ما از اینکه امروز استفان شوبرت را در مصاحبه خود میزبانی می‌کنیم، خرسندیم.
آقای شوبرت افسر سابق پلیس، روزنامه‌نگار و کارشناس شناخته‌شده امنیت و نویسندهٔ چندین کتاب از جمله
چند اثر پرفروش مانند «جنگ مخفی علیه آلمان» است.
کتاب‌های او از سابقهٔ پیشینش به‌عنوان افسر پلیس الهام گرفته‌اند و به‌طور گسترده به موضوعات امنیت داخلی، جرم و مهاجرت می‌پردازند.
آقای شوبرت، این اولین مصاحبه شما با Kla.TV است.
آیا مایلید خودتان را به بینندگان ما معرفی کنید و کمی درباره پیشینه‌تان برایشان بگویید؟
بله، بعدازظهر بخیر. از دعوت شما بسیار سپاسگزارم.
بله، شما در واقع بیشتر آن را قبلاً گفته‌اید، یک افسر سابق پلیس.
من همیشه مجبور بودم در مهمانی‌ها، دورهمی‌های خانوادگی و بین دوستان داستان تعریف کنم، و بعد مردم می‌گفتند: «تو باید این را
بنویسی»، و این‌گونه بود که من واقعاً وارد دنیای نویسندگی شدم.
حالا دوازده کتاب وجود دارد، فکر می‌کنم چهار یا پنج تا از پرفروش‌های اشپیگل.
حالا، قبل از اینکه فهرست پرفروش‌های اشپیگل به‌گونه‌ای دستکاری شود که برای کسی از، مثلاً، رسانه‌های مستقل غیرممکن باشد وارد آن فهرست
شود—که موضوعی کاملاً جداست—من همچنین در هشت ماه گذشته، فکر می‌کنم، یک کانال یوتیوب به نام «شوبرتس
لاگملدونگ» راه‌اندازی کرده‌ام که هر روز در آن پست می‌گذارم.
بسیار خوشحال می‌شوم اگر همه سر بزنند، مشترک شوند و در بخش نظرات چیزی بنویسند. در نهایت، بسته به اوضاع، من
به‌طور منظم برای سایر رسانه‌ها مصاحبه می‌کنم و متأسفانه این روزها اتفاقات زیادی در جریان است.
همچنین گفته می‌شود که شما با مقامات امنیتی، پلیس و سازمان‌های اطلاعاتی ارتباطات خوبی دارید.
چگونه این اتفاق افتاد؟ معمولاً چنین حلقه‌هایی دست‌نیافتنی هستند.
خب، تا حدی به این دلیل که خودم از آن پیش‌زمینه می‌آیم، البته. من در دوره‌های آموزشی شرکت کردم و در بخش‌ها و نهادهای مختلف کار
کردم، و افرادی که آن زمان با آن‌ها شروع کردم نیز در سلسله‌مراتب ارتقا یافتند و مسیرهای شغلی موفقی داشتند. همچنین درست است که
پس از انتشار اولین کتاب‌ها، بسیاری از آن‌ها با من تماس گرفتند.
سپس من با افراد جدیدی آشنا شدم و تا کنون چند سند در صندوق پستی پیدا کرده‌ام و غیره.
پس قضیه این است، خبر بین مقامات امنیتی پخش شده و در نتیجه من در واقع کاملاً باخبر هستم.
بله، این یعنی شما شبکه‌ای گسترده دارید، بنابراین می‌توانید به اطلاعاتی دسترسی پیدا کنید
که در غیر این صورت قادر به کسب آن‌ها نبودید.
در واقع، بله، اما اکنون این فشار بر مقامات و مأموران پلیس وارد است که سوءاستفاده‌ها را افشا کنند.
اینکه ملاقات حضوری نیز هر روز دشوارتر می‌شود.
دیگر از طریق تلفن هم امکان‌پذیر نیست و مدتی است که چنین نبوده است.
و بدین ترتیب، افراد بیرونی کاملاً از فشاری که در میان مقامات برای سکوت درباره‌ی قصورها و همراهی با پنهان‌کاری مقامات سیاسی‌شان وجود
دارد، بی‌خبرند. بنابراین، در اینجا مشکلات بسیار جدی وجود دارد.
بله، پس بیایید با موضوع پنهان‌کاری‌ها شروع کنیم.
در سال ۲۰۱۶، انیس امری با رانندگی یک کامیون به سمت جمعیت، به بازار کریسمس برلین حمله کرد.
اولین حمله تروریستی بزرگ اسلام‌گرایان در آلمان در تاریخ معاصر.
شما کتابی با عنوان «انیس عمری و دولت فدرال» نوشته‌اید.
و در آنجا، با اشاره به تحقیقات شما و پرونده‌هایی که گردآوری کرده‌اید، می‌نویسید که
مقامات امنیتی از انیس عامری کاملاً مطلع بودند.
حمله در چشم‌های تعداد زیادی از مقامات رخ داد.
و شما ادعا می‌کنید که با وجود محکومیت‌های متعدد قبلی‌اش، به مجرم اختیار تام داده شد و حتی اجازه یافت که بعداً فرار کند.
و سپس همه‌چیز لاپوشانی شد. این‌ها اتهامات بسیار جدی هستند.
زیرا این بدان معناست که دولت فدرال عمداً مرگ دوازده نفر و جراحت ۷۰ نفر دیگر را پذیرفته است.
چه مدرکی برای این اتهامات جدی دارید؟
بله، در واقع، این‌ها اتهامات بسیار جدی هستند.
و من از همهٔ مقامات ۲۰٬۰۰۰ سند دریافت کردم.
و من همچنین توانستم با یک بازرس تروریسم که مستقیماً در این پرونده درگیر بود صحبت کنم،
کسی که دقیقاً به همان نکته توجه من را جلب کرد.
او گفت که ما یک سال و نیم است که تلاش می‌کنیم انیس امری را دستگیر کنیم. ما نمی‌توانیم حکم بازداشت او را بگیریم.
ما چهار جلسهٔ رودررو با مافوق‌ها داشتیم که می‌گفتند: «این مرد را تنها بگذارید»، با وجود جرایم جدی، با وجود
چاقوکشی‌ها در صحنهٔ مواد مخدر، با وجود تماس‌های مستقیم با داعش که در آن زمان بسیار فعال بود.
دقیقاً همان سل بود که انیس امری با آن در ارتباط بود؛ انیس امری عامل تنها نبود، بلکه شبکه‌ی گسترده‌ای از داعش
در آلمان داشت که برای مثال ابو ولاح را نیز شامل می‌شد.
او در حال حاضر در دادگاه محاکمه می‌شود و می‌خواهد از اخراج خود جلوگیری کند.
و این دلیل نظریه‌ام بود که سرویس‌های مخفی، از دفتر فدرال حفاظت از قانون اساسی تا سیا، هر کاری که
می‌توانستند انجام دادند تا مانع از انجام وظیفه پلیس شوند.
برای دستگیری این مرد خطرناک، که همه می‌دانستند نه «اگر» بلکه «چه زمانی» یک حمله تروریستی انجام خواهد داد، تا به کسانی که
پشت سر او بودند دست یابند، چون تلفن او نیز شنود شده بود، از طریق ماهواره به اردوگاه‌های داعش در لیبی دستور داده شد.
و دقیقاً همین کاری بود که آمریکایی‌ها با خونسردی انجام دادند.
و این‌گونه بود که حمله به بریتشایدپلاست در وهلهٔ اول رخ داد.
و چرا سرویس‌های مخفی علاقه‌مند بودند که انیس امری را رها کنند؟
اول از همه، البته، طلای جدید سازمان‌های اطلاعاتی: داده‌ها و مجموعه‌های داده.
انیس عمری در یک اردوگاه نظامی لیبی تماس مستقیم با برنامه‌ریزان تروریستی داعش داشت.
و او در صحنهٔ اسلام‌گرایان حضور دارد، از طریق لامپدوسا و ایتالیا به آلمان آمد، جایی که پیش‌تر به‌عنوان یک مجرم در زندان بود.
مردم داعش در همه‌جا به او کمک و حمایت کردند.
این شبکه‌ای بود که مردم می‌خواستند آن را کشف کنند.
و البته، تماس مستقیم با لیبی.
و اندکی پس از حملهٔ تروریستی مرگبار به بازار کریسمس برلین، آمریکایی‌ها با یک ناوگان حامل ناو هواپیمابر از
دریای مدیترانه اردوگاه‌های تروریستی انیس عمری در لیبی را بمباران کردند و بیش از ۷۰ تروریست داعش را کشتند.
و سخنگوی پنتاگون نیز همین را گفت. و این سخنگوی پنتاگون همچنین چیزی را بیان کرد که هرگز در رسانه‌های آلمانی مورد
بحث قرار نگرفت، یعنی اینکه این حمله نظامی علیه کسانی بود که پشت یک حمله قرار داشتند، یک حمله تلافی‌جویانه.
و من همهٔ این‌ها را در کتابم مستند کرده‌ام.
من ۶۰۰ تا ۷۰۰ منبع، از جمله رسانه‌های آمریکایی، را ذخیره کرده‌ام.
تا آنجا که تصویری بسیار واضح و غیرقابل ابهام پدید آمده است.
و شما همچنین می‌گویید که سیا درگیر بوده است؟
بله، همین‌طور است. و البته کاملاً روشن است که این برنامه پهپادی و برنامه‌ای که برای نابودی داعش در اردوگاه‌های لیبی نام
عملیاتی نظامی جداگانه‌ای دارد، عمدتاً برنامه‌ای از سوی سیا بود.
آقای شوبرت، فقط برای اینکه کاملاً روشن باشد.
این یعنی دولت آمریکا به مقامات امنیتی دستور داده است که برای منافع خودشان انیس عمری را دست‌نیافتنی نگه دارند. آیا درست فهمیده‌ام؟
بله، البته من هم مدرک قاطع از سیا ندارم.
این در اسناد گنجانده نشده است، هرچند ۲۰٬۰۰۰ سند، از جمله اسناد سرویس مخفی، وجود دارد.
اما واضح است که آمریکایی‌ها او را کاملاً تحت نظر داشتند، کاملاً او را رصد می‌کردند، به دستور جی‌پی‌اس.
همچنین نظارت بلادرنگ بر گفت‌وگوی او با رهبر داعش در لیبی، با آن رهبر تروریستی که به زبان عربی انجام
شد، وجود دارد. و با این حال، به‌طور همزمان ترجمه شد.
این نشان می‌دهد چه سطحی از نظارت در آنجا اعمال شده و این هدف تا چه حد ارزشمند است.
او می‌توانست مدت‌ها پیش دستگیر شود. او چندین جرم مرتکب شده است.
او حتی وقتی اوضاع در آلمان برایش بیش از حد داغ شد، از انجام این کار هم منع شد.
او می‌خواست به خارج فرار کند. از خروج او از کشور جلوگیری شد.
انیس امری سپس مورد بازجویی قرار گرفت و گفت که اکنون برای اخراج بازداشت خواهد شد.
و او گفت: «می‌خواهم حالا داوطلبانه بروم.»
لازم نیست مرا اخراج کنید. می‌خواهم به خاورمیانه برگردم. و دولت فدرال مانع آن شده است.
دولت فدرال تضمین کرد که یکی از همدستان او پس از حمله ظرف یک شب به مراکش اخراج شود.
شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد او جاسوس دوجانبه برای سرویس‌های مخفی مراکش بوده و برای داعش کار می‌کرده است.
او متهم نشد. به نظر من او باید در دادگاه حاضر می‌شد، اما در عوض در عملیاتی مخفیانه و پنهانی از وزارت کشور فدرال اخراج شد.
زنی که مسئول این موضوع بود، توسط خانم مرکل به مقام سفیر در آمریکا منصوب شد. این نشان می‌دهد که این ماجرا تا چه حد بالا رفت.
و برای من کاملاً روشن است که آمریکایی‌ها و البته آلمانی‌ها در قبال تروریسم اسلامی کاملاً کور هستند.
آنها صددرصد به آمریکایی‌ها وابسته هستند، که اینجا به همه چیز و همه کس شنود می‌کنند.
و وقتی آمریکایی‌ها می‌گویند «شما او را دستگیر نمی‌کنید»، مقامات آلمانی پاشنه‌هایشان را به هم می‌کوبند
و دقیقاً همان‌طور که به آن‌ها گفته شده عمل می‌کنند.
بله. بله، بیایید به وضعیت فعلی بازگردیم.
کتاب‌های آن‌ها عناوینی مانند «بی‌ثبات‌سازی آلمان»، «از دست دادن امنیت داخلی و خارجی» و «جنگ داخلی در راه است:
نشانه‌های شورش‌ها و انقلاب‌ها در شهرهای آلمان» را یدک می‌کشند.
اکنون دولت فدرال جدید مأموریت خود را بازگرداندن نظم و بازپس‌گیری کنترل مرزها قرار داده است.
آیا فکر می‌کنید ائتلاف سیاه‌-قرمز اینجا تغییری به سوی بهتر ایجاد خواهد کرد؟
ضمناً، من در سال ۲۰۱۶ درباره بی‌ثبات‌سازی آلمان نوشتم.
در آن زمان، هنوز هم به‌عنوان هشدارآمیز و عوام‌گرایانه تلقی می‌شد.
و حالا هر روز در اخبار آن را می‌بینیم، هرچند بخش زیادی از آن در اخبار پنهان می‌ماند.
اما مردم وقتی از مرکز شهرهایشان عبور می‌کنند، خودشان می‌توانند ببینند که در عرض تنها چند سال چه اتفاقی افتاده است.
و به همین دلیل این کتاب، متأسفانه، متأسفانه، همه چیز به حقیقت پیوست.
و این انگیزه‌ی من بود که ادامه دهم و مردم را بیدار کنم.
و بخش دوم سؤال، قرمز-سبز، در واقع قرمز-سبز، من می‌گفتم قرمز-سیاه.
بله، این لیز خوردن زبان در واقع بخشی از برنامه است، چون مثل قرمز-سبز است.
رد-بلک اساساً ادامه همان جایی است که ائتلاف چراغ راهنمایی متوقف شده بود.
این کنترل‌های مرزی یک نمایش هستند و هیچ ارزش واقعی ندارند.
هیچ اخراج ثابتی وجود ندارد، حتی برای مجرمان یا اسلام‌گرایان.
و این اصلاً تغییر نمی‌کند. در سیاست مهاجرت هیچ تغییری رخ نداده است.
به گفته رسانه‌های جریان اصلی، تغییر جهت مهاجرت تنها برای آرام نگه داشتن جمعیت وجود دارد تا برای یک حزب جایگزین رأی ندهند.
و متأسفانه، تحت انتخابات این دولت هیچ چیز به نفع بهتر تغییر نخواهد کرد.
و این یعنی سیاستمداران واقعاً نمی‌خواهند وضعیت را اصلاح کنند. آیا پشت‌صحنه سودجویانی هستند؟
یک لابی نامرئی که خارج از این طیف حزبی عمل می‌کند؟
بسیاری از این موضوع سود می‌برند. مهاجرت دسته‌جمعی به یک مدل کسب‌وکار عظیم تبدیل شده است.
فقط به این اجاره‌های وحشتناک نگاه کنید که سازمان‌های رفاه اجتماعی مانند صلیب سرخ، کاریتاس، AWO و
SPD در حوالی انجمن رفاه کارگران جمع‌آوری می‌کنند.
کارآفرینان املاک و مستغلات، بانک‌های بزرگ آمریکایی و وسترن یونیون که میلیاردها دلار از پول‌های منتقل‌شده از آلمان و اروپای
غربی—بخشی از صندوق‌های تأمین اجتماعی و بخشی از درآمدهای ناشی از جرم—به کشورهای خودشان به‌دست می‌آورند، جایی که این سودها
سپس با کارمزدهای بالا و نرخ‌های ارز نامطلوب افزایش می‌یابد.
علاوه بر این، البته همه این مجتمع‌های سازمان‌های غیردولتی که اکنون مستقیماً توسط دولت تأمین مالی می‌شوند.
پس این یک مدل کسب‌وکار عظیم است. و این همچنین یکی از دلایلی است که بسیاری از مردم علاقه‌مندند هیچ چیز تغییر نکند.
بله. پس این یعنی سیاستمداران واقعاً علاقه‌ای به تغییر واقعی اوضاع ندارند.
می‌گویند یک رویداد نمایشی هست.
بازیگران زیادی هستند که پشت صحنه سود می‌برند، مانند بانک‌ها و تمام آن کنسرن‌های بزرگی که شما نام بردید، سازمان‌های غیردولتی.
از سوی دیگر، می‌توانید ببینید که خود مهاجران به نوعی قربانی یا مهرهٔ دست کسانی هستند که در پس‌زمینه سود می‌برند.
کشورهای آنها، مانند سوریه، افغانستان، عراق و لیبی، به نام دموکراسی بمباران شده‌اند.
سپس آن‌ها با ادعاهای دروغین به اینجا می‌آیند، شاید بخواهند ادغام شوند.
دیگران به‌طور طبیعی از جنگ‌ها آسیب روحی می‌بینند.
این نفرت می‌کارد و زمینه مساعدی برای افراطی شدن مردم فراهم می‌کند.
و از سوی دیگر، در آلمان مناطق ممنوعه بیشتری وجود دارد که حتی پلیس هم جرأت ورود به آن‌ها را ندارد.
و بعد می‌گویند بله، قرار است چاقوها را ممنوع کنیم یا نظارت بر شهروندان را افزایش دهیم. اما این اصلاً مشکل را حل نمی‌کند.
آیا این تصور را دارید که اینجا برنامه‌ای در حال پیگیری است؟
این شعار فراماسونری درجه بالا است: نظم از بی‌نظمی.
این بدان معناست که جمعیت در وضعیت اضطراب و پریشانی نگه داشته می‌شود تا زمانی که رهبری قوی را مطالبه کنند و راه‌حل‌هایی
را بپذیرند که قبلاً غیرقابل تصور بودند. آیا چنین است؟
بله، مشکل این است که ما در واقع با هرج‌ومرج روبه‌رو هستیم.
ما بحث‌های انحرافی زیادی داریم تا از مسائل واقعی حواس‌مان را پرت کنند، درست مثل این منطقه ممنوعه چاقو.
مشکل از چاقوها نیست، بلکه از مهاجمان چاقو است. به همین دلیل این یک بحث حواس‌پرتی است.
اخیراً کسی دیگری را با اره زنجیری زخمی کرد.
سپس به‌زودی مجبور خواهیم شد مناطق بدون ارهٔ زنجیری را نیز معرفی کنیم.
و در واقع، این شرایط که خود سیاستمداران مسبب آن بوده‌اند، اکنون برای تصویب قوانین امنیتی هرچه سخت‌گیرانه‌تر به کار گرفته می‌شوند.
ذخیره‌سازی داده‌ها، نظارت بر تلفن همراه، سانسور بیشتر در شبکه‌های اجتماعی، کنترل بیشتر بر عقاید.
و این اقدامات علیه مجرمان یا افراد خطرناک نیست، بلکه علیه شهروندان و رسانه‌هاست، مانند شرکت کمپک که این شرایط را محکوم کرده است.
و این نشان می‌دهد که این اتفاقات تصادفی نیست، بلکه یک نقشه و یک دستورکار است که در حال اجراست.
و به زیان کشور خود و به زیان جمعیت کشور خود.
و این همان جنبه ویرانگرِ وضعیتی است که ما در واقع از سال ۲۰۱۵ در آن بوده‌ایم، وضعیتی که هر سال بدتر می‌شود و به نقطهٔ اوج می‌رسد.
بله، اگر بگویید این کار عمداً انجام می‌شود، نتیجهٔ نهایی بی‌ثبات شدن آلمان خواهد بود.
آیا سیاست از این موضوع سودی می‌برد؟ منظورم این است که روزبه‌روز غیرقابل‌حکمرانی‌تر می‌شود.
حالا می‌شنوید که دارند دور ساختمان بوندستاگ و امثال آن حصارهای بزرگی می‌کشند و هرچه بیشتر خود را محافظت می‌کنند.
در مقطعی برای این آقایان و خانم‌ها خطرناک خواهد شد.
خب، آن‌ها به‌خوبی محافظت می‌شوند. آن‌ها لیموزین‌های رسمی زرهی و محافظت مسلح BKA دارند.
آنها دیگر زندگی عادی ندارند و دیگر به تنهایی خرید نمی‌کنند.
این یعنی آن‌ها حتی متوجهش نمی‌شوند. این یک حباب بسته است.
و اکنون خندق AHA بر فراز رایش‌تاگ در حال ساخت است. به همین نام خوانده می‌شود.
پس این نوعی مانع تانکی است که مانع از رانندگی شما با خودرو به آنجا می‌شود.
در واقع، آنها هرچه بیشتر خود را محصور می‌کنند و اکنون منطقهٔ دولتی حتی بیش از پیش گسترش می‌یابد، در حالی
که میلیاردها در دسترس نیست و میلیاردها بدهی وجود دارد.
اکنون Chancellery بار دیگر با هزینه‌ای تقریباً یک میلیارد یورو در حال گسترش است، هرچند که در حال
حاضر یکی از بزرگ‌ترین ستادهای دولتی در جهان است.
پس این واقعاً سیاستی علیه کشور خود و علیه جمعیت خود است.
آخرین کتاب شما عنوان مشابهی دارد: «جنگ مخفی علیه آلمان».
و زیرعنوان چیست؟ کشوری در تیررس نخبگان جهانی.
چه کسی اینجا جنگ را به راه انداخته است؟ و منظور از کدام نخبگان است؟
و این جنگ با چه وسایلی به پیش می‌رود؟
بله، این فقط جنگی نیست که قبلاً تصور می‌کردیم.
طرف الف در حال مبارزه با طرف ب است، اما ما در واقع درگیر یک جنگ چندجبهه‌ای هستیم.
ما در یک جنگ اقتصادی علیه آلمان هستیم، اگر به آمریکایی‌ها نگاه کنید.
سپس جو بایدن را داریم، که من کاملاً با افسانهٔ تحقیقاتی، سایمون هرشل در آمریکا، موافقم؛ او می‌گوید دولت جو
بایدن نورد استریم ۲ را منفجر کرد زیرا می‌خواستند ما را از روسیه و گاز ارزان روسی آن جدا کنند.
حالا ما گاز ال‌ان‌جی کثیف و گران‌قیمت را از آمریکا می‌خریم.
این همچنین جنگی است علیه آلمان، علیه تأمین انرژی آن، علیه اقتصاد آن.
ما صنعت مالی‌ای مانند بلک‌راک داریم که پیش‌تر این ایدئولوژی اقلیمی را ترویج می‌کرد و اکنون از آن
فاصله گرفته است. این همچنین یک مدل کسب‌وکار بود.
همین صندوق‌های پوشش ریسک بزرگ تا حدی سازمان‌های غیردولتی اقلیمی را تأمین مالی کرده‌اند تا بتوانند بر سیاستمداران فشار
بیاورند تا کارخانه‌های خود را به ماشین‌آلات جدیدی که صنعت مالی پیشاپیش در آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده است، تبدیل کنند.
پس این یک ماشین عظیم و گستردهٔ بازتوزیع است، درست مانند مورد ویروس کرونا که در آن نیز مبالغ هنگفتی در کار بود و پول از
شهروندان طبقهٔ پایین گرفته و سپس به صنعت داروسازی توزیع شد.
و ما در واقع این را در هر زمینه‌ای می‌بینیم، که به همین دلیل عنوان کتاب شکل گرفت.
بله، به آن جنگ ترکیبی نیز گفته می‌شود، یعنی جنگی که با سلاح‌های متعارف انجام نمی‌شود.
به جز سودجویی شخصی بازیکنان، گمان می‌کنید چه اهدافی پشت این موضوع نهفته است؟
بله، این انگیزه‌ای بسیار قوی است. سودها، میلیاردها سود، قدرت و نفوذ، البته، و همچنین
مصونیت، تا فرد از پیگرد قانونی در امان بماند.
این موضوع در آلمان نیز بسیار قابل توجه است.
در سایر کشورهای اروپایی و آمریکا نیز سیاستمدارانی هستند که به جرم فساد و کلاهبرداری به زندان محکوم
شده‌اند، که برخی از این احکام چندین سال به طول می‌انجامد.
در آلمان، هیچ سیاستمدار ارشدی در بازداشت پیش از محاکمه نیست.
حتی هابک، جایی که زمانی دفتر دادستانی عمومی جرأت کرد دست به اقدام بزند، و ما واقعاً یک دفتر دادستانی عمومی داریم که به دستورهای
سیاسی پایبند است و با این حال جرأت کرد او را به اتهام نقض ماده توهین به مقام والا، ماده‌ای که خودش صدها
بار علیه شهروندان به کار برده است، تحت تحقیق قرار دهد.
و سپس احزاب قدیمی در بوندستاگ آن را رد کردند که این هم مضحک است؛ آن‌ها سیاستمداران خود را از تعقیب قضایی بسیار اندک
محافظت می‌کنند، در حالی که هم‌زمان فوراً دست به کار شده، علیه سیاستمداران مخالف دست به تفتیش منزل می‌زنند.
بله، و با این حال شما می‌گویید که در نهایت آنچه پیش روی ماست، یک نمایش سیاسی است که بخشی از حواس‌پرتی هم هست.
فقط فکر می‌کنم مهم است که تمرکز خود را روی آن از دست ندهیم، به همین دلیل درباره نخبگان در پس‌زمینه پرسیدم، چون هر
مسئله‌ای را که بررسی می‌کنی، همیشه به نظر می‌رسد همان افراد پشت پرده هستند که زمام امور را در دست دارند.
بله، تو همیشه در نهایت همان مهره‌ها را به حرکت درمی‌آوری.
پس یک مجموعه سیاسی–نظامی وجود دارد، مانند اوکراین، و اکنون با حمله آمریکا به ایران نیز، که آن را به پیش بردند، با اینکه
دونالد ترامپ پیش از انتخابات وعده‌ی کاملاً متفاوتی داده بود.
می‌توانید ببینید که البته اکنون می‌توانید آن را در تسلیح مجدد عظیم ناتو، اتحادیه اروپا و آلمان ببینید.
شما می‌توانید این را در بخش داروسازی با ویروس کرونا ببینید، جایی که امیدواریم بابی کندی در آمریکا حتی بیشتر خود را درگیر کند.
فکر نمی‌کنم واقعاً هنوز شروع شده باشد. بسیاری از مردم انتظار بیشتری داشتند.
و بله، این نبردی بی‌پایان میان خیر و شر است، اگر بخواهید آن را این‌گونه بنامید.
شما گفتید که ترامپ وعده‌ای متفاوت از آنچه در عمل اجرا می‌کند داده بود.
شما می‌توانید این را به‌ویژه در مورد فریدریش مِرز به‌وضوح ببینید.
حتی مهم‌ترین وعده‌های انتخاباتی نیز در کمتر از شش ماه همه نقض شده‌اند.
به نظرت مردم تا چه مدت می‌توانند این وضعیت را تحمل کنند و اجازه دهند که هم در این سو و هم در آن
سوی اقیانوس، دماغ‌شان را بگیرند و هدایت‌شان کنند؟
بنابراین، به نظر من، فردریش مرز بزرگ‌ترین متقلب انتخاباتی از پایان جنگ جهانی دوم به این سو است.
و من معتقدم که ما اکنون در روز پنجاه‌وچهارم یا پنجاه‌وپنجم از بحران بدهی هستیم، جایی که او دروغ گفت.
و اکنون مشخص شده است که حتی پیش از انتخابات، او گزارشی را به مبلغ، اگر درست یادم باشد، ۹۵۰۰ یورو از اودو دی فابیو سفارش داده
بود، کسی که قرار بود این ترمز بدهی را برایش در بوندستاگ قدیمی—جایی که سبزها هنوز آرای بیشتری نسبت به AfD
داشتند—طرح کند تا آن را به تصویب برساند و همه چیز آماده باشد.
و سپس به مردم آلمان گفته شد که آن اتفاق با رسوایی مربوط به زلنسکی در کاخ سفید رخ داده بود.
تمام این‌ها پیش از انتخابات تصمیم‌گیری شده بود، بنابراین یک تقلب بزرگ انتخاباتی بود.
و اگر در آلمان فضای رسانه‌ای کارآمدی داشتیم، باید تا زمان استعفای فردریش مرز هر روز خبر فوری پخش می‌شد.
و این نشان می‌دهد که اگرچه ما یک مشکل سیاسی طبیعی داریم، بزرگ‌ترین مشکل البته مشکل رسانه‌ای است؛ قدرت رسانه‌ای ARD،
ZDF، رسانه‌های جریان اصلی، اشپیگل و اکسل اشپرینگر ورلاگ.
آنها تصمیم می‌گیرند که ما این رسوایی را به یک رسوایی تبدیل نکنیم.
در عوض، آن‌ها بار دیگر یک تیتر ضد AfD می‌سازند، یا رسانه‌های جایگزین به نحوی تیتر دیگری پیدا می‌کنند که بتوانند با آن
جنجال به پا کنند و توجه را منحرف کنند. و این همان مشکل بزرگ است.
و من معتقدم که به همین دلیل مردم هنوز به خیابان‌ها نریخته‌اند، چون قدرت رسانه‌ای هنوز بسیار زیاد است.
بله، درست گفتی، این رسوایی‌ها یکی پس از دیگری می‌آیند.
این یک تاکتیک است که بارها و بارها به کار می‌رود.
این یک تاکتیک معمول «تفرقه بینداز و حکومت کن» است، که در آن گروه‌هایی مانند افراد واکسینه‌شده در مقابل افراد
واکسینه‌نشده و مردم محلی در مقابل مهاجران قرار داده می‌شوند.
اما ما مجبور نیستیم در این دام بیفتیم.
آقای شوبرت، از اینکه امروز این تحولات گیج‌کننده را با ما در میان گذاشتید، برای نشان دادن دست‌های پشت پرده و
روشن‌ کردن ماجرای عروسک‌گردان‌های پشت صحنه، بسیار سپاسگزارم.
بیایید، بینندگان عزیز، این ارتباطات مهم را اطلاع‌رسانی کنیم تا بتوانیم مشکل را از ریشه حل کنیم و جمعیتی آگاه بتواند
مسئولان را پاسخگو نگه دارد. آقای شوبرت، بسیار سپاسگزارم.
بسیار خوشحال می‌شوم و از دعوت شما بسیار سپاسگزارم.