Patrik Baab – zientzia politikoetako aditua eta kazetaria – urte askoz lan egin zuen irrati eta telebista publikoetan
eta oso gertutik ezagutu zuen gerra-errealitatea Ekialdeko Ukrainako, Afganistango eta beste zenbait lekutan.
2023ko udazkenean, beste hainbat libururen artean, "Auf beiden Seiten der Front – Meine Reisen in die Ukraine" (Ebakuntzaren
bi aldeetan – Nire bidaiak Ukrainara) argitaratu zen.
Aurrera, beraz – gerrara joan!
Hitz provokatibo hauekin, Patrik Baabek 16 urteko bat bere olerki emozionalean pentsarazi nahi du.
Baab da idazten ari denari buruz ondo dakien pertsona.
Theo, 16 urtekoari deitzen zaiona, indar armatuei bat egitea erabaki duen nerabe arrunta da.
Horrela, adin bereko beste batzuk ordezkatzen ditu, pauso hau eman nahi dutenak.
Akats hilgarria: ia guztiek itxaropen faltsuak dituzte.
Naiboki erori ziren Bundeswehr-eko kontratazio-taktiketara.
Gazteen abentura-gosea eta teknologiaren aldeko grina trebeziaz aprobetxatzen dituzte,
indar armatuen karrera bat jarraitzera animatzeko.
Horri gehitu behar zaio gerra-propaganda absurdoa, eskoletan ere gelditzen ez dena.
Hau guztia fruituak ematen ari da.
Theok bakea lortzeko zerbait egin nahi du eta bere herrialdea defendatu nahi du,
telebistako aurkezle Anne Willi azaldu zion bezala.
"Arriskuez kontziente naiz," bere programan aldarrikatu zuen.
Baina benetan hala al da?
Patrik Baabek hori zalantzan jartzen du.
Poesi-forman, Donetskera bidaiatzera gonbidatzen dio.
Han, modu bortitz eta irekian gerraren izugarrikeriak erakusten dizkio.
Bere mezua argi dago:
Edozein motatako gatazka militarretan, gaur egungo arazoa ez da norberaren herrialdea babestea!
Aitzitik, soldaduak botere-gosez eta irabazi-obsedatuta dauden hari-mugitzaileek gaizki erabiltzen dituzte.
Haien helburuak lortzeko, laguntzaileek jendearen begietan hondarra botatzen dute.
Elkar provokatzen dute, jendea elkarren aurka bultzatzen dute eta atzean eskuak igurtzi egiten dituzte.
Azken finean herriarentzat geratzen dena heriotza, suntsiketa, sufrimendua eta tristurazko malko amaigabeak dira.
Ba, joan gerrara!
Poema hunkigarria, bakeari omenaldi bat...
Benetan garrantzitsua dena egin nahi duzu?
Orduan egin ezazu!
Bat egin Erresuma Batuko Armadarekin!
Mendebaldeko balioak, gure askatasuna defendatu nahi duzu, Afganistanen egin zenuen bezala?
Orduan joan!
Zaharra naiz. Ez zaitut oztopatuko.
Gerraren esanahia zer den jakin nahi duzu? Orduan zoaz!
Gerrara joan!
Zure herrialdea defendatu nahi duzu? Orduan joan!
Esan diezazuten errusiarrak etorriko direla, Putin biharko atean egongo dela, gaur Donbassean sartzea galarazten ez badiogu!
Sinetsi esaten dizutena, ezer ez dakitenek asko sinetsi behar dutelako, eta gure propaganda
sinetsi ez dutenek gure etsainen lana egiten dute!
Utzi errusiarren aurka bultzatzera!
Abiatu! Itxi begiak eta ekin!
Joan lurra dagoeneko ehunka mila ukrainarren eta errusiarren odolez bustita dagoen tokira.
Joan!
Zure gorpu gainetik ere belarra haziko da.
Etor zaitez nirekin Donetskera, non haurrek ere ikasten ari diren zer den gerra,
non gerra hau ez zen 2022an hasi, baizik eta jada 2014an, Maidanen,
non hasi zen gerra hau Right Sector-ek egindako hilketekin, eskolan ez duzuna entzuten, ez unibertsitatean ere.
Etor zaitez nirekin hirira, non denek dakiten zer den heriotza-zonan bizitzea.
Eskolako haurrak atsedenaldirako kanpaiak jotzen duenean beren mahai azpian sartu ohi diren
tokian, hurrengo bonba-alerta beldur direlako,
eta non, gauean, beren ametseetan, heriotza bere bizitza osoko lana egiten ikusten duten.
Etor zaitez nirekin Mariupolera, non sotoaren horman zuriz margotuta irakur daitekeen:
Sdez Detje! Hemen oraindik haurrak bizi dira!
Baina sotoa erre egin da.
Inor ez da hemen gehiago bizi.
Gerraren esanahia jakin nahi baduzu, zatoz!
Nirekin kontaktu-lerroara etorri nahi baduzu, zatoz!
, zatoz, , erre diren leiho-hutsunen bidez amildegira begiratu nahi baduzu,
, bertan tximeleta-meategiak daudelako kanalera ezin baduzu pixa egin,
egun luzez garbitu ezin baduzu,
zizareen azken rrazioa jan ondoren eta jateko beste ezer ez dagoenean ,
heze dauden sotoetako berokuntza-sistemako koipetsu salda likatzen duzunean beste zikin eta nahasitako pertsonekin ,
edateko ura zikina besterik ez baduzu,
ur zikin eta kutsatu honetatik disenteria hartzen baduzu,
trueno-izpiaren gainean kaka egin behar duzunean eta ipurdia garbitzeko belarririk aurkitzen ez duzunean,
lehen, bigarren, hirugarren, laugarren eta bosgarren egunean oraindik ere galtza azpiko berberak jantzita badituzu
eta bertan gogortu eta zahartutako gorotzak pilatzen badira,
gauean lurrean etzanda, zure armadako parka bustitan, eta neguan ohe txiki batean, aterpe
izoztu batean izotzezko erredura hartzen duzunean,
txinbak eta pulik zure usain txarreko uniformean infestatzen dutenean,
miriade intsektu zure azalean elikatzen direnean, eskabiosez kutsatzen zarenean,
Egunetik egunera, egunero, oinetako larruazala urdin-gris bihurtu eta pixkanaka usteltzen duen, belaun-arteko
sakoneran zauden hotz eta heze lokatz horretan zaudenean,
amputatutako, odoltsu trintxako oinak lurretan pilatuta daudenean,
saguak gorpuetan murtxikatzen dutenean
eta karraskariak hildakoen begiak eta hesteak jaten dituzte ,
ofizialen txistua entzuten duzunean,
, pistola eskuan eta hatza eragailuan dituztela atzetik ehizatzen zaituztenean, eskaileratik gora eta trintxatik
kanpora makina-pistolaren tiroen pean, mina-eremuetan,
dronak euli-talde baten moduan zuregana hegan etortzen direnean,
Gauean ezin duzunean lo egin zaurituek hari-metaletan harrapatuta daudenean eta amak deituz eta negarrez ari direnean,
Ospitalean zikin oihal batean biraka zaudenean eta oinak azkura duenean eta hori oratu nahi duzunean,
baina oinik ez dago gehiago, zure hanka amputatu egin baitzuten,
, oraindik phantom-minak bakarrik gogorarazten dizunean behin hanka bat izan zenuela , , non orain hanka-mutur
bat bakarrik odol-zikin benda batekin bilduta dagoen,
misilak zure telefonora lotu eta geometria hotzarekin euren helburura iristen direnean,
zure armaduratik metalezko urtua besterik ez dagoenean, 1.400 graduko su-bolan erre egiten zarenean,
orduan gerraren esanahia dakizu.
Beraz, zoaz!
Sentitu askatasunaren eta abenturaren zaporea!
Joan zaitez eta bihurtu zaitez heroi!
Go, boterea eta hedabideak itsasgarri moduan elkar itsasten direnean.
Eman zure bizia han bidaltzen zaituzten horientzat, baina ez jo han zuk zeuk!
Ez sentitu errukirik zeure buruagatik! Joan!
Heriotzara zoazte telebistako solasaldi saioetan populista diskurtsoak ematen dituzuenentzat, lerroen atzean edo beren
bunkerretan geratzen zaretenentzat eta beren seme-alabak azken hegazkin transatlantikoan atzerrira bidaltzen
dituzuenentzat, transatlantiko sendoak zareten bezala.
Joan! Erortzen bazara, burtsa igoko da! Beraz, joan!
Baina lehenik begira haiek, beren mahai atzean eserita beren editore bulegoetan, kafe-kopak nahasten.
beren seme-alabak trintxeretara bidali ez zituzten aho-zabalekoak, begiratu ondo haiei,
Gobernuko apustari eta iruzur-jokoan dabiltzanek Taurus entregatu nahi dute, , baina lehen tiroan beldurtuta pixa egin dute.
Begira haiek, armadurako buruek txampan-korroak botatzen dituzten bitartean beste batzuk
beren armetan odola isurtzen hil egiten dira.
Begiratu ondo haiei.
Gizon honen aurpegira begiratu besterik ez duzu egin behar.