Jemi të kënaqur që e mirëpresim Stefan Schubert në intervistën tonë sot.
Zoti Schubert është ish-oficer policie, gazetar dhe ekspert i njohur i sigurisë, si dhe autor i disa librave,
përfshirë disa nga më të shiturit, si Der geheime Krieg gegen Deutschland (Lufta Sekrete Kundër Gjermanisë).
Librat e tij bazohen në karrierën e tij të mëparshme si oficer policie dhe trajtojnë gjerësisht
temat e sigurisë së brendshme, krimit dhe migracionit.
Zoti Schubert, kjo është intervista juaj e parë me Kla.TV.
A do të dëshironit të prezantoheni para shikuesve tanë dhe t'u tregonit atyre pak rreth sfondit tuaj?
Po, pasdite e mirë. Faleminderit shumë për ftesën.
Po, ti tashmë ke thënë shumicën, në fakt një ish-polic.
Unë gjithmonë duhej të tregoja histori në festa, në mbledhje familjare, mes miqsh, dhe pastaj njerëzit thoshin: "Duhet ta
shkruash këtë," dhe kështu unë në të vërtetë fillova të shkruaj.
Tani ka dymbëdhjetë libra, mendoj se katër ose pesë janë bestseller-e të Spiegel-it.
Tani, para se lista e bestsellerëve të Spiegel-it të manipulohej në një mënyrë që e bën të pamundur për këdo nga, le të themi,
mediat e pavarura të përfundojë në listën e bestsellerëve, gjë që është një çështje krejt tjetër, kam hapur gjithashtu
një kanal në YouTube gjatë tetë muajve të fundit, mendoj, të quajtur Schubert's Lagemeldung, ku postoj çdo ditë.
Do të isha i kënaqur nëse të gjithë do të kalonin për vizitë, do të abonoheni dhe do të shkruanit diçka në komentet. Së fundi, unë
gjithashtu jap intervista të rregullta për formate të tjera mediatike, në varësi të asaj që po ndodh, dhe
fatkeqësisht, këto ditë po ndodhin shumë gjëra, duhet të thuhet.
Thuhet se ke kontakte të mira me autoritetet e sigurisë, policinë dhe shërbimet sekrete.
Si u zhvillua kjo? Zakonisht, këto rrethe janë të paarritshme.
Epo, pjesërisht sepse edhe unë vetë vij nga ai sfond, natyrisht. Kam ndjekur kurse trajnimi dhe kam punuar në departamente e
autoritete të ndryshme, dhe njerëzit me të cilët fillova atëherë gjithashtu u ngjitën në hierarki dhe patën
karriera të suksesshme. Gjithashtu, pas botimit të librave të parë, shumë prej tyre më kontaktuan.
Pastaj bëra kontakte të reja dhe tashmë kam gjetur disa dokumente në kutinë e letrave e kështu me radhë.
Pra, kështu është: lajmi ka përshkuar autoritetet e sigurisë dhe, si rezultat, unë jam në të vërtetë mjaft mirë i informuar.
Po, kjo do të thotë që ke një rrjet të gjerë, kështu që mund të aksesosh informacion që përndryshe nuk do të mundje ta merrje.
Me të vërtetë, po, por tani ka presion mbi autoritetet dhe oficerët individualë të policisë për të zbuluar keqpërdorimet.
Po ashtu, po bëhet gjithnjë e më e vështirë të takohemi.
As në telefon nuk është më e mundur, dhe nuk ka qenë e mundur për një kohë të gjatë.
Dhe kështu ndodh që të huajt janë krejtësisht të pavetëdijshëm për presionin që grumbullohet brenda autoriteteve për të qëndruar
të heshtur mbi mungesat dhe për t'u bashkuar me mbulimin e bëra nga eprorët e tyre politikë. Pra,
ka shumë gjëra që janë seriozisht të gabuara këtu.
Po, pra le të fillojmë me temën e fshehjeve.
Në vitin 2016, Anis Amri kreu një sulm në tregun e Krishtlindjeve në Berlin, duke drejtuar një kamion drejt turmës.
Sulmi i parë i madh terrorist islamist në Gjermani në historinë e kohëve të fundit.
Ju keni shkruar një libër, Anis Amri dhe Qeveria Federale.
Dhe atje, duke iu referuar kërkimit tuaj dhe dokumenteve që keni përpiluar, shkruani se autoritetet e
sigurisë ishin mirë të informuara për Anis Amrin.
Sulmi ndodhi nën syrin vigjilent të një numri të madh autoritetesh.
Dhe ti pretendon se, pavarësisht shumë dënimeve të mëparshme, autorit iu dha liri e
plotë dhe madje iu lejua të arratisej më pas.
Dhe pastaj gjithçka u hesht. Këto janë akuza shumë serioze.
Sepse kjo do të thotë që qeveria federale me qëllim pranoi vdekjet e dymbëdhjetë
personave dhe lëndimet e shtatëdhjetë të tjerëve.
Çfarë prove keni për këto akuza serioze?
Po, me të vërtetë, këto janë akuza shumë serioze.
Dhe mora 20,000 dokumente nga të gjitha autoritetet.
Dhe gjithashtu pata mundësinë të flisja me një hetues kundërterrorizmi që ishte direkt i
përfshirë në rastin, i cili më tregoi këtë.
Ai tha se kemi qenë duke u përpjekur të arrestojmë Anis Amrin prej një viti e gjysmë. Nuk mund të marrim një urdhër arresti.
Ne patëm katër takime ballë për ballë me superiorët që thanë: lëreni burrin rehat, pavarësisht krimeve të rënda, pavarësisht
therjeve në skenën e drogës, pavarësisht kontakteve të drejtpërdrejta me IS, i
cili në atë kohë ishte shumë, shumë aktiv.
Ishte pikërisht qelia me të cilën Anis Amri, Anis Amri nuk është një kryerës i vetëm, por kishte një rrjet të madh të IS-së
në Gjermani, që përfshinte gjithashtu, për shembull, Abu Wallah.
Ai aktualisht është në gjykim dhe dëshiron të parandalojë deportimin e tij.
Dhe kjo ishte arsyeja e teorisë sime se shërbimet sekrete, nga Zyra Federale për Mbrojtjen e Kushtetutës
deri te CIA, bënë gjithçka që mundën për të penguar policinë të kryente detyrën e saj.
Për të arrestuar këtë njeri të rrezikshëm, për të cilin të gjithë e dinin se do të kryente një sulm terrorist jo nëse, por kur, me
qëllim për të arritur tek njerëzit pas tij, sepse telefoni i tij gjithashtu ishte përgjuar,
me urdhër satelitor për kampet e IS-it në Libi.
Dhe pikërisht këtë bënë amerikanët, me gjak të ftohtë.
Dhe kështu ndodhi sulmi në Breitscheidplatz në radhë të parë.
Dhe pse shërbimet sekrete kishin interes ta linin të shkonte Anis Amrin?
Së pari, natyrisht, ari i ri i shërbimeve të inteligjencës: të dhënat dhe grupet e të dhënave.
Anis Amri kishte kontakt të drejtpërdrejtë me planifikuesit terroristë të IS-së në një kamp ushtarak në Libi.
Dhe ai është, ai vepron brenda skenës islamiste, erdhi në Gjermani përmes Lampedusës, përmes
Italisë, ku ai tashmë ishte në burg si kriminel.
A e ndihmuan dhe e mbështetën njerëzit kudo.
Ishte një rrjet që njerëzit donin ta zbulonin.
Dhe, natyrisht, kontakt i drejtpërdrejtë me Libinë.
Dhe pak pasi ndodhi sulmi fatal terrorist në tregun e Krishtlindjeve në Berlin, ishin amerikanët ata që bombarduan
kampet terroriste të Anis Amrit në Libi me një grup anijesh luftarake mbajtëse avionësh nga Mesdheu, duke
vrarë më shumë se 70 terroristë të Shtetit Islamik.
Ashtu tha edhe një zëdhënës i Pentagonit. Dhe ky zëdhënës i Pentagonit gjithashtu tha diçka që kurrë nuk u diskutua vërtet në
mediat gjermane, konkretisht se ky sulm ushtarak ishte i drejtuar kundër atyre që qëndronin pas një sulmi, një sulm hakmarrës.
Dhe kam dokumentuar të gjitha këto në librin tim.
Kam ruajtur 600, 700 burime, përfshirë mediat amerikane.
Kështu që atje ka dalë një pamje shumë e qartë dhe e pakundërshtueshme.
Dhe ti gjithashtu thua se CIA ishte e përfshirë?
Po, është. Dhe është krejt e qartë, natyrisht, se ky program dronësh dhe programi – ka një emër të veçantë programi,
një emër operacioni ushtarak – për të eliminuar IS në kampet libiane. Dhe ai ishte kryesisht një program i CIA-s.
Zoti Schubert, që të jemi të qartë.
Kjo do të thotë që administrata amerikane i udhëzoi autoritetet e sigurisë që të mos shqetësonin Anis
Amrin për përfitimet e tyre. A e kuptoj këtë si duhet?
Po, sigurisht që as unë nuk kam dëshminë përfundimtare nga CIA.
Ai nuk përfshihet në dokumentet, edhe pse ka 20,000 dokumente, përfshirë ato të shërbimit sekret.
Por është e qartë se amerikanët e kishin të lidhur plotësisht, e monitoronin plotësisht, me urdhër GPS.
Ekziston gjithashtu monitorim në kohë reale i bisedës së tij me udhëheqësin e IS-it në Libi, me udhëheqësin
terrorist, të cilën ata e zhvilluan në arabisht. Megjithatë, ajo u përkthye njëkohësisht.
Kjo tregon nivelin e mbikëqyrjes që është zbatuar atje dhe se sa objektiv me vlerë të lartë është.
Dhe ai mund të ishte arrestuar shumë kohë më parë. Ai ka kryer disa vepra penale.
Ai madje u pengua ta bënte këtë kur gjërat u bënë tepër të nxehta për të në Gjermani.
Ai donte të arratisej jashtë vendit. Iu ndalua të largohej nga vendi.
Anis Amri u pyet atëherë dhe tha se tani do të arrestohej për të kryer një deportim.
Dhe ai tha, dua të largohem vullnetarisht tani.
Nuk keni nevojë të më deportoni. Dua të kthehem në Lindjen e Mesme. Dhe qeveria federale e ka penguar këtë.
Qeveria federale siguroi që një nga bashkëpunëtorët e tij të deportohej brenda natës në Marok pas sulmit.
Ka prova që sugjerojnë se ai ishte agjent i dyfishtë për shërbimet sekrete marokene dhe punonte për IS.
Ai nuk u akuzua. Sipas mendimit tim, ai duhej të paraqitej para një gjykate, por në vend të kësaj u përjashtua nga
Ministria Federale e Brendshme në një operacion fshehtë.
Gruaja përgjegjëse për këtë u shpërblye nga zonja Merkel me postin e ambasadores në Amerikë. Kështu u ngrit gjithë ky rast.
Dhe për mua është krejt e qartë se amerikanët, natyrisht, dhe gjermanët janë plotësisht të
verbër kur bëhet fjalë për terrorizmin islamist.
Ata janë 100 për qind të varur nga amerikanët, të cilët përgjojnë gjithçka dhe të gjithë këtu.
Dhe kur amerikanët thonë, "Ti nuk e arreston atë," autoritetet gjermane trokasin thembrat së
bashku dhe bëjnë pikërisht ashtu si u thuhet.
Po. Po, le të kthehemi te situata aktuale.
Librat e tyre mbajnë tituj të tillë si "Deshtebilizimi i Gjermanisë", "Humbja e sigurisë së brendshme dhe të
jashtme" dhe "Lufta civile po vjen: Parashikuesit e kryengritjeve dhe revolucioneve në qytetet e Gjermanisë".
Tani, qeveria e re federale e ka bërë mision të saj rivendosjen e rendit dhe rimarrjen e kontrollit të kufijve.
A mendon se koalicioni e zezë-kuq do të sjellë një ndryshim për më mirë këtu?
Rastësisht, shkrova për çështjet që çuan në destabilizimin e Gjermanisë në vitin 2016.
Në atë kohë, ende konsiderohej alarmist dhe populist.
Dhe tani e shohim çdo ditë në lajme, megjithëse shumë gjëra mbeten të fshehura në lajme.
Por njerëzit mund ta shohin vetë, kur kalojnë nëpër qendrat e qyteteve të tyre, se çfarë ka ndodhur brenda vetëm disa vitesh.
Dhe për këtë arsye ky libër ishte, fatkeqësisht, fatkeqësisht, gjithçka u bë realitet.
Dhe kjo ishte motivimi im për të vazhduar, për t'i zgjuar njerëzit.
Dhe pjesa e dytë e pyetjes, kuq-jeshile, në të vërtetë kuq-jeshile, do të thoja, kuq-e zezë.
Po, rrëshqitja e gjuhës në të vërtetë është pjesë e programit, sepse është si e kuqe-e gjelbër.
Red-Black në thelb po vazhdon aty ku e la koalicioni i semaforit.
Këto kontrolle kufitare janë një shfaqje pa vlerë të vërtetë.
Nuk ka dëbim të qëndrueshëm, as për kriminelët, madje as për islamistët.
Dhe kjo nuk po ndryshon aspak. Nuk ka asnjë ndryshim në politikën e migracionit.
Sipas mediave kryesore, kthimi i migrantëve ekziston vetëm për të mbajtur popullsinë të qetë, në
mënyrë që ata të mos votojnë për një parti alternative.
Dhe fatkeqësisht, asgjë nuk do të ndryshojë për më mirë nën zgjedhjet e kësaj qeverie.
Dhe kjo do të thotë se politikanët në të vërtetë nuk duan ta zgjidhin situatën. A ka spekulatorë pas skenave?
Një lobbi që është i padukshëm, që vepron jashtë këtij spektri partiak?
Ka shumë që përfitojnë nga kjo. Migracioni masiv është bërë një model biznesi i madh.
Vetëm shiko këto qira të tmerrshme, që organizatat e mirëqenies sociale si Kryqi i Kuq, Caritas, AWO dhe SPD
mbledhin në afërsi të Shoqatës së Mirëqenies së Punëtorëve.
Ndërmarrësit e pasurive të paluajtshme, bankat e mëdha amerikane, Western Union, të cilët fitojnë miliarda nga paratë e
transferuara nga Gjermania dhe Europa Perëndimore, pjesërisht nga fondet e sigurimeve shoqërore, pjesërisht nga krimi, në
vendet e tyre të origjinës, ku fitimet pastaj rriten edhe më tej me tarifa të larta dhe kurse të këqija të këmbimit.
Për më tepër, natyrisht, të gjitha këto komplekse të OJQ-ve, të cilat tani financohen
drejtpërdrejt nga qeveria, dmth organizata joqeveritare.
Pra, ky është një model biznesi i jashtëzakonshëm. Dhe kjo është gjithashtu një nga arsyet pse shumë,
shumë njerëz kanë interes që asgjë të mos ndryshojë.
Po. Kjo do të thotë që politikanët në të vërtetë nuk janë të interesuar të ndryshojnë gjërat.
Thonë se ka një ngjarje shfaqjeje.
Ka shumë aktorë që përfitojnë prapa skenave, si bankat dhe të gjithë ata konglomeratë që përmende, OJQ-të.
Nga ana tjetër, mund të shihni se vetë migrantët janë në njëfarë mënyre viktima ose pionë të atyre që përfitojnë në prapaskenë.
Vendet e tyre, si Siria, Afganistani, Iraku dhe Libia, janë bombarduar në emër të demokracisë.
Pastaj ata vijnë këtu me pretekst të rremë, ndoshta duan të integrohen.
Të tjerët janë natyrshëm të traumatizuar nga luftërat.
Kjo mbjell urrejtje dhe krijon tokë pjellore që njerëzit të radikalizohen.
Dhe pastaj, nga ana tjetër, ka gjithnjë e më shumë zona të ndaluara në Gjermani ku as policia nuk guxon të shkojë.
Dhe pastaj thonë: po, do të ndalojmë thikat ose do të rrisim mbikëqyrjen e qytetarëve si
zgjidhje. Por kjo nuk zgjidh fare problemin.
A keni përshtypjen se këtu po ndiqet një agjendë?
Ekziston ky moto i masonerisë së shkallës së lartë: rend nga kaosi.
Kjo nënkupton që popullsia mbahet në një gjendje stresi derisa të kërkojë udhëheqje të fortë dhe të pranojë zgjidhje që
më parë do të kishin qenë të papërfytyrueshme. A është kështu?
Po, problemi është se ne në të vërtetë kemi kaos.
Ne kemi shumë debate shpërqendruese për t'i larguar vëmendjen nga çështjet e vërteta, ashtu si kjo zonë e ndalimit të thikave.
Nuk janë thikat problemi, por sulmuesit me thika. Prandaj kjo është një debat shpërqendrues.
Së fundmi, dikush e plagosi dikë tjetër me një sharrë me zinxhir.
Atëherë së shpejti do të na duhej të futnim edhe zona pa sharrë zinxhiri.
Dhe me të vërtetë, është gjithashtu e vërtetë se këto kushte, të cilat vetë politika i ka shkaktuar, tani po
përdoren për të miratuar ligje sigurie gjithnjë e më të forta.
Ruajtja e të dhënave, mbikëqyrja me telefon celular, edhe më shumë censurë në rrjetet
sociale, edhe më shumë kontroll mbi opinionet.
Dhe këto masa nuk janë drejtuar kundër kriminelëve apo individëve të rrezikshëm, por kundër qytetarëve dhe
mediave, si p.sh. Compaq, të cilët kanë denoncuar këto kushte.
Dhe kjo tregon se kjo nuk po ndodh rastësisht, por se është një plan, një agjendë që po zbatohet.
Dhe në dëm të vendit të vet, në dëm të popullsisë në vendin e vet.
Dhe kjo është gjëja shkatërruese për situatën në të cilën në të vërtetë kemi qenë që nga viti 2015, e
cila po përkeqësohet dhe po arrin kulmin çdo vit.
Po, nëse thoni se kjo po bëhet me qëllim, rezultati përfundimtar do të jetë një Gjermani e destabilizuar.
A përfiton politika nga kjo? Domethënë, po bëhet gjithnjë e më e pakundrollueshme.
Tani dëgjoni që po ndërtojnë gardhe të mëdha rreth Bundestagut e kështu me radhë, duke u mbrojtur gjithnjë e më shumë.
Në një moment, do të bëhet e rrezikshme për këta zotërinj dhe zonja.
Epo, ata janë mirë të mbrojtur. Ata kanë limuzina zyrtare të blinduara, ata kanë mbrojtje të armatosur nga BKA.
Ata nuk jetojnë më një jetë normale, nuk shkojnë më të bëjnë pazar vetë.
Kjo do të thotë që ata madje as nuk e vërejnë. Është një flluskë e mbyllur.
Dhe tani moati i AHA-së po ndërtohet mbi Reichstag. Kështu quhet.
Pra, një lloj pengese tanku që të ndalon të shkosh atje me makinë.
Në fakt, ata po barrikadohen gjithnjë e më shumë, dhe tani zona qeveritare po zgjerohet edhe më tej, megjithëse
nuk ka miliarda në dispozicion, por vetëm miliarda borxhe.
Tani kancelarija po zgjerohet përsëri me një kosto prej gati një miliard eurosh, edhe pse tashmë
është një nga selitë qeveritare më të mëdha në botë.
Pra, me të vërtetë është një politikë kundër vendit tënd dhe kundër popullsisë tënde.
Libri juaj i fundit ka një titull të ngjashëm, Lufta Sekrete Kundër Gjermanisë.
Dhe nëntitulli është? Vendi në shënjestrën e elitave globale.
Kush po lufton këtu? Dhe cilave elitave iu referohet?
Dhe me çfarë mjetesh po zhvillohet kjo luftë?
Po, kjo nuk është thjesht një luftë siç e kishim imagjinuar më parë.
Partia A po lufton kundër Partisë B, por kemi një luftë me fronte të shumta.
Ne jemi në një luftë ekonomike kundër Gjermanisë, nëse i shikon amerikanët.
Pastaj është Joe Biden, i cili, siç pajtohem plotësisht me legjendën hetuese Simon Herschel në Amerikë, thotë se
administrata e Joe Biden shpërtheu Nord Stream 2 sepse donte të na ndante nga Rusia dhe gazi i saj i lirë rus.
Tani po blejmë gaz LNG të ndotur dhe të tejpaguajtur nga Amerika.
Kjo është gjithashtu një luftë kundër Gjermanisë, kundër furnizimit të saj me energji, kundër ekonomisë së saj.
Ne kemi një industri financiare si BlackRock, e cila gjithashtu përhapi këtë ideologji klimatike përpara se të
distancojej prej saj. Ajo ishte gjithashtu një model biznesi.
Këto të njëjtat fonde të mëdha hedge, në pjesë, kanë financuar OJQ-të klimatike në mënyrë që ato të ushtrojnë presion mbi
politikanët për t'i kthyer fabrikat e tyre në makineri të reja, në të cilat industria financiare tashmë ka investuar.
Pra, kjo është një makineri e madhe, masive për ridistribuim, ashtu si Corona, ku ishte përfshirë një shumë e
madhe parash, ku paratë u morën nga qytetarët në fund dhe më pas u shpërndanë te industria farmaceutike.
Dhe ne me të vërtetë e shohim këtë në çdo fushë, prandaj lindi titulli i librit.
Po, i referohet gjithashtu si luftë hibride, dmth një luftë që nuk zhvillohet me armë konvencionale.
Çfarë qëllimesh mendoni se qëndrojnë pas kësaj, përveç pasurimit të lojtarëve individualë?
Po, ky është një motiv shumë i fortë. Fitime, miliarda fitime, pushtet dhe ndikim, natyrisht, si dhe imunitet,
në mënyrë që të mbetesh i mbrojtur nga ndjekja penale.
Kjo është gjithashtu shumë e dukshme në Gjermani.
Në vende të tjera evropiane dhe në Amerikë ka gjithashtu politikanë që po vuajnë dënime me burg, disa
prej tyre për disa vjet, për korrupsion dhe mashtrim.
Në Gjermani, asnjë politikan me pozitë të lartë nuk është në paraburgim duke pritur gjykimin.
Edhe në Habeck, ku njëherë zyra e prokurorit publik guxoi të ndërmerrte veprime, dhe ne me të vërtetë kemi një zyrë të
prokurorit publik që është e detyruar nga direktivat politike, megjithatë guxoi ta hetonte atë për shkelje
të ligjit të lèse-majesté, të cilin ai vetë e ka inicuar kundër qytetarëve qindra herë.
Dhe pastaj partitë e vjetra në Bundestag e rrëzuan, gjë që është gjithashtu absurde, duke mbrojtur politikanët e tyre nga ndjekje
penale shumë të pamjaftueshme, ndërkohë që menjëherë ngrinin duart kundër politikanëve të
opozitës dhe më pas fillonin bastisje në shtëpi.
Po, dhe megjithatë ti thua se në fund të fundit është teatër politik që po zhvillohet para nesh,
i cili gjithashtu është pjesë e shpërqendrimit.
Mendoj se është e rëndësishme të mos humbasësh fokusin në këtë, prandaj pyeta për elitët në sfond, sepse
cilado çështje që të shikosh, gjithmonë duket se janë të njëjtët njerëz që tërheqin fijet.
Po, gjithmonë përfundon duke tërhequr të njëjtat fije.
Pra ekziston kompleksi politiko-ushtarak, si në Ukrainë, dhe tani edhe me sulmin amerikan ndaj Iranit, të cilin
e realizuan megjithëse Donald Trump kishte premtuar diçka krejtësisht tjetër para zgjedhjeve.
Ju mund ta shihni që, natyrisht, mund ta shihni tani në rimarjesën e jashtëzakonshme të NATO-s, BE-së dhe Gjermanisë.
Këtë mund ta shihni në sektorin farmaceutik me koronavirusin, ku shpresojmë që Bobby
Kennedy të përfshihet edhe më shumë në Amerikë.
Nuk mendoj se ka nisur vërtet ende. Shumë njerëz kishin shpresuar për më shumë.
Dhe po, është një betejë e pafund mes së mirës dhe së keqes, nëse dëshiron ta quash kështu.
Ti the se Trump premtoi diçka ndryshe nga ajo që ai po zbaton në të vërtetë.
Mund ta shihni veçanërisht qartë me Friedrich Merz.
Edhe premtimet më të rëndësishme zgjedhore janë shkelur të gjitha brenda më pak se gjashtë muajsh.
Sa gjatë mendoni se populli do ta durojë këtë dhe do t'i lejojë vetes të udhëhiqet për hundë, si
nga ana jonë ashtu edhe nga ana tjetër e oqeanit?
Pra, për mua, Friedrich Merz është mashtruesi më i madh zgjedhor që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore.
Dhe besoj se tani jemi në ditën e 54-të ose të 55-të me frenimin e borxhit, ku ai gënjeu.
Dhe tani ka dalë në shesh se edhe përpara zgjedhjeve ai porositi një raport, besoj për 9,500 euro, nga Udo Di Fabio, i cili duhej
t'ia paraqiste atij këtë frenë të borxhit me Bundestagun e vjetër, ku Gjelbërinjtë ende kishin më shumë vota
se AfD-ja, për ta shtyrë përmes, gjithçka e përgatitur.
Dhe pastaj popullit gjerman iu tha se kishte ndodhur me skandalin që përfshinte Zelenskin në Shtëpinë e Bardhë.
Të gjitha këto ishin vendosur tashmë para zgjedhjeve, kështu që ishte një mashtrim i madh zgjedhor.
Dhe sikur të kishim një peizazh mediatik funksional në Gjermani, do të duhej të kishte një lajm të
përditshëm derisa Friedrich Merz të jepte dorëheqjen.
Dhe kjo tregon se, megjithëse kemi një problem politik të natyrshëm, problemi më i madh është, natyrisht,
problemi i mediave, fuqia mediatike e ARD, ZDF, mediave kryesore, Spiegel, Axel Springer Verlag.
Ata vendosin që ne nuk do ta kthejmë këtë skandal në një skandal.
Në vend të kësaj, ata gjejnë një tjetër titull kundër AfD-së, ose mediat alternative në njëfarë mënyre gjejnë një
titull tjetër me të cilin mund të skandalizojnë dhe të tërheqin vëmendjen. Dhe ky është problemi i madh.
Dhe besoj se kjo është arsyeja pse populli ende nuk është në rrugë, sepse ky pushtet
mediatik thjesht është ende shumë i fortë.
Po, e thatë, këto skandale pasojnë njëra-tjetrën.
Është një taktikë që përdoret herë pas here.
Kjo është taktika tipike e ndarjes dhe sundimit, ku grupet si të vaksinuarit përballen me
të pavaksinuarit, dhe vendasit me migrantët.
Por ne nuk duhet të biem në këtë kurth.
Zoti Schubert, jam shumë mirënjohës që na ndanët sot këto zhvillime konfuze, që na treguat fijet
dhe na ndriçuat mjeshtrit e kukullave pas skenave.
Le të shpërndajmë, të dashur shikues, fjalën për këto lidhje të rëndësishme, në mënyrë që të mund ta trajtojmë problemin në
rrënjë dhe një popullsi e informuar të mund t'i mbajë përgjegjës ata që janë në pushtet. Zoti Schubert, faleminderit shumë.
Do të isha i kënaqur ta bëja dhe ju falënderoj shumë për ftesën.