Ing tanggal 29 Maret 2025, Kulturhaus Dornbirn nganakake acara "Kamardikan & Nentokake Diri – Warga sing
Bertanggung Jawab" kanthi sumbangan wigati babagan pamrentahan hukum, kedaulatan, lan dhuwit tunai.
Acara kasebut diselenggarakaké déning Akademi Pangembangan Pribadi ing Dornbirn.
HOCH2.TV uga ngrekam lan nyunting laporan iki.
– Dina iki, Kla.TV nampilake Philipp Kruse babagan topik: Regulasi WHO: "Toxic saka A nganti Z lan kudu ditolak sakabehe!"
Bagéan 1: Masalah
Saiki aku pengin ngajak Pak Kruse dadi pembicara kapindho. Seneng sanget sampeyan ana ing kene.
Inggih, Pak Kruse, kita nembe krungu pangantar Mbak Tagberger babagan sertifikat vaksinasi elektronik.
Secara prinsip, iku pas banget karo bahan pelajaranmu.
Dadi nalika sampeyan ndeleng akibat sakabèhé saka Corona, sampeyan kudu ngomong manawa menawa dieling-eling
maneh iku kaluputan gedhé, serangan skala gedhé marang hak nentokaké dhéwé saka warga sing tanggung jawab, ta?
Mesthi. Kedewasaan iku irah-irahan acara dina iki.
Kula badhé nyarios sakedhap babagan soko sing sampun kasebut déning panitia, Erwin Rigo.
Saiki, umur sah miturut undhang-undhang kita sejatine mung ateges wis tekan umur.
Nanging ing mburi iki ana – kaya sing wis bener dituduhake – pamahaman sing luwih maju sing dibentuk dening Immanuel Kant.
Kedewasaan ing tegesé: bisa ngomong kanggo dhéwé, melu njupuk keputusan politik.
Lan Kant nempatake kematangan iki ing konteks Pencerahan.
Pencerahan iku metué manungsa saka kahanan durung dewasa sing ditetepaké dhéwé.
Kanthi cara iki, dhèwèké nyatakake yèn kahanan asli manungsa sejatine iku durung mateng lan
yèn dhèwèké kudu dhisik ngupaya supaya mateng.
Dheweke kudu kerja keras kanggo iku, dheweke kudu latihan kanggo iku.
Amarga kedewasaan mesthi ana gandhèngané karo prasyarat pangadilan sing sehat – yaiku kemampuan kanggo
ngevaluasi kanthi bener akibat saka tumindak dhéwé.
Lan saiki kita nemokake awake dhewe ana ing kahanan sing banget angel, amarga fakta-fakta dhasar – sing sakjane dadi prasyarat
kanggo nggayuh putusan sing wajar – wis dimonopoli lan diparingi kanthi seragam saka ndhuwur
nganti ngisor sajrone sakabehe periode krisis iki.
Pungkasané diatur déning WHO lan disaluraké siji-siji marang pamaréntah lan liwat pamaréntah.
Bener, aku kepengin nyelak ing kene, amarga kuwi pancen intine.
Kedewasaan mbutuhake kabebasan milih, lan kabebasan milih uga mbutuhake kemampuan kanggo
nimbang pilihan-pilihan lan cara tumindak sing beda.
Nanging nalika, kaya sing kita alami wektu semana, meh ora ana alternatif sing ditetepake saka ndhuwur.
Nalika padha kandha: Iki virus sing mateni, lan sapa waé sing ngomong kosok baline iku goroh.
Nalika dikandhakake yèn tes-tes mau bisa dipercaya lan aman.
Nalika padha kandha: Kita duwe vaksin ing kene sing mesthi nglindhungi sampeyan.
Lan yen kowe kandha: langkah-langkah iki efektif, lan sapa waé sing nentang kuwi, bisa
diomongaké, padha ndadékaké dhéwé dadi mungsuhé rakyat.
Banjur ora ana pitakon bab kematangan utawa kamardikan diri.
Lan iki ora mung ditrapake ing siji negara.
Wektu kuwi pancen ditrapake sacara global saka ndhuwur mudhun, kaya sing kowe kandha.
Lan kuwi pancen masalah sing saiki dikarepake WHO, lan isih digusahake.
Dheweke ora nate ngcritik awake dhewe marang periode kuwi, malah kosok baline.
Dheweke pancen nyoba ngowahi iki dadi prinsip sing isih ditrapake nganti saiki.
Tembung kunci: kontrak pandemi, ya?
Ya, bener.
Dadi monopoli informasi iki tetep ana sajrone krisis coronavirus sakabehe.
Iki wis ana suwé banget lan saktenané wis dikembangaké déning WHO sajrone 10 nganti 15 taun kepungkur.
Lan prinsip dhasar iki, kanthi irah-irahan 'Infodemics' , bakal diukir ing perjanjian pandemi – sing isih kudu
dirundingaké – lan uga ing amandemen Peraturan Kesehatan Internasional sing wis dirundingaké lan disepakati.
Iki ateges kita wis ngalami proses panyementaan utawa formalizasine saka apa sing wis kita alami saiki.
Iki ateges, mesthi wae, manawa kita ora bisa ngarep-arep apa-apa kajaba diskusi sing mbukak, manawa kita bakal krungu macem-macem
posisi lan nduwé debat bebas ing akademia – malah kosok baline:
Bakal ana monopoli sing luwih gedhé, saéngga ngremehake kemampuan warga kanggo nggawe pertimbangan lan kedewasaané.
Ana unsur liya sing penting banget, yaiku pengaruh rasa wedi lan skenario ancaman.
Kabeh wong ngerti yen rasa wedi nduweni efek sing banget-banget ngalangi pamikiran bebas.
Lan pas wektu kuwi kemampuan kanggo tumindak kanthi rasional dhéwé dadi lumpuh.
Lan ing kéné kita bisa bali marang Kant lan panemune sing asli yèn pancèn kamatangan sing kudu dilatih.
Kowe kudu aktif nggoleki informasi iki.
Kowe kudu nyoba ndeleng kanthi kritis ing balik layar lan banjur duwe keberanian kanggo tumindak.
Kant wis ngenali iki kanthi bener banget.
Sampeyan banjur kudu nduwé kawani tumindak miturut kuwi, sanajan dadi rada ora nyaman.
Lan kuwi mung pitakon babagan latihan.
Saiki kita wis duwe kasempatan sinau babagan iku sajrone patang taun kepungkur.
Kita wis divaksinasi nglawan iki lan kudu nggawe iki luwih cetha ing mangsa ngarep miturut
perjanjian pandemi iki – supaya bisa nyegah.
Pak Ghebreyesus, kepala WHO, sadurunge wis ngrancang supaya perjanjian pandemi bisa
"ditandatangani lan disegel" ing taun 2024.
Untunge, aku bakal ngomong, iki nganti saiki durung kasil.
Nanging kita bisa weruh ing kene yèn agenda kuwi terus lumaku kanthi gumbira.
Poin-poin kunci kanggo taun 2025 mula nunjukake arah sing cetha.
Ing kéné, saben upaya ditindakaké kanggo nglatih apa sing ora bisa dihindari, bisa diomongaké.
Apa sejatine maknane perjanjian pandemi iki lan, luwih saka kabeh, owah-owahan ing peraturan kesehatan internasional kanggo
kabebasan saben individu, kayata nglirwakake Kode Nuremberg, perawatan wajib, ora ana maneh
kabebasan milih babagan vaksinasi, lan sapiturute?
Apa akibaté saka iki?
Ya, sampeyan nyebutaké ambruké sejati saka kamulyan sing wis kita alami sajrone patang taun kepungkur, sing saiki wis mapan.
Wong-wong dipeksa tetep ing pepeteng bab kasunyatan yèn zat-zat iki pancèn durung dingerteni lan durung dites.
Nalika padha dikenalké, durung ana data ilmiah sing bisa ngomong: padha efektif, padha aman.
Iku sawijining eksperimen klasik.
Lan data iki, zat-zat iki, wis dipresentasikake kaya-kaya persis padha aman lan efektif kaya kabeh vaksinasi normal liyane.
Iku penipuan.
Lan yen sampeyan saiki nganggep menawa iki mung sawijining eksperimen, mula minangka pengacara sampeyan kudu ngerti yèn
nindakake eksperimen pancèn dilarang miturut Kode Nuremberg amarga kahanan kejem sing kedadeyan nalika Perang Donya II.
Iki hukum internasional sing wajib!
Delengen sepira lega atiné wong-wong kéné, padha tepuk tangan, senajan aku mung nyatakaké sing wis cetha.
Iki hukum internasional sing mengikat, para ibu lan para bapak.
Iki kasebut ing Artikel 7 saka Kovenan HAM PBB babagan Hak Sipil lan Politik. Lan Artikel 4 banjur nyatakake:
Aturan wajib iki tetep ditrapake sanajan ing wektu pandemi sing wis diumumake sacara
resmi lan bisa ngancam nyawa sakabèhé bangsa.
Dadi kuwi aturan sing tanpa pangecualian, kanthi tembung liya.
Lan pelanggaran massal marang aturan iki banjur dadi kejahatan nglawan kemanusiaan miturut Statuta Roma.
Ing kene kita ana ing skenario agung iki.
Ya, ana aspek liya sing kudu dipikirake.
IGV wis luwih adoh ing peraturané.
Dadi ora mung babagan aspek medis.
Contone, iku nemtokake yen pamarentah kudu tumindak nglawan disinformasi – utawa apa wae tegese.
Dadi kuwi ateges ana watesan ing kabebasan nyatakake pendapat lan hak-hak dhasar liyane.
Banjur kanggo sapa waé sing ngritik iki, sing nglairaké hak-haké, sing nyatakaké kritik marang pangembangan iki.
Kita kudu ndeleng dhisik bab kuwi.
Dadi iki ora mung diktator kesehatan sing direncanakake ing kene, nanging uga sing meh tekan makna harfiah saka istilah diktator.
Utawa apa aku wis nyalahgambarke kuwi?
Bener tenan.
Lan WHO lagi mimpin kéné ing babagan sing sejatine mung jaring goroh.
Lan aku wis nyathet ing kene poin-poin paling penting saka jaring-jaring goroh iki, sing ora nyakup kabeh nanging paling
penting, lan sing durung bisa kita benerake ing siji perkara ing pengadilan – paling ora ing negara sing
nganggo basa Jerman – kanthi pitulungan pengacara apa wae.
Dadi, pengadilan isih nganggep yèn SARS-CoV-2 iku ancaman paling mbebayani wiwit flu Spanyol.
Isih dianggep manawa ancaman epidemi iki mung bisa diukur nganggo tes PCR.
Lan isih diomongake yen vaksinasi COVID-19 adhedhasar mRNA iku efektif lan aman, lan iki ora bisa dipertanyakan.
Lan ing ndhuwur kabeh, ana sing mbantah manawa iku sawijining eksperimen.
Mesthi wae ana masalah liyane: ora ana pharmacovigilance sakabehe lan uga kasunyatan manawa alternatif wis ditindhes sakabehe.
Nanging kuwi dhasar saka omah goroh sejatine.
Aku uga wis makarya ing administrasi pajak lan dadi pengacara pajak.
Lan ing kono istilah 'jaringan goroh' pancen penting banget kanggo penipuan pajak.
Kosok baline, negara ora ana kesulitan babar pisan kanggo ngenali jaring goroh nalika perusahaan-perusahaan padha nyawiji.
Lan ing kene dheweke mbangun siji dhewe lan ngrawat pirang-pirang taun.
Kahanan kuwi isih kaya ngono.
Lan sapa waé sing nentang jaring-jaring goroh iki – umpamané dhokter ing Zurich – lisènsiné wis dicabut.
Amarga, kanthi ngerti saktenané, dhèwèké maringi sertifikat bebas vaksinasi marang telung pasiené.
Lan banjur panguwasa kesehatan Kutha Zurich kandha: "Kowe iku kriminal, kowe nduwé energi kriminal. Kowe ngancam kesehatan
umum. Kita mbatalaké lisènsi kowe kanggo praktik kedokteran."
Wong iki nduwé utang luwih 50.000 saben wulan sajrone sawetara wulan pisanan.
Iki paukuman abot sing nduwèni wigati pidana.
Maksudku yaiku jaring goroh iki isih dipertahanake nganti saiki kanthi kuku lan untu.
Lan ya, kowe wis nyebutake: peraturan kesehatan anyar kanthi cetha nyatakake yen negara-negara kudu komitmen kanggo
nglawan kabeh dhokter lan wong liya – sing kanthi wani ngomong bebener – lan kanggo ngresiki media sosial.
Taun kepungkur, utawa luwih tepaté sawisé Donald Trump kapilih, ana pangarep-arep gedhé yèn iki bakal remuk.
Ing salah siji saka prentah eksekutif pisanané, Trump saktenané ngumumaké mundur saka WHO.
Lan liyane padha niru, Argentina. Ing Éropah uga, saiki ana negara-negara sing pancen nindakake.
... Bener tenan, Slowakia lan Hongaria uga kanthi tegas nolak perjanjian pandemi WHO.
Mula ana pangarep-arep.
Ing sisih liya, sawijining kartel wis kabentuk kanthi alami ing kene saka negara-negara sing nindakake apa wae
sing bisa kanggo nglaksanani agenda iki – sing sampeyan gambarke ing kene kanthi garis besar.
Apa ana pangarep-arep yèn Trump pancèn bakal ngancuraké kabèh struktur WHO?
Utawa apa luwih kamungkinan yèn padha bakal malah luwih gumantung marang rezim otoriter kaya ta China, lan mbok menawa
malah luwih gumantung marang yayasan milyarder, banjur nindakake bab sing padha kanthi wujud sing luwih ekstrim?
Ya, aku kudu ngomong yèn iki kabuka kanggo interpretasi lan pungkasané mung spekulasi
babagan kepiye carané kahanan bakal lumaku.
Kanggo aku, bab positif saka tumindaké Trump tanggal 20 Januari, nalika dhèwèké nerbitaké prentah eksekutif, yaiku:
Kabeh kahanan lan persiapan kudu disiapake supaya Amerika Serikat bisa mundur saka WHO.
Lan dhèwèké mbeneraké kuwi kanthi kandha, sakjatiné, yèn WHO iku panyedhiya layanan kesehatan,
sawijining organisasi layanan ing babagan kesehatan.
Mandat kasebut ditemtokake ing Artikel 1 saka konstitusié.
Dheweke wis nglanggar kontraké, pelanggaran kontrak sing serius, mula kita mbatalaké kontraké.
Lan kita uga kudu nampa sikap dhasar iki.
Kita kudu ngadhepi organisasi internasional iki kanthi sikap kritis sing padha lan nerangake marang para politikus manawa
iki dudu para penginjil kesehatan sing tumindak tanpa pamrih.
Nanging, struktur pendanaan wis cetha nuduhaké – kaya sing katon ing kaca ngarep – yèn WHO dibiayai lan dikontrol akèh déning
kapentingan WHO, lan mulané iki dadi bisnis sing gedhé banget.
Lan ing kéné kita mung kudu campur tangan lan njaluk wakil-wakil politik kita supaya mriksa
kanthi kritis prestasi-prestasi nyata saka WHO.
Ya, misiné yaiku nglindhungi kesehatan, dudu kanggo mastèkaké kapentingan industri farmasi.
Pancen, sing nggawa aku menyang pitakonanku sabanjure.
Bisa diomongake yèn panguwasa hukum wis luwih parah dirusak ing mangsa koronavirus tinimbang sadurungé.
Lan macem-macem hak dhasar diwatesi lan ditangguhkan pirang-pirang wulan – mesthi wae, kabeh mau kanthi tujuan sing dianggep
kanggo nglindhungi nyawa, kesejahteraan individu, lan kesehatan.
Lan apa sing saktenane diadegake nalika semana, lan apa sing isih bisa kita nyanyiake nganti saiki, apa sing
isih ngganggu kita nganti saiki, yaiku prinsip kahanan darurat, kahanan darurat sing permanen.
Dadi politik saiki dilakoni kanthi refrain: ora ana alternatif, ora ana cara liya, iki kahanan darurat!
Lan kita weruh iki ora mung ing pandemi, nanging uga ing owah-owahan iklim.
Kita bisa ndeleng iki ing perang saiki ing Ukraina.
Lan kuwi ngundang pitakon: apa iki uga bagéan saka agenda, apa ana cara ing mburi iki?
Mesthi ana metodené nalika kita ndeleng proses-proses ing tingkat PBB, Future Pact.
Ing kéné, ing pangertèn sing paling amba, wis diadegaké gagasan dhasar yèn PBB kudu diwènèhi wewenang
khusus kanggo tumindak ing kabèh jinis kahanan darurat.
Yen kita ndeleng maneh patang taun kepungkur minangka nilai empiris, kita bisa weruh kanthi cetha carane prinsip dhasar
pamrentahan hukum – yaiku pamrentahan hukum lan demokrasi – wis dipinggirake lan diganti karo pamrentahan
darurat, kanthi tembung liya: kabutuhan ora kenal hukum.
Apa waé sing ndhukung tujuan sing wis diumumaké sacara resmi iki diijini.
Aku wis nggambarke iki kanthi grafis ing kene.
Ing sisih kiwa, sampeyan bisa ndeleng gagasan dhasar babagan carane sawijining negara kanthi pamisahan
kekuwatan kuduné mlaku kanthi telung cabang pamaréntahan:
Kanthi pamaréntah, kanthi kakuwasan legislatif, legislatif lan pangadilan.
Padha mandiri siji lan sijine, padha saling ngimbangi, ngawasi, lan ngawasi siji lan sijine
adhedhasar informasi sing mandiri lan otonom.
Lan saiki, ing tengahing pandemi coronavirus, WHO wis maju kanthi klaim:
Mung informasi sing cocog karo pedoman WHO sing bisa digunakake minangka dhasar kanggo keputusan sing
digawe dening pamarentah, anggota parlemen, lan pengadilan.
Lan aku pancen kudu ngomong iki kanthi cetha lan tegas.
Aku wis nindakake kira-kira 35 nganti 40 proses hukum lengkap nglawan tindakan sing ora sah utawa kanggo nglindhungi dhokter.
Lan sing terus tak rungokake saka pengadilan yaiku: Ora, pernyataan fakta sampeyan bertentangan karo pedoman WHO.
Ing jaman pandemi, faktor penentu yaiku apa sing diparingi saran dening para ahli WHO lan
para ahli pamaréntah sing disahaké déning WHO.
Kita ora diijini mriksa kuwi.
Lan kuwi minangka pembatalan pamisahan kekuwatan lan, pungkasané, panyetopan sakabehé pangayoman hak-hak dhasar!
Dadi kuwi ateges, ing pungkasané, pangadilan ora bisa maneh nglindhungi hak-hak dhasar yèn ora nggatekake
fakta-fakta – fakta adhedhasar bukti sing kita para pengacara ajokaké marang pangadilan.
Dadi kuwi mung ateges yèn ing pungkasané kabèh kuwasa nagara iki, bisa diomongké, gumantung marang tali informasi saka WHO.
Mangkono tegese nalika kita nduwé undang-undang darurat kaya ngéné.
Mekanisme kontrol demokratis saiki mung dibusak kanggo kapentingan monopoli sistem kesehatan.
Dadi mung sawetara produk sing disetujoni, lan kuwi kudu digunakake.
Lan iki cetha nguber tujuan ekonomi tinimbang nglindhungi kesehatan.
Lan mesthi wae iki minangka panyimpangan saka prinsip kedaulatan, amarga pungkasane, kaya warga sing hak pilihé
dicabut nalika pandemi coronavirus, saiki negara-negara sakabèhé uga dicabut hak pilih déning PBB.
Ya, mesthi. Kuwi sing arep tak kandhakake, aku lali nyebutake.
Iki ora mung dadi masalah kanggo warga sing tanggung jawab; kabèh negara bagian iki dilebokake
ing sangisoré pangreksan, tegesé ora bisa tumindak.
Dheweke kelangan kedaulatane nalika informasine dicolong saka dheweke.
Yen padha ora diijini nelpon para ilmuwan pinunjulé dhéwé kanggo dadi anggota dewan ahli pamaréntah.
Yen Profesor Haditsch ora duwe apa-apa sing arep diomongake utawa wis ora dipercaya,
mula negara iku nyopot dhasar tumindaké dhéwé.
Lan kuwi mesthi wae dadi ancaman paling gedhé tumrap kamampuan negara tumindak, amarga perané kanggo nglindhungi warga negara.
Iku kudu nglindhungi kesehatan warga, lan mung bisa nindakake kuwi yen adhedhasar marang
fakta-fakta sing mandiri lan ditemtokake sacara ilmiah.
Lan mulane, sakumpulan aturan saka WHO iki mbebayani saka A nganti Z lan kudu ditolak sakabehe.
Iku panutup sing apik kanggo sumbanganmu ing babak kapisan.
Ya, saiki kita kepengin ngalih marang Pak Kruse lan krungu panemune kanthi minat gedhe.
Ya, ayo mlebu kana.
Aku mikir umume apa sing wis kita rembugan sadurunge isih relevan.
Topik utama ya mesthi kematangan.
Kepiye carane kita bisa mbela kabebasan sipil kita lan mbalekake hak-hak kita sing terus terkikis ing taun-taun sing bakal teka?
Ya, sadurunge aku menehi jawaban sing saktenane, aku pengin nyatakake optimisme gedheku, sing asalé
saka kasunyatan yèn ana luwih saka 500 wong ing kéné.
Lan aku kepengin nerangake bab kuwi sethithik.
Aku kepengin ngerti sapa waé saka kowe kabèh sing asalé saka Austria? Bisa ora kowe kabèh padha ngadeg sedhela, mangga?
Kabeh wong saka Austria, mangga.
Ya, kuwi pancen menarik.
Kanggo wong-wong sing ora padha nduwé pandangan kaya aku, aku yakin aku bisa ndeleng watara 90 persen. Matur nuwun wis ngadeg.
Nanging saiki, mesthi wae, pitakon sabanjure.
Sapa sing lelungan saka Liechtenstein?
Kula ngaturaken sugeng rawuh dhumateng sedaya ingkang sampun rawuh mriki saking Liechtenstein. Matur nuwun sanget.
Matur nuwun.
Mula, apa aku bisa takon sapa sing wis nindakake lelungan adoh saka Jerman?
Mangga padha ngadeg sakedhap. Apik tenan, iku watara 50 saka Jerman, sadurunge ana watara 30 saka Liechtenstein.
Lan saiki saka Swiss. Bisa aku njaluk marang sing wis lelungan menyang kene saka Swiss supaya padha ngadeg sedhela?
Apik tenan, ya, bener, matur nuwun.
Lan kuwi pérangan pisanan saka jawaban kula!
Salah siji jawaban sing bisa kita wenehake marang awake dhewe yaiku manawa kita ora piyambakan lan kita padha kerja bareng.
Balé iki kebak wong saka Austria, Liechtenstein, Swiss, lan Jerman.
Sampeyan iku solusi, kita kabeh iku solusi, apik tenan!
Kanggo nyambung karo masalah kedewasaan.
Wong sing tanggung jawab, aku nerangake, yaiku wong sing bisa mangerteni akibat saka
tumindaké, nanging uga akibat saka ora tumindaké.
Dheweke ngerti yen yen dheweke ora nindakake apa-apa, hak-haké bakal dicabut ing mangsa
ngarep kaya déné wis dicabut ing jaman kepungkur.
Kita wis weruh manawa ajining manungsa ora tetep kaku, sanajan konon wis diukir langgeng
ing Artikel 1 Undhang-Undhang Dasar Jerman.
Iki ateges kita kudu terus aktif mbela hak-hak kita lan ora kena meneng bae.
Iki kalebu nduwèni pangerten sing cetha banget babagan apa sing wis ditindakake marang kita sajrone patang taun kepungkur.
Kita kudu mangerteni manawa kita wis ditipu sacara sistematis, dikoordinasi, lan terus-terusan ditipu.
Lan kita kudu negesake manawa sanajan saiki, panguwasa paling dhuwur ing negara iki isih nempel ing jaring
goroh iki lan isih nganiaya lan menehi sanksi marang para dhokter sing ngomong lan tumindak sing bener.
Lan kita kabeh kudu padha guyub nglawan iki lan kanthi aktif mbantu para dhokter iki,
wong-wong sing wani, nganggo swara kita! Matur nuwun.
Aku wis ngenali kahanan darurat sing nyata.
Kahanan darurat kasebut kasebut déning kanca kita sing kinurmatan, Dr Sharon, sing makarya ing psikiatri remaja.
Lan aku wis ngenali kahanan darurat ing firma hukumku.
Wong-wong padha ngluberake inboxku lan aku malah ora bisa mbales email.
Ana kahanan darurat ing kana amarga negara iku wis ngapusi kabèh warga lan nyegah hak-hak dhasaré.
Kita kudu ngangkat swara kita ing kene. Kita ora kena kendho ing kahanan apa wae. Iku dadi titik wiwitan.
Aku uga pengin nunjukake carane kita bakal nindakake iki.
Ana sewu cara sing beda-beda.
Padha nduwé cara dhéwé. Padha nduwé lingkungan dhéwé. Padha nduwé kekuwatan lan kabisan.
Lan aja mikir mung ana siji petisi. Aku bakal nyebut sawetara petisi sawisé iki.
Nanging kowe sing dadi solusiné. Kuwi sing paling sepisanan sing arep tak kandhakake.
Ya, saiki aku bisa luwih rinci.
Pitakon cekak saka sampeyan, mbok menawa?
Iku menarik banget.
Babak kapindho dimaksudaké luwih kaya ceramah, amarga solusi-solusi kasebut uga mbutuhaké panjelasan sing teliti.
Paleng akeh, mbok menawa pitakon sing ana gandhengane karo hak-hak dhasar, amarga sampeyan bubar nyebutake kuwi.
Akeh wong saiki wis ngalami rasa pasrah sing luar biasa, ora mung ing profesi sing sampeyan sebutake,
nanging uga ing kalangan masyarakat umum, miturutku.
Lan akèh wong ora bisa ngolah sacara kognitif kasunyatan yèn padha diomongi siji bab nanging padha nangkep bab sing béda banget.
Aku mikir kuwi wis menehi dorongan gedhe marang apatisme politik.
Apa iki luwih babagan mbalekake kedewasaan lan golek solusi, utawa luwih babagan mbalekake kapercayan ing politik?
Utawa mbok menawa iki bab njupuk dalan sing beda banget lan kandha: kita ora maneh percaya marang politik ing
kene, kita ora maneh pracaya apa wae sing diomongake.
Kita bakal mlaku miturut dalan kita dhéwé, bisa diomongké kaya ngono, kanthi jejaring. Karya akar rumput, apa waé tegesé.
Aku ora ngomong babagan revolusi utawa apa wae kaya ngono.
Aku mung maksud jaringan ing teges perlawanan sipil sing aktif.
Apa pendekatané?
Ya, politik saiki iku cerminan pilihan kita, pilihan kanca-kanca warga kita.
Mula kita kudu miwiti karo sesama manungsa.
Kita iku rakyat. Iku ateges kudu meyakaké warga liyané.
Dudu tugas kita kanggo mbalekake kapercayan ing politik, nanging kanggo milih politisi sing kita percayani.
Lan padha kudu mbuktekake yèn padha pantes dipercaya.
Iku titik wiwitan.
Banjur, sacara dhasar, kita kudu nyadari manawa:
Wiwit Perang Donya II, kita wis kebiasaan hak-hak dhasar kita diparingi marang kita.
Yèn kita kudu kerja keras kanggo mbangun dhasar kamakmuran kita.
Kita mung perlu ngrampungake latihan lan nindakake tugas kita kanthi trampil lan teliti.
Nanging ora tau dadi bahan debat manawa kita kudu metu menyang dalan.
Ora bakal tau mlebu ing pikiran kita, paling ora ing pikiranku, kanggo nggawe pidato kaya ngono lan melu rapat umum.
Lan sayangé, kita kudu terus ngopeni wong-wong mau nganti hak-hak dhasar kita bali.
Iki ateges kita kudu nglakoni owah-owahan paradigma.
Kita kudu njupuk maneh hak-hak dhasar kita kanthi nuntut marang para politikus. Lan kita bakal nindakake iki saka ngisor munggah.
Lan saiki aku bakal banget spesifik.
Ana tanggal tartamtu sing ana gandhengane karo Organisasi Kesehatan Dunia lan owah-owahan peraturan kesehatan.
Aku wis nyebutake sadurunge, tanggal 19 Juli.
Yen pamaréntah kita durung mbantah owah-owahan iki nganti wektu kuwi – yaiku durung ngirimaké pernyataan keberatan marang WHO
ing Jenewa – mula owah-owahan iki bakal dadi wajib miturut hukum.
Banjur bakal rampung kanthi penilaian maneh. Banjur WHO bakal njupuk iku minangka sinyal:
Ya, padha sarujuk karo jaman kepungkur. Saiki kita kudu ngencengi sekrup sithik maneh.
Iku pesen sing tekan WHO.
Iku ateges, sepisanan lan sing paling utama, sing bisa kita lakoni yaiku ngfokusake energi kita kanggo mesthekake
manawa para politikus ing tingkat lokal, kutha, provinsi, lan federal padha nyadari yen kita kudu njupuk sikap ing kene.
Ana macem-macem petisi: Ing Austria, ing Vorarlberg, sawijining petisi diajokaké wingi déning
sawijining wanita sing nindakake iki kanggo Austria.
Ing Swiss, kita duwe Aliansi Aksi Swiss Bebas.
Aku uga ndhukung aliansi tumindak iki kanthi ceramah lan masukan.
Kita wis ngluncurake petisi rong wulan kepungkur.
Tujuan petisi iki yaiku ngirimake marang para anggota parlemen, nalika padha kumpul kanggo sidang mangsa panas ing
wulan Juni – lan pangaturan-pangaturan mau bakal dibahas ing Swiss – sinyal sing durung tau padha weruh sadurunge.
Yaiku, 100.000 tandha tangan; wong-wong sing kandha: Tolak peraturan kesehatan iki! Kita pengin bebener metu dhisik!
Iku salah siji langkah sing bisa ditindakake, salah siji cara tumindak sing bisa ditindakake.
Kowe kudu nggawe swaramu krungu. Aja tau mikir yen iku ora ana gunane.
Aku ora ngerti, Sharon uga mung ngomong kaya ngono.
Apa sing bakal kelakon – kita ora ngerti apa sing bakal kelakon – yen ora ana sing
mudhun menyang dalan ing taun 2020, 2021, 2022.
Aja nganti ana wong sing kandha marang kowe yèn kuwi ora ana gunané!
Atusan ewu wong padha ana ing dalan-dalan ing Wina.
Lan pancen kanthi logika sing padha iki kita kudu nggawe swara kita dirungokake lan dipahami.
Kanthi kabèh pilihan sing kita duwé, sing bakal pungkasané digatekake.
Nulis surat, teken petisi.
Ngomong-ngomong, Aliansi Aksi Swiss Bebas uga bisa ditandatangani saka luar negeri.
Lan nuduhake informasi marang wong-wong ing sakupenge sampeyan.
Aku kerep krungu saka para dhokter yèn wong-wong sing nandhang masalah kesehatan iku banget gelem mangerteni saka
ngendi asalé masalah kasebut lan sapa sing bisa mbantu.
Ayo kita sing maringi pitulungan iki.
Mula saka iku, kita bakal terus ngajak wong-wong supaya padha ana ing sisih kita.
Aku ora pengin ngrusak kesenenganmu lan dadi wong sing ngrusak suasana.
Mung nalika kita ngomongake masalah-masalah iki ing kene, apa sing kowe omongake saiki, kabeh wong ing ruangan
iki bakal manut tanpa mikir. Lan kabeh kuwi masuk akal.
Lan kita ana ing kene ing sawijining komunitas tartamtu.
Mesthi wae, yen kowe ngomong kaya ngono, iku kaya kolam bal.
Maksudku, kowe ora bakal nemokake kontradiksi ing kana.
Iku pancen ora apa-apa. Uga bisa ditrima.
Masalah gedhé siji-sijiné yaiku stigma, pangucilan.
Kabeh wong sing lungguh ing kene wis tau ngalami pengalaman kaya ngene ing acara kaya ngene. Utawa mayoritas gedhé, miturutku.
Lan pungkasané, kita uga, amarga limang taun sawisé Corona, kita kabèh isih kurang luwih padha-padha waé, sayangé.
Ana mayoritas bisu ing kana, sing sayangé isih mutusaké pemilu saiki. Lan kowe ora bisa nggayuh wong-wong mau.
Engsel iku media umum.
Sendiné yaiku spiral meneng ing ranah umum, ing pirang-pirang bidang, ing sektor kabudayan, lan ing panggonan liya, ing
ngendi kabèh sing kita omongaké lan lakoni kéné isih didorong menyang pojok konspirasi lan pojok para teoretikus konspirasi.
Lan tantangan gedhé ing kabèh sing kok omongaké yaiku iki: kepiye carané kita bisa nembus tembok iki menyang donya njaba?
Amarga sanajan asring kita ora kepengin krungu, kasunyatan sing nyedhihaké yaiku kita dipinggiraké kaya sawijining sekte.
Sanajan mesthi wae kita pancen makarya nganggo fakta obyektif, nganggo fakta sing ora bisa dibantah.
Ora kaya sisih liyane: padha goroh, padha curang, padha nggunakake informasi palsu.
Kita duwe informasi sing sejati. Disinformasi ana ing sisih liyane.
Nanging ing persepsi umum, kita digambarke kaya isih wong edan.
Apa sing bisa ditindakake kanggo metu saka kahanan iki?
Amarga aku weruh masalah sing gedhé banget – utamané babagan mangsa ngarep – sing bisa waé saiki ana luwih
akèh upaya kanggo nyebarake disinformasi lan sensor iki.
Kata kunci: EU, Undhang-Undhang Layanan Digital. Erwin nyebutake ing wiwitan.
Apa sing bisa ditindakake supaya apa sing saiki wis dirakit kanthi bener bisa disampekake
marang wong-wong sing durung ngerti masalah iki?
Njaba gelembung kita.
Aku ora bisa ngomong kanggo kabeh wong. Nanging sajrone telung utawa papat taun kepungkur, aku tansah nyoba ngetutake
siji prinsip. Yaiku, ing endi tembok mungsuh paling ringkih?
Lan ing kono aku wis maringi kabeh sing tak duwé. Aku wis maringi kabeh sing tak duwé. Lan aku ora mandheg.
Lan mulane ora mung ana pengaduan pidana marang Swissmedic, nanging uga ana reissue lengkap 2.0.
Aku ngandhani kabèh tim: Kita bakal nambah luwih akèh manèh, supaya dadi luwih apik lan luwih tajam.
Lan kita nganakake konferensi pers sing durung tau katon sadurunge ing Swiss.
Kebetulan, Profesor Martin Haditsch uga ana ing kene lan nulungi, kaya uga Profesor Andreas Sönnichsen.
Lan titik paling ringkih ing sakabehe jaring goroh iki, sing bisa kowe jelasake marang sapa wae guru TK, editor, utawa anggota
Parlemen sajrone siji menit kanthi ora bisa dibantah – miturut panemuku, ing konteks kabeh mRNA sing wis diowahi iki, yaiku iki:
Ora bisa dibantah lan ora ana sing mbantah manawa nalika zat-zat iki dikenalké, durung ana panaliten sing
kasedhiya kanggo nemtokake efek jangka menengah lan jangka panjangé, utamané efek samping sing mbebayani.
Miturut definisi, iki ateges yèn sawijining zat wis dilebokake kanthi buta.
Studi Fase 3 durung rampung. Iki ditindakake sacara wektu nyata.
Iki ateges kabèh masyarakat umum wis dadi subjek eksperimen.
Kuwi panggonan sing kudu kowe tekan ing obrolan:
Sampeyan setuju karo aku – takon marang kanca-kanca kerjamu – utawa apa sampeyan duwe bukti manawa ing
Desember 2020, usulan panaliten digawe kanggo dampak ing telung taun, ing papat taun, ing lima taun?
Mula, tulung tunjukna bukti iki marang kita.
– Ora ana.
Lan saiki teka bagéan hukumé, sing aku mung nyentuh sakedhik sadurungé, nanging aku wis nyebutaké.
Iki hukum internasional sing wajib lan hukum konstitusi sing wajib.
Iki larangan mutlak kanggo nindakake eksperimen marang manungsa tanpa kawruh lan idin sing sampurna, cekakipun.
Jumlah minimal informasi kunci sing kuduné diwènèhaké marang wong-wong yaiku: Kita nyuwun
pangapunten, kita ora ngerti apa asilé bakal.
Iki sawijining eksperimen. Kita ngarep-arep iki bakal apik; kita pracaya iki bakal apik.
Nanging, kita ora bisa menehi janji apa-apa.
Paling ora kudune wis diwenehi!
Nganti saiki, informasi kunci iki ditekan, luwih-luwih informasi liyane.
Lan kuwi titik sing paling ringkih kanggo aku!
Titik paling ringkih, sing tak jaluk sampeyan pertimbangake yen sampeyan tau nduwé kasempatan mèlu diskusi
panel, tampil ing televisi, utawa ngomong karo wong liya.
Kowe siji-sijine wong lan kowe ngrasakake tekanan gugup sing gedhe, banjur kowe katon ora bisa dibantah ing
tingkat fakta lan uga ora bisa dibantah ing tingkat hukum.
Iku rekomendasi kula, sawijining argumentasi sing kula paringake supados panjenengan pertimbangake.
Amarga banjur donya sing luwih amba bisa ngerti apa kejahatan gedhe sing wis ditindakake marang kabeh wong. Kalebu
wong-wong sing ngonsumsi zat kasebut tanpa idin sing wis paham lan wong-wong sing dibedakake amarga ora ngonsumsi.
Golekana panggonanmu ing ngendi kowe kandha: Iki titikku, ing ngendi aku ngerti tembok mungsuh paling
ringkih utawa kertu kita paling kuwat. Lan terus maju!
Iki kabèh, miturutku, tembok sing ora katon.
Lelewatna kuwi. Lelewatna kuwi lan terus mlaku, tanpa keganggu, tentrem, lugas lan guyon.
Iku uga panutup sing apik. Matur nuwun sanget.
Para pamirsa, laporan luwih lengkap babagan acara iki ing Dornbirn wis bisa ditonton ing HOCH2.TV.
Sampeyan bakal nemokake pranala ing ngisor program iki.
Kita kepengin njupuk kesempatan iki kanggo matur nuwun marang HOCH2.TV amarga kerjasama sing apik banget.