2025 წლის 29 მარტს, დორნბირნის კულტურის სახლმა უმასპინძლა ღონისძიებას "თავისუფლება და თვითგამორკვევა – პასუხისმგებლიანი
მოქალაქე", რომელზეც წარმოდგენილი იყო მნიშვნელოვანი მოხსენებები სამართლის უზენაესობის, სუვერენიტეტისა და ნაღდი ფულის შესახებ.
ღონისძიების ორგანიზატორი დორნბირნში იყო პიროვნული განვითარების აკადემია.
HOCH2.TV-მ ასევე ჩაწერა და დაარედაქტირა ეს რეპორტაჟი.
– დღეს Kla.TV გთავაზობთ ფილიპ კრუზეს გამოსვლას თემაზე: ჯანმოს რეგულაციები: "ტოქსიკური A-დან Z-მდე და სრულად უარყოფილი!"
ნაწილი 1: პრობლემა
ახლა მინდა, მეორე მომხსენებლად მივწვიო ბატონი კრუზე. სასიამოვნოა თქვენი აქ ყოფნა.
დიახ, ბატონო კრუზე, ჩვენ ახლახან მოვისმინეთ ქალბატონი ტაგბერერისგან ელექტრონულ საცეცხლო სერტიფიკატზე გადასვლის შესახებ.
პრინციპში, ეს ძალიან კარგად ერგება თქვენს თემას.
ასე რომ, როდესაც კორონას საერთო შედეგებს ვაკვირდებით, წარსულში ჩახედვისას უნდა ვთქვათ, რომ ეს იყო უდიდესი
ჩარევითი ქმედება, პასუხისმგებლიანი მოქალაქეების თვითგამორკვევის წინააღმდეგ მასშტაბური თავდასხმა, არა?
რა თქმა უნდა. სიმწიფე დღევანდელი ღონისძიების სათაურია.
მსურს, მოკლედ შევეხო იმას, რაც უკვე აღნიშნა ორგანიზატორმა, ერვინ რიგომ.
დღესდღეობით, ჩვენს კანონმდებლობაში სამართლებრივი ასაკი, ფაქტობრივად, მხოლოდ სრულწლოვანების ასაკს გულისხმობს.
მაგრამ ამის მიღმა დგას — როგორც უკვე სამართლიანად აღინიშნა — იმანუელ კანტის მიერ ჩამოყალიბებული უფრო განვითარებული გაგება.
მწიფეობა იმ გაგებით: საკუთარ თავზე საუბრის უნარი, პოლიტიკურ გადაწყვეტილებებში მონაწილეობა.
კანტმა კი ეს სიმწიფე განმანათლებლობის კონტექსტში განათავსა.
განათლება ადამიანის გამოსვლაა მის მიერვე თავს მოხვეული არასრულფასობიდან.
ამგვარად, ის გამოხატავს, რომ ადამიანთა თავდაპირველი მდგომარეობა სინამდვილეში დაუზრდელობაა და
რომ მათ თავიანთი სიმწიფე ჯერ უნდა დაიმსახურონ.
მან ამისთვის უნდა იმუშაოს, მან ამისთვის უნდა ივარჯიშოს.
რადგან სიმწიფე აუცილებლად უკავშირდება სათანადო განსჯის წინაპირობას — ანუ საკუთარი ქმედებების შედეგების სწორად შეფასების უნარს.
და აი, დღეს ჩვენ ძალიან რთულ მდგომარეობაში ვიმყოფებით, რადგან ფაქტობრივი საფუძველი — რომელიც, ბოლოს და ბოლოს, გონივრული
გადაწყვეტილების მიღების წინაპირობაა — მთელი ამ კრიზისული პერიოდის განმავლობაში მონოპოლიზებული
და ერთიანი წესით, ზემოდან ქვემოთ იყო დიქტირებული.
საბოლოო ჯამში ჯანმოს მიერ ორკესტრირებული და მთავრობებისთვის, მთავრობების მეშვეობით, პირდაპირ გადაცემული.
ზუსტად, მინდა აქ ჩავერთო, რადგან სწორედ ეს არის საკითხი.
მწიფეობისთვის აუცილებელია არჩევანის თავისუფლება, ხოლო არჩევანის თავისუფლება, თავის მხრივ, მოითხოვს
სხვადასხვა ვარიანტისა და ქმედების გზების განხილვის უნარს.
მაგრამ, როგორც მაშინ გამოვცადეთ, პრაქტიკულად არანაირი ალტერნატივა ზემოდან არ მოგვეცემა.
როდესაც ამბობენ: ეს სასიკვდილო ვირუსია და ვინც სხვა რამეს ამბობს, იტყუება.
როდესაც ნათქვამია, რომ ტესტები საიმედო და უსაფრთხოა.
როდესაც ამბობენ: ჩვენ გვაქვს ვაქცინა, რომელიც ნამდვილად გიცავთ.
და თუ იტყვით: ეს ზომები ეფექტურია და ვინც მათ ეწინააღმდეგება, ასე ვთქვათ, ხალხის მტერია.
მაშინ სიმწიფისა და თვითგამორკვევის საკითხი აღარ დგას.
და ეს მხოლოდ ერთ ქვეყანაში არ პრაქტიკოვდებოდა.
იმ დროს, ის ნამდვილად გლობალურად, ზემოდან ქვემოთ მოიპოვეს, როგორც თქვენ ამბობთ.
და ეს იქნებოდა ზუსტად ის საკითხი, რომელიც ჯანმოს სინამდვილეში დღეს სურს და რომლისკენაც ის კვლავაც ისწრაფვის.
ის იმ პერიოდს თვითკრიტიკულად არ აფასებდა, პირიქით.
ის სინამდვილეში ცდილობს, ამას აქციოს პრინციპად, რომელიც დღესაც მოქმედებს.
საკვანძო სიტყვა: პანდემიის კონტრაქტი, ხომ მართალია?
დიახ, ასეა.
ასე რომ, ინფორმაციის მონოპოლიზაცია მთელი კორონავირუსის კრიზისის განმავლობაში მუდმივი იყო.
ეს ძალიან, ძალიან დიდი ხნის წინ გაჩნდა და, ფაქტობრივად, ჯანმოს მიერ ბოლო 10-15 წლის განმავლობაში შემუშავდა.
და ეს ძირითადი პრინციპი, სათაურით "ინფოდემები" , უნდა დაფიქსირდეს როგორც პანდემიის ხელშეკრულებაში — რომელზეც ჯერ კიდევ უნდა
წარიმართოს მოლაპარაკებები — ასევე ჯანმრთელობის დაცვის საერთაშორისო რეგულაციების უკვე შეთანხმებულ და მიღებულ ცვლილებებში.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ ვიღებთ იმის ცემენტაციას ან ფორმალიზაციას, რაც უკვე გამოვცადეთ.
ეს, რა თქმა უნდა, ნიშნავს, რომ ღია დისკუსიის გარდა ყველაფერს უნდა ველოდოთ, რომ აკადემიურ წრეებში სხვადასხვა პოზიციას მოვისმენთ
და თავისუფალ დებატებს გამართავთ – სრულიად საპირისპიროდ:
მოხდება კიდევ უფრო მეტი მონოპოლიზაცია, რითაც შერყეული იქნება მოქალაქეების შეფასების უნარი და მათი სიმწიფე.
არსებობს კიდევ ერთი ძალიან მნიშვნელოვანი ელემენტი, კერძოდ, შიშისა და საფრთხის სცენარების გავლენა.
ყველამ იცის, რომ შიშს ძალიან, ძალიან პარალიზებადი ეფექტი აქვს თავისუფალ აზროვნებაზე.
და სწორედ მაშინ პარალიზდება საკუთარი თავის მიერ რაციონალურად მოქმედების უნარი.
და აქ შეგვიძლია დავუბრუნდეთ კანტს და მის თავდაპირველ მტკიცებას, რომ სწორედ სიმწიფე საჭიროებს გამომუშავებას.
თქვენ აქტიურად უნდა მოიძიოთ ეს ინფორმაცია.
უნდა სცადოთ, კულისებს მიღმა კრიტიკული თვალით შეხედოთ და შემდეგ მოქმედების გამბედაობა გქონდეთ.
კანტმა ეს ძალიან სწორად შენიშნა.
შემდეგ კი უნდა გქონდეს გამბედაობა, რომ შესაბამისად იმოქმედო, თუნდაც ეს ცოტა არ იყოს, უხერხული გახდეს.
და ეს უბრალოდ მომზადების საკითხია.
ახლა ჩვენ გვეძლევა შესაძლებლობა, რომ ბოლო ოთხი წლის განმავლობაში ეს შევიტყოთ.
ჩვენ ამის წინააღმდეგ აცრილი ვართ და მომავალში, პანდემიის შესახებ ამ შეთანხმებების ფარგლებში, ეს კიდევ
უფრო ნათლად უნდა დავანახოთ, რათა თავიდან ავიცილოთ.
ბატონ გებრეიესუსს, ჯანმოს ხელმძღვანელს, თავდაპირველად ჰქონდა დაგეგმილი, რომ პანდემიის
ხელშეკრულება 2024 წლისთვის "მოეწერებინა და დაეწონა".
საბედნიეროდ, ვიტყოდი, რომ ეს ჯერჯერობით არ გამოვიდა.
მაგრამ აქ ვხედავთ, რომ დღის წესრიგი მხიარულად გრძელდება.
შესაბამისად, 2025 წლის საკვანძო საკითხები მკაფიო მიმართულებაზე მიუთითებს.
აქ, ასე ვთქვათ, მთელი ძალისხმევა მიდის გარდაუვალის პრაქტიკაში დასაყვანად.
რას ნიშნავს სინამდვილეში ეს პანდემიის ხელშეკრულება და, უპირველეს ყოვლისა, საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგულაციებში შეტანილი ცვლილებები
თითოეული ინდივიდის თავისუფლებისთვის, ნურნბერგის კოდექსის უგულებელყოფის, სავალდებულო მკურნალობის,
ვაქცინაციასთან დაკავშირებით არჩევანის თავისუფლების აღმოფხვრისა და სხვა საკითხების თვალსაზრისით?
რა არის ამის შედეგები?
დიახ, თქვენ გულისხმობთ იმ რეალურ დაცემას, რომელიც ბოლო ოთხი წლის განმავლობაში განვიცადეთ და რომელიც უკვე დამკვიდრდა.
ხალხს მალავდნენ იმ ფაქტს, რომ ეს ნივთიერებები სრულიად უცნობი და გამოუცდელი იყო.
როდესაც ისინი შემოიღეს, არ არსებობდა სამეცნიერო მონაცემები იმის დასადგენად, რომ ისინი ეფექტური და უსაფრთხოა.
ეს იყო კლასიკური ექსპერიმენტი.
და ეს მონაცემები, ეს ნივთიერებები, წარმოდგენილი იყო თითქოს ისინი ზუსტად ისეთივე უსაფრთხო და
ეფექტურია, როგორც ნებისმიერი სხვა ჩვეულებრივი ვაქცინაცია.
ეს მოტყუებაა.
და თუ ახლა ფიქრობთ, რომ ეს მხოლოდ ექსპერიმენტია, მაშინ, როგორც იურისტმა, უნდა იცოდეთ, რომ ექსპერიმენტების
ჩატარება ნურნბერგის კოდექსით კატეგორიულად აკრძალულია მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩადენილი სისასტიკის გამო.
ეს არის სავალდებულო საერთაშორისო სამართალი!
ნახეთ, რა შვებით ამსუნთქავენ აქ აპლოდისმენტებით, მაშინ როცა მხოლოდ აშკარა რამეს ვამბობ.
ეს სავალდებულო საერთაშორისო სამართალია, ქალბატონებო და ბატონებო.
ეს მითითებულია გაეროს სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების პაქტის მე-7 მუხლში. ხოლო მე-4 მუხლი შემდეგს ამბობს:
ეს სავალდებულო წესი ვრცელდება ფორმალურად გამოცხადებული პანდემიების დროსაც კი, რომლებსაც
შეუძლიათ მთელი ერის სიცოცხლეს საფრთხე შეუქმნან.
ასე რომ, ეს, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, უთვალო წესია.
და ამ წესის მასობრივი დარღვევა, ამის შემდეგ, რომის სტატუტის თანახმად, კაცობრიობის წინააღმდეგ დანაშაულია.
აი, ასე ვართ ამ დიდებულ სცენარში.
დიახ, გასათვალისწინებელია კიდევ ერთი ასპექტი.
IGV-მ თავის რეგულაციებში გაცილებით შორს წავიდა.
ასე რომ, საქმე მხოლოდ სამედიცინო ასპექტებს არ ეხება.
მაგალითად, მასში ნათქვამია, რომ მთავრობებმა უნდა მიიღონ ზომები დეზინფორმაციის წინააღმდეგ — ან რასაც ეს უნდა ნიშნავდეს.
ეს ნიშნავს გამოხატვის თავისუფლებისა და სხვა ფუნდამენტური უფლებების შეზღუდვას.
შემდეგ, ნებისმიერი მათთვის, ვინც ამის კრიტიკას ეწევა, ვინც თავის უფლებებს ამტკიცებს, ვინც
ამ განვითარების მიმართ კრიტიკას გამოთქვამს.
ვნახოთ, რა იქნება.
ასე რომ, აქ დაგეგმილია არა უბრალოდ ჯანმრთელობის დიქტატურა, არამედ ისეთი, რომელიც თითქმის
სიტყვასიტყვით აღწევს ტერმინ "დიქტატურის" მნიშვნელობას.
ან იქნებ ეს არასწორად წარმოვადგინე?
აბსოლუტურად მართალია.
და ჯანმოს მიერ დაწესებულ ტემპს მიჰყვებიან, რაც, არსებითად, სიცრუის ქსელია.
და მე აქ ჩამოვთვალე ამ სიცრუის ქსელის ყველაზე მნიშვნელოვანი, არა ამომწურავი, მაგრამ ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხები, რომელთა
გამოსწორებაც ერთ საქმეშიც კი არ შეგვიძლია — ყოველ შემთხვევაში, გერმანულენოვან ქვეყანაში — არცერთი ადვოკატის დახმარებით.
ასე რომ, სასამართლოები კვლავ მიიჩნევენ, რომ SARS-CoV-2 ესპანური გრიპის შემდეგ ყველაზე საშიში საფრთხეა.
ჯერ კიდევ ამტკიცებენ, რომ ამ ეპიდემიოლოგიური საფრთხის შეფასება მხოლოდ პჯრ-ტესტებითაა შესაძლებელი.
და კვლავაც ამბობენ, რომ მ-რნმ-ზე დაფუძნებული COVID-19-ის საწინააღმდეგო ვაქცინები
ეფექტური და უსაფრთხოა და რომ ეს სადავო არ არის.
და რაც მთავარია, ამას ექსპერიმენტად ვერ მიიჩნევენ.
რა თქმა უნდა, არსებობს სხვა საკითხებიც: ფარმაკოვიგილანციის სრული არარსებობა და ასევე ის
ფაქტი, რომ ალტერნატივები სრულად დაიმსხვრა.
მაგრამ ეს არის იმის ქვაკუთხედები, რაც, არსებითად, სიცრუის სახლია.
მე ასევე ვმუშაობდი საგადასახადო ადმინისტრაციაში და საგადასახადო იურისტად.
და სწორედ აქ ხდება ტერმინი "სიცრუის ქსელი" გადასახადების თაღლითობისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი.
პირიქით, სახელმწიფოს არანაირი სირთულე არ აქვს სიცრუის ქსელის ამოცნობაში, როდესაც კომპანიები რთულ გარიგებებში არიან ჩართულნი.
და აქ ის თავად აგებს ერთს და წლების განმავლობაში უვლის.
სიტუაცია ისევ იგივეა.
და ყველას, ვინც ამ სიცრუის ქსელს ეწინააღმდეგება – მაგალითად, ციურიხელ ექიმს – ლიცენზია ჩამოერთვა.
რადგან ფაქტების სრული ცოდნის საფუძველზე, მან თავის სამ პაციენტს ვაქცინაციისგან გათავისუფლების ცნობა გაუცა.
და შემდეგ ციურიხის კანტონის ჯანდაცვის ორგანოები ამბობენ: "თქვენ დამნაშავე ხართ, თქვენში დამნაშავეობრივი ენერგიაა.
თქვენ საზოგადოებრივ ჯანმრთელობას საფრთხეს უქმნით. ჩვენ გაგაუქმებთ სამედიცინო პრაქტიკის ლიცენზიას".
ამ კაცს პირველი რამდენიმე თვის განმავლობაში ყოველთვიურად 50,000-ით მეტი ვალი ჰქონდა.
ეს არის მძიმე სანქცია, რომელსაც სისხლისსამართლებრივი მნიშვნელობა აქვს.
მე იმის თქმა მინდა, რომ სიცრუის ამ ქსელს დღესაც კბილებით იცავენ.
და დიახ, თქვენ ახსენეთ: ჯანდაცვის ახალი რეგულაციები პირდაპირ აცხადებს, რომ შტატებმა უნდა იმოქმედონ ყველა ასეთი
ექიმისა და სხვა ადამიანის წინააღმდეგ — ვინც გამბედავად ამბობს სიმართლეს — და უნდა გაასუფთაონ სოციალური მედია.
გასულ წელს, ან უფრო სწორად, დონალდ ტრამპის არჩევის შემდეგ, დიდი იმედი იყო, რომ ეს იმედგაცრუებულიყო.
თავის ერთ-ერთ პირველ აღმასრულებელ ბრძანებაში ტრამპმა, ფაქტობრივად, ჯანმოსგან გასვლა გამოაცხადა.
და სხვებმაც მიბაძეს, არგენტინამ. ევროპაშიც ახლა არსებობენ ქვეყნები, რომლებიც ამას ნამდვილად აკეთებენ.
... ზუსტად, სლოვაკეთი და უნგრეთი ასევე მკაცრად უარყოფენ ჯანმოს პანდემიის ხელშეკრულებას.
და ამგვარად, იმედი არსებობს.
მეორე მხრივ, აქ ბუნებრივად ჩამოყალიბდა სახელმწიფოთა კარტელი, რომელიც ყველაფერს აკეთებს, რათა გაატაროს
ეს დღის წესრიგი – რომელიც თქვენ აქ ზოგადად აღწერთ.
არის კი რაიმე იმედი, რომ ტრამპი მართლაც დაანგრევს ჯანმოს მთელ კონსტრუქციას?
ან იქნებ უფრო სავარაუდოა, რომ ისინი კიდევ უფრო დამოკიდებულნი გახდნენ ავტორიტარულ რეჟიმებზე, მაგალითად, ჩინეთზე, და
შესაძლოა, მილიარდერების ფონდებზეც კი უფრო მეტად, და შემდეგ იგივეს გააკეთონ, ოღონდ უფრო ექსტრემალური ფორმით?
ისე, უნდა ვთქვა, რომ ეს ინტერპრეტაციისთვის ღიაა და, საბოლოო ჯამში, სპეკულაციაა იმის შესახებ, თუ როგორ განვითარდება მოვლენები.
ჩემთვის პოზიტიური ის იყო, რაც შეეხება ტრამპის 20 იანვრის ნაბიჯს, როდესაც მან აღმასრულებელი ბრძანება გამოსცა:
შეიქმნას ყველა პირობა და გაკეთდეს ყველა მოსამზადებელი სამუშაო, რათა ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა
ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციიდან გაწევრიანება შეძლოს.
და მან ეს იმით გაამართლა, რომ, არსებითად, ჯანმოს (ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის) ფუნქცია ჯანდაცვის სერვისების მიწოდებაა.
მანდატი განსაზღვრულია მათი კონსტიტუციის 1-ელ მუხლში.
მან დაარღვია კონტრაქტი, კონტრაქტის სერიოზული დარღვევა, ამიტომ ჩვენ ვწყვეტთ კონტრაქტს.
და ჩვენც უნდა გავიზიაროთ ეს ძირითადი დამოკიდებულება.
ჩვენ ამ საერთაშორისო ორგანიზაციას იგივე კრიტიკული დამოკიდებულებით უნდა დავუპირისპირდეთ და პოლიტიკოსებს ნათლად
ვაჩვენოთ, რომ ეს არ არიან უანგარო, ჯანდაცვის მქადაგებლები.
სინამდვილეში, დაფინანსების სტრუქტურა უკვე ნათლად აჩვენებს – როგორც ეს მთავარ გვერდზეა აღნიშნული – რომ ჯანმოს
დაფინანსება და კონტროლი დიდწილად თავად მისივე ინტერესებიდან გამომდინარეობს და რომ, შესაბამისად, ის ძალიან დიდი ბიზნესია.
და აქ ჩვენ უბრალოდ გვიწევს ჩარევა და მოვითხოვოთ, რომ ჩვენმა პოლიტიკურმა წარმომადგენლებმა
კრიტიკულად გადახედონ ჯანმოს მიღწევებს, რეალურ მიღწევებს.
დიახ, მისი მისია ჯანმრთელობის დაცვაა და არა ფარმაცევტული ინდუსტრიის ინტერესების დადასტურება.
ზუსტად, რაც ჩემს შემდეგ კითხვამდე მივყავს.
შეიძლება ითქვას, რომ კორონავირუსის პანდემიის დროს სამართლის უზენაესობა ისე მძიმედ დაზიანდა, როგორც არასდროს.
და თვეების განმავლობაში სხვადასხვა ფუნდამენტური უფლება შეიზღუდა და შეჩერდა – რა თქმა უნდა, ყველაფერი ეს სიცოცხლის,
ინდივიდის კეთილდღეობისა და ჯანმრთელობის დაცვის სავარაუდო მიზნით.
და ის, რაც მაშინ სინამდვილეში დამკვიდრდა, რაზეც დღესაც ყველას შეგვიძლია ვიმღეროთ, რაც დღესაც გვტანჯავს, არის
საგანგებო მდგომარეობის, მუდმივი საგანგებო მდგომარეობის პრინციპი.
ასე რომ, დღეს პოლიტიკა იმ მარწმუნებლით მიმდინარეობს: სხვა ალტერნატივა არ არსებობს,
სხვა გზა არ არის, ეს საგანგებო მდგომარეობაა!
და ჩვენ ამას ვხედავთ არა მხოლოდ პანდემიის დროს, არამედ კლიმატის ცვლილებისასაც.
ამას ვხედავთ უკრაინაში მიმდინარე ომში.
და ეს კითხვას ბადებს: არის თუ არა ესიც რაიმე გეგმის ნაწილი, არსებობს თუ არა ამის უკან რაიმე მეთოდი?
როდესაც გაეროს დონეზე მიმდინარე პროცესებს, "მომავლის პაქტს" ვაკვირდებით, ამას ნამდვილად აქვს თავისი მეთოდი.
აქ, ყველაზე ფართო გაგებით, ჩამოყალიბდა საბაზისო იდეა, რომ გაეროს უნდა მიენიჭოს განსაკუთრებული უფლებამოსილებები
ყველა სახის საგანგებო სიტუაციაში მოქმედებისთვის.
თუ ბოლო ოთხ წელზე, როგორც ემპირიულ მნიშვნელობაზე, გადავხედავთ, ნათლად დავინახავთ, თუ როგორ განდევნეს გვერდზე სამართლის
უზენაესობის ძირითადი პრინციპი — ანუ სამართლის უზენაესობა და დემოკრატია — და ჩაანაცვლეს საგანგებო მდგომარეობის მმართველობით,
სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ: აუცილებლობას კანონი არ გააჩნია.
ნებისმიერი რამ, რაც ამ ოფიციალურად გამოცხადებული მიზნის მიღწევას ემსახურება, დაშვებულია.
მე ეს აქ გრაფიკულად დავხატე.
მარცხენა მხარეს შეგიძლიათ იხილოთ ძირითადი იდეა იმისა, თუ როგორ უნდა ფუნქციონირებდეს
ძალაუფლების დანაწილების მქონე სახელმწიფო სამი შტოით:
მთავრობასთან, საკანონმდებლო ხელისუფლებასთან, საკანონმდებლო ორგანოსთან და სასამართლოებთან.
ისინი ერთმანეთისგან დამოუკიდებლები არიან, ერთმანეთს აბალანსებენ და ერთმანეთს აკონტროლებენ და ზედამხედველობას
უწევენ დამოუკიდებელ, ავტონომიურ ინფორმაციაზე დაყრდნობით.
და ახლა, კორონავირუსის პანდემიის შუაგულში, ჯანმოს წინადადება წამოაყენა:
მხოლოდ ჯანმოს რეკომენდაციებთან შესაბამისი ინფორმაცია შეიძლება გამოყენებულ იქნას მთავრობის, პარლამენტის წევრებისა და
სასამართლოების მიერ მიღებული გადაწყვეტილებების საფუძვლად.
და მე უბრალოდ უნდა ვთქვა ეს აქ, ყოველგვარი გაურკვევლობის გარეშე.
მე ჩავატარე დაახლოებით 35-დან 40-მდე სრული სასამართლო პროცესი უკანონო ქმედებების წინააღმდეგ ან ექიმების დასაცავად.
და სასამართლოებიდან მუდმივად იმას ვისმენ: არა, თქვენი ფაქტობრივი განცხადებები ეწინააღმდეგება ჯანმოს რეკომენდაციებს.
პანდემიის დროს, გადამწყვეტი ფაქტორია ის, რასაც ჯანმოს ექსპერტები და ჯანმოს მიერ დამტკიცებული სამთავრობო ექსპერტები ურჩევენ.
ჩვენ არ გვაქვს უფლება ამის შემოწმება.
და ეს არის ხელისუფლების დანაწილების დეაქტივაცია და, საბოლოო ჯამში, ფუნდამენტური უფლებების დაცვის სრული შეჩერება!
ეს ნიშნავს, რომ საბოლოო ჯამში, სასამართლოებს ფუნდამენტური უფლებების დაცვა აღარ შეუძლიათ, თუ ისინი ყურადღებას
არ მიაქცევენ იმ ფაქტებს — მტკიცებულებებზე დაფუძნებულ ფაქტებს, რომლებსაც ჩვენ, იურისტები, წარვუდგენთ მათ.
მაშინ ეს უბრალოდ ნიშნავს, რომ საბოლოო ჯამში, ყველა ეს სახელმწიფო უფლებამოსილება, ასე
ვთქვათ, ჯანმოს საინფორმაციო სიმებზეა ჩამოკიდებული.
სწორედ ეს არის ამგვარი საგანგებო კანონმდებლობის არსი.
დემოკრატიული კონტროლის მექანიზმები უბრალოდ ილევებიან ჯანდაცვის სისტემის მონოპოლიზაციის ინტერესებიდან გამომდინარე.
ასე რომ, დამტკიცებულია მხოლოდ ძალიან ცოტა პროდუქტი და მათი გამოყენება აუცილებელია.
და ეს აშკარად ეკონომიკურ მიზნებს ემსახურება, და არა ჯანმრთელობის დაცვას.
და ეს, რა თქმა უნდა, სუვერენიტეტის პრინციპის დამახინჯებაა, რადგან საბოლოო ჯამში, ისევე როგორც კორონავირუსის პანდემიის დროს
მოქალაქეებს ჩამოერთვათ ხმის მიცემის უფლება, ახლა კი მთელ სახელმწიფოებს ართმევს მათ ხმის მიცემის უფლებას გაერო.
ხო, რა თქმა უნდა. სწორედ ამის თქმა მინდოდა, მაგრამ გამომრჩა.
ეს მხოლოდ პასუხისმგებლიანი მოქალაქეების პრობლემა არ არის; მთელი სახელმწიფო მინდობით მართვის ქვეშ დგება, ანუ ქმედუუნარო ხდება.
ის კარგავს სუვერენიტეტს, როდესაც მას ინფორმაციას მოპარავენ.
თუ მათ არ ეძლევათ უფლება, მოიწვიონ საკუთარი გამოჩენილი მეცნიერები მთავრობის ექსპერტთა საბჭოში.
თუ პროფესორ ჰადიშს სათქმელი არაფერი აქვს ან დისკრედიტებულია, მაშინ სახელმწიფო საკუთარ მოქმედების საფუძველს იკარგავს.
და ეს, რა თქმა უნდა, მაქსიმალურ საფრთხეს უქმნის სახელმწიფოს მოქმედების უნარს, იმის
გათვალისწინებით, რომ მისი როლი მოქალაქეთა დაცვაა.
მან უნდა დაიცვას მოქალაქეთა ჯანმრთელობა და ამას შეძლებს მხოლოდ დამოუკიდებელ, სამეცნიეროდ დადგენილ ფაქტებზე დაყრდნობით.
და სწორედ ამიტომ, ჯანმოს ეს წესების ნაკრები თავიდან ბოლომდე ტოქსიკურია და სრულად უნდა დაიწუნდეს.
ეს იყო კარგი დასკვნითი სიტყვა თქვენი წვლილისთვის პირველ რაუნდში.
დიახ, ახლა კი გვსურს, რომ მიმართოთ ბატონ კრუზეს და დიდი ინტერესით მოვისმინოთ მისი მოსაზრებები.
დიახ, შევიდეთ.
ვფიქრობ, იმის უმეტესობა, რაც ადრე განვიხილეთ, კვლავ აქტუალურია.
მთავარი თემა, რა თქმა უნდა, სიმწიფეა.
როგორ შეგვიძლია დავიცვათ ჩვენი სამოქალაქო თავისუფლებები და მომავალ წლებში აღვიდგინოთ ჩვენი მუდმივად შელახული უფლებები?
დიახ, სანამ რეალურ პასუხს გაგცემთ, მინდა გამოვხატო ჩემი დიდი ოპტიმიზმი, რომელიც იმ
ფაქტიდან მომდინარეობს, რომ აქ 500-ზე მეტი ადამიანია.
და ამის შესახებ ცოტა უფრო ვრცლად მინდა ვისაუბრო.
დავინტერესდებოდი, ვიცოდე, თქვენგან რამდენია ავსტრიიდან? გთხოვთ, ერთი წუთით წამოდგეთ.
ყველა ავსტრიიდან, გთხოვთ.
დიახ, ეს საკმაოდ საინტერესოა.
მათთვის, ვინც ჩემს მოსაზრებას არ იზიარებს, მგონი, დაახლოებით 90 პროცენტს ვხედავ. მადლობა, რომ წამოდექით.
მაგრამ ახლა, რა თქმა უნდა, შემდეგი კითხვა.
ვინ იმოგზაურა ლიხტენშტაინიდან?
მინდა მივესალმო ყველას, ვინც ლიხტენშტაინიდან ჩამოვიდა. დიდი მადლობა.
მადლობა
მაშინ, შეიძლება ვიკითხო, ვინ გაიარა გრძელი გზა გერმანიიდან?
გთხოვთ, მცირე ხნით წამოდექით. ბრავო, ეს დაახლოებით 50-ია გერმანიიდან, მანამდე კი ლიხტენშტაინიდან დაახლოებით 30 იყო.
და ახლა შვეიცარიიდან. გთხოვთ, შვეიცარიიდან ჩამოსულები ადგნენ.
კარგად, დიახ, სწორია, მადლობა.
და ეს ჩემი პასუხის პირველი ნაწილია!
ერთი პასუხი, რომელიც ყველას შეგვიძლია საკუთარი თავისთვის გავცეთ, არის ის, რომ მარტონი არ ვართ და ერთად ვმუშაობთ.
ეს დარბაზი სავსეა ავსტრიიდან, ლიხტენშტაინიდან, შვეიცარიიდან და გერმანიიდან ჩამოსული ხალხით.
შენ ხარ გამოსავალი, ჩვენ ყველანი ვართ გამოსავალი, ყოჩაღ!
დაუყოვნებლივ ჩაერთოს სრულწლოვანებასთან.
მე ავუხსენი, რომ პასუხისმგებელი ადამიანი არის ის, ვინც შეუძლია გააცნობიეროს არა მხოლოდ
საკუთარი ქმედებების, არამედ უმოქმედობის შედეგებიც.
ის იცის, რომ თუ არაფერს გააკეთებს, მომავალში უფლებებს ისევე წაართმევენ, როგორც წარსულში წაართვეს.
ჩვენ ვნახეთ, რომ ადამიანის ღირსება უცვლელი არ არის, მიუხედავად იმისა, რომ ის, სავარაუდოდ, სამუდამოდ იყო
განმტკიცებული გერმანიის ფუნდამენტური კანონის 1-ელ მუხლში.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ უნდა გავაგრძელოთ ჩვენი უფლებების აქტიური დაცვა და არ დავდუმდეთ.
ეს მოიცავს ბოლო ოთხი წლის განმავლობაში ჩვენთვის გაკეთებულის კრისტალურად სუფთა გააზრებას.
უნდა გავაცნობიეროთ, რომ სისტემატურად, კოორდინირებულად და უწყვეტად გვატყუებდნენ.
და უნდა აღვნიშნოთ, რომ დღესაც კი, სახელმწიფოს უმაღლესი ხელისუფლება კვლავ ამ ტყუილების ქსელს ეჭიდება და
აგრძელებს იმ ექიმების დევნასა და სანქცირებას, რომლებიც სწორად იქცევიან და სათანადო რამეს ამბობენ.
და ჩვენ ყველანი ერთად უნდა დავდგეთ ამის წინააღმდეგ და აქტიურად დავეხმაროთ ამ ექიმებს, ამ მამაც ადამიანებს, ჩვენი ხმით! გმადლობთ.
მე დავადგინე ნამდვილი საგანგებო სიტუაცია.
შემთხვევითი შემთხვევის შესახებ აღნიშნა ჩვენმა პატივცემულმა კოლეგამ, დოქტორმა შერონმა, რომელიც მოზარდთა ფსიქიატრიაში მუშაობს.
და მე დავადგინე საგანგებო სიტუაცია ჩემს იურიდიულ ფირმაში.
ხალხი მიწერდა ინბოქსში და ელფოსტებზე პასუხის გაცემასაც კი ვერ ვასწრებდი.
იქ საგანგებო მდგომარეობა იყო, რადგან სახელმწიფომ მთელი მოსახლეობა მოატყუა და ფუნდამენტური უფლებები წაართვა.
ჩვენ აქ ხმა უნდა ავწიოთ. არავითარ შემთხვევაში არ უნდა მოვდუნდეთ. ეს არის საწყისი წერტილი.
ასევე მინდა აღვნიშნო, თუ როგორ ვაპირებთ ამის გაკეთებას.
ათასი სხვადასხვა გზა არსებობს.
მათ თავიანთი გზა აქვთ. მათ თავიანთი გარემო აქვთ. მათ თავიანთი ძლიერი მხარეები და უნარები აქვთ.
და არ იფიქროთ, რომ მხოლოდ ერთი პეტიცია არსებობს. რამდენიმე პეტიციას მალე დავასახელებ.
სინამდვილეში, თქვენ ხართ გამოსავალი. სწორედ ეს იყო პირველი, რაც მინდოდა მეთქვა.
კარგი, ახლა უფრო კონკრეტულად შემიძლია.
იქნებ, მოკლე გამოკითხვა თქვენგან?
ეს ძალიან საინტერესოა.
მეორე რაუნდი უფრო ლექციის სახით არის ჩაფიქრებული, რადგან გადაწყვეტილებებსაც მკაცრი ახსნა-განმარტება სჭირდება.
საუკეთესო შემთხვევაში, ალბათ, ფუნდამენტურ უფლებებთან დაკავშირებული კითხვა, რადგან თქვენ ახლახან ახსენეთ ეს.
ბევრმა ადამიანმა ახლა უკვე განცადა უნდობლობის წარმოუდგენელი ხარისხი, არა მხოლოდ თქვენ მიერ ნახსენებ
პროფესიებში, არამედ, ვფიქრობ, მთლიანად მოსახლეობაშიც.
და ბევრმა ვერ შეძლო კოგნიტურად გაეაზრებინა ის ფაქტი, რომ ერთი რამ ეთქვათ, სრულიად სხვა კი აღიქვამდნენ.
ვფიქრობ, ამან პოლიტიკურ აპათიას უდიდესი ბიძგი მისცა.
ეს უფრო მეტად ზრდასრულობის აღდგენასა და გამოსავლის პოვნას ეხება, თუ პოლიტიკისადმი ნდობის აღდგენას?
ან იქნებ საქმე სულ სხვა გზის არჩევასა და იმის თქმას ეხება: ჩვენ აქ პოლიტიკისადმი რწმენა
აღარ გვაქვს, მის ნათქვამს აღარაფერს ვენდობით.
ჩვენ, ასე ვთქვათ, ჩვენი გზით მივდივართ ქსელების შექმნით. საზოგადოებრივი მუშაობა, რაც არ უნდა ნიშნავდეს ეს.
მე რევოლუციებზე ან მსგავს რამეებზე არ ვსაუბრობ.
მე ვგულისხმობ მხოლოდ ქსელურ ორგანიზებას, როგორც აქტიური სამოქალაქო წინააღმდეგობის ფორმას.
რა არის მიდგომა?
დიახ, თანამედროვე პოლიტიკა ჩვენი არჩევანის, ჩვენი თანამოქალაქეების არჩევანის ანარეკლია.
ასე რომ, ჩვენი თანამგზავრი ადამიანებით უნდა დავიწყოთ.
ჩვენ ხალხი ვართ. ეს ნიშნავს, რომ ჩვენი თანამოქალაქეები უნდა დავარწმუნოთ.
ჩვენი საქმე არ არის პოლიტიკაში ნდობის აღდგენა, არამედ იმ პოლიტიკოსების არჩევა, რომლებსაც ვენდობით.
და მათ უნდა დაამტკიცონ, რომ ჩვენი ნდობის ღირსნი არიან.
ეს საწყისი წერტილია.
შემდეგ, ფუნდამენტურად, ჩვენ უნდა გავაცნობიეროთ, რომ:
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მიჩვეულები ვიყავით, რომ ჩვენი ფუნდამენტური უფლებები გვეძლეოდა.
რომ ჩვენი კეთილდღეობის საფუძვლების ასაშენებლად ბევრი უნდა გვეშრომა.
ჩვენ მხოლოდ ტრენინგის გავლა და ჩვენი სამუშაოს კომპეტენტურად და გულმოდგინედ შესრულება გვჭირდებოდა.
მაგრამ არასდროს იდგა კამათის თემად, რომ ქუჩაში უნდა გავმოსულიყავით.
არასდროს გაგვიელვებდა გონებაში, ყოველ შემთხვევაში მე მაინც არა, რომ ასეთი სიტყვები გვითქვას და მიტინგებს დავესწროთ.
და სამწუხაროდ, ჩვენ მოგვიწევს მათზე ზრუნვის გაგრძელება, სანამ ჩვენს ფუნდამენტურ უფლებებს არ დავიბრუნებთ.
ეს ნიშნავს, რომ პარადიგმის ცვლილება გვჭირდება.
ჩვენ უნდა დავიბრუნოთ ჩვენი ფუნდამენტური უფლებები პოლიტიკოსებისგან მათი მოთხოვნით. და ამას ქვემოდან ზევით გავაკეთებთ.
ახლა კი ძალიან კონკრეტულად ვიტყვი.
არსებობს კონკრეტული თარიღი ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციასთან და ჯანმრთელობის დაცვის
რეგულაციებში შეტანილ ცვლილებებთან დაკავშირებით.
ეს უკვე ვახსენე, 19 ივლისს.
თუ ამ დროისთვის ჩვენი მთავრობები ამ ცვლილებებს არ გააპროტესტებენ — ანუ, თუ მათ ჟენევაში ჯანმოსთვის საპროტესტო განცხადება
არ წარუდგენიათ — მაშინ ეს ცვლილებები კანონიერ ძალაში შევა.
შემდეგ ყველაფერი გადაფასებით დასრულდება. შემდეგ ჯანმოსთვის ეს სიგნალი იქნება:
დიახ, ისინი წარსულთან თანხმობაში არიან. ახლა საჭიროა, ზეწოლა ცოტა მეტად გავაძლიეროთ.
სწორედ ეს არის გზავნილი, რომელიც ჯანმოს ეწვდება.
ეს ნიშნავს, რომ, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ შეგვიძლია ენერგია მივმართოთ იმის უზრუნველყოფას, რომ პოლიტიკოსებმა
ადგილობრივ, მუნიციპალურ, რეგიონულ და ეროვნულ დონეზე გააცნობიერონ, რომ ჩვენ აქ პოზიცია უნდა დავიკავოთ.
არსებობს სხვადასხვა პეტიცია: აქ, ავსტრიაში, ვორარლბერგში, ერთი მათგანი გუშინ წარადგინა
ქალბატონმა, რომელიც ამას ავსტრიისთვის აკეთებს.
შვეიცარიაში გვაქვს მოქმედების ალიანსი თავისუფალი შვეიცარიისთვის.
მე ასევე მხარს ვუჭერ ამ სამოქმედო ალიანსს ლექციებითა და წვლილით.
ჩვენ ორი თვის წინ პეტიცია დავიწყეთ.
ამ პეტიციის მიზანია, პარლამენტარებს, როდესაც ისინი ივნისში საზაფხულო სესიაზე შეიკრიბებიან — და ცვლილებებს შვეიცარიაში
განიხილავენ — გაუგზავნონ სიგნალი, როგორიც მათ არასდროს უნახავთ.
კერძოდ, 100 000 ხელმოწერა; ადამიანები, რომლებიც ამბობენ: უარყავით ეს ჯანდაცვის რეგულაციები! ჩვენ ჯერ გამოძიება გვინდა!
ეს არის ერთი შესაძლო ნაბიჯი, ერთი შესაძლო სამოქმედო გეგმა.
უნდა აიძულო, რომ გისმინონ. არასდროს იფიქრო, რომ ეს უაზროა.
არ ვიცი, შერონმაც ახლახან თქვა ეს.
რა მოხდებოდა – არ ვიცით, რა მოხდებოდა – 2020, 2021, 2022 წლებში ქუჩაში არავინ გასულიყო.
არასდროს მისცეთ უფლება, ვინმემ გითხრათ, რომ ეს უაზროა!
ათასობით მათგანი ვენის ქუჩებში იყო.
და სწორედ ამავე ლოგიკით უნდა მივაღწიოთ, რომ ჩვენი ხმა გაიგონ და ჩვენი აზრი გაიგონ.
ყველა იმ ვარიანტის გათვალისწინებით, რომლებიც საბოლოოდ იქნება გათვალისწინებული.
დაწერეთ წერილები, მოაწერეთ ხელი პეტიციებს.
სხვათა შორის, "თავისუფალი შვეიცარიის სამოქმედო ალიანსის" ხელმოწერა საზღვარგარეთიდანაცაა შესაძლებელი.
და გაუზიარეთ ინფორმაცია თქვენ გარშემომყოფებს.
ექიმებისგან მუდმივად მესმის, რომ ადამიანები, რომლებსაც ჯანმრთელობის პრობლემები აწუხებთ, ძალიან მზად
არიან იმის გასაგებად, თუ საიდან მომდინარეობს ეს პრობლემები და ვინ შეუძლია დაეხმაროს მათ.
მოდით, ჩვენ გავუწიოთ ეს დახმარება.
და ასე გავაგრძელებთ ადამიანების ჩვენი მხარეს გადაბირებას.
არ მინდა, თქვენი გართობა გავაფუჭო და წვეულების დამღვრელი გამოვიდე.
უბრალოდ, როდესაც აქ ამ საკითხებზე ვსაუბრობთ, იმას, რასაც ახლა ამბობ, ამ ოთახში ყველა
უპირობოდ დაეთანხმება. და ეს ყველაფერი ლოგიკურია.
და ჩვენ აქ, ერთ-ერთ თემში ვართ.
რა თქმა უნდა, როცა ასეთ რამეს იტყვი, ეს ბურთების აუზს ჰგავს.
ანუ, იქ არანაირ წინააღმდეგობას ვერ იპოვით.
ეს სრულიად ნორმალურია. ის ასევე გამართლებულია.
ერთადერთი დიდი პრობლემა არის სტიგმა, გარიყულობა.
ყველას, ვინც აქ ზის, უკვე ჰქონია ასეთი გამოცდილება მსგავს ღონისძიებებზე. ან, ვფიქრობ, უმრავლესობას მაინც.
და საბოლოოდ, ჩვენც, რადგან კორონას შემდეგ ხუთი წლის თავზე, სამწუხაროდ, ყველა ჯერ კიდევ ერთმანეთთან ვართ.
ასე რომ, არსებობს ჩუმი უმრავლესობა, რომელიც, სამწუხაროდ, ამჟამად კვლავაც არჩევნებს წყვეტს. და მათთან ვერ აღწევთ.
სახსარი საჯარო მედიაა.
ამ საზოგადოებრივ სფეროში, სხვადასხვა სფეროში, კულტურულ სექტორსა და სხვაგან არსებული "სიჩუმის სპირალი" არის საკითხის არსი, სადაც
ყველაფერს, რასაც ჩვენ აქ ვამბობთ და ვაკეთებთ, კვლავ შეთქმულების კუთხეში და კონსპირაციის თეორეტიკოსების კუთხეში დებენ.
და მთავარი გამოწვევა ყველაფერში, რასაც ამბობთ, ეს არის: როგორ გავარღვიოთ ეს კედელი გარე სამყაროსკენ?
რადგან, მიუხედავად იმისა, რომ ხშირად არ გვინდა ამის მოსმენა, სამწუხარო რეალობა ისაა, რომ ჩვენ,
ერთგვარი სექტის სახით, მარგინალიზებულები ვართ.
თუმცა, რა თქმა უნდა, ჩვენ სინამდვილეში ვმუშაობთ ობიექტურ ფაქტებთან, უდავო ფაქტებთან.
საპირისპიროდ: ისინი იტყუებიან, ღალატობენ, იყენებენ ცრუ ინფორმაციას.
ჩვენ გვაქვს რეალური ინფორმაცია. დეზინფორმაცია კი — მეორე მხარეს.
მაგრამ საზოგადოების აღქმაში ჩვენ ისე ვართ წარმოდგენილი, თითქოს ჯერ კიდევ "გიჟები" ვიყოთ.
რა შეიძლება გაკეთდეს ამ მდგომარეობიდან გამოსასვლელად?
რადგან ვხედავ ძალიან დიდ პრობლემას – განსაკუთრებით მომავლის თვალსაზრისით – რომ ამჟამად შესაძლოა ბევრად
მეტი ხდება ამ დეზინფორმაციის, ამ ცენზურის ხელშესაწყობად.
საკვანძო სიტყვები: ევროკავშირი, ციფრული სერვისების აქტი. ერვინმა ეს თავიდანვე ახსენა.
რა შეიძლება გაკეთდეს, რომ სწორად მივაწოდოთ ის, რაც ახლა სწორად შეადგინეთ, მათ, ვინც ჯერ
კიდევ არ არის ინფორმირებული პრობლემის შესახებ?
ჩვენი ბუშტის გარეთ
ყველას სახელით ვერ ვისაუბრებ. მაგრამ ბოლო სამი-ოთხი წლის განმავლობაში, ყოველთვის ვცდილობდი ერთი პრინციპის
დაცვას. კერძოდ, სად არის მოწინააღმდეგის კედელი ყველაზე სუსტი?
და იქ მთელი ჩემი ძალა ჩავდე. მთელი ჩემი ძალა ჩავდე. და არ შევჩერებულვარ.
და სწორედ ამიტომ, Swissmedic-ის წინააღმდეგ არა მხოლოდ სისხლის სამართლის საჩივარია
შეტანილი, არამედ მოხდა სრული ხელახალი გამოცემა 2.0.
მთელ გუნდს ვუთხარი: ჩვენ მასში კიდევ უფრო მეტს ჩავდებთ, გავაუმჯობესებთ და კიდევ უფრო მკვეთრს გავხდით.
და ჩვენ ვატარებთ პრესკონფერენციას, როგორიც შვეიცარიაში არასდროს ყოფილა.
სხვათა შორის, პროფესორი მარტინ ჰადითშიც აქ იყო და გვეხმარებოდა, ისევე როგორც პროფესორი ანდრეას ზონიკსენი.
და ამ მთელი სიცრუის ქსელში ყველაზე სუსტი წერტილი, რისი ახსნაც ნებისმიერი საბავშვო ბაღის მასწავლებლისთვის, რედაქტორისთვის
ან პარლამენტის წევრისთვის შეუძლია ერთ წუთში, უდავოდ – ჩემი აზრით, მთელი ამ მოდიფიცირებული მრნმ-ის კონტექსტში, არის ეს:
უდავოა, რომ ამ ნივთიერებების შემოღების დროს არ არსებობდა კვლევები მათი საშუალო და გრძელვადიანი ეფექტების,
განსაკუთრებით კი საზიანო გვერდითი მოვლენების, დასადგენად.
განმარტების მიხედვით, ეს ნიშნავს, რომ ნივთიერება ბრმად იქნა შეყვანილი.
მესამე ფაზის კვლევა ჯერ არ დასრულებულა. ის რეალურ დროში ჩატარდა.
ეს ნიშნავს, რომ მთელი ზოგადი საზოგადოება ექსპერიმენტის ობიექტი გახდა.
საუბრისას სწორედ ამ დონემდე უნდა მიხვიდეთ:
თანახმა ხართ ჩემთან – ჰკითხეთ თქვენს კოლეგებს – თუ გაქვთ მტკიცებულება, რომ 2020 წლის დეკემბერში
მზადდებოდა კვლევის წინადადებები სამ, ოთხ, ხუთ წელიწადში მოსალოდნელი გავლენის შესახებ?
მაშინ გთხოვთ, გვიჩვენოთ ეს მტკიცებულება.
– არ არის.
და ახლა იურიდიული ნაწილი მოდის, რომელსაც ადრე მხოლოდ შევეხე, მაგრამ ხომ ვახსენე.
ეს არის სავალდებულო საერთაშორისო სამართალი და სავალდებულო საკონსტიტუციო სამართალი.
მოკლედ, ეს არის ადამიანებზე ექსპერიმენტების ჩატარების აბსოლუტური აკრძალვა მათი სრული ინფორმირებისა და თანხმობის გარეშე.
ადამიანებისთვის გადაცემული მინიმალური საკვანძო ინფორმაცია იქნებოდა: ბოდიში, ჩვენ არ ვიცით, რა იქნება შედეგი.
ეს ექსპერიმენტია. ვიმედოვნებთ, რომ კარგი იქნება; გვჯერა, რომ კარგი იქნება.
თუმცა, ჩვენ ვერანაირ დაპირებას ვერ ვიძლევით.
მინიმუმი მაინც უნდა მიეცათ!
და დღემდე ამ საკვანძო ინფორმაციასაც კი მალავენ, სხვა ინფორმაციაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ.
და ეს ჩემთვის ყველაზე სუსტი წერტილია!
ყველაზე სუსტი წერტილი, რომელიც გთხოვთ გაითვალისწინოთ, თუ ოდესმე მოგეცემათ შესაძლებლობა, მონაწილეობა მიიღოთ
დისკუსიის პანელში, გამოჩნდეთ ტელევიზიით ან ესაუბროთ სხვებს.
თქვენ ერთადერთი ადამიანი ხართ და დიდ ნერვულ წნეხს გრძნობთ, შემდეგ კი ფაქტობრივადაც და სამართლებრივადაც უდავო ხდებით.
ეს ჩემი რეკომენდაციაა, არგუმენტი, რომელსაც გთავაზობთ დასაფიქრებლად.
რადგან მაშინ სამყარო შეიტყობდა, თუ რა დიდი დანაშაული ჩაიდინა ყველას წინააღმდეგ. როგორც მათ წინააღმდეგ, ვინც ნივთიერებები
ინფორმირებული თანხმობის გარეშე მიიღო, ასევე მათ წინააღმდეგ, ვის მიმართაც დისკრიმინაცია
განხორციელდა, რადგან ისინი ამას არ იღებდნენ.
იპოვე შენი ადგილი, სადაც იტყვი: "ეს ჩემი მომენტია, სადაც მოწინააღმდეგის კედელი ყველაზე სუსტია
ან ჩვენი ბარათები ყველაზე ძლიერია". და განაგრძე!
ეს ყველაფერი, ვიტყოდი, უხილავი კედლებია.
გაიარ მათში. გაიარ მათში და განაგრძე, სრულიად უდარდელი, მშვიდი, პრაგმატული და იუმორით.
ესეც კარგი დასკვნითი სიტყვაა. დიდი მადლობა.
ძვირფასო მაყურებლებო, დორნბირნში მომხდარი ამ მოვლენის შემდგომი რეპორტაჟების ნახვა უკვე შეგიძლიათ HOCH2.TV-ზე.
ამ პროგრამის ბმულებს ქვემოთ იპოვით.
გვსურს, ვისარგებლოთ შემთხვევით და მადლობა გადავუხადოთ HOCH2.TV-ს შესანიშნავი თანამშრომლობისთვის.