Ο Patrik Baab - πολιτικός επιστήμονας και δημοσιογράφος - εργάστηκε για πολλά χρόνια σε δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς
φορείς και ήταν πολύ κοντά στην πραγματικότητα του πολέμου στην ανατολική Ουκρανία, το Αφγανιστάν και αλλού.
Το φθινόπωρο του 2023 εκδόθηκε το βιβλίο "Και στις δύο πλευρές του μετώπου - Τα ταξίδια
μου στην Ουκρανία" μαζί με πολλά άλλα βιβλία.
Γιατί δεν πάτε - πηγαίνετε στον πόλεμο!
Με αυτές τις προκλητικές λέξεις, ο Patrik Baab θέλει να αναγκάσει έναν 16χρονο να σκεφτεί στο συναισθηματικό του ποίημα.
Ο Baab είναι κάποιος που ξέρει για τι γράφει.
Ο Τεό, όπως ονομάζεται ο 16χρονος, είναι ένας κανονικός έφηβος που αποφάσισε να καταταγεί στις ένοπλες δυνάμεις.
Είναι αντιπροσωπευτικός των άλλων της ηλικίας του που θέλουν να κάνουν αυτό το βήμα.
Το καταστροφικό είναι ότι σχεδόν όλοι τους έχουν λανθασμένες προσδοκίες.
Έπεσαν αφελώς πάνω στους διαφημιστές της Bundeswehr.
Εκμεταλλεύονται επιδέξια τη δίψα των νέων για περιπέτεια και τον ενθουσιασμό τους για την τεχνολογία για να τους
κάνουν να ενδιαφερθούν για μια καριέρα στην Bundeswehr.
Έπειτα, υπάρχει η παράλογη πολεμική προπαγάνδα, η οποία δεν σταματά ούτε στα σχολεία.
Όλα αυτά αποδίδουν καρπούς.
Ο Theo θέλει να κάνει κάτι για την ειρήνη και να υπερασπιστεί τη χώρα του, όπως εξήγησε στην τηλεπαρουσιάστρια Anne Will.
"Γνωρίζω τους κινδύνους", επιβεβαίωσε στο πρόγραμμά της.
Αλλά είναι όντως έτσι τα πράγματα;
Ο Patrik Baab αμφιβάλλει γι' αυτό.
Με τη μορφή ποιήματος, τον καλεί να ταξιδέψει μαζί του στο Ντονέτσκ.
Του δείχνει βάναυσα και ανοιχτά τη φρίκη του πολέμου.
Το μήνυμά του είναι σαφές:
Σε κάθε είδους στρατιωτική σύγκρουση, επί του παρόντος δεν πρόκειται για την προστασία της χώρας!
Αντίθετα, οι στρατιώτες κακοποιούνται από τους τενεκέδες που έχουν εμμονή με την εξουσία και το κέρδος.
Προκειμένου να υλοποιήσουν τους στόχους τους, οι βοηθοί τους ρίχνουν άμμο στα μάτια των ανθρώπων.
Προκαλούν, υποκινούν τον κόσμο ο ένας εναντίον του άλλου και τρίβουν τα χέρια τους στα παρασκήνια.
Αυτό που μένει στους λαούς στο τέλος είναι ο θάνατος, η καταστροφή, ο πόνος και τα ατελείωτα δάκρυα θλίψης.
Γιατί δεν πάτε - πηγαίνετε στον πόλεμο!
Ένα συγκλονιστικό ποίημα, ένας φόρος τιμής στην ειρήνη ...
Θέλετε να κάνετε αυτό που πραγματικά μετράει;
Τότε κάντε το!
Γίνετε μέλος της Bundeswehr!
Θέλετε να υπερασπιστείτε τις δυτικές αξίες, την ελευθερία μας, όπως τότε στο Αφγανιστάν;
Τότε πηγαίνετε!
Είμαι γέρος. Δεν θα σε σταματήσω.
Θέλετε να μάθετε τι σημαίνει πόλεμος; Τότε πήγαινε!
Πηγαίνετε στον πόλεμο!
Θέλετε να υπερασπιστείτε τη χώρα σας; Τότε πήγαινε!
Επιτρέψτε μου να σας πω ότι οι Ρώσοι έρχονται, ότι ο Πούτιν θα είναι στην πόρτα αύριο, αν δεν
τον κρατήσουμε μακριά μας στο Ντονμπάς σήμερα!
Πιστέψτε ό,τι σας λένε, γιατί όποιος δεν ξέρει τίποτα πρέπει να πιστεύει πολλά, και όποιος δεν πιστεύει
την προπαγάνδα μας κάνει τις δουλειές των εχθρών μας!
Αφήστε τους να σας ξεσηκώσουν εναντίον των Ρώσων!
Πάμε! Κλείσε τα μάτια σου και φύγε!
Πηγαίνετε εκεί όπου η μαύρη γη είναι ήδη ποτισμένη με το αίμα εκατοντάδων χιλιάδων Ουκρανών και Ρώσων.
Πάμε!
Το γρασίδι θα φυτρώσει επίσης πάνω από το πτώμα σας.
Ελάτε μαζί μου στο Ντονέτσκ, όπου ακόμη και τα παιδιά μαθαίνουν τι σημαίνει πόλεμος,
όπου αυτός ο πόλεμος δεν ξεκίνησε το 2022, αλλά το 2014, στο Μαϊντάν,
από όπου ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος με τις δολοφονίες του Δεξιού Τομέα, αυτό που δεν ακούτε στα σχολεία, ούτε στα πανεπιστήμια.
Ελάτε μαζί μου στην πόλη, όπου όλοι ξέρουν τι σημαίνει να ζεις στη ζώνη του θανάτου.
Όπου οι μαθητές σέρνονται κάτω από το τραπέζι όταν χτυπάει το κουδούνι στο διάλειμμα,
επειδή φοβούνται τον επόμενο φόβο για βόμβα,
και όπου τη νύχτα, στα όνειρά τους, βλέπουν μια ζωή τον θάνατο να κάνει τη δουλειά του.
Ελάτε μαζί μου στη Μαριούπολη, όπου στον τοίχο του κελαριού γράφει με άσπρη μπογιά: Sdez Detje! Τα παιδιά ζουν ακόμα εδώ!
Αλλά το κελάρι έχει καεί.
Κανείς δεν ζει πια εδώ.
Αν θέλετε να μάθετε τι σημαίνει πόλεμος, τότε ελάτε!
Αν θέλετε να έρθετε μαζί μου στη γραμμή επικοινωνίας, ελάτε!
Ελάτε, αν θέλετε να κοιτάξετε μέσα από καμένες σπηλιές παραθύρων στην άβυσσο,
όταν δεν μπορείς να κατουρήσεις στο χαντάκι επειδή υπάρχουν νάρκες πεταλούδων,
αν δεν μπορείτε να πλυθείτε για μέρες,
όταν η τελευταία μερίδα έχει φαγωθεί από τα σκουλήκια και δεν υπάρχει τίποτα άλλο να φάτε ,
όταν βρίσκεσαι σε υγρά κελάρια με άλλους βρώμικους και ταραγμένους ανθρώπους γλείφοντας τη λιπαρή λάσπη από το ψυγείο,
αν έχετε μόνο βρώμικο νερό για να πιείτε,
αν κολλήσετε δυσεντερία από αυτό το βρώμικο, μολυσμένο νερό,
όταν πρέπει να χέσεις πάνω από τον κεραυνό και όταν δεν μπορείς να βρεις γρασίδι για να σκουπίσεις τον κώλο σου,
αν εξακολουθείτε να φοράτε το ίδιο παντελόνι την πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, πέμπτη ημέρα και τα παλιά,
σκληρυμένα περιττώματα εξακολουθούν να συγκεντρώνονται σε αυτό,
όταν είσαι ξαπλωμένος στο χώμα τη νύχτα με το μουσκεμένο στρατιωτικό σου παλτό και όταν παθαίνεις κρυοπαγήματα
πάνω σε μια καρότσα σε ένα παγωμένο καταφύγιο το χειμώνα,
όταν οι ψείρες και οι ψύλλοι προσβάλλουν τη δύσοσμη στολή σας,
όταν μυριάδες ζωύφια τρέφονται από το δέρμα σας, όταν παθαίνετε ψώρα,
όταν η κρύα, υγρή λάσπη, μέσα στην οποία στέκεσαι μέχρι τον αστράγαλο μέρα με τη μέρα, μετατρέπει το δέρμα του
ποδιού σου σε γαλαζωπό γκρι και σταδιακά σαπίζει το πόδι σου,
όταν τα ακρωτηριασμένα, ματωμένα πόδια του χαρακώματος βρίσκονται σε ένα σωρό στο χώμα,
Όταν οι αρουραίοι ροκανίζουν τα πτώματα
και τα κοράκια τρώνε τα μάτια και τα έντερα των νεκρών ,
όταν ακούσετε το σφύριγμα των αστυνομικών,
όταν σε κυνηγούν να κατέβεις από τη σκάλα με το πιστόλι σου τραβηγμένο, το δάχτυλο στη σκανδάλη και να βγεις από το
χαράκωμα μέσα στα πυρά των πολυβόλων, μέσα στα ναρκοπέδια,
όταν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη πετούν προς το μέρος σας σε σμήνος,
όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς τη νύχτα επειδή οι τραυματίες είναι κολλημένοι στα χαρακώματα με τα
συρματοπλέγματα, βογκώντας και ικετεύοντας για τη μητέρα τους,
όταν σέρνεσαι πάνω σε ένα βρώμικο σεντόνι στο στρατιωτικό νοσοκομείο και σε τρώει το
πόδι σου και θέλεις να ξύσεις το πόδι σου,
αλλά δεν έχει μείνει πόδι γιατί το πόδι σου ακρωτηριάστηκε,
αν μόνο ο φανταστικός πόνος σας θυμίζει ότι κάποτε είχατε ένα πόδι, όπου τώρα υπάρχει μόνο ένα
κούτσουρο σε έναν επίδεσμο που έχει αιμορραγήσει,
όταν οι πύραυλοι στοχεύουν το τηλέφωνό σας και φτάνουν στο στόχο τους σε ψυχρή γεωμετρία,
όταν το μόνο που απομένει από την πανοπλία σας είναι λιωμένο μέταλλο, όταν καίγεστε σε μια μπάλα φωτιάς στους 1.400 βαθμούς,
τότε ξέρετε τι σημαίνει πόλεμος.
Πάμε λοιπόν!
Πάρτε μια γεύση ελευθερίας και περιπέτειας!
Πήγαινε και γίνε ήρωας!
Πηγαίνετε, όταν η εξουσία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κολλάνε μαζί σαν πίσσα και θειάφι.
Δώστε τη ζωή σας γι' αυτούς που σας στέλνουν εκεί, αλλά δεν πηγαίνουν εκεί οι ίδιοι!
Μην λυπάστε τον εαυτό σας! Πήγαινε!
Πηγαίνετε στο θάνατό σας για εκείνους που βγάζουν λόγους στο λαό στα τηλεοπτικά chat shows, που μένουν στη σκηνή ή στο
καταφύγιο και βάζουν τα ίδια τους τα παιδιά στο τελευταίο αεροπλάνο στο εξωτερικό, πεπεισμένοι υπερατλαντιστές όπως είναι.
Πάμε! Αν πέσεις, το χρηματιστήριο θα ανέβει! Οπότε φύγετε!
Αλλά πρώτα κοιτάξτε τους, πώς κάθονται πίσω από τα γραφεία τους στα εκδοτικά τους γραφεία
και ανακατεύουν τα φλιτζάνια του καφέ τους,
οι μουζούρηδες που δεν στέλνουν ούτε τα παιδιά τους στο χαντάκι, ρίξτε μια καλή ματιά σε αυτούς,
οι hasbardeurs και shell players στην κυβέρνηση που θέλουν να παραδώσουν Taurus, αλλά
κατουριούνται στην πρώτη ριπή της καραμπίνας,
κοιτάξτε τους, τα αφεντικά των πανοπλιών που ανοίγουν φελλούς σαμπάνιας ενώ άλλοι αιμορραγούν μέχρι θανάτου από τα όπλα τους .
Ρίξτε τους μια προσεκτική ματιά.
Απλά πρέπει να κοιτάξετε αυτούς τους τύπους κατάματα.