در ۲۹ مارس ۲۰۲۵، کلتور‌هاوس دورن‌بیرن میزبان رویداد «آزادی و خودتعیینی – شهروند مسئول» با مشارکت‌های
مهمی در زمینه حاکمیت قانون، حاکمیت و پول نقد بود.
این رویداد توسط آکادمی توسعه فردی در دورن‌برن برگزار شد.
HOCH2.TV همچنین این گزارش را ضبط و ویرایش کرد.
– امروز، Kla.TV فیلیپ کروزه را با موضوع: مقررات سازمان بهداشت جهانی: «مسموم از الف تا ی و کاملاً قابل رد!» معرفی می‌کند.
بخش اول: مسئله
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون مایلم از آقای کروسه دعوت کنم تا به‌عنوان سخنران دوم صحبت کند. خوشحالم که اینجا هستید.
بله، آقای کروسه، ما همین‌الان معرفی خانم تاگبرگر از گواهی واکسیناسیون الکترونیکی را شنیدیم.
به‌طور اصولی، این کاملاً با موضوع شما سازگار است.
پس وقتی به پیامدهای کلی کرونا نگاه می‌کنید، باید بگویید که با نگاه به گذشته، این یک تعدی بزرگ و حمله‌ای در
مقیاس وسیع به خودتعیینی شهروندان مسئول بود، درست است؟
قطعاً. بلوغ عنوان رویداد امروز است.
مایلم به‌طور مختصر به نکته‌ای اشاره کنم که پیش‌تر توسط برگزارکننده، اروین ریگو، مطرح شده است.
امروزه، سن قانونی در قوانین ما اساساً به معنای رسیدن به سن قانونی است.
اما پشت این موضوع – همان‌طور که پیش‌تر به‌درستی اشاره شده است – درک پیشرفته‌تری نهفته است که توسط ایمانوئل کانت شکل گرفت.
بلوغ به این معنا: توانایی سخن گفتن به نمایندگی از خود و مشارکت در تصمیمات سیاسی.
و کانت این بلوغ را در چارچوب روشنگری قرار داد.
روشنگری، خروج انسان از نابالغانگی خودتحمیل‌شده است.
به این ترتیب، او بیان می‌کند که وضعیت اصیل انسان‌ها در واقع نابالغی است و آن‌ها باید ابتدا به بلوغ خود دست یابند.
او باید برای آن تلاش کند، او باید برای آن تمرین کند.
زیرا بلوغ لزوماً به پیش‌نیاز قضاوت صحیح بستگی دارد؛ یعنی توانایی ارزیابی درست پیامدهای اعمال خویش.
و بنابراین امروز خود را در وضعیتی بسیار دشوار می‌یابیم، زیرا حقایق اساسی – که البته پیش‌نیازهای رسیدن به قضاوتی
معقول هستند – در سراسر این دوره بحران از بالا به پایین به انحصار درآمده و به‌طور یکنواخت دیکته شده‌اند.
در نهایت توسط سازمان جهانی بهداشت هماهنگ و به‌صورت یک‌به‌یک به دولت‌ها و از طریق آن‌ها منتقل شد.
دقیقاً، می‌خواهم اینجا به‌طور مختصر وارد بحث شوم، چون دقیقاً همین نکته است.
بلوغ نیازمند آزادی انتخاب است و آزادی انتخاب نیز مستلزم توانایی بررسی گزینه‌ها و مسیرهای عمل مختلف است.
اما وقتی، همان‌طور که آن زمان تجربه کردیم، عملاً هیچ جایگزینی از بالا تعیین نمی‌شود.
وقتی می‌گویند: این یک ویروس کشنده است و هر کسی که خلاف آن را ادعا کند دروغ می‌گوید.
وقتی گفته می‌شود که آزمایش‌ها قابل‌اعتماد و ایمن هستند.
وقتی آنها می‌گویند: ما اینجا واکسنی داریم که قطعاً شما را محافظت می‌کند.
و اگر بگویید: این اقدامات مؤثرند و هر کسی که با آن‌ها مخالفت کند، به اصطلاح، خود را دشمن مردم می‌کند.
پس دیگر نمی‌توان از بلوغ یا خودتعیینی سخن گفت.
و این تنها در یک کشور اجرا نمی‌شد.
در آن زمان، همان‌طور که شما می‌گویید، واقعاً از بالا و به‌صورت سرتاسری تحمیل شد، از بالا به پایین.
و این دقیقاً همان مسئله‌ای است که سازمان جهانی بهداشت امروز واقعاً می‌خواهد و هنوز در پی آن است.
او به طور خودانتقادانه به آن دوره بازنگری نکرد، بلکه کاملاً برعکس.
او در واقع تلاش می‌کند این را به اصل تبدیل کند که هنوز هم در امروز کاربرد دارد.
واژه کلیدی: قرارداد همه‌گیری، درست است؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، درست است.
بنابراین این انحصار اطلاعاتی در تمام طول بحران ویروس کرونا یک امر ثابت بود.
این موضوع مدت‌هاست که وجود داشته و در واقع طی ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته توسط سازمان جهانی بهداشت توسعه یافته است.
و این اصل اساسی، تحت عنوان «اینفودمیک‌ها» ، باید هم در معاهده همه‌گیری – که هنوز باید مورد مذاکره قرار
گیرد – و هم در اصلاحات مورد مذاکره و توافق‌شده در مقررات بهداشتی بین‌المللی، گنجانده شود.
این بدان معناست که ما شاهد تثبیت یا رسمی‌سازی آنچه اکنون تجربه کرده‌ایم هستیم.
این البته به این معناست که ما هر چیزی را می‌توانیم انتظار داشته باشیم جز یک بحث آزاد، که مواضع مختلف را خواهیم
شنید و در دانشگاه‌ها مناظره آزاد خواهیم داشت – کاملاً برعکس:
انحصارگرایی حتی بیشتر خواهد شد و بدین ترتیب توانایی شهروندان در قضاوت و بلوغ آن‌ها تضعیف خواهد شد.
یک عنصر بسیار مهم دیگر وجود دارد، یعنی تأثیر ترس و سناریوهای تهدید.
همه می‌دانند که ترس تأثیر بسیار، بسیار فلج‌کننده‌ای بر تفکر آزاد دارد.
و دقیقاً در آن لحظه است که توانایی فرد برای رفتار منطقی فلج می‌شود.
و اینجا می‌توانیم به کانت و ادعای اصلی او بازگردیم که دقیقاً بلوغ است که باید آموزش داده شود.
شما باید فعالانه به دنبال این اطلاعات بگردید.
شما باید تلاش کنید تا نگاهی انتقادی به پشت صحنه بیندازید و سپس شجاعت به خرج دهید و اقدام کنید.
کانت این را بسیار درست تشخیص داد.
سپس باید شجاعت داشته باشید که مطابق آن عمل کنید، حتی اگر کمی ناراحت‌کننده شود.
و این صرفاً یک مسئلهٔ آموزشی است.
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون ما فرصت یافته‌ایم تا در طول چهار سال گذشته این را بیاموزیم.
ما خود را در برابر این موضوع واکسینه کرده‌ایم و باید در آینده، تحت این توافق‌نامه‌های
همه‌گیری، این موضوع را برای دفع آن، حتی واضح‌تر کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ آقای گبرائیسوس، رئیس سازمان جهانی بهداشت، در اصل قصد داشت معاهده همه‌گیری تا سال ۲۰۲۴ «امضا و مهر و موم» شود.
خوشبختانه، می‌توانم بگویم که این تاکنون ناموفق بوده است.
اما می‌توانیم ببینیم که دستور کار با خوشحالی ادامه دارد.
بنابراین نکات کلیدی برای سال ۲۰۲۵ به وضوح به یک جهت اشاره می‌کنند.
اینجا، به اصطلاح، تمام تلاش‌ها برای تمرینِ اجتناب‌ناپذیر به کار گرفته می‌شود.
این معاهده همه‌گیری و به‌ویژه تغییرات در مقررات بهداشتی بین‌المللی، در عمل چه معنایی برای آزادی هر فرد
دارد؛ از نظر نادیده گرفتن منشور نورنبرگ، درمان اجباری، از بین رفتن آزادی انتخاب در مورد واکسیناسیون و غیره؟
پیامدهای این موضوع چیست؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، شما به سقوط واقعی از فضل اشاره می‌کنید که در چهار سال گذشته تجربه کرده‌ایم و تثبیت شده است.
مردم از این واقعیت که این مواد کاملاً ناشناخته و آزمایش‌نشده بودند، بی‌خبر نگه داشته شدند.
وقتی آن‌ها معرفی شدند، هیچ داده‌ی علمی‌ای وجود نداشت که بگوید: آن‌ها مؤثر هستند، آن‌ها بی‌خطر هستند.
این یک آزمایش کلاسیک بود.
و این داده‌ها و این مواد چنان ارائه شده‌اند که گویی دقیقاً به همان اندازه سایر واکسیناسیون‌های معمول ایمن و مؤثر هستند.
این فریب است.
و اگر اکنون فرض کنید که این صرفاً یک آزمایش است، به‌عنوان یک وکیل باید بدانید که انجام آزمایش‌ها به‌طور مطلق طبق منشور نورنبرگ
به‌دلیل جنایاتی که در طول جنگ جهانی دوم صورت گرفت، ممنوع است.
این قانون بین‌المللی الزامی است!
ببین مردم اینجا چقدر آسوده‌اند و دست می‌زنند، با اینکه من فقط بدیهیات را بیان می‌کنم.
این قانون بین‌المللی الزام‌آور است، خانم‌ها و آقایان.
این در مادهٔ ۷ میثاق حقوق مدنی و سیاسی سازمان ملل متحد آمده است. و سپس مادهٔ ۴ بیان می‌کند:
این قاعده الزامی حتی در زمان همه‌گیری‌هایی که رسماً اعلام شده‌اند و می‌توانند جان یک ملت را تهدید کنند نیز اعمال می‌شود.
پس این یک قاعده بدون استثنا است، به عبارت دیگر.
و نقض گستردهٔ این قاعده سپس یک جنایت علیه بشریت طبق اساسنامه رم است.
اینجا ما در این سناریوی باشکوه هستیم.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، یک جنبهٔ دیگر هم هست که باید در نظر گرفت.
IGV در مقررات خود بسیار فراتر رفت.
پس این فقط مربوط به جنبه‌های پزشکی نیست.
برای مثال، مقرر می‌دارد که دولت‌ها باید علیه اطلاعات نادرست اقدام کنند – یا هرچه که معنایش باشد.
پس این یعنی محدودیت‌هایی بر آزادی بیان و سایر حقوق اساسی.
سپس برای هر کسی که به این انتقاد می‌کند، که حقوق خود را مطالبه می‌کند، که به این روند انتقاد می‌کند.
باید ببینیم.
پس این تنها یک دیکتاتوری بهداشتی نیست که در اینجا برنامه‌ریزی می‌شود، بلکه دیکتاتوری‌ای است که
تقریباً به معنای واقعی کلمه «دیکتاتوری» می‌رسد.
یا آیا من آن را اشتباه بیان کرده‌ام؟
کاملاً درست.
و سازمان بهداشت جهانی در اینجا در حال تعیین مسیر است، در قالب آنچه اساساً تار دروغی بیش نیست.
و من در اینجا مهم‌ترین نکات این شبکه دروغین را فهرست کرده‌ام؛ فهرستی که جامع نیست اما مهم‌ترین نکات را در بر می‌گیرد
و ما هنوز نتوانسته‌ایم در هیچ دادگاهی – دست‌کم در هیچ کشور آلمانی‌زبان – با کمک هیچ وکیلی آن‌ها را اصلاح کنیم.
بنابراین، دادگاه‌ها همچنان فرض می‌کنند که سارس-کوو-۲ خطرناک‌ترین تهدید از زمان آنفولانزای اسپانیایی است.
هنوز ادعا می‌شود که این تهدید همه‌گیری را تنها می‌توان با آزمایش‌های PCR اندازه‌گیری کرد.
و هنوز هم گفته می‌شود که واکسن‌های مبتنی بر mRNA کووید-۱۹ مؤثر و ایمن هستند و این موضوع جای هیچ‌گونه تردیدی ندارد.
و بالاتر از همه، کسی منکر این است که این یک آزمایش است.
البته مسائل دیگری هم وجود دارد: فقدان کامل نظارت دارویی و همچنین این واقعیت که جایگزین‌ها به‌طور کامل سرکوب شده‌اند.
اما این‌ها سنگ‌بنای آنچه اساساً خانه‌ای از دروغ است، هستند.
من همچنین در اداره مالیات و به‌عنوان وکیل امور مالیاتی کار کرده‌ام.
و اینجاست که اصطلاح «تار دروغ‌ها» برای کلاهبرداری مالیاتی واقعاً اهمیت دارد.
برعکس، دولت در شناسایی تار دروغ‌ها وقتی شرکت‌ها درگیر ترتیبات پیچیده می‌شوند، هیچ مشکلی ندارد.
و اینجا خودش یکی می‌سازد و سال‌ها آن را نگهداری می‌کند.
وضعیت هنوز هم همین است.
و هر کسی که این تار دروغ را به چالش بکشد – برای مثال، یک پزشک در زوریخ – پروانه‌اش لغو شده است.
زیرا او بر اساس دانش واقعی خود از حقایق، برای سه تن از بیمارانش گواهی معافیت از واکسیناسیون صادر کرد.
و سپس مقامات بهداشتی کانتون زوریخ می‌گویند: «تو یک جنایتکار هستی، انرژی جنایی داری. تو سلامت عمومی را
به خطر می‌اندازی. ما مجوز طبابت تو را لغو می‌کنیم.»
این مرد در چند ماه اول ماهانه ۵۰٬۰۰۰ دلار بدهی بیشتری داشت.
این یک تحریم شدید با اهمیت کیفری است.
منظورم این است که این تار دروغ هنوز هم امروز با دندان و ناخن دفاع می‌شود.
و بله، شما به آن اشاره کردید: مقررات جدید بهداشتی صراحتاً اعلام می‌کنند که ایالات باید متعهد شوند در برابر همهٔ چنین
پزشکانی و دیگر افرادی که با شجاعت حقیقت را بیان می‌کنند، مقابله کنند و شبکه‌های اجتماعی را پاک‌سازی نمایند.
۱۲۳۴۳۲۱ سال گذشته، یا بهتر بگوییم پس از انتخاب دونالد ترامپ، امید زیادی بود که این امید برباد برود.
در یکی از نخستین فرمان‌های اجرایی خود، ترامپ در واقع اعلام کرد که از سازمان جهانی بهداشت خارج می‌شود.
و دیگران نیز از آن پیروی کردند، آرژانتین. در اروپا نیز اکنون کشورهایی هستند که قطعاً این کار را انجام می‌دهند.
... دقیقاً، اسلواکی و مجارستان نیز قاطعانه پیمان همه‌گیری سازمان بهداشت جهانی را رد می‌کنند.
و بنابراین امید هست.
از سوی دیگر، به‌طور طبیعی کارتل‌ای از دولت‌ها در اینجا شکل گرفته است که هر کاری از دستشان برمی‌آید انجام می‌دهند تا این دستورکار
را پیش ببرند – که شما در اینجا به‌طور کلی آن را توصیف کرده‌اید.
آیا امیدی هست که ترامپ واقعاً کل ساختار سازمان بهداشت جهانی را از بین ببرد؟
یا آیا احتمال دارد که آن‌ها حتی بیش‌تر به رژیم‌های اقتدارگرا مانند چین وابسته شوند و شاید حتی بیش‌تر به بنیادهای میلیاردرها
وابسته شوند و سپس همان کار را به شکلی افراطی‌تر انجام دهند؟
۱۲۳۴۳۲۱ خب، باید بگویم که این موضوع به تفسیر باز است و در نهایت گمانه‌زنی دربارهٔ نحوهٔ پیش‌رفت امور است.
برای من، نکته مثبت اقدام ترامپ در ۲۰ ژانویه، زمانی که فرمان اجرایی صادر کرد، این بود که:
تمام شرایط و آمادگی‌ها باید برای خروج ایالات متحده از سازمان جهانی بهداشت فراهم شود.
و او این را با این استدلال توجیه کرد که سازمان جهانی بهداشت در اصل یک ارائه‌دهنده خدمات
بهداشتی و یک سازمان خدماتی در زمینه سلامت است.
مأموریت در مادهٔ ۱ قانون اساسی آن‌ها تعریف شده است.
او قراردادش را نقض کرده است، نقض جدی قرارداد، بنابراین ما قرارداد را فسخ می‌کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ و ما نیز باید این نگرش اساسی را بپذیریم.
ما باید با همین نگرش انتقادی با این سازمان بین‌المللی روبه‌رو شویم و به سیاستمداران
بفهمانیم که این‌ها مبلغان سلامت فداکار نیستند.
بلکه ساختار تأمین مالی از قبل به‌وضوح نشان می‌دهد – همان‌طور که در صفحهٔ اصلی وب‌سایت آمده است – که سازمان جهانی
بهداشت تا حد زیادی توسط منافع خود تأمین مالی و کنترل می‌شود و بنابراین یک کسب‌وکار بسیار بزرگ است.
۱۲۳۴۳۲۱ و در اینجا ما صرفاً باید مداخله کنیم و از نمایندگان سیاسی خود بخواهیم که دستاوردها، دستاوردهای
واقعی سازمان جهانی بهداشت را به‌طور انتقادی بررسی کنند.
بله، مأموریت آن حفاظت از سلامت است، نه تأیید منافع صنعت داروسازی.
دقیقاً، که مرا به سؤال بعدی‌ام می‌رساند.
می‌توان گفت که حاکمیت قانون در دوران ویروس کرونا شدیدتر از هر زمان دیگری تضعیف شده است.
و حقوق اساسی مختلف برای ماه‌ها محدود و تعلیق شدند – طبیعتاً همه با هدف فرضی حفاظت از زندگی، رفاه فرد و سلامت.
و آنچه در آن زمان واقعاً برقرار شد و آنچه را که هنوز هم می‌توانیم درباره‌اش بخوانیم و آنچه هنوز هم امروز ما را
عذاب می‌دهد، این اصل وضعیت اضطراری، وضعیت اضطراری دائمی است.
پس سیاست امروز با این تکرار پیش می‌رود: هیچ جایگزینی وجود ندارد، هیچ راه دیگری نیست، این یک وضعیت اضطراری است!
و ما این را نه تنها در همه‌گیری، بلکه در تغییرات اقلیمی نیز می‌بینیم.
ما می‌توانیم این را در جنگ کنونی اوکراین ببینیم.
و این سؤال پیش می‌آید: آیا این نیز بخشی از یک دستور کار است؟ آیا پشت آن روشی نهفته است؟
وقتی به فرایندها در سطح سازمان ملل، یعنی پیمان آینده، نگاه می‌کنیم، قطعاً روشی در کار است.
در اینجا، به معنای وسیع، این ایدهٔ اساسی مطرح شده است که سازمان ملل باید اختیارات ویژه‌ای
برای اقدام در همهٔ انواع شرایط اضطراری داشته باشد.
اگر به چهار سال گذشته به‌عنوان ارزش‌های تجربی نگاه کنیم، به‌وضوح می‌توانیم ببینیم که اصل بنیادین حاکمیت قانون – یعنی حاکمیت
قانون و دموکراسی – کنار گذاشته شده و جای آن را حاکمیت وضعیت اضطراری گرفته است؛ به عبارت دیگر: ضرورت هیچ قانونی را نمی‌شناسد.
هر چیزی که به این هدف رسماً اعلام‌شده خدمت کند، مجاز است.
من این را در اینجا به‌صورت نموداری نشان داده‌ام.
در سمت چپ، می‌توانید ایدهٔ اساسی نحوهٔ عملکرد یک دولت مبتنی بر تفکیک قوا را با سه شاخهٔ حکومتی آن مشاهده کنید:
با دولت، با قوه مقننه، مجلس قانونگذاری و دادگاه‌ها.
آنها از یکدیگر مستقل هستند، یکدیگر را متعادل می‌کنند و بر اساس اطلاعات مستقل و خودگردان، یکدیگر را کنترل و نظارت می‌کنند.
و اکنون، در بحبوحه همه‌گیری ویروس کرونا، سازمان بهداشت جهانی با این ادعا پیش آمده است:
فقط اطلاعاتی که با دستورالعمل‌های سازمان جهانی بهداشت مطابقت دارد، می‌تواند به‌عنوان مبنایی برای تصمیم‌گیری‌های
دولت، نمایندگان مجلس و دادگاه‌ها مورد استفاده قرار گیرد.
و من باید به‌طور صریح و بی‌ابهام این را بگویم.
من تقریباً ۳۵ تا ۴۰ پروندهٔ کامل را علیه اقدامات غیرقانونی یا برای حمایت از پزشکان رسیدگی کرده‌ام.
و آنچه مدام از دادگاه‌ها می‌شنوم این است: نه، اظهارات شما دربارهٔ حقایق با دستورالعمل‌های سازمان جهانی بهداشت در تضاد است.
در زمان همه‌گیری، عامل تعیین‌کننده، توصیه‌های کارشناسان سازمان جهانی بهداشت و کارشناسان مورد تأیید آن توسط دولت است.
ما اجازه نداریم آن را بررسی کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ و این به معنای غیرفعال‌سازی تفکیک قوا و در نهایت تعلیق کامل حمایت از حقوق اساسی است!
پس این بدان معناست که در نهایت، دادگاه‌ها دیگر نمی‌توانند از حقوق اساسی محافظت کنند اگر حتی به واقعیات –
واقعیات مبتنی بر شواهدی که ما وکلا ارائه می‌کنیم – توجه نکنند.
پس این فقط یعنی که در نهایت، تمام این قدرت‌های دولتی، به اصطلاح، به طناب‌های اطلاعاتی سازمان بهداشت جهانی آویزان هستند.
این همان چیزی است که وقتی ما قانون‌گذاری اضطراری مثل این را داریم، معنایش را می‌دهد.
مکانیزم‌های کنترل دموکراتیک صرفاً به نفع انحصارگرایی در نظام سلامت حذف می‌شوند.
بنابراین تنها تعداد بسیار کمی از محصولات تأیید شده‌اند و باید از آن‌ها استفاده شود.
و این آشکارا اهداف اقتصادی را دنبال می‌کند تا حفاظت از سلامت.
۱۲۳۴۳۲۱ و این، البته، انحرافی از اصل حاکمیت است، زیرا در نهایت، همان‌طور که شهروندان در طول همه‌گیری ویروس کرونا از حق رأی محروم
شدند، اکنون کل کشورها توسط سازمان ملل از این حق محروم می‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ درست است، کاملاً. همین را می‌خواستم بگویم، یادم رفت اشاره کنم.
این فقط مشکل شهروندان مسئول نیست؛ کل ایالت تحت قیمومیت قرار گرفته است، یعنی ناتوان شده است.
او زمانی که اطلاعاتش از او دزدیده می‌شود، از حاکمیت خود محروم می‌شود.
اگر به آن‌ها اجازه داده نشود تا از دانشمندان برجستهٔ خود برای عضویت در شورای کارشناسان دولت دعوت کنند.
اگر پروفسور هادیچ حرفی برای گفتن نداشته باشد یا اعتبارش خدشه‌دار شود، آنگاه دولت خود را از مبنای عملش محروم می‌کند.
و این، البته، حداکثر تهدید را برای توانایی دولت در اقدام ایجاد می‌کند، با توجه به اینکه نقش آن حفاظت از شهروندانش است.
این باید از سلامت شهروندان محافظت کند و تنها در صورتی می‌تواند این کار را انجام دهد که
بر اساس حقایق مستقل و علمی تعیین‌شده عمل کند.
و به همین دلیل است که این مجموعه قوانین از سوی سازمان جهانی بهداشت از الف تا ی سمی است و باید به‌طور کامل رد شود.
آن سخن پایانی خوبی برای مشارکت شما در دور اول بود.
۱۲۳۴۳۲۱
۱۲۳۴۳۲۱ بله، اکنون مایلیم به آقای کروسه روی کنیم و با علاقه فراوان دیدگاه‌های او را بشنویم.
بله، بیایید وارد شویم.
فکر می‌کنم بیشتر آنچه قبلاً درباره‌اش صحبت کردیم هنوز هم مرتبط است.
موضوع اصلی، البته، بلوغ است.
چگونه می‌توانیم از آزادی‌های مدنی خود دفاع کنیم و حقوق روزبه‌روز در حال فرسایش خود را در سال‌های آینده بازپس گیریم؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، قبل از اینکه پاسخ واقعی را بدهم، می‌خواهم خوش‌بینی بزرگم را ابراز کنم که ناشی از
این واقعیت است که بیش از ۵۰۰ نفر اینجا هستند.
و می‌خواهم کمی در این مورد توضیح دهم.
مایل هستم بدانم چه کسی از شما اهل اتریش است؟ لطفاً برای یک لحظه بایستید؟
لطفاً همه از اتریش.
بله، این خیلی جالب است.
برای کسانی که دیدگاه من را ندارند، فکر می‌کنم بتوانم حدود ۹۰ درصد را ببینم. از اینکه ایستادید سپاسگزارم.
۱۲۳۴۳۲۱ اما حالا، البته، سؤال بعدی.
چه کسی از لیختن‌اشتاین سفر کرده است؟
مایلم به همه کسانی که از لیختن‌اشتاین به اینجا سفر کرده‌اند خوش‌آمد بگویم. بسیار سپاسگزارم.
متشکرم
پس آیا می‌توانم بپرسم چه کسی سفر طولانی از آلمان را انجام داده است؟
لطفاً برای لحظه‌ای کوتاه بایستید. آفرین، این حدود ۵۰ نفر از آلمان هستند، قبلاً حدود ۳۰ نفر از لیختن‌اشتاین بودند.
۱۲۳۴۳۲۱ و اکنون از سوئیس. می‌توانم از کسانی که از سوئیس به اینجا سفر کرده‌اند درخواست کنم برای لحظه‌ای بایستند؟
آفرین، بله، درست است، متشکرم.
و این اولین بخش از پاسخ من است!
یک پاسخی که همهٔ ما می‌توانیم به خودمان بدهیم این است که تنها نیستیم و با هم کار می‌کنیم.
این سالن مملو از افرادی از اتریش، لیختن‌اشتاین، سوئیس و آلمان است.
تو راه‌حل هستی، ما همه راه‌حل هستیم، آفرین!
برای مرتبط کردن با موضوع بلوغ.
من توضیح دادم که فرد مسئول کسی است که قادر است پیامدهای اعمالش و همچنین پیامدهای کوتاهی‌هایش را درک کند.
او می‌داند که اگر کاری نکند، حقوقش در آینده نیز مانند گذشته از او گرفته خواهد شد.
ما دیده‌ایم که کرامت انسانی ثابت و تغییرناپذیر نیست، هرچند ظاهراً در مادهٔ اول قانون
اساسی آلمان برای همیشه به رسمیت شناخته شده است.
این بدان معناست که ما باید به طور فعال از حقوق خود دفاع کنیم و نباید سکوت کنیم.
این شامل درک کاملاً واضح از آنچه طی چهار سال گذشته بر ما گذشته است می‌باشد.
ما باید درک کنیم که به‌طور سیستماتیک فریب خورده‌ایم، به‌صورت هماهنگ و پیوسته فریب خورده‌ایم.
و باید اشاره کنیم که حتی امروز، عالی‌ترین مقامات دولتی همچنان به این تار دروغ چسبیده‌اند و به آزار و مجازات
پزشکانی که کار درست را می‌گویند و انجام می‌دهند، ادامه می‌دهند.
و ما همه باید دست به دست هم دهیم تا با این موضوع مبارزه کنیم و فعالانه با صدای خود به این
پزشکان، این انسان‌های شجاع، کمک کنیم! متشکرم.
من یک وضعیت اضطراری واقعی را شناسایی کرده‌ام.
یک وضعیت اضطراری توسط همکار محترم ما، دکتر شارون، که در روان‌پزشکی نوجوانان کار می‌کند، ذکر شد.
و من وضعیت اضطراری را در مؤسسه حقوقی خود شناسایی کرده‌ام.
مردم صندوق ورودی‌ام را پر کرده بودند و حتی نمی‌توانستم ایمیل‌ها را پاسخ دهم.
در آنجا وضعیت اضطراری بود زیرا دولت تمام جمعیت را فریب داده و آن‌ها را از حقوق اساسی‌شان محروم کرده بود.
ما باید صدای خود را اینجا بلند کنیم. تحت هیچ شرایطی نباید کوتاه بیاییم. این نقطهٔ شروع است.
همچنین می‌خواهم اشاره کنم که چگونه این کار را انجام خواهیم داد.
هزار راه مختلف وجود دارد.
آنها مسیر خودشان را دارند. آنها محیط خودشان را دارند. آنها نقاط قوت و مهارت‌های خودشان را دارند.
و فکر نکنید که فقط یک دادخواست وجود دارد. در عرض چند لحظه چند دادخواست را ذکر خواهم کرد.
بلکه شما راه‌حل هستید. این اولین چیزی است که می‌خواستم بگویم.
خب، حالا می‌توانم دقیق‌تر باشم.
شاید یک پرسش کوتاه از شما؟
این خیلی جالب است.
دور دوم بیشتر جنبه ارائه دارد، زیرا راه‌حل‌ها نیز نیازمند توضیحی دقیق هستند.
حداکثر، شاید پرسشی در ارتباط با حقوق اساسی، چون شما همین الان به آن اشاره کردید.
بسیاری از مردم اکنون به درجه‌ای شگفت‌انگیز از تسلیم دست یافته‌اند، نه تنها در حرفه‌هایی که شما
نام بردید، بلکه به باور من در میان عموم مردم نیز.
و بسیاری به نحوی نتوانستند از نظر شناختی این واقعیت را پردازش کنند که به آن‌ها یک چیز گفته شده
بود و آن‌ها چیزی کاملاً متفاوت را درک کرده بودند.
من معتقدم که این باعث افزایش چشمگیر بی‌تفاوتی سیاسی شد.
آیا بیشتر درباره بازیابی بلوغ و یافتن راه‌حل است یا بیشتر درباره بازگرداندن اعتماد به سیاست؟
یا شاید مسئله این باشد که مسیری کاملاً متفاوت را در پیش بگیریم و بگوییم: ما دیگر به سیاست اینجا
اعتقادی نداریم و به هیچ‌یک از سخنانش باور نداریم.
ما، به اصطلاح، با شبکه‌سازی داریم راه خودمان را می‌رویم. کار مردمی، هرچه که معنایش باشد.
منظورم انقلاب‌ها یا چیزهایی شبیه آن نیست.
منظورم از شبکه‌سازی فقط در مفهوم مقاومت مدنی فعال است.
رویکار چیست؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، سیاست کنونی بازتابی از انتخاب‌های ما و انتخاب‌های هموطنانمان است.
پس ما باید با هم‌نوعان خود شروع کنیم.
ما مردم هستیم. این یعنی متقاعد کردن هموطنان‌مان.
وظیفه ما بازگرداندن اعتماد به سیاست نیست، بلکه انتخاب سیاستمدارانی است که به آن‌ها اعتماد داریم.
و آنها باید ثابت کنند که شایسته اعتماد ما هستند.
این نقطهٔ شروع است.
سپس، اساساً، باید درک کنیم که:
از زمان جنگ جهانی دوم، ما به این عادت کرده بودیم که حقوق اساسی‌مان به ما اعطا شود.
که ما مجبور بودیم برای بنا نهادن پایه‌های شکوفایی‌مان سخت کار کنیم.
ما فقط لازم بود آموزش‌هایمان را به پایان برسانیم و وظایف‌مان را با شایستگی و پشتکار انجام دهیم.
اما هرگز قابل بحث نبود که باید به خیابان‌ها می‌رفتیم.
هرگز به ذهن ما، حداقل به ذهن من، نمی‌رسید که چنین سخنرانی‌هایی انجام دهیم و در تجمعات شرکت کنیم.
و متأسفانه، ما مجبور خواهیم بود تا زمانی که حقوق اساسی‌مان بازگردانده نشود، به مراقبت از آن ادامه دهیم.
این بدان معناست که ما باید یک تغییر پارادایم ایجاد کنیم.
ما باید حقوق بنیادین خود را با مطالبه از سیاستمداران بازپس بگیریم. و این کار را از پایین به بالا انجام خواهیم داد.
و حالا می‌خواهم خیلی دقیق باشم.
یک تاریخ مشخص در ارتباط با سازمان جهانی بهداشت و اصلاحات مقررات بهداشتی وجود دارد.
من قبلاً اشاره کردم، ۱۹ ژوئیه.
اگر دولت‌های ما تا آن زمان به این اصلاحات اعتراض نکرده باشند – یعنی اگر بیانیه‌ای مبنی بر اعتراض را به سازمان
جهانی بهداشت در ژنو ارائه نکرده باشند – آنگاه این اصلاحات از نظر قانونی الزام‌آور خواهند شد.
سپس با بازارزش‌گذاری به پایان خواهد رسید. سپس سازمان بهداشت جهانی آن را به‌عنوان سیگنال تلقی خواهد کرد:
بله، آن‌ها با گذشته موافق‌اند. حالا باید پیچ را کمی بیشتر سفت کنیم.
این پیامی است که به سازمان جهانی بهداشت منتقل می‌شود.
این بدان معناست که اول و مهم‌تر از همه، کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که انرژی‌مان را متمرکز کنیم تا مطمئن
شویم سیاستمداران در سطوح محلی، شهری، منطقه‌ای و ملی دریابند که ما باید در اینجا قاطعانه موضع‌گیری کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ دادخواست‌های مختلفی وجود دارد: اینجا در اتریش، در فورآرلبرگ، دیروز توسط خانمی که این
کار را برای اتریش انجام می‌دهد، یکی ارائه شد.
۱۲۳۴۳۲۱ در سوئیس، ما ائتلاف اقدام سوئیس آزاد را داریم.
من همچنین این ائتلاف عملی را با سخنرانی‌ها و نظرات پشتیبانی می‌کنم.
ما دو ماه پیش یک دادخواست راه‌اندازی کردیم.
هدف این دادخواست این است که وقتی نمایندگان پارلمان در ماه ژوئن برای جلسه تابستانی خود گرد هم می‌آیند – و
اصلاحات در سوئیس مورد بحث قرار خواهد گرفت – سیگنالی را به آن‌ها ارسال کند که هرگز قبلاً ندیده‌اند.
یعنی ۱۰۰٬۰۰۰ امضا؛ افرادی که می‌گویند: این مقررات بهداشتی را رد کنید! ما می‌خواهیم ابتدا حقیقت آشکار شود!
این یک گام ممکن و یک مسیر عمل ممکن است.
باید صدایت را به گوش همه برسانی. هرگز فکر نکن که بی‌فایده است.
نمی‌دانم، شارون هم همین را گفت.
چه اتفاقی می‌افتاد – نمی‌دانیم چه اتفاقی می‌افتاد – اگر هیچ‌کس در سال‌های ۲۰۲۰، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ به خیابان‌ها نمی‌آمد.
هرگز نگذار کسی به تو بگوید بی‌فایده است!
صدها هزار نفر از آن‌ها در خیابان‌های وین بودند.
۱۲۳۴۳۲۱ و دقیقاً با همین منطق است که باید خود را شنیده و فهمیده شویم.
با تمام گزینه‌هایی که داریم، کدام یک در نهایت مدنظر قرار خواهد گرفت.
نامه‌ها بنویسید، طومارها را امضا کنید.
ضمناً ائتلاف اقدام سوئیس آزاد را می‌توان از خارج از کشور نیز امضا کرد.
و اطلاعات را با اطرافیان خود به اشتراک بگذارید.
بارها و بارها از پزشکان می‌شنوم که افرادی که از مشکلات سلامتی رنج می‌برند، بسیار پذیرای درک این هستند که این
مشکلات از کجا می‌آیند و چه کسی می‌تواند به آن‌ها کمک کند.
۱۲۳۴۳۲۱ بگذارید ما کسانی باشیم که این کمک را ارائه دهیم.
و بنابراین ما به جذب مردم به سمت خود ادامه خواهیم داد.
نمی‌خواهم خوش‌گذرانی‌تان را خراب کنم و آدم خراب‌مهمانی باشم.
فقط وقتی اینجا درباره این مسائل صحبت می‌کنیم، آنچه الان می‌گویید، همهٔ افراد حاضر در این اتاق
کورکورانه با آن موافقت می‌کنند. و همهٔ این‌ها منطقی است.
و ما اینجا در یک جامعهٔ خاص هستیم.
البته وقتی چنین چیزی می‌گویی، مثل یک استخر توپ است.
منظورم این است که در آنجا هیچ تناقضی پیدا نخواهید کرد.
این کاملاً مشکلی ندارد. همچنین موجه است.
تنها مشکل بزرگ، انگ و طرد شدن است.
هر کسی که اینجا نشسته قبلاً در چنین رویدادهایی این تجربه را داشته است. یا اکثریت قریب به اتفاق، فرض می‌کنم.
و در نهایت، ما هم همینطور، چون پنج سال پس از کرونا، متأسفانه همه ما هنوز هم تا حدودی در میان خودمان مانده‌ایم.
پس یک اکثریت خاموش وجود دارد که متأسفانه در حال حاضر هنوز انتخابات را تعیین می‌کند. و شما نمی‌توانید با آن‌ها ارتباط برقرار کنید.
لولا رسانهٔ عمومی است.
محور این مارپیچ سکوت در عرصهٔ عمومی، در حوزه‌های مختلف، در بخش فرهنگی و جاهای دیگر است، جایی که هرچه اینجا می‌گوییم و انجام
می‌دهیم هنوز به گوشهٔ توطئه و نظریه‌پردازان توطئه رانده می‌شود.
و چالش بزرگ در همهٔ آنچه می‌گویید این است: چگونه می‌توانیم از این دیوار عبور کنیم و به دنیای بیرون راه پیدا کنیم؟
زیرا، اگرچه اغلب دوست نداریم این را بشنویم، حقیقت غم‌انگیز این است که ما به‌عنوان نوعی فرقه به حاشیه رانده شده‌ایم.
اگرچه، البته، ما در واقع با حقایق عینی و حقایق غیرقابل انکار کار می‌کنیم.
برخلاف طرف دیگر: آنها دروغ می‌گویند، فریب می‌دهند و از اطلاعات نادرست استفاده می‌کنند.
ما اطلاعات واقعی را داریم. اطلاعات گمراه‌کننده در دست طرف مقابل است.
اما در تصور عمومی، ما طوری به تصویر کشیده می‌شویم که گویی هنوز «دیوانه‌ها» هستیم.
برای رهایی از این وضعیت چه می‌توان کرد؟
چون من یک مشکل بسیار بزرگ می‌بینم – همین حالا و با در نظر گرفتن آینده – که ممکن است در حال حاضر اتفاقات بسیار بیشتری در
جریان باشد تا این اطلاعات نادرست و این سانسور را ترویج کند.
کلمات کلیدی: اتحادیه اروپا، قانون خدمات دیجیتال. اروین در ابتدای صحبت به آن اشاره کرد.
چه کاری می‌توان انجام داد تا آنچه اکنون به‌درستی گردآوری کرده‌اید را به کسانی که هنوز از مشکل آگاه نیستند منتقل کنید؟
خارج از حباب ما
نمی‌توانم از طرف همه صحبت کنم. اما در سه یا چهار سال گذشته همیشه سعی کرده‌ام یک اصل را
دنبال کنم. یعنی دیوار حریف در کجا ضعیف‌ترین است؟
و آنجا تمام تلاشم را کردم. تمام تلاشم را کردم و دست از تلاش نکشیدم.
و به همین دلیل نه تنها شکایت کیفری علیه Swissmedic مطرح شده، بلکه ویرایش کامل ۲.۰ نیز منتشر شده است.
من به کل تیم گفتم: ما قرار است حتی بیشتر روی آن سرمایه‌گذاری کنیم، آن را حتی بهتر و تیزتر کنیم.
و ما کنفرانس مطبوعاتی‌ای برگزار می‌کنیم که تا به حال در سوئیس دیده نشده است.
ضمناً پروفسور مارتین هادیچ نیز اینجا حضور داشت و کمک کرد، همان‌طور که پروفسور آندریاس سونیشسن نیز کمک کرد.
و ضعیف‌ترین نقطه‌ی این کل تار دروغ، که می‌توانید در عرض یک دقیقه برای هر معلم مهدکودک یا هر سردبیر یا هر نماینده‌ی
مجلس به‌طور غیرقابل انکار توضیح دهید – به نظر من، در چارچوب همه‌ی این mRNAهای اصلاح‌شده، این است:
غیرقابل انکار و مسلم است که در زمان معرفی این مواد، هیچ مطالعه‌ای برای تعیین اثرات میان‌مدت و
بلندمدت آن‌ها، به‌ویژه عوارض جانبی مضر، در دسترس نبود.
به تعریف، این بدان معناست که ماده‌ای به‌طور کور وارد شده است.
مطالعه فاز ۳ هنوز تکمیل نشده است. این مطالعه به‌صورت هم‌زمان انجام شد.
این بدان معناست که کل عموم مردم تحت آزمایش قرار گرفتند.
این همان جایی است که باید در گفتگو به آن برسید:
آیا با من موافقید – از همکاران خود بپرسید – یا شواهدی دارید که در دسامبر ۲۰۲۰، پیشنهادهای پژوهشی برای
تأثیرگذاری در سه سال، چهار سال و پنج سال ارائه شده باشد؟
پس لطفاً این مدرک را به ما نشان دهید.
– وجود ندارد.
۱۲۳۴۳۲۱ و اکنون بخش حقوقی آن می‌رسد که قبلاً فقط به آن اشاره کردم، اما واقعاً به آن اشاره کردم.
این قانون بین‌المللی الزامی و قانون اساسی الزامی است.
این به‌طور خلاصه ممنوعیت مطلق انجام آزمایش بر روی انسان‌ها بدون اطلاع و رضایت کامل آن‌ها است.
حداقل میزان اطلاعات کلیدی که باید به مردم ارائه می‌شد، این بود: متأسفیم، نمی‌دانیم نتیجه چه خواهد بود.
این یک آزمایش است. امیدواریم خوب باشد؛ باور داریم که خوب خواهد بود.
با این حال، ما نمی‌توانیم هیچ‌گونه وعده‌ای بدهیم.
حداقل باید داده می‌شد!
تا به امروز این اطلاعات کلیدی سرکوب شده است، چه رسد به سایر اطلاعات.
۱۲۳۴۳۲۱ و این ضعیف‌ترین نقطه‌ام است!
نقطه ضعف، که از شما می‌خواهم اگر روزی فرصت شرکت در یک پنل بحث، حضور در تلویزیون یا گفتگو با دیگران را داشتید، به آن توجه کنید.
شما تنها فرد هستید و فشار عصبی زیادی را احساس می‌کنید، سپس در سطح واقعی و در سطح حقوقی غیرقابل انکار به نظر می‌رسید.
این توصیه من است، استدلالی که برای در نظر گرفتن به شما ارائه می‌کنم.
زیرا در آن صورت جهان گسترده‌تر می‌توانست از جنایت بزرگی که علیه همه مرتکب شده بود، آگاه شود. هم کسانی که بدون
رضایت آگاهانه مواد را مصرف کردند و هم کسانی که به دلیل مصرف نکردن آن‌ها مورد تبعیض قرار گرفتند.
نقطه‌ی خود را پیدا کن جایی که بگویی: این نقطه‌ی من است، جایی که می‌دانم دیوار حریف ضعیف‌ترین
است یا کارت‌های ما قوی‌ترین هستند. و ادامه بده!
این‌ها همه، به نظرم، دیوارهای نامرئی هستند.
از میانشان عبور کن. از میانشان عبور کن و ادامه بده، کاملاً بی‌تأثیر، آرام، واقع‌بین و شوخ‌طبع.
این هم یک سخن پایانی خوب است. خیلی ممنون.
بینندگان گرامی، گزارش‌های بیشتری درباره این رویداد در دورن‌برن هم‌اکنون در HOCH2.TV برای مشاهده در دسترس است.
لینک‌ها را در زیر این برنامه خواهید یافت.
مایلیم از این فرصت استفاده کرده و از HOCH2.TV برای همکاری عالی‌شان تشکر کنیم.