Më 29 mars 2025, Kulturhaus Dornbirn organizoi ngjarjen "Liria & Vetëvendosja – Qytetari Përgjegjës" me kontribute të
rëndësishme mbi sundimin e ligjit, sovranitetin dhe paratë.
Ngjarja u organizua nga Akademia për Zhvillim Personal në Dornbirn.
HOCH2.TV gjithashtu regjistroi dhe redaktoi këtë raport.
– Sot, Kla.TV paraqet Philipp Kruse mbi temën: Rregulloret e OBSH-së: "Toksike nga A në Z dhe për t'u refuzuar plotësisht!"
Pjesa 1: Problemi
Tani do të doja të ftoja z. Kruse të jetë folësi i dytë. Është kënaqësi t'ju kemi këtu.
Po, zoti Kruse, sapo dëgjuam prezantimin e zonjës Tagberger për certifikatën elektronike të vaksinimit.
Në parim, kjo përshtatet shumë mirë me temën tuaj.
Pra, kur shikon pasojat e përgjithshme të Koronës, duhet të thuash, duke parë prapa, se ishte një shkelje e
madhe, një sulm në shkallë të gjerë ndaj vetëvendosjes së qytetarëve të përgjegjshëm, apo jo?
Absolutisht. Pjekuria është titulli i ngjarjes së sotme.
Do të doja të referohesha shkurtimisht diçkaje që tashmë është përmendur nga organizatori, Erwin Rigo.
Sot, mosha ligjore në ligjet tona në thelb thjesht do të thotë të jesh në moshë.
Por pas kësaj qëndron – siç është vënë me të drejtë në dukje – kuptimi më i avancuar që u formësua nga Immanuel Kant.
Pjekuria në kuptimin e: të qenit në gjendje të flasësh për veten, të marrësh pjesë në vendimet politike.
Dhe Kant vendosi këtë pjekuri në kontekstin e Iluminizmit.
Iluminizmi është dalja e njeriut nga moshimmja e vetë-imponuar.
Në këtë mënyrë, ai shpreh se gjendja origjinale e qenieve njerëzore është në të vërtetë papjekuria
dhe se ata duhet së pari të fitojnë pjekurinë e tyre.
Ai duhet të punojë për të, ai duhet të stërvitet për të.
Sepse pjekuria lidhet domosdoshmërisht me parakushtin e gjykimit të shëndoshë – domethënë aftësinë
për të vlerësuar saktë pasojat e veprimeve të veta.
Dhe kështu sot e gjejmë veten në një situatë shumë të vështirë, pasi faktet themelore – të cilat janë, natyrisht, parakushtet për
të arritur një gjykim të arsyeshëm – janë monopolizuar dhe diktuar në mënyrë uniforme gjatë gjithë kësaj krize, nga lart-poshtë.
Në fund të fundit, e orkestruar nga OBSH-ja dhe e përcjellë një me një te qeveritë dhe përmes qeverive.
Pikërisht, do të doja të ndërhyja këtu, sepse pikërisht ky është thelbi i çështjes.
Pjekuria kërkon lirinë e zgjedhjes, dhe liria e zgjedhjes kërkon gjithashtu aftësinë për të marrë në
konsideratë opsione dhe mënyra të ndryshme veprimi.
Por kur, siç përjetuam atëherë, praktikisht asnjë alternativë nuk vendoset nga lart.
Kur thonë: Kjo është një virus vdekjeprurës, dhe kushdo që pretendon të kundërtën po gënjen.
Kur thuhet se testet janë të besueshme dhe të sigurta.
Kur thonë: Ne kemi këtu një vaksinë që me siguri të mbron.
Dhe nëse thoni: Këto masa janë efektive, dhe kushdo që i kundërshton, për të thënë kështu, po bën veten armik të popullit.
Atëherë nuk mund të ketë asnjë pyetje për pjekuri apo vetëvendosje.
Dhe kjo nuk u praktikua vetëm në një vend.
Në atë kohë, ajo u imponua vërtet globalisht nga lart-poshtë, siç thua ti.
Dhe pikërisht kjo do të ishte çështja që OBSH-ja në të vërtetë dëshiron sot, dhe që ajo ende po ndjek.
Ajo nuk e reflektoi atë periudhë me vetëkritikë, përkundrazi.
Ajo në të vërtetë po përpiqet ta kthejë këtë në një parim që ende vlen sot.
Fjalë kyçe: kontratë pandemike, apo jo?
Po, është e drejtë.
Pra, kjo monopolizim i informacionit ishte i pandërprerë gjatë gjithë krizës së koronavirusit.
Kjo ekziston prej shumë, shumë kohësh dhe në fakt është zhvilluar nga OBSH-ja gjatë 10 deri në 15 viteve të fundit.
Dhe ky parim themelor, me titullin 'Infodemics' , do të përfshihet si në traktatin pandemik – i cili ende duhet të
negociohet – ashtu edhe në ndryshimet e tashmë të negociuara dhe të dakorduara të Rregulloreve Ndërkombëtare të Shëndetësisë.
Kjo do të thotë që kemi një cementim ose formalizim të asaj që kemi përjetuar tani.
Kjo do të thotë, natyrisht, që mund të presim çdo gjë tjetër përveç një diskutimi të hapur, që do të
dëgjojmë pozicione të ndryshme dhe do të kemi një debat të lirë në akademi – krejt e kundërta:
Do të ketë edhe më shumë monopolizim, duke minuar kështu aftësinë e qytetarëve për të gjykuar dhe pjekurinë e tyre.
Ekziston një element tjetër shumë i rëndësishëm, që është ndikimi i frikës dhe skenarëve të kërcënimit.
Të gjithë e dinë që frika ka një efekt shumë, shumë paralizues mbi mendimin e lirë.
Dhe pikërisht atëherë aftësia për të vepruar racionalisht vetë paralizohet.
Dhe këtu mund të kthehemi te Kant dhe pohimi i tij origjinal se pikërisht pjekuria duhet të stërvitet.
Duhet të kërkoni aktivisht këtë informacion.
Duhet të përpiqesh të hedhësh një vështrim kritik pas skenave dhe pastaj të kesh guximin të veprosh.
Kant e njohu këtë shumë saktë.
Pastaj duhet të kesh guximin të veprosh në përputhje me rrethanat, edhe nëse bëhet pak e pakëndshme.
Dhe kjo është thjesht një çështje trajnimi.
Tani kemi pasur mundësinë të mësojmë që gjatë katër viteve të fundit.
Ne e kemi vaksinuar veten kundër kësaj dhe duhet ta bëjmë shumë më të qartë në të ardhmen nën
këto marrëveshje pandemike – për ta shmangur atë.
Zoti Ghebreyesus, kreu i OBSH-së, kishte planifikuar fillimisht që traktati pandemik të
ishte "nënshkruar dhe vulosur" deri në vitin 2024.
Fatmirësisht, do të thoja se kjo ka dështuar deri tani.
Por mund ta shohim këtu se agjenda po vazhdon gëzueshëm.
Pikat kyçe për vitin 2025, prandaj, tregojnë një drejtim të qartë.
Këtu po bëhen të gjitha përpjekjet për të praktikuar të pashmangshmen, për të thënë kështu.
Çfarë do të thonë në të vërtetë ky traktat pandemik dhe, mbi të gjitha, ndryshimet në rregulloret ndërkombëtare shëndetësore për
lirinë e çdo individi, në aspektin e injorimit të Kodit të Nurembergut, trajtimit të detyrueshëm, mos më lirisë së
zgjedhjes për sa i përket vaksinimit, e kështu me radhë?
Cilat janë pasojat e kësaj?
Po, ju po i referoheni rënies reale nga hiri që kemi përjetuar gjatë katër viteve të fundit, e cila është konsoliduar.
Njerëzit u mbajtën në errësirë për faktin se këto substanca ishin krejtësisht të panjohura dhe të pa testuara.
Kur u prezantuan, nuk kishte të dhëna shkencore që të thoshin: ato janë efektive, ato janë të sigurta.
Ishte një eksperiment klasik.
Dhe këto të dhëna, këto substanca, janë paraqitur sikur të ishin saktësisht po aq të sigurta dhe
efektive sa të gjitha vaksinat e tjera normale.
Kjo është mashtrim.
Dhe nëse tani supozoni se kjo është vetëm një eksperiment, atëherë si avokat duhet të dini se kryerja e eksperimenteve
është absolutisht e ndaluar sipas Kodit të Nurembergut për shkak të mizorive të kryera gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Kjo është e drejtë ndërkombëtare e detyrueshme!
Shiko sa të lehtësuar janë njerëzit këtu që duartrokasin, edhe pse unë vetëm po them të qartë.
Ky është e drejta ndërkombëtare detyruese, zonja dhe zotërinj.
Kjo thuhet në Nenin 7 të Paktit të Kombeve të Bashkuara për të Drejtat Civile dhe Politike. Dhe Neni 4 më pas thotë:
Ky rregull i detyrueshëm zbatohet edhe në kohë pandemish që janë shpallur zyrtarisht dhe
mund të kërcënojnë jetët e një kombi të tërë.
Pra, kjo është një rregull pa përjashtim, me fjalë të tjera.
Dhe shkelja masive e këtij rregulli është pastaj një krim kundër njerëzimit sipas Statutit të Romës.
Ja ku jemi në këtë skenar madhështor.
Po, ka një aspekt tjetër për t'u marrë parasysh.
IGV shkoi shumë më tej në rregulloret e saj.
Pra, nuk bëhet fjalë vetëm për aspektet mjekësore.
Për shembull, parashikon që qeveritë të ndërmarrin veprime kundër dezinformimit – ose çfarëdo që të nënkuptojë kjo.
Kjo do të thotë kufizime të lirisë së shprehjes dhe të drejtave të tjera themelore.
Pastaj për këdo që është kritik ndaj kësaj, që pretendon të drejtat e veta, që shpreh kritika ndaj këtij zhvillimi.
Do të duhet të shohim për këtë.
Pra, kjo nuk është vetëm një diktaturë shëndetësore që po planifikohet këtu, por një që pothuajse arrin kuptimin
e fjalës "diktaturë" në kuptimin e saj të drejtpërdrejtë.
Apo e kam paraqitur gabim?
Plotësisht i saktë.
Dhe OBSH po vendos ritmin këtu në atë që në thelb është një rrjet gënjeshtrash.
Dhe kam renditur këtu pikat më të rëndësishme – jo të gjitha, por më të rëndësishmet – të kësaj rrjete gënjeshtrash, të cilat ende
nuk kemi mundur t'i korrigjojmë në asnjë proces gjyqësor, të paktën jo në një vend
gjermanishtfolës, me ndihmën e ndonjë avokati.
Pra, gjykatat ende supozojnë se SARS-CoV-2 është kërcënimi më i rrezikshëm që nga gripi spanjoll.
Ende pretendohet se kjo kërcënim epidemik mund të matet vetëm me testet PCR.
Dhe ende thuhet se vaksinimet kundër COVID-19 me bazë mRNA janë efektive dhe të sigurta, dhe se kjo është jashtë çdo dyshimi.
Dhe mbi të gjitha, dikush kundërshton se është një eksperiment.
Sigurisht, ka edhe çështje të tjera: mungesa totale e farmacovigjilancës dhe gjithashtu
fakti që alternativat janë shtypur plotësisht.
Por ato janë gurët themelorë të asaj që në thelb është një shtëpi gënjeshtrash.
Unë gjithashtu kam punuar në administratën tatimore dhe si avokat tatimor.
Dhe aty është ku termi 'rrjeta gënjeshtrash' është vërtet i rëndësishëm për mashtrimin me taksat.
Nga ana tjetër, shteti nuk ka asnjë vështirësi në njohjen e një rrjeti gënjeshtrash kur kompanitë janë të ndërthurura.
Dhe këtu ai ndërton një vetë dhe e mirëmban për vite me radhë.
Kjo është ende situata.
Dhe çdo kush që sfidon këtë rrjet gënjeshtrash – për shembull, një mjek në Cyrih – i është revokuar licenca.
Sepse, me njohuri të plota të fakteve, ai lëshoi një certifikatë përjashtimi nga vaksinimi për tre pacientët e tij.
Dhe pastaj autoritetet shëndetësore të Kantonit të Cyrihut thonë: "Ti je një kriminel, ke energji kriminale. Po rrezikon shëndetin
publik. Po të heqim licencën për të ushtruar mjekësinë."
Ky burrë kishte 50,000 më shumë borxh në muaj gjatë disa muajve të parë.
Kjo është një sanksion i rëndë me rëndësi penale.
Ajo që dua të them është se kjo rrjetë gënjeshtrash ende mbrohet me dhëmbë e me thonj sot.
Dhe po, e përmende: rregulloret e reja shëndetësore përcaktojnë qartë se shtetet duhet të angazhohen për të kundërshtuar
të gjithë këta mjekë dhe njerëz të tjerë – të cilët guximshëm thonë të vërtetën – dhe për të pastruar mediat sociale.
Vitin e kaluar, ose më saktë pas zgjedhjes së Donald Trump, kishte shumë shpresë se kjo do të thyhej.
Në një nga urdhrat e tij ekzekutivë të parë, Trump në fakt njoftoi tërheqjen nga OBSH.
Dhe të tjerë ndoqën shembullin, Argjentina. Edhe në Evropë tani ka vende që padyshim e bëjnë.
... Pikërisht, Sllovakia dhe Hungaria gjithashtu refuzojnë kategorikisht një traktat pandemik të OBSH-së.
Dhe kështu ka shpresë.
Nga ana tjetër, këtu është formuar në mënyrë natyrale një kartel shtetesh që po bëjnë gjithçka që mundin për të shtyrë përpara
këtë agjendë, të cilën e përshkruani këtu në terma të gjerë.
A ka ndonjë shpresë që Trump me të vërtetë do të rrëzojë tërë strukturën e OBSH-së?
Apo a është më e mundshme që ata të bëhen edhe më të varur nga regjimet autoritare, si për shembull Kina, dhe ndoshta
edhe më të varur nga fondacionet e miliarderëve, dhe pastaj të bëjnë të njëjtën gjë në një formë më ekstreme?
Epo, duhet të them se kjo është e hapur për interpretim dhe, në fund të fundit, spekulim se si do të zhvillohen ngjarjet.
Për mua, gjëja pozitive në lidhje me veprimin e Trumpit më 20 janar, kur ai lëshoi një urdhër ekzekutiv, ishte se:
Duhet të merren të gjitha masat dhe përgatitjet që Shtetet e Bashkuara të tërhiqen nga OBSH.
Dhe ai e justifikoi duke thënë, në thelb, se OBSH-ja është një ofrues i kujdesit shëndetësor,
një organizatë shërbimi në fushën e shëndetit.
Mandati përcaktohet në Nenin 1 të kushtetutës së tyre.
Ajo ka shkelur kontratën e saj, një shkelje serioze e kontratës, prandaj po e ndërpresim kontratën.
Dhe ne gjithashtu duhet të adoptojmë këtë qëndrim themelor.
Ne duhet t'i përballemi kësaj organizate ndërkombëtare me të njëjtin qëndrim kritik dhe t'u bëjmë të
qartë politikanëve se këta nuk janë evangjelistë të shëndetit që veprojnë pa interes vetjak.
Përkundrazi, struktura e financimit tashmë tregon qartë – siç mund të shihet në faqen kryesore – se OBSH-ja financohet
dhe kontrollohet në masë të madhe nga interesat e OBSH-së, dhe se për këtë arsye është një biznes shumë i madh.
Dhe këtu thjesht duhet të ndërhyjmë dhe t'i bëjmë përfaqësuesit tanë politikë të shqyrtojnë me
kujdes arritjet, arritjet e vërteta të OBSH-së.
Po, misioni i tij është të mbrojë shëndetin, jo të konfirmojë interesat e industrisë farmaceutike.
Pikërisht, gjë që më çon te pyetja ime e ardhshme.
Mund të thuhet se sundimi i ligjit është minuar më rëndë se kurrë më parë gjatë pandemisë së koronavirusit.
Dhe të drejta të ndryshme themelore u kufizuan dhe u pezulluan për muaj me radhë – natyrisht, të gjitha me qëllimin e supozuar
për të mbrojtur jetën, mirëqenien e individit dhe shëndetin.
Dhe ajo që në të vërtetë u vendos atëherë, dhe për të cilën të gjithë mund të këndojmë edhe sot, dhe që na mundon
ende sot, është ky parim i gjendjes së jashtëzakonshme, i një gjendjeje të jashtëzakonshme të përhershme.
Pra, politika sot zhvillohet me refrenin: nuk ka alternativë, nuk ka rrugë tjetër, është një emergjencë!
Dhe ne e shohim këtë jo vetëm në pandemi, por edhe në ndryshimet klimatike.
Ne mund ta shohim këtë në luftën aktuale në Ukrainë.
Dhe kjo ngre pyetjen: a është kjo gjithashtu pjesë e një agjende, a ka një metodë pas saj?
Sigurisht që ka një metodë kur shikojmë proceset në nivelin e OKB-së, Paktin e së Ardhmes.
Këtu, në kuptimin më të gjerë, është vendosur një ide themelore që OKB-së t'i jepen pushtete të veçanta
për të vepruar në të gjitha llojet e emergjencave.
Nëse i shikojmë katër vitet e fundit si vlera empirike, mund të shohim shumë qartë se si parimi themelor i sundimit të ligjit –
domethënë sundimi i ligjit dhe demokracia – është hedhur mënjanë dhe zëvendësuar nga sundimi i gjendjes së
jashtëzakonshme, me fjalë të tjera: nevoja nuk njeh ligj.
Çdo gjë që shërben këtij qëllimi të shpallur zyrtarisht është e lejuar.
E kam ilustruar këtë grafikisht këtu.
Në anën e majtë mund të shihni idenë themelore se si duhet të funksionojë një shtet me ndarjen
e pushteteve dhe tre degët e tij të qeverisjes:
Me qeverinë, me pushtetin ligjvënës, me legjislaturën dhe me gjykatat.
Ato janë të pavarura nga njëra-tjetra, ekuilibrojnë njëra-tjetrën dhe monitorojnë e mbikëqyrin
njëra-tjetrën në bazë të informacionit të pavarur dhe autonom.
Dhe tani, në mes të pandemisë së koronavirusit, OBSH ka dalë me pretendimin:
Vetëm informacioni që përputhet me udhëzimet e OBSH-së mund të përdoret si bazë për vendimet e
marra nga qeveria, parlamentarët dhe gjykatat.
Dhe unë thjesht duhet ta them këtë këtu në mënyrë të qartë dhe të prerë.
Kam zhvilluar rreth 35 deri në 40 procedura të plota kundër masave të paligjshme ose për mbrojtjen e mjekëve.
Dhe ajo që vazhdimisht dëgjoj nga gjykatat është: Jo, deklaratat tuaja të fakteve bien në kundërshtim me udhëzimet e OBSH-së.
Në kohë pandemie, faktori vendimtar është ajo që përcaktojnë ekspertët e OBSH-së dhe
ekspertët e qeverisë të miratuar nga OBSH-ja.
Ne nuk kemi të drejtë ta kontrollojmë atë.
Dhe kjo është një çaktivizim i ndarjes së pushteteve dhe, në fund të fundit, një pezullim
i plotë i mbrojtjes së të drejtave themelore!
Kjo do të thotë se, në fund të fundit, gjykatat nuk mund të mbrojnë më të drejtat themelore nëse madje nuk marrin parasysh
faktet – faktet e bazuara në prova që ne avokatët ua paraqesim.
Atëherë kjo thjesht do të thotë se, në fund, të gjitha këto fuqi shtetërore janë, për të thënë
kështu, të varura nga informacionet e OBSH-së.
Kjo është ajo që nënkupton kur kemi legjislacion emergjence të tillë.
Mekanizmat demokratikë të kontrollit thjesht po eliminohen në interes të monopolizimit të sistemit të kujdesit shëndetësor.
Kështu që vetëm disa produkte shumë të pakta janë të miratuara, dhe ato duhet të përdoren.
Dhe kjo qartë ndjek objektiva ekonomike më shumë sesa mbrojtjen e shëndetit.
Dhe është, natyrisht, një perversion i parimit të sovranitetit, sepse në fund të fundit, ashtu si qytetarët u privuan nga e
drejta e votës gjatë pandemisë së koronavirusit, tani po i privohen nga e drejta e votës edhe shtete të tëra nga OKB-ja.
Mirë, absolutisht. Kjo është ajo që doja të thoja, harrova ta përmend.
Nuk është vetëm një problem për qytetarët e përgjegjshëm; e gjithë shteti po vendoset nën kujdestari, dmth. i paaftë.
Ai humb sovranitetin e tij kur informacioni i tij vidhet.
Nëse nuk u lejohet t'i thërrasin shkencëtarët e tyre të shquar për të shërbyer në këshillin e ekspertëve të qeverisë.
Nëse profesori Haditsch nuk ka asgjë për të thënë ose është diskredituar, atëherë shteti i privon vetes bazën e veprimit.
Dhe kjo, natyrisht, paraqet kërcënimin më të madh për aftësinë e shtetit për të vepruar, duke
qenë se roli i tij është të mbrojë qytetarët e tij.
Duhet të mbrojë shëndetin e qytetarëve, dhe mund ta bëjë këtë vetëm nëse vepron mbi bazë të
fakteve të pavarura, të përcaktuara shkencërisht.
Dhe për këtë arsye ky grup rregullash nga OBSH-ja është toksik nga A në Z dhe duhet të refuzohet në tërësi.
Kjo ishte një përmbyllje e bukur për kontributin tuaj në raundin e parë.
Po, tani do të dëshironim t'i ktheheshim zotit Kruse dhe të dëgjonim me shumë interes mendimet e tij.
Po, le të hyjmë atje.
Mendoj se shumica e asaj që diskutuam më parë është ende e rëndësishme.
Tema kryesore është, natyrisht, pjekuria.
Si mund të mbrojmë liritë tona civile dhe të rikthejmë të drejtat tona që po gërryhen gradualisht në vitet e ardhshme?
Po, para se të jap përgjigjen e vërtetë, do të doja të shprehja optimizmin tim të madh, i cili
buron nga fakti që këtu janë më shumë se 500 persona.
Dhe do të doja të sqaroja pak më shumë për këtë.
Do të më interesonte të dija se cili prej jush është nga Austria? A mund të ngriheni për një moment, ju lutem?
Të gjithë nga Austria, ju lutem.
Po, kjo është mjaft interesante.
Për ata që nuk e ndajnë perspektivën time, besoj se mund të shoh rreth 90 për qind. Faleminderit që u ngritët.
Por tani, natyrisht, pyetja tjetër.
Kush udhëtoi nga Lihtenshtejni?
Do të doja të mirëprisja të gjithë ata që kanë udhëtuar këtu nga Lihtenshtejni. Faleminderit shumë.
Faleminderit.
Atëherë, a mund të pyes se kush ka bërë udhëtimin e gjatë nga Gjermania?
Ju lutem ngrihuni për pak. Mirë bërë, kjo është rreth 50 nga Gjermania, më parë kishte rreth 30 nga Lihtenshtejni.
Dhe tani nga Zvicra. A mund t'i kërkoj atyre që kanë udhëtuar këtu nga Zvicra të ngrihen për një çast?
Bravo, po, është e drejtë, faleminderit.
Dhe kjo është pjesa e parë e përgjigjes sime!
Një përgjigje që të gjithë mund t'i japim vetes është se nuk jemi vetëm dhe po punojmë së bashku.
Kjo sallë është e mbushur me njerëz nga Austria, Lihtenshtejni, Zvicra dhe Gjermania.
Ti je zgjidhja, ne të gjithë jemi zgjidhja, mirë bërë!
Për t'u lidhur me çështjen e pjekurisë.
Një person përgjegjës, shpjegova, është dikush që është në gjendje të kuptojë pasojat e
veprimeve të tij, por edhe pasojat e mosveprimit të tij.
Ai e di se nëse nuk bën asgjë, të drejtat e tij do t'i merren në të ardhmen ashtu siç iu morën në të kaluarën.
Kemi parë se dinjiteti njerëzor nuk është i gdhendur në gur, edhe pse supozohej të ishte i
përjetshëm në Nenën 1 të Ligjit Themelor Gjerman.
Kjo do të thotë që ne duhet të vazhdojmë të mbrojmë aktivisht të drejtat tona dhe të mos heshtim.
Kjo përfshin të kemi një kuptim kristal të qartë të asaj që na është bërë gjatë katër viteve të fundit.
Duhet të kuptojmë se jemi mashtruar në mënyrë sistematike, të koordinuar dhe të vazhdueshme.
Dhe duhet të theksojmë se edhe sot, autoritetet më të larta në shtet ende ngjiten pas kësaj rrjete
gënjeshtrash dhe vazhdojnë të persekutojnë e të sanksionojnë mjekët që thonë dhe bëjnë gjënë e duhur.
Dhe ne të gjithë duhet të qëndrojmë së bashku për të luftuar këtë dhe për të ndihmuar në mënyrë aktive këta
mjekë, këta njerëz të guximshëm, me zërat tanë! Faleminderit.
Kam identifikuar një emergjencë të vërtetë.
Një situatë emergjente u përmend nga kolegia jonë e nderuar, Dr Sharon, e cila punon në psikiatrinë e adoleshentëve.
Dhe kam identifikuar situatën e emergjencës në firmën time ligjore.
Njerëzit po më mbushnin kutinë e postës elektronike dhe nuk mundja as t'u përgjigjesha email-eve.
Atje kishte një gjendje emergjence sepse shteti kishte mashtruar të gjithë popullsinë dhe ua kishte mohuar të drejtat themelore.
Ne duhet të ngremë zërat tanë këtu. Nuk duhet të tërhiqemi në asnjë rrethanë. Kjo është pika e nisjes.
Do të doja gjithashtu të theksoja se si do ta bëjmë këtë.
Ka një mijë mënyra të ndryshme.
Ata kanë mënyrën e tyre. Ata kanë mjedisin e tyre. Ata kanë forcat dhe aftësitë e tyre.
Dhe mos besoni se ekziston vetëm një peticion. Do të përmend disa peticione pas pak.
Përkundrazi, ti je zgjidhja. Kjo është gjëja e parë që doja të thoja.
Mirë, tani mund të jem më specifik.
Një pyetje e shkurtër nga ju, ndoshta?
Kjo është shumë interesante.
Raundi i dytë synon të jetë më shumë një ligjëratë, sepse zgjidhjet gjithashtu kërkojnë një shpjegim rigoroz.
Në maksimum, ndoshta një pyetje në lidhje me të drejtat themelore, sepse sapo e përmendët.
Shumë njerëz tani kanë përjetuar një shkallë të jashtëzakonshme dorëzimi, jo vetëm në profesionet që përmendët,
por edhe në mesin e popullsisë së përgjithshme, besoj.
Dhe shumë njerëz, në njëfarë mënyre, nuk mundën ta përpunonin në mënyrë kognitive faktin që u ishte thënë një
gjë, ndërsa ata perceptuan diçka krejtësisht të ndryshme.
Mendoj se kjo i dha një shtytje të madhe apatisë politike.
A ka më shumë të bëjë me rikthimin e pjekurisë dhe gjetjen e një zgjidhjeje, apo më shumë me rivendosjen e besimit në politikë?
Apo ndoshta bëhet fjalë për të ndjekur një rrugë krejtësisht tjetër dhe për të thënë: ne nuk kemi më asnjë
besim në politikën këtu, nuk besojmë më asgjë që thotë ajo.
Ne po shkojmë në rrugën tonë, për të thënë kështu, duke krijuar rrjete. Puna në nivel bazë, çfarëdo që do të thotë kjo.
Nuk po flas për revolucione apo diçka të tillë.
Me "rrjetëzim" nënkuptoj vetëm rezistencën civile aktive.
Cili është qasja?
Po, politika aktuale është pasqyrim i zgjedhjeve tona, zgjedhjeve të bashkëqytetarëve tanë.
Pra, duhet të fillojmë me bashkëqeniet tona njerëzore.
Ne jemi populli. Kjo do të thotë të bindim bashkëqytetarët tanë.
Nuk është detyra jonë të rivendosim besimin në politikë, por të zgjedhim politikanë të cilëve u besojmë.
Dhe ata duhet të provojnë se janë të denjë për besimin tonë.
Kjo është pika e nisjes.
Pastaj, në thelb, duhet të kuptojmë se:
Që nga Lufta e Dytë Botërore, kishim mësuar që të drejtat themelore na jepeshin.
Ne duhej të punonim shumë për të ndërtuar themelin e begatisë sonë.
Ne vetëm duhej të përfundonim trajnimin tonë dhe të kryenim punët tona me kompetencë dhe përkushtim.
Por kurrë nuk ishte në diskutim që duhej të dilnim në rrugë.
Nuk do të na kishte shkuar kurrë në mendje, të paktën jo mua, të mbajmë fjalime të tilla dhe të marrim pjesë në tubime.
Dhe fatkeqësisht, do të na duhet të vazhdojmë t'i kujdesemi për ta derisa t'i rikthejmë të drejtat tona themelore.
Kjo do të thotë që duhet të bëjmë një ndryshim paradigme.
Ne duhet të rikthejmë të drejtat tona themelore duke i kërkuar ato nga politikanët. Dhe do ta bëjmë këtë nga poshtë lart.
Dhe tani do të jem shumë specifik.
Ekziston një datë e caktuar në lidhje me Organizatën Botërore të Shëndetësisë dhe ndryshimet në rregulloret shëndetësore.
E përmenda më parë, më 19 korrik.
Nëse qeveritë tona nuk i kanë kundërshtuar këto ndryshime deri atëherë – domethënë nëse nuk kanë dorëzuar një
deklaratë kundërshtimi te OBSH-ja në Gjenevë – atëherë këto ndryshime do të bëhen ligjërisht të detyrueshme.
Pastaj do të mbarojë me rivlerësim. Pastaj OBSH-ja do ta marrë këtë si sinjal:
Po, ata bien dakord me të kaluarën. Tani duhet të ngushtojmë pak më shumë vidën.
Ky është mesazhi që po arrin te OBSH-ja.
Kjo do të thotë, së pari dhe më kryesorja, se ajo që mund të bëjmë është të përqendrojmë energjinë tonë për t'u
siguruar që politikanët në nivel lokal, komunal, rajonal dhe kombëtar të kuptojnë se duhet të marrim një qëndrim këtu.
Ka peticione të ndryshme: Këtu në Austri, në Vorarlberg, një peticion u paraqit dje
nga një zonjë që po e bën këtë për Austrinë.
Në Zvicër kemi Aleancën e Veprimit për Zvicër të Lirë.
Unë gjithashtu mbështes këtë aleancë veprimi me ligjërata dhe kontribute.
Ne nisëm një peticion dy muaj më parë.
Qëllimi i kësaj peticioni është t'u dërgojë parlamentarëve, kur të mblidhen për seancën e tyre verore në qershor
– dhe rregullimet do të debatohen në Zvicër – një sinjal që ata nuk e kanë parë kurrë më parë.
Konkretisht, 100,000 nënshkrime; njerëz që thonë: Refuzoni këto rregullore shëndetësore! Ne duam që së pari të dalë e vërteta!
Kjo është një hap i mundshëm, një rrugë e mundshme veprimi.
Duhet të bësh që të të dëgjojnë. Mos mendo kurrë se është e kotë.
Nuk e di, Sharon sapo e tha edhe ajo.
Çfarë do të kishte ndodhur – nuk e dimë se çfarë do të kishte ndodhur – nëse askush nuk do të
kishte dalë në rrugë në vitet 2020, 2021, 2022.
Mos lejo kurrë që askush të të thotë se është i padobishëm!
Qindra mijëra prej tyre ishin në rrugët e Vjenës.
Dhe pikërisht me të njëjtën logjikë duhet të bëjmë që të na dëgjojnë dhe të na kuptojnë.
Me të gjitha mundësitë që kemi, të cilat në fund do të merren parasysh.
Shkruani letra, nënshkruani peticione.
Rastësisht, Aleanca e Veprimit për Zvicrën e Lirë mund të nënshkruhet edhe nga jashtë.
Dhe ndani informacion me ata që ju rrethojnë.
Dëgjoj herë pas here nga mjekët se njerëzit që vuajnë nga problemet shëndetësore janë shumë të prirur të kuptojnë
prej nga vijnë këto probleme dhe kush mund t'i ndihmojë ata.
Le të jemi ne ata që ofrojnë këtë ndihmë.
Dhe kështu do të vazhdojmë të sjellim njerëz në anën tonë.
Nuk dua t'ju prishë argëtimin dhe të jem shkatërrues i festës.
Është thjesht se kur flasim për këto çështje këtu, atë që po thua tani, të gjithë në këtë dhomë
do të pajtoheshin verbërisht. Dhe kjo ka kuptim.
Dhe ne jemi këtu në një komunitet të caktuar.
Sigurisht, kur thua diçka të tillë, është si një pishinë me topa.
Domethënë, atje nuk do të gjesh asnjë kontradiktë.
Kjo është krejtësisht në rregull. Gjithashtu është e justifikuar.
Problemi i vetëm i madh është stigma, përjashtimi.
Të gjithë ata që janë ulur këtu tashmë e kanë pasur këtë përvojë në ngjarje të tilla. Ose shumica dërrmuese, do të supozoja.
Dhe në fund, edhe ne, sepse pesë vjet pas Koronës, fatkeqësisht, të gjithë jemi ende më shumë apo më pak mes vete.
Pra, ekziston një shumicë e heshtur atje jashtë, e cila fatkeqësisht ende vendos zgjedhjet në
këtë moment. Dhe ti nuk mund t'u arrish atyre.
Bërthama është media publike.
Ky nyje është kjo spiralë heshtjeje në sferën publike, në fusha të ndryshme, në sektorin kulturor dhe diku tjetër, ku
gjithçka që themi dhe bëjmë këtu ende shtyhet në qoshen e teorive të konspiracionit dhe të teoricienëve të konspiracionit.
Dhe sfida e madhe në gjithçka që po thua është kjo: si të thyejmë këtë mur për në botën e jashtme?
Sepse, megjithëse shpesh nuk duam ta dëgjojmë, e vërteta e trishtë është se ne jemi margjinalizuar si një lloj sekti.
Megjithatë, natyrisht, ne në të vërtetë punojmë me fakte objektive, me fakte të pakundërshtueshme.
Ndryshe nga pala tjetër: ata gënjejnë, mashtrojnë, përdorin informacione të rreme.
Ne kemi informacionin e vërtetë. Dezinformacioni është në anën tjetër.
Por në perceptimin publik, na paraqesin sikur të ishim ende "të çmendurit".
Çfarë mund të bëhet për t'u çliruar nga kjo?
Sepse shoh një problem shumë të madh – veçanërisht në lidhje me të ardhmen – që në këtë moment mund të po ndodhin shumë më
tepër gjëra për të promovuar këtë dezinformim, këtë censurë.
Fjalë kyçe: BE, Ligji për Shërbimet Digjitale. Erwin e përmendi në fillim.
Çfarë mund të bëhet për të përcjellë atë që tani e keni përmbledhur saktë tek ata që
ende nuk janë të vetëdijshëm për problemin?
Jashtë flluskës sonë.
Nuk mund të flas për të gjithë. Por gjatë tre apo katër viteve të fundit, gjithmonë kam kërkuar të ndjek një
parim. Konkretisht, ku është muri i kundërshtarit më i dobët?
Dhe atje i dhashë gjithçka. I dhashë gjithçka. Dhe nuk u ndala.
Dhe për këtë arsye jo vetëm që është paraqitur një kallëzim penal kundër Swissmedic, por edhe një rishikim i plotë 2.0.
I thashë gjithë ekipit: do të fusim edhe më shumë në të, ta bëjmë edhe më të mirë, edhe më të mprehtë.
Dhe po mbajmë një konferencë për shtyp që nuk është parë kurrë më parë në Zvicër.
Rastësisht, profesori Martin Haditsch ishte gjithashtu i pranishëm këtu dhe ndihmoi, ashtu si edhe profesori Andreas Sönnichsen.
Dhe pika më e dobët në këtë rrjetë gënjeshtrash, të cilën mund t'ia shpjegosh çdo mësuesi të kopshtit, çdo redaktori apo çdo
anëtari të Parlamentit brenda një minute, në mënyrë të pakundërshtueshme – sipas mendimit tim, në
kontekstin e gjithë kësaj mRNA-je të modifikuar, është kjo:
Është e pakundërshtueshme dhe e padiskutueshme se, në kohën kur këto substanca u futën, nuk kishte asnjë studim të
disponueshëm për të përcaktuar efektet e tyre afatmesme dhe afatgjata, veçanërisht efektet anësore të dëmshme.
Sipas përkufizimit, kjo do të thotë që një substancë është futur në mënyrë të verbër.
Studimi i Fazës 3 ende nuk është përfunduar. Ai u krye në kohë reale.
Kjo do të thotë se i gjithë publiku i gjerë u nënshtrua një eksperimenti.
Kjo është ajo ku duhet të arrish në bisedë:
A pajtoheni me mua – pyesni kolegët tuaj – apo keni prova që në dhjetor 2020 u bënë propozime studimi
për ndikimin në tre vjet, në katër vjet, në pesë vjet?
Atëherë, ju lutem na tregoni këtë provë.
– Nuk ka.
Dhe tani vjen pjesa ligjore e saj, të cilën e përmenda vetëm më parë, por e përmenda.
Kjo është e drejtë ndërkombëtare e detyrueshme dhe e drejtë kushtetuese e detyrueshme.
Kjo është ndalimi absolut i kryerjes së eksperimenteve mbi njerëzit pa njohurinë dhe pëlqimin e tyre të plotë, në pak fjalë.
Sasia minimale e informacionit kyç që duhej t'u jepej njerëzve do të ishte: Na vjen keq, nuk e dimë se cili do të jetë rezultati.
Është një eksperiment. Shpresojmë që do të jetë i mirë; besojmë që do të jetë i mirë.
Megjithatë, ne nuk mund të bëjmë asnjë premtim.
Duhej të ishte dhënë të paktën minimumi!
Dhe deri më sot, kjo informacion kyç mbahet i fshehur, e lëre më gjithë informacionet e tjera.
Dhe kjo është pika më e dobët për mua!
Pika më e dobët, të cilën do t'ju kërkoja ta merrnit në konsideratë nëse ndonjëherë keni mundësinë të
merrni pjesë në një panel diskutimi, të shfaqeni në televizion ose të flisni me të tjerët.
Ju jeni personi i vetëm dhe ndjeni shumë presion nervor, pastaj dukeni të pakundërshtueshëm në
nivel faktik dhe të pakundërshtueshëm në nivel ligjor.
Kjo është rekomandimi im, një argument që po të jap.
Sepse atëherë bota më e gjerë mund të bëhej e vetëdijshme për krimin e madh që ishte kryer kundër të gjithëve.
Si ata që morën substancat pa pëlqim të informuar, ashtu edhe ata që u diskriminuan sepse nuk i morën.
Gjej vendin tënd ku thua: Kjo është pika ime, ku e di që muri i kundërshtarit është më i
dobët ose kartat tona janë më të forta. Dhe vazhdo!
Këto janë të gjitha, do të thoja, mure të padukshme.
Kaloni përmes tyre. Kaloni përmes tyre dhe vazhdoni më tej, krejtësisht i paprekur, i qetë, pragmatik dhe me humor.
Edhe kjo është një përfundim i bukur. Faleminderit shumë.
Të nderuar shikues, raportet e mëtejshme mbi këtë ngjarje në Dornbirn tashmë mund t'i shikoni në HOCH2.TV.
Do të gjeni lidhjet më poshtë këtij programi.
Ne do të dëshironim të shfrytëzonim këtë mundësi për t'i falënderuar HOCH2.TV për bashkëpunimin e shkëlqyer.