Պատրիկ Բաբը՝ քաղաքական գիտնական և լրագրող, տարիներ շարունակ աշխատել է հանրային հեռարձակողների համար և շատ մոտ է եղել պատերազմի
իրականությանը Ուկրաինայի արևելքում, Աֆղանստանում և այլուր։
2023 թվականի աշնանը, բազմաթիվ այլ գրքերի թվում, հրատարակվեց «Ֆրոնտի երկու կողմերում
– Իմ ճանապարհորդությունները Ուկրաինայում»։
Դե գնացեք պատերազմի!
Այս պրովոկատիվ խոսքերով Պատրիկ Բաբը նպատակ ունի իր էմոցիոնալ պոեմով ստիպել 16-ամյա պատանուն մտածել։
Բաբը այն մարդն է, ով գիտի, թե ինչի մասին է գրում։
Թեոն, ինչպես նրան են կոչում՝ 16-ամյա պատանին, սովորական դեռահաս է, որը որոշել է միանալ զինված ուժերին։
Այսպիսով նա ներկայացնում է իր տարիքի մյուսներին, ովքեր կցանկանային ձեռնարկել այս քայլը։
Թաքնված թերությունը՝ գրեթե բոլորն ունեն կեղծ ակնկալիքներ։
Նրանք անմեղաբար ընկան Բունդեսվերի զորակոչման մարտավարություններին։
Նրանք հմտորեն շահագործում են երիտասարդների արկածախնդրության ծարավը և տեխնոլոգիաների հանդեպ ոգևորությունը՝
նրանց ոգեշնչելու զինված ուժերում կարիերա սկսելու համար։
Այս ամենին գումարվում է անհեթեթ պատերազմական քարոզչությունը, որը անգամ դպրոցներում չի դադարում։
Այս ամենը պտուղ է տալիս։
Թեոն ցանկանում է խաղաղության համար ինչ-որ բան անել և պաշտպանել իր երկիրը, ինչպես նա բացատրեց հեռուստահաղորդավարուհի Աննե Վիլին։
«Ես տեղյակ եմ ռիսկերի մասին», – հայտարարեց նա նրա հաղորդման ժամանակ։
Բայց արդյո՞ք դա իսկապես այդպես է։
Պատրիկ Բաբը կասկածում է դրան։
Պոետիկ ձևով նա նրան հրավիրում է ճանապարհորդել Դոնեցկ։
Այնտեղ նա դաժանորեն և բացահայտ ցույց է տալիս նրան պատերազմի սարսափները։
Նրա հաղորդագրությունը պարզ է։
Յուրաքանչյուր ռազմական հակամարտության մեջ ներկա խնդիրը ոչ թե սեփական երկիրը պաշտպանելն է։
Փոխարենը զինվորները չարաշահվում են իշխանության և շահի մոլագար թելակառավարողների կողմից։
Իրենց նպատակներին հասնելու համար նրանց օգնականները մարդկանց աչքերին ավազ են գցում։
Նրանք հրահրում են մարդկանց միմյանց դեմ և ետնաբեմում ձեռքերը տրորում են։
Վերջում ժողովուրդների համար մնում են մահը, ավերածությունը, տառապանքը և անվերջանալի սգի արցունքները։
Գնա՛, ուրեմն՝ պատերազմի՛ գնա։
Հուզիչ բանաստեղծություն, նվիրված խաղաղությանը...
Դուք ուզու՞մ եք անել այն, ինչ իսկապես կարևոր է։
Այդ դեպքում արա դա։
Միացեք Բրիտանական բանակին!
Դու ուզում ես պաշտպանել արևմտյան արժեքները, մեր ազատությունը, ինչպես այն ժամանակ Աֆղանստանում՞
Գնա՛։
Ես ծեր եմ։ Ես ձեր ճանապարհին չեմ կանգնի։
Դու ուզում ես իմանալ, թե ինչ է նշանակում պատերազմը՞ Հետո գնա!
Գնա պատերազմի!
Դու ուզում ես պաշտպանել քո երկիրը՞ Հետո գնա!
Թող նրանք ձեզ ասեն, որ ռուսները գալիս են, որ Պուտինը վաղը դռան մոտ կլինի, եթե այսօր նրան Դոնբասից դուրս չպահենք։
Հավատացեք նրանց ասածին, որովհետև նրանք, ովքեր ոչինչ չեն գիտակցում, ստիպված են շատ հավատալ, և նրանք, ովքեր չեն
հավատում մեր քարոզչությանը, մեր թշնամիների համար են աշխատում։
Թույլ տուր ինքդ քեզ հրահրվել ռուսների դեմ։
Գնա՛։ Փակիր աչքերդ և գնա՛։
Գնա այնտեղ, որտեղ սև հողը արդեն թրջված է հարյուր հազարավոր ուկրաինացիների և ռուսների արյունով։
Գնա՛
Ձեր մեռած մարմնի վրա էլ խոտ կաճի։
Եկ ինձ հետ Դոնեցկ, որտեղ անգամ երեխաներն են սովորում, թե ինչ է պատերազմը,
որտեղ այս պատերազմը սկսվեց ոչ թե 2022-ին, այլ արդեն 2014-ին, Մայդանում,
որտեղ այս պատերազմը սկսվեց Աջ հատվածի կողմից կատարված սպանություններով, այն, ինչ
դուք դպրոցում չեք լսում, ոչ էլ համալսարանում։
Եկ ինձ հետ քաղաք, որտեղ բոլորը գիտեն, թե ինչ է նշանակում ապրել մահվան գոտում։
Որտեղ դպրոցականները ճաշի զանգի հնչելիս սողում են իրենց սեղանների տակ, , որովհետև վախենում են հաջորդ ռումբի ազդանշանից,
և որտեղ, գիշերը, իրենց երազներում, նրանք տեսնում են մահվան ամբողջ կյանքի ընթացքում իր գործը կատարելիս։
Եկ ինձ հետ Մարիուպոլ, , որտեղ նկուղի պատին սպիտակ ներկով գրված է՝ Sdez Detje! Այստեղ դեռ ապրում են երեխաներ։
Բայց նկուղը այրված է։
Այստեղ այլևս ոչ ոք չի ապրում։
Եթե ուզում ես իմանալ, թե ինչ է պատերազմը, ապա արի!
Եթե ուզում ես ինձ հետ գալ շփման գիծ, արի՛։
Գնա՛, , եթե ուզում ես նայել անդունդին այրված պատուհանների խոռոչների միջով,
եթե չես կարող փոսում միզել, որովհետև այնտեղ թիթեռային ականներ կան,
եթե օրեր շարունակ չես կարող լվացվել,
երբ մագոտների վերջին բաժինը ուտվել է և այլևս ոչինչ չմնացել է ուտելու ,
երբ դու լիզում ես յուղոտ կեղտը տաքացման համակարգից խոնավ նկուղներում այլ կեղտոտ ու խանգարված մարդկանց հետ ,
եթե խմելու համար միայն կեղտոտ ջուր ունես,
եթե դու դիսենտերիա կստանաս այս կեղտոտ, աղտոտված ջրից,
, երբ պետք է կակես ամպրոպային ճառագայթի վերևում, և , երբ չես գտնում խոտ, որով մաքրես քո հետույքը,
եթե առաջին, երկրորդ, երրորդ, չորրորդ, հինգերորդ օրը դու դեռ կրում ես նույն ներքնազգեստը, և
դրանում կուտակվում են հին, կարծրացած կղանքները,
երբ գիշերը խոնավ բանակային պարկայով կեղտի մեջ ես պառկած լինում և երբ ձմռանը սառույցով
լեցուն ապաստարանում մահճակի վրա սառմրում ես,
երբ գլխի և մկների տզերը բազմանում են քո հոտոտ համազգեստի վրա,
երբ միլիոնավոր միջատներ սնվում են քո մաշկով, երբ քեզ մոտ հայտնվում է սարփիք,
Երբ սառը, խոնավ կավը, որի մեջ դուք օր օրի մինչև ոտքի թաթերը կանգնած եք , ձեր ոտքերի մաշկը կապտավուն-մոխրագույն
է դարձնում և աստիճանաբար հանգեցնում է ոտքերի փտմանը,
երբ կտրած, արյունոտ փոսի ոտքերը կույտով ընկած են հողի վրա,
երբ մկները կերակրում են դիակներին
և ագռավները ուտում են մեռածների աչքերն ու աղիքները ,
երբ լսում ես ոստիկանների սուլոցը,
երբ նրանք քեզ հետապնդում են հանված ատրճանակով, մատը սեղմիչի վրա, աստիճաններով վեր, փոսից
դուրս՝ գնդացրային կրակի տակ, ականապատ դաշտերով,
երբ դրոնները բազմությամբ դեպի քեզ թռչում են,
Երբ գիշերը չես կարողանում քնել, որովհետև վիրավորները խրված են փշալարերի մեջ և հառաչում ու գոչում են իրենց մայրերի համար,
Երբ հիվանդանոցում կեղտոտ անկողնային թերթի վրա պտտվում ես, ոտդ քոր է գալիս և ուզում ես քորել այն,
բայց ոտքի այլևս չկա, քանի որ ձեր ոտքը կտրվել է,
երբ միայն ֆանտոմային ցավն է հիշեցնում, որ մի ժամանակ ոտք ես ունեցել , որտեղ հիմա
միայն արյունոտ վիրակապով փաթաթված ոտքի կոճ կա,
երբ հրթիռները կողպվում են քո հեռախոսին և հասնում իրենց թիրախին սառը երկրաչափությամբ,
երբ քո զրահից մնում է միայն հալված մետաղը, երբ դու այրվում ես կրակի գնդակում՝ 1400 աստիճան ջերմաստիճանում,
, ապա դու կիմանաս, թե ինչ է նշանակում պատերազմը։
Ուրեմն գնա!
Ստացեք ազատության և արկածախնդրության համը!
Գնա և դարձիր հերոս!
Գնա, երբ իշխանությունն ու լրատվամիջոցները միասին կպչում են ինչպես կպչուն։
Տուր քո կյանքը նրանց համար, ովքեր քեզ այնտեղ են ուղարկում, բայց ինքդ այնտեղ մի՛ գնա։
Մի՛ խղճա ինքդ քեզ! Գնա՛:
Մահվան գնացեք նրանց համար, ովքեր հեռուստատեսային բանավեճային շոուներում պոպուլիստական ելույթներ են ունենում, ովքեր մնում են
գծերի ետևում կամ իրենց բունկերներում և իրենց սեփական երեխաներին վերջին օդանավով արտերկիր են
ուղարկում, քանի որ նրանք անսասան տրանսատլանտիստներ են։
Գնա՛ Եթե ընկնես, ֆոնդային շուկան կբարձրանա Ուրեմն գնա՛
Բայց առաջին հերթին նայեք նրանց, ովքեր նստած են իրենց խմբագրական գրասենյակներում՝ իրենց
գրասեղանների հետևում, խառնելով իրենց սուրճի բաժակները։
բերանբացները, որոնք անգամ իրենց սեփական երեխաներին չեն ուղարկի փոսերում կռվելու, լավ նայեք նրանց,
Կառավարությունում գտնվող խաղացողներն ու խաբեբաները, որոնք ուզում են հանձնել Taurus-ը, , բայց առաջին կրակոցից իսկ թրջվում են։
Նայեք նրանց, զրահապատ բոսսերը շամպայնի փակիչներ են պայթեցնում, մինչդեռ մյուսները իրենց զենքերի վրա արյունահոսում են մինչև մահ։
Լավ նայեք դրանց։
Պարզապես նայեք այս մարդու դեմքին։