Noong 29 Marso 2025, ginanap ng Kulturhaus Dornbirn ang kaganapang "Kalayaan at Sariling Pagpapasya – Ang
May Panagutang Mamamayan" na may mahahalagang ambag tungkol sa pamamahala ng batas, kasarinlan, at pera.
Ang kaganapan ay inorganisa ng Akademya para sa Pag-unlad ng Sarili sa Dornbirn.
Nirekord at inedit din ng HOCH2.TV ang ulat na ito.
– Ngayon, tampok ng Kla.TV si Philipp Kruse sa paksa: Mga regulasyon ng WHO: "Nakakalason
mula A hanggang Z at dapat ganap na tanggihan!"
Bahagi 1: Ang problema
Nais ko na ngayong imbitahan si Ginoong Kruse na maging ikalawang tagapagsalita. Isang karangalan na nandito ka.
Opo, Ginoong Kruse, kakadinig lang namin ang pagpapakilala ni Gng. Tagberger sa elektronikong sertipiko ng pagbabakuna.
Sa prinsipyo, akma ito nang husto sa iyong paksa.
Kaya kapag tiningnan mo ang kabuuang mga kahihinatnan ng Corona, masasabi mong sa pagbabalik-tanaw na ito ay isang
malaking paglabag, isang malawakang pag-atake sa sariling pagpapasya ng mga responsableng mamamayan, hindi ba?
Siyempre. Ang paghinog ang pamagat ng kaganapan ngayong araw.
Nais kong sandaling banggitin ang isang bagay na nauna nang nabanggit ng tagapag-ayos, si Erwin Rigo.
Sa kasalukuyan, ang legal na edad sa ating mga batas ay simpleng nangangahulugang nasa hustong gulang na.
Ngunit sa likod nito ay nakapaloob – gaya ng tama nang itinuro – ang mas advanced na pag-unawa na hinubog ni Immanuel Kant.
Pagkakabuo sa diwa ng: kakayahang magsalita para sa sarili, pakikilahok sa mga desisyong pampulitika.
At inilagay ni Kant ang paghinog na ito sa konteksto ng Panahon ng Kaliwanagan.
Ang Kaliwanagan ay ang paglabas ng tao mula sa kanyang sariling ipinataw na hindi pagkahinog.
Sa ganitong paraan, ipinapahayag niya na ang orihinal na kalagayan ng mga tao ay talagang kawalan ng kapanahunan
at kailangan muna nilang kamtan ang kanilang kapanahunan.
Kailangan niyang magtrabaho para dito, kailangan niyang magsanay para dito.
Dahil ang pagiging hinog ay hindi maihihiwalay sa paunang kinakailangang matibay na paghuhusga –
ibig sabihin, ang kakayahang tamaang tasahin ang mga kahihinatnan ng sariling mga kilos.
At ngayon ay nasa napakahirap na sitwasyon tayo, kung saan ang mga pangunahing katotohanan – na siyang mga kinakailangan para
makabuo ng makatwirang paghuhusga – ay monopolisado at pantay-pantay na ipinag-utos mula sa
itaas hanggang sa ibaba sa buong krisis na ito.
Sa huli, inorganisa ito ng WHO at ipinasa nang isa-isa sa mga pamahalaan at sa pamamagitan ng mga pamahalaan.
Tama, gusto kong sandaling manghimasok dito, dahil iyan mismo ang punto.
Ang pagiging hinog ay nangangailangan ng kalayaan sa pagpili, at ang kalayaan sa pagpili ay nangangailangan din
ng kakayahang isaalang-alang ang iba't ibang pagpipilian at mga hakbang na maaaring gawin.
Ngunit kapag, gaya ng naranasan natin noon, halos walang mga alternatibo na ipinapataw mula sa itaas.
Kapag sinasabi nila: Ito ay isang nakamamatay na virus at sinumang nagsasabing hindi ay nagsisinungaling.
Kapag sinasabi nito na ang mga pagsusuri ay maaasahan at ligtas.
Kapag sinabi nila: Mayroon kaming bakuna dito na tiyak na nagpoprotekta sa iyo.
At kung sasabihin mo: Epektibo ang mga hakbang na ito, at sinumang tutol dito ay, gaya ng sinasabi, nagiging kaaway ng bayan.
Kung gayon, hindi na maaaring pag-usapan ang pagiging hinog o ang sariling pagpapasya.
At hindi lamang ito isinagawa sa isang bansa.
Noong panahong iyon, talagang ipinataw ito sa buong mundo mula sa itaas pababa, gaya ng sinabi mo.
At iyon nga ang eksaktong isyung gusto talaga ng WHO ngayon, na patuloy pa rin nitong isinusulong.
Hindi niya pinuna nang kritikal ang sarili sa panahong iyon; sa halip, kabaligtaran pa nga.
Talagang sinusubukan niyang gawing prinsipyong naaangkop pa rin hanggang ngayon ito.
Pangunahing salita: kontratang pandemya, tama?
Oo, tama iyon.
Kaya't ang monopolyo sa impormasyon ay naging tuloy-tuloy sa buong krisis ng coronavirus.
Matagal na itong umiiral at aktwal na binuo ng WHO sa nakalipas na 10 hanggang 15 taon.
At ang pangunahing prinsipyong ito, sa ilalim ng pamagat na 'Infodemics' , ay dapat isama sa parehong pandaigdigang
kasunduan sa pandemya – na kailangang pag-usapan pa – at sa mga amyendang napagkasunduan na sa International Health Regulations.
Ibig sabihin nito ay mayroon tayong sementasyon o pormalizasyon ng ating naranasan.
Ibig sabihin nito, siyempre, na maaari nating asahan ang anumang bagay maliban sa isang bukas na talakayan, na
makakarinig tayo ng iba't ibang pananaw at magkakaroon ng malayang debate sa akademya – kabaligtaran:
Magkakaroon pa ng mas malawak na monopolyo, na sa gayon ay pinahihina ang kakayahan ng mga mamamayan na
gumawa ng paghuhusga at ang kanilang pagiging hinog.
May isa pang napakahalagang elemento, ito ay ang epekto ng takot at mga senaryo ng banta.
Alam ng lahat na ang takot ay may napakalakas na nakakapigil na epekto sa malayang pag-iisip.
At eksakto sa sandaling iyon na nagiging paralisado ang kakayahang kumilos nang makatwiran ng isang tao.
At dito maaari tayong bumalik kay Kant at sa kanyang orihinal na pahayag na ang mismong pagiging hinog ang kailangang sanayin.
Kailangan mong aktibong hanapin ang impormasyong ito.
Kailangan mong subukang tingnan nang kritikal ang likod ng mga eksena at magkaroon ng tapang na kumilos.
Kant ay nakilala ito nang napakatama.
Kailangan mo ring magkaroon ng tapang na kumilos nang naaayon, kahit na maging medyo hindi komportable.
At iyon ay simpleng tanong lamang tungkol sa pagsasanay.
Ngayon ay nagkaroon na tayo ng pagkakataong matuto na sa nakalipas na apat na taon.
Nabakunahan na natin ang ating sarili laban dito at kailangang gawing mas malinaw ito sa hinaharap sa ilalim
ng mga kasunduang pandemyang ito – upang mapigilan ito.
Ginoong Ghebreyesus, ang pinuno ng WHO, ay orihinal na nagplanong mapirmahan at
mapagtibay ang kasunduan sa pandemya pagsapit ng 2024.
Sa kabutihang-palad, masasabi kong nabigo ito hanggang ngayon.
Ngunit makikita natin dito na masigla pa ring nagpapatuloy ang adyenda.
Ang mga pangunahing punto para sa 2025 ay samakatuwid nagtuturo sa isang malinaw na direksyon.
Dito, ginagawa ang lahat ng pagsisikap upang isagawa ang hindi maiiwasan, gaya ng sinasabi.
Ano nga ba ang tunay na kahulugan ng pandemyang kasunduang ito at, higit sa lahat, ng mga pagbabago sa pandaigdigang regulasyon
sa kalusugan para sa kalayaan ng bawat indibidwal, sa usapin ng pagbalewala sa Nuremberg Code, sapilitang paggamot, pagkawala
ng kalayaan sa pagpili tungkol sa pagbabakuna, at iba pa?
Ano ang mga kahihinatnan nito?
Oo, tinutukoy mo ang aktwal na pagbagsak mula sa biyaya na naranasan natin sa nakalipas
na apat na taon, na ngayo'y naging matatag na.
Hindi ipinaalam sa mga tao na ang mga sangkap na ito ay ganap na hindi kilala at hindi pa nasubukan.
Nang ipakilala sila, walang siyentipikong datos na nagsasabing epektibo at ligtas sila.
Ito ay isang klasikong eksperimento.
At ang datos na ito, ang mga substansiyang ito, ay iniharap na para bang eksaktong kasing-ligtas at kasing-epektibo
gaya ng lahat ng iba pang karaniwang pagbabakuna.
Panlilinlang iyon.
At kung ipagpapalagay mo ngayon na ito ay isang eksperimento lamang, kailangan mong malaman bilang isang abogado na ang
pagsasagawa ng mga eksperimento ay lubos na ipinagbabawal ng Nuremberg Code dahil sa mga
karumal-dumal na ginawa noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Ito ay sapilitang batas internasyonal!
Tingnan mo kung gaano kaginhawa ang pakiramdam ng mga taong dito at pumapalakpak, kahit na sinasabi ko lang ang halata.
Ito ay isang pandaigdigang batas na may bisa, mga ginoo at mga ginang.
Ito ay nakasaad sa Artikulo 7 ng Pangkalahatang Kasunduan ng Nagkakaisang Mga Bansa sa Mga Karapatang
Sibil at Pulitikal. At ang Artikulo 4 naman ay nagsasaad:
Ang sapilitang patakarang ito ay ipinapatupad kahit sa panahon ng mga pandemya na opisyal nang
idineklara at maaaring magbanta sa buhay ng buong bansa.
Kaya iyon ay isang patakaran na walang eksepsiyon, sa madaling salita.
At ang malawakang paglabag sa patakarang ito ay itinuturing na krimen laban sa sangkatauhan sa ilalim ng Rome Statute.
Narito tayo sa dakilang tagpuang ito.
Oo, may isa pang aspeto na dapat isaalang-alang.
Mas malayo ang narating ng IGV sa mga regulasyon nito.
Kaya hindi lang ito tungkol sa mga medikal na aspeto.
Halimbawa, itinatadhana nito na dapat kumilos ang mga pamahalaan laban sa maling
impormasyon – o kung ano man ang ibig sabihin niyon.
Kaya nangangahulugan iyon ng mga paghihigpit sa kalayaan ng pagpapahayag at iba pang mga pangunahing karapatan.
Pagkatapos, para sa sinumang kritikal dito, na iginiit ang kanilang mga karapatan, na
naghayag ng kritisismo sa pag-unlad na ito.
Kailangan nating tingnan iyon.
Kaya hindi lang ito isang diktadurang pangkalusugan na pinaplano rito, kundi isa na halos
umaabot sa literal na kahulugan ng salitang diktadura.
O nai-misrepresent ko ba iyon?
Tama ka talaga.
At ang WHO ang nangunguna rito pagdating sa isang sapot ng mga kasinungalingan.
At inilista ko rito ang pinakamahalaga, hindi lubos ngunit ang pinakamahalagang mga punto ng sapot ng mga kasinungalingan na
ito, na hindi pa namin nagawang itama sa kahit isang kaso sa korte – kahit sa isang bansang
nagsasalita ng Aleman – sa tulong ng anumang abogado.
Kaya, ipinagpapalagay pa rin ng mga hukuman na ang SARS-CoV-2 ang pinakamapanganib na banta mula pa noong trangkasong Espanyol.
Patuloy pa ring inaangkin na ang banta ng epidemya na ito ay maaari lamang masukat gamit ang mga PCR test.
At patuloy pa ring sinasabi na epektibo at ligtas ang mga bakunang mRNA-based laban sa COVID-19, at hindi na ito pinagdudahan.
At higit sa lahat, pinagtatalunan na ito ay isang eksperimento.
Siyempre, may iba pang mga isyu: ang ganap na kakulangan ng pharmacovigilance at pati na rin ang
katotohanang ang mga alternatibo ay ganap na pinigilan.
Ngunit ang mga iyon ang mga batong panulukan ng isang bahay na sa esensya ay puno ng kasinungalingan.
Nagtrabaho rin ako sa administrasyon ng buwis at bilang tagapayo sa buwis.
At doon talaga nagiging mahalaga ang terminong 'sapot ng mga kasinungalingan' para sa panlilinlang sa buwis.
Sa kabaligtaran, walang anumang kahirapan ang estado sa pagkilala sa isang sapot ng mga kasinungalingan kapag ang
mga kumpanya ay nakikilahok sa mga komplikadong kaayusan.
At dito, siya mismo ang nagtayo nito at inaalagaan ito nang maraming taon.
Ganoon pa rin ang sitwasyon.
At sinumang tututul sa sapot ng mga kasinungalingang ito – halimbawa, isang doktor sa Zurich – ay binawi ang lisensya.
Dahil sa tunay na kaalaman sa mga katotohanan, nag-isyu siya ng sertipiko ng pagbubukod sa
pagbabakuna para sa tatlo sa kanyang mga pasyente.
At saka sinabi ng mga awtoridad sa kalusugan ng Kanton ng Zurich: "Ikaw ay isang kriminal, mayroon kang enerhiyang kriminal.
Inilalagay mo sa panganib ang pampublikong kalusugan. Kinukuha namin ang iyong lisensya sa pagsasagawa ng medisina."
Ang lalaking ito ay may karagdagang 50,000 na utang kada buwan sa unang ilang buwan.
Ito ay isang mabigat na parusa na may kriminal na kahalagahan.
Ang ibig kong sabihin ay ang saput ng mga kasinungalingan na ito ay hanggang ngayon ay ipinagtatanggol pa rin nang buong lakas.
At oo, nabanggit mo nga: tahasang sinasabi ng mga bagong regulasyon sa kalusugan na dapat magpasyang kumilos ang mga
estado upang labanan ang lahat ng ganitong doktor at iba pang tao – na matapang na nagsasabi ng
katotohanan – at upang linisin ang social media.
Noong nakaraang taon, o mas tama nga, pagkatapos ng halalan ni Donald Trump, may malaking pag-asa na mabubuwag ito.
Sa isa sa kanyang mga unang kautusang ehekutibo, inihayag ni Trump ang pag-urong mula sa WHO.
At sinundan din ito ng iba, Argentina. Sa Europa rin, may mga bansa na ngayon na talagang gumagawa nito.
... Tama, mahigpit ding tinatanggihan ng Slovakia at Hungary ang kasunduan sa pandemya ng WHO.
At kaya may pag-asa.
Sa kabilang banda, kusang nabuo rito ang isang kartel ng mga estado na ginagawa ang lahat ng kanilang makakaya upang maisulong
ang adyendang ito – na inilalarawan mo rito nang pangkalahatan.
May pag-asa bang talagang gugubihin ni Trump ang buong estruktura ng WHO?
O mas malamang bang lalo silang magiging umaasa sa mga awtoritaryong rehimen tulad ng Tsina, halimbawa, at marahil
mas umaasa pa sa mga pundasyong pag-aari ng mga bilyonaryo, at pagkatapos ay gagawin ang parehong bagay sa mas matinding anyo?
Sa totoo lang, masasabi kong bukas ito sa interpretasyon at sa huli ay haka-haka lamang kung paano magpapatuloy ang mga bagay.
Para sa akin, ang positibong bagay tungkol sa kilos ni Trump noong 20 Enero, nang maglabas siya ng kautusang ehekutibo, ay:
Dapat ihanda ang lahat ng kundisyon at paghahanda para sa pag-urong ng Estados Unidos mula sa WHO.
At ipinagtanggol niya ito sa pamamagitan ng pagsasabing, sa esensya, na ang WHO ay isang tagapagbigay ng
pangangalagang pangkalusugan, isang organisasyong pangserbisyo sa larangan ng kalusugan.
Ang mandato ay tinukoy sa Artikulo 1 ng kanilang konstitusyon.
Lumabag siya sa kanyang kontrata, isang seryosong paglabag sa kontrata, kaya tinatapos namin ang kontrata.
At kailangan din nating yakapin ang pangunahing saloobin na ito.
Dapat nating harapin ang pandaigdigang organisasyong ito nang may parehong kritikal na saloobin at ipaalam sa
mga pulitiko na hindi sila mga tagapangaral ng kalusugan na kumikilos nang walang kapalit.
Sa halip, malinaw nang ipinapakita ng estruktura ng pagpopondo – gaya ng makikita sa homepage – na ang WHO ay
pinopondohan at kinokontrol sa malaking bahagi ng mga interes ng WHO, at dahil dito ay isang napakalaking negosyo ito.
At dito kailangan na tayong manghimasok at ipagawa sa ating mga kinatawan sa pulitika na masusing
suriin ang mga nagawa, ang aktwal na mga nagawa ng WHO.
Oo, ang misyon nito ay protektahan ang kalusugan, hindi upang patotohanan ang mga interes ng industriya ng parmasyutiko.
Tama, iyon ang nagdadala sa akin sa aking susunod na tanong.
Masasabi na ang pamamahala ng batas ay mas matindi nang nawasak dahil sa coronavirus kaysa dati.
At iba't ibang pangunahing karapatan ang nilimitahan at sinuspinde nang ilang buwan – siyempre, lahat
ay may diumano'y layuning protektahan ang buhay, ang kapakanan ng indibidwal, at ang kalusugan.
At ang tunay na naitatag noon, at ang maaari pa rin nating kantahin hanggang ngayon, at ang patuloy na
nagpapahirap sa atin, ay ang prinsipyong ito ng estado ng emerhensiya, ng permanenteng estado ng emerhensiya.
Kaya ang pulitika ngayon ay isinasagawa na may paulit-ulit na panawagan: walang alternatibo,
walang ibang paraan, ito ay isang emerhensiya!
At nakikita natin ito hindi lamang sa pandemya, kundi pati na rin sa pagbabago ng klima.
Makikita natin ito sa kasalukuyang digmaan sa Ukraine.
At iyon ang nagtatanong: bahagi rin ba ito ng isang adyenda, may pamamaraan ba sa likod nito?
Tiyak na may pamamaraan dito kapag tinitingnan natin ang mga proseso sa antas ng UN, ang Future Pact.
Dito, sa pinakamalawak na kahulugan, naitatag ang isang pangunahing ideya na dapat bigyan ang UN ng mga espesyal na
kapangyarihan upang kumilos sa lahat ng uri ng emerhensiya.
Kung titingnan natin ang nakalipas na apat na taon bilang mga empirikal na halaga, makikita natin nang malinaw kung paano
itinabi ang pangunahing prinsipyo ng pamamahala ng batas – ibig sabihin, ang pamamahala ng batas at demokrasya –
at pinalitan ng pamamahala ng emerhensiya; sa madaling salita: ang pangangailangan ay walang batas.
Anumang bagay na nagsisilbi sa opisyal na idineklarang layunin ay pinapayagan.
Ipinakita ko ito nang grapikal dito.
Sa kaliwang bahagi, makikita mo ang pangunahing ideya kung paano dapat gumana ang isang estado na may paghihiwalay
ng kapangyarihan sa tatlong sangay ng pamahalaan nito:
Sa pamahalaan, sa kapangyarihang lehislatibo, sa lehislatura at sa mga hukuman.
Magkakahiwalay sila sa isa't isa, pinapantayan nila ang isa't isa at binabantayan at pinangangasiwaan nila
ang isa't isa batay sa malaya at awtonomong impormasyon.
At ngayon, sa kalagitnaan ng pandemya ng coronavirus, lumabas ang WHO na may pahayag:
Ang impormasyong alinsunod lamang sa mga patnubay ng WHO ang maaaring gamitin bilang batayan ng mga
desisyon ng pamahalaan, ng mga mambabatas, at ng mga hukuman.
At kailangan ko lang itong sabihin nang walang alinlangan.
Nagsagawa ako ng humigit-kumulang 35 hanggang 40 buong pagdinig laban sa mga iligal na
hakbang o para sa proteksyon ng mga doktor.
At ang patuloy kong naririnig mula sa mga hukuman ay: Hindi, ang inyong mga pahayag ng
katotohanan ay salungat sa mga alituntunin ng WHO.
Sa panahon ng pandemya, ang nagpapasiyang salik ay kung ano ang inirerekomenda ng mga eksperto ng WHO at
ng mga eksperto ng pamahalaan na inaprubahan ng WHO.
Hindi kami pinapayagang suriin iyon.
At iyon ay isang pagpapawalang-bisa sa paghihiwalay ng mga sangay ng kapangyarihan at, sa huli, isang ganap na
pagsuspinde sa proteksyon ng mga pangunahing karapatan!
Ibig sabihin, sa huli, hindi na mapoprotektahan ng mga hukuman ang mga pangunahing karapatan kung hindi man lang nila
pansinin ang mga katotohanan – ang mga ebidensiyang katotohanang inihaharap namin, mga abogado, sa kanila.
Ibig sabihin, sa huli, lahat ng mga kapangyarihang ito ng estado ay, gaya ng sinasabi,
nakadepende sa impormasyong ibinibigay ng WHO.
Iyan ang ibig sabihin kapag mayroon tayong ganitong emergency na batas.
Ang mga mekanismong demokratikong pangkontrol ay simpleng inaalis para sa interes ng monopolyo sa sistemang pangkalusugan.
Kaya't napakakaunting mga produkto lamang ang inaprubahan, at dapat gamitin ang mga iyon.
At malinaw na ito ay naglalayong makamit ang mga layuning pang-ekonomiya kaysa sa proteksyon ng kalusugan.
At ito ay, siyempre, isang pagbaluktot ng prinsipyo ng kasarinlan, dahil sa huli, tulad ng mga mamamayan na pinagbawalan
ng karapatang bumoto noong pandemya ng coronavirus, ang buong mga estado ay ngayon pinagkakaitan ng karapatang bumoto ng UN.
Tama, ganap na. Iyon ang gusto kong sabihin, nakalimutan kong banggitin.
Hindi lang ito problema ng mga responsableng mamamayan; ang buong estado ay inilalagay sa ilalim ng
pangangalaga, ibig sabihin ay hindi na ito may kakayahan.
Nawawalan siya ng kanyang kasarinlan kapag ninakaw ang impormasyon mula sa kanila.
Kung hindi sila pinapayagang tawagin ang kanilang sariling mga kilalang siyentipiko upang
magsilbi sa lupon ng mga eksperto ng pamahalaan.
Kung walang masabi si Propesor Haditsch o siya ay na-diskredito, ang estado ay nagkakait sa sarili nito ng batayan para kumilos.
At iyon, siyempre, ay nagdudulot ng pinakamataas na banta sa kakayahan ng estado na kumilos, dahil ang
tungkulin nito ay protektahan ang mga mamamayan nito.
Dapat nitong protektahan ang kalusugan ng mga mamamayan, at magagawa lamang nito iyon kung gagawin nito iyon batay sa
mga independiyenteng, siyentipikong natukoy na katotohanan.
At iyan ang dahilan kung bakit ang hanay ng mga patakarang ito mula sa WHO ay nakalalason mula
A hanggang Z at dapat itong tanggihan nang buo.
Maganda iyon na pangwakas na pahayag para sa iyong ambag sa unang round.
Oo, ngayon ay nais na naming lumapit kay Ginoong Kruse at pakinggan nang may malaking interes ang kanyang mga pananaw.
Oo, pasok na tayo doon.
Sa tingin ko, karamihan sa mga napag-usapan natin kanina ay may kaugnayan pa rin.
Ang pangunahing paksa ay, siyempre, paghinog.
Paano natin mapagtatanggol ang ating mga sibil na kalayaan at mabawi ang ating mga
karapatang unti-unting nauubos sa mga darating na taon?
Oo, bago ko ibigay ang aktwal na sagot, nais kong ipahayag ang aking malaking optimismo, na
nagmumula sa katotohanang may mahigit 500 katao rito.
At gusto kong ipaliwanag pa iyon nang kaunti.
Nais kong malaman kung sino sa inyo ang galing sa Austria? Maaari ba kayong tumayo sandali, pakiusap?
Mangyaring lahat mula sa Austria.
Oo, napaka-interesante nito.
Para sa mga hindi sang-ayon sa aking pananaw, sa tingin ko nakikita ko ang
humigit-kumulang 90 porsyento. Salamat sa pagtayo.
Ngunit ngayon, siyempre, ang susunod na tanong.
Sino ang naglakbay mula sa Liechtenstein?
Nais kong batiin ang lahat ng dumating dito mula sa Liechtenstein. Maraming salamat.
Salamat.
Pagkatapos, maaari ko bang itanong kung sino ang naglakbay nang malayo mula sa Alemanya?
Mangyaring tumayo sandali. Magaling, mga 50 iyon mula sa Alemanya, dati mga 30 naman mula sa Liechtenstein.
At ngayon mula sa Switzerland. Maaari bang tumayo sandali ang mga dumating dito mula sa Switzerland?
Magaling, oo, tama iyon, salamat.
At iyan ang unang bahagi ng aking sagot!
Isang sagot na maaari nating lahat ibigay sa ating sarili ay na hindi tayo nag-iisa at nagtutulungan tayo.
Ang bulwagang ito ay puno ng mga tao mula sa Austria, Liechtenstein, Switzerland, at Alemanya.
Ikaw ang solusyon, tayong lahat ang solusyon, mahusay!
Upang balikan ang paksa ng paghinog.
Ang isang responsable na tao, ipinaliwanag ko, ay isang taong kayang maunawaan ang mga kahihinatnan ng kanyang mga kilos,
pati na rin ang mga kahihinatnan ng kanyang hindi pagkilos.
Alam niya na kung hindi siya kikilos, kakunin ang kanyang mga karapatan sa hinaharap gaya ng pagkakakunin noon sa nakaraan.
Nakita natin na ang dangal ng tao ay hindi nakasulat sa bato, kahit na diumano'y itinakda ito
magpakailanman sa Artikulo 1 ng Batas Pundamental ng Alemanya.
Ibig sabihin nito ay dapat tayong patuloy na aktibong ipagtanggol ang ating mga karapatan at hindi dapat manahimik.
Kasama rito ang pagkakaroon ng malinaw na pag-unawa sa kung ano ang ginawa sa atin sa nakalipas na apat na taon.
Dapat nating maunawaan na tayo ay sistematikong niloko, pinag-ugnay-ugnay, at patuloy na niloloko.
At dapat nating ituro na kahit ngayon, patuloy na kumakapit ang pinakamataas na mga awtoridad sa estado sa sapot ng mga
kasinungalingan na ito at patuloy pa ring pinag-uusig at pinaparusahan ang mga doktor na nagsasabi at gumagawa ng tama.
At dapat tayong lahat ay magkaisa laban dito at aktibong tulungan ang mga doktor na ito, ang mga
matatapang na taong ito, gamit ang ating mga tinig! Salamat.
Nakakilala ako ng isang tunay na emerhensiya.
Isang sitwasyong pang-emergency ang nabanggit ng ating kagalang-galang na kasamahan, si Dr.
Sharon, na nagtatrabaho sa psikiatriya ng kabataan.
At natukoy ko na ang sitwasyong pang-emergency sa aking firmang pang-abogado.
Pinupuno ng mga tao ang inbox ko at hindi ko na nga masagot ang mga email.
Mayroong estado ng emerhensiya doon dahil niloko ng estado ang buong populasyon at pinagkait sa
kanila ang kanilang mga pangunahing karapatan.
Dapat nating itaas ang ating mga tinig dito. Hindi tayo dapat humupa sa anumang kalagayan. Iyan ang panimulang punto.
Nais ko ring ituro kung paano natin ito gagawin.
Mayroong isang libong iba't ibang paraan.
May sarili silang paraan. May sarili silang kapaligiran. May sariling lakas at kasanayan sila.
At huwag mong isipin na iisa lang ang petisyon. Babanggitin ko ang ilang petisyon sandali pa.
Sa halip, ikaw ang solusyon. Iyon ang pinakaunang bagay na gusto kong sabihin.
Sige, ngayon mas makakapagbigay ako ng tiyak na detalye.
Isang maikling pagtatanong mula sa iyo, marahil?
Napaka-interesante niyan.
Ang ikalawang yugto ay nilalayong maging mas isang lektura, dahil ang mga solusyon ay nangangailangan din ng masusing paliwanag.
Sa pinakataas, marahil isang tanong kaugnay ng mga pangunahing karapatan, dahil kakabanggit mo lang iyon.
Maraming tao na ngayon ang nakaranas ng hindi kapani-paniwalang antas ng pagsuko, hindi lamang sa mga propesyon na nabanggit mo,
kundi pati na rin sa pangkalahatang populasyon, sa palagay ko.
At marami ang sa hindi maipaliwanag na paraan ay hindi kayang iproseso nang kognitibo ang katotohanang sinabihan
sila ng isang bagay ngunit ibang-iba ang kanilang naunawaan.
Naniniwala ako na nagbigay iyon ng malaking tulak sa kawalang-interes sa pulitika.
Mas tungkol ba ito sa muling pagkamit ng pagiging matinu at paghahanap ng solusyon, o mas tungkol
ba ito sa muling pagtatatag ng tiwala sa politika?
O marahil ito ay usapin ng pagkuha ng ganap na ibang landas at pagsasabing: Wala na kaming tiwala sa pulitika rito,
hindi na namin pinaniniwalaan ang anumang sinasabi nito.
Pumapasok kami sa sarili naming landas, gaya ng pagsasabi, sa pamamagitan ng networking.
Gawaing pangmasa, ano man ang ibig sabihin niyon.
Hindi ko tinutukoy ang mga rebolusyon o anumang katulad niyan.
Ang tinutukoy ko lang sa networking ay sa diwa ng aktibong sibikong pagtutol.
Ano ang pamamaraan?
Oo, ang kasalukuyang pulitika ay salamin ng ating mga pagpili, ng mga pagpili ng ating mga kababayan.
Kaya kailangan nating magsimula sa ating kapwa tao.
Tayo ang mga tao. Ibig sabihin, kumbinsihin natin ang ating mga kababayan.
Hindi tungkulin namin na ibalik ang tiwala sa politika, kundi na mahalal ang mga pulitikong pinagkakatiwalaan namin.
At kailangan nilang patunayan na karapat-dapat sila sa ating tiwala.
Iyon ang panimulang punto.
Pagkatapos, sa pinakapundamental, dapat nating maunawaan na:
Mula pa noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, nasanay na kaming ipinagkakaloob sa amin ang aming mga pangunahing karapatan.
Na kinailangan naming magtrabaho nang husto upang maitayo ang mga pundasyon ng aming kasaganaan.
Kinailangan lang naming tapusin ang aming pagsasanay at gampanan nang may kakayahan at masigasig ang aming mga tungkulin.
Ngunit hindi kailanman pinagtatalunan na kailangan nating lumabas sa mga lansangan.
Hindi kailanman sumagi sa isip namin, lalo na sa akin, na gumawa ng ganitong mga talumpati at dumalo sa mga rally.
At sa kasamaang palad, kailangan nating ipagpatuloy ang pag-aalaga rito hanggang maibalik ang ating mga pangunahing karapatan.
Ibig sabihin nito ay kailangan nating magkaroon ng pagbabago sa paradigma.
Dapat nating mabawi ang ating mga pangunahing karapatan sa pamamagitan ng paghingi nito sa mga
pulitiko. At gagawin natin ito mula sa ibaba pataas.
At ngayon, magiging napaka-espesipiko ako.
May isang tiyak na petsa kaugnay ng World Health Organisation at ng mga amyenda sa mga regulasyon sa kalusugan.
Binanggit ko na ito kanina, noong ika-19 ng Hulyo.
Kung hindi tutol ang ating mga pamahalaan sa mga amyendang ito pagsapit ng panahong iyon – ibig sabihin, kung hindi
sila nakapagpasa ng pahayag ng pagtutol sa WHO sa Geneva – magiging legal na may bisa ang mga amyendang ito.
Pagkatapos ay matatapos na ang muling pagtatasa. Pagkatapos ay ituturing ito ng WHO bilang senyales:
Oo, sumasang-ayon sila sa nakaraan. Ngayon kailangan nating higpitan pa nang kaunti ang mga turnilyo.
Iyon ang mensaheng nakakarating sa WHO.
Ibig sabihin, una sa lahat, ang magagawa natin ay ituon ang ating enerhiya sa pagtiyak na maunawaan ng mga
pulitiko sa lokal, munisipal, rehiyonal, at pambansang antas na kailangan nating magpursige rito.
May iba't ibang petisyon: Dito sa Austria, sa Vorarlberg, isa ang iniharap kahapon ng
isang babae na ginagawa ito para sa Austria.
Sa Switzerland, mayroon kaming Free Switzerland Action Alliance.
Sinusuportahan ko rin ang alyansang ito para sa pagkilos sa pamamagitan ng mga lektura at ambag.
Inilunsad namin ang isang petisyon dalawang buwan na ang nakalipas.
Ang layunin ng petisyong ito ay magpadala sa mga mambabatas, kapag nagtitipon sila para sa kanilang tag-init na sesyon
sa Hunyo – at pagdedebatehin ang mga pagsasaayos sa Switzerland – ng isang senyales na hindi pa nila kailanman nakita.
Ito ay 100,000 na pirma; mga taong nagsasabing: Tanggihan ang mga regulasyong pangkalusugan na
ito! Nais naming unang lumabas ang katotohanan!
Iyon ay isang posibleng hakbang, isang posibleng kurso ng aksyon.
Kailangan mong ipaabot ang iyong tinig. Huwag mong isipin na ito'y walang saysay.
Hindi ko alam, sinabi rin iyon ni Sharon.
Ano ang mangyayari – hindi natin alam kung ano ang mangyayari – kung walang lumabas sa mga kalye noong 2020, 2021, 2022.
Huwag mong hayaan ang sinuman na sabihin sa iyo na ito ay walang saysay!
Daang libo sa kanila ang nasa mga kalye ng Vienna.
At ito nga mismo ang lohika na dapat nating gamitin upang tayo ay mapakinggan at maunawaan.
Sa lahat ng mga pagpipilian na mayroon tayo, alin ang sa huli ay isasaalang-alang.
Sumulat ng mga liham, pumirma sa mga petisyon.
Sa totoo lang, maaari ring pirmahan mula sa ibang bansa ang Free Switzerland Action Alliance.
At ibahagi ang impormasyon sa mga taong nasa paligid mo.
Madalas kong naririnig mula sa mga doktor na ang mga taong nagdurusa sa mga suliraning pangkalusugan ay bukas na
matanggap ang pag-unawa kung saan nagmumula ang mga problemang ito at kung sino ang makakatulong sa kanila.
Hayaan ninyo kaming magbigay ng tulong na ito.
At kaya ipagpapatuloy namin ang pagdadala ng mga tao sa aming panig.
Ayokong sirain ang kasiyahan ninyo at maging party pooper.
Ito nga, kapag pinag-uusapan natin ang mga isyung ito rito, ang sinasabi mo ngayon ay kusang sasang-ayunan ng
lahat dito sa silid. At may katuturan naman lahat iyon.
At narito kami sa isang tiyak na komunidad.
Siyempre, kapag sinabi mong ganoon, parang hukay ng bola.
Ibig kong sabihin, hindi mo doon makakakita ng anumang kontradiksyon.
Ayos lang iyon. Makatarungan din iyon.
Ang tanging malaking problema ay ang stigma, ang pagbubukod.
Lahat ng nakaupo rito ay nakaranas na ng ganitong karanasan sa mga kaganapang tulad
nito. O marahil ang nakararami, sa palagay ko.
At sa huli, tayo rin, dahil limang taon na ang nakalipas mula nang dumating ang Corona,
tayo ay, sa kasamaang palad, halos pareho pa rin.
Kaya may isang tahimik na nakararami diyan na sa kasamaang palad ay siya pa ring nagpapasya
sa halalan sa ngayon. At hindi mo sila maabot.
Ang bisagra ay ang pampublikong midya.
Ang bisagra ay ang paikot-ikot na katahimikan sa pampublikong larangan, sa iba't ibang larangan, sa sektor ng kultura, at sa
iba pa, kung saan ang lahat ng ating sinasabi at ginagawa rito ay patuloy na itinutulak sa sulok ng
konspirasyon at sa sulok ng mga teoryang konspirasyon.
At ang malaking hamon sa lahat ng sinasabi mo ay ito: paano natin malalampasan ang pader na ito patungo sa mundo sa labas?
Dahil, kahit na madalas ay ayaw nating marinig ito, ang malungkot na katotohanan ay
tayo ay napagwawalan bilang isang uri ng sekta.
Bagaman, siyempre, talagang gumagawa kami ng mga obhetibong katotohanan, ng mga hindi matatawarang katotohanan.
Hindi tulad ng kabila: nagsisinungaling sila, nandaraya sila, gumagamit sila ng maling impormasyon.
Nasa amin ang tunay na impormasyon. Nasa kabilang panig ang maling impormasyon.
Ngunit sa pananaw ng publiko, ipinapakita kami na para bang kami pa rin ang 'mga baliw'.
Ano ang maaaring gawin para makawala rito?
Dahil nakikita ko ang isang napakalaking problema – ngayon, sa pagtingin sa hinaharap – na maaaring mas
marami pang nangyayari sa kasalukuyan upang itaguyod ang maling impormasyon at sensurang ito.
Mga salitang susi: EU, Digital Services Act. Binanggit ito ni Erwin sa simula.
Ano ang maaaring gawin upang maiparating nang tama sa mga hindi pa nakakaalam ng problema
ang iyong naayos nang maayos na impormasyon?
Sa labas ng aming bula.
Hindi ko kayang magsalita para sa lahat. Ngunit sa nakalipas na tatlo o apat na taon, palagi kong sinunod ang isang
prinsipyo: Saan ang pinakamahinang bahagi ng pader ng kalaban?
At doon ibinuhos ko ang lahat ng makakaya ko. Ibinuhos ko ang lahat ng makakaya ko. At hindi ako tumigil.
At iyon ang dahilan kung bakit hindi lamang may kriminal na reklamo laban sa Swissmedic, kundi
pati na rin isang ganap na muling paglalathala 2.0.
Sinabi ko sa buong koponan: Lalagyan pa natin ito ng higit na pagsisikap, gagawin pa nating mas maganda at mas matalim.
At kami ay nagsasagawa ng isang press conference na hindi pa kailanman nakita sa Switzerland.
Sa totoo lang, narito rin si Propesor Martin Haditsch at tumulong din, gayundin si Propesor Andreas Sönnichsen.
At ang pinakamahinang punto sa buong sapot ng mga kasinungalingan na ito, na maaari mong ipaliwanag sa anumang guro sa
kindergarten, sa anumang editor, o sa anumang Miyembro ng Parlamento sa loob ng isang minuto nang
hindi matututulan – sa aking pananaw, sa konteksto ng lahat ng binagong mRNA na ito, ay ito:
Hindi matatawaran at hindi maikakaila na noong ipinakilala ang mga substansiyang ito, walang magagamit na mga pag-aaral
upang matukoy ang kanilang mga epekto sa katamtaman at pangmatagalang panahon, lalo na ang mga mapaminsalang epekto.
Ayon sa kahulugan, nangangahulugan ito na isang substansiya ang ipinakilala nang bulagsak.
Hindi pa natatapos ang Pag-aaral sa Ikatlong Yugto. Isinagawa ito nang real time.
Ibig sabihin nito ay ang buong publiko ay sumailalim sa isang eksperimento.
Diyan mo kailangang marating sa pag-uusap:
Sang-ayon ka ba sa akin – tanungin mo ang iyong mga kasamahan – o mayroon ka bang ebidensya na noong Disyembre 2020, may mga
panukalang-pagaralan na ginawa para sa epekto sa loob ng tatlong taon, sa loob ng apat na taon, sa loob ng limang taon?
Kung gayon, ipakita mo sa amin ang ebidensiyang ito.
– Wala.
At ngayon ay ang legal na bahagi nito, na bahagya ko lang nabanggit kanina, ngunit nabanggit ko nga ito.
Ito ay sapilitang batas internasyonal at sapilitang batas konstitusyonal.
Ito ang ganap na pagbabawal sa pagsasagawa ng mga eksperimento sa mga tao nang walang kanilang
buong kaalaman at pahintulot, sa madaling sabi.
Ang pinakamababang halaga ng mahahalagang impormasyon na dapat sana'y ibinigay sa mga tao ay: Paumanhin,
hindi namin alam kung ano ang magiging kinalabasan.
Isang eksperimento ito. Inaasahan naming magiging mabuti ito; naniniwala kami na magiging mabuti ito.
Gayunpaman, hindi kami makapagbigay ng anumang pangako.
Dapat ay may ibinigay na pinakamababa!
At hanggang ngayon, pinipigilan ang mahahalagang impormasyong ito, lalo na pa ang lahat ng iba pang impormasyon.
At iyon ang pinakamahinang punto para sa akin!
Ang pinakamahinang punto, na hinihiling kong isaalang-alang mo kung sakaling magkaroon ka ng pagkakataon na lumahok sa isang
panel na talakayan, lumabas sa telebisyon, o makipag-usap sa iba.
Ikaw lang ang tao at nakararamdam ka ng matinding presyur, ngunit sa antas ng katotohanan
at sa antas ng batas, hindi ka matututulan.
Iyon ang aking rekomendasyon, isang argumento na ibinibigay ko sa iyo upang isaalang-alang.
Dahil noon, malalaman ng buong mundo kung gaano kalaking krimen ang nagawa laban sa lahat. Pareho ang mga kumonsumo
ng mga substansiya nang walang sapat na kaalaman at ang mga na-diskrimina dahil hindi sila kumonsumo nito.
Hanapin mo ang iyong puwesto kung saan sasabihin mo: Ito ang punto ko, kung saan pinakamahina ang pader ng kalaban o
pinakamalakas ang mga baraha natin. At magpatuloy ka lang!
Lahat ng ito, masasabi kong, mga pader na hindi nakikita.
Dumaan ka sa kanila. Dumaan ka sa kanila at magpatuloy ka lang, hindi ka naaabala, payapa, prangka at nakakatawa.
Maganda rin iyan na pangwakas na pahayag. Maraming salamat.
Mga minamahal na manonood, ang karagdagang ulat tungkol sa kaganapang ito sa Dornbirn ay maaari nang mapanood sa HOCH2.TV.
Makikita mo ang mga link sa ibaba ng programang ito.
Nais naming samantalahin ang pagkakataong ito upang pasalamatan ang HOCH2.TV sa kanilang mahusay na kooperasyon.