Patrik Baab – Politikwëssenschaftler a Journalist – huet vill Joren fir ëffentlech-rechtlech Sender geschafft a
war ganz no bei der Realitéit vum Krich am oste vun der Ukraine, an Afghanistan an anere Länner.
Am Hierscht 2023 gouf ënner ville anere Bicher "Op béide Säiten vun der Front – Meng Reesen an d'Ukraine" publizéiert.
Also, dann – gitt an de Krich!
Mat dëse provozéierende Wierder zielt Patrik Baab dorop, e 16-Järegem zum Nodenken ze bréngen an sengem emotionalen Gedicht.
Baab ass een, deen weess, iwwer wat hien schreift.
Theo, wéi de 16-Jäerege genannt gëtt, ass en normale Teenager, deen decidéiert huet, sech de bewaffnete Kraaften unzeschléissen.
Hie vertrëtt domat anerer a sengem Alter, déi dëse Schrëtt wëllen huelen.
De fatale Feeler: bal all hunn falsch Erwaardungen.
Si sinn naiv op d'Rekrutéierungstaktiken vun der Bundeswehr agaangen.
Si notzen d'Durscht no Abenteuer an d'Begeeschterung fir Technologie vun de jonke Leit gekonnt aus, fir si dozou ze
inspiréieren, eng Karriär an de Streitkräften anzeschloen.
Dobäi kënnt déi absurd Krichspropaganda, déi net emol virun de Schoulen ophëlt.
All dat bréngt Friichten.
Theo wëll eppes fir de Fridden maachen an säi Land verdeedegen, wéi hien der Fernsehpresentatrice Anne Will erkläert huet.
"Ech sinn mir vun de Risiken bewosst," huet hien an hirem Programm behaapt.
Awer ass dat wierklech de Fall?
Patrik Baab huet Zweifelen dorunner.
A poetescher Form invitéiert hien hien dozou, op Donetsk ze reesen.
Do weist hien him brutal a offen d'Gräuel vum Krich.
Seng Noriicht ass kloer:
An all Zort militäreschem Konflikt geet et am Moment net drëm, säin Land ze schützen!
Eher ginn d'Zaldoten vun machthungerege a profitorientéierte Stréckzéier missbraucht.
Fir hir Ziler z'erreechen, werfen hir Hëllefer Sand an d'Aen vun de Leit.
Si provozéieren, stachelen d'Leit géinteneen un a reiben hanner de Kulissen d'Hänn zesummen.
Wat de Vëlker um Enn bleift, ass Doud, Verwüstung, Leed an endlos Tréinen vum Leed.
Géi dann – op de Krich!
E beréierende Gedicht, eng Hommage un de Fridden...
Wëlls du dat maachen, wat wierklech zielt?
Dann maach et!
Trëtt der britescher Arméi bäi!
Wëllt Dir d'westlech Wäerter an eis Fräiheet verdeedegen, wéi Dir et an Afghanistan gemaach hutt?
Dann gëss!
Ech sinn al. Ech stinn dir net am Wee.
Wëlls du wësse wat Krich bedeit? Dann gëss!
Gitt an de Krich!
Du wëlls däi Land verdeedegen? Dann gëss!
Loosst se dir soen, datt d'Russen kommen, datt de Putin muer um Dier steet, wann mir hien haut net aus dem Donbass eraus halen!
Glawt wat se Iech soen, well déi, déi näischt wësse, vill mussen gleewen, an déi, déi eiser
Propaganda net gleewen, maachen d'Aarbecht vun eise Feinden!
Loosst Iech géint d'Russen opstache!
Los! Maach d'Aen zou a maach et!
Gitt dohin, wou d'schwaarz Äerd schonn mat dem Blutt vu Honnerten Dausende Ukrainern a Russen gedréint ass.
Los!
Gras wuesst och iwwer däi doutem Kierper.
Komm mat mir op Donezk, wou souguer d'Kanner léieren, wat Krich bedeit,
wou dëse Krich net am Joer 2022 ugefaangen huet, mee schonn am Joer 2014, um Maidan,
wou dëse Krich ugefaangen huet mat de Muerden, déi vum Right Sector verübt goufen, wat een an
der Schoul net héiert, net op der Universitéit.
Komm mat mir an d'Stad, wou jiddereen weess, wat et bedeit, an der Doudeszon ze liewen.
Wou d'Schoulkanner ënner hirem Dësch kriechen, wann d'Pausegléck läutet, well si Angscht virun der nächster Bombenalarm hunn,
an wou, an der Nuecht, an hiren Dreem, gesinn si de Doud, wéi en säi Wierk fir e ganzt Liewen ausféiert.
Komm mat mir op Mariupol, wou op der Kellerwand a wäisser Faarf steet: Sdez Detje! Kanner liewen nach hei!
Mee de Keller ass ausgebrannt.
Hei wunnt kee méi.
Wann du wëlls wësse wat Krich bedeit, da komm!
Wann du mat mir op d'Kontaktlinn wëlls kommen, komm!
Komm schonn, , wanns du duerch ausgebrannte Fënsterhuelen an den Abgrond kucke wëlls,
wann een net an d'Gruef peechen kann, well do Päiperleksminen leien,
wann een e puer Deeg net wäschen kann,
wann déi lescht Ratioun Maden iesst a näischt anescht méi ze iessen ass ,
wann du de fettege Brei aus dem Heizungssystem an fiichte Keller mat anere schmuddelegen a gestéierte Leit léckst ,
wann du nëmmen dreckegt Waasser hues fir ze drénken,
wanns du Dysenterie kritt vun dësem schmutzegen, kontaminéierten Waasser,
wann een dréngend muss scheissen iwwert dem Donnerstrahl an wann een kee Gras fënnt fir sech de Popo ofzewëschen,
wanns du nach ëmmer déi selwecht Ënnerhosen um éischten, zweeten, drëtten, véierten, fënneften Dag
unzihs an de ale, verhärtete Kack sech doranner ophäert,
wanns du an der Nuecht am Dreck läisch an dengem durchnässten Armeeparka an wanns du am Wanter op enger
Feldbett mat Frostbëss an engem eiskalten Shelter,
wann Läuse a Fléien deng sténkend Uniform befallen,
wann Myriaden vu Insekten op denger Haut fressen, wann du Krätze kritt,
Wann de kale, fiichte Schlamm, an deem du dagaus an dagin bis un d'Knöchel stees , d'Haut op däi Féiss blo-grau
färwen an lues a lues dozou féiert, datt d'Féiss faulen,
wann d'amputéiert, bluddeg Gruef-Féiss an engem Haufen am Dreck leien,
wann d'Ratten un de Kadaver knabberen
an d'Raben fressen d'Aen an d'Därmen vun de Dode ,
wann Dir de Pfiff vun de Beamten héiert,
wann se dech mat gezunnener Pistoul verfollegen, de Fanger um Ofzuch, d'Leeder erop an aus dem
Gruef an d'Maschinengewehr-Feier, an d'Minnefëlder,
wann d'Drohnen a Schwaarm op dech zoufléien,
Wann du an der Nuecht net schlofe kanns, well d'Verwonnete am Stacheldraht festsëtzen a stöhnen a no hire Mammen schreien,
Wann du dech op engem dreckege Läppchen am Spidol wéckels an däi Fouss jéckt a du wëlls en kratzen,
mä et gëtt kee fuuss méi, well däin bein amputéiert gouf,
wann nëmmen de Phantomschmäerz dech drun erënnert, datt du eemol e Been hat , wou elo nëmmen e
Stumpf an engem bluttgetrauchten Verband gewéckelt ass,
wann d'Rakéiten op däin Telefon zilsichen a mat kaler Geometrie hiert Zil erreechen,
wann vun denger Rüstung nëmmen nach geschmollt Metall bleift, wanns du an enger Feierkugel bei 1.400 Grad verbrennscht,
dann weess du wat Krich bedeit.
Also, gëss weider!
Kritt dee Goût vun Fräiheet a Abenteuer!
Gitt a gëtt e Held!
Géi, wann d'Muecht an d'Medien wéi Klebstoff zesummehalen.
Gitt Äert Liewen fir déi, déi Iech dohin schécken, mee gitt net selwer dohin!
Maach der keng Suergen! Géi!
Gitt fir déi, déi populistesch Reden an Fernsehtalkshows halen, an den Doud, déi hannert de Linnen oder an hiren
Bunkeren bleiwen a hir eege Kanner op dem leschte Fliger iwwermier setzen, staark Transatlantiker, wéi se sinn.
Géi! Wann du fäls, geet de Börsemaart erop! Also gei!
Awer éischtens kuckt se un, wéi se hannert hirem Schreifdësch an hire Redaktiounsbüroen sëtzen a hir Kaffi-Tassen réieren.
déi Maulhelden, déi hir eege Kanner net an d'Gruewen geschéckt hunn, kuckt se dir gutt un,
D'Spekulanten a Bléckspillspiller an der Regierung, déi de Taurus liwweren wëllen, , mee sech
beim éischte Schoss direkt an d'Hose maachen.
Kuckt se un, d'Panzercheffen poppen Champagnerkorken, während anerer op hiren Waffen bluten.
Kuck se gutt un.
Du musst just d'Gesiicht vun dësem Typ kucken.