Patrik Baab – shkencëtar politik dhe gazetar – ka punuar për shumë vite për transmetues publikë dhe ka qenë shumë pranë
realitetit të luftës në Ukrainën lindore, Afganistan dhe gjetkë.
Në vjeshtën e vitit 2023, ndër shumë libra të tjerë, u botua "Në të dyja anët e frontit – Udhëtimet e mia në Ukrainë".
Hajde pra – shko në luftë!
Me këto fjalë provokuese, Patrik Baab synon të bëjë një 16-vjeçar të mendojë në poezinë e tij emocionale.
Baab është dikush që di për çfarë po shkruan.
Theo, siç quhet 16-vjeçari, është një adoleshent i zakonshëm që ka vendosur t'i bashkohet forcave të armatosura.
Ai kështu përfaqëson të tjerë të moshës së tij që do të donin të hidhnin këtë hap.
Gabimi fatal: pothuajse të gjithë kanë pritshmëri të rreme.
Ata ranë naivisht pre e taktika të rekrutimit të Bundeswehr-it.
Ata shfrytëzojnë me mjeshtëri etjen e të rinjve për aventurë dhe entuziazmin e tyre për teknologjinë për t'i
frymëzuar të ndjekin një karrierë në forcat e armatosura.
Për më tepër, ekziston propaganda absurde e luftës, e cila madje nuk ndalet as në shkolla.
Të gjitha këto po japin fryte.
Theo dëshiron të bëjë diçka për paqen dhe të mbrojë vendin e tij, siç i shpjegoi prezantueses televizive Anne Will.
"Jam i vetëdijshëm për rreziqet," ai pohoi në programin e saj.
Por a është vërtet kështu?
Patrik Baab dyshon për këtë.
Në formë poetike, ai e fton të udhëtojë në Donetsk.
Atje, ai në mënyrë brutale dhe të hapur i tregon atij tmerret e luftës.
Mesazhi i tij është i qartë:
Në çdo lloj konflikti ushtarak, çështja aktuale nuk ka të bëjë me mbrojtjen e vendit tënd!
Përkundrazi, ushtarët po keqpërdoren nga manipulues të etur për pushtet dhe të obsesionuar pas fitimit.
Për të arritur qëllimet e tyre, ndihmësit e tyre hedhin rërë në sytë e njerëzve.
Ata provokojnë, nxisin njerëzit kundër njëri-tjetrit dhe fërkojnë duart pas skenave.
Ajo që mbetet për popujt në fund është vdekja, shkatërrimi, vuajtjet dhe lot të pafundme pikëllimi.
E pra – shko në luftë!
Një poezi prekëse, një homazh për paqen...
Dëshiron të bësh atë që me të vërtetë ka rëndësi?
Atëherë bëje!
Bashkohuni me Ushtrinë Britanike!
Ju doni të mbroni vlerat perëndimore, lirinë tonë, ashtu siç bëtë në Afganistan?
Atëherë shko!
Unë jam i vjetër. Nuk do të qëndroj në rrugën tënde.
Dëshiron të dish çfarë do të thotë lufta? Atëherë shko!
Shko në luftë!
Dëshiron të mbrojë vendin tënd? Atëherë shko!
Le t'ju thonë se rusët po vijnë, se Putin do të jetë nesër në derën tonë, nëse nuk e mbajmë jashtë nga Donbas sot!
Beso atë që të thonë, sepse ata që nuk dinë asgjë duhet të besojnë shumë, dhe ata që nuk besojnë
propagandën tonë po bëjnë punën e armiqve tanë!
Lejo veten të nxisesh kundër rusëve!
Nisu! Mbyll sytë dhe hidhu!
Shko aty ku toka e zezë është tashmë e njomur me gjakun e qindra mijëra ukrainasve dhe rusëve.
Nisu!
Bari do të rritet edhe mbi trupin tënd të vdekur.
Ejani me mua në Donetsk, ku edhe fëmijët po mësojnë se çfarë do të thotë lufta,
ku kjo luftë nuk filloi në 2022, por tashmë në 2014, në Maidan,
ku filloi kjo luftë me vrasjet e kryera nga Sektori i Djathtë, çfarë nuk e dëgjoni në shkollë, as në universitet.
Ejani me mua në qytet, ku të gjithë e dinë çfarë do të thotë të jetosh në zonën e vdekjes.
Ku nxënësit e shkollës gërvishten nën bankat e tyre kur bie zilja për pushim, sepse ata
frikësohen nga alarmi i ardhshëm për bombë,
dhe ku, natën, në ëndrrat e tyre, ata e shohin vdekjen duke bërë punën e tij gjatë gjithë jetës.
Ejani me mua në Mariupol, ku shkruhet me bojë të bardhë në murin e bodrumit: Sdez Detje! Fëmijë ende jetojnë këtu!
Por bodrumi është djegur.
Askush nuk jeton më këtu.
Nëse dëshiron të dish se çfarë do të thotë lufta, atëherë ejë!
Nëse dëshiron të vish me mua në vijën e kontaktit, hajde!
Hajde, , nëse dëshiron të shikosh në humnerë përmes hapësirave të dritareve të djegura,
nëse nuk mund të pish në gropë sepse aty ka mina fluturash,
nëse nuk mund të laheni për ditë me radhë,
kur racioni i fundit i krimbave është ngrënë dhe nuk ka asgjë tjetër për të ngrënë ,
kur lëpish llumin yndyror nga sistemi i ngrohjes në bodrume të lagështa me njerëz të
tjerë të ndyrë dhe të çrregullt mendërisht ,
nëse ke vetëm ujë të ndotur për të pirë,
nëse të kap dizenteri nga kjo ujë i ndotur e i papastër,
kur duhet të bësh kakë mbi rrezën e stuhisë dhe kur nuk gjen asnjë bar për të fshirë prapanicën
nëse vishni të njëjtat të brendshme në ditën e parë, të dytë, të tretë, të katërt, të pestë dhe
jashtëqitjet e vjetra e të ngurta grumbullohen në to,
kur shtrihesh në dheu natën me parkën ushtarake të lagur dhe kur të ngrin dimrit në një krevat fushor në një strehë akull-ftohtë,
kur morrat dhe pleshtat pushtojnë uniformën tënde të erëttë,
kur mijëra insekte ushqehen nga lëkura jote, kur të kapet krisja,
Kur baltë e ftohtë dhe e lagësht, në të cilën qëndroni deri në kyçet e këmbëve ditë pas dite , i bën lëkurën e këmbëve
tuaja blu-hiri dhe gradualisht i bën këmbët tuaja të kalben,
kur këmbët e gjakosura të gropës, të amputuara, qëndrojnë grumbull në dhe,
kur minjtë kafshojnë trupat
dhe korbitë hanë sytë dhe zorrët e të vdekurve ,
kur dëgjon fishkëllimën e oficerit,
kur të ndjekin me pistoletë të nxjerrë, me gishtin në shkrep, lart shkallëve dhe jashtë
gropës në zjarrin e mitralozit, në fushat me mina,
kur dronët vijnë duke fluturuar drejt teje në një tufë,
Kur nuk mund të flesh natën sepse të plagosurit janë ngecur në telat me gjemba dhe psherëtijnë e qajnë për nënat e tyre,
Kur po përpëlitesh mbi një çarçaf të ndotur në spital dhe të kruan këmba dhe dëshiron ta gërvishtësh,
por nuk ka më këmbë sepse këmba juaj është amputuar,
kur vetëm dhimbja fantazmë të kujton se dikur ke pasur një këmbë , ku tani vetëm një truncë
është mbështjellë me një fashë të njomur në gjak,
kur raketat e lidhen me telefonin tënd dhe arrijnë objektivin me gjeometri të ftohtë,
kur gjithçka që mbetet nga armatura jote është metal i shkrirë, kur digjesh në një top zjarri në 1,400 gradë,
atëherë do ta dish se çfarë do të thotë lufta.
Pra shko!
Merrni atë shije të lirisë dhe aventurës!
Shko dhe bëhu një hero!
Shko, kur pushteti dhe mediat ngjiten bashkë si ngjitës.
Jepi jetën tënde për ata që të dërgojnë atje, por mos shko vetë atje!
Mos u ndje keq për veten tënde! Shko!
Shkoni drejt vdekjes suaj për ata që mbajnë fjalime populiste në emisionet televizive, që qëndrojnë pas vijave ose në
bunkerët e tyre dhe i vendosin fëmijët e tyre në avionin e fundit jashtë vendit, transatlantikistë të palëkundur që janë.
Nisu! Nëse bie, tregu i aksioneve do të rritet! Pra, nisu!
Por së pari shikoji ata, ulur pas tavolinave të tyre në zyrat redaksionale, duke tundur gotat e tyre të kafesë.
gojëshumët që nuk do t'i dërgonin fëmijët e tyre në trinçe, hidhini një vështrim të mirë atyre,
Lojtarët e bixhozit dhe mashtruesit me lojën e guaskave në qeveri që duan të dorëzojnë Taurus, , por
pësojnë inkontinencë në goditjen e parë të armës.
Shikoji ata, shefat e blindimit që hapin shampanjë ndërsa të tjerët po vdesin nga gjaku mbi armët e tyre.
Shikoji mirë.
Thjesht duhet të shikosh fytyrën e këtij tipi.