MedUXek egindako txosten baten arabera, 2025ean Stockholm izan zen Europan 5G esperientzia onena eskaintzen zuen hiria. Albiste
honen atzean, ordea, askoz itsusiagoa den errealitate bat dago.
Filmek eta Caetera aurkezten dute:
5G – Kontatu gabeko istorioa
Stockholm, Suedia
5G 2020an ezarri zen Suedian eta beste hainbat herrialdetan.
Teknologia berri honek transmisio-abiadura askoz azkarragoak eskainiko dituela espero da, eta 3G
eta 4G baino maiztasun handiagoak erabiltzen ditu.
5G-k aurreko sistemek baino 10 eta 100 aldiz handiagoak diren mikrouhin erradiazio-mailak igortzen ditu.
5Garen erabilera abiarazi zuten aurretiko inolako ikerketarik egin gabe, teknologia berri honen osasunerako eraginak aztertzeko.
Mediku naiz, onkologoa, eta minbizi-gaixoak tratatu ditut.
Agent Orange-aren auzia Suedian ere agertu zenean, ingurumen-faktoreak eta minbizi-arriskuak ikertzen hasi nintzen.
Hori 60eko eta 70eko hamarkadetan gertatu zen, eta 80ko hamarkadan edo 70eko hamarkadaren amaieran, basoetan
Agent Orange izeneko produktuarekin ihintzatuta zegoen minbizi mota berezi batekin pazienteak izan nituen.
Garai hartan, ez zen zabalki ezagutzen dioxina arazo bat zela, TCDD pozoitze arazo bat zela.
Beste ikerketa batzuk egin nituen PCB bezalako iraunkorreko kutsatzaile organikoen eta minbizi-arriskuen inguruan, eta abar.
Eta, azkenik, bi hamarkada edo gehiago eman nituen erradio-maiztasuneko
erradiazioaren eta minbizi-arriskuen ikerketan.
Minbizi-arriskuei buruzko hainbat ikerketa argitaratu ditugu, batez ere telefono mugikorraren erabilerak garuneko
minbizi-arriskuan (glioma) eta entzumenerako minbizi-arriskuan (neru-akustikoko neuroma) duen eraginari buruz. Gure eta beste
ikerketek erakutsi dute telefono mugikorra urte batzuetan, hamar urtez edo gehiagoz erabili baduzu,
minbizi-arriskua bi- edo hiru- aldiz handiagoa dela.
Handik aurrera, irrati-maiztasunen ingurumen-eragina ikertu genuen, batez ere irrati-dorreetatik datorrena, 5Garen etab.
sarrerarekin benetako eta gero eta handiagoa den arazoa baita.
Kazetaria naiz – normalean ikerketa-kazetari gisa ezagutzen naute – eta dokumental asko egin ditut, batez ere irratiarako.
Urte askoan Suediako zerbitzu zibilerako lan egin nuen, batez ere irratiarentzat eta pixka bat telebistarentzat ere. Duela urte
batzuk nire katea sortu nuen, Folkets Radio – Herriaren Irratia.
Uste dut 5G aurkeztu zutenean inguruan izan zela. Stokholmen zehar ibiltzen zen gizon bat
ezagutzen nuen, jendearen etxeetan neurketak eginez.
Egun batez berarekin joateko aukera eskaini zidaten.
Nire flauta eta mikrofonoa neurekin eraman nituen, eta Stockholmen zehar autoz ibili ginen, eta
bertan kexatzen ziren pertsonak ezagutu genituen.
Stockholmen auzo bat den Kistan, eremu batean, batez ere, Irango jatorrikoa zen emakume bat bizi zen; teilatuan antena sorta bat
zuela kexatu zen, bere sabaiaren gainetik. Eta bere alaba gauean esnatu zen sudur-jarioekin eta
bestelako arazo askorekin – eta oso desesperatuta zegoen.
Berarekin elkarrizketa bat egin nuen eta bihotza apurtu zitzaidan, baina ezer sentitu ezin nuen. Beraz, eskatu nion bere
etxebizitzan benetan txarra dela uste duen leku bat erakusteko.
Eta hark esan zuen: Hona hemen jateko mahaia; ez dugu gehiago erabiltzen, izan ere, hona etortzen diren eta
ezer ez dakiten pertsonak ere galdetzen dute ea apartamentu honetan zerbait arraroa dagoen.
Beraz, ondo esan nuen, eta han eseri nintzen, kronometroa eta grabagailua piztu nituen, eta ezer ez
zen gertatu – minutu batez, bi minutuz, hiru minutuz.
Baina lau minuturen ondoren, nire eskuan eta besoan zirraraz hasi zen, eta gero eta okerrera joan zen.
Zazpi minuturen ondoren erabaki nuen bai, zerbait sentitzen nuela, eta eskerrak eman nizkion. Ascensoretik irten nintzenean,
elefante bat nire bularrean zutik zegoela sentitu nuen.
Ezin nuen arnasa hartu eta segundo batzuetan ezin izan nuen arnasa hartu.
Eta hori izan zen benetan sentitu nuen lehen aldia: honek eragina du.
5G aurretiko segurtasun-azterketarik gabe ezarri izanak haserretu ditu zenbait zientzialari, 5G ezarri
aurretik segurtasun-azterketak egitea eskatu zutenak.
5G-k erradiazio-maila altuagoak eta maiztasun berrien erabilera eraginda osasun-ondorio larriak ekar ditzakeela kezkatuta zeuden.
Era berean, azpimarratu zuten 2G, 3G eta 4G bezalako aurreko sistemek eragindako kaltegarriak
jada 5G antenen mugen askoz azpitik gertatu direla.
Urtebete edo bi igaro ondoren, hona etorri nintzen eta bularrean min moduko bat sentitu nuen.
Eta pentsatu nuen, normalean hori ez nukeela izango. Zergatik nuen jakin nahi nuen.
Baina gai honi buruz pentsatzen ari nintzenez, burura etorri zitzaidan: zer gertatuko
litzateke 5G dorre honek benetan eragiten banu?
Beraz, elkarrizketatu nuen pertsona bati, EMF neurgailu motako gailu bat zuena, eskatu nion ea nire
etxera etorri eta neurketa batzuk egin zitzakeen.
Hala egin zuen eta esan zuen: "Ai, zure logelan benetan nahiko altua da. "
Suediako Erradiazio Babeserako Fundazioa zenbait pertsonak harremanetan jarri zuten, beren etxebizitzen edo etxeen ondoan 5G
emisio-estazioak instalatu ondoren lo-nahasmenduak, buruko minak, zorabioak eta
bihotzeko arazoak bezalako sintoma anitzak salatuz.
Hauek dira azken 25 urteotan telefono mugikorraren antenen ondoan bizi diren pertsonetan egindako
ikerketa zientifikoetan aurkitutako sintoma berberak.
Dr. Lennart Hardellek gomendatu zigun 5Gren osasunerako ondorioak eta erradiazio-mailak ikertzea.
Orain arte zortzi kasu-azterketa eta azterketa horien laburpen bat argitaratu ditugu.
Kezkagarria da ikerketa kasu hauek direla orain arte 5G-k pertsonen osasunean
errealitatean dituen ondorioak aztertu dituzten bakarrak.
Nire jakintzaren arabera, ikerketa mota hau ez da munduko beste inon egiten.
Baina kasu-txosten batzuk daude, non pertsonak sintomak aipatu dituzten beren eraikinean edo kalearen beste aldean 5G instalatu
ondoren. Mikrouhin-sindromearekin lotutako sintoma tipikoak garatu zituzten, hala nola
buruko minak, nekea, lo-nahasmenduak eta abar.
Jakina, muskulu-minak eta sabeleko edo bihotzeko arazoak ere egon daitezke.
Beraz, sintoma asko daude, eta erradiazioari esposatuta oso azkar garatu daitezke – minbiziaren
aldean, ikertu ez duguna, eta epe luzeko ondorioa dena.
5G Suedian lau edo bost urte lehenago, 2020an abiarazi zuten – eta ondorioz minbizia 10, 15 edo 20 urteren buruan agertuko da.
Ez dago minbiziaren arrisku epe luzerako bakarrik; gainera, sintoma akutuek ere badaude,
batzuk garatzen dituztenak eta beste batzuk ez.
Jende askok ziurrenik jada dituzte, baina ez dute erradiazio frekuentzia erradiokoarekin duten loturaz konturatzen.
Gainera, klasiko provokazio-azterketekin antzekoa da, izan ere, pertsona horietako gehienek beren bulegotik edo etxetik alde egin
behar izan zuten beste leku batean bizitzera, eta orduan sintomak oso denbora laburrean,
egun batzuetan, desagertu egiten baitziren.
Ia 30 urte daramatzat nire etxebizitzan bizi.
Eta urte askotan nire etxebizitzaren ondoan 3G eta 4G transmisio-estazioak izan nituen.
Baina 5G-ra eguneratu ondoren, antena gehiago instalatu ziren.
Antena elementuak hiru aldiz handiagoak ziren.
Nire etxebizitzara zuzenean zuzenduta zeudela ikusteak kezkatzen ninduen. Eta hori nire bizilekua
zegoen eraikin baino baxuago batean jarrita zegoen.
Beraz, nire etxearen aurrean zegoen, eta gero neurtu nuen; nire etxebizitzatik 22 metro ingurura zegoen.
Lehenengo astean ohartu nintzen eredu bat zegoela: gauero 10ak edo 11ak aldera taupada indartsuak sentitzen nituela.
Eta gauean zehar iraun zuen, goizean etxetik irten nintzen arte.
Eta gogoratu nuen: asteburua hurbiltzen ari zenean, nire bihotzak ostiral gaueko gauetik
astelehenero goizeraino etengabe taupaka egin zuela.
Ez nuen indarrik geratu eta buruko mina hartzen hasi zitzaidan.
Nire ex-nagusiak niri bisita egitera etorri zen. Nire egongelan erdi orduz eserita egon ondoren, bere
burmuinean mina sentitu, negarrez hasi eta galdetu zuen:
Zer gertatzen da hemen? Zer da hori? Antena al da, 5G antena? Zer gertatzen da hemen?
Hamar urtez etxebizitza berean bizi ondoren, 2021eko azaroan ohartu nintzen teilatuan lanak egiten ari zirela.
Galdezka ibili nintzen eta jakin nuen Suediako telefono-hornitzaile nagusietako batek
teilatuan 5G antena berriak instalatuko zituela.
Lehenago, teilatuan telekomunikazio sistema zaharrago baterako transmisio-estazio bat zegoen.
Mikrouhin-erradiazioa neurtzea posible zela jakin nuen.
Horregatik jarri nintzen harremanetan aditu batekin, instalatu aurretik behar bezala neurtu zezakeenarekin.
Honek 5G antena altxatu aurretik neurriak eman zizkigun.
5G aurkeztu zutenean, oso azkar garatu nituen sintoma argiak.
Buruko min handiak, zorabioak, tinnitusak eta azkurak nituenez, oso gaizki sentitu nintzen.
Beste gela batean lo saiatzen nintzen.
Han pixka bat hobeto sentitu nintzen, baina ez asko.
Konturatuta nengoen placebo-efektu bat izan zitekeela, pentsamenduek eta sentimenduek epaiketan eragina dutela.
Arretaz behatu dut nola sentitzen naizen lanean, barruan, kanpoan, gela desberdinetan eta besteen etxeetan.
Etxean nengoenean sintoma berberak berriro agertu ziren – eta ohean nengoenean bereziki larri bihurtu ziren.
Martxan jarri zutela ohartu ginenean, neurketak egin zituen espezialistarekin berriro harremanetan jarri nintzen.
Orain neurtu zitzakeen erradiazio-mailak ikusita, esan zuen: "Hemen ezin duzu bizi, bildu zure gauzak!"
Antena aldatu aurretik, sistema zaharrarekin metro koadro bakoitzeko 6.000 mikrowatte neurtu genituen.
Instalazioaren ondoren, antenak martxan jarri zirenean, metro koadro bakoitzeko gutxienez 2,5 milioi mikrowatte
neurtu genituen – gailuak neurtu zezakeen gehieneko balioa.
Bereziki Kerstinek lo egin zuen ohean.
Ondoren gure gauzak bildu eta 30 m²-ko etxebizitza batera aldatu ginen, sofa-ohe eta mahai batekin.
Ondoren bi astez urrun egon nintzen.
Itzuli nintzenean, saiatu nintzen zaharreko pisu hartan bakarrik bizitzen.
Orduan agertu ziren nire sintomak:
Gogoz goragalea, larruazalaren gorritasuna, belarriko txin-txinak, sudurreko odoljarioak, zorabioak.
Konturatu nintzen hemen ere ezin nintzela geratu, beraz Kerstinen pisu txikira aldatu nintzen.
Sintomak egun batzuen buruan desagertu ziren.
Oso argi zegoen sintomak gure etxebizitzarekin eta teilatuan zegoenarekin lotuta zeudela.
Kasu batzuetan, aurretik neurketak izan genituen.
Ez zeuden baxuak, baina teknologia desberdin bat zen.
Agian metro koadroko milaka mikrowatt batzuk.
Baina garai hartan 3G edo 4G ziren, 5G baino lehen existitzen ziren erradiazio motak.
Baina 5G instalatu zutenean, oso azkar sintomak garatu zitzaizkien.
Bitxia da jende hauek benetan aurreko belaunaldiak jasaten dituztela.
Baina 5Garekin, sintoma ugari garatu dituzte.
Bizitzan inoiz sentitu ez nuen mina muturrekoa izan zen.
Orain arte inoiz sentitu dudan mina intentsitate handiena izan zen.
Eta hainbat aldiz gertatu zen.
Uste nuen hilko nintzela.
Beraz, konexioak aurkitu nituen eta antenarekin zerbait gaizki zegoela ohartu nintzen.
Hori arriskutsua da.
Hemenetik alde egin behar dut.
Jende desberdinekin egon nintekeen, eta hori izan zen nire salbamendua; bestela hotel batera joan beharko nukeen.
egoera kontrolpean jartzen ez banuen, etxerik gabe geratuko nintzela beldur nintzen.
Duela bakoitzean nire etxebizitzara itzuli nintzenean nire gauzak hartzera, nire sintomak okerrera egin zuten. Bakoitzean.
Eta ohartu nintzen eredu bat zegoela: sintomak 6 eta 8 orduen ondoren agertzen zirela eta
batzuetan hurrengo egunera arte irauten zutela.
Konturatu nintzen bost egun buruko mina nuela.
Aldi honetan lan egitea zaila zen.
Erradiazioarekiko gero eta sentikorragoa bihurtu nintzen, hainbesteraino non ezin nuen nire Bluetooth
ordenagailu-saguari eusten ere, min izugarria sentitu gabe.
Eta urteetan zehar haiek erabiltzen nituen.
Bat-batean ezin nuen gehiago eutsi.
Elektrosentsibilitate gero eta handiagoa nabaritu nuen.
Eta nire etxebizitzan erradiazioari zenbat eta gehiago esposatuta egon, orduan eta okerrago bihurtzen zen.
Gure gobernuek eta industriak diote 5G erradiazioarekin lotutako osasun-arriskurik ez dagoela, kalteetatik
babesten gaituzten deituriko muga-balioak ditugulako.
Hala ere, soilik babesten gaituzte ordu bateko erradiazio oso handiaren ondoren behatzen den berehalako "berotze-efektu"tik.
Beraz, ez gaituzte babesten erradiazio iraunkorraren beste ondorio batzuetatik, hala nola minbizia,
lo-nahasteak, buruko minak, bihotzeko arazoak edo berotzeak eragindakoak ez diren beste kalte kaltegarriak. Horregatik
Zientzialari gehienek mugak osasunerako kalteetatik babesteko nahikoak ez direla uste dute.
Zergatik ez dute mugak babesik ematen?
Erantzuna da haiek industriarako garrantzitsuak direla.
Muga hauek, herrialde gehienek onartu dituztenak, ICNIRP, Munduko Osasun Erakundea (WHO) eta Europako Batzordea
bezalako eragin handiko erakundeek gomendatu zituzten.
ICNIRP eta WHO biak kritikatu dituzte industria-interesak osasun publikoaren interesak ordezkatzeagatik.
Urte askotan, Osasunaren Mundu Erakundeak mugapen hauek sustatzeko telekomunikazioen industriako dohaintzak ere jaso ditu.
ICNIRP ere kritikatu dute industriarekin dituen loturengatik.
Teknologia honi buruz zerbait dago, azkar piztu eta itzali egiten delako – MIMO, Sarrera
Anitzeko Irteera Anitzeko erradiazioa deitzen zaiona.
Hau da giza gorputz osoa bonbardatzea, eta bereziki arazozkoa dirudi.
Mekanismo bat izan daiteke ez dela oso lasaigarria.
Toxina edo erradiazio bat zelula-mailan sartzen bada, kalteak gerta daitezke. Baina normalean
zelulaetan konponketa-mekanismo bat ere badago.
Hau ezin da 5Garekin egin, oso azkarra delako eta pulsazio-tasa hain altua duelako, eta horrek giza
gorputzean toxikologiazko efektu hauek eragiten ditu.
Hau erradio-terapian erabiltzen da, minbiziaren tratamenduan.
Eguneko dosia behin emateko ordez, bi dositan bana dezakegu: bat goizean eta bestea arratsaldean.
Eta badakigu dosi bera askoz toxikoagoa dela minbizi-zeluletarako egunean bi dositan banatuta.
Hau konponketa-mekanismoarekin lotuta dago; erradiazioa tarte laburretan aplikatzen denean, gorputzak ez du
erradiazioak eragindako kaltea konpontzeko denborarik.
Beraz, Wi-Fiari eta Bluetoothari oso sentikorra bihurtu nintzen.
Beste pisu batera aldatu nintzenean, oso gaixorik egin nintzen.
Oraindik oso egoera txarrean nengoen eta erradiazio elektromagnetiko mota guztiei oso sentikorra nintzen.
Hau arazo bat da eraginda bazaude, izan ere, ia ezin duzu inongo etxebizitza batean bizi, gaur egun bertan hainbeste erradiazio
dagoelako – baita zure auzokideen aldetik ere, Bluetooth bozgorailuak, Wi-Fi bideratzaileak eta mesh sareak dituztelako.
Gaur egun jendea gaixotu egiten duen gizarte bat eraiki dugu.
Hau da 2017an Ericsson-eko ordezkari batek 5G sarearen hedapenerako EMF mugak azaltzeko emandako aurkezpena.
Kanporatze-eremua da pertsonak ezin diren bizitzeko edo denbora luzez egoteko eremua.
Ericsson-ek ICNIRP mugak baino ehun aldiz baxuagoak – edo beste modu batera esanda, ehun aldiz zorrotzagoak – onartu beharko
balitu, kanporatze-eremua ICNIRP mugekin duenarekin alderatuta hain handia izango litzateke
ezen eremu hau bakarrik izango litzatekeelako.
Honek ondorio handiak ditu Ericssonentzat, eta ondorioztatu zuten ICNIRPek ezarritako mugak ehun aldiz
baxuagoak dituen kanporatze-eremu batek 5Garen hedapena oso zailduko edo ezinezko egingo lukeela.
Bestalde, hemen 5G transmisio-estazio asko daude.
Uste dut zortzi zenbatu ditzakegula. Eta oinez pasatzen diren pertsonen eta buruen ondoan
daude, hemen halako eraikin laua bakarra dagoelako.
Eta hemen erradiazio-maila oso altuak ditugu.
Une honetan metro bakoitzeko 14,15 volt ditugu, baina askoz balio handiagoak neurtu ditugu.
Mugitzen bazara eta erradiazioaren norabidean sartzen bazara, tentsioa askoz handiagoa izango da, metroko 30 eta 40
volt ingurukoa – animalia-azterketetan minbizi-arrisku handiagoa behatu den metroko 50 voltari oso gertu.
Leku hau zalantzarik gabe ez da segurua; mikrouhin-sindromea edo erradiazio
erradiofrekuentzialek eragindako sintomak jasateko lekua da.
Hiri zaharra eraikinez trinko eraikia dago eta kale oso estuak ditu; horregatik, hirigunera iristeko
igorle-estazioek erradiazio oso handia igortzen dute.
Teknologia hau gaizki garatuta dago eta gizarteak gaizki kontrolatzen du.
Eta jendeak, noski, ez du hori ulertzen edo ez da horretaz konturatzen, erradiaziorik ezin delako usaintu.
Ez duzu ikusi, sentitu eta abar egin dezakezu.
Hau ingurumen-faktore klasiko bat da, arrisku-faktore gisa ez dena onartzen.
Egiaz, dioxinek ere berdina gertatzen da, gizakientzat 1. taldeko karzinogenoak baitira .
Ez duzu usaintzen, sentitzen edo dastatzen ahal. Oso antzekoa da.
Gure ingurunean orain dugun eta gero eta indartsuago bihurtzen ari den isileko minbizi-faktore bat da.
Kaltegarri diren isurketen mugak normalean publikoa babesteko ezartzen dira, eta ondoren industriek horiek bete behar dituzte.
Hala ere, kasu honetan, mugak industria-beharrak babesteko gehiago ezartzen dira.
Hau 5Garen aurretik argi geratu zen.
Industriak presioa egin zien herrialde eta eskualdeei ICNIRPek eta OMEk ezarritako muga baino muga baxuagoak
onartzeko, muga horiek babes gutxiago izan zezaten, adibidez Italian, Bruselan eta Suitzan.
Bestela, 5G ezarriko ez litzateke izan.
Nire jaioterriko Örebroren inguruan dauden hamar eskolatan neurketak egin ditut, eta
eskolako patioetan erradiazio maila oso altua dago.
10.000 mikro-watt da, edo metro koadro bakoitzeko 30.000–40.000 mikro-watt inguru, eta hori hainbat ikerketatan
identifikatutako maila toxikoaren askoz gainetik dago.
Ikusten dugu adin-talde guztiak eraginduta daudela.
Baina literaturako beste ikerketetatik dakigu haurrak, oro har, helduak baino askoz sentikorragoak direla.
Eta hori, noski, kezka sortzeko arrazoia da, esaterako eskoletako egoerari dagokionez.
Wi-Fi asko erabiltzen dugu, eta badakigu eskola-umeentzat gero eta arazo handiagoa dela,
nekea, buruko minak eta abar eragiten dituena.
Telekomunikazioen industria, noski, 5Garen hedapena bultzatzen duen eragile nagusia da.
5G ez da lehenik eta behin biztanleriaren beharrak asetzeko beharrezkoa, baizik eta industriaren beharrak asetzeko.
Zoritxarrez, industriak ez du inolako interesik erakutsi gure ikerketaren emaitzetan edo beren 5G teknologia
berriaren osasunerako ondorio larrietan buruzko txostenetan.
Horren ordez, osasunari egindako kaltea estaltzeko neurriak hartu zituzten.
Adibidez, Ericsson-eko ordezkari batek – munduko 5G oinarrizko estazioen hornitzaile nagusia – gure lehen kasu-azterketa
argitaratu zuen argitaletxeari mezu elektroniko bat bidali zion, gure artikulua atzera botatzeko eskatuz.
Hau da froga bat industrian osasun-arriskuak isilean estaltzen saiatzen ari direla eta
osasun-ondorioen ikerketa objektiborik ere ez dutela nahi.
Kasu-txosten hauek garrantzitsuak dira, zerbait gertatzen ari dela adierazten duten seinale gorria direlako.
Hori lehen seinalea da. Garai hartan meategietan airearen kalitatea nola zen
ikusteko erabiltzen zituzten kanarioen antzera.
Gaixotu zirenean, gauzak ondo ez zihoaztela seinale bat zen.
Historia begiratuta, medikuntza-ezagutza asko kasu-azterketekin hasi ziren, hala nola kasu-txostenekin.
Hemen zerbait gaizki dagoela adierazten duen lehen seinalea da.
Jakina, horiek ikerketa gehiagorekin eta kasu-serie handiagoekin osatu behar dira.
Jendea bere etxeetan indarrez erradiazio honi esposatzen zaio, ezetz esateko aukerarik gabe, beren baimenik gabe –
eta kaltegarria ez dela frogatzen duten ikerketarik gabe.
Alderantziz, gero eta froga gehiago dago kaltegarria dela, eta zientzialari gero eta
gehiagok osasun-arriskuen aurrean ohartarazten dute.
Egoera hau, noski, gizarte demokratiko batetik espero genezakeenaren kontrakoa da.
Horrek erakusten du industriek gizarteak arrisku hauei aurre egiteko moduan gehiegizko eragina dutela.
Era berean, erakusten du ICNIRP, WHO eta Europako Batzordea bezalako erakunde eta agentzia hauek biztanleria
babesteko aldarrikatzen dutela, baina ez dutela babesten.
Esaten duzu maila hau ICNIRPren mailen azpitik dagoela.
Baina 5G mediku ikuspegitik soilik begiratuta, ez luke existitu behar, eta 6Gk ere ez.
Baina, jakina, atzera eusten dioten indarrak oso indartsuak dira.
Aholku bat, noski, 5G desegitea litzateke.
Jendeari ezartzen zaion faktore toxikoa da, jendeari ez zaielako galdetzen.
5G kasu-azterketetan zabalduenetako eta larreenetako sintomak lo-nahasmenduak, buruko minak, nekea, irritagarritasuna,
kontzentrazio-arazoak, epe laburreko memoriaren galera, estres emozionala, depresioa, antsietatea/panikoa
eta taupada azkarra edo irregularra izan ziren. Sintoma hauek mikrouhin-sindromeari dagozkio.
5G antenen ondoan dauden etxeetan neurtutako erradiazio-maila altuena 2,5 eta 3,18 milioi μW/m² bitartekoa izan zen. Maila
horrek egun batzuetan gaixotasunak eragin zituen. Zientzialari batzuek gomendatzen duten 1 eta 100 μW/m²-ko
mailatik askoz gorakoa da. ICNIRPk eta Osasun Mundu Erakundeak gomendatutako muga 10 milioi μW/m² da.
Mugikorreko telefonoaren erradiazioak eragindakoak askotan isilarazten dituzte, beren kexak direla-eta.
Haien egoera ez dator bat industria, politika eta hedabide nagusien narrazioarekin.
Hori dela eta, hedabide nagusiek baztertzen dituzte.
Beraz, arau gisa, ez dute inor euren egoera publikoaren arreta deitzeko eta egoera konpontzeko.
Publikoaren gardentasun falta hori konpontzen duen plataforma bat da Vetopedia.
Telefono mugikorrek eragindako kalteak ikusi al dituzu?
Eutsi Vetopedian – desadostasunen ahotsek osatutako entziklopedia doan!
www.vetopedia.org
Zure burua kaltetuta bazaude edo norbait ezagutzen baduzu, mesedez, eman izena.
Horrela, zure burua eta zure egoera entzunarazi dezakezu.