Bu gün müsahibəmizdə Stefan Schubert-i salamlamaqdan məmnunuq.
Cənab Şubert keçmiş polis zabiti, jurnalist və tanınmış təhlükəsizlik eksperti olmaqla yanaşı, Der geheime Krieg gegen
Deutschland (Almaniyaya qarşı gizli müharibə) kimi bir neçə ən çox satılan kitab da
daxil olmaqla müxtəlif kitabların müəllifidir.
Onun kitabları əvvəlki polis zabiti karyerasına əsaslanır və daxili təhlükəsizlik, cinayət və
miqrasiya mövzularını geniş şəkildə əhatə edir.
Cənab Şubert, bu Kla.TV ilə sizin ilk müsahibənizdir.
Tamaşaçılarımıza özünüzü təqdim edib keçmişiniz barədə bir qədər məlumat vermək istərdinizmi?
Bəli, yaxşı günortadır. Davətə görə çox sağ olun.
Bəli, əslində sabiq polis zabiti olan sən onsuz da bunların çoxunu demişdin.
Mən həmişə məclislərdə, ailə yığıncaqlarında, dostlar arasında hekayələr danışmalı idim, sonra insanlar deyirdilər:
"Sən bunu yazmalısan", və elə bu yolla mən yazmağa başladım.
İndi on iki kitab var, məncə dörd-beş Spiegel ən çox satılan kitabdır.
İndi, Spiegel bestseller siyahısı elə manipulyasiya olunmamışdan əvvəl – deyək ki, müstəqil mediadan olan heç kimin bestseller
siyahısına düşməsi mümkün deyildi, bu tamamilə başqa məsələdir – mən də son səkkiz ay ərzində Schubert's Lagemeldung adlanan
YouTube kanalı açmışam və orada hər gün video yerləşdirirəm.
Hər kəsin baş çəkməsindən, abunə olmasından və şərh yazmasından məmnun olaram. Nəhayət, baş verənlərdən asılı olaraq
digər media formatlarına da mütəmadi müsahibələr verirəm. Təəssüf ki, hazırda çox şey baş verir, bunu demək lazımdır.
Həmçinin deyilir ki, sizin təhlükəsizlik orqanları, polis və gizli xidmətlərlə yaxşı əlaqələriniz var.
Bu necə inkişaf etdi? Adətən belə dairələr əlçatmazdır.
Yaxşı, əlbəttə ki, bunun bir hissəsi mən özüm də o mühitdən gəldiyim üçündür. Mən təlim kurslarında iştirak etdim və müxtəlif
şöbə və qurumlarda işlədim, o vaxt birlikdə başladığımız insanlar da rütbə pillələrini qalxdılar, uğurlu
karyera qurdular və ilk kitablar nəşr olunduqdan sonra onların çoxu mənimlə əlaqə saxladı.
Sonra yeni əlaqələr qurdum və artıq poçt qutumda bir neçə sənəd tapmışam və s.
Beləliklə, iş belədir: xəbər təhlükəsizlik orqanları arasında yayılıb və nəticədə mən əslində kifayət qədər məlumatlıyam.
Bəli, bu o deməkdir ki, sizin geniş şəbəkəniz var, buna görə də əldə edə bilməyəcəyiniz məlumatlara çıxış əldə edə bilərsiniz.
Əslində, bəli, amma indi səlahiyyətlilərə və ayrı-ayrı polis zabitlərinə sui-istifadələri üzə çıxarmaq üçün təzyiq var.
Görüşmək də getdikcə daha çətin olur.
Telefonla da artıq mümkün deyil və uzun müddətdir ki, mümkün deyil.
Beləliklə, kənar müşahidəçilər səlahiyyətlilər daxilində yaranan, uğursuzluqları gizlətmək və siyasi rəhbərlərinin təşkil etdiyi
ört-basdır əməliyyatına qoşulmaq üçün tətbiq olunan təzyiqdən tamamilə
xəbərsizdirlər. Burada isə ciddi şəkildə çox şey səhvdir.
Bəli, gəlin ört-basdır mövzusundan başlayaq.
2016-cı ildə Anis Amri Berlin Milad bazarında yük maşını ilə kütlənin arasına sürərək hücum həyata keçirdi.
Almaniyada son tarixdəki ilk böyük islamçı terror hücumu.
Sən "Anis Amri və Federal Hökumət" adlı kitab yazmısan.
Və orada, tədqiqatınıza və tərtib etdiyiniz fayllara istinad edərək yazırsınız ki,
təhlükəsizlik orqanları Anis Amrini yaxşı tanıyırdılar.
Hücum çoxsaylı səlahiyyətlilərin diqqətli nəzarəti altında baş verdi.
Və siz iddia edirsiniz ki, əvvəllər çoxsaylı məhkumluqlarına baxmayaraq, törədənin əli-ayağı açıq
buraxılıb və hətta sonra qaçmasına da icazə verilib.
Və sonra hər şey ört-basdır edildi. Bunlar çox ciddi iddialardır.
Çünki bu o deməkdir ki, federal hökumət on iki nəfərin ölümünü və yetmiş nəfərin yaralanmasını qəsdən qəbul edib.
Bu ciddi iddialar üçün hansı sübutlarınız var?
Bəli, həqiqətən də bunlar çox ciddi iddialardır.
Və mən bütün səlahiyyətli orqanlardan 20 000 sənəd aldım.
Və mən həmçinin işə birbaşa cəlb olunmuş terrorizmə qarşı mübarizə üzrə bir istintaqçı ilə
danışa bildim, o məhz həmin məqama diqqətimi çəkdi.
O dedi ki, biz bir buçuk ildir Anis Amri-ni həbs etməyə çalışırıq. Biz həbs əmri ala bilmirik.
Biz rəhbərlərlə dördüz-üz görüş keçirdik; onlar ciddi cinayətlərə, narkotik aləmində bıçaqlanmalara, o vaxtlar çox fəal olan İŞİD-lə
birbaşa əlaqələrə baxmayaraq "kişini rahat buraxın" dedilər.
Elə həmin hüceyrə idi ki, Anis Amri – tək törədici deyil, Almaniyada geniş İŞİD şəbəkəsinə
malik idi, məsələn, ora Abu Vallah da daxil idi.
O hazırda məhkəmə prosesindədir və deportasiyasının qarşısını almaq istəyir.
Və bu, mənim nəzəriyyəmin səbəbi idi ki, Konstitusiyanın Müdafiəsi üzrə Federal Ofisdən CIA-ya qədər bütün
gizli xidmətlər polisin işini yerinə yetirməsinin qarşısını almaq üçün əllərindən gələni etdilər.
Bu təhlükəli adamı həbs etmək üçün – hər kəsin bildiyi kimi, o, terror hücumu törədəcək, sual "əgər" yox, "o zaman" idi –
arxasındakı insanlara çatmaq məqsədilə, çünki onun telefonu da dinlənilirdi, Liviyadakı İŞİD düşərgələrində peyk əmri verildi.
Və amerikalılar məhz bunu soyuqqanlılıqla etdilər.
Beləliklə, Breitscheidplatz-a hücum ilk növbədə məhz bu cür baş verib.
Və niyə xüsusi xidmətlər Anis Amrinin buraxılmasına maraq göstərirdilər?
Əvvəla, əlbəttə ki, kəşfiyyat xidmətlərinin yeni qızılı: məlumatlar və məlumat dəstləri.
Anis Amri Liviyadakı hərbi düşərgədə İŞİD-in terror planlaşdırıcıları ilə birbaşa əlaqədə olub.
Və o, İslamçı mühitdədir, Almaniyaya Lampedusa və İtaliya yolu ilə gəlib, İtaliyada artıq cinayətkar kimi həbsdə olub.
IS adamlar ona hər yerdə kömək edib və dəstək olublar.
Bu, insanların üzə çıxarmaq istədiyi bir şəbəkə idi.
Və əlbəttə ki, Liviya ilə birbaşa əlaqə.
Berlin Milad bazarına faciəli terror hücumundan qısa müddət sonra Aralıq dənizindən gəmi daşıyıcı qrupu ilə Anis
Amrinin Liviyadakı terror düşərgələrini bomblayan amerikalılar 70-dən çox İŞİD terrorçusunu öldürdülər.
Pentagon sözçüsü də eyni fikri ifadə etdi. Və bu Pentagon sözçüsü Almaniya mediasında heç vaxt ciddi müzakirə
olunmamış bir şeyi də dedi: bu hərbi zərbə hücumun arxasındakı şəxslərə yönəlmiş, cavab zərbəsi idi.
Və bütün bunları kitabımda sənədləşdirmişəm.
Mən 600, 700 mənbəyi, o cümlədən Amerika mediasını saxlamışam.
Beləliklə, orada çox aydın və şübhəsiz bir şəkil yaranıb.
Və sən həmçinin deyirsən ki, CIA da iştirak edib?
Bəli, elədir. Və əlbəttə ki, bu dron proqramı ilə Liviyadakı düşərgələrdə İŞİD-i məhv etmək üçün ayrıca proqram –
hərbi əməliyyat adı var. Və bu əsasən CIA proqramı idi.
Cənab Şubert, sadəcə aydın olsun deyə.
Bu o deməkdir ki, ABŞ administrasiyası təhlükəsizlik orqanlarına öz məqsədləri üçün Anis Amriyə
mane olmamağı tapşırıb. Bunu düzgün başa düşürəm?
Bəli, əlbəttə ki, mənim də CIA-dan qəti sübutum yoxdur.
O sənədlərə daxil edilməyib, baxmayaraq ki, gizli xidmət sənədləri də daxil olmaqla 20 000 sənəd var.
Amma aydındır ki, amerikalılar onu tamamilə izləyirdilər, tamamilə nəzarətdə saxlayırdılar, GPS ilə izləyirdilər.
Həmçinin Liviyadakı İŞİD lideri ilə ərəb dilində apardıqları söhbətin real vaxtda monitorinqi
də aparılır. Və bu, eyni zamanda tərcümə olunub.
Bu, orada tətbiq olunan nəzarət səviyyəsini və onun nə qədər yüksək dəyərli hədəf olduğunu göstərir.
Və onu çoxdan həbs etmək olardı. O, bir neçə cinayət törədib.
Almaniyada vəziyyət onun üçün çox gərginləşəndə hətta bunu etməsinin qarşısı alındı.
O, xaricə qaçmaq istəyirdi. Ona ölkədən çıxmağa icazə verilmədi.
Anis Amri sonra sorğu-sual edildi və dedi ki, onu indi həbs edəcəklər ki, deportasiya oluna bilsin.
Və o dedi: İndi könüllü şəkildə getmək istəyirəm.
Məni deport etməyə ehtiyac yoxdur. Mən Yaxın Şərqə qayıtmaq istəyirəm. Və federal hökumət buna mane olub.
Federal hökumət hücumdan sonra onun həmtörədilərindən birinin bir gecədə Mərakeşə deportasiya olunmasını təmin etdi.
Onun Morokko gizli xidmətləri üçün ikiqat casus olduğu və İŞİD üçün işlədiyi barədə sübutlar var.
Ona ittiham irəli sürülmədi. Mənim fikrimcə, o məhkəmə qarşısına çıxarılmalıydı, amma bunun əvəzinə o, Federal
Daxili İşlər Nazirliyindən gizli və sirli əməliyyatla qovuldu.
Bunun məsul qadını xanım Merkel tərəfindən ABŞ-a səfir vəzifəsi ilə mükafatlandırıldı.
Beləliklə, bu bütün iş bu qədər yüksək səviyyəyə qalxdı.
Mənim üçün tamamilə aydındır ki, amerikalılar və almanlar İslamçı terrorizmə gəldikdə tamamilə koradırlar.
Onlar burada hər şeyə və hər kəsə qulaq asan amerikalılarasından 100 faiz asılıdırlar.
Və amerikalılar "Sən onu həbs etmirsən" dedikdə, alman hakimiyyətləri dabanlarını
bir-birinə çırpıb onlara tapşırıldığı kimi edir.
Bəli. Bəli, gəlin cari vəziyyətə qayıdaq.
Onların kitabları "Almaniyanın destabilizasiyası", "Daxili və xarici təhlükəsizliyin itirilməsi" və "Vətəndaş
müharibəsi gəlir: Almaniyanın şəhərlərində üsyanlar və inqilabların xəbərçiləri" kimi başlıqlar daşıyır.
İndi yeni federal hökumət nizamı bərpa etmək və sərhədlərə nəzarəti bərpa etmək missiyasını üzərinə götürüb.
Səncə, qara-qırmızı koalisiya burada yaxşıya doğru dəyişiklik gətirəcəkmi?
Qeyd edim ki, mən 2016-cı ildə Almaniyanın destabilizasiyası haqqında yazmışdım.
O vaxtlar bu hələ də qorxutmacı və populist hesab olunurdu.
Və indi biz bunu hər gün xəbərlərdə görürük, baxmayaraq ki, xəbərlərdə çox şey gizlədilir.
Amma insanlar şəhər mərkəzlərindən keçəndə cəmi bir neçə il ərzində nə baş verdiyini özləri görə bilərlər.
Və buna görə də bu kitab, təəssüf ki, təəssüf ki, hər şey gerçəkləşdi.
Və bu, insanların oyanması üçün davam etməyimə motivasiya verdi.
Və sualın ikinci hissəsi, qırmızı-yaşıl, əslində qırmızı-yaşıl, mən deyərdim qırmızı-qara.
Bəli, dil sürüşməsi əslində proqramın bir hissəsidir, çünki bu, qırmızı-yaşıl kimidir.
Red-Black əslində trafik işıq koalisiyasının dayandığı yerdən davam edir.
Bu sərhəd nəzarətləri heç bir real dəyəri olmayan bir tamaşa hadisəsidir.
Heç bir ardıcıl deportasiya yoxdur, hətta cinayətkarlar üçün belə, hətta islamçılar üçün belə.
Və bu heç də dəyişmir. Miqrasiya siyasətində heç bir dəyişiklik yoxdur.
Əsas kütləvi informasiya vasitələrinə görə, miqrasiya dönüşü yalnız əhalini sakit saxlamaq üçün
mövcuddur ki, onlar alternativ partiyaya səs verməsinlər.
Təəssüf ki, bu hökumətin seçkisi altında heç nə yaxşılaşmayacaq.
Və bu o deməkdir ki, siyasətçilər vəziyyəti həqiqətən düzəltmək istəmirlər. Arxa planda spekulyantlar varmı?
Görünməz, bu partiya spektrinin xaricində fəaliyyət göstərən bir lobbimi?
Bundan çoxları faydalanır. Kütləvi miqrasiya böyük bir biznes modelinə çevrilib.
Sadəcə bu dəhşətli kirayə haqlarına baxın – Qırmızı Xaç, Caritas, AWO və SPD kimi sosial yardım təşkilatları
İşçilərin Rifah Assosiasiyasının ətrafında bu pulları yığırlar.
Əmlak sahibkarları, böyük Amerika bankları və Western Union Almaniya və Qərbi Avropadan öz ölkələrinə köçürülən pullarla –
bunların bir qismi sosial təminat fondlarından, bir qismi cinayət gəlirlərindən – milyardlarla qazanc əldə edir, sonra
isə ev ölkələrində yüksək komissiyalar və əlverişsiz məzənnələr sayəsində bu gəliri daha da artırırlar.
Üstəlik, əlbəttə ki, bütün bu QHT kompleksləri, hansı ki, indi birbaşa hökumət tərəfindən, yəni
qeyri-hökumət təşkilatları olaraq maliyyələşdirilir.
Beləliklə, bu nəhəng bir biznes modelidir. Və bu, həmçinin bir çox insanın heç nə
dəyişməməsində maraqlı olmasının səbəblərindən biridir.
Bəli. Bu isə o deməkdir ki, siyasətçilər əslində dəyişiklik etməkdə həqiqətən maraqlı deyillər.
Deyirlər ki, bir şou tədbiri var.
Arxa planda xeyir götürən çox oyunçu var, məsələn banklar və sizin qeyd etdiyiniz bütün o konglomeratlar, QHT-lər.
Digər tərəfdən, görürsünüz ki, miqrantlar özləri arxa planda qazanc əldə edənlərin qurbanı və ya piyonudurlar.
Onların ölkələri, məsələn, Suriya, Əfqanıstan, İraq və Liviya demokratiya adı altında bombalanıb.
Sonra onlar buraya saxta bəhanələrlə gəlirlər, bəlkə də inteqrasiya olmaq istəyirlər.
Digərləri müharibələrdən təbii olaraq travma alıblar.
Bu nifrət toxumu səpir və insanların radikallaşması üçün münbit şərait yaradır.
Digər tərəfdən, Almaniyada getdikcə daha çox "getməməli" ərazi yaranır ki, ora hətta polis də getməyə cəsarət etmir.
Sonra deyirlər: "Bəli, bıçaqları qadağan edəcəyik və ya vətəndaşların nəzarətini
gücləndirəcəyik." Amma bu, problemi heç cür həll etmir.
Burada hansısa gündəmin həyata keçirildiyi təəssüratınız varmı?
Yüksək dərəcəli masonluğun bu şüarı var: xaosdan nizam yaranır.
Bu o deməkdir ki, əhali narahatlıq vəziyyətində saxlanılır, onlar güclü rəhbərlik tələb edənə və əvvəllər
ağla sığmayan həlləri qəbul edənə qədər. Belədirmi?
Bəli, problem ondadır ki, əslində xaosumuz var.
Bizdə real məsələlərdən diqqəti yayındırmaq üçün çoxlu yan debatlar var, elə bu bıçaq qadağası zonası kimi.
Məsələ bıçaqlarda deyil, məsələ bıçaqla hücum edənlərdədir. Buna görə də bu, diqqəti yayındıran müzakirədir.
Son zamanlar kimsə başqasını zəncirli mişar ilə yaralayıb.
O zaman biz də tezliklə zəncilli testere-siz zonalar tətbiq etməli olacağıq.
Və həqiqətən də, siyasətçilərin özləri yaratdıqları bu şərait indi getdikcə daha sərt təhlükəsizlik
qanunlarının qəbul edilməsi üçün istifadə olunur.
Məlumatların saxlanması, mobil telefonların müşahidəsi, sosial şəbəkələrdə daha çox senzura, fikirlərə daha çox nəzarət.
Və bu tədbirlər cinayətkarlar və ya təhlükəli şəxslərə deyil, vətəndaşlara və bu şərtləri
pisləyən Compaq kimi mediaya qarşı yönəlib.
Və bu göstərir ki, bu təsadüfən baş vermir, əksinə bu bir plandır, həyata keçirilən bir gündəmdir.
Və öz ölkəsinin ziyanına, öz ölkəsindəki əhalinin ziyanına.
Və məhz bu, 2015-ci ildən bəri əslində içində olduğumuz vəziyyətin dağıdıcı tərəfidir: o,
hər il daha da pisləşir və pik nöqtəyə çatır.
Bəli, əgər bunun qəsdən edildiyini söyləsəniz, nəticədə Almaniya destabilizasiyaya məruz qalacaq.
Siyasət bundan fayda görürmü? Yəni, bu getdikcə idarəolunmaz olur.
İndi eşidirsən ki, onlar Bundestagin ətrafında böyük hasarlar tikirlər və s., özlərini getdikcə daha çox qoruyurlar.
Bir vaxt gələcək ki, bu cənablar və xanımlar üçün təhlükəli olacaq.
Yaxşı, onlar yaxşı qorunurlar. Onların zirehli rəsmi limuzinləri və BKA-nın silahlı mühafizəsi var.
Onlar artıq normal həyat sürmürlər, artıq təkbaşına alış-verişə getmirlər.
Bu o deməkdir ki, onlar buna hətta fikir vermirlər. Bu, qapalı bir balondur.
Və indi AHA xəndəyi Reyxstaqın üzərində inşa olunur. Belə adlanır.
Beləliklə, maşınla ora sürməyinizin qarşısını alan bir növ tank bariyeri.
Əslində, onlar getdikcə özlərini daha da möhkəm şəkildə barrikadaya alırlar və indi hökumət rayonu
daha da genişləndirilir, baxmayaraq ki, milyardlar mövcud deyil, milyardlarla borc var.
İndi kanseləriya demək olar ki, bir milyard avro xərci ilə yenidən genişləndirilir, baxmayaraq ki, o,
artıq dünyanın ən böyük hökumət qərargahlarından biridir.
Beləliklə, bu həqiqətən öz ölkəsinə və öz əhalisinə qarşı siyasətdir.
Sizin son kitabınızın oxşar adı var: Almaniyaya Qarşı Gizli Müharibə.
Və alt başlıq nədir? Qlobal elitaların nişanında olan ölkə.
Burada müharibəni kim aparır? Və hansı elitalar nəzərdə tutulur?
Və bu müharibə hansı vasitələrlə aparılır?
Bəli, bu, əvvəllər təsəvvür edilə biləcəyi kimi sadəcə bir müharibə deyil.
A tərəfi B tərəfə qarşı döyüşür, amma bizim çoxcəbhəli müharibəmiz var.
Amerikalılara baxsan, biz Almaniyaya qarşı iqtisadi müharibədəyik.
Sonra Joe Bayden var, mən Amerika istintaq əfsanəsi Simon Herschel ilə tamamilə razıyam, o deyir ki, Joe Bayden
administrasiyası Nord Stream 2-ni partladıb, çünki bizi Rusiyadan və onun ucuz rus qazından ayırmaq istəyirdilər.
İndi biz Amerikadan çirkli, baha başa gələn LNG qazı alırıq.
Bu həmçinin Almaniyaya, onun enerji təchizatına, iqtisadiyyatına qarşı müharibədir.
Bizdə BlackRock kimi maliyyə sənayesi var ki, əvvəllər bu iqlim ideologiyasını yayırdı, indi
isə ondan uzaqlaşıb. Bu da bir biznes modeli idi.
Bu eyni iri hedc-fondlar qismən iqlim NGO-larını maliyyələşdiriblər ki, onlar siyasətçilərə
fabriklərini artıq maliyyə sektorunun investisiya etdiyi yeni maşınlara çevirmək üçün təzyiq göstərsinlər.
Beləliklə, bu, koronavirusdakı kimi böyük, nəhəng bir yenidən bölüşdürmə maşınıdır; orada da böyük məbləğdə pul
iştirak edirdi, aşağı təbəqədən olan vətəndaşlardan pul götürülüb sonra dərman sənayesinə paylanmışdı.
Və biz bunu əslində hər sahədə görürük, məhz buna görə də kitabın adı ortaya çıxdı.
Bəli, buna həmçinin hibrid müharibə də deyilir, yəni ənənəvi silahlarla aparılmayan müharibə.
Fərdi oyunçuların özlərini zənginləşdirməsindən başqa, bunun arxasında hansı məqsədlərin durduğunu düşünürsünüz?
Bəli, bu çox güclü bir motivdir. Xeyir, milyardlarla xeyir, hakimiyyət və nüfuz, əlbəttə ki,
həmçinin toxunulmazlıq, yəni məhkəmə təqibindən qorunmaq.
Bu, Almaniyada da çox nəzərə çarpır.
Digər Avropa ölkələrində və Amerikada da korrupsiya və dələduzluq ittihamı ilə həbs cəzası çəkən
siyasətçilər var, bəzilərinin cəzası bir neçə il davam edir.
Almaniyada heç bir yüksək vəzifəli siyasətçi məhkəməni gözləyərək həbsdə saxlanılmır.
Hətta Habeckdə, bir zamanlar dövlət ittihamçısının ofisinin hərəkətə keçməyə cəsarət etdiyi yerdə – və bizim həqiqətən siyasi
göstərişlərlə bağlı dövlət ittihamçısı ofisimiz var – onlar ona lèse-majesté maddəsini pozmaqda istintaq
aparmağa cəsarət etdilər, halbuki o özü bu maddəni vətəndaşlara qarşı yüzlərlə dəfə tətbiq etmişdi.
Sonra Bundestagdakı köhnə partiyalar bunu rədd etdilər ki, bu da absurddur: öz siyasətçilərini çox zəif təqibdən
qoruyur, eyni zamanda dərhal müxalifət siyasətçilərinə qarşı əl qaldırıb ev axtarışlarına başlayırlar.
Bəli, amma sən deyirsən ki, nəhayətində bizim gözümüzün önündə siyasi teatr oynanılır və
bu da diqqəti yayındırmaq üçün bir hissəsidir.
Məncə, bu məqamdan yayındırılmamaq vacibdir, ona görə də mən arxa planda olan elitalar barədə soruşdum, çünki hansı məsələyə
baxsan, həmişə eyni adamların ipləri çəkdiyini görürsən.
Bəli, sən həmişə eyni ipləri çəkirsən.
Beləliklə, siyasi-hərbi kompleks mövcuddur – Ukraynada olduğu kimi, indi isə İranla bağlı Amerika hücumu da var; bu
hücumu onlar reallaşdırdılar, baxmayaraq ki, Donald Tramp seçkilərdən əvvəl tamamilə fərqli şey vəd etmişdi.
Siz bunu, əlbəttə, indi NATO-nun, Avropa İttifaqının və Almaniyanın böyük miqyaslı
yenidən silahlanmasında görə bilərsiniz.
Bunu koronavirusla əlaqədar dərman sektorunda görə bilərsiniz, burada ümid edirik ki,
Bobby Kennedy Amerikada daha da fəallaşacaq.
Məncə, bu hələ həqiqətən başlamayıb. Çox adam daha çoxunu ümid edirdi.
Və bəli, əgər belə adlandırmaq istəsən, bu, yaxşı ilə pis arasındakı bitib-tükənməz mübarizədir.
Sən dedin ki, Tramp əslində həyata keçirdiyindən fərqli bir şey vəd etmişdi.
Bunu xüsusilə aydın şəkildə Friedrich Merz-də görə bilərsiniz.
Hətta ən vacib seçki vədləri də altı aydan az müddətdə hamısı pozulub.
Sizcə, əhali nə qədər müddət bu vəziyyətə dözəcək və həm bizim tərəfdə, həm də okeanın o tayında
burnundan tutularaq idarə olunmağa imkan verəcək?
Beləliklə, mənim üçün Friedrich Merz İkinci Dünya Müharibəsinin sonundan bəri ən böyük seçki dələduzudur.
Və mən inanıram ki, biz indi borc böhranının 54-cü və ya 55-ci günündəyik, o isə orada yalan danışdı.
Və indi məlum olub ki, seçkilərdən əvvəl belə o, məncə, 9 500 avroya Udo Di Fabioya hesabat hazırlatmışdı; onun vəzifəsi köhnə
Bundestagedə – hələ də Yeşillərin AfD-dən daha çox səs topladığı – bu borc frenini qəbul
etdirmək üçün zəmin yaratmaq, hər şeyi hazırlamaq idi.
Və sonra alman əhaliyə bildirildi ki, Ağ Evdə Zelenski ilə bağlı skandal baş verib.
Bütün bunlar seçkilərdən əvvəl artıq qərara alınmışdı, ona görə də bu böyük seçki saxtakarlığı idi.
Və əgər Almaniyada işlək media mühiti olsaydı, Friedrich Merz istefa verənədək hər gün xəbər buraxmalı olardı.
Və bu göstərir ki, təbii siyasi problemimiz olsa da, ən böyük problem əlbəttə ki, media problemidir: ARD,
ZDF, əsas kütləvi informasiya vasitələri, Spiegel və Axel Springer Verlag-in media gücü.
Onlar qərara gəlirlər ki, biz bu qalmaqalı qalmaqala çevirməyəcəyik.
Onların əvəzinə yenə də başqa bir anti-AfD başlıq uydururlar, ya da alternativ media hansısa yolla skandal
yarada biləcək və diqqəti yayındıracaq başqa bir başlıq tapır. Və bu böyük problemdir.
Və mən inanıram ki, buna görə də əhali hələ küçələrə çıxmayıb, çünki bu media gücü hələ də çox güclüdür.
Bəli, düz dedin, bu qalmaqallar biri-birinin ardınca gəlir.
Bu, dəfələrlə təkrar-təkrar istifadə olunan bir taktika.
Bu, tipik böl-hökm et taktikasıdır, burada peyvənd olunanlar peyvənd olunmayanlara,
yerli sakinlər isə miqrantlara qarşı qoyulur.
Amma biz bu tələyə düşməli deyilik.
Cənab Şubert, bu çaşdırıcı inkişafları bu gün bizimlə paylaşdığınız, ipləri göstərdiyiniz və səhnə arxasındakı
kukla ustalarına işıq tutduğunuz üçün sizə çox minnətdaram.
Gəlin, əziz tamaşaçılar, bu vacib əlaqələr barədə məlumat yayaq ki, problemi kökündən həll edə bilək və
məlumatlı əhali hakimiyyətdəkiləri məsuliyyətə cəlb edə bilsin. Cənab Şubert, çox sağ olun.
Məmmuniyyətlə, dəvətiniz üçün çox təşəkkür edirəm.