2025eko martxoaren 29an, Kulturhaus Dornbirnek "Askatasuna eta autodeterminazioa – Herritar arduratsua" izeneko
ekitaldia antolatu zuen, legearen nagusitasunari, subiranotasunari eta diruari buruzko ekarpen garrantzitsuekin.
Ekitaldia Dornbirnen dagoen Garapen Pertsonalerako Akademiak antolatu zuen.
HOCH2.TVk ere grabatu eta editatu zuen txosten hau.
– Gaur, Kla.TV-k Philipp Kruse aurkezten du gai honi buruz: WHOren araudiak: "A-tik Z-ra toxikoak eta guztiz baztertzekoak!"
1. zatia: Arazoa
Orain Kruse jaunari bigarren hizlaria izateko gonbita luzatu nahi nioke. Hemen izateak plazer handia ematen dit.
Bai, Kruse jauna, oraintxe entzun dugu Tagberger andrearen txertaketa-ziurtagiri elektronikoaren aurkezpena.
Printzipioz, hori oso ondo egokitzen da zure gaiarekin.
Beraz, Koronaren ondorio orokorrak eta egindakoak atzera begiratuta aztertzen badituzu, benetan grazitik eroriko
handiaz eta herritar arduratsuen autodeterminazioari egindako eskala handiko erasoaz hitz egin behar duzu, ezta?
Noski. Heldutasuna da gaurko ekitaldiaren izenburua.
Laburki aipatu nahi nuke antolatzaileak, Erwin Rigok, jada aipatu duen zerbait.
Gaur egun, gure legeetan adinez nagusi izateak, oinarrizkoan, adina beteta izatea besterik ez du esan nahi.
Baina honen atzean dago – jada zuzen adierazi den bezala – Immanuel Kant-ek moldatutako ulermen aurreratuagoa.
Helduaroa, bere kabuz hitz egiteko eta erabaki politikoetan parte hartzeko gaitasun gisa.
Eta Kant-ek heldutasun hau Ilustrazioaren testuinguruan kokatu zuen.
Argiaroa gizakiaren bere kabuz ezarritako heldugabetasunetik ateratzea da.
Horrela, gizakien egoera jatorria benetan heldugabetasuna dela eta lehenik heldutasuna irabazi behar dutela adierazten du.
Horretarako lan egin behar du, horretarako entrenatu behar du.
Gogortasuna ezinbestez lotuta baitago epaimen sendoaren aurre-baldintzarekin – hau da, norberaren
ekintzen ondorioak zuzen ebaluatzeko gaitasunarekin.
Eta, beraz, gaur egun egoera oso zail batean gaude, oinarrizko datuak – jakina, epai arrazoizko batera iristeko
ezinbestekoak direnak – krisi oso honetan goitik behera monopolizatu eta modu uniformean agindu direlako.
Azken batean Osasunaren Mundu Erakundeak antolatuta eta gobernuei banan-banan eta gobernuen bidez helarazi zaiena.
Zehazki, hemen laburki tartean sartu nahi nuke, izan ere, hori da zehazki puntua.
Gataskortasunak hautatzeko askatasuna eskatzen du, eta hautatzeko askatasunak, berriz, aukera eta
ekintza-ildo desberdinak kontuan hartzeko gaitasuna eskatzen du.
Baina, garai hartan esperientziatu genuenez, goitik praktikan ez dira inolako alternatibarik agintzen.
Esaten dutenean: Hau birus hilgarria da, eta bestela esaten duen edonor gezurretan ari da.
Probak fidagarriak eta seguruak direla esaten duenean.
Esaten dutenean: Hemen dugu ziur aski babesten zaituen txerto bat.
Eta zuk esaten baduzu: neurri hauek eraginkorrak direla, eta haien aurka dagoen edonor,
esateko moduan, herritarren etsai bihurtzen ari dela.
Orduan ez dago heldutasun edo autodeterminazioari buruzko zalantzarik.
Eta hau ez zen herrialde bakar batean bakarrik praktikatzen.
Garai hartan, zuk diozun bezala, benetan goitik behera mundu osoan ezarri zuten.
Eta hori izango litzateke, hain zuzen ere, gaur egun Osasunaren Mundu Erakundeak benetan nahi
duena, eta oraindik ere horren atzetik dabilena.
Ez zuen garai hartaz autokritikaz hausnartu, alderantziz baizik.
Egiaz, saiatu egiten ari da hau gaur egun ere aplikatzen den printzipio bihurtzen.
Gako-hitza: pandemia-kontratu, ezta?
Bai, hala da.
Beraz, informazioaren monopolio honek koronabirusaren krisi osoan zehar etengabe iraun zuen.
Hau oso, oso denbora luzez egon da eta, egiaz, azken 10 eta 15 urteotan Munduko Osasun Erakundeak garatu du.
Eta oinarrizko printzipio hau, 'Infodemics' izenburupean, bai pandemiaren itunean – oraindik negoziatu beharrekoa –
bai Osasunaren Nazioarteko Araudien jada negoziatu eta adostutako zuzenketa-proposamenetan ere jasoko da.
Honek esan nahi du orain esperimentatu duguna zementatzea edo formalizatzea.
Honek, noski, esan nahi du irekia izango den eztabaida bat espero dezakegula; posizio desberdinak entzun eta
akademian eztabaida libre bat izango dugula – alderantziz:
Monopolizazio gehiago egongo da, eta horrek herritarren epaimena emateko gaitasuna eta heldutasuna ahultuko ditu.
Beste elementu oso garrantzitsu bat dago, beldurra eta mehatxu-egoeren eragina.
Denek dakite beldurrak pentsamendu librean oso, oso paralizagarri eragina duela.
Eta zehazki orduan paralizatzen da norberak arrazionalki jarduteko duen gaitasuna.
Eta hemen Kant-era itzuli gaitezke, eta bere jatorrizko baieztapenera: heldutasuna bera dela entrenatu beharrekoa.
Informazio hau aktiboki bilatu behar duzu.
Atzean gertatzen dena kritiko begiratzeko saiatu behar duzu, eta gero ekiteko ausardia izan behar duzu.
Kantek hori oso ondo nabaritu zuen.
Ondoren, horren arabera jokatzeko ausardia izan behar duzu, nahiz eta pixka bat deserosoa bihurtu.
Eta hori, besterik gabe, prestakuntzaren kontua da.
Orain azken lau urteotan hori ikasteko aukera izan dugu.
Horren aurka geure burua txertatu dugu, eta etorkizunean pandemiaren akordio hauen baitan
hori are argiago egin behar dugu – saihesteko.
Ghebreyesus jaunak, Osasunaren Mundu Erakundeko buruak, hasieran pandemiaren ituna 2024rako
sinatu eta zigilatuta izatea aurreikusi zuen.
Zorionez, esango nuke, orain arte huts egin duela.
Baina hemen ikus dezakegu egitaraua alai-alai jarraitzen ari dela.
Beraz, 2025erako gako puntuek norabide argia adierazten dute.
Hemen, ezinbestezkoa dena praktikatzen saiatzen ari dira, esateko moduan.
Zer esan nahi dute egiazki pandemiaren itun honek eta, batez ere, nazioarteko osasun-araudietan egindako aldaketek pertsona
bakoitzaren askatasunerako, Nurembergeko Kodeari muzin eginez, tratamendu derrigorrezkoak ezarriz,
txertaketari dagokionez hautatzeko askatasunik gabe, eta abar?
Zer ondorio ditu honek?
Bai, azken lau urteotan bizi izan dugun eta finkatu den benetako grazitik eroritzeari egiten diozu erreferentzia.
Jendea ilunpean mantendu zuten substantzia hauek guztiz ezezagunak eta probatu gabeak zirela.
Aurkeztu zirenean, ez zegoen datu zientifikorik esateko: eraginkorrak dira, seguruak dira.
Klasiko esperimentu bat zen.
Eta datu hauek, substantzia hauek, beste edozein ohiko txerto bezain seguru eta eraginkorrak balira bezala aurkeztu dituzte.
Hori engainua da.
Eta orain hau esperimentu bat besterik ez dela suposatzen baduzu, abokatu gisa jakin behar duzu esperimentuak egitea
guztiz debekatuta dagoela Nurembergeko Kodearen arabera, Bigarren Mundu Gerran egindako krimenen ondorioz.
Hau nazioarteko lege derrigorrezkoa da!
Begira nola arinduta dauden hemen txalotzen ari diren pertsonak, nahiz eta nik bakarrik argi dagoena esaten ari naizen.
Hau nazioarteko lege loteslea da, andreak eta jaunak.
Hau NBEko Eskubide Zibil eta Politikoen Itunaren 7. artikuluan jasotzen da. Ondoren, 4. artikuluak honela dio:
Araudi derrigorrezko honek indarrean jarraitzen du, baita ofizialki deklaratutako eta nazio oso baten
bizitza mehatxatu dezaketen pandemien garaian ere.
Beraz, hori salbuespenik gabeko arau bat da, beste modu batera esanda.
Eta arau honen urraketa masiboa, beraz, Giza Eskubideen Aurkako Krimena da Erromako Estatutuaren arabera.
Hemen gaude eszenatoki handi honetan.
Bai, kontuan hartu beharreko beste alderdi bat dago.
IGVk bere araudietan askoz urrunago joan zen.
Beraz, ez da mediku alderdiei buruz bakarrik.
Adibidez, xedatzen du gobernuek desinformazioaren aurka ekintzak hartu behar dituztela – edo hori zer esan nahi duen.
Horrek esan nahi du adierazpen askatasunari eta beste oinarrizko eskubide batzuei murrizketak ezartzea.
Ondoren, honi kritika egiten dion edonorentzat, bere eskubideak aldarrikatzen dituena eta garapen honi kritika adierazten diona.
Hori ikusi beharko dugu.
Beraz, hemen ez da osasun-diktadura bat soilik planifikatzen, baizik eta diktadura
hitzaren esanahi literala ia betetzen duen bat.
Edo oker azaldu al dut hori?
Erabat zuzena.
Eta Osasunaren Mundu Erakundeak hemen erritmoa ezartzen du, funtsean gezurren sarea den horretan.
Eta hemen zerrendatu ditut garrantzitsuenak, ez dira guztiak, baina gezur-sare honetako puntu garrantzitsuenak, eta oraindik
ezin izan ditugu epaitegi bakar batean ere zuzendu – gutxienez alemanez hitz egiten den
herrialde batean – abokatu baten laguntzarekin.
Beraz, aurrekoan bezala, epaileek uste dute SARS-CoV-2 dela gripe espainiarraren ondoren mehatxu arriskutsuena.
Oraindik ere diote epidemiaren mehatxu hau PCR probak erabiliz bakarrik neurtu daitekeela.
Eta oraindik ere esaten da mRNAan oinarritutako COVID-19 txertoak eraginkorrak eta
seguruak direla, eta hori zalantzarik gabea dela.
Eta, batez ere, inork eztabaidatzen du hori esperimentu bat dela.
Noski, beste arazo batzuk ere badaude: farmakozaintzarik eza erabatekoa eta, gainera, alternatibak guztiz zapaldu dituztela.
Baina horiek dira, funtsean, gezurren etxearen harrizko zutabeak.
Ni ere zerga administrazioan eta zerga abokatu gisa lan egin dut.
Eta horixe da 'gezurren sarea' terminoa zerga-iruzurrerako benetan garrantzitsua den lekua.
Alderantziz, enpresak elkar lotuta daudenean, estatua ez du inolako zailtasunik gezurren sarea aitortzeko.
Eta hemen berak berak eraiki du bat eta urteetan zehar mantentzen du.
Oraindik ere egoera bera da.
Eta gezur-sare hau zalantzan jartzen duen edonori – adibidez, Zurichen mediku bati – lizentzia kendu diote.
Faktuen benetako ezagutzagatik, bere paziente hiruri txertaketatik salbuesteko ziurtagiri bat eman zien.
Eta gero Zuricheko Kantonamenduko osasun agintariek diote: "Zuk kriminala zara, energia kriminala duzu.
Osasun publikoa arriskuan jartzen ari zara. Medikuntza praktikatzeko lizentzia kenduko dizugu."
Gizon honek lehen hilabeteetan hilero 50.000 gehiago zor zituen.
Hau delitu-mailako garrantzia duen zigor zorrotza da.
Esan nahi dudana da gezurren sarea hau gaur egun ere hortz eta haginez defendatzen ari dela.
Eta bai, zuk aipatu zenuen: osasun arau berriek argi eta garbi diote estatuek konpromisoa hartu behar dutela halako
mediku eta beste pertsona guztiak – ausardiaz egia esaten dutenak – kontrajartzeko eta sare sozialak garbitzeko.
Iaz, edo hobeto esanda, Donald Trump hautatu ondoren, itxaropen handia zegoen hori hautsi egingo zela.
Bere lehen exekutibo-aginduetako batean, Trumpek egiazki Munduko Osasun Erakundetik ateratzea iragarri zuen.
Eta beste batzuek ere jarraitu zuten, Argentina. Europan ere, orain badira zalantzarik gabe hala egiten duten herrialdeak.
... Zehazki, Eslovakia eta Hungariak ere zorrotz baztertzen dute Osasunaren Mundu Erakundearen pandemiari buruzko hitzarmena.
Eta beraz, itxaropena dago.
Bestalde, hemen estatu kartel bat naturalki sortu da, agenda hau aurrera eramateko ahal duten guztia egiten ari
direnak – zuk hemen modu zabalean deskribatzen duzuna.
Badago itxaropenik Trump-ek benetan Osasunaren Mundu Erakundearen egitura osoa eroriko duenik?
Edo litekeena al da, ordea, are gehiago menpe bihurtzea autoritario erregimen batzuei, esaterako Txinari, eta
agian are gehiago menpe bihurtzea miliardarioen fundazioei, eta gero gauza bera egitea modu muturrekoago batean?
Ba, esan behar dut hau interpretaziorako irekita dagoela eta, azken finean, gauzak nola
jarriko diren jakiteko espekulazioa besterik ez dela.
Niretzat, Trumpek urtarrilaren 20an agindu exekutibo bat eman zuenean egindako mugimenduaren alderdi positiboa hauxe izan zen:
Estatu Batuak Osasunaren Mundu Erakundetik ateratzeko baldintza eta prestaketa guztiak bete behar dira.
Eta, funtsean, WHO osasun-zerbitzu hornitzailea eta osasun arloko zerbitzu-erakundea dela esanez justifikatu zuen.
Mandatua haien konstituzioaren 1. artikuluan definituta dago.
Bere kontratua urratu du, kontratu-urraketa larri bat delako, beraz kontratua bertan behera uzten dugu.
Eta jarrera oinarrizko hau ere onartu behar dugu.
Erakunde nazioarte honi jarrera kritiko berarekin aurre egin behar diogu, eta politikariei argi utzi behar diegu hauek ez
direla altruismoz jarduten duten osasun-evangelista batzuk.
Aitzitik, finantzaketa-egiturak dagoeneko argi erakusten du – etxeko orrian ikus daitekeen bezala – Osasunaren Mundu
Erakundea neurri handi batean bere interesek finantzatu eta kontrolatzen dutela, eta, beraz, negozio oso handia dela.
Eta hemen soilik esku hartu eta gure ordezkari politikoek Osasunaren Mundu Erakundearen lorpenak, benetako
lorpenak, kritika zorrotzez azter ditzatela eskatzen dugu.
Bai, bere misioa osasuna babestea da, ez farmazia-industriaren interesak bermatzea.
Zehazki, eta horrek hurrengo galdera egitera eramaten nau.
Esan liteke legearen nagusitasuna koronabirusaren pean inoiz baino gogorrago kaltetu dela.
Eta oinarrizko eskubide anitz hilabetez mugatu eta etenda egon ziren – jakina, guztiak bizitza, pertsonen
ongizatea eta osasuna babesteko helburuarekin, ustez.
Eta orduan benetan ezarri zena, eta gaur egun oraindik abestu dezakeguna, gaur egun oraindik
torturatzen gaituena, larrialdi-egoera baten, larrialdi-egoera iraunkor baten printzipioa da.
Beraz, gaur egun politika errepika honekin egiten da: ez dago alternatiborik, ez dago beste biderik, larrialdi bat da!
Eta hau ez dugu pandemiatan bakarrik ikusten, baita klima-aldaketan ere.
Hau Ukrainako gaur egungo gerran ikus dezakegu.
Eta horrek galdera sortzen du: hau ere agenda baten parte al da, atzean metodo bat dago?
NBEko mailan prozesuak, Etorkizuneko Ituna, aztertzen ditugunean, zalantzarik gabe badago horretan metodo bat.
Hemen, zentzurik zabalenean, oinarrizko ideia bat ezarri da: NBEk larrialdi mota guztietan
jarduteko botere bereziak izan beharko lituzkeela.
Azken lau urteak balio enpiriko gisa begiratuta, oso argi ikus dezakegu nola legearen nagusitasunaren oinarrizko printzipioa –
hau da, legearen nagusitasuna eta demokrazia – baztertu eta larrialdiaren nagusitasunarekin ordezkatu den;
beste modu batera esanda: beharrek ez du legea ezagutzen.
Ofizialki adierazitako helburu hau betetzeko balio duen edozer onartzen da.
Hemen grafiko bidez irudikatu dut.
Ezkerreko aldean ikus dezakezu botereen banaketarekin funtzionatu beharko lukeen estatu batek bere hiru gobernu adar
nagusiekin nola funtzionatu beharko lukeen ideia oinarrizkoa:
Gobernuarekin, botere legegilearekin, legebiltzarrarekin eta epaitegiekin.
Elkarrekiko independenteak dira, elkar orekatzen dute eta informazio independentean
oinarrituta elkar zaintzen eta gainbegiratzen dute.
Eta orain, koronabirusaren pandemiaren bitartean, Osasunaren Mundu Erakundeak honako aldarrikapen hau egin du:
Munduko Osasun Erakundearen jarraibideak betetzen dituen informazioa bakarrik erabil daiteke gobernuak, parlamentarioek
eta epaileek hartutako erabakien oinarria izateko.
Eta hemen, zalantzarik gabe, hori besterik ez dut esan behar.
Legez kanpoko neurrien aurka edo medikuen babeserako, gutxi gorabehera 35 eta 40 prozedura oso burutu ditut.
Eta epaitegietatik etengabe entzuten dudana hauxe da: Ez, zure egia-adierazpenek Munduko Osasun
Erakundearen gidalerroak kontrajartzen dituzte.
Pandemiaren garaian, erabakigarria da Osasunaren Mundu Erakundeko adituek eta erakundeak
onartutako gobernu-adituek gomendatzen dutena.
Ez digute hori egiaztatzeko baimenik ematen.
Eta hori botereen banaketa deuseztatzea da eta, azken batean, oinarrizko eskubideen babesaren etete osoa!
Horrek esan nahi du, azken finean, epaileek ezin dituztela oinarrizko eskubideak babestu, gertakariak –
abokatuok aurkezten dizkiegun ebidentzian oinarritutako gertakariak – kontuan hartzen ez badituzte.
Orduan, horrek esan nahi du, azken finean, estatu botere hauek guztiak, nolabait esateko, Osasunaren Mundu
Erakundearen informazio-harietatik zintzilik daudela.
Hori da halako larrialdi-legegintza dugunean esan nahi duena.
Osasun-sistema monopolizatzeko interesetan, kontrol mekanismo demokratikoak soilik ezabatzen ari dira.
Beraz, oso produktu gutxi onartzen dira, eta horiek erabili behar dira.
Eta honek argi eta garbi osasunaren babesaren ordez helburu ekonomikoak bilatzen ditu.
Eta, jakina, subiranotasunaren printzipioaren perbertsio bat da, azken batean, koronabirusaren pandemian herritarrei
bozkatzeko eskubidea kendu zitzaien bezala, orain NBEk estatu osoei bozkatzeko eskubidea kentzen ari zaie.
Ados, guztiz. Hori esan nahi nuen, aipatzeko ahaztu zitzaidan.
Ez da arduratsu herritarrei dagokien arazo bakarra; estatu osoa tutoretza-pean jartzen ari da, hau da, gaitasunik gabe.
Haiengandik informazioa lapurtzen zaienean, bere burujabetza kendu zaio.
Haiek beren zientzialari nabarmenak gobernuaren adituen kontseiluan zerbitzatzeko deitzeko baimenik ez badute.
Haditsch profesoreak ezer esateko ez badu edo diskreditatuta badago, estatuak bere
ekintzarako oinarria kentzen dio bere buruari.
Eta hori, jakina, estatuaren ekintza-gaitasunari mehatxu maximoa suposatzen dio, herritarrak babestea baita haren eginkizuna.
Herritarren osasuna babestu behar du, eta hori bakarrik lor dezake independentziaz eta
zientifikoki zehaztutako faktuetan oinarrituta.
Eta horregatik, WHO-k ezarritako arau multzo hau hasieratik amaierara toxikoa da eta osorik baztertu behar da.
Lehenengo txandan egindako ekarpenari amaiera emateko hitz politak izan ziren horiek.
Bai, orain Kruse jaunari zuzentzea eta bere iritziak oso interes handiz entzutea nahi genuke.
Bai, sart gaitezen bertan.
Uste dut lehenago eztabaidatu genuena gehiena oraindik ere garrantzitsua dela.
Gaia nagusia, noski, heldutasuna da.
Nola defendatu ditzakegu gure zibil-askatasunak eta nola berreskuratu etorkizuneko urteetan
etengabe higatzen ari diren gure eskubideak?
Bai, erantzun zehatza eman baino lehen, nire optimismo handia adierazi nahi nuke, hemen
500 pertsona baino gehiago daudela egiaztatuta.
Eta hori pixka bat garatu nahi nuke.
Interesatuko litzaidake zein zareten Austriakoak jakitea. Mesedez, une batez altxatuko zinateke?
Austriatik etorritako denak, mesedez.
Bai, hori nahiko interesgarria da.
Nire ikuspegia partekatzen ez dutenentzat, uste dut ehuneko 90 inguru ikus dezakedala. Eskerrik asko altxatzeagatik.
Baina orain, noski, hurrengo galdera.
Nor bidaiatu zuen Liechtenstein-etik?
Liechtensteinenetik hona bidaiatu duten guztiak ongietorri nahi nituzke. Eskerrik asko.
Eskerrik asko.
Orduan, galdetu al dezaket Alemaniatik bidaia luzea egin duena nor den?
Mesedez, altxa zaitezte laburki. Bravo, hori Alemaniatik etorritako 50 inguru dira; aurretik
Liechtenstein-etik etorritako 30 inguru zeuden.
Eta orain Suitzatik. Suitzatik hona bidaiatu dutenak une batez altxatzea eskatu al dezaket?
Oso ondo, bai, hori da, eskerrik asko.
Eta hori da nire erantzunaren lehen zatia!
Denok eman diezaiokegun erantzunetako bat da bakarrik ez gaudela eta elkarrekin ari garela lanean.
Areto hau Austriako, Liechtensteingo, Suitzako eta Alemaniako jendez gainezka dago.
Zuk zara irtenbidea, guk guztiok gara irtenbidea, ondo egin duzu!
Heldutasunaren gaia lotzeko.
Erantzukizun duen pertsona bat, azaldu nuen, bere ekintzen ondorioak ulertzeko gai dena,
baina baita bere ekintzarik eza ondorioak ere.
Badaki ezer egin ezean, bere eskubideak etorkizunean kenduko dizkiotela, iraganean kendu zituzten bezala.
Ikusi dugu gizakiaren duintasuna ez dagoela harrizko, nahiz eta Alemaniako Oinarrizko
Legearen 1. artikuluan betirako jasota egon.
Honek esan nahi du gure eskubideak modu aktiboan defendatzen jarraitu behar dugula eta ezin garela isilik geratu.
Honek azken lau urteotan gurekin zer egin den argi eta garbi ulertzea barne hartzen du.
Ulertu behar dugu sistematikoki engainatu gaituztela, koordinatu gaituztela eta etengabe engainatu gaituztela.
Eta nabarmendu behar dugu gaur egun ere estatuko agintari gorenenek gezurren sare honi eusten diotela eta oraindik ere egia
esaten eta egiten duten medikuak jazarri eta zigortzen dituztela.
Eta denok batera egin behar dugu aurka, eta ahotsarekin aktiboki lagundu behar diegu mediku hauei, ausart hauei! Eskerrik asko.
Larrialdi benetako bat identifikatu dut.
Gure estimatutako lankideak, Dr. Sharonek, nerabeen psikiatrian lan egiten duenak, larrialdi-egoera bat aipatu zuen.
Eta nire abokatu-etxean larrialdi-egoera identifikatu dut.
Jendeak nire posta-sarrera gainezka bete zuen eta ezin nuen mezu elektronikoetara ere erantzun.
Han ez zen larrialdi-egoera egon, estatuak biztanleria osoa engainatu eta oinarrizko eskubideetatik kendu zuelako.
Hemen gure ahotsak altxatu behar ditugu. Inolako egoeratan ere ezin dugu amore eman. Hori da abiapuntua.
Era berean, azaldu nahi nuke nola egingo dugun hau.
Milaka modu desberdin daude.
Haiek beren bidea dute. Haiek beren ingurunea dute. Haiek beren indarguneak eta trebetasunak dituzte.
Eta ez pentsa eskaera bakarra dagoenik. Momentu batean eskaera batzuk aipatuko ditut.
Aitzitik, zuk zara irtenbidea. Hori da esan nahi nuen lehenengo gauza.
Ados, orain zehatzago izan naiteke.
Agian zure aldetik galdetxo labur bat?
Hori oso interesgarria da.
Bigarren txanda hitzaldi modukoa izatea du helburu, irtenbideek azalpen zorrotza ere eskatzen dutelako.
Gehienez ere, agian oinarrizko eskubideekin lotutako galdera bat, izan ere, hori aipatu duzulako.
Jende askok orain etsipen maila harrigarri bat bizi izan du, ez bakarrik aipatu dituzun
profesioetan, baita biztanleria orokorrean ere, uste dut.
Eta askok nolabait ezin izan zuten kognitiboki prozesatu esaten zitzaien gauza bat eta hautematen zuten guztiz bestelako zerbait.
Uste dut horrek apatía politikoari bultzada handia eman ziola.
Hobe al da heldutasuna berreskuratzea eta irtenbide bat aurkitzea, ala politikaarekiko konfiantza berreskuratzea?
Edo agian guztiz bestelako bide bat hartzea eta esatea da kontua: hemen ez dugu politikarekiko konfiantzarik,
eta esaten duen ezerk ez gaitu gehiago sinetsarazten.
Sarekatuz, esateko moduan, gure bide propioa jarraitzen ari gara. Oinarrizko lana, zer esan nahi duen hori.
Ez naiz iraultzei edo antzeko ezeri buruz ari.
Nire asmoa sarekatzea da, bakarrik zibil aktiboaren erresistentziaren zentzuan.
Zein da hurbilketa?
Bai, egungo politika gure hautuen, gure herritarren hautuen isla da.
Beraz, gure antzeko gizakiekin hasi behar dugu.
Gu herria gara. Horrek gure herritarrak konbentzitzea esan nahi du.
Ez da gure lana politikarekiko konfiantza berreskuratzea, baizik eta konfiantza dugun politikariak hautatzea.
Eta gure konfiantza merezi dutela frogatu behar dute.
Hori da abiapuntua.
Ondoren, oinarrizko mailan, konturatu behar dugu:
Bigarren Mundu Gerratik aurrera, oinarrizko eskubideak guretzako ematen zitzaizkigula ohituta geunden.
Gure ongizatearen oinarriak eraikitzeko gogor lan egin behar izan genuen.
Gure prestakuntza osatu eta gure lanak gaitasunez eta arduraz bete besterik ez genuen behar.
Baina kaleetara ateratzea beharrezkoa genuela inoiz ez zen eztabaidagai izan.
Ez zitzaigun inoiz bururatu halako hitzaldiak ematea eta manifestazioetara joatea, gutxienez niri ez.
Eta, zoritxarrez, gure oinarrizko eskubideak berreskuratu arte haiei zaintzen jarraitu beharko diegu.
Honek esan nahi du paradigma-aldaketa bat egin behar dugula.
Politikariengandik gure oinarrizko eskubideak eskatuz berreskuratu behar ditugu. Eta hori behe-behetik gorantz egingo dugu.
Eta orain oso zehatza izango naiz.
Osasunaren Mundu Erakundearekin eta osasun araudien aldaketekin lotutako data zehatz bat dago.
Lehenago aipatu nuen, uztailaren 19an.
Gure gobernuek ordurako ez badiete zuzenketa horiei aurka egin – hau da, Genevan Osasunaren Mundu Erakundeari
aurka-adierazpenik aurkeztu ez badiete – orduan zuzenketa horiek legez lotesgarri bihurtuko dira.
Ondoren berrikuspenarekin amaituko da. Orduan WHOk hori seinale gisa hartuko du:
Bai, iraganarekin bat datoz. Orain torlojuak pixka bat gehiago estutu behar ditugu.
Hori da Osasunaren Mundu Erakundearengana iristen ari den mezua.
Horrek esan nahi du, lehenik eta behin, egin dezakeguna dela gure energia bideratzea tokiko, udal, eskualde
eta federal mailako politikariek hemen oina sakatu behar dugula konturatzea ziurtatzeko.
Petizio desberdinak daude: hemen, Austrian, Vorarlbergen, atzo petizio bat aurkeztu zuen
emakume batek, Austriarako hau egiten ari denak.
Suitzan, Suitzako Askatasunaren Aldeko Ekintza Aliantza dugu.
Ni ere ekintza-elkarte hau hitzaldi eta ekarpenekin babesten dut.
Bi hilabete lehenago petizio bat abiatu genuen.
Petizio honen helburua da parlamentariei, ekainaren udako saiorako bilduko direnean – eta egokuntzak Suitzan eztabaidatuko
direnean – inoiz ikusi ez duten seinale bat bidaltzea.
Hau da, 100.000 sinadura; jendeak diote: Baztertu osasun-araudi hauek! Lehenik ikerketa nahi dugu!
Hori urrats posible bat da, ekintza-ildo posible bat.
Entzunarazi behar duzu. Ez pentsatu inoiz alferrikakoa denik.
Ez dakit, Sharonek ere hori esan du.
Zer gertatuko zen – ez dakigu zer gertatuko zen – 2020an, 2021ean eta 2022an inork kalera atera ez balitz.
Ez utzi inork esaten alferrikakoa dela!
Haien ehunka mila Vienako kaleetan zeuden.
Eta zehazki logika berarekin egin behar dugu geure burua entzun eta ulertarazi.
Dugun aukera guztiekin, azken batean kontuan hartuko direnak.
Idatzi gutunak, sinatu petizioak.
Bide batez, Atzerriko Suitzako Askatasunaren Aldeko Ekintza Aliantza atzerritik ere sinatu daiteke.
Eta zure ingurukoekin informazioa partekatu.
Medikuek behin eta berriro esaten didate osasun arazoak dituzten pertsonak oso prest daudela arazo horiek
nondik datozen eta nor lagun diezaiokeen ulertzeko.
Utzi guri laguntza hau ematen.
Eta horrela jarraituko dugu jendea gure aldera ekartzen.
Ez dut zure dibertsioa hondatu nahi eta festako poztzailea izan nahi.
Hori besterik ez da: hemen gai hauei buruz hitz egiten dugunean, orain esaten ari zarenarekin hemen dauden guztiak
itsu-itsuan ados egongo direla. Eta hori guztia zentzuzkoa da.
Eta hemen gaude komunitate jakin batean.
Jakina, halako zerbait esaten duzunean, pilota-zulo baten modukoa da.
Esan nahi dudana da han ez duzula inolako kontraesania aurkituko.
Hori guztiz ondo dago. Gainera, zilegi da.
Arazo handirik bakarra estigmata, bazterketa da.
Hemen eserita dauden guztiek jada antzeko ekitaldietan esperientzia hori izan dute. Edo, uste dut, gehienek.
Eta azken finean, guk ere, Koronaren ondorengo bost urteetan, zoritxarrez, denok oraindik nolabait elkarrekin gaudelako.
Beraz, han dago isileko gehiengo bat, eta, zoritxarrez, oraindik ere hauteskundeak erabakitzen
ditu. Eta ezin zara haiekin harremanetan jarri.
Mugarria hedabide publikoa da.
Giltzarria da isiltasunaren espiral hau esfera publikoan, hainbat esparrutan, kultura sektorean eta beste leku batzuetan, non hemen
esaten eta egiten dugun guztia oraindik ere konspirazioaren txokoan eta konspirazio-teorikoen txokoan bultzatzen den.
Eta esaten ari zaren guztian erronka handiena hau da: nola gainditu dezakegu horma hau kanpoko mundura iristeko?
Zeren, nahiz eta askotan hori entzun nahi ez izan, egia tristea da sekta moduko bat garela eta baztertuta gaudela.
Hala ere, noski, benetan objektiboak eta ukatu ezin daitezkeen datuekin lan egiten dugu.
Beste aldearekin alderatuta: gezurrak esaten dituzte, engainatzen dute, informazio faltsua erabiltzen dute.
Benetako informazioa dugu. Desinformazioa beste aldean dago.
Baina jendearen pertzepzioan, oraindik ere "zoroak" balitz bezala irudikatzen gaituzte.
Nola atera gaitezke honetatik?
Ikusiz arazo oso handia dagoela – batez ere etorkizunari dagokionez – une honetan desinformazio hau eta
zentsura hau sustatzeko askoz gehiago gertatzen ari dela.
Gako-hitza: EB, Zerbitzu Digitalen Legea. Erwinek hasieran aipatu zuen.
Orain arte ondo konpilatu duzuna oraindik arazoaz konturatu ez direnei nola helarazi daiteke?
Gure burbuilaren kanpoan
Ez naiz guztion alde hitz egin dezakeenik. Baina azken hiru edo lau urteotan, beti saiatu naiz printzipio bakar
bat jarraitzen. Hau da, non dago aurkariaren horma ahulen?
Eta han nire guztia eman nuen. Nire guztia eman nuen. Eta ez nuen gelditu.
Eta horregatik ez da Swissmedic-en aurka salaketa kriminal bat bakarrik egon, baita 2.0 bertsio oso bat ere.
Talde osoari esan nion: are gehiago jarriko dugu horretan, are hobea eta are zorrotzagoa egingo dugu.
Eta Suitzan inoiz ikusi ez den prentsaurreko bat egiten ari gara.
Bide batez, Martin Haditsch irakaslea ere hemen egon zen eta lagundu zuen, baita Andreas Sönnichsen irakasleak ere.
Eta gezur-sare honen puntu ahulena, edozein haurtzaindegiko irakasleari, edozein editori edo edozein Parlamentuko
kideri minutu batean, zalantzarik gabe azal dezakezuna – nire ustez, mRNA moldatu guztien testuinguruan – hau da:
Ukatu ezin daitekeen eta eztabaidagabea da substantzia hauek sartu zirenean ez zegoela ikerketarik eskuragarri
euren epe ertain eta luzerako eraginak, bereziki kaltegarriak izan daitezkeen albo-ondorioak, zehazteko.
Definizioz, horrek esan nahi du substantzia bat itsu-itsuan sartu dela.
3. faseko azterketa oraindik ez da amaitu. Erreal denboran egin zen.
Honek esan nahi du publiko orokor osoa esperimentu baten menpe egon zela.
Hitzaldian iritsi behar duzun puntua da hori:
Nirekin ados zaude – galdetu zure lankideei – edo baduzu frogarik 2020ko abenduan hiru, lau edo bost urteko epean
izango zuen eraginari buruzko ikerketa-proposamenak egin zirela?
Orduan, mesedez, erakutsi iezaguzu froga hori.
– Ez dago.
Eta orain dator horren alderdi juridikoa, aurretik bakarrik aipatu nuena, baina aipatu nuen.
Hau nazioarteko lege derrigorrezkoa eta konstituzio-lege derrigorrezkoa da.
Laburbilduz, hau da gizakietan esperimentuak beren ezagutza eta baimen osoa gabe egitea erabat debekatzea.
Pertsoniei eman beharko zitzaien gako-informazio minimoa honakoa izango litzateke: Barkatu, ez dakigu zein izango den emaitza.
Esperimentu bat da. Espero dugu ona izango dela; sinesten dugu ona izango dela.
Hala ere, ezin dugu inolako promesarik egin.
Gutxienez bat eman beharko zen!
Eta gaur egunera arte, gako-informazio hau zapaldua dago, gainerako informazio guztiez ez ezik.
Eta hori da niretzat ahulena!
Ahulen puntua, eztabaida-panel batean parte hartzeko, telebistan agertzeko edo beste batzuekin hitz egiteko
aukera izanez gero kontuan hartzea eskatuko nizukeena.
Zuk bakarrik zaude eta presio nerbioso handia sentitzen duzu, orduan puntu honekin errealitate
mailan eta lege mailan ukatu ezin gisa agertzen zara.
Hori da nire gomendioa, zuri ematen ari naizun argumentua.
Izan ere, orduan munduak konturatuko litzateke denei egindako krimen handiaz. Substantziak baimen
informatua gabe hartu zituztenak eta substantziak hartu ez zituztelako diskriminatuak izan zirenak.
Bilatu zure tokia non esaten duzun: Hau da nire puntua, non aurkariaren horma ahulena den edo gure
txartelek indartsuena diren. Eta jarraitu aurrera!
Hauek guztiak, esango nuke, ikusezinak diren hormak dira.
Ibili haien bidez. Ibili haien bidez eta jarraitu, erabat lasai, bakean, gauza bat balitz bezala eta umorez.
Hori ere amaierako ohar atsegina da. Eskerrik asko.
Ikusle maiteak, Dornbirnen gertakari honi buruzko txosten gehiago jada HOCH2.TVn ikus daitezke.
Programa honen behean estekak aurkituko dituzu.
Aukera hau aprobetxatu nahi genuke HOCH2.TVri bere lankidetza bikainagatik eskerrak emateko.