2025 թվականի մարտի 29-ին Դորնբիրնի «Քուլտուրհաուս» մշակութային տունը հյուրընկալեց «Ազատություն և ինքնորոշում –
պատասխանատու քաղաքացի» միջոցառումը, որտեղ կարևոր ներդրումներ հնչեցին օրինականության, ինքնիշխանության և կանխիկի վերաբերյալ։
Միջոցառումը կազմակերպվել է Դորնբիրնում գտնվող Անձնական զարգացման ակադեմիայի կողմից։
HOCH2.TV-ն նույնպես ձայնագրել և խմբագրել է այս զեկույցը։
– Այսօր Kla.TV-ն ներկայացնում է Ֆիլիպ Կրուզեին՝ «Թոքսիկ A-ից Z և ամբողջությամբ մերժելի» թեմայով՝ վերաբերող ԱՀԿ կանոնակարգերին։
Մաս 1. Խնդիրը
Ես այժմ կցանկանայի հրավիրել պարոն Քրուզեին՝ որպես երկրորդ խոսնակ։ Ուրախ ենք, որ դուք այստեղ եք։
Այո, պարոն Քրուզե, մենք նոր ենք տեղեկացել տիկին Թագբերգերից էլեկտրոնային պատվաստման վկայականին անցման մասին։
Նախնականորեն դա շատ լավ համապատասխանում է ձեր թեմային։
Այսպիսով, երբ նայում ես Կորոնայի ընդհանուր հետևանքներին, հետադարձ հայացքով պետք է ասես, որ դա մեծ խախտում էր, լայնածավալ հարձակման
փորձ պատասխանատու քաղաքացիների ինքնորոշման իրավունքի վրա, չէ՞։
Անշուշտ։ Մaturity-ն այսօրվա միջոցառման վերնագիրն է։
Ես կցանկանայի կարճ անդրադառնալ այն բանին, որի մասին արդեն նշել է կազմակերպիչը՝ Էրվին Ռիգոն։
Այսօր մեր օրենքներում օրինական տարիքը, ըստ էության, պարզապես նշանակում է հասուն տարիքի հասնելը։
Բայց դրա ետևում թաքնված է՝ ինչպես արդեն ճիշտ նկատվել է, ավելի զարգացած այն ըմբռնումը, որը ձևավորվել է Իմանուել Կանտի կողմից։
Հասունությունը այս իմաստով՝ ինքնուրույն արտահայտվելու և քաղաքական որոշումների կայացմանը մասնակցելու ունակություն։
Եվ Կանտը այս հասունությունը տեղադրեց Լուսավորչության համատեքստում։
Լուսավորությունն մարդու դուրս գալն է իր ինքն իրեն պարտադրած չափահաս չլինելու վիճակից։
Այս կերպ նա արտահայտում է, որ մարդկանց բնօրինակ վիճակը իրականում անչափահասությունն է, և որ
նրանք նախ պետք է ձեռք բերեն իրենց հասունությունը։
Նա պետք է դրա համար աշխատի, նա պետք է դրա համար մարզվի։
Քանի որ հասունությունը անխուսափելիորեն կապված է առողջ դատողության նախապայմանի հետ՝ այսինքն՝ սեփական
գործողությունների հետևանքները ճիշտ գնահատելու ունակության։
Եվ այսպես, այսօր մենք հայտնվել ենք շատ դժվար իրավիճակում, քանի որ հիմնական փաստերը, որոնք, իհարկե, հանդիսանում են ողջամիտ
դատողության հասնելու նախապայմաններ, ամբողջ այս ճգնաժամային շրջանում վերևից ներքև
մոնոպոլացվել և միատարր կերպով պարտադրվել են։
Վերջիվերջո կազմակերպված Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) կողմից և փոխանցված կառավարություններին
մեկ առ մեկ, ինչպես նաև կառավարությունների միջոցով։
Հենց այդպես, ուզում եմ այստեղ միջամտել, որովհետև հենց դա է կետը։
Հասունությունը պահանջում է ընտրության ազատություն, իսկ ընտրության ազատությունն էլ պահանջում է տարբեր
տարբերակներ և գործողությունների ուղիներ քննարկելու ունակություն։
Բայց երբ, ինչպես այն ժամանակ մենք փորձեցինք, վերևից գործնականում ոչ մի այլընտրանք չի հրամայվում։
Երբ նրանք ասում են՝ սա մահացու վիրուս է, և ով ասում է հակառակը, ստում է։
Երբ ասվում է, որ թեստերը հուսալի և անվտանգ են։
Երբ նրանք ասում են՝ «Մեզ մոտ կա պատվաստանյութ, որը անշուշտ պաշտպանում է ձեզ»։
Եվ եթե դուք ասեք՝ այս միջոցառումները արդյունավետ են, և ով նրանց դեմ է, ասես ինքն իրեն դարձնում է ժողովրդի թշնամի։
Այդ դեպքում չի կարող լինել հասունության կամ ինքնորոշման որևէ հարց։
Եվ սա կիրառվում էր ոչ միայն մեկ երկրում։
Այդ ժամանակ, ինչպես դու ասում ես, դա իսկապես գլոբալ մակարդակով վերևից ներքև պարտադրվեց։
Եվ հենց դա է այն խնդիրը, որը Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը իրականում
ցանկանում է այսօր և որի վրա դեռ շարունակում է աշխատել։
Նա այդ շրջանը ինքնաքննադատորեն չվերլուծեց, ընդհակառակը։
Նա իրականում փորձում է սա վերածել մի սկզբունքի, որը մինչ օրս էլ կիրառելի է։
Բանալի բառ՝ համաճարակային պայմանագիր, ճիշտ չէ՞
Այո, ճիշտ է։
Այսպիսով, տեղեկատվության մոնոպոլիզացիան ամբողջ կորոնավիրուսային ճգնաժամի ընթացքում անփոփոխ էր։
Սա գոյություն ունի շատ, շատ երկար ժամանակ և իրականում վերջին 10–15 տարիների ընթացքում մշակվել է
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության (ԱՀԿ) կողմից։
Եվ այս հիմնական սկզբունքը, «Ինֆոդեմիկներ» վերնագրի ներքո, պետք է ամրագրվի ինչպես պանդեմիայի պայմանագրում, որը դեռ պետք է
բանակցվի, այնպես էլ արդեն բանակցված և համաձայնեցված Միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի փոփոխություններում։
Սա նշանակում է, որ մենք ունենք այն, ինչ հիմա ենք ապրել, սեմենտացիա կամ ֆորմալացում։
Սա, իհարկե, նշանակում է, որ մենք կարող ենք ակնկալել ամեն ինչ, բացի բաց քննարկումից, որ կլսենք տարբեր դիրքորոշումներ
և կունենանք ազատ բանավեճ ակադեմիայում – ընդհակառակը:
Կլինի ավելի մեծ մոնոպոլիզացիա, ինչը թուլացնում է քաղաքացիների դատողունակությունն ու հասունությունը։
Կա ևս մեկ շատ կարևոր տարր՝ վախի և սպառնալիքային սցենարների ազդեցությունը։
Բոլորը գիտեն, որ վախը շատ, շատ պարալիզացնող ազդեցություն ունի ազատ մտածողության վրա։
Եվ հենց այդ ժամանակ է, որ մարդու սեփական ռացիոնալ գործելու ունակությունը պարալիզացվում է։
Եվ այստեղ մենք կարող ենք վերադառնալ Կանտին և նրա սկզբնական պնդմանը, որ հենց հասունությունն է, որը պետք է մարզվի։
Դուք պետք է ակտիվորեն փնտրեք այս տեղեկությունը։
Դուք պետք է փորձեք քննադատորեն նայել తెվերակուլիսներին, ապա ունենալ գործելու համար անհրաժեշտ քաջություն։
Կանտը սա շատ ճիշտ ճանաչեց։
Դուք ապա պետք է ունենաք համարձակություն գործել համապատասխան կերպով, նույնիսկ եթե դա մի փոքր անհարմար դառնա։
Եվ դա պարզապես ուսուցման հարց է։
Հիմա մենք ունեցել ենք հնարավորություն սովորելու, որ վերջին չորս տարիների ընթացքում։
Մենք ինքներս մեզ պատվաստել ենք դրա դեմ և ապագայում պանդեմիայի այս համաձայնագրերի շրջանակներում պետք
է դա շատ ավելի հստակ դարձնենք՝ այն կանխելու համար։
պարոն Գեբրեյեսուսը, Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ղեկավարը, սկզբնականում ծրագրել էր, որ համաճարակային
պայմանագիրը մինչև 2024 թվականը «ստորագրվի և հաստատվի»։
Բարեբախտաբար, կարելի է ասել, որ մինչ այժմ սա ձախողվել է։
Բայց այստեղ մենք տեսնում ենք, որ օրակարգը ուրախությամբ շարունակվում է։
2025 թվականի համար հիմնական կետերը, հետևաբար, ցույց են տալիս հստակ ուղղություն։
Այստեղ, կարելի է ասել, ամեն ջանք գործադրվում է անխուսափելին պրակտիկայում կիրառելու համար։
Ի՞նչ են իրականում նշանակում այս համաճարակային պայմանագիրը և, առաջին հերթին, միջազգային առողջապահական կանոնակարգերի
փոփոխությունները յուրաքանչյուր անհատի ազատության համար՝ անտեսելով Նյուրնբերգի կոդեքսը, պարտադիր բուժումը, պատվաստումների
վերաբերյալ ընտրության ազատության բացակայությունը և այլն:
Դրա հետևանքները ինչ են?
. Այո, դուք նկատի ունեք վերջին չորս տարիների ընթացքում մեր իսկապես ապրած շնորհքից անկումը, որը արդեն հաստատվել է։
Մարդկանց մթության մեջ էին պահում այն փաստի վերաբերյալ, որ այս նյութերը ամբողջությամբ անծանոթ և չփորձարկված էին։
Երբ դրանք ներկայացվեցին, գիտական տվյալներ չկային, որոնք կհաստատեին՝ դրանք արդյունավետ են և անվտանգ։
Դա դասական փորձ էր։
Եվ այս տվյալներն ու այս նյութերը ներկայացվել են այնպես, կարծես դրանք հենց այնպես նույնքան անվտանգ և
արդյունավետ լինեին, որքան բոլոր մյուս սովորական պատվաստումները։
Դա խաբեություն է։
Եվ եթե դուք հիմա ենթադրում եք, որ սա ընդամենը փորձ է, ապա որպես փաստաբան պետք է իմանաք, որ փորձեր անցկացնելը ամբողջությամբ
արգելվում է Նյուրնբերգի կոդեքսով՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում կատարված դաժանությունների պատճառով։
Սա պարտադիր միջազգային իրավունք է։
Տեսեք, թե որքան թեթևացած են այստեղ մարդիկ, որոնք ծափահարում են, չնայած ես ընդամենը ակնհայտը նշում եմ։
Սա պարտադիր միջազգային իրավունք է, տիկնայք և պարոնայք։
Սա նշված է ՄԱԿ-ի Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների դաշնագրի 7-րդ հոդվածում։ Իսկ 4-րդ հոդվածը հետո ասում է՝
Այս պարտադիր կանոնը կիրառելի է նույնիսկ այն ժամանակ, երբ պաշտոնապես հայտարարված են
պանդեմիաներ, որոնք կարող են վտանգել ամբողջ ազգի կյանքը։
Այսինքն՝ դա բացառություն չունեցող կանոն է։
Եվ այս կանոնի զանգվածային խախտումը, ըստ Հռոմի կանոնադրության, համարվում է մարդկության դեմ հանցագործություն։
Ահա մենք այս հիասքանչ տեսարանում։
Այո, կա մեկ այլ կողմ, որը պետք է հաշվի առնել։
IGV-ն իր կարգավորումներում շատ ավելի հեռու գնաց։
Այսպիսով, խոսքը միայն բժշկական ասպեկտների մասին չէ։
Օրինակ՝ այն նախատեսում է, որ կառավարությունները պետք է ձեռնարկեն միջոցառումներ ապատեղեկատվության դեմ՝ կամ ինչ էլ որ դա նշանակի։
Դա նշանակում է արտահայտվելու ազատության և այլ հիմնարար իրավունքների սահմանափակումներ։
Այնուհետև՝ յուրաքանչյուրի համար, ով քննադատում է սա, ով պնդում է իր իրավունքները, ով
արտահայտում է այս զարգացման նկատմամբ քննադատություն։
Պետք է դա պարզենք։
Այսպիսով, այստեղ պլանավորվում է ոչ միայն առողջության դիկտատուրա, այլև մի համակարգ, որը գրեթե
բառացիորեն համապատասխանում է «դիկտատուրա» տերմինի իմաստին։
Կամ արդյոք հիմա ես դա սխալ ներկայացրի՞
. Ամբողջովին ճիշտ է։
Եվ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը այստեղ տեմպ է սահմանում՝ էապես ստերի ցանցի առումով։
Եվ ես այստեղ թվարկել եմ այս ստերի ցանցի ամենակարևոր, ոչ ամբողջական, բայց ամենակարևոր կետերը, որոնք մենք
դեռևս ոչ մի դատական գործով չենք կարողացել ուղղել՝ առնվազն գերմանախոս երկրում, ոչ մի փաստաբանի օգնությամբ։
Այսպիսով, ինչպես նախկինում, դատարանները ենթադրում են, որ SARS-CoV-2-ը Իսպանական գրիպից ի վեր ամենավտանգավոր սպառնալիքն է։
Դեռևս պնդվում է, որ այս համաճարակային սպառնալիքը հնարավոր է չափել միայն ՊՇՌ թեստերով։
Եվ դեռևս ասվում է, որ mRNA-ի վրա հիմնված COVID-19 պատվաստանյութերը արդյունավետ և անվտանգ են, և որ սա անվիճելի է։
Եվ ամենից առաջ վիճարկվում է, որ սա փորձ է։
Իհարկե, կան նաև այլ խնդիրներ՝ ֆարմակովիգիլանսի ամբողջական բացակայությունը և այն փաստը,
որ այլընտրանքները ամբողջությամբ ճնշվել են։
Բայց դրանք են այն հիմնաքարերը, որոնք, էության մեջ, կազմում են ստերի ցանցը։
Ես նաև աշխատել եմ հարկային վարչարարությունում և որպես հարկային փաստաբան։
Եվ հենց այստեղ է, որ «խաբեության ցանց» տերմինը հարկային խարդախության համար իսկապես կարևոր է։
Հակառակ դեպքում, երբ ընկերությունները խճճված են, պետությանը որևէ դժվարություն չի առաջանում կեղծիքների ցանցը ճանաչելու համար։
Եվ ահա նա ինքն է այն կառուցում և տարիներ շարունակ այն սպասարկում է։
Դա դեռևս իրավիճակն է։
Եվ յուրաքանչյուրը, ով վիճարկում է այս ստերի ցանցը՝ օրինակ՝ Զյուրիխի մի բժիշկ, զրկվել է իր լիցենզիայից։
Քանի որ նա, իր փաստերի իրական գիտելիքի հիման վրա, իր երեք հիվանդների համար տրամադրել է պատվաստումից ազատման վկայագիր։
Եվ ապա Զյուրիխի կանտոնի առողջապահական մարմինները ասում են. «Դու հանցագործ ես, քեզ մոտ հանցավոր էներգիա կա։ Դու
վտանգի տակ ես դնում հանրային առողջությունը։ Մենք հետ ենք վերցնում քո բժշկական պրակտիկայի լիցենզիան։»
Այս մարդը առաջին մի քանի ամիսների ընթացքում ամսական 50 000-ով ավելի պարտք ուներ։
Սա քրեական նշանակության ծանր պատժամիջոց է։
Իմ ասածը այն է, որ այս ստերի ցանցը մինչ օրս ատամներով ու եղունգներով պաշտպանվում է։
Եվ այո, դու դա նշեցիր՝ նոր առողջապահական կանոնակարգերը հստակ նշում են, որ պետությունները պետք է պարտավորվեն
հակազդել բոլոր այն բժիշկներին և մյուս մարդկանց, ովքեր քաջաբար ասում են ճշմարտությունը, և մաքրել սոցիալական մեդիան։
Անցյալ տարի, կամ ավելի ճիշտ՝ Դոնալդ Թրամփի ընտրվելուց հետո, մեծ հույս կար, որ դա կփլուզվի։
Իր առաջին գործադիր հրամաններից մեկում Թրամփը իրականում հայտարարեց Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպությունից դուրս գալու մասին։
Եվ մյուսներն էլ հետևեցին, Արգենտինա։ Եվրոպայում նույնպես այժմ կան երկրներ, որոնք անշուշտ դա անում են։
... Իրոք, Սլովակիան և Հունգարիան նույնպես խիստ մերժում են ԱՀԿ համաճարակային պայմանագիրը։
Եվ այդպիսով կա հույս։
Մյուս կողմից, այստեղ բնականաբար ձևավորվել է պետությունների մի կարտել, որը ամեն ինչ անում է՝ այս օրակարգը առաջ
մղելու համար, ինչը դուք այստեղ ընդհանուր գծերով նկարագրում եք։
Կա՞ որևէ հույս, որ Թրամփը իսկապես կկործանի Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ամբողջ կառուցվածքը։
Կամ արդյոք ավելի հավանական չէ, որ նրանք կդառնան ավելի կախված ավտորիտար ռեժիմներից, օրինակ՝ Չինաստանից, և,
գուցե, ավելի կախված միլիարդատերերի հիմնադրամներից, և հետո նույնը կկատարեն ավելի ծայրահեղ ձևով։
. Լավ, պետք է ասեմ, որ սա բաց է մեկնաբանության համար և, ի վերջո, ենթադրությունների
առարկա է, թե ինչպես կընթանան իրադարձությունները։
Իմ համար դրականն այն էր, որ Թրամփի 20 հունվարի քայլը, երբ նա ստորագրեց գործադիր հրամանագիրը, հետևյալն էր՝
Պետք է ձեռնարկվեն բոլոր պայմաններն ու նախապատրաստական աշխատանքները, որպեսզի Միացյալ Նահանգները դուրս
գա Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունից։
Եվ նա հիմնավորեց դա՝ ասելով, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը առողջապահական ծառայություններ մատուցող,
առողջության ոլորտում ծառայություններ մատուցող կազմակերպություն է։
Մանդատը սահմանված է նրանց սահմանադրության 1-ին հոդվածում։
Նա խախտել է իր պայմանագիրը, ինչը լուրջ պայմանագրային խախտում է, ուստի մենք լուծում ենք պայմանագիրը։
Եվ մենք նույնպես պետք է որդեգրենք այս հիմնական վերաբերմունքը։
Մենք պետք է այս միջազգային կազմակերպությանը նայենք նույն քննադատական հայացքով և քաղաքական գործիչներին հստակ ցույց
տանք, որ սրանք ոչ թե անձնուրաց առողջապահական քարոզիչներ են։
Փոխարենը ֆինանսավորման կառուցվածքը արդեն հստակ ցույց է տալիս՝ ինչպես երևում է գլխավոր էջում, որ ԱՀԿ-ն
մեծապես ֆինանսավորվում և վերահսկվում է իր սեփական շահերով, և որ, հետևաբար, դա շատ մեծ բիզնես է։
Եվ այստեղ մենք պարզապես ստիպված ենք միջամտել և պահանջել, որ մեր քաղաքական ներկայացուցիչները քննադատորեն
ուսումնասիրեն Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ձեռքբերումները, իսկապես նրա ձեռքբերումները։
Այո, նրա առաքելությունն է պաշտպանել առողջությունը, ոչ թե հաստատել դեղագործական արդյունաբերության շահերը։
Հենց այդպես, դա ինձ բերում է իմ հաջորդ հարցին։
Կարելի է ասել, որ օրինականության սկզբունքը կորոնավիրուսի օրոք երբևէ չտեսած չափով տուժել է։
Եվ տարբեր հիմնական իրավունքներ ամիսներ շարունակ սահմանափակվեցին և կասեցվեցին՝ բնականաբար, բոլորը՝ իբրև կյանքի,
անհատի բարօրության և առողջության պաշտպանության նպատակով։
Եվ այն, ինչ իրականում հաստատվեց այն ժամանակ, և ինչի մասին մենք բոլորս դեռ կարող ենք երգել այսօր, և ինչը մինչ օրս տանջում է մեզ,
հենց արտակարգ դրության, մշտական արտակարգ դրության սկզբունքն է։
Այսօր քաղաքականությունը վարվում է հետևյալ մեղեդով՝ այլընտրանք չկա, այլ ճանապարհ չկա, սա արտակարգ իրավիճակ է։
Եվ մենք սա տեսնում ենք ոչ միայն համաճարակում, այլև կլիմայի փոփոխության մեջ։
Մենք կարող ենք սա տեսնել Ուկրաինայում ընթացող պատերազմում։
Եվ դա առաջ է բերում հարցը՝ արդյոք սա նույնպես օրակարգի մի մասն է, արդյոք դրա մեջ մեթոդ կա՞։
. Անշուշտ դրա մեջ մեթոդ կա, երբ մենք նայում ենք ՄԱԿ-ի մակարդակով ընթացող գործընթացներին՝ «Ապագայի պայմանագիր»-ին։
Այստեղ, ամենալայն իմաստով, հաստատվել է հիմնական գաղափարը, որ ՄԱԿ-ին պետք է տրվեն հատուկ լիազորություններ
բոլոր տեսակի արտակարգ իրավիճակներում գործելու համար։
Եթե վերջին չորս տարիներին նայենք որպես փորձառական արժեքներ, շատ հստակ կտեսնենք, թե ինչպես է օրինականության հիմնական սկզբունքը՝
օրինականության և ժողովրդավարության սկզբունքը, մի կողմ է մղվել և փոխարինվել արտակարգ դրության
օրենքով, այսինքն՝ անհրաժեշտությունը օրենք չի ճանաչում։
Այն ամենը, ինչ ծառայում է այս պաշտոնապես հայտարարված նպատակին, թույլատրվում է։
Ես այստեղ սա գրաֆիկորեն պատկերացրել եմ։
Ձախ կողմում դուք կարող եք տեսնել հիմնական գաղափարը, թե ինչպես պետք է գործի իշխանությունների բաժանման վրա
հիմնված պետությունը՝ իր երեք կառավարական ճյուղերով:
Կառավարության, օրենսդիր իշխանության, օրենսդիր մարմնի և դատարանների հետ
Նրանք միմյանցից անկախ են, հավասարակշռում են միմյանց և անկախ տեղեկությունների հիման վրա վերահսկում
ու մոնիթորինգ են իրականացնում միմյանց նկատմամբ։
Եվ հիմա, կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ, ԱՀԿ-ն առաջ է քաշել պնդումը՝
Միայն Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ուղեցույցներին համապատասխանող տեղեկատվությունը
կարող է օգտագործվել կառավարության, խորհրդարանականների և դատարանների կայացրած որոշումների հիմք:
Եվ ես պարզապես պետք է ասեմ սա այստեղ աներկբայորեն։
Ես անցկացրել եմ մոտավորապես 35–40 ամբողջական վարույթներ՝ անօրինական միջոցների դեմ կամ բժիշկների պաշտպանության նպատակով։
Եվ դատարաններից ես անընդհատ լսում եմ՝ ոչ, ձեր փաստերի հայտարարությունները հակասում են
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության ուղեցույցներին։
Պանդեմիայի ժամանակ վճռորոշ գործոնը այն է, ինչը սահմանում են ԱՀԿ-ի փորձագետները և ԱՀԿ-ի կողմից
հավանություն ստացած կառավարության փորձագետները։
Մեզ թույլ չեն տալիս ստուգել դա։
Եվ դա իշխանությունների տարանջատման անջատումն է և, ի վերջո, հիմնական իրավունքների պաշտպանության ամբողջական կասեցումն է։
Այսինքն՝ վերջիվերջո դատարանները այլևս չեն կարող պաշտպանել հիմնարար իրավունքները, եթե անգամ չեն նկատի առնում
փաստերը՝ այն ապացույցների վրա հիմնված փաստերը, որոնք մենք՝ փաստաբաններս, ներկայացնում ենք նրանց։
Դա պարզապես նշանակում է, որ վերջում այս բոլոր պետական լիազորությունները, կարելի է ասել, կախված են Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպության տեղեկատվական թելերից։
Սա է նշանակում, երբ մենք ունենք այսպիսի արտակարգ օրենսդրություն։
Դեմոկրատական վերահսկողության մեխանիզմները պարզապես վերացվում են առողջապահական համակարգի մոնոպոլացման շահերից ելնելով։
Ուստի ընդունված են միայն շատ քիչ արտադրանքներ, և դրանք պետք է օգտագործվեն։
Եվ սա ակնհայտորեն հետապնդում է տնտեսական նպատակներ, այլ ոչ թե առողջության պաշտպանություն։
Եվ դա, իհարկե, ինքնիշխանության սկզբունքի խեղաթյուրումն է, որովհետև, ի վերջո, ինչպես քաղաքացիները զրկվեցին ընտրելու
իրավունքից կորոնավիրուսի համաճարակի ժամանակ, այդպես էլ այժմ ՄԱԿ-ի կողմից ամբողջ պետությունները զրկվում են այդ իրավունքից։
. Լավ, անշուշտ։ Դա է այն, ինչ ուզում էի ասել, մոռացա նշել։
Սա միայն պատասխանատու քաղաքացիների խնդիր չէ. ամբողջ պետությունը դառնում է հոգաբարձության տակ, այսինքն՝ անգործունակ է համարվում։
Երբ նրանցից գողանում են տեղեկատվությունը, նա զրկվում է իր ինքնիշխանությունից։
Եթե նրանց թույլ չեն տալիս դիմել իրենց սեփական նշանավոր գիտնականներին՝
կառավարության փորձագիտական խորհրդում ծառայելու համար։
Եթե պրոֆեսոր Հադիչը ոչինչ չունի ասելու կամ վարկաբեկված է, ապա պետությունը զրկվում է իր գործելու հիմքից։
Եվ դա, իհարկե, առավելագույն սպառնալիք է ներկայացնում պետության գործելու կարողության համար,
քանի որ նրա դերը քաղաքացիների պաշտպանությունն է։
Այն պետք է պաշտպանի քաղաքացիների առողջությունը, և դա կարող է անել միայն անկախ, գիտականորեն հաստատված փաստերի հիման վրա։
Եվ հենց դրա համար է, որ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության այս կանոնների հավաքածուն
Ա-ից Զ թունավոր է և պետք է ամբողջությամբ մերժվի։
Դա հաճելի եզրափակիչ մեկնաբանություն էր ձեր առաջին փուլի ներդրման համար։
Այո, հիմա մենք ցանկանում ենք դիմել պարոն Քրուզեին և մեծ հետաքրքրությամբ լսել նրա տեսակետները։
Այո, եկեք մտնենք այնտեղ։
Ես կարծում եմ, որ այն, ինչ մենք ավելի վաղ քննարկել ենք, մեծ մասը դեռևս արդիական է։
Գլխավոր թեման, իհարկե, հասունությունն է։
Ինչպե՞ս կարող ենք պաշտպանել մեր քաղաքացիական ազատությունները և վերականգնել մեր
անընդհատ քայքայվող իրավունքները առաջիկա տարիներին։
. Այո, նախքան իրական պատասխանը տալը, ես կցանկանայի արտահայտել իմ մեծ օպտիմիզմը, որը բխում է
այն փաստից, որ այստեղ կա ավելի քան 500 մարդ։
Եվ ես կցանկանայի դրա մասին մի փոքր մանրամասնել։
Ես կցանկանայի իմանալ, թե ձեզանից ովքեր են Ավստրիայից։ Խնդրում եմ, մի պահ կանգնեք։
Խնդրում եմ, բոլորը Ավստրիայից։
Այո, դա բավականին հետաքրքիր է։
Ովքեր իմ տեսակետը չեն կիսում, կարծում եմ, որ կարող եմ տեսնել մոտավորապես 90 տոկոսը։ Շնորհակալություն, որ ոտքի ելաք։
Բայց հիմա, իհարկե, հաջորդ հարցը։
Ովքե՞ր են ճանապարհորդել Լիխտենշտեյնից։
Ուրախ եմ ողջունել Լիխտենշտեյնից այստեղ ժամանած բոլոր մարդկանց։ Շատ շնորհակալ եմ։
Շնորհակալություն։
Այդ դեպքում թույլ տվեք հարցնել՝ ո՞վ է Գերմանիայից երկար ճանապարհ անցել։
Խնդրում եմ կարճ ժամանակով ոտքի կանգնել։ Լավ է, սա Գերմանիայից մոտ 50-ն է, իսկ նախկինում Լիխտենշտեյնից եղել է մոտ 30-ը։
Եվ հիմա Շվեյցարիայից։ Կարո՞ղ եմ խնդրել նրանց, ովքեր այստեղ են ժամանել Շվեյցարիայից, մեկ ակնթարթ կանգնել։
Լավ է, այո, ճիշտ է, շնորհակալություն։
Եվ սա իմ պատասխանի առաջին մասն է։
Մեկ պատասխան, որը մենք բոլորս կարող ենք տալ ինքներս մեզ, այն է, որ մենք միայնակ չենք և միասին աշխատում ենք։
Այս դահլիճը լեփ-լեցուն է Ավստրիայից, Լիխտենշտեյնից, Շվեյցարիայից և Գերմանիայից եկած մարդկանցով։
Դու լուծումն ես, մենք բոլորս լուծումն ենք, հիանալի է!
Մեծահասակության թեմային անդրադառնալու համար։
Պատասխանատու մարդը, բացատրեցի ես, այն է, ով կարող է հասկանալ ոչ միայն իր գործողությունների, այլև իր անգործության հետևանքները։
Նա գիտի, որ եթե ոչինչ չանի, ապա ապագայում իր իրավունքները նույնպես կհանեն, ինչպես անցյալում են հանել։
Մենք տեսել ենք, որ մարդկային արժանապատվությունը քարե վրա գրված չէ, չնայած որ, ինչպես ենթադրվում է, այն հավերժորեն
ամրագրված է Գերմանիայի Հիմնական օրենքի 1-ին հոդվածում։
Սա նշանակում է, որ մենք պետք է շարունակենք ակտիվորեն պաշտպանել մեր իրավունքները և չպետք է լռենք։
Սա ներառում է վերջին չորս տարիների ընթացքում մեզ հետ կատարվածի վերաբերյալ բյուրեղյա պարզ պատկերացում ունենալը։
Պետք է հասկանանք, որ մեզ համակարգված, համակարգված և անընդհատ խաբել են։
Եվ պետք է նշենք, որ նույնիսկ այսօր պետության բարձրագույն իշխանությունները դեռևս ամուր բռնած են այս ստերի
ցանցը և շարունակում են հետապնդել ու պատժել այն բժիշկներին, ովքեր ճիշտն են ասում և ճիշտն են անում։
Եվ մենք բոլորս պետք է միասին կանգնենք դրա դեմ և ակտիվորեն օգնենք այս բժիշկներին, այս քաջ մարդկանց մեր ձայներով։ Շնորհակալություն։
Ես հայտնաբերել եմ իսկական արտակարգ իրավիճակ։
Մեր հարգարժան գործընկեր, դոկտոր Շարոնը, ով աշխատում է դեռահասների հոգեբուժության ոլորտում, նշեց արտակարգ իրավիճակ։
Եվ ես իմ իրավաբանական ընկերությունում հայտնաբերել եմ արտակարգ իրավիճակը։
Մարդիկ հեղեղում էին իմ մուտքը, և ես անգամ չէի կարողանում պատասխանել էլեկտրոնային նամակներին։
Այնտեղ հայտարարվել էր արտակարգ դրություն, քանի որ պետությունը խաբել էր ողջ բնակչությանը և զրկել նրանց հիմնական իրավունքներից։
Մենք պետք է բարձրացնենք մեր ձայները այստեղ։ Մենք ոչ մի պարագայում չպետք է թուլանանք։ Սա մեկնարկային կետն է։
Ես նաև կցանկանայի նշել, թե ինչպես ենք մենք դա անելու։
Կան հազար տարբեր եղանակներ։
Նրանք ունեն իրենց սեփական ճանապարհը։ Նրանք ունեն իրենց սեփական միջավայրը։ Նրանք ունեն իրենց ուժեղ կողմերն ու հմտությունները։
Մի՛ կարծեք, թե միայն մեկ ստորագրահավաք կա։ Մի պահից կհիշատակեմ մի քանի ստորագրահավաքներ։
Փոխարենը, դու լուծումն ես։ Սա հենց առաջին բանն է, որ ուզում էի ասել։
Լավ, հիմա կարող եմ ավելի կոնկրետ լինել։
Մի կարճ հարցում ձեզնից, գուցե՞
Դա շատ հետաքրքիր է։
Երկրորդ փուլը նախատեսված է ավելի շուտ դասախոսության տեսքով, քանի որ լուծումները նույնպես պահանջում են խիստ բացատրություն։
Առավելագույնը, գուցե հարց հիմնական իրավունքների վերաբերյալ, քանի որ դուք նոր եք դա նշել։
Շատ մարդիկ այժմ զգացել են անհավանական աստիճանի հաշտվածություն, ոչ միայն ձեր նշած մասնագիտություններում,
այլև, իմ կարծիքով, ընդհանուր բնակչության շրջանում։
Եվ շատերը ինչ-որ կերպ չէին կարողանում ճանաչողականորեն ընկալել այն փաստը, որ նրանց ասել էին
մեկ բան, իսկ նրանք ընկալել էին լրիվ այլ բան։
Ես կարծում եմ, որ դա մեծ խթան տվեց քաղաքական անտարբերությանը։
Արդյո՞ք սա ավելի շատ վերաբերում է հասունություն վերականգնելուն՝ լուծում գտնելու նպատակով, թե՞ ավելի շատ
քաղաքականության նկատմամբ վստահություն վերականգնելուն։
Կամ գուցե սա մի ամբողջովին այլ ճանապարհ ընտրելու և ասելու հարց է՝ «Մենք այստեղ այլևս քաղաքականությանը
չենք հավատում, նրա ասածներին այլևս չենք հավատում»։
Մենք, կարելի է ասել, մեր սեփական ճանապարհով ենք գնում՝ ցանցավորման միջոցով։ Հիմնարար մակարդակի աշխատանք, ինչ էլ որ դա նշանակի։
Ես հեղափոխությունների կամ նման որևէ բանի մասին չեմ խոսում։
Ես նկատի ունեմ միայն ցանցային կապերի կառուցումը որպես ակտիվ քաղաքացիական դիմադրություն։
Ի՞նչ մոտեցում է?
. Այո, ներկա քաղաքականությունը մեր ընտրությունների, մեր քաղաքացիների ընտրությունների արտացոլումն է։
Ուստի մենք պետք է սկսենք մեր մարդկային եղբայրներից և քույրերից։
Մենք ժողովուրդն ենք։ Դա նշանակում է համոզել մեր հայրենակիցներին։
Մեր գործը քաղաքականության նկատմամբ վստահություն վերականգնելը չէ, այլ ընտրել այն քաղաքական գործիչներին, որոնց վստահում ենք։
Եվ նրանք պետք է ապացուցեն, որ արժանի են մեր վստահության։
Սա մեկնարկային կետն է։
Այնուհետև, հիմնարարորեն, մենք պետք է հասկանանք, որ:
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր մենք սովորել էինք, որ մեզ տրվում են հիմնական իրավունքներ։
Մենք ստիպված էինք շատ աշխատել՝ մեր բարգավաճման հիմքերը կառուցելու համար։
Մեզ միայն անհրաժեշտ էր ավարտել մեր ուսուցումը և կատարել մեր աշխատանքը հմտորեն ու եռանդունորեն։
Բայց երբեք վիճարկման առարկա չէր, որ մենք պետք է դուրս գայինք փողոցներ։
Մեր մտքով երբեք չէր անցնի, առնվազն իմ մտքով, նման ելույթներ ունենալն ու հանրահավաքներին մասնակցելը։
Եվ, ցավոք, մենք ստիպված ենք շարունակել հոգ տանել նրանց մասին, մինչև վերականգնվեն մեր հիմնարար իրավունքները։
Սա նշանակում է, որ մենք պետք է իրականացնենք պարադիգմայի փոփոխություն։
Մենք պետք է պահանջենք քաղաքական գործիչներից մեր հիմնարար իրավունքները և վերականգնենք դրանք։ Եվ մենք դա կանենք ստորից վեր։
Եվ հիմա ես շատ կոնկրետ կլինեմ։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության և առողջապահական կանոնակարգերի փոփոխությունների հետ կապված կա կոնկրետ ամսաթիվ։
Ես դա արդեն նշել էի՝ հուլիսի 19-ին։
Եթե մինչ այդ մեր կառավարությունները չեն առարկել այս փոփոխություններին՝ այսինքն՝ Ջենևայում Առողջապահության
համաշխարհային կազմակերպությանը առարկության հայտարարություն չեն ներկայացրել, ապա այդ
փոփոխությունները կդառնան իրավաբանորեն պարտադիր։
Այնուհետև ամեն ինչ կավարտվի վերագնահատմամբ։ Այնուհետև Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությունը դա կընդունի որպես ազդանշան։
Այո, նրանք համաձայն են անցյալի հետ։ Հիմա պետք է մի փոքր ավելի սեղմել պտուտակը։
Դա այն հաղորդագրությունն է, որը հասնում է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությանը։
Դա նշանակում է, որ առաջին հերթին մենք պետք է մեր էներգիան կենտրոնացնենք՝ ապահովելու համար, որ տեղական, քաղաքային,
տարածաշրջանային և ազգային մակարդակների քաղաքական գործիչները հասկանան, որ այստեղ մենք պետք է հստակ դիրքորոշում հայտնենք։
Կան տարբեր ստորագրահավաքներ։ Ավստրիայում, Վորարլբերգում, մեկը երեկ ներկայացրեց մի կին, որը դա անում է Ավստրիայի համար։
Շվեյցարիայում մենք ունենք «Ազատ Շվեյցարիա» Գործողության Միությունը։
Ես նույնպես աջակցում եմ այս գործողությունների դաշինքին՝ դասախոսություններով և ներդրումներով։
Մենք երկու ամիս առաջ ստորագրահավաք սկսեցինք։
Այս ստորագրահավաքի նպատակը պատգամավորներին հունիսին իրենց ամառային նստաշրջանի ժամանակ՝ երբ շտկումները քննարկվելու են
Շվեյցարիայում, ուղարկել մի ազդանշան, որը նրանք երբեք չեն տեսել։
Այսինքն՝ 100 000 ստորագրություն; մարդիկ, որոնք ասում են՝ մերժեք այս առողջապահական կանոնակարգերը! Նախ ուզում ենք քննություն!
Դա հնարավոր քայլերից մեկն է, հնարավոր գործողություններից մեկը։
Դու պետք է ստիպես, որ քեզ լսեն։ Մի՛ երբեք մտածիր, թե դա անիմաստ է։
Չգիտեմ, Շարոնն էլ հենց նոր դա ասաց։
Ի՞նչ կլիներ՝ չգիտենք, թե ինչ կլիներ, եթե 2020, 2021, 2022 թվականներին ոչ ոք փողոցներ չվերջեր։
Երբեք մի թույլ տուր, որ որևէ մեկը քեզ ասի, թե դա անիմաստ է։
Նրանց հարյուր հազարավորներ էին Վիեննայի փողոցներում։
Եվ հենց այս նույն տրամաբանությամբ մենք պետք է մեր ձայնը լսելի և հասկանալի դարձնենք։
Մեր ունեցած բոլոր տարբերակները, որոնք ի վերջո հաշվի են առնվելու։
Գրեք նամակներ, ստորագրեք ստորագրահավաքներ։
Ի դեպ, «Ազատ Շվեյցարիայի Գործողությունների Դաշինք»-ին հնարավոր է նաև արտերկրից միանալ։
Եվ կիսվեք տեղեկություններով ձեր շրջապատի մարդկանց հետ։
Ես բժիշկներից անընդհատ լսում եմ, որ առողջական խնդիրներ ունեցող մարդիկ շատ ընդունողական են հասկանալու, թե
որտեղից են առաջանում այդ խնդիրները և ով կարող է օգնել նրանց։
Թող մենք լինենք նրանք, ովքեր կտրամադրեն այս օգնությունը։
Եվ այդպես մենք կշարունակենք մարդկանց մեր կողմ բերել։
Ես չեմ ուզում փչացնել ձեր զվարճանքը և խնջույքի փչացուցիչը լինել։
Պարզապես երբ այստեղ խոսում ենք այս հարցերի մասին, այն, ինչ դու հիմա ասում ես, սենյակում բոլորը
կուրորեն կհամաձայնեն։ Եվ դա բոլորը տրամաբանական է։
Եվ մենք այստեղ ենք մի որոշակի համայնքում։
Իհարկե, երբ դու նման բան ես ասում, դա նման է գնդիկների լողավազանին։
Ես նկատի ունեմ, այնտեղ որևէ հակասություն չեք գտնի։
Դա լիովին նորմալ է։ Դա նույնպես արդարացված է։
Միակ մեծ խնդիրը ստիգման է, բացառումը։
Այստեղ նստած բոլորը նման միջոցառումներում արդեն ունեցել են այս փորձը։ Կամ, իմ կարծիքով, մեծամասնությունը։
Վերջիվերջո, մենք էլ, որովհետև կորոնայից հինգ տարի անց, ցավոք, մենք բոլորս դեռևս ավելի-քիչ իրար մեջ ենք։
Այսպիսով, գոյություն ունի լուռ մեծամասնություն, որը, ցավոք, այս պահին դեռևս որոշում է
ընտրությունները։ Եվ դուք չեք կարող նրանց հետ կապ հաստատել։
Հենաշարը հանրային լրատվամիջոցն է։
Հենաշարժը հանրային դաշտում, տարբեր ոլորտներում, մշակութային հատվածում և այլուր այս լռության սպիրալն է, որտեղ ամեն
ինչ, ինչ այստեղ ասում և անում ենք, դեռևս մղվում է կոնսպիրոլոգիական անկյուն և կոնսպիրոլոգիական տեսաբանների անկյուն։
Եվ ամեն ինչում, ինչ դուք ասում եք, մեծ մարտահրավերը հետևյալն է՝ ինչպես ենք մենք ճեղքելու այս պատը դեպի արտաքին աշխարհ։
Քանի որ, թեև հաճախ չենք ուզում դա լսել, տխուր ճշմարտությունն այն է, որ մեզ որպես մի տեսակ սեկտա մարգինալացնում են։
Չնայած, իհարկե, մենք իրականում աշխատում ենք օբյեկտիվ փաստերի, անվիճելի փաստերի հետ։
Հակառակ կողմից տարբերվող՝ նրանք ստում են, խաբում են, օգտագործում են կեղծ տեղեկություններ։
Մենք ունենք իրական տեղեկատվությունը։ Դեզինֆորմացիան գտնվում է մյուս կողմում։
Բայց հանրային ընկալման մեջ մեզ ներկայացնում են այնպես, կարծես մենք դեռ «խելագարներն» ենք։
Ինչ կարելի է անել այս իրավիճակից դուրս գալու համար?
Քանի որ ես տեսնում եմ շատ մեծ խնդիր՝ հատկապես ապագայի առումով, որ այս պահին կարող է շատ ավելին լինել՝ այս
ապատեղեկատվությունն ու այս ցենզուրան խթանելու համար։
Բանալի բառեր՝ ԵՄ, Թվային ծառայությունների մասին օրենք։ Էրվինը նշեց այն սկզբում։
Ինչ կարելի է անել, որպեսզի այն, ինչ դուք հիմա ճիշտ եք կազմել, ճիշտ փոխանցվի նրանց, ովքեր դեռևս տեղյակ չեն խնդրի մասին?
Մեր փուչիկից դուրս
Ես չեմ կարող բոլորի անունից խոսել։ Բայց վերջին երեք-չորս տարիների ընթացքում ես միշտ փորձել եմ առաջնորդվել մեկ
սկզբունքով։ Այն է՝ որտե՞ղ է հակառակորդի պատը ամենաթույլ։
Եվ այնտեղ ես տվեցի ամեն ինչ։ Ես տվեցի ամեն ինչ։ Եվ ես չդադարեցի։
Եվ հենց դրա համար ոչ միայն քրեական հաղորդագիր է ներկայացվել Swissmedic-ի դեմ, այլև
տեղի է ունեցել ամբողջական վերաթողարկում 2.0։
Ես ամբողջ թիմին ասացի՝ մենք դրան մեջ ավելի շատ ջանք կդնենք, այն դարձնենք ավելի լավ, ավելի սուր։
Եվ մենք անցկացնում ենք մամուլի ասուլիս, որը Շվեյցարիայում երբեք չի տեսվել։
Ի դեպ, պրոֆեսոր Մարտին Հադիչը նույնպես այստեղ ներկա էր և օգնեց, ինչպես նաև պրոֆեսոր Անդրեաս Զոննիչսենը։
Եվ այս ամբողջ ստերի ցանցի ամենաթույլ կետը, որը դուք կարող եք անվիճելիորեն բացատրել ցանկացած մանկապարտեզի
դաստիարակչուհու, խմբագրի կամ պատգամավորի մեկ րոպեում, իմ կարծիքով՝ այս բոլոր փոփոխված mRNA-ի համատեքստում, այս է՝
Անվիճելի և աներկմտելի է, որ երբ այս նյութերը ներդրվեցին, չկային որևէ ուսումնասիրություններ, որոնք թույլ տային
գնահատել դրանց միջնաժամկետ և երկարաժամկետ ազդեցությունները, հատկապես վնասակար կողմնակի ազդեցությունները։
Սահմանմամբ սա նշանակում է, որ նյութը մտցվել է կույր ձևով։
Փուլ 3-ի ուսումնասիրությունը դեռ չի ավարտվել։ Այն անցկացվել է իրական ժամանակում։
Սա նշանակում է, որ ամբողջ հանրությունը ենթարկվել է փորձարկման։
Սա այն կետն է, որին պետք է հասնեք զրույցում։
Համաձայն եք ինձ հետ՝ հարցրեք ձեր գործընկերներին, թե՞ ունեք ապացույցներ, որ 2020 թվականի դեկտեմբերին
ներկայացվել են ուսումնասիրության առաջարկություններ երեք, չորս կամ հինգ տարվա հեռանկարով:
Այդ դեպքում խնդրում ենք ցույց տալ մեզ այդ ապացույցը։
– Չկա։
Եվ հիմա գալիս է դրա իրավական մասը, որին ես միայն նախորդում անդրադարձել էի, բայց այն նշել էի։
Սա պարտադիր միջազգային իրավունք է և պարտադիր սահմանադրական իրավունք։
Սա, կարճ ասած, մարդկանց վրա փորձարկումներ անցկացնելու բացարձակ արգելքն է առանց նրանց լիակատար տեղեկացվածության և համաձայնության։
Մարդկանց տրամադրվելիք առնվազն հիմնական տեղեկատվությունը կլիներ՝ «Ներողություն, մենք չգիտենք, թե ինչ արդյունք կլինի»։
Սա փորձարկում է։ Մենք հույս ունենք, որ այն լավ կլինի; մենք հավատում ենք, որ այն լավ կլինի։
Այնուամենայնիվ, մենք որևէ խոստում տալ չենք կարող։
Պետք է առնվազն ինչ-որ բան տրվեր։
Եվ մինչ օրս այս կարևոր տեղեկությունը ճնշվում է, չխոսենք արդեն մյուս բոլոր տեղեկությունների մասին։
Եվ դա ինձ համար ամենաթույլ կետն է։
Ամենաթույլ կետը, որը խնդրում եմ հաշվի առնել, եթե երբևէ հնարավորություն ունենաք մասնակցել քննարկման պանելին,
հեռուստատեսությամբ հանդես գալ կամ ուրիշների հետ զրուցել։
Դուք միակ մարդն եք և զգում եք մեծ նյարդային ճնշում, ապա փաստական մակարդակում և իրավական մակարդակում անվիճելի եք։
Դա իմ առաջարկությունն է, փաստարկ, որը ես ձեզ տալիս եմ՝ հաշվի առնելու համար։
Քանի որ այդ ժամանակ աշխարհը կիմանար, թե ինչ մեծ հանցագործություն էր կատարվել բոլորի նկատմամբ։ Մի կողմից նրանք, ովքեր առանց
տեղեկացված համաձայնության ստացան այդ նյութերը, և մյուս կողմից նրանք, ովքեր ենթարկվեցին խտրականության, քանի որ չստացան դրանք։
Գտիր քո տեղը, որտեղ ասում ես՝ «Սա իմ կետն է, որտեղ գիտեմ, որ հակառակորդի պատը ամենաթույլն է կամ մեր
քարտերը ամենաուժեղն են», և շարունակիր առաջ գնալ։
Սրանք բոլորը, կարելի է ասել, անտեսանելի պատեր են։
անցիր դրանց միջով։ անցիր դրանց միջով և շարունակիր՝ լիովին անտարբեր, խաղաղ, պարզ ու հումորով։
Դա նույնպես հաճելի եզրափակիչ մեկնաբանություն է։ Շատ շնորհակալություն։
Սիրելի դիտողներ, Դորնբիրնում տեղի ունեցած այս միջոցառման հետագա հաղորդումները արդեն կարող եք դիտել HOCH2.TV-ում։
Դուք կգտնեք այս ծրագրի հղումները ստորև։
Ցանկանում ենք օգտվել այս հնարավորությունից՝ շնորհակալություն հայտնելու HOCH2.TV-ին նրանց գերազանց համագործակցության համար։