misprezentis tion?
Tute ĝusta.
Kaj la WHO ĉi tie diktas la ritmon rilate al tio, kio esence estas reto de mensogoj.
Kaj mi ĉi tie listigis la plej gravajn, ne ĉiajn, sed la plej gravajn punktojn de ĉi tiu reto de mensogoj, kiujn ni
ankoraŭ ne sukcesis korekti en iu ajn kortuma proceso – almenaŭ ne en germannivela lando – kun la helpo de iu ajn advokato.
Do, la tribunaloj ankoraŭ supozas, ke SARS-CoV-2 estas la plej danĝera minaco ekde la hispana gripo.
Oni ankoraŭ asertas, ke ĉi tiun epidemian minacon eblas mezuri nur per PCR-testoj.
Kaj oni ankoraŭ diras, ke la mRNA-bazitaj vakcinoj kontraŭ KOVIM-19 estas efikaj
kaj sekuraj, kaj ke tio estas nekontestebla.
Kaj super ĉio, oni kontestas, ke ĝi estas eksperimento.
Kompreneble, ekzistas aliaj problemoj: la totala manko de farmakovigilado kaj ankaŭ la
fakto, ke alternativoj estis tute subpremitaj.
Sed tiuj estas la angulŝtonoj de tio, kio esence estas domo de mensogoj.
Mi ankaŭ laboris en impostadministrado kaj kiel impostadvokato.
Kaj ĝuste tie la termino 'reto de mensogoj' estas vere grava por impostfraŭdo.
Konverse, la ŝtato tute ne havas malfacilaĵon rekoni reton de mensogoj kiam kompanioj okupiĝas pri kompleksaj aranĝoj.
Kaj ĉi tie li mem konstruas unu kaj prizorgas ĝin dum jaroj.
Tio ankoraŭ estas la situacio.
Kaj ĉiu, kiu defias ĉi tiun reton de mensogoj – ekzemple kuracisto en Zuriko – havis sian licencon revokita.
Ĉar, pro sia vera scio pri la faktoj, li eldonis atestilon pri escepto de vakcinado al tri el siaj pacientoj.
Kaj tiam la sanitaraj aŭtoritatoj de la Kantono Zuriko diras: "Vi estas krimulo, vi havas kriman energion. Vi endanĝerigas la
publikan sanon. Ni nuligas vian licencon por praktiki medicinon."
Ĉi tiu viro havis 50 000 pli da ŝuldoj monate dum la unuaj kelkaj monatoj.
Ĉi tio estas severa sankcio de krima graveco.
Kion mi celas diri estas, ke ĉi tiu reto de mensogoj ankoraŭ hodiaŭ estas defendata per dentoj kaj ungoj.
Kaj jes, vi menciis ĝin: la novaj sanreguligoj eksplicite deklaras, ke ŝtatoj devas engaĝiĝi kontraŭbatali
ĉiujn tiajn kuracistojn kaj aliajn homojn – kiuj kuraĝe parolas la veron – kaj purigi sociajn retojn.
Pasintjare, aŭ pli ĝuste post la elekto de Donald Trump, estis granda espero, ke tio estos frakasita.
En unu el siaj unuaj plenumaj ordonoj, Trump fakte anoncis la retiriĝon el la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj aliaj sekvis la ekzemplon, Argentino. Ankaŭ en Eŭropo nun estas landoj, kiuj certe faras tion.
... Ĝuste, Slovakio kaj Hungario ankaŭ strikte malakceptas pandemian traktaton de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj tial estas espero.
Aliflanke, ĉi tie nature formiĝis kartelo de ŝtatoj, kiuj faras ĉion eblan por antaŭenpuŝi ĉi
tiun tagordon – kiun vi ĉi tie priskribas ĝenerale.
Ĉu estas ia espero, ke Trump efektive faligos la tutan konstruaĵon de la Monda Organizaĵo pri Sano?
Aŭ ĉu estas pli verŝajne, ke ili fariĝos eĉ pli dependaj de aŭtoritaraj reĝimoj, ekzemple Ĉinio, kaj eble
eĉ pli dependaj de miliardulaj fondaĵoj, kaj poste faros la saman aferon en pli ekstrema formo?
Nu, mi devas diri, ke tio estas malfermita al interpretado kaj finfine al spekulado pri tio, kiel aferoj progresos.
Por mi, la pozitiva afero pri la ago de Trump la 20-an de januaro, kiam li eldonis ekzekutivan ordonon, estis ke:
Ĉiuj kondiĉoj kaj preparoj devas esti faritaj por ke Usono retiriĝu el la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj li pravigis tion dirante, esence, ke la Monda Organizaĵo pri Sano estas provizanto de
sanservoj, serva organizo en la kampo de sano.
La mandato estas difinita en Artikolo 1 de ilia konstitucio.
Ŝi malobservis sian kontrakton, seriozan malobservon de kontrakto, do ni nuligas la kontrakton.
Kaj ni ankaŭ devas adopti ĉi tiun fundamentan sintenon.
Ni devas alfronti ĉi tiun internacian organizon kun la sama kritika sinteno kaj klare montri al politikistoj,
ke ĉi tiuj ne estas san-evangelistoj agantaj senegoiste.
Anstataŭe, la financa strukturo jam klare montras – kiel videblas sur la hejmpaĝo – ke la Monda Organizaĵo pri Sano estas
financata kaj kontrolata grandparte de la interesoj de la Monda Organizaĵo pri Sano, kaj ke ĝi tial estas tre granda komerco.
Kaj ĉi tie ni simple devas interveni kaj igi niajn politikajn reprezentantojn kritike ekzameni la atingojn,
la realajn atingojn de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Jes, ĝia misio estas protekti la sanon, ne konfirmi la interesojn de la farmacia industrio.
Ĝuste, kio kondukas min al mia sekva demando.
Oni povus diri, ke la jura ŝtato estis subfosita pli severe sub la koronaviruso ol iam ajn antaŭe.
Kaj diversaj fundamentaj rajtoj estis limigitaj kaj suspenditaj dum monatoj – kompreneble, ĉiuj kun la supozata celo
protekti la vivon, la bonfarton de la individuo kaj la sanon.
Kaj tio, kio tiam efektive estis establita, kaj pri kio ni ĉiuj ankoraŭ hodiaŭ povas kanti, kio ankoraŭ turmentas nin hodiaŭ,
estas ĉi tiu principo de krizostato, de permanenta krizostato.
Do politiko hodiaŭ estas kondukata kun la refreno: ne ekzistas alternativo, ne ekzistas alia vojo, estas urĝa situacio!
Kaj ni vidas tion ne nur en la pandemio, sed ankaŭ en la klimata ŝanĝiĝo.
Ni povas vidi tion en la nuna milito en Ukrainio.
Kaj tio levas la demandon: ĉu tio ankaŭ estas parto de agendo, ĉu malantaŭ ĝi estas metodo?
Certe ekzistas metodo en tio, kiam ni rigardas la procezojn je la nivelo de UN, la Pakto pri Estonteco.
Ĉi tie, en la plej vasta senco, estas establita baza ideo, ke al la UN estu donitaj specialaj
povoj por agi en ĉiuj specoj de krizaj situacioj.
Se ni rigardas la lastajn kvar jarojn kiel empiriajn valorojn, ni povas tre klare vidi, kiel la baza principo de la ŝtato de juro –
tio estas la ŝtato de juro kaj demokratio – estis flankenpuŝita kaj anstataŭigita per la reĝimo
de urĝa stato, alie dirite: neceso ne konas leĝon.
Ĉio, kio servas ĉi tiun oficiale deklaritan celon, estas permesita.
Mi ĉi tie grafike ilustris tion.
Maldekstre vi povas vidi la bazan ideon pri tio, kiel ŝtato kun potenco-disigo devus funkcii per siaj tri registaraj branĉoj:
Kun la registaro, kun la leĝdona povo, la leĝdona korpo kaj la tribunaloj.
Ili estas sendependaj unu de la alia, ili ekvilibrigas unu la alian kaj monitoras kaj superrigardas unu
la alian surbaze de sendependaj, aŭtonomaj informoj.
Kaj nun, meze de la kronvirusa pandemio, la Monda Organizaĵo pri Sano (MOS) prezentis la aserton:
Nur informoj, kiuj konformas al la gvidlinioj de la Monda Organizaĵo pri Sano, povas esti uzataj kiel bazo por decidoj
faritaj de la registaro, parlamentanoj kaj la tribunaloj.
Kaj mi simple devas diri tion ĉi tie sen dubindaj esprimoj.
Mi kondukis proksimume 35 ĝis 40 plenajn procedurojn kontraŭ kontraŭleĝaj rimedoj aŭ por la protekto de kuracistoj.
Kaj kion mi daŭre aŭdas de la tribunaloj estas: Ne, viaj fakto-deklaroj kontraŭdiras la
gvidliniojn de la Monda Organizaĵo pri Sano.
En pandemio, la decida faktoro estas tio, kion preskribas la fakuloj de la Monda Organizaĵo pri
Sano kaj la de ĝi aprobitaj registaraj fakuloj.
Ni ne rajtas kontroli tion.
Kaj tio estas malaktivigo de la apartigo de povoj kaj, finfine, kompleta suspendado de la protekto de fundamentaj rajtoj!
Do tio signifas, ke finfine la tribunaloj ne plu povas protekti fundamentajn rajtojn, se ili eĉ ne
konsideras la faktojn – la faktojn bazitajn sur pruvoj, kiujn ni, advokatoj, prezentas al ili.
Do tio simple signifas, ke finfine ĉiuj ĉi ŝtataj povoj, tiel diri, pendas de la
informaj fadenoj de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Tio estas kion signifas, kiam ni havas urĝan leĝaron kiel ĉi tiu.
Demokratiaj kontrolmekanismoj simple estas eliminataj en la interesoj de monopolizado de la sansistemo.
Do nur tre malmultaj produktoj estas aprobitaj, kaj oni devas uzi ilin.
Kaj tio klare celas ekonomiajn celojn anstataŭ protekton de sano.
Kaj ĝi estas, kompreneble, perversio de la principo de suvereneco, ĉar finfine, same kiel civitanoj estis senrajtigitaj dum la
kronvirusa pandemio, tutaj ŝtatoj nun estas senrajtigataj de UN.
Bone, tute. Tion mi volis diri, mi forgesis mencii ĝin.
Ne temas nur pri problemo por respondecaj civitanoj; la tuta ŝtato estas metita sub kuratorecon, t.e. estas deklarita nekapabla.
Li estas senigita je sia suvereneco, kiam informoj estas ŝtelitaj de ili.
Se oni ne permesas al ili alvoki siajn proprajn eminentajn sciencistojn por servi en la eksperta konsilio de la registaro.
Se profesoro Haditsch ne havas kion diri aŭ estas diskreditita, tiam la ŝtato senigas sin je sia bazo por agi.
Kaj tio, kompreneble, prezentas maksimuman minacon al la kapablo de la ŝtato agi, ĉar ĝia rolo estas protekti siajn civitanojn.
Ĝi devus protekti la sanon de civitanoj, kaj ĝi povas fari tion nur se ĝi faras tion
surbaze de sendependaj, science determinitaj faktoj.
Kaj tial ĉi tiu aro da reguloj de la Monda Organizaĵo pri Sano estas toksa de A ĝis Z kaj devas esti tute malakceptita.
Tio estis bela fina rimarko por via kontribuo en la unua raŭndo.
Jes, nun ni ŝatus turni nin al sinjoro Kruse kaj kun granda intereso aŭdi liajn vidpunktojn.
Jes, ni eniru tien.
Mi pensas, ke plejparto de tio, kion ni antaŭe diskutis, ankoraŭ estas rilata.
La ĉefa temo estas, kompreneble, matureco.
Kiel ni povas defendi niajn civilajn liberecojn kaj reakiri niajn konstante erozantajn rajtojn en la venontaj jaroj?
Jes, antaŭ ol mi donos la realan respondon, mi ŝatus esprimi mian grandan optimismon, kiu
devenas de la fakto, ke ĉi tie estas pli ol 500 homoj.
Kaj mi ŝatus iomete plue klarigi tion.
Mi ŝatus scii, kiuj el vi estas el Aŭstrio? Ĉu vi bonvolus stari dum momento, bonvolu?
Ĉiuj el Aŭstrio, bonvolu.
Jes, tio estas sufiĉe interesa.
Por tiuj, kiuj ne dividas mian perspektivon, mi kredas, ke mi povas vidi ĉirkaŭ 90 procentojn. Dankon pro via starado.
Sed nun, kompreneble, la sekva demando.
Kiu vojaĝis el Liĥtenŝtejno?
Mi ŝatus bonvenigi ĉiujn, kiuj vojaĝis ĉi tien el Liĥtenŝtejno. Multan dankon.
Dankon.
Do, ĉu mi rajtas demandi, kiu faris la longan vojaĝon el Germanio?
Bonvolu mallonge stari. Bonege, tio estas ĉirkaŭ 50 el Germanio, antaŭe estis ĉirkaŭ 30 el Liĥtenŝtejno.
Kaj nun el Svislando. Ĉu mi povus peti tiujn, kiuj vojaĝis ĉi tien el Svislando, stariĝi por momento?
Bonege, jes, tio estas ĝusta, dankon.
Kaj jen estas la unua parto de mia respondo!
Unu respondon, kiun ni ĉiuj povas doni al ni mem, estas, ke ni ne estas solaj kaj ni laboras kune.
Ĉi tiu halo estas plenplena de homoj el Aŭstrio, Liĥtenŝtejno, Svislando kaj Germanio.
Vi estas la solvo, ni ĉiuj estas la solvo, bonege!
Por ligi kun la temo de maturiĝo.
Respondeca persono, mi klarigis, estas iu, kiu kapablas kompreni la konsekvencojn de siaj
agoj, sed ankaŭ la konsekvencojn de sia neago.
Li scias, ke se li faros nenion, liaj rajtoj estos forprenitaj en la estonteco, same kiel ili estis forprenitaj en la pasinteco.
Ni vidis, ke homa digno ne estas enskribita en ŝtono, kvankam ĝi supozeble estis por ĉiam
enskribita en Artikolo 1 de la Germana Baza Leĝo.
Tio signifas, ke ni devas daŭre aktive defendi niajn rajtojn kaj ne resti silentaj.
Tio inkluzivas havi kristale klaran komprenon pri tio, kio estis farita al ni dum la lastaj kvar jaroj.
Ni devas kompreni, ke ni estis sistematike trompitaj, koordinitaj kaj senĉese trompitaj.
Kaj ni devas rimarki, ke eĉ hodiaŭ la plej altaj aŭtoritatoj en la ŝtato ankoraŭ alkroĉiĝas al ĉi tiu reto de
mensogoj kaj daŭre persekutas kaj sankcias kuracistojn, kiuj diras kaj faras la ĝustan aferon.
Kaj ni ĉiuj devas stari kune kontraŭ tio kaj aktive helpi ĉi tiujn kuracistojn, ĉi tiujn kuraĝajn homojn, per niaj voĉoj! Dankon.
Mi identigis veran urĝan situacion.
Nia estimata kolego, d-ro Sharon, kiu laboras en adoleska psikiatrio, menciis urĝan situacion.
Kaj mi identigis la krizsituacion ĉe mia advokata firmao.
Homoj inundis mian enirkeston kaj mi eĉ ne povis respondi retpoŝtojn.
Estis tie krizostato, ĉar la ŝtato trompis la tutan loĝantaron kaj privis ilin je iliaj fundamentaj rajtoj.
Ni devas ĉi tie levi niajn voĉojn. Ni ne devas sub iujn ajn cirkonstancojn cedi. Tio estas la komenca punkto.
Mi ankaŭ ŝatus atentigi pri tio, kiel ni faros tion.
Estas mil malsamaj manieroj.
Ili havas sian propran vojon. Ili havas sian propran medion. Ili havas siajn fortojn kaj siajn kapablojn.
Kaj ne pensu, ke ekzistas nur unu peticio. Mi baldaŭ mencios kelkajn peticiojn.
Anstataŭe, vi estas la solvo. Tio estas la unua afero, kiun mi volis diri.
Bone, nun mi povas esti pli specifa.
Mallonga demando de vi, eble?
Tio estas tre interesa.
La dua raŭndo estas celita esti pli prelego, ĉar la solvoj ankaŭ postulas rigoran klarigon.
Plej multe, eble demando pri fundamentaj rajtoj, ĉar vi ĵus menciis tion.
Multaj homoj nun spertis nekredeblan gradon de rezigno, ne nur en la profesioj, kiujn vi menciis,
sed ankaŭ, mi kredas, inter la ĝenerala loĝantaro.
Kaj multaj iel ne povis kognitive prilabori la fakton, ke oni diris al ili unu aferon, dum ili perceptis ion tute alian.
Mi pensas, ke tio donis grandegan akcelon al politika apatio.
Ĉu temas pli pri reakiri maturecon kaj trovi solvon, aŭ pri restarigi fidon en politiko?
Aŭ ĉu eble temas pri preni tute alian vojon kaj diri: Ni ne plu havas fidon al politiko ĉi
tie, ni ne plu kredas ion ajn, kion ĝi diras.
Ni iras laŭ nia propra vojo, tiel diri, per retkonektado. Baznivela laboro, kio ajn tio signifas.
Mi ne parolas pri revolucioj aŭ io tia.
Mi celas per retigado nur aktivan civilan reziston.
Kio estas la aliro?
Jes, nuntempa politiko estas reflekto de niaj elektoj, la elektoj de niaj kuncivitanoj.
Do ni devas komenci per niaj kunhomoj.
Ni estas la popolo. Tio signifas konvinki niajn kuncivitanojn.
Ne estas nia tasko restarigi fidon en politiko, sed elekti politikistojn, al kiuj ni fidas.
Kaj ili devas pruvi, ke ili meritas nian fidon.
Tio estas la komenca punkto.
Do, fundamente, ni devas kompreni, ke:
Ekde la Dua Mondmilito ni alkutimiĝis, ke niaj fundamentaj rajtoj estas al ni konceditaj.
Ke ni devis labori forte por konstrui la fundamentojn de nia prospero.
Ni nur bezonis kompletigi nian trejnadon kaj plenumi niajn taskojn kompetente kaj diligente.
Sed neniam estis pridiskuteble, ke ni devis eliri sur la stratojn.
Neniam estus veninta al ni, almenaŭ ne al mi, fari tiajn paroladojn kaj ĉeesti manifestaciojn.
Kaj bedaŭrinde, ni devos daŭre zorgi pri ili ĝis ni rekuperos niajn fundamentajn rajtojn.
Tio signifas, ke ni bezonas fari paradigman ŝanĝon.
Ni devas repreni niajn fundamentajn rajtojn, postulante ilin de politikistoj. Kaj ni faros tion de la malsupro supren.
Kaj nun mi estos tre specifa.
Estas specifa dato rilate al la Monda Organizaĵo pri Sano kaj la amendoj al sanaj regularoj.
Mi menciis ĝin pli frue, la 19-an de julio.
Se niaj registaroj ĝis tiam ne kontraŭstaris ĉi tiujn amendojn – t.e. se ili ne prezentis deklaron de
kontraŭstaro al la Monda Organizaĵo pri Sano en Ĝenevo – tiam ĉi tiuj amendoj fariĝos laŭleĝe devigaj.
Tiam finiĝos kun reekzameno. Tiam la WHO prenos tion kiel signalon:
Jes, ili konsentas kun la pasinteco. Nun ni devas iom pli streĉi la ŝraŭbojn.
Tio estas la mesaĝo, kiu atingas la Mondan Organizaĵon pri Sano.
Tio signifas, unue kaj ĉefe, ke ni povas koncentri nian energion por certigi, ke politikistoj ĉe la lokaj, municipaj, regionaj
kaj naciaj niveloj komprenu, ke ni devas ĉi tie firme agi.
Estas diversaj peticioj: Ĉi tie en Aŭstrio, en Vorarlberg, hieraŭ unu estis prezentita de sinjorino, kiu faras tion por Aŭstrio.
En Svislando ni havas la Aliancon por Agado por Libera Svislando.
Mi ankaŭ subtenas ĉi tiun agalliancon per prelegoj kaj kontribuoj.
Ni lanĉis peticion antaŭ du monatoj.
La celo de ĉi tiu peticio estas sendi al parlamentanoj, kiam ili kunvenos por sia somera sesio en junio –
kaj la alĝustigoj estos diskutataj en Svislando – signalon, kiun ili neniam antaŭe vidis.
Nome, 100 000 subskriboj; homoj kiuj diras: Rifuzu ĉi tiujn sanreguligojn! Ni volas, ke la vero unue aperu!
Tio estas unu ebla paŝo, unu ebla agmaniero.
Vi devas igi vin aŭdita. Neniam pensu, ke tio estas senutila.
Mi ne scias, Sharon ĵus ankaŭ diris tion.
Kio estus okazinta – ni ne scias kio estus okazinta – se neniu estus elirinta sur la stratojn en 2020, 2021, 2022.
Neniam lasu iun diri al vi, ke ĝi estas senutila!
Centoj da miloj da ili estis sur la stratoj de Vieno.
Kaj ĝuste per tiu sama logiko ni devas igi nin aŭditaj kaj komprenataj.
Kun ĉiuj opcioj, kiujn ni havas, kiuj finfine estos konsiderataj.
Skribu leterojn, subskribu peticiojn.
Cetere, la Alianco por Agado por Libera Svislando ankaŭ povas esti subskribita de eksterlande.
Kaj dividu informojn kun tiuj ĉirkaŭ vi.
Mi aŭdas denove kaj denove de kuracistoj, ke homoj suferantaj pro sanproblemoj estas tre akceptemaj por kompreni,
de kie tiuj problemoj devenas kaj kiu povas helpi ilin.
Ni estu tiuj, kiuj provizas ĉi tiun helpon.
Kaj tiel ni daŭre konvertos homojn al nia flanko.
Mi ne volas ruinigi vian amuzon kaj esti festo-ruiniganto.
Estas nur ke, kiam ni ĉi tie parolas pri ĉi tiuj temoj, pri tio, kion vi nun diras, ĉiuj en ĉi tiu
ĉambro blinde konsentos. Kaj ĉio tio havas sencon.
Kaj ni estas ĉi tie en certa komunumo.
Kompreneble, kiam vi diras ion tian, ĝi estas kiel pilkujo.
Mi volas diri, vi ne trovos tie ajnan kontraŭdiron.
Tio estas tute en ordo. Ĝi ankaŭ estas pravigita.
La sola granda problemo estas la stigmo, la ekskludo.
Ĉiu, kiu ĉi tie sidas, jam spertis tion ĉe tiaj eventoj. Aŭ la granda plimulto, mi supozus.
Kaj finfine, ni ankaŭ, ĉar kvin jarojn post la Korono, ni ĉiuj bedaŭrinde ankoraŭ estas pli-malpli inter ni mem.
Do ekzistas silenta plimulto tie ekstere, kiu bedaŭrinde nuntempe ankoraŭ decidas la elektojn. Kaj vi ne povas atingi ilin.
La ĉarniro estas la publikaj amaskomunikiloj.
La ŝarniro estas ĉi tiu spiralo de silento en la publika sfero, en diversaj areoj, en la kultura sektoro kaj aliloke, kie
ĉio, kion ni ĉi tie diras kaj faras, ankoraŭ estas puŝata en la konspiran angulon kaj en la angulon de la konspirteoriistoj.
Kaj la granda defio en ĉio, kion vi diras, estas ĉi tio: kiel ni rompu ĉi tiun muron por atingi la eksteran mondon?
Ĉar, kvankam ni ofte ne volas aŭdi tion, la bedaŭrinda realo estas, ke ni estas marĝenigitaj kiel ia sekto.
Kvankam, kompreneble, ni fakte laboras kun objektivaj faktoj, kun nekontrasteblaj faktoj.
Malsame ol la alia flanko: ili mensogas, ili trompas, ili uzas falsajn informojn.
Ni havas la realajn informojn. La misinformado estas ĉe la alia flanko.
Sed en la publika percepto oni portretas nin kvazaŭ ni ankoraŭ estus la 'frenezuloj'.
Kion oni povas fari por eliri el ĉi tio?
Ĉar mi vidas tre grandan problemon – precipe rilate al la estonteco – ke eble nuntempe okazas multe pli
por antaŭenigi ĉi tiun misinformadon, ĉi tiun cenzuron.
Ŝlosilvorto: EU, Leĝo pri ciferecaj servoj. Erwin menciis ĝin komence.
Kion oni povas fari por ĝuste transdoni tion, kion vi nun ĝuste kompilis, al tiuj, kiuj ankoraŭ ne konscias pri la problemo?
Ekster nia bulo.
Mi ne povas paroli por ĉiuj. Sed dum la lastaj tri aŭ kvar jaroj mi ĉiam strebis sekvi unu principon.
Nome, kie la muro de la kontraŭulo estas plej malforta?
Kaj tie mi donis ĉion. Mi donis ĉion. Kaj mi ne ĉesis.
Kaj tial ne nur estis krima plendo kontraŭ Swissmedic, sed ankaŭ kompleta reeldono 2.0.
Mi diris al la tuta teamo: Ni investos eĉ pli en ĝin, faros ĝin eĉ pli bona, eĉ pli akra.
Kaj ni okazigas gazetaran konferencon, kiu neniam antaŭe estis vidita en Svislando.
Cetere, profesoro Martin Haditsch ankaŭ ĉeestis ĉi tie kaj helpis, same kiel profesoro Andreas Sönnichsen.
Kaj la plej malforta punkto en ĉi tiu tuta reto de mensogoj, kiun vi povas klarigi al iu ajn infanĝardena instruisto, al iu ajn
redaktoro aŭ al iu ajn parlamentano ene de minuto, nekonfuteble – laŭ mia opinio, en la
kunteksto de ĉi tiu tuta modifita mRNA, estas jen:
Estas nerefuteble kaj nediskuteble, ke kiam ĉi tiuj substancoj estis enkondukitaj, ne ekzistis studoj
disponeblaj por determini iliajn mez- kaj longtempajn efikojn, precipe malutilajn kromefikojn.
Laŭ difino, tio signifas, ke substanco estis enkondukita blinde.
La Fazo 3-a studo ankoraŭ ne estas finita. Ĝi estis farita en reala tempo.
Tio signifas, ke la tuta ĝenerala publiko estis submetita al eksperimento.
Jen kien vi devas atingi en la konversacio:
Ĉu vi konsentas kun mi – demandu viajn kolegojn – aŭ ĉu vi havas pruvojn, ke en decembro 2020 estis faritaj studproponoj
pri la efiko post tri jaroj, post kvar jaroj, post kvin jaroj?
Do bonvolu montri al ni ĉi tiun pruvon.
Ne ekzistas.
Kaj nun venas la jura parto de ĝi, kiun mi nur tuŝis antaŭe, sed mi ja menciis ĝin.
Ĉi tio estas deviga internacia juro kaj deviga konstitucia juro.
Ĉi tio estas la absoluta malpermeso de eksperimentoj sur homoj sen ilia plena scio kaj konsento, mallonge.
La minimuma kvanto de ŝlosila informo, kiun oni devus esti doninta al homoj, estus: Ni
bedaŭras, ni ne scias, kia estos la rezulto.
Ĝi estas eksperimento. Ni esperas, ke ĝi estos bona; ni kredas, ke ĝi estos bona.
Tamen ni ne povas fari iujn ajn promesojn.
Minimumo devus esti donita!
Kaj ĝis hodiaŭ ĉi tiu ŝlosila informo estas subpremata, por ne mencii ĉiujn aliajn informojn.
Kaj tio estas la plej malforta punkto por mi!
La plej malforta punkto, kiun mi petus vin konsideri, se vi iam havos la okazon partopreni en
diskuta panelo, aperi en televido aŭ paroli kun aliaj.
Vi estas la sola persono kaj vi sentas grandan nervan premon, tiam vi per ĉi tiu punkto aperas nekontraŭdirebla
je la fakta nivelo kaj nekontraŭdirebla je la jura nivelo.
Tio estas mia rekomendo, argumento, kiun mi donas al vi por konsideri.
Ĉar tiam la mondo povus ekkonscii pri kia granda krimo estis farita kontraŭ ĉiuj. Kaj tiuj, kiuj prenis la
substancojn sen informita konsento, kaj tiuj, kiuj estis diskriminataj, ĉar ili ne prenis ilin.
Trovu vian lokon, kie vi diras: Jen mia punkto, kie mi scias, ke la muro de la kontraŭulo estas plej
malforta aŭ ke niaj kartoj estas plej fortaj. Kaj daŭrigu!
Ĉiuj ĉi, mi dirus, estas nevideblaj muroj.
Trapasi ilin. Trapasi ilin kaj daŭrigu, tute senperturbe, pace, pragmate kaj humure.
Tio ankaŭ estas bela fina rimarko. Dankon tre.
Karaj spektantoj, pliaj raportoj pri ĉi tiu evento en Dornbirn jam estas videblaj ĉe HOCH2.TV.
Vi trovos la ligilojn sub ĉi tiu programo.
Ni ŝatus profiti ĉi tiun okazon por danki HOCH2.TV pro ilia bonega kunlaboro.