Patrik Baab – ahli ilmu politik lan jurnalis – wis makarya ing lembaga penyiaran umum pirang-pirang taun lan
banget cedhak karo kasunyatan perang ing Ukraina wétan, Afghanistan, lan panggonan liya.
Ing mangsa gugur 2023, ing antarané akèh buku liyané, "Auf beiden Seiten der Front – Meine Reisen in die Ukraine" (Ing loro-lorone
garis ngarep – Lelampahanku menyang Ukraina) diterbitaké.
Ayo terus – perang!
Kanthi tembung-tembung provokatif iki, Patrik Baab ngarahake supaya bocah umur 16 taun mikir ing puisine sing emosional.
Baab iku wong sing ngerti apa sing ditulisé.
Theo, kaya jenenge bocah umur 16 taun iki, iku remaja biasa sing wis mutusake gabung karo angkatan bersenjata.
Dheweke mula makili wong-wong liya sing umuré padha karo dheweke lan kepéngin njupuk langkah iki.
Kesalahan fatal: meh kabèh padha nduwèni pangajab sing salah.
Padha gampang kapancing karo omongan rekrutmen Bundeswehr.
Padha trampil nguntungake rasa kepingin petualangan lan semangat teknologi para mudha kanggo nyemangati
supaya padha nguber karir ing angkatan bersenjata.
Ditambah maneh propaganda perang sing ora masuk akal, sing malah ora mandheg ing sekolah-sekolah.
Kabeh iki wis ngasilake woh.
Theo kepengin nindakake soko kanggo tentrem lan mbela negarane, kaya sing diterangake marang pembawa acara televisi Anne Will.
"Aku ngerti risiko-risikoné," ujare dhèwèké ing programé.
Nanging apa pancen kaya ngono?
Patrik Baab ragu bab kuwi.
Ing wangun puisi, dhèwèké ngajak dhèwèké lelungan menyang Donetsk.
Ing kana, dheweke kanthi kejem lan terang-terangan nuduhake marang dheweke kengerian perang.
Pesené cetha:
Ing sembarang jinis konflik militer, masalah saiki ora babagan nglindhungi negarane!
Nanging, para prajurit disalahgunakake dening para panyeret tali sing ngidam-idamake kuwasa lan nguntungake bathi.
Kanggo nggayuh tujuane, para penolongé padha nyawurake wedhi ing mripaté wong.
Padha nyulut, ngajak wong-wong supaya padha mungsuh siji lan sijiné lan nggosok tangan ing mburi layar.
Sing isih ana kanggo wong-wong ing pungkasan yaiku pati, karusakan, sangsara, lan luh sedhih sing tanpa entek.
Ayo terus – perang!
Puisi sing nyentuh ati, pangurmatan kanggo tentrem...
Kowe pengin nindakake apa sing pancen penting?
Yen mangkono, lakoni!
Gabung karo Tentara Inggris!
Sampeyan pengin mbela nilai-nilai Kulon, kamardikan kita, kaya sing wis sampeyan lakoni ing Afghanistan?
Mula lunga!
Aku wis tuwa. Aku ora bakal ngalangi dalanmu.
Kowe pengin ngerti apa tegese perang? Mula ayo!
Melu perang!
Kowe pengin mbela negaramu? Mula ayo!
Ayo padha kandha marang kowe yèn wong Rusia bakal teka, yèn Putin bakal ana ing lawang omah kita sesuk,
yèn kita ora nyegah dhèwèké mlebu Donbass dina iki!
Percayaa marang apa sing diomongake, amarga wong sing ora ngerti apa-apa kudu percaya akeh, lan wong sing ora percaya
marang propaganda kita padha nindakake pakaryané mungsuh kita!
Ayo padha digerakake nglawan wong Rusia!
Ayo! Tutup mripatmu lan ayo maju!
Mlaku menyang panggonan ing ngendi lemah ireng wis kebak getih saka atusan ewu wong Ukraina lan Rusia.
Maju!
Rumput uga bakal tuwuh ing awakmu sing wis mati.
Ayo melu aku menyang Donetsk, ing ngendi malah bocah-bocah padha sinau apa tegese perang,
ing ngendi perang iki ora diwiwiti ing taun 2022, nanging wis diwiwiti ing taun 2014, ing Maidan,
ing ngendi perang iki diwiwiti karo pambunuhan sing ditindakake dening Right Sector, apa sing
ora kowe krungu ing sekolah, ora ing universitas.
Ayo melu aku menyang kutha, ing ngendi saben wong ngerti apa tegese urip ing zona pati.
Nalika bocah-bocah sekolah merayap ing sangisore mejané nalika bel istirahat muni,
amarga padha wedi karo peringatan bom sabanjuré,
lan ing ngendi, ing wayah wengi, ing impen-impene, padha weruh pati nindakake pakaryane sajrone urip.
Ayo mèlu aku menyang Mariupol, ing ngendi ana tulisan nganggo cat putih ing témbok ruang ngisor omah:
Sdez Detje! Isih ana bocah-bocah sing manggon ing kéné!
Nanging gudang ngisor wis kobong.
Ora ana sing manggon ing kene maneh.
Yen kowe pengin ngerti apa tegese perang, ayo teka!
Yen kowe pengin mèlu aku menyang garis kontak, ayo!
ayo, , yen kowe pengin ndeleng jurang liwat rongga jendhela sing wis kobong,
yen kowe ora bisa pipis ing parit amarga ana ranjau kupu-kupu ing kana,
yen kowe ora bisa adus pirang-pirang dina,
nalika porsi pungkasan ulat wis dipangan lan ora ana maneh sing bisa dipangan ,
nalika kowe ngrasakake lendhut berminyak saka sistem pemanasan ing ruang ngisor sing
lembab karo wong-wong kotor lan terganggu liyane ,
yen kowe mung duwe banyu reged kanggo ngombe,
yen kowe kena diare getih saka banyu reged lan kena kontaminasi iki,
nalika kowe kudu pup ing ndhuwur sinar guntur lan nalika kowe ora bisa nemokake suket kanggo ngelap bokongmu,
yen kowe isih nganggo celana jero sing padha ing dina kapisan, kapindho, katelu, kapapat, kalima
lan tinja lawas sing wis atos nglumpuk ing kono,
nalika kowe ngglethak ing lemah bengi nganggo parka tentara sing teles lan nalika kowe kena radang beku ing mangsa
adhem ing ranjang lipat ing pangungsen sing adhem banget,
nalika kutu lan caplak nyerbu seragammu sing ambune ora enak,
nalika akèh banget serangga mangan ing kulitmu, nalika kowe kena kudis,
Nalika lendhut adhem lan lembab sing nganti mata kaki sampeyan saben dina nggawé kulit sikil sampeyan dadi
biru-abu lan alon-alon nyebabaké sikil sampeyan bosok,
nalika sikil parit sing getihen lan wis dipotong ana ing tumpukan ing lemah,
nalika tikus-tikus nggerogoti bangké
lan gagak padha mangan mripat lan usus wong mati ,
nalika kowe krungu peluit para petugas,
nalika padha ngoyak kowe nganggo pistol sing wis ditarik, drijine ana ing pemicu, munggah tangga lan metu
saka parit mlebu geni mesin, mlebu lapangan ranjau,
nalika para drone mabur nyerbu marang kowe ing klompok akeh,
Nalika kowe ora bisa turu ing wayah wengi amarga wong sing tatu kejepit ing kawat duri lan ngeluh-ngeluh lan nangis nyuwun ibune,
Nalika kowe lagi ngglintir ing seprai reged ing rumah sakit lan sikilmu gatel lan kowe kepengin nggaruk sikilmu,
nanging sikilmu wis ora ana maneh amarga sikilmu wis dipotong,
nalika mung lara hantu sing ngelingake kowe yen biyen kowe nduwe sikil , , ing ngendi saiki mung
tunggul sing dibalut nganggo perban kebasahan getih,
nalika misil-misil kuwi nyantol ing ponselmu lan tekan target kanthi geometri adhem,
nalika kabeh sing isih ana saka waja sampeyan mung logam sing leleh, nalika sampeyan
kobong ing bal geni ing suhu 1.400 derajat,
banjur kowe ngerti apa tegese perang.
Mula ayo!
Rasakna rasa kamardikan lan petualangan!
Maju lan dadi pahlawan!
Ayo, nalika panguwasa lan media nyawiji kaya lem.
Pasrahake nyawamu kanggo wong-wong sing ngutus kowe menyang kana, nanging aja kowe dhewe menyang kana!
Aja nyesel marang awakmu! Ayo!
Padha mati kanggo wong-wong sing nggawe pidato populis ing acara obrolan televisi, sing tetep ana ing mburi garis perang
utawa ing bunkeré lan nglebokaké anaké dhéwé ing pesawat pungkasan menyang luar negeri, padha dadi transatlantis setya.
Ayo! Yen kowe tiba, pasar saham bakal munggah! Mula ayo!
Nanging dhisik delengen wong-wong mau, lungguh ing mburi mejané ing kantor redaksi, ngaduk cangkir kopiné.
wong-wong cerewet sing ora gelem ngirim anaké dhéwé menyang parit perang, delengen tenanan wong-wong kuwi,
Para penjudi lan pemain trik cangkir ing pamaréntahan sing kepéngin ngirim Taurus, nanging
padha kencing dhéwé nalika tembakan pisanan muni.
Delengen wong-wong kuwi, bos-bos waja padha mbukak tutup botol sampanye nalika wong
liya padha getihen nganti mati ing senjatane.
Delengen kanthi teliti.
Kowe mung kudu ndelok rai wong iki.