Z przyjemnością witamy Stefana Schuberta w naszym dzisiejszym wywiadzie.
Pan Schubert jest byłym funkcjonariuszem policji, dziennikarzem i uznanym ekspertem ds. bezpieczeństwa oraz
autorem wielu książek, w tym kilku bestsellerów, takich jak książka: Tajna wojna przeciwko Niemcom.
Jego książki opierają się na jego wcześniejszej pracy jako funkcjonariusza policji i dotyczą głównie tematów
bezpieczeństwa wewnętrznego, przestępczości i migracji.
Panie Schubercie, to pierwszy wywiad z Panem w Kla.TV.
Czy chciałby Pan na początku przedstawić się naszym widzom i powiedzieć nam coś o swoim pochodzeniu?
Tak, na razie życzę miłego popołudnia. Dziękuję bardzo za zaproszenie.
Tak, większość już powiedział Pan, jest Pan byłym policjantem.
Zawsze musiałem opowiadać historie na przyjęciach, uroczystościach rodzinnych, z przyjaciółmi, a potem ludzie
powiedzieli, że musisz to zapisać i tak naprawdę zacząłem pisać.
Teraz jest dwanaście książek, myślę, że cztery lub pięć bestsellerów Spiegla.
Teraz, zanim bestsellery Spiegla zostały zmanipulowane w taki sposób, że ktoś , powiedzmy, wolnych mediów nie zdołał już dostać
się na listę bestsellerów, to jest inna kwestia, a ja również zbudowałem kanał YouTube w ciągu ośmiu miesięcy,
myślę, że Schubert's Lagemeldung, gdzie jestem tam codziennie.
Byłbym zachwycony, gdyby każdy wpadł, zostawił subskrypcję i napisał coś w komentarzach, a ostatecznie regularnie udzielam
również wywiadów dla innych formatów medialnych, w zależności od tego, co się dzieje, a niestety
obecnie dzieje się wiele, trzeba to powiedzieć.
Wciąż krążą plotki, że ma Pan dobre kontakty z organami bezpieczeństwa, policją i tajnymi służbami.
Jak to się stało? Normalnie takie kręgi są niedostępne.
Cóż, oczywiście sam się stamtąd wywodziłem, brałem udział w szkoleniach i pracowałem w różnych departamentach, różnych
urzędach, a ludzie, z którymi zaczynałem, również awansowali, zrobili karierę i jest też tak, że wiele
osób skontaktowało się ze mną po pierwszych książkach.
Nawiązałem wtedy nowe kontakty, znalazłem też dokumenty w skrzynce na listy i tak dalej.
Wieść o tym rozeszła się w organach bezpieczeństwa i jestem całkiem dobrze poinformowany.
Tak, oznacza to, że ma Pan rozległą sieć, dzięki czemu może Pan również uzyskać dostęp do
informacji, których inaczej nie byłby Pan w stanie uzyskać.
Rzeczywiście, tak, ale obecnie istnieje tak duża presja na władze i poszczególnych
funkcjonariuszy policji, aby ujawniać nadużycia.
Dlatego też coraz trudniej jest się spotkać.
Nie jest to już możliwe na telefonie i od jakiegoś czasu nie jest.
Dlatego osoby z zewnątrz nawet nie zdają sobie sprawy z tego, jakie naciski są wywierane na władze, aby trzymały gębę na kłódkę
w sprawie niepowodzeń i wspierały tuszowanie sprawy przez swoich politycznych
przełożonych. Tak więc dzieje się dużo, bardzo dużo.
Tak, więc zaczynamy od tematu tuszowania.
W 2016 r. Anis Amri zaatakował ciężarówką tłum na jarmarku bożonarodzeniowym w Berlinie.
Pierwszy poważny islamski atak terrorystyczny w Niemczech w ostatnim czasie.
Napisał Pan książkę Anis Amri i Rząd federalny.
I tam pisze Pan, powołując się na swoje badania i akta, że władze bezpieczeństwa dobrze wiedziały o Anisie Amri.
Atak miał miejsce pod czujnym okiem wielu władz.
Twierdzi Pan, że sprawcy dano wolną rękę pomimo wielu wcześniejszych wyroków skazujących, a nawet pozwolono mu uciec.
A potem wszystko zostało zatuszowane. To bardzo poważne oskarżenia.
W końcu oznacza to, że Niemiecki Rząd świadomie zaakceptował śmierć dwunastu osób i zranienie 70 innych.
Jakie ma Pan dowody na te poważne zarzuty?
Tak, to naprawdę bardzo poważne oskarżenia.
Otrzymałem 20 000 dokumentów od wszystkich władz.
Udało mi się również porozmawiać ze śledczym ds. terroryzmu, który był w to bezpośrednio
zaangażowany i który zwrócił moją uwagę właśnie na to.
Powiedział, że próbujemy aresztować Anisa Amriego od półtora roku? Nie możemy uzyskać nakazu aresztowania.
Rozmawialiśmy w cztery oczy z przełożonymi, którzy mówili, żeby zostawić tego człowieka w spokoju, pomimo poważnych przestępstw
kryminalnych, pomimo dźgnięć w środowisku narkotykowym, pomimo bezpośrednich kontaktów z IS,
które było bardzo, bardzo aktywne w tamtym czasie.
Grupa, z którą współpracował Anis Amri, nie jest samotnym przestępcą, ale miała dużą sieć IS w
Niemczech, do której należał na przykład Abu Wallah.
Obecnie znajduje się w sądzie i chce zapobiec deportacji.
I to był powód, moja teza, że tajne służby, od Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji po CIA, zrobiły wszystko, co w
ich mocy, aby uniemożliwić policji wykonywanie ich pracy.
Aresztowanie tego niebezpiecznego człowieka, o którym wszyscy wiedzieli, że nie jest kwestią tego, czy, ale kiedy dokona ataku
terrorystycznego, w celu dotarcia do ludzi, którzy za nim stoją, ponieważ jego telefon był również na
podsłuchu, nakaz satelitarny do obozów IS w Libii.
I to jest dokładnie to, co Amerykanie zrobili z lodowatą precyzją.
I tak właśnie doszło do ataku na Breitscheidplatz.
I dlaczego służby wywiadowcze były zainteresowane wypuszczeniem Anisa Amriego?
Po pierwsze, oczywiście, nowe złoto służb specjalnych, dane, zbiory danych.
Anis Amri miał bezpośredni kontakt z planistami terroru IS w libijskim obozie wojskowym.
Przybył do Niemiec przez Lampedusę, przez Włochy, gdzie był już w więzieniu jako przestępca na islamskiej scenie.
Ludzie IS pomagali mu i wspierali go wszędzie.
To była sieć, którą chcieli odkryć.
I oczywiście bezpośredni kontakt z Libią.
Krótko po katastrofalnym ataku terrorystycznym na berliński jarmark bożonarodzeniowy, Amerykanie zbombardowali obozy
terrorystyczne Anisa Amriego w Libii za pomocą konwoju lotniskowców z Morza
Śródziemnego i zabili ponad 70 terrorystów z IS.
I Rzecznik Pentagonu powiedział również, co nigdy nie było szeroko omawiane w niemieckich mediach, że to uderzenie wojskowe było
wymierzone w tych, którzy stali za atakiem, uderzeniem odwetowym.
Udokumentowałem to wszystko w mojej książce.
Mam 600-700 źródeł, w tym amerykańskie media.
Innymi słowy, wyłonił się bardzo wszechstronny i jasny obraz.
Twierdzi Pan też, że CIA było w to zamieszane?
Tak. I oczywiście jasne jest, że ten program dronów i program, istnieje specjalna nazwa programu, nazwa operacji
wojskowej, mająca na celu wyeliminowanie IS w libijskich obozach. Był to w dużej mierze program CIA.
Panie Schubercie, żebyśmy mieli jasność.
Oznacza to, że administracja USA poinstruowała władze bezpieczeństwa, aby nie niepokoiły Anisa
Amriego z własnego interesu. Czy dobrze to rozumiem?
Tak, oczywiście nie mam też dymiącego rewolweru CIA.
Nie ma go w dokumentach, chociaż jest ich 20 000, w tym dokumenty Służb Specjalnych.
Ale jasne jest, że Amerykanie całkowicie go podkablowali, mają go pod całkowitą obserwacją, rozkaz GPS.
Istnieje również monitoring w czasie rzeczywistym jego czatu z przywódcą IS w Libii, z przywódcą terrorystów, który prowadzili
w języku arabskim. A jednak był on tłumaczony symultanicznie.
Można zobaczyć, jaki poziom monitorowania został tam zastosowany, jak wysokiej jakości jest to cel.
Mógł zostać aresztowany już dawno temu. W końcu popełnił kilka przestępstw.
Uniemożliwiono mu to nawet, gdy w Niemczech zrobiło się dla niego zbyt gorąco.
Chciał uciec za granicę. Uniemożliwiono mu opuszczenie kraju.
Anis Amri został następnie przesłuchany i powiedziano mu, że zostanie teraz aresztowany w celu przeprowadzenia deportacji.
Powiedział, że chcę odejść dobrowolnie.
Nie musicie mnie deportować. Chcę wrócić na Bliski Wschód. A Niemiecki Rząd mi to uniemożliwił.
Niemiecki Rząd upewnił się, że jeden z jego wspólników został deportowany do Maroka w ciągu jednej nocy po ataku.
Wiele wskazuje na to, że był podwójnym agentem marokańskich służb specjalnych i pracował dla IS.
Nie postawiono mu żadnych zarzutów. Moim zdaniem powinien zostać postawiony przed sądem, ale został wydalony przez Federalne
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w ramach tajnej operacji.
Odpowiedzialna za to kobieta została nagrodzona przez Merkel stanowiskiem ambasadora w
Ameryce. Tak wysoko zaszła ta cała sprawa.
I dla mnie jest całkiem jasne, że Amerykanie, oczywiście, Niemcy są absolutnie ślepi, jeśli chodzi o islamski terroryzm.
Są w 100 procentach zależni od Amerykanów, którzy podsłuchują wszystko i wszystkich.
A jeśli Amerykanie powiedzą, że go nie aresztują, to Niemieckie Władze wezmą się w garść i
zrobią dokładnie to, czego się od nich żąda.
Tak, wróćmy do obecnej sytuacji.
Pana książki noszą takie tytuły jak Destabilizacja Niemiec, utrata bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego czy Nadchodzi wojna
domowa, zwiastuny powstań i rewolucji w niemieckich miastach.
Teraz nowy Rząd Federalny podjął się przywrócenia porządku i odzyskania kontroli nad granicami.
Czy uważa Pan, że pod Rządami Czarno-Czerwonej Koalicji nastąpi zmiana na lepsze?
Nawiasem mówiąc, pisałem o destabilizacji Niemiec w 2016 roku.
W tamtym czasie mówiono, że jest alarmistyczny i populistyczny.
A teraz widzimy to każdego dnia w wiadomościach, mimo że wiadomości wiele ukrywają.
Ale ludzie mogą sami zobaczyć, spacerując po centrach swoich miast, co wydarzyło się w ciągu zaledwie kilku lat.
I dlatego w tej książce niestety wszystko się wydarzyło.
To była też moja motywacja, by kontynuować, by obudzić ludzi.
I druga część pytania, czerwono-zielony, a właściwie czerwono-zielony mówię, czerwono-czarny.
Tak, przejęzyczenie jest faktycznie częścią programu, ponieważ jest jak czerwono-zielony.
Czerwono-Czarna Koalicja tak naprawdę zaczyna tam, gdzie skończył Rząd Sygnalizacji Świetlnej.
Te kontrole graniczne są wydarzeniem pokazowym, które nie ma żadnej realnej wartości.
Nie ma konsekwentnej deportacji, nawet przestępców, nawet islamistów.
I to się w ogóle nie zmienia. Nie ma zwrotu w migracji.
Według mediów głównego nurtu zwrot migracyjny istnieje tylko po to, aby uspokoić
ludność, aby nie głosowała na alternatywną partię.
I niestety, nic się nie zmieni na lepsze pod rządami tego rządu.
A to oznacza, że politycy tak naprawdę nie chcą zaradzić tej sytuacji. Czy w tle są spekulanci?
Lobby, które jest niewidoczne, które działa poza tym spektrum partyjnym?
Wiele osób czerpie z tego korzyści. Masowa migracja stała się ogromnym modelem biznesowym.
Wystarczy spojrzeć na te horrendalne czynsze, które są również pobierane przez organizacje społeczne, Czerwony Krzyż, Caritas,
AWO z SPD. blisko Stowarzyszenia Opieki Społecznej Pracowników.
Przedsiębiorcy działający na rynku nieruchomości, duże amerykańskie banki, Western Union, które zarabiają miliardy na
pieniądzach transferowanych z Niemiec i Europy Zachodniej, częściowo z urzędów skarbowych, częściowo z
przestępstw, z krajów macierzystych, gdzie są następnie wzmacniane wysokimi opłatami i niskimi kursami wymiany, zyski.
Plus, oczywiście, wszystkie te kompleksy organizacji pozarządowych, które są teraz opłacane
bezpośrednio przez Rząd, tj. organizacje pozarządowe.
Jest to więc ogromny model biznesowy. Jest to również jeden z powodów, dla których wiele, wiele osób
jest zainteresowanych faktem, że nic się nie zmienia.
Tak, to oznacza, że politycy nie są tak naprawdę zainteresowani zmianą sytuacji.
Mówią, że jest wydarzenie pokazowe.
Jest wielu graczy, którzy zarabiają pieniądze w tle, takich jak banki i wszystkie te konglomeraty,
o których wspomniał Pan, organizacje pozarządowe.
Z drugiej strony widać, że sami migranci są w jakiś sposób ofiarami lub pionkami spekulantów w tle.
Ich kraje, takie jak Syria, Afganistan, Irak i Libia, zostały zbombardowane w imię demokracji.
Następnie przyjeżdżają tutaj pod fałszywymi obietnicami, być może chcąc się zintegrować.
Inni są naturalnie straumatyzowani przez wojny.
To sieje nienawiść, która stanowi podstawę do radykalizacji ludzi.
Z drugiej strony, w Niemczech jest coraz więcej stref zakazanych, gdzie nawet policja nie ma odwagi się pokazać.
I wtedy mówi się, że tak, teraz wprowadzamy zakazy posiadania noży albo jeszcze bardziej inwigilujemy
obywateli, jako rozwiązanie. To jednak nie rozwiązuje problemu.
Czy ma Pan wrażenie, że jest tu jakaś agenda?
Motto Masonerii Wysokiego Stopnia brzmi: porządek z chaosu.
Oznacza to angażowanie ludności w trudności, dopóki nie zaczną wołać o silną rękę i zaakceptują rozwiązania, które wcześniej
byłyby nie do pomyślenia. Czy tak jest w tym przypadku?
Tak, problem polega na tym, że naprawdę mamy chaos.
Mamy wiele debat odwracających uwagę od prawdziwych problemów, tak jak ta strefa zakazu noszenia noży.
To nie noże są problemem, to nożownicy są problemem. Dlatego jest to debata dywersyjna.
Ktoś niedawno zranił kogoś piłą łańcuchową.
W takim razie powinniśmy wkrótce wprowadzić strefy zakazu używania pił łańcuchowych.
I rzeczywiście jest tak, że te warunki, które sami politycy spowodowali, są obecnie wykorzystywane do forsowania
coraz bardziej rygorystycznych przepisów bezpieczeństwa.
Zatrzymywanie danych, inwigilacja telefonów komórkowych, jeszcze większa cenzura w sieciach
społecznościowych, jeszcze większa kontrola opinii.
I nie są one skierowane przeciwko przestępcom czy niebezpiecznym jednostkom, ale przeciwko obywatelom i mediom,
takim jak na przykład Compaq, które potępiły te warunki.
To pokazuje, że nie dzieje się to przypadkowo, ale że jest to plan, że jest to program, który jest opracowywany.
I ze szkodą dla ich własnego kraju, ze szkodą dla ludności w ich własnym kraju.
I to jest właśnie druzgocąca rzecz w sytuacji, z którą mamy do czynienia od 2015 roku i
która z roku na rok staje się coraz gorsza.
Tak, jeśli powie Pan, że to celowe, to w końcu dojdzie do destabilizacji Niemiec.
Czy polityka może coś na tym zyskać? To znaczy, staje się coraz bardziej nie do rządzenia.
Teraz słyszy się o tym, że budują wielkie ogrodzenia wokół Bundestagu i tak dalej, coraz bardziej się osłaniając.
W pewnym momencie staje się to niebezpieczne dla tych mężczyzn i kobiet.
Cóż, są dobrze chronieni. Mają opancerzone limuzyny służbowe, uzbrojoną ochronę BKA.
Nie prowadzą już normalnego życia, nie chodzą na zakupy.
Oznacza to, że nawet nie zdają sobie z tego sprawy. To zamknięta bańka.
I teraz nad Reichstagiem budowany jest AHA-fosa. Tak się to nazywa.
Innymi słowy, rodzaj opancerzonej bariery, aby nie można było tam wjechać samochodem.
W rzeczywistości nadal się bunkrują, a teraz Dzielnica Rządowa jest jeszcze bardziej
rozbudowywana, mimo że nie ma miliardów i są miliardy długów.
Teraz Urząd Kanclerski jest ponownie powiększany za prawie miliard euro, choć już teraz jest
jedną z największych siedzib Rządu na świecie.
Jest to więc polityka wymierzona we własny kraj i własnych obywateli.
Pana ostatnia książka ma podobny tytuł - Tajna wojna przeciwko Niemcom.
A podtytuł brzmi? Kraj na celowniku Globalnych Elit.
Kto tu prowadzi wojnę? I o jakie elity tu chodzi?
Za pomocą jakich środków prowadzona jest ta wojna?
Tak, to nie jest zwykła wojna, jak sobie wcześniej wyobrażaliśmy.
Partia A walczy z partią B, ale mamy wojnę na wielu frontach.
Mamy wojnę gospodarczą z Niemcami, jeśli spojrzeć na Amerykanów.
Jest też Joe Biden, który, zgadzam się z amerykańską legendą śledczą Simonem Herschelem, że administracja Joe
Bidena wysadziła Nord Stream 2, ponieważ chciała oddzielić nas od Rosji z powodu taniego rosyjskiego gazu.
Teraz kupujemy brudny, zawyżony cenowo gaz LNG z Ameryki.
To także wojna przeciwko Niemcom, przeciwko dostawom energii, przeciwko lokalizacji biznesu.
Mamy branżę finansową, taką jak BlackRock, która również szerzyła tę ideologię klimatyczną, zanim
się od niej wycofała. To też był model biznesowy.
Te same duże fundusze hedgingowe częściowo sfinansowały organizacje pozarządowe zajmujące się klimatem, aby wywrzeć
presję na ulicę, na polityków, aby musieli przestawić swoje fabryki na nowe maszyny, które branża finansowa już kupiła.
Jest to więc ogromna machina redystrybucji, podobnie jak w przypadku koronawirusa, który również wymagał dużych nakładów
finansowych, gdzie pieniądze były pobierane oddolnie przez obywateli, a następnie przekazywane przemysłowi farmaceutycznemu.
I faktycznie widzimy to w każdym obszarze, dlatego też powstał tytuł tej książki.
Tak, nazywa się to również Wojną Hybrydową, wojną, która nie jest prowadzona przy użyciu broni konwencjonalnej.
Jakie cele za tym stoją, oprócz tego, że poszczególni gracze się wzbogacają?
Tak, to bardzo silny motyw. Zyski, a mianowicie zyski warte miliardy, oczywiście władza i wpływy, a
także własny immunitet, który chroni przed ściganiem.
Jest to również bardzo zauważalne w Niemczech.
W innych krajach europejskich, w Ameryce, są również politycy, z których niektórzy odsiadują
wieloletnie wyroki więzienia za korupcję i oszustwa.
W Niemczech żaden z wysoko postawionych polityków nie przebywa w areszcie przed pójściem do więzienia.
Nawet Habeck, gdzie prokuratura odważyła się kiedyś wszcząć przeciwko niemu śledztwo, a mamy prokuraturę, która jest związana
instrukcjami politycznymi i która mimo to odważyła się wszcząć przeciwko niemu śledztwo w sprawie
przestępstwa Artykułu o obrazę majestatu, który sam wielokrotnie już wprowadzał przeciwko obywatelom.
A potem stary front partyjny w Bundestagu to odrzucił, kolejny absurd, że chroni się własnych polityków przed zbyt małą liczbą
oskarżeń, a jednocześnie zawsze natychmiast podnosi się rękę na polityków opozycji, a potem zaczynają się rewizje w domu.
Tak, a jednak mówi Pan, że jest to ostatecznie teatr polityczny, który jest dla nas
odgrywany, co jest również częścią odwracania uwagi.
Myślę, że ważne jest, aby nie stracić koncentracji na elitach w tle, ponieważ bez względu na to, na jaki temat patrzy się,
zawsze wydaje się, że to ci sami ludzie pociągają za sznurki.
Tak, wciąż wraca się do tych samych strun.
Tak więc istnieje kompleks polityczno-wojskowy, jak w Ukrainie, jak teraz z amerykańskim atakiem na Iran, który zwyciężył,
chociaż Donald Trump obiecał coś zupełnie innego przed wyborami.
Oczywiście widać to teraz w ogromnym uzbrojeniu NATO, UE i Niemiec.
Widać to w sektorze farmaceutycznym z Coroną, gdzie mamy nadzieję, że Bobby Kennedy zadziała w Ameryce.
Moim zdaniem jeszcze się nie rozkręcił. Wiele osób liczyło na więcej.
I tak, jest to wieczna walka dobra ze złem, jeśli chce się to tak nazwać.
Powiedział Pan, że Trump obiecał coś innego niż to, co następnie zrealizował.
Friedrich Merz jest tego szczególnie dobrym przykładem.
W końcu nawet najważniejsze rozmowy przedwyborcze zostały odwołane w mniej niż pół roku.
Jak myśli Pan, jak długo ludność będzie się na to godzić i wodzić za nos, zarówno po
naszej stronie, jak i po drugiej stronie oceanu?
Dla mnie Friedrich Merz jest największym oszustem wyborczym od zakończenia II wojny światowej.
I myślę, że jesteśmy teraz w 54, 55 dniu z hamulcem zadłużenia, w którym kłamał.
A teraz, gdy wyszło na jaw, że przed wyborami zamówił ekspertyzę u Udo Di Fabio za, jak sądzę, 9500 euro, która miała mu pomóc w
uruchomieniu hamulca zadłużenia w starym Bundestagu, gdzie Zieloni wciąż mieli więcej głosów niż
AfD, aby go przeforsować, wszystko było przygotowane.
A potem ludność w Niemczech dowiedziała się, że doszło do skandalu z Selensky'm w Białym Domu.
Ale to wszystko było zaaranżowane przed wyborami, innymi słowy, było to poważne oszustwo wyborcze.
A gdybyśmy mieli funkcjonujący krajobraz medialny w Niemczech, każdego dnia musiałby istnieć punkt
centralny, dopóki Friedrich Merz nie poda się do dymisji.
I to pokazuje, że mamy również naturalny problem polityczny, ale największym problemem jest oczywiście problem
medialny, ta medialna potęga ARD, ZDF, mediów głównego nurtu, Spiegel, Axel Springer Verlag.
Postanawiają nie zamieniać tego skandalu w skandal.
Zamiast tego robią kolejny anty-AfD wieszak lub alternatywne media w jakiś sposób wybierają nagłówek, który następnie
skandalizują i odwracają uwagę. I to jest największy problem.
I myślę, że dlatego ludność nie wyszła jeszcze na ulice, ponieważ siła mediów jest po prostu zbyt silna.
Tak, powiedział Pan to, te skandale wciąż nadchodzą.
Jest to taktyka stosowana wielokrotnie.
Jest to typowe podejście polegające na dzieleniu i rządzeniu grup, takich jak zaszczepieni
przeciwko niezaszczepionym, tubylcy przeciwko migrantom.
Nie musimy jednak wpadać w tę pułapkę.
Panie Schubercie, jestem Panu bardzo wdzięczny za podzielenie się z nami tymi zagmatwanymi wydarzeniami, za pokazanie nam
wątków i rzucenie światła na osoby pociągające za sznurki w tle.
Drodzy widzowie, rozpowszechniajmy informacje o tych ważnych powiązaniach, abyśmy mogli dotrzeć do źródła problemu,
a oświecona ludność mogła pociągnąć do odpowiedzialności władze za kulisami. Panie Schubercie dziękuję bardzo.
Bardzo dziękuję za zaproszenie.