Dina 29 Maret 2025, Kulturhaus Dornbirn ngayakeun acara "Kabébasan & Nentukeun Nasib Sorangan – Warga Anu
Bertanggung Jawab" kalayan kontribusi penting ngeunaan pamaréntahan hukum, kedaulatan, jeung artos tunai.
Kagiatan éta diayakeun ku Akademi Pangembangan Pribadi di Dornbirn.
HOCH2.TV ogé ngarekam jeung nyunting laporan ieu.
– Dinten ieu, Kla.TV nampilkeun Philipp Kruse ngeunaan topik: régulasi WHO: "Toxic ti
A nepi ka Z jeung kudu ditolak sakabéhna!"
Bagéan 1: Masalahna
Ayeuna abdi hoyong ngajak Bapak Kruse janten panyatur kadua. Saé pisan ayana anjeun di dieu.
Sumuhun, Bapak Kruse, urang kakara ngadéngékeun pangwanohan Nona Tagberger ngeunaan sertipikat vaksinasi éléktronik.
Dina prinsipna, éta pisan cocog jeung eusi bahan anjeun.
Jadi nalika anjeun ningali kana sakabéh akibat Corona, anjeun kudu nyebutkeun deui yén éta téh palanggaran
gedé, serangan skala lega kana kamerdikaan mutuskeun diri warga anu tanggung jawab, nya?
Tangtu. Kamekaran téh judul acara dinten ieu.
Abdi hoyong sacara singket ngarujuk kana hiji hal anu parantos disebatkeun ku panyelenggara, Erwin Rigo.
Ayeuna, umur sah dina hukum urang sacara dasarna ngan saukur hartina geus ngahontal umur déwasa.
Tapi di balik ieu aya – sakumaha geus leres disebatkeun – pamahaman anu leuwih maju anu dibentuk ku Immanuel Kant.
Kematangan dina harti: sanggup nyarita pikeun diri sorangan, ilubiung dina nyieun kaputusan pulitik.
Sareng Kant nempatkeun kamatangan ieu dina kontéks Pencerahan.
Pencerahan téh kaluarna manusa tina kateupayaan anu manéhna sorangan pasangkeun.
Ku cara kieu, manéhna nyatakeun yén kaayaan aslina manusa téh sabenerna tacan dewasa, sarta
maranéhna kudu heula ngahontal kamatanganana.
Manéhna kudu digawé pikeun éta, manéhna kudu latihan pikeun éta.
Kusabab kamatangan sacara teu tiasa dipisahkeun patalina jeung sarat dasar pikeun boga pertimbangan anu
wijaksana – nyaéta kamampuan pikeun ngaevaluasi kalayan leres akibat tina lampah sorangan.
Janten ayeuna urang aya dina kaayaan anu kacida héséna, dimana fakta dasar – anu tangtu waé mangrupa sarat pikeun
ngahontal putusan anu wajar – geus dimonopoli jeung diatur sacara saragam salila krisis ieu sakabéhna, ti luhur ka handap.
Pamustunganana diatur ku WHO sarta disalurkeun sacara langsung ti hiji ka pamaréntah jeung ngaliwatan pamaréntah.
Leres pisan, abdi hoyong nyelap di dieu, sabab éta téh pas pisan intina.
Kamekaran merlukeun kabebasan milih, sarta kabebasan milih ogé merlukeun kamampuhan pikeun
mertimbangkeun rupa-rupa pilihan jeung jalur tindakan.
Tapi nalika, sakumaha anu urang alami harita, ampir teu aya alternatif anu ditetepkeun ti luhur.
Nalika maranéhna nyarios: Ieu mangrupa virus maot, sarta saha waé anu nyebut sabalikna téh bohong.
Nalika disebutkeun yén tés-tésna téh bisa dipercaya jeung aman.
Nalika maranéhna nyarios: Urang gaduh vaksin di dieu anu pasti ngajaga anjeun.
Sareng upami anjeun nyarios: ukuran-ukuran ieu mujarab, sareng saha waé anu nolak éta téh,
kitu cenah, ngajadikeun dirina musuh rahayat.
Teras moal aya patalékan ngeunaan kamatangan atawa kaputusan mandiri.
Jeung ieu henteu ngan ukur dipraktékkeun di hiji nagara.
Waktu éta, éta sabenerna dipaksakeun sacara global ti luhur ka handap, sakumaha anjeun nyarios.
Sareng éta téh pas pisan masalah anu sabenerna dipikahayang ku WHO ayeuna, anu masih kénéh keur dikejarna.
Manéhna henteu ngaréfleksikeun jaman éta sacara kritis ka dirina sorangan, malah sabalikna.
Manéhna sabenerna keur nyobian ngajadikeun ieu jadi hiji prinsip anu masih kénéh berlaku ayeuna.
Kecap konci: kontrak pandemi, nya?
Leres, éta leres.
Janten monopoli ieu kana informasi tetep lumangsung salila sakabéh krisis coronavirus.
Ieu geus aya ti lila pisan, pisan, sarta sabenerna geus dimekarkeun ku WHO salila 10 nepi ka 15 taun ka tukang.
Sareng prinsip dasar ieu, dina judul 'Infodemics' , bakal diukir boh dina perjangjian pandemi – anu masih kudu
dirundingkeun – boh dina parobahan kana Peraturan Kaséhatan Internasional anu geus dirundingkeun jeung disatujuan.
Ieu hartosna yén urang gaduh sémentasi atawa formalisasi tina naon anu parantos urang alami ayeuna.
Ieu hartina, tangtu waé, yén urang tiasa ngarepkeun sagala hal iwal ti diskusi kabuka, yén urang bakal ngadéngé rupa-rupa
posisi jeung ngabogaan debat bébas di akademia – sabalikna pisan:
Bakal aya monopoli nu leuwih parah, nu ku kituna ngaruksak kamampuhan warga pikeun
nyieun pertimbangan jeung kamatangan maranéhna.
Aya hiji unsur penting deui, nyaéta pangaruh tina skenario sieun jeung ancaman.
Sadayana terang yén sieun boga pangaruh anu kacida pisan ngalumpuhkeun kana pamikiran bébas.
Sareng éta téh pas nalika kamampuan pikeun bertindak sacara rasional sorangan jadi lumpuh.
Sareng di dieu urang tiasa balik deui ka Kant sareng pernyataan aslina yén sabenerna kamatangan anu kedah dilatih.
Anjeun kudu sacara aktip néangan informasi ieu.
Anjeun kudu nyobian ningali sacara kritis di balik layar, teras gaduh kawani pikeun bertindak.
Kant ngaku ieu pisan kalayan leres.
Anjeun teras kudu boga kawani pikeun ngalakukeunana saluyu, sanajan éta jadi rada teu nyaman.
Sareng éta saukur patalékan ngeunaan latihan.
Ayeuna urang parantos gaduh kasempetan pikeun diajar éta salami opat taun ka tukang.
Urang geus divaksinasi diri urang sorangan ngalawan ieu jeung kudu ngajelaskeun ieu leuwih écés dina mangsa nu bakal
datang dina pasatujuan pandemi ieu – pikeun ngajaga diri.
Bapak Ghebreyesus, kapala WHO, sabenerna geus ngarencanakeun sangkan perjangjian pandemi
"ditandatanganan jeung disahkeun" dina taun 2024.
Untungna, abdi nyarios yén ieu tacan hasil nepi ka ayeuna.
Tapi urang tiasa ningali di dieu yén agenda éta terus lumangsung kalayan gumbira.
Poin-poin konci pikeun taun 2025 ku kituna nunjukkeun arah anu jelas.
Di dieu, sagala usaha keur dilakukeun pikeun ngalatih hal anu teu bisa dihindari, sakumaha disebutkeun.
Naon hartina perjangjian pandemi ieu jeung, utamana, parobahan kana peraturan kasehatan internasional pikeun kabébasan unggal
individu, dina hal ngabaékeun Kode Nuremberg, pangubaran paksa, teu aya deui kabébasan milih ngeunaan vaksinasi, jeung sajabana?
Naon akibatna tina ieu?
Leres, anjeun nuju nyebutkeun kajatuhan anu sabenerna tina kahormatan anu geus urang alami
salami opat taun ka tukang, anu geus jadi tetep.
Jalma-jalma disumputkeun kanyataan yén zat-zat ieu téh lengkep teu dipikanyaho jeung tacan diuji.
Nalika maranéhna diwanohkeun, teu aya data ilmiah nu nyebutkeun yén maranéhna mujarab jeung aman.
Éta téh hiji ékspérimén klasik.
Sareng data ieu, zat-zat ieu, geus dipidangkeun siga maranéhna persis aman jeung mujarab kawas sakabéh vaksinasi normal séjén.
Éta panipuan.
Sareng upami anjeun ayeuna nganggap yén ieu ngan saukur hiji ékspérimén, mangka salaku saurang pengacara anjeun kedah terang
yén ngalaksanakeun ékspérimén sacara mutlak dilarang dina Kode Nuremberg alatan
kajahatan anu dilakukeun salila Perang Dunia Kadua.
Ieu hukum internasional anu wajib!
Tingali kumaha lega haténa jalma-jalma di dieu nu maraké tepuk tangan, sanajan abdi ngan nyatakeun hal anu écés.
Ieu téh hukum internasional anu ngiket, para wanoja jeung para lalaki.
Ieu disatakeun dina Artikel 7 tina Kovenan PBB ngeunaan Hak Sipil jeung Politik. Jeung Artikel 4 teras nyatakeun:
Aturan wajib ieu tetep berlaku sanajan dina mangsa pandemi anu geus sacara resmi diumumkeun
sarta bisa ngancam kahirupan sakabéh bangsa.
Jadi éta téh aturan anu teu aya pangecualian, ku kecap séjén.
Sareng palanggaran massal kana aturan ieu teras janten kajahatan ngalawan kemanusiaan dina Statuta Roma.
Di dieu urang aya dina skénario anu agung ieu.
Leres, aya aspék séjén anu kedah diperhatoskeun.
IGV parantos langkung jauh dina régulasi na.
Jadi, ieu henteu ngan ukur ngeunaan aspék médis.
Contona, éta netepkeun yén pamaréntah kudu nyandak tindakan ngalawan disinformasi – atawa naon waé hartina éta.
Janten éta hartosna aya watesan kana kabébasan nyatakeun pamadegan jeung hak-hak dasar séjénna.
Teras pikeun saha waé anu ngkritik ieu, anu ngaku hakna, anu nyatakeun kritik kana pamekaran ieu.
Urang kudu ningali heula ngeunaan éta.
Janten ieu sanés ngan saukur diktator kaséhatan anu keur dirarancang di dieu, tapi hiji anu
ampir ngahontal harti harfiah tina istilah diktator.
Atawa naha abdi parantos nyalahgambarkeun éta?
Leres pisan.
Jeung WHO keur netepkeun laju di dieu dina hal anu sabenerna mah hiji jaring bohong.
Sareng abdi parantos daptarkeun di dieu poin-poin anu paling penting tina jaring bohong ieu, sanés lengkep, tapi anu paling
penting, anu dugi ka ayeuna urang tacan tiasa ngabenerkeun dina hiji perkara di pangadilan – sahenteuna henteu di nagara
nu nganggo basa Jerman – kalayan bantosan sagala pengacara.
Janten, pangadilan masih nganggap yén SARS-CoV-2 téh ancaman pangbahaya ti saprak flu Spanyol.
Masih aya klaim yén ancaman epidemi ieu ngan bisa diukur ku tés PCR.
Sareng masih disebut yén vaksinasi COVID-19 dumasar kana mRNA téh mujarab jeung aman, sarta éta mah teu aya patalékanana.
Sareng di luhur sagalana, aya nu nolak yén éta téh hiji ékspérimén.
Tangtu waé aya masalah séjén: euweuh pisan pharmacovigilance sarta ogé kanyataan yén alternatifna geus diteken sacara tuntas.
Tapi éta téh dasar-dasar tina naon anu sabenerna mah hiji imah bohong.
Kuring ogé kantos damel dina administrasi pajeg sareng salaku pengacara pajeg.
Sareng di dinya istilah 'jaringan bohong' téh kacida pentingna pikeun panipuan pajeg.
Sabalikna, nagara henteu aya kasusah pisan dina ngakuan jaring bohong nalika pausahaan ngalakukeun pangaturan anu rumit.
Sareng di dieu anjeunna nyieun hiji sorangan sareng ngajaga éta salami mangtaun-taun.
Éta masih kénéh kaayaanana.
Sareng saha waé anu nangtang jaring bohong ieu – contona dokter di Zurich – lisénsina geus dibatalkeun.
Kusabab, dina pangaweruh anu sajati kana fakta-fakta, manéhna ngaluarkeun sertipikat bébas tina vaksinasi ka tilu pasienna.
Teras otoritas kasehatan Kanton Zurich nyarios: "Anjeun téh kriminal, anjeun miboga énergi kriminal. Anjeun
keur ngabahayakeun kasehatan umum. Kami ngabatalkeun lisénsi anjeun pikeun praktek kedokteran."
Lalaki ieu ngagaduhan hutang 50.000 langkung per bulan salami sababaraha bulan munggaran.
Ieu mangrupa sanksi parah anu miboga harti kriminal.
Anu dimaksud ku abdi nyaéta yén jaring bohong ieu masih kénéh dipertahankeun ku huntu jeung kuku nepi ka ayeuna.
Jeung enya, anjeun geus nyebutkeunana: peraturan kasehatan anyar sacara eksplisit nyatakeun yén nagara bagian kudu komitmen
pikeun ngalawan sagala dokter jeung jalma séjén – anu wani nyarita kabeneran – sarta pikeun ngabersihan média sosial.
Taun kamari, atawa leuwih tepatna sanggeus kapilihna Donald Trump, aya harepan anu gedé yén ieu bakal hancur.
Dina salah sahiji parentah eksekutif munggaran, Trump sabenerna ngumumkeun mundur ti WHO.
Sareng nu séjén ogé nuturkeun, Argentina. Di Éropa ogé ayeuna aya nagara-nagara anu pasti ngalakukeunana.
... Leres pisan, Slowakia jeung Hungaria ogé sacara tegas nolak perjangjian pandemi WHO.
Janten aya harepan.
Di sisi séjén, kartél geus kabentuk sacara alami di dieu tina nagara-nagara anu ngalakukeun sagala upaya pikeun ngadorong
agenda ieu – anu anjeun gambarkeun di dieu sacara umum.
Naha aya harepan yén Trump sabenerna bakal ngancurkeun sakabéh struktur WHO?
Atawa naha leuwih kamungkinan maranéhna bakal jadi leuwih gumantung ka rezim otoriter saperti Cina, contona, sarta
meureun malah leuwih gumantung ka yayasan milyuner, tuluy ngalakukeun hal anu sarua dina wangun anu leuwih ekstrim?
Nya, abdi kedah nyarios yén ieu kabuka pikeun interpretasi sareng pamustunganana
spékulasi ngeunaan kumaha hal-hal bakal lumangsung.
Pikeun abdi, hal positif ngeunaan léngkah Trump dina 20 Januari, nalika anjeunna ngaluarkeun paréntah eksekutif, nya éta:
Sadaya kaayaan jeung persiapan kudu disiapkeun supaya Amérika Sarikat bisa mundur ti WHO.
Sareng anjeunna ngabenerkeunana ku nyarios, intina yén WHO téh panyadia palayanan
kasehatan, hiji organisasi jasa dina widang kasehatan.
Mandatna ditangtukeun dina Pasal 1 konstitusi maranéhna.
Manéhna geus ngalanggar kontrakna, hiji palanggaran kontrak anu serius, jadi urang ngeureunkeun kontrakna.
Sareng urang ogé kedah nerapkeun sikap dasar ieu.
Urang kudu nyanghareupan organisasi internasional ieu kalayan sikap kritis anu sarua sarta ngajelaskeun ka para politikus yén
maranéhna sanés juru dakwah kasehatan anu bertindak tanpa pamrih.
Sabalikna, struktur pembiayaan geus écés nunjukkeun – sakumaha katingali dina kaca utama – yén WHO dibiayaan jeung
dikontrol dina sabagian ageung ku kapentingan WHO sorangan, sarta ku kituna ieu mangrupa bisnis anu kacida gedéna.
Jeung di dieu urang saukur kudu campur tangan sarta menta wakil-wakil pulitik urang pikeun sacara kritis
nalungtik prestasi-prestasi, prestasi sabenerna ti WHO.
Sumuhun, misina nyaéta ngajaga kasehatan, lain pikeun mastikeun kapentingan industri farmasi.
Leres pisan, nu nganteurkeun abdi ka patarosan salajengna.
Bisa disebut yén kakawasaan hukum geus leuwih parah dirusak dina mangsa coronavirus tibatan kungsi aya saméméhna.
Sareng rupa-rupa hak dasar diwatesan jeung ditangguhkeun salila sababaraha bulan – tangtu waé, sadayana
kalayan tujuan anu disangka pikeun ngajaga kahirupan, karaharjaan individu, jeung kasehatan.
Sareng naon anu sabenerna diadegkeun waktu éta, sareng naon anu masih bisa urang sadayana nyanyi ayeuna, naon
anu masih ngaganggu urang ayeuna, nyaéta prinsip kaayaan darurat, kaayaan darurat anu permanén.
Jadi pulitik ayeuna dilaksanakeun kalayan ungkapan pangulang: teu aya alternatif, teu aya cara séjén, ieu kaayaan darurat!
Sareng urang ningali ieu henteu ngan ukur dina pandemi, tapi ogé dina parobahan iklim.
Urang tiasa ningali ieu dina perang ayeuna di Ukraina.
Sareng éta nimbulkeun patalékan: naha ieu ogé bagian tina hiji agenda, naha aya métode di balikna?
Tangtu aya métodena lamun urang ningali prosés-prosés di tingkat PBB, Future Pact.
Di dieu, dina harti anu paling lega, geus diadegkeun hiji gagasan dasar yén PBB kudu dibéré kawenangan
husus pikeun bertindak dina sagala rupa kaayaan darurat.
Lamun urang ningali deui opat taun ka tukang salaku nilai empiris, urang tiasa ningali pisan kumaha prinsip dasar nagara
hukum – nyaéta nagara hukum jeung démokrasi – geus dipinggirkeun sarta digantikeun ku aturan
darurat, dina kecap séjén: kabutuhan teu kenal hukum.
Naon waé anu ngabantu ngahontal tujuan anu sacara resmi diumumkeun ieu diidinan.
Kuring parantos ngagambarkeun ieu sacara grafis di dieu.
Di sisi kénca, anjeun tiasa ningali ide dasar ngeunaan kumaha hiji nagara kalayan pamisahan kakawasaan
kedah fungsina kalayan tilu cabang pamaréntahanana:
Kalayan pamaréntah, kalayan kakuatan législatif, badan législatif jeung pangadilan.
Aranjeunna mandiri silih, silih imbangan, sarta silih ngawas jeung silih ngawasi dumasar kana inpormasi mandiri jeung otonom.
Sareng ayeuna, di tengah pandemi coronavirus, WHO parantos maju kalayan klaim:
Ngan inpormasi anu saluyu jeung pedoman WHO anu bisa dipaké salaku dasar pikeun kaputusan anu dijieun
ku pamaréntah, anggota parlemen, jeung pangadilan.
Sareng abdi saukur kedah nyarios ieu di dieu tanpa aya keraguan.
Kuring parantos ngalaksanakeun sakitar 35 nepi ka 40 prosés hukum lengkep ngalawan
tindakan anu teu sah atawa pikeun ngajaga dokter.
Jeung nu terus kuring kadéngé ti pangadilan téh: Henteu, pernyataan fakta anjeun bertentangan jeung pedoman WHO.
Dina mangsa pandemi, faktor nu mutlak nyaéta naon anu diarahkeun ku para ahli WHO jeung
para ahli pamaréntah anu disahkeun ku WHO.
Urang teu diidinan mariksa éta.
Sareng éta mangrupikeun ngaleungitkeun pamisahan kakawasaan sareng, pamustunganana,
ngagantungkeun sacara lengkep pangayoman hak-hak dasar!
Janten éta hartosna yén, dina tungtungna, pangadilan moal tiasa ngajaga hak-hak dasar lamun maranéhna malah
henteu merhatikeun fakta-fakta – fakta dumasar kana bukti anu kami para pengacara ajukeun ka maranéhna.
Teras éta ngan hartosna yén, dina tungtungna, sakabéh kakawasaan nagara ieu téh, kitu
cenah, gumantung kana tali inpormasi ti WHO.
Éta hartina nalika urang gaduh undang-undang darurat sapertos kieu.
Mekanisme kontrol démokratis saukur dihapuskeun demi ngamonopoli sistem kasehatan.
Janten ngan sababaraha produk anu disatujuan, sareng éta kudu dianggo.
Sareng ieu jelas ngudag tujuan ékonomi tinimbang ngajaga kaséhatan.
Sareng éta tangtosna mangrupikeun panyimpangan tina prinsip kedaulatan, sabab pamustunganana, sapertos warga
anu dirampas hakna salila pandemi coronavirus, ayeuna nagara-nagara sakabéhna ogé dirampas hakna ku PBB.
Leres, tangtu waé. Éta nu rék ku abdi carioskeun, abdi poho nyebatkeunana.
Ieu sanés ngan masalah pikeun warga anu tanggung jawab; sakabéh nagara bagian keur dipasrahkeun
kana pangawasan, nyaéta dinyatakeun teu mampuh.
Manéhna kaleungitan kedaulatanna nalika inpormasi dicuri ti manéhna.
Lamun maranéhna teu diidinan ngondang ilmuwan unggulan sorangan pikeun ngaladénan dina déwan ahli pamaréntah.
Lamun Profesor Haditsch teu boga nanaon pikeun diomongkeun atawa geus discreditkeun, mangka
nagara éta keur nyabut dasar pikeun lampahna.
Sareng éta tangtosna ngabahayakeun pisan kamampuan nagara pikeun bertindak, sabab peranna nyaéta ngajaga warga nagarana.
Éta kedah ngajaga kaséhatan warga, sarta éta ngan bisa dilakukeun lamun dumasar kana
fakta ilmiah anu ditangtukeun sacara mandiri.
Jeung éta sababna ieu sakumpulan aturan ti WHO téh toksik ti A nepi ka Z sarta kudu ditolak sacara gembleng.
Éta téh panutup anu saé pikeun kontribusi anjeun dina babak kahiji.
Sumuhun, ayeuna kami hoyong ngalih ka Bapak Kruse sareng ngadangukeun pamadegan anjeunna kalayan pisan katarik.
Muhun, hayu urang asup ka dinya.
Kuring pikir kalolobaan tina naon anu geus urang bahas tadi masih relevan.
Topik utama téh tangtu kasedinaan.
Kumaha urang tiasa ngabéla kabébasan sipil urang sarta mulangkeun deui hak-hak urang anu
terus ngaleutikan dina taun-taun nu bakal datang?
Sumuhun, sateuacan abdi masihan jawaban anu sabenerna, abdi hoyong nganyatakeun optimisme anu gedé, anu
asalna tina kanyataan yén aya langkung ti 500 urang di dieu.
Sareng abdi hoyong ngajelaskeun éta sakedik.
Abdi panasaran saha di antara anjeun anu asalna ti Austria? Naha anjeun tiasa nangtung sakeudeung, punten?
Sadayana ti Austria, punten.
Sumuhun, éta téh kacida pikaresepeun.
Pikeun anu henteu satuju kana sudut pandang abdi, abdi yakin tiasa ningali sakitar 90 persén. Hatur nuhun parantos nangtung.
Tapi ayeuna, tangtu waé, patarosan salajengna.
Saha anu indit ti Liechtenstein?
Abdi hoyong ngabagéakeun sadayana anu parantos angkat ka dieu ti Liechtenstein. Hatur nuhun pisan.
Hatur nuhun.
Teras, naha abdi tiasa naros saha anu parantos ngalakukeun perjalanan jauh ti Jérman?
Mangga nangtung sakeudeung. Sae pisan, éta sakitar 50 ti Jérman, saméméhna aya sakitar 30 ti Liechtenstein.
Sareng ayeuna ti Swiss. Naha abdi tiasa nyuhunkeun ka anu parantos angkat ka dieu ti Swiss pikeun nangtung sakeudeung?
Saé pisan, enya, leres, hatur nuhun.
Sareng éta bagian kahiji tina jawaban abdi!
Hiji jawaban anu bisa urang sadayana pasihkeun ka diri sorangan nyaéta yén urang teu nyalira jeung urang keur gawé bareng.
Balé ieu pinuh ku jalma-jalma ti Austria, Liechtenstein, Swiss, jeung Jerman.
Anjeun téh solusi, urang sadayana téh solusi, alus pisan!
Pikeun nyambungkeun jeung masalah kamatangan.
Jalma anu tanggung jawab, saur kuring, nyaéta jalma anu sanggup ngartos akibat tina lampahna, ogé akibat tina henteu lampahna.
Manéhna nyaho yén lamun manéhna teu ngalakukeun nanaon, hak-hakna bakal dicabut di mangsa nu bakal datang
sakumaha maranéhna kungsi dicabut di mangsa kapungkur.
Urang geus ningali yén martabat manusa henteu ajeg, sanajan saenyana geus diajénan
salawasna dina Pasal 1 Undang-Undang Dasar Jerman.
Ieu hartina urang kudu terus aktif ngabéla hak urang jeung ulah cicing wungkul.
Ieu ngawengku gaduh pamahaman anu écés pisan ngeunaan naon anu geus dilakukeun ka urang salami opat taun ka tukang.
Urang kudu ngartos yén urang geus sacara sistematis ditipu, dikoordinasi, jeung terus-terusan ditipu.
Sareng urang kedah nunjukkeun yén sanajan ayeuna ogé, panguwasa pangluhurna di nagara masih kénéh nempel kana jaring
bohong ieu sarta terus nganiaya jeung masang sanksi ka dokter-dokter anu nyarios jeung ngalakukeun hal anu leres.
Sareng urang sadayana kedah silih dukung ngalawan ieu sareng sacara aktif ngabantosan para dokter
ieu, jalma-jalma anu wani, ku sora urang! Hatur nuhun.
Kuring geus ngaidentifikasi kaayaan darurat anu sajati.
Kaayaan darurat disebutkeun ku kolega urang anu dipikahormat, Dr Sharon, anu damel di psikiatri remaja.
Sareng abdi parantos ngaidentifikasi kaayaan darurat di kantor hukum abdi.
Jalma-jalma ngabeledugkeun kotak asup kuring nepi ka kuring teu bisa ngabales surélék.
Aya kaayaan darurat di dinya sabab nagara éta geus nipu sakabéh warga sarta ngaleungitkeun hak-hak dasar maranéhna.
Urang kudu ngangkat sora urang di dieu. Urang teu meunang eureun dina kaayaan naon waé. Éta mangrupa titik awal.
Abdi ogé hoyong nunjukkeun kumaha urang bade ngalakukeun ieu.
Aya rébuan cara anu béda-béda.
Aranjeunna gaduh cara sorangan. Aranjeunna gaduh lingkungan sorangan. Aranjeunna gaduh kakuatan jeung kaahlian sorangan.
Jeung ulah nyangka yén ngan aya hiji petisi. Kuring bakal nyebutkeun sababaraha petisi sakedap deui.
Sabalikna, anjeun téh solusina. Éta téh hal kahiji pisan anu rék ku kuring diomongkeun.
Muhun, ayeuna abdi tiasa langkung spésifik.
Patalékan singket ti anjeun, meureun?
Éta pisan pikaresepeun.
Babak kadua dimaksudkeun pikeun leuwih mirip ceramah, sabab solusi-solusina ogé merlukeun panjelasan anu cermat.
Paling loba, meureun hiji patarosan ngeunaan hak-hak dasar, sabab anjeun kakara nyebutkeun éta.
Seueur jalma ayeuna geus ngalaman rasa pasrah anu luar biasa, henteu ngan di profési anu anjeun
sebutkeun, tapi ogé di kalangan masarakat umum, saur abdi.
Sareng seueur jalma ku sabab naon waé teu tiasa ngolah sacara kognitif kanyataan yén maranéhna
diwartosan hiji hal tapi ngarasa hal anu béda pisan.
Kuring pikir éta geus masihan dorongan gedé ka apatisme pulitik.
Naha ieu leuwih ngeunaan meunangkeun deui kamatangan jeung manggihan solusi, atawa
ngeunaan mulangkeun deui kapercayaan kana pulitik?
Atawa meureun ieu mah masalah nyokot jalan anu béda pisan jeung nyebut: Urang geus teu boga kayakinan deui kana pulitik
di dieu, urang geus teu percaya deui kana sagala omonganana.
Urang keur ngalakukeun jalan sorangan, kitu cenah, ku cara ngawangun jaringan. Karya akar rumput, naon waé hartina.
Abdi henteu nyarioskeun ngeunaan révolusi atawa naon waé sapertos kitu.
Kuring ngan ukur maksudna jaringan dina harti perlawanan sipil anu aktip.
Naon pendekatanna?
Leres, pulitik ayeuna téh cerminan tina pilihan urang, pilihan warga urang.
Janten urang kedah ngamimitian sareng sasama manusa.
Urang téh rahayat. Éta hartina urang kudu ngayakinkeun sasama warga.
Henteu tugas urang pikeun mulangkeun kapercayaan kana pulitik, tapi pikeun milih politikus anu urang percanten.
Sareng maranéhna kudu ngabuktikeun yén maranéhna pantes dipercaya ku urang.
Éta téh titik awal.
Teras, sacara dasarna, urang kudu nyadar yén:
Ti saprak Perang Dunya Kadua, urang geus biasa hak-hak dasar urang dipasihkeun ka urang.
Yén urang kudu digawé teuas pikeun ngawangun dasar kamakmuran urang.
Urang ngan ukur kudu ngarengsekeun palatihan urang sarta ngalaksanakeun pagawean urang kalayan mumpuni jeung rajin.
Tapi teu kungsi jadi bahan debat yén urang kudu turun ka jalan.
Moal kungsi aya dina pikiran kami, sahenteuna henteu ka kuring, pikeun nyieun pidato sapertos kitu jeung ngiring kana unjuk rasa.
Sareng hanjakalna, urang kedah teras ngurus maranéhna nepi ka urang meunang deui hak-hak dasar urang.
Ieu hartosna urang kedah ngalakukeun parobahan paradigma.
Urang kudu ngarebut deui hak-hak dasar urang ku nuntutna ka para politikus. Jeung urang bakal ngalakukeun ieu ti handap ka luhur.
Sareng ayeuna abdi bade janten pisan spésifik.
Aya tanggal husus anu patali jeung Organisasi Kaséhatan Dunia jeung parobahan kana peraturan kaséhatan.
Kuring parantos nyebatkeun éta tadi, 19 Juli.
Lamun pamaréntah urang tacan nolak parobahan ieu dugi ka harita – nya éta lamun maranéhna tacan ngirimkeun pernyataan nolak ka WHO
di Jenewa – mangka parobahan ieu bakal jadi ngiket sacara hukum.
Teras éta bakal réngsé kalayan penilaian deui. Teras WHO bakal nyandak éta salaku sinyal:
Sumuhun, maranéhna satuju jeung nu kapengker. Ayeuna urang kudu ngencangkeun sekrupna sakedik deui.
Éta téh pesen anu nepi ka WHO.
Éta hartosna, kahiji jeung pangpentingna, naon anu bisa urang lakukeun nyaéta museurkeun tanaga urang pikeun mastikeun
yén para politikus di tingkat lokal, kotamadya, régional, jeung nasional sadar yén urang kudu nyandak sikap di dieu.
Aya sababaraha petisi: Di dieu di Austria, di Vorarlberg, hiji petisi diajukeun kamari ku hiji
wanoja anu keur ngalakukeun ieu pikeun Austria.
Di Swiss, urang gaduh Aliansi Aksi Swiss Bébas.
Abdi ogé ngadukung aliansi aksi ieu ku ceramah jeung masukan.
Kami ngaluncurkeun petisi dua bulan ka tukang.
Tujuan petisi ieu nyaéta pikeun ngirimkeun ka para anggota parlemen, nalika maranéhna patepung dina sidang usum panas
dina bulan Juni – sarta parobahanana bakal dibahas di Swiss – hiji sinyal anu tacan kungsi maranéhna tingali saméméhna.
Nyaéta, 100.000 tanda tangan; jalma-jalma anu nyarios: Tolak peraturan kasehatan ieu! Urang hayang ngurus jaman baheula heula!
Éta hiji léngkah anu mungkin, hiji jalur tindakan anu mungkin.
Anjeun kudu ngajantenkeun sora anjeun kadéngé. Ulah kungsi mikir éta teu aya gunana.
Abdi teu terang, Sharon ogé kakara nyarios kitu.
Naon anu bakal kajadian – urang teu nyaho naon anu bakal kajadian – lamun euweuh nu turun ka jalan dina taun 2020, 2021, 2022.
Ulah kungsi ngantep saha waé nyarios yén éta teu aya gunana!
Ratusan rébu jalma aya di jalan-jalan Wina.
Sareng éta téh persis ku logika anu sami urang kedah ngajantenkeun sora urang kadéngé sareng kaharti.
Kalayan sagala pilihan anu urang gaduh, nu ahirna bakal diperhatoskeun.
Tulis surat, teken petisi.
Ngomong-ngomong, Aliansi Aksi Swiss Bébas ogé tiasa ditandatanganan ti luar negeri.
Sareng bagi informasi ka jalma-jalma di sabudeureun anjeun.
Kuring sering ngadéngé ti para dokter yén jalma anu keur ngalaman masalah kaséhatan téh kacida daékna pikeun ngarti ti
mana asalna masalah éta jeung saha anu bisa ngabantu maranéhna.
Hayu urang anu nyayogikeun bantosan ieu.
Janten urang bakal teras-terasan ngajak jalma ka pihak urang.
Abdi teu hoyong ngarusak kasenangan anjeun sareng janten jalma nu ngarusak suasana.
Ngan basa urang ngobrolkeun masalah-masalah ieu di dieu, naon anu anjeun carioskeun ayeuna, sadayana di ruangan ieu
bakal satia satuju tanpa mikir. Jeung éta sadayana masuk akal.
Sareng kami aya di dieu di hiji komunitas tinangtu.
Tangtosna, nalika anjeun nyarios sapertos kitu, éta siga kolam bal.
Hartina, anjeun moal manggihan kontradiksi di dinya.
Éta mah saé pisan. Éta ogé pantes.
Hiji-hijina masalah gedé nyaéta stigma, pangucilan.
Sadayana anu calik di dieu geus kungsi ngalaman ieu dina acara saperti kieu. Atawa kalolobaanana, saur abdi.
Sareng pamustunganana, urang ogé, sabab lima taun sanggeus Corona, urang sadayana masih kénéh
leuwih kurang di antara urang sorangan, hanjakalna.
Jadi aya mayoritas meneng di luar sana, anu hanjakalna ayeuna masih mutuskeun pamilihan.
Jeung anjeun teu bisa ngahubungi maranéhna.
Engsel téh média umum.
Pangkonéna téh spiral kasunyian ieu dina ranah publik, di rupa-rupa widang, di séktor kabudayaan, jeung di tempat séjén,
dimana sagala nu urang carioskeun jeung lakukeun di dieu masih kénéh didorong kana pojok
konspirasi jeung pojok para ahli téori konspirasi.
Jeung tangtangan panggedéna dina sagala nu anjeun carioskeun téh kieu: kumaha urang bisa nembus témbok ieu ka dunya luar?
Sabab, sanajan urang mindeng teu hayang ngadéngé éta, kanyataan sedihna nyaéta urang dipinggirkeun siga hiji sekte.
Sanajan tangtu urang sabenerna damel jeung fakta obyektif, jeung fakta anu teu bisa dibantah.
Teu siga pihak séjén: maranéhna bohong, maranéhna curang, maranéhna ngagunakeun inpormasi palsu.
Urang gaduh inpormasi anu sajati. Disinformasi aya di pihak séjén.
Tapi dina persepsi masarakat, urang digambarkeun siga urang masih kénéh jalma gila.
Naon anu bisa dilakukeun pikeun kaluar tina ieu?
Kusabab abdi ningali aya masalah anu kacida gedéna – utamina ngeunaan masa depan – yén ayeuna sigana aya loba
deui nu keur ngamajukeun disinformasi jeung sensor ieu.
Kecap konci: EU, Undang-Undang Layanan Digital. Erwin nyebutkeun éta di awal.
Naon anu tiasa dilakukeun pikeun nepikeun naon anu ayeuna parantos dirakit kalayan leres
ka jalma-jalma anu can sadar kana masalahna?
Di luar gelembung urang
Abdi teu tiasa nyarita pikeun sadayana. Tapi salami tilu atawa opat taun ka tukang, abdi salawasna usaha nuturkeun
hiji prinsip. Nya éta, di mana témbok lawan paling lemah?
Jeung di dinya kuring masihan sagala nu kuring boga. Kuring masihan sagala nu kuring boga. Jeung kuring henteu eureun.
Jeung éta sababna henteu ngan aya laporan pidana ngalawan Swissmedic, tapi ogé aya terbitan lengkep 2.0.
Kuring ngawartosan ka sakabéh tim: Urang bakal nambahkeun deui usaha, ngajadikeunana leuwih hadé, leuwih tajam.
Sareng kami keur ngayakeun konferénsi pers anu tacan kungsi katingali di Swiss.
Kajadianana, Profesor Martin Haditsch ogé aya di dieu sarta ngabantosan, kitu ogé Profesor Andreas Sönnichsen.
Jeung titik anu paling lemah dina sakabéh jaring bohong ieu, anu bisa anjeun jelaskeun ka saha waé guru TK, éditor, atawa Anggota
Parlemén dina hiji menit kalayan teu bisa dibantah – numutkeun kuring, dina kontéks sakabéh mRNA anu dirobah ieu, nyaéta kieu:
Henteu bisa dibantah jeung teu aya bantahan yén, nalika zat-zat ieu diwanohkeun, tacan aya studi nu aya pikeun
nangtukeun pangaruh jangka sedeng jeung jangka panjangna, utamana pangaruh samping anu ngabahayakeun.
Numutkeun definisi, ieu hartosna yén hiji zat geus diasupkeun sacara buta.
Studi Fase 3 can acan réngsé. Éta dilaksanakeun sacara waktu nyata.
Ieu hartosna yén sakabéh masarakat umum dijadikeun subjek ékspérimén.
Éta nu kudu anjeun capai dina paguneman:
Naha anjeun satuju sareng abdi – tanyakeun ka kolega anjeun – atanapi naha anjeun gaduh bukti yén dina Désémber
2020, usulan panalungtikan parantos dijieun pikeun pangaruh dina tilu taun, opat taun, sareng lima taun?
Tuluy punten tampikeun ka kami bukti ieu.
– Teu aya.
Sareng ayeuna sumping bagian hukumna, anu tadi kuring ngan saukur nyentuhna, tapi kuring memang parantos nyebatkeunana.
Ieu hukum internasional anu wajib sarta hukum konstitusional anu wajib.
Ieu téh larangan mutlak pikeun ngalaksanakeun ékspérimén kana manusa tanpa pangaweruh
pinuh jeung idin maranéhna, sacara ringkes.
Jumlah minimum inpormasi konci anu sabenerna kudu dipasihkeun ka jalma-jalma nyaéta: Hapunten, kami teu nyaho naon hasilna bakal.
Ieu hiji ékspérimén. Urang miharep ieu bakal hadé; urang yakin ieu bakal hadé.
Nanging, kami henteu tiasa jangji nanaon.
Sahenteuna kudu dipasihan!
Nepika ayeuna, inpormasi konci ieu diteken, komo deui sakabéh inpormasi séjén.
Jeung éta nu paling lemah pikeun kuring!
Titik anu paling lemah, anu abdi nyuhunkeun ka anjeun pikeun dipertimbangkeun upami anjeun kantos gaduh
kasempetan pikeun ilubiung dina panel diskusi, muncul di televisi, atanapi nyarita sareng batur.
Anjeun hiji-hijina jalma jeung ngarasa tekanan gugup anu gedé, teras anjeun katingali teu bisa
dibantah dina tingkat fakta jeung dina tingkat hukum.
Éta téh rekomendasi abdi, hiji argumen anu abdi pasihkeun ka anjeun.
Kusabab ku kituna dunya bisa sadar kana kajahatan ageung anu geus dilakukeun ka sadayana. Boh ka jalma anu nyandak zat
éta tanpa idin anu geus disahkeun, boh ka jalma anu didiskriminasi lantaran maranéhna henteu nyandak éta.
Panggihan tempat anjeun nyarios: Ieu poinna kuring, di mana kuring terang témbok lawan paling
lemah atawa kartu urang paling kuat. Teruskeun waé!
Ieu sadayana, saur abdi, nyaéta témbok anu teu katingali.
Leumpang ngaliwatanana. Leumpang ngaliwatanana teraskeun, teu kaganggu pisan, tentrem, lugas jeung lucu.
Éta ogé kecap panutup anu saé. Hatur nuhun pisan.
Para panonton anu dipikahormat, laporan salajengna ngeunaan kajadian ieu di Dornbirn geus bisa ditingali di HOCH2.TV.
Anjeun bakal mendakan tautan-tautan di handapeun program ieu.
Kami hoyong ngamangpaatkeun kasempetan ieu pikeun ngucapkeun hatur nuhun ka HOCH2.TV pikeun gawé barengna anu saé pisan.