მოხარულები ვართ, რომ დღეს ჩვენს ინტერვიუში სტეფან შუბერტს ვუმასპინძლოთ.
ბატონი შუბერტი არის ყოფილი პოლიციელი, ჟურნალისტი, ცნობილი უსაფრთხოების ექსპერტი და სხვადასხვა წიგნების, მათ შორის
რამდენიმე ბესტსელერის, ავტორი, როგორიცაა "Der geheime Krieg gegen Deutschland" (საიდუმლო ომი გერმანიის წინააღმდეგ).
მისი წიგნები ეფუძნება მის წარსულ კარიერას პოლიციის ოფიცრად და ვრცლად ეხება შიდა უსაფრთხოების, დანაშაულისა და მიგრაციის თემებს.
ბატონო შუბერტ, ეს თქვენი პირველი ინტერვიუა Kla.TV-სთან.
გსურთ, თავი გაგაცნოთ ჩვენს მაყურებელს და ცოტა რამ მოგვიყვეთ თქვენი გამოცდილების შესახებ?
დიახ, კარგი შუადღე. დიდი მადლობა მოწვევისთვის.
დიახ, სინამდვილეში, შენ უკვე უმეტესი ნაწილი თქვი, შენ ხომ ყოფილი პოლიციელი ხარ.
ყოველთვის მიწევდა ამბების მოყოლა წვეულებებზე, ოჯახურ შეკრებებზე, მეგობრებთან ერთად, და მერე ხალხი მეუბნებოდა:
"ამას უნდა ჩაწეროო", და სწორედ ასე დავინტერესდი წერით.
ახლა თორმეტი წიგნია, მგონი ოთხი ან ხუთი Spiegel-ის ბესტსელერი.
ახლა, სანამ Spiegel-ის ბესტსელერების სიას ისე შეცვლიდნენ, რომ, ვთქვათ, დამოუკიდებელი მედიიდან ვინმესთვის ბესტსელერების სიაში
მოხვედრა შეუძლებელი გახდა, რაც სულ სხვა საკითხია, ბოლო რვა თვის განმავლობაში, მგონი, მეც შევქმენი YouTube არხი
სახელწოდებით "შუბერტის ლაგემელდუნგი", სადაც ყოველდღე ვპოსტავ.
სიამოვნებით აღვნიშნავდი, თუ ყველა შემოივლიდით, გამოიწერდით და კომენტარებში რამეს დაწერდით. და ბოლოს, ვრცელდები რეგულარულ
ინტერვიუებს სხვა მედია ფორმატებისთვის, იმის მიხედვით, თუ რა ხდება, და, სამწუხაროდ, ამ ბოლო დროს ბევრი რამ ხდება, ეს უნდა ითქვას.
ამბობენ, რომ თქვენ კარგი კავშირები გაქვთ უსაფრთხოების ორგანოებთან, პოლიციასთან და საიდუმლო სამსახურებთან.
როგორ განვითარდა ეს? ჩვეულებრივ, ასეთ წრეებზე წვდომა დახურულია.
ეს, რა თქმა უნდა, ნაწილობრივ იმითაცაა განპირობებული, რომ თავადც იმ გარემოდან ვარ. გავდიოდი ტრენინგებს, ვმუშაობდი სხვადასხვა
დეპარტამენტსა და უწყებაში, და ის ადამიანები, რომლებთან ერთადაც მაშინ დავიწყე მუშაობა, ასევე დაწინაურდნენ და
წარმატებული კარიერა შექმნეს. ასევე სიმართლეა, რომ პირველი წიგნების გამოქვეყნების შემდეგ ბევრი მათგანი დამიკავშირდა.
შემდეგ ახალი კონტაქტები დავამყარე და უკვე ვიპოვე ფოსტაში რამდენიმე დოკუმენტი და ასე შემდეგ.
ჰოდა, ასეა, ამბავი უსაფრთხოების სამსახურებში გავრცელდა და, შედეგად, მე საკმაოდ კარგად ვარ ინფორმირებული.
დიახ, ეს ნიშნავს, რომ თქვენ გაქვთ ფართო ქსელი, ასე რომ, შეგიძლიათ მიიღოთ ინფორმაცია, რომლის მიღებაც სხვაგვარად ვერ შეძლებდით.
დიახ, მართლაც, მაგრამ ახლა ისეა, რომ ხელისუფლებასა და ცალკეულ პოლიციელებზე ზეწოლაა ძალადობრივი ქმედებების გამოსავლენად.
ისიც, რომ ერთმანეთთან შეხვედრა სულ უფრო და უფრო გვიჭირს.
ეს ტელეფონითაც აღარ არის შესაძლებელი და უკვე საკმაოდ დიდი ხანია ასეა.
და ასეა, გარეშე პირებს სრულიად არ აქვთ წარმოდგენა იმ წნეხზე, რომელიც ხელისუფლების შიგნით იქმნება, რათა ჩუმად დარჩნენ
წარუმატებლობების შესახებ და დაემორჩილონ თავიანთი პოლიტიკური უფროსების მიერ ორგანიზებულ
დაფარვას. ასე რომ, აქ ბევრი რამ სერიოზულად არასწორია.
დიახ, მაშ ასე, დავიწყოთ თემით, რომელიც ფარულობას ეხება.
2016 წელს ანის ამრიმ ბერლინის საშობაო ბაზრობაზე თავდასხმა განახორციელა და ხალხის მასას სატვირთო მანქანით შეეჯახა.
ბოლო დროის ისტორიაში გერმანიაში პირველი მასშტაბური ისლამისტური ტერორისტული თავდასხმა.
თქვენ დაწერეთ წიგნი, "ანიშ ამრი და ფედერალური მთავრობა".
და იქ, თქვენს კვლევასა და შედგენილ ფაილებზე დაყრდნობით, თქვენ წერთ, რომ უსაფრთხოების
ორგანოებს ანის ამრის შესახებ კარგად ჰქონდათ ინფორმაცია.
თავდასხმა მრავალი სამართალდამცავი ორგანოს მეთვალყურეობის ქვეშ მოხდა.
და თქვენ ამტკიცებთ, რომ მრავალჯერადი წინა ნასამართლეობის მიუხედავად, დამნაშავეს სრული თავისუფლება
მიეცა და მოგვიანებით გაქცევის უფლებაც კი მისცეს.
და შემდეგ ყველაფერი დაფარეს. ეს ძალიან სერიოზული ბრალდებებია.
რადგან ეს ნიშნავს, რომ ფედერალურმა მთავრობამ განზრახ მიიღო თორმეტი ადამიანის სიკვდილი და 70-ზე მეტი ადამიანის დაჭრა.
რა მტკიცებულებები გაქვთ ამ სერიოზული ბრალდებებისთვის?
დიახ, მართლაც, ეს ძალიან სერიოზული ბრალდებებია.
და მე მივიღე 20,000 დოკუმენტი ყველა უწყებისგან.
მე ასევე შევძელი დავლაპარაკებოდი ანტიტერორისტული გამოძიების თანამშრომელს, რომელიც პირდაპირ იყო ჩართული
საქმეში და რომელმაც სწორედ ამ საკითხზე მიმაპყრო ყურადღება.
მან თქვა, რომ ჩვენ წელიწად-ნახევარია ვცდილობთ ანის ამრის დაპატიმრებას. ვერ ვიღებთ დაპატიმრების ორდერს.
ჩვენ გვქონდა ოთხი პირისპირ შეხვედრა უფროსებთან, რომლებიც ამბობდნენ: "დატოვეთ კაცი მარტო", მიუხედავად სერიოზული
დანაშაულებისა, ნარკოტიკულ სფეროში მომხდარი დანაყარებისა, "ისლამურ სახელმწიფოსთან" პირდაპირი
კონტაქტებისა, რომელიც იმ დროს ძალიან, ძალიან აქტიური იყო.
სწორედ ეს იყო ის უჯრედი, რომლის წევრიც ანის ამრი იყო. ანის ამრი მარტო მოქმედი დამნაშავე არ არის, არამედ მას
გერმანიაში "ისლამური სახელმწიფოს" დიდი ქსელი ჰქონდა, რომელშიც, მაგალითად, აბუ ვალაჰიც შედიოდა.
ის ამჟამად სასამართლო პროცესზეა და სურს თავისი დეპორტაციის თავიდან აცილება.
და სწორედ ეს იყო ჩემი თეორიის საფუძველი, რომ საიდუმლო სამსახურები, კონსტიტუციის დაცვის ფედერალური სამსახურისგან
დაწყებული, ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოთი დამთავრებული, ყველაფერს აკეთებდნენ, რათა ხელი
შეეშალათ პოლიციისთვის თავისი მოვალეობის შესრულებაში.
ამ სახიფათო კაცის დასაკავებლად, რომელზეც ყველამ იცოდა, რომ ტერორისტულ თავდასხმას ჩაიდენდა არა "ან", არამედ "როდესაც", რათა
მის უკან მდგარ ადამიანებამდე მიეღწიათ, რადგან მისი ტელეფონი ასევე გატეხილი იყო, ლიბიაში IS-ის ბანაკების სატელიტური ბრძანებით.
და ამერიკელებმაც სწორედ ეს გააკეთეს, თვალის დახამხამების გარეშე.
და სწორედ ასე მოხდა ბრაიტშაიდპლაცზე თავდასხმა თავდაპირველად.
და რატომ დაინტერესდნენ საიდუმლო სამსახურები ანის ამრის გაშვებით?
პირველ რიგში, რა თქმა უნდა, დაზვერვის სამსახურების ახალი ოქრო: მონაცემები და მონაცემთა ნაკრებები.
ანის ამრს ლიბიის სამხედრო ბანაკში "ისლამური სახელმწიფოს" ტერორისტულ დაგეგმვებში ჩართულ პირებთან პირდაპირი კონტაქტი ჰქონდა.
და ის არის ისლამისტურ წრეებში, გერმანიაში ლამპედუსასა და იტალიის გავლით ჩამოვიდა, სადაც ის
უკვე პატიმრობაში იმყოფებოდა, როგორც დამნაშავე.
IS-ის ხალხი ყველგან ეხმარებოდა და უჭერდა მას მხარს.
ეს იყო ქსელი, რომლის გამხელაც ხალხს სურდა.
და, რა თქმა უნდა, ლიბიასთან პირდაპირი კონტაქტი.
და ბერლინის საშობაო ბაზარზე მომხდარი ფატალური ტერორისტული თავდასხმის მალევე, სწორედ ამერიკელებმა დაბომბეს ანის ამრის
ტერორისტული ბანაკები ლიბიაში ხმელთაშუა ზღვიდან გამოსული ავიამზიდის ჯგუფით და 70-ზე მეტი "ისლამური სახელმწიფოს" ტერორისტი მოკლეს.
ასევე განაცხადა პენტაგონის წარმომადგენელმა. და ამ პენტაგონის წარმომადგენელმა ასევე თქვა ის, რაც გერმანულ მედიაში ფაქტობრივად
არასდროს განიხილებოდა, კერძოდ, რომ ეს სამხედრო დარტყმა მიზნად ისახავდა თავდასხმის ორგანიზატორებს — საპასუხო დარტყმას.
და მე ეს ყველაფერი ჩემს წიგნში აღვწერე.
მე შევინახე 600, 700 წყარო, მათ შორის ამერიკული მედია.
რათა იქ ძალიან ნათელი და ცალსახა სურათი გამოჩენილიყო.
და თქვენ ასევე ამბობთ, რომ ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო იყო ჩართული?
დიახ, ასეა. და, რა თქმა უნდა, სრულიად ნათელია, რომ ეს დრონების პროგრამა და პროგრამა — მას ცალკე სახელწოდება აქვს, სამხედრო
ოპერაციის სახელია — ლიბიის ბანაკებში "ისლამური სახელმწიფოს" გასანადგურებლად იყო. და ეს,
უმთავრესად, ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს პროგრამა იყო.
მისტერ შუბერტ, უბრალოდ, რომ ნათლად გვესმოდეს.
ეს ნიშნავს, რომ აშშ-ის ადმინისტრაციამ უსაფრთხოების სამსახურებს დაავალა, საკუთარი სარგებლისთვის
ანის ამრისთვის ხელი არ შეეშალათ. სწორად ვხვდები?
დიახ, რა თქმა უნდა, მეც არ მაქვს ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოსგან მტკიცებულება.
ის დოკუმენტებში არ არის შეტანილი, მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს 20 000 დოკუმენტი, მათ შორის საიდუმლო სამსახურის დოკუმენტები.
მაგრამ ცხადია, რომ ამერიკელებს ის სრულად ჰქონდათ გაკონტროლებული, სრულად აკვირდებოდნენ, GPS-ით.
ასევე მიმდინარეობს მისი ჩატის რეალურ დროში მონიტორინგი ლიბიაში "ისლამური სახელმწიფოს" ლიდერთან, ტერორისტ ლიდერთან, რომელიც
მათ არაბულ ენაზე გამართეს. და მაინც, ის ერთდროულად ითარგმნა.
ეს აჩვენებს, რა დონის თვალთვალს ახორციელებდნენ იქ და რა მაღალი ღირებულების სამიზნეა ის.
და ის დიდი ხნის წინ შეიძლებოდა დაეკავებინათ. მან რამდენიმე დანაშაული ჩაიდინა.
მას ამის გაკეთებაც კი აუკრძალეს, როდესაც გერმანიაში საქმე მისთვის მეტისმეტად დაიძაბა.
ის უცხოეთში გაქცევას ცდილობდა. მას ქვეყნიდან გასვლა აუკრძალეს.
ამის შემდეგ ანის ამრი დაიკითხეს, რომელმაც განაცხადა, რომ მას ახლა დააპატიმრებდნენ დეპორტაციის განსახორციელებლად.
და თქვა მან: "მინდა ახლა ნებაყოფლობით წავიდე".
არ არის საჭირო ჩემი დეპორტაცია. მე მინდა შუა აღმოსავლეთში დავბრუნდე. და ფედერალურმა მთავრობამ ამას ხელი შეუშალა.
ფედერალურმა მთავრობამ უზრუნველყო, რომ თავდასხმის შემდეგ მისი ერთ-ერთი თანამზრახველი მაროკოში ღამითვე გააძევეს.
არსებობს მტკიცებულებები, რომლებიც მიუთითებს, რომ ის მაროკოს სპეცსამსახურების ორმაგი
აგენტი იყო და "ისლამურ სახელმწიფოში" მუშაობდა.
მას ბრალი არ წაუყენეს. ჩემი აზრით, ის სასამართლოს წინაშე უნდა წარედგინა, მაგრამ ამის ნაცვლად ის ფედერალური შინაგან საქმეთა
სამინისტროდან საიდუმლო, ფარული ოპერაციის ფარგლებში გააძევეს.
ქალი, რომელიც ამაზე იყო პასუხისმგებელი, ქალბატონმა მერკელმა ამერიკის ელჩის თანამდებობით
დააჯილდოვა. აი, ასე მაღლა ავიდა ეს მთელი საქმე.
და ჩემთვის სრულიად ნათელია, რომ ამერიკელები, რა თქმა უნდა, და გერმანელები სრულიად ბრმები
არიან, როდესაც საქმე ისლამისტურ ტერორიზმს ეხება.
ისინი ასი პროცენტით არიან ამერიკელებზე დამოკიდებულნი, რომლებიც აქ ყველაფერსა და ყველას უსმენენ.
და როდესაც ამერიკელები ამბობენ: "არ აკავებთ", გერმანიის ხელისუფლება ქუსლებს ერთმანეთს
ურტყამს და ზუსტად იმას აკეთებს, რასაც ეუბნებიან.
დიახ. დიახ, მოდით დავუბრუნდეთ მიმდინარე ვითარებას.
მათ წიგნებს ისეთი სათაურები აქვს, როგორიცაა: "გერმანიის დესტაბილიზაცია", "შიდა და გარე უსაფრთხოების
დაკარგვა" და "მოსალოდნელია სამოქალაქო ომი: აჯანყებებისა და რევოლუციების წინამორბედები გერმანიის ქალაქებში".
ახლა ახალმა ფედერალურმა მთავრობამ მისიად დაისახა წესრიგის აღდგენა და საზღვრებზე კონტროლის აღდგენა.
თქვენი აზრით, შავ-წითელი კოალიცია აქ უკეთესობისკენ ცვლილებას მოიტანს?
სხვათა შორის, 2016 წელს გერმანიის დესტაბილიზაციის შესახებ დავწერე.
იმ დროს, ეს ჯერ კიდევ პანიკის გაჩენად და პოპულიზმად მიიჩნეოდა.
და ახლა ამას ყოველდღე ვხედავთ სიახლეებში, თუმცა ბევრი რამ დამალულია.
მაგრამ ხალხს თავად შეუძლია დაინახოს, თუ რა მოხდა სულ რამდენიმე წელიწადში, როდესაც ისინი თავიანთი ქალაქების ცენტრებში დადიან.
და სწორედ ამიტომ ეს წიგნი იყო, სამწუხაროდ, სამწუხაროდ, ყველაფერი ახდა.
და ეს იყო ჩემი მოტივაცია, რომ გამეგრძელებინა და ხალხი გამეღვიძებინა.
და კითხვის მეორე ნაწილს, წითელი-მწვანე, სინამდვილეში წითელი-მწვანე, ვიტყოდი წითელი-შავი.
დიახ, ენაზე წამოცდენა სინამდვილეში პროგრამის ნაწილია, რადგან ეს წითელი-მწვანეს მსგავსია.
წითელ-შავი, არსებითად, აგრძელებს იქიდან, სადაც ტრაფიკის შუქნიშნის კოალიციამ შეწყვიტა.
ეს სასაზღვრო კონტროლი ფარსია და რეალურ ღირებულებას არ წარმოადგენს.
დეპორტაცია არ ხდება თანმიმდევრულად, არც დამნაშავეების, არც ისლამისტების მიმართ.
და ეს საერთოდ არ იცვლება. მიგრაციის პოლიტიკაში ცვლილება არ არის.
მთავარი მედიის თანახმად, მიგრაციის შემობრუნება მხოლოდ იმისთვის არსებობს, რომ მოსახლეობა
დაამშვიდოს და მათ ალტერნატიულ პარტიას ხმა არ მისცენ.
და სამწუხაროდ, ამ მთავრობის არჩევის შემთხვევაში არაფერი უკეთესობისკენ არ შეიცვლება.
და ეს ნიშნავს, რომ პოლიტიკოსებს სინამდვილეში არ სურთ მდგომარეობის გამოსწორება. ხომ არ დგანან ამის უკან პროფიტერები?
ლობი, რომელიც უხილავია, რომელიც ამ პარტიული სპექტრის მიღმა მოქმედებს?
ბევრი სარგებლობს ამით. მასობრივი მიგრაცია უზარმაზარ ბიზნეს მოდელად იქცა.
უბრალოდ შეხედეთ ამ საშინელ ქირებს, რომლებსაც ასევე იღებენ სოციალური დახმარების ორგანიზაციები, წითელი ჯვარი, კარიტასი,
SPD-ისთან დაკავშირებული AWO და მუშათა კეთილდღეობის ასოციაცია.
უძრავი ქონების მეწარმეები, დიდი ამერიკული ბანკები, Western Union, რომლებიც მილიარდებს შოულობენ გერმანიიდან და დასავლეთ ევროპიდან
მათ მშობლიურ ქვეყნებში გადარიცხული ფულით, რომლის ნაწილი სოციალური უზრუნველყოფის ფონდებიდან, ნაწილი კი — დანაშაულის შედეგად
არის მიღებული, სადაც მოგება შემდეგ კიდევ უფრო იზრდება მაღალი საკომისიოებისა და არახელსაყრელი გაცვლითი კურსის გამო.
დამატებით, რა თქმა უნდა, ყველა ეს არასამთავრობო ორგანიზაციის კომპლექსი, რომლებიც ახლა პირდაპირ მთავრობის
მიერ, ანუ არასამთავრობო ორგანიზაციების მიერ ფინანსდებიან.
ეს უზარმაზარი ბიზნეს მოდელია. და ესეც ერთ-ერთი მიზეზია, რის გამოც ბევრ, ბევრ ადამიანს არ სურს, რომ რაიმე შეიცვალოს.
დიახ. ეს იმას ნიშნავს, რომ პოლიტიკოსებს სინამდვილეში არ აინტერესებთ ვითარების შეცვლა.
თქვენი შოუ-ღონისძიებაა, ამბობენ.
არსებობენ მრავალი მოთამაშე, რომლებიც კულისებს მიღმა იღებენ სარგებელს, მაგალითად, ბანკები და ყველა ის
კონგლომერატი, რომლებიც ახსენეთ, არასამთავრობო ორგანიზაციები.
მეორე მხრივ, ხედავთ, რომ თავად მიგრანტები, რაღაცნაირად, იმ ადამიანების მსხვერპლნი ან
პიონები არიან, რომლებიც კულისებში იხეირებენ.
მათი ქვეყნები, როგორიცაა სირია, ავღანეთი, ერაყი და ლიბია, დემოკრატიის სახელით დაბომბეს.
შემდეგ ისინი აქ ცრუ საბაბით მოდიან, ალბათ ინტეგრაცია სურთ.
სხვები ომების გამო ბუნებრივად ტრავმირებულები არიან.
ეს თესავს სიძულვილს და ქმნის ნაყოფიერ ნიადაგს იმისთვის, რომ ადამიანები რადიკალიზდნენ.
და მეორე მხრივ, გერმანიაში სულ უფრო და უფრო მეტი "უშვებელი ზონაა", სადაც პოლიციაც კი არ ბედავს შესვლას.
და შემდეგ ამბობენ, რომ პრობლემის გადასაჭრელად დანებს აკრძალავენ ან მოქალაქეებზე თვალთვალს
გააძლიერებენ. მაგრამ ეს პრობლემას სულაც არ აგვარებს.
გაქვთ შთაბეჭდილება, რომ აქ რაიმე დაგეგმილი მიზნისკენ ისწრაფვიან?
მაღალი ხარისხის მასონობის დევიზია: წესრიგი ქაოსიდან.
ეს ნიშნავს, რომ მოსახლეობა სტრესულ მდგომარეობაში ინახება, სანამ ის ძლიერ ლიდერობას არ მოითხოვს და არ
მიიღებს ისეთ გადაწყვეტილებებს, რომლებიც მანამდე წარმოუდგენელი იქნებოდა. მართლაც ასეა?
დიახ, პრობლემა ისაა, რომ სინამდვილეში ქაოსი გვაქვს.
ჩვენ ბევრი ყურადღების გადასატანი დებატები გვაქვს, რომლებიც რეალური პრობლემებისგან გვაცდუნებს,
ზუსტად ისე, როგორც ეს დანების აკრძალვის ზონაა.
პრობლემა დანები კი არა, დანით თავდამსხმელებია. სწორედ ამიტომ არის ეს ყურადღების გადასატანი დებატები.
ცოტა ხნის წინ, ვიღაცამ ვიღაცას ხერხით დაჭრა.
მაშინ მალე ჯაჭვურხერხზე თავისუფალი ზონების შემოღებაც მოგვიწევს.
და, მართლაც, ფაქტია, რომ ეს პირობები, რომლებიც თავად პოლიტიკოსებმა შექმნეს, ახლა გამოიყენება
სულ უფრო მკაცრი უსაფრთხოების კანონების გასატანად.
მონაცემთა შენახვა, მობილური ტელეფონების თვალთვალი, სოციალურ ქსელებში კიდევ უფრო მეტი
ცენზურა, მოსაზრებებზე კიდევ უფრო მეტი კონტროლი.
და ეს ზომები მიმართული არ არის დამნაშავეების ან საშიში პირების წინააღმდეგ, არამედ მოქალაქეებისა და მედიის,
მაგალითად, Compaq-ის, წინააღმდეგ, რომლებმაც ეს პირობები დაგმეს.
და ეს აჩვენებს, რომ ეს შემთხვევით არ ხდება, არამედ რომ ეს არის გეგმა, რომელიც ხორციელდება.
და საკუთარი ქვეყნის საზიანოდ, საკუთარ ქვეყანაში მოსახლეობის საზიანოდ.
და სწორედ ეს არის იმ სიტუაციის გამანადგურებელი მხარე, რომელშიც ჩვენ, ფაქტობრივად, 2015 წლიდან ვიმყოფებით,
რომელიც ყოველწლიურად უარესდება და კულმინაციას აღწევს.
დიახ, თუ თქვენ იტყვით, რომ ეს განზრახ კეთდება, საბოლოო შედეგი დესტაბილიზებული გერმანია იქნება.
ამით პოლიტიკა სარგებელს იღებს? ანუ, ის სულ უფრო მართვაუწევადი ხდება.
ახლა ხომ გესმით, რომ ბუნდესტაგის გარშემო დიდ ღობეებს აგებენ და ასე შემდეგ, სულ უფრო და უფრო თავს იფარავენ.
ერთ მომენტში ეს ამ ჯენტლმენებისა და ლედიებისთვის სახიფათო გახდება.
ისინი კარგად არიან დაცულნი. მათ აქვთ ბრონირებული ოფიციალური ლიმუზინები და BKA-ს შეიარაღებული დაცვა.
ისინი ვეღარ უბრუნდებიან ჩვეულ ცხოვრებას, მარტო საყიდლებზე ვეღარ დადიან.
ეს ნიშნავს, რომ ისინი ამას ვერც კი ამჩნევენ. ეს დახურული ბუშტია.
ახლა კი რაიხსტაგზე AHA-ს თხრილს ამართებენ. ასე ჰქვია.
ასე რომ, ერთგვარი ტანკსაწინააღმდეგო ბარიერი, რომელიც მანქანით იქ ჩასვლას გიკრძალავთ.
სინამდვილეში, ისინი სულ უფრო მეტად იზოლირდებიან და ახლა სამთავრობო უბანი კიდევ უფრო ფართოვდება, მიუხედავად
იმისა, რომ მილიარდები არ არის, მხოლოდ მილიარდობით ვალია.
ახლა კანცელარია კვლავ ფართოვდება თითქმის ერთი მილიარდი ევროს ღირებულებით, მიუხედავად იმისა, რომ ის
უკვე მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი სამთავრობო შტაბ-ბინაა.
ასე რომ, ეს ნამდვილად პოლიტიკაა საკუთარი ქვეყნისა და საკუთარი მოსახლეობის წინააღმდეგ.
თქვენს ბოლო წიგნს მსგავსი სათაური აქვს, "საიდუმლო ომი გერმანიის წინააღმდეგ".
და ქვესათაურია? ქვეყანა გლობალური ელიტების სამიზნეში.
ვინ იბრძვის აქ? და რომელ ელიტებზეა საუბარი?
და რა საშუალებებით იწარმოება ეს ომი?
დიახ, ეს არ არის უბრალოდ ომი, როგორიც აქამდე წარმოგვედგინა.
ა მხარე ბ მხარეს ებრძვის, მაგრამ ჩვენ მრავალფრონტიანი ომი გვაქვს.
ამერიკელებს თუ შეხედავთ, გერმანიასთან ეკონომიკურ ომში ვართ.
შემდეგ არის ჯო ბაიდენი, რომელიც, როგორც ამერიკის გამომძიებელი ლეგენდის, საიმონ ჰერშელის, თქმით, სრულიად ვეთანხმები, ამბობს, რომ
ჯო ბაიდენის ადმინისტრაციამ "ჩრდილოეთის ნაკადი 2" ააფეთქა, რადგან უნდოდათ, ჩვენ რუსეთისგან
და მისი იაფი რუსული გაზისგან გაგვემიჯნებინენ.
ახლა ამერიკიდან ბინძარ, ძვირადღირებულ სითხეფიზირებულ ბუნებრივ აირს ვყიდულობთ.
ეს ასევე ომია გერმანიის წინააღმდეგ, მისი ენერგომომარაგებისა და მისი ეკონომიკის წინააღმდეგ.
ჩვენ გვყავს ისეთი ფინანსური კომპანია, როგორიცაა BlackRock, რომელიც ასევე ავრცელებდა ამ კლიმატურ იდეოლოგიას, სანამ ახლახან
მასთან დისტანცირებას მოახდენდა. ეს ასევე ბიზნეს მოდელი იყო.
სწორედ ამავე მსხვილ ჰეჯ-ფონდებს, ნაწილობრივ, დააფინანსეს კლიმატური არასამთავრობო ორგანიზაციები, რათა მათ ზეწოლა მოახდინონ
პოლიტიკოსებზე, რომ ქარხნები ახალ მანქანებზე გადააწყობინონ, რომლებშიც ფინანსურმა ინდუსტრიამ უკვე ჩადო ინვესტიცია.
ეს არის უზარმაზარი, მასშტაბური გადაანაწილების მანქანა, ისევე, როგორც კორონავირუსის შემთხვევაში, სადაც ასევე დიდი
თანხა იყო ჩართული, საიდანაც ფული დაბალი ფენის მოქალაქეებს წაართვეს და შემდეგ ფარმაცევტულ ინდუსტრიას დაურიგეს.
და ჩვენ ამას ნამდვილად ვხედავთ ყველა სფეროში, რის გამოც წიგნის სათაური შეიქმნა.
დიახ, მას ასევე ჰიბრიდულ ომს უწოდებენ, ანუ ომს, რომელიც ტრადიციული იარაღით არ იწარმოება.
თქვენი აზრით, რა მიზნები დგას ამის უკან, გარდა იმისა, რომ ცალკეული მოთამაშეები თავს იწუნებენ?
დიახ, ეს ძალიან ძლიერი მოტივია. მოგება, მილიარდობით მოგება, ძალაუფლება და გავლენა, რა თქმა უნდა, ასევე იმუნიტეტი,
რათა ადამიანი დაცული იყოს სისხლისსამართლებრივი დევნისგან.
ეს გერმანიაშიც ძალიან შესამჩნევია.
სხვა ევროპულ ქვეყნებში, ამერიკაში, ასევე არიან პოლიტიკოსები, რომლებიც კორუფციისა და თაღლითობისთვის სასჯელს
იხდიან, ზოგიერთ მათგანს კი ეს რამდენიმე წელს გრძელდება.
გერმანიაში არცერთი მაღალი რანგის პოლიტიკოსი სასამართლო პროცესის დაწყებამდე პატიმრობაში არ იმყოფება.
იმ ჰაბეკის შემთხვევაშიც კი, სადაც საზოგადოებრივმა პროკურატურამ, რომელიც პოლიტიკური დირექტივებითაა შეზღუდული, გაბედა და
გამოუძიათ ლესე-მაჟესტეს მუხლის დარღვევისთვის, მუხლისა, რომელიც თავად ასობითჯერ აქვს მოქალაქეების წინააღმდეგ გამოყენებული.
შემდეგ კი ბუნდესტაგში ძველმა პარტიებმა ეს ჩაშალეს, რაც ასევე აბსურდია: ისინი საკუთარ პოლიტიკოსებს ზედმეტად მწირი
დევნისგან იცავენ, მაშინ როცა ოპოზიციონერი პოლიტიკოსების მიმართ ხელის აღმართვასა და სახლების ჩხრეკის დაწყებას არც კი ბედავენ.
დიახ, და მაინც ამბობთ, რომ საბოლოო ჯამში ჩვენს თვალწინ პოლიტიკური თეატრი იმართება, რაც ყურადღების გადატანის ნაწილიცაა.
უბრალოდ ვფიქრობ, მნიშვნელოვანია, ამაზე ფოკუსი არ დავკარგოთ, სწორედ ამიტომ ვიკითხე ფონად არსებული ელიტების
შესახებ, რადგან, რომელ საკითხსაც არ უნდა გადავხედოთ, ყოველთვის ერთი და იგივე ხალხი მართავს სიტუაციას.
დიახ, საბოლოოდ მაინც იმავე სიმებს უკრავ.
ასე რომ, არსებობს პოლიტიკურ-სამხედრო კომპლექსი, როგორც უკრაინის შემთხვევაში, და ახლა უკვე ირანზე ამერიკული თავდასხმის
შემთხვევაშიც, რომელიც მათ მაინც გაატარეს, მიუხედავად იმისა, რომ დონალდ ტრამპმა არჩევნებამდე სრულიად სხვა რამე დაჰპირდა.
თქვენ ხედავთ, რა თქმა უნდა, ამას ახლა ნატოს, ევროკავშირისა და გერმანიის უზარმაზარ რეარმირებაში.
ამის დანახვა ფარმაცევტულ სექტორშია შესაძლებელი კორონავირუსის მაგალითზე, სადაც ვიმედოვნებთ, რომ
ბობი კენედი ამერიკაში კიდევ უფრო მეტად გააქტიურდება.
არ მგონია, რომ ეს ნამდვილად ჯერ დაწყებული იყოს. ბევრს უფრო მეტს ელოდა.
და დიახ, ეს არის არასდროს დასრულებული ბრძოლა კეთილსა და ბოროტს შორის, თუ ასე გინდათ რომ ეწოდოს.
თქვენ თქვით, რომ ტრამპმა დაგვარწმუნა, თითქოს სხვა რამეს გვპირდებოდა, ვიდრე იმას, რასაც ის სინამდვილეში ახორციელებს.
ეს განსაკუთრებით ნათლად ჩანს ფრიდრიხ მერცის მაგალითზე.
ექვს თვეზე ნაკლებ დროში ყველაზე მნიშვნელოვანი საარჩევნო დაპირებებიც კი არ შესრულებულა.
თქვენი აზრით, რამდენ ხანს შეეგუება მოსახლეობა ამას და დაუშვებს, რომ ცხვირში უტარონ, როგორც ჩვენი მხრიდან, ისე ოკეანის გადაღმა?
ასე რომ, ჩემთვის ფრიდრიხ მერცი მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ყველაზე დიდი საარჩევნო თაღლითია.
და მგონი, ახლა ვალის შეწყვეტის 54-ე თუ 55-ე დღეს ვართ, სადაც ის იტყუებოდა.
ახლა კი გაირკვა, რომ არჩევნებამდეც კი, მან უდო დი ფაბიოს დაუკვეთა ანგარიში, თუ არ მეშლება, 9,500 ევროდ, რომელიც მისთვის უნდა
მოემზადებინა, ეს "ვალიანობის მუხლი" ძველ ბუნდესტაგში, სადაც "მწვანეებს" ჯერ კიდევ უფრო მეტი ხმა ჰქონდათ, ვიდრე
AfD-ს, რათა ყველაფერი წინასწარ მომზადებულიყო მის გასატანად.
და შემდეგ გერმანულ მოსახლეობას აცნობეს, რომ ეს მოხდა ზელენსკის მონაწილეობით თეთრ სახლში აგორებულ სკანდალთან დაკავშირებით.
ყველაფერი ეს არჩევნებამდე იყო გადაწყვეტილი, ასე რომ, ეს იყო მასშტაბური საარჩევნო თაღლითობა.
და გერმანიაში ფუნქციონირებადი მედია რომ გვქონდეს, ყოველდღიური საინფორმაციო გამოშვება უნდა იყოს, სანამ ფრიდრიხ მერცი გადადგება.
და ეს გვიჩვენებს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენ ნამდვილად გვაქვს პოლიტიკური პრობლემა, უდიდესი პრობლემა, რა თქმა უნდა,
მედიის პრობლემაა — ARD-ის, ZDF-ის, ძირითადი მედიის, Spiegel-ისა და Axel Springer Verlag-ის მედია ძალა.
ისინი გადაწყვეტენ, რომ ამ სკანდალს სკანდალად არ ვაქცევთ.
ამის ნაცვლად, ისინი კიდევ ერთ ანტი-AfD სათაურს იგონებენ, ან ალტერნატიული მედია როგორღაც პოულობს სხვა
სათაურს, რომლითაც სკანდალს ატეხს და ყურადღებას გადაიტანს. და ეს არის მთავარი პრობლემა.
და მჯერა, რომ სწორედ ამიტომ არ არის მოსახლეობა ჯერ ქუჩებში, რადგან ეს მედიის ძალაუფლება უბრალოდ ჯერ კიდევ ძალიან ძლიერია.
დიახ, სწორედ ასეა, ეს სკანდალები ერთმანეთს ზედიზედ მოჰყვებიან.
ეს არის ტაქტიკა, რომელიც განუწყვეტლივ გამოიყენება.
ეს არის დაყოფისა და მმართველობის ტიპური ტაქტიკა, როდესაც ერთმანეთის წინააღმდეგ აყენებენ ისეთ ჯგუფებს,
როგორებიცაა ვაქცინირებულები და არავაქცინირებულები, და ადგილობრივებს — მიგრანტების წინააღმდეგ.
მაგრამ ჩვენ არ გვიწევს ამ ხაფანგში ჩავარდნა.
ბატონო შუბერტ, ძალიან მადლობელი ვარ, რომ დღეს ჩვენთან გააზიარეთ ეს დამაბნეველი მოვლენები, გვიჩვენეთ კულისებს
მიღმა არსებული თოჯინების მმართველები და მათზე შუქი მოასხით.
მოდით, ძვირფასო მაყურებლებო, გავავრცელოთ ინფორმაცია ამ მნიშვნელოვანი კავშირების შესახებ, რათა პრობლემას
სათავეშივე მივხედოთ და ინფორმირებულმა საზოგადოებამ პასუხი მოსთხოვოს ხელისუფლებაში მყოფთ. ბატონო შუბერტ, გმადლობთ ძალიან.
სიამოვნებით, და გმადლობთ მოწვევისთვის.