Патрик Бааб – палітолаг і журналіст – шмат гадоў працаваў на грамадскіх тэлеканалах і быў вельмі блізкі да рэальнасці
вайны на ўсходзе Украіны, у Афганістане і іншых месцах.
Увосень 2023 года, сярод мноства іншых кніг, была апублікавана «Па абодва бакі фронту – мае падарожжы ва Украіну».
Ну што ж, ідзіце вайной!
Гэтымі правакацыйнымі словамі Патрык Бааб імкнецца прымусіць 16-гадовага юнака задумацца ў сваёй эмацыйнай паэме.
Бааб — той, хто ведае, пра што піша.
Тэа, як яго называюць, 16-гадовы падлетак, які вырашыў паступіць у ўзброеныя сілы.
Такім чынам, ён прадстаўляе іншых сваіх аднагодкаў, якія хацелі б зрабіць гэты крок.
Фатальная памылка: амаль ва ўсіх з іх ілжывыя чаканні.
Яны наіўна патрапіліся на вуду рэкрутараў Бундэсверу.
Яны майстэрску карыстаюцца прагай моладзі да прыгод і энтузіязмам да тэхналогій, каб натхніць яе на службу ў узброеных сілах.
Да гэтага дадаецца абсурдная ваенная прапаганда, якая нават не спыняецца перад школамі.
Усё гэта дае плён.
Тэа хоча зрабіць нешта дзеля міру і абараніць сваю краіну, як ён патлумачыў тэлевядучай Эн Уіл.
«Я ўсведамляю рызыкі», — сцвярджаў ён у яе праграме.
Але ці сапраўды так?
Патрик Бааб сумняваецца ў гэтым.
У паэтычнай форме ён запрашае яго паехаць у Данецк.
Там ён брутальна і адкрыта паказвае яму жахі вайны.
Яго пасланне зразумелае:
У любым ваенным канфлікце, сённяшняя праблема не ў абароне сваёй краіны!
Хутчэй, салдатамі злоўжываюць прагныя да ўлады і апантаныя жаданнем прыбытку куклоўшчыкі.
Каб дасягнуць сваіх мэт, іх памочнікі пускаюць людзям пясок у вочы.
Яны правакуюць, наганяюць людзей адно на аднаго і за кулісамі трсуць рукамі.
Урэшце, народам застаюцца смерць, спусташэнне, пакуты і бясконцыя слёзы смутку.
Ну што ж, марш на вайну!
Патрыятычны верш, даніна міру...
Ты хочаш рабіць тое, што сапраўды мае значэнне?
Тады рабі!
Прынясіцеся ў Брытанскую армію!
Вы хочаце абараніць заходнія каштоўнасці, нашу свабоду, як тады ў Афганістане?
Тады ідзі!
Я стары. Я не буду стаяць на тваім шляху.
Хочаш ведаць, што значыць вайна? Тады ідзі!
Ідзі на вайну!
Хочаш абараніць сваю краіну? Тады ідзі!
Няхай кажуць, што рускія ідуць, што Пуцін заўтра будзе ля дзвярэй, калі мы не выпхнем яго сёння з Данбаса!
Верце таму, што вам кажуць, бо тыя, хто нічога не ведае, павінны шмат верыць, а тыя, хто не
верыць нашай прапагандзе, робяць працу нашых ворагаў!
Дазвольце сябе падбухторваць супраць рускіх!
Марш! Закрый вочы і адпраўляйся!
Ідзі туды, дзе чорная зямля ўжо прасякнутая крывёю сотняў тысяч украінцаў і рускіх.
Уперад!
І над тваім мёртвым целам трава вырасце.
Ідзі са мной у Данецк, дзе нават дзеці вучацца, што значыць вайна,
дзе гэтая вайна пачалася не ў 2022, а ўжо ў 2014, на Майдане,
дзе пачалася гэтая вайна з забойствамі, здзейсненымі «Правым сектарам», пра што вы не чуеце ў школе, не ўніверсітэце.
Ідзі са мной у горад, дзе кожны ведае, што значыць жыць у зоне смерці.
Дзе школьнікі залазяць пад свае парты, калі звоніць перапынак, таму што яны баяцца наступнага паведамлення аб бамбардзіроўцы,
і дзе, уначы, у сваіх снах, яны бачаць смерць, якая ўсё жыццё робіць сваю працу.
Ідзі са мной у Марыупаль, дзе на сцяне падвала белай фарбай напісана: Sdez Detje! Тут яшчэ жывуць дзеці!
Але падвал выгарэў.
Тут ужо ніхто не жыве.
Калі хочаш ведаць, што значыць вайна, тады прыходзь!
Калі хочаш ісці са мной на лінію кантакту, ідзі!
Ну, , калі хочаш зазірнуць у бездань праз выгарэлыя вокны,
калі не можаш папісаць у рове, бо там ляжаць міны-матылі,
калі не можаш мыцца днямі,
калі з'едзена апошняя порцыя чарвякоў і больш няма чаго есці ,
калі ты вылізваеш тлустую кашу з сістэмы ацяплення ў сырых склепах разам з іншымі бруднымі і неўраўнаважанымі людзьмі ,
калі ў вас ёсць толькі брудная вада для піцця,
калі ты падхопіш дызентэрыю з-за гэтай брыдкай, забруджанай вады,
, калі трэба ўсрацца вышэй за гром, і , калі не можаш знайсці травы, каб выцерці дупу,
калі вы ўсё яшчэ носіце адны і тыя ж трусы на першы, другі, трэці, чацвёрты, пяты дзень, і ў
іх назапашваюцца старыя, зацвярдзелыя фекаліі,
калі ноччу ляжыш у брудзе ў прамочанай армейскай парцы і калі ўзімку абмаражваешся на нары ў ледзяным сховішчы,
калі ў тваёй смярдзючай форме завядуцца вошы і блохі,
калі мільёны блох кормяцца на вашай скуры, калі ў вас з'яўляецца чэшак,
Калі халодная, вільготная гразь, у якой вы стаіце да шчыкалаткі з дня ў дзень , робіць скуру на вашых
нагах сіне-шэрай і паступова выклікае іх гніенне,
калі адсечаныя, крывавыя ногі з акопа ляжаць купай у брудзе,
калі пацукі грызуць трупы
і крукі выедаюць вочы і кішкі мёртвых ,
калі вы пачуеце свісток афіцэра,
калі за табой гнацца з прыцэленым пісталетам, з пальцам на спускавым кручку, па лесвіцы
і з акопа пад кулі кулямёта, на мінныя палі,
калі дронаў ляцяць да вас роем,
Калі вы не можаце спаць уначы, бо параненыя захраслі ў калючым дроце і стогнуць, клічучы сваіх маці,
Калі вы корчыцеся на брудным прасціні ў бальніцы, і вас свербіць ступня, і вы хочаце яе пачухаць,
але нагі больш няма, бо ваша нага была ампутаваная,
калі толькі фантомны боль нагадвае, што калісьці ў цябе была нага , дзе цяпер толькі абрубак загорнуты ў прасякнуты крывёю бінт,
калі ракеты нацэльваюцца на ваш тэлефон і дасягаюць сваёй мэты з халоднай геаметрыяй,
калі ад вашай збрані застаецца толькі расплаўлены метал, калі вы згараеце ў агнявой шары пры 1400 градусах,
тады ты даведаешся, што значыць вайна.
Ну ідзі!
Адчуй смак свабоды і прыгод!
Ідзі і стань героем!
Ідзі, калі ўлада і СМІ трымаюцца разам, як прылепленыя.
Аддай сваё жыццё за тых, хто цябе туды пасылае, але сам туды не хадзі!
Не шкадуй сябе! Ідзі!
Ідзіце на смерць за тых, хто робіць папулісцкія прамовы ў тэлевізійных ток-шоу, хто застаецца за лініямі фронту або
ў сваіх бункерах і адпраўляе ўласных дзяцей на апошні рэйс за мяжу, нязменныя трансатлантыкі, якімі яны з'яўляюцца.
Марш! Калі ты ўпадзеш, фондавы рынак узляціць! Так што марш!
Але спачатку паглядзіце на іх, якія сядзяць за сваімі сталамі ў рэдакцыях і круцяць у кубках каву.
бабёхі, якія не пасылалі б сваіх уласных дзяцей у траншэі, паглядзіце на іх уважліва,
Гульнякі і махляры ва ўрадзе, якія хочуць даставіць «Таўрус», , але намочваюць штаны ад першага ж выстрэлу.
Паглядзі на іх, басы-броні патрабуюць шампанскае, а іншыя крывяцца да смерці на сваіх зброях.
Добра прыгледзься да іх.
Проста паглядзі на твар гэтага хлопца.