۱۲۳۴۳۲۱ پاتریک باآب – دانشمند علوم سیاسی و روزنامه‌نگار – سال‌ها برای رسانه‌های عمومی کار کرد و از واقعیت جنگ
در شرق اوکراین، افغانستان و دیگر نقاط بسیار نزدیک بود.
در پاییز ۲۰۲۳، در میان بسیاری از کتاب‌های دیگر، «در هر دو سوی جبهه – سفرهایم به اوکراین» منتشر شد.
۱۲۳۴۳۲۱ خب پس – بروید به جنگ!
با این سخنان تحریک‌آمیز، پاتریک باب قصد دارد نوجوان ۱۶ ساله را در شعر احساسی‌اش به تفکر وادارد.
باب کسی است که می‌داند درباره چه چیزی می‌نویسد.
تئو، که ۱۶ ساله است، یک نوجوان معمولی است که تصمیم گرفته به نیروهای مسلح بپیوندد.
او بدین ترتیب نمایندهٔ سایر هم‌سن‌وسالان خود است که مایلند این گام را بردارند.
نقص مرگبار: تقریباً همه‌ی آن‌ها انتظارات نادرستی دارند.
آنها به‌سادگی فریب تاکتیک‌های جذب نیروهای ارتش فدرال آلمان را خوردند.
آنها با مهارت از تشنگی جوانان برای ماجراجویی و اشتیاقشان به فناوری بهره می‌برند تا آنها را به
دنبال کردن حرفه‌ای در نیروهای مسلح ترغیب کنند.
به این‌ها تبلیغات جنگی مضحک اضافه می‌شود که حتی در مدارس هم متوقف نمی‌شود.
تمام این‌ها دارد به ثمر می‌نشیند.
تئو می‌خواهد برای صلح کاری انجام دهد و از کشورش دفاع کند، همان‌طور که به مجری تلویزیون آنه ویل توضیح داد.
او در برنامهٔ او اظهار داشت: «من از خطرات آگاه هستم.»
اما آیا واقعاً چنین است؟
پاتریک باب در این مورد شک دارد.
به صورت شعری، او را به سفر به دونتسک دعوت می‌کند.
آنجا او به‌طور بی‌رحمانه و آشکارا وحشت‌های جنگ را به او نشان می‌دهد.
پیام او روشن است:
در هر نوع درگیری نظامی، مسئلهٔ فعلی مربوط به حفاظت از کشور نیست!
بلکه سربازان توسط دست‌های پشت‌صحنهٔ تشنهٔ قدرت و حریص بر سود سوءاستفاده می‌شوند.
برای رسیدن به اهدافشان، یارانشان چشم مردم را با شن پر می‌کنند.
آنها تحریک می‌کنند، مردم را علیه یکدیگر برمی‌انگیزند و پشت صحنه دست‌هایشان را به هم مالش می‌دهند.
در پایان برای مردم چیزی جز مرگ، ویرانی، رنج و اشک‌های بی‌پایان غم باقی نمی‌ماند.
پس برو جنگ!
شعری پرشور، ادای احترامی به صلح...
می‌خواهی کاری را انجام دهی که واقعاً اهمیت دارد؟
پس انجامش بده!
۱۲۳۴۳۲۱ به ارتش بریتانیا بپیوندید!
شما می‌خواهید از ارزش‌های غربی و آزادی ما دفاع کنید، مثل کاری که در افغانستان انجام دادید؟
۱۲۳۴۳۲۱ پس برو!
من پیرم. من سد راهت نخواهم شد.
۱۲۳۴۳۲۱ می‌خواهی بدانی جنگ یعنی چه؟ پس برو!
۱۲۳۴۳۲۱ به جنگ برو!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ می‌خواهی از کشورت دفاع کنی؟ پس برو!
۱۲۳۴۳۲۱ بگذارید بگویند روس‌ها می‌آیند، ۱۲۳۴۳۲۱ که پوتین فردا دم در خواهد بود، ۱۲۳۴۳۲۱ اگر امروز او را از دونباس دور نگه نداریم!
به آنچه به شما می‌گویند باور داشته باشید، زیرا کسانی که هیچ‌چیز نمی‌دانند باید زیاد باور کنند، و کسانی که به
تبلیغات ما باور ندارند، دارند کار دشمنان ما را انجام می‌دهند!
۱۲۳۴۳۲۱ بگذار خودت را علیه روس‌ها تحریک کنند!
۱۲۳۴۳۲۱ برو! چشم‌هایت را ببند و دست به کار شو!
برو جایی که خاک سیاه از پیش به خون صدها هزار اوکراینی و روس آغشته شده است.
۱ ۲ ۳ ۴ ۳ ۲ ۱ برو!
علف روی جسد بی‌جان تو هم رشد خواهد کرد.
با من به دونتسک بیا، جایی که حتی کودکان هم دارند معنای جنگ را می‌آموزند،
۱۲۳۴۳۲۱ جایی که این جنگ در سال ۲۰۲۲ آغاز نشد، بلکه از سال ۲۰۱۴، ۱۲۳۴۳۲۱ در میدان،
۱۲۳۴۳۲۱ جایی که این جنگ با قتل‌هایی که توسط «راست سکتور» انجام شد آغاز شد، ۱۲۳۴۳۲۱ آنچه در مدرسه نمی‌شنوی، نه در دانشگاه.
۱۲۳۴۳۲۱ با من به شهر بیا، ۱۲۳۴۳۲۱ جایی که همه می‌دانند زندگی در منطقه مرگ چه معنایی دارد. ۱۲۳۴۳۲۱
جایی که دانش‌آموزان وقتی زنگ تفریح به صدا درمی‌آید، ۱۲۳۴۳۲۱ زیر میزهایشان خزیده می‌شوند، چون از هشدار بمب بعدی می‌ترسند،
۱۲۳۴۳۲۱ و آنجا، در شب، در رؤیاهایشان، ۱۲۳۴۳۲۱ مرگ را می‌بینند که تمام عمرش را به انجام کارش می‌پردازد.
۱۲۳۴۳۲۱ با من به ماریوپل بیا، ۱۲۳۴۳۲۱ جایی که روی دیوار زیرزمین با رنگ سفید نوشته شده:
Sdez Detje! هنوز بچه‌ها اینجا زندگی می‌کنند!
۱۲۳۴۳۲۱ اما زیرزمین سوخته است.
۱۲۳۴۳۲۱ دیگر اینجا کسی زندگی نمی‌کند.
اگر می‌خواهی بدانی جنگ یعنی چه، پس بیا!
اگر می‌خواهی با من به خط تماس بیایی، بیا!
بیا، ، اگر می‌خواهی از میان حفره‌های سوختهٔ پنجره‌ها به ورطه بنگری،
۱۲۳۴۳۲۱ اگر نتوانی در جوی آب ادرار کنی چون آنجا مین‌های پروانه‌ای وجود دارد،
۱۲۳۴۳۲۱ اگر برای چند روز نتوانی دوش بگیری،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی آخرین سهمیه کرم‌ها خورده شده و دیگر هیچ چیز برای خوردن باقی نمانده است ۱۲۳۴۳۲۱،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی با دیگر آدم‌های کثیف و روان‌پریش، آشغال چرب سیستم گرمایشی را در زیرزمین‌های نمناک می‌لیسی ۱۲۳۴۳۲۱،
۱۲۳۴۳۲۱ اگر فقط آب کثیف برای نوشیدن دارید،
۱۲۳۴۳۲۱ اگر از این آب کثیف و آلوده اسهال خونی بگیرید،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی باید بالای پرتو تندر کثافتت را پاک کنی و ۱۲۳۴۳۲۱ وقتی هیچ علفی برای پاک کردن کون‌ات پیدا نمی‌کنی،
۱۲۳۴۳۲۱ اگر شما هنوز هم در روز اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم همان شورت را بپوشید و مدفوع کهنه و سفت در آن جمع شود،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی شب‌ها در خاک، با پالتوی ارتشی خیس‌ات دراز می‌کشی و ۱۲۳۴۳۲۱ وقتی زمستان روی یک
تخت‌خواب در پناهگاهی یخ‌زده دچار سرمازدگی می‌شوی،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی شپش و کک به یونیفورم بدبوِ شما هجوم می‌آورند،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی که بی‌شمار حشره از پوستت تغذیه می‌کنند، ۱۲۳۴۳۲۱ وقتی که به جرب مبتلا می‌شوی،
وقتی گل و لای سرد و مرطوبی که روز و شب تا مچ پا در آن ایستاده‌اید پوست پاهایتان را به رنگ خاکستری-آبی
درمی‌آورد و به تدریج باعث پوسیدگی پاهایتان می‌شود،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی پاهای خون‌آلود و قطع‌شده‌ی سنگر در توده‌ای روی خاک آرمیده‌اند،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی موش‌ها لاشه‌ها را می‌جوند
و کلاغ‌ها چشم‌ها و روده‌های مردگان را می‌خورند ۱۲۳۴۳۲۱،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی سوت افسران را می‌شنوی،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی با یک تپانچه کشیده دنبالت می‌آیند، انگشتت روی ماشه است، روی نردبان و از سنگر
بیرون، به سمت آتش مسلسل، به سمت میدان‌های مین،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی پهپادها به صورت انبوه به سمتت می‌آیند،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی شب نمی‌توانی بخوابی چون زخمی‌ها در سیم خاردار گیر کرده‌اند و ناله می‌کنند و برای مادرانشان می‌گریند،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی در بیمارستان روی یک ملافه کثیف می‌تلمبید و پایتان می‌خارد و می‌خواهید آن را بخارانید،
اما دیگر پا وجود ندارد، زیرا ساق پای شما قطع شده است.
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی تنها درد شبح به تو یادآوری می‌کند که زمانی پا داشتی ۱۲۳۴۳۲۱، ۱۲۳۴۳۲۱ جایی که حالا
تنها یک کنده در بانداژی خون‌آلود پیچیده شده است،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی موشک‌ها روی تلفنت قفل می‌کنند و با هندسه سرد به هدفشان می‌رسند،
۱۲۳۴۳۲۱ وقتی تنها چیزی که از زره‌ات باقی مانده فلز مذاب است، ۱۲۳۴۳۲۱ وقتی در یک گوی آتشین در دمای ۱۴۰۰ درجه می‌سوزی،
۱۲۳۴۳۲۱ آنگاه می‌فهمی جنگ یعنی چه.
پس برو!
۱۲۳۴۳۲۱ آن طعم آزادی و ماجراجویی را بچشید!
۱۲۳۴۳۲۱ برو و قهرمان شو!
۱۲۳۴۳۲۱ برو، وقتی قدرت و رسانه‌ها مثل چسب به هم می‌چسبند.
۱۲۳۴۳۲۱ زندگی‌ات را برای کسانی که تو را به آنجا می‌فرستند فدا کن، اما خودت آنجا نرو!
برای خودت دلسوزی نکن! برو!
برای کسانی که در برنامه‌های گفت‌وگوی تلویزیونی سخنرانی‌های عوام‌گرایانه می‌کنند، که پشت خطوط یا در سنگرهای خود باقی
می‌مانند و فرزندانشان را در آخرین پرواز به خارج سوار می‌کنند، آن هم در حالی که خود را طرفداران سرسخت اتحاد آتلانتیک می‌دانند.
۱۲۳۴۳۲۱ برو! ۱۲۳۴۳۲۱ اگر بیفتی، بازار سهام بالا خواهد رفت! ۱۲۳۴۳۲۱ پس برو!
اما اول به آن‌ها نگاه کن، که پشت میزهایشان در اتاق‌های ویرایش نشسته‌اند و قهوه‌هایشان را هم می‌زنند.
۱۲۳۴۳۲۱ آن دهن‌لقی‌ها که خودشان فرزندانشان را به خط مقدم نمی‌فرستادند، ۱۲۳۴۳۲۱ خوب به آنها نگاه کنید،
قماربازها و بازیگران بازی صدف در دولت که می‌خواهند توروس را تحویل دهند، اما با اولین شلیک اسلحه خیس می‌شوند.
به آن‌ها نگاه کن، رئیس‌های زرهی در حال باز کردن در بطری‌های شامپاین هستند در حالی که دیگران روی سلاح‌هایشان خون می‌ریزند.
خوب به آن‌ها نگاه کن.
فقط کافی است به چهره این مرد نگاه کنی.