Ikinalulugod naming tanggapin si Stefan Schubert sa aming panayam ngayon.
Si Ginoong Schubert ay dating pulis, mamamahayag, kinikilalang eksperto sa seguridad, at may-akda ng iba't ibang aklat,
kabilang ang ilang mga bestseller tulad ng Der geheime Krieg gegen Deutschland (Ang Lihim na Digmaan Laban sa Alemanya).
Ang kanyang mga libro ay hinango sa kanyang dating karera bilang pulis at malawakang tumatalakay sa mga
paksang panloob na seguridad, krimen, at migrasyon.
Ginoong Schubert, ito ang iyong unang panayam sa Kla.TV.
Nais mo bang ipakilala ang sarili mo sa aming mga manonood at magkuwento nang kaunti tungkol sa iyong pinagmulan?
Oo, magandang hapon. Maraming salamat sa paanyaya.
Oo, nasabi mo na ang karamihan nito; sa katunayan, isa kang dating pulis.
Palagi akong kinakailangang magkuwento sa mga party, pagtitipon ng pamilya, at sa mga kaibigan, at sinasabi ng mga tao, "Dapat
mong isulat iyan," at doon talaga ako nagsimulang magsulat.
May labindalawang libro na ngayon, sa tingin ko ay apat o lima ang mga bestseller ng Spiegel.
Ngayon, bago pa man na-manipula ang listahan ng bestseller ng Spiegel sa paraang imposibleng makapasok ang sinuman mula sa,
sabihin nating, independiyenteng media sa listahan ng bestseller—na ibang usapin iyon—nag-set up din ako ng YouTube
channel sa nakaraang walong buwan, sa tingin ko, na tinatawag na Schubert's Lagemeldung, kung saan nagpo-post ako araw-araw.
Ikagagalak ko kung dumalaw kayo, mag-subscribe, at magsulat ng komento. Panghuli, regular din akong nagbibigay ng panayam para
sa iba pang pormat ng media, depende sa mga nangyayari, at sa kasamaang-palad, napakarami
talagang nangyayari nitong mga araw na ito.
Sinasabing mayroon ka ring magagandang kontak sa mga awtoridad sa seguridad, sa pulisya, at sa mga lihim na serbisyo.
Paano iyon nabuo? Karaniwan, hindi maa-access ang mga ganitong bilog.
Well, bahagya dahil galing din ako sa ganoong pinagmulan, siyempre. Sumailalim ako sa mga pagsasanay at nagtrabaho sa iba't
ibang departamento at ahensya, at ang mga taong sinimulan ko noon ay umangat din sa ranggo at nagkaroon ng matagumpay na
karera. Totoo rin na pagkatapos mailathala ang unang mga libro, marami sa kanila ang nakipag-ugnayan sa akin.
Pagkatapos noon, nakipag-ugnayan ako sa mga bagong tao, at nakatanggap na ako ng
ilang dokumento sa kahon ng sulat at iba pa.
Kaya ganoon pala, kumalat na ang balita sa mga awtoridad sa seguridad at dahil dito, medyo may alam na ako.
Oo, ibig sabihin ay mayroon kang malawak na network, kaya makakakuha ka ng impormasyong hindi mo makukuha kung hindi.
Sa katunayan, oo, ngunit ngayon ay may presyur sa mga awtoridad at sa bawat pulis na tuklasin ang mga pang-aabuso.
Na nagiging lalong mahirap ding magkita-kita.
Hindi rin ito posible sa telepono, at matagal na itong hindi posible.
At dahil dito, lubos na hindi alam ng mga nasa labas ang presyur na nabubuo sa loob ng mga awtoridad na manahimik tungkol sa
mga pagkukulang at sumunod sa pagtatakip ng kanilang mga politikal na nakatataas. Kaya maraming seryosong mali rito.
Oo, kaya simulan natin ang paksa ng mga pagtatakip.
Noong 2016, isinagawa ni Anis Amri ang isang pag-atake sa pamilihan ng Pasko sa Berlin nang
magmaneho siya ng trak papunta sa gitna ng madla.
Ang unang malaking pag-atakeng teroristang Islamista sa Alemanya sa kamakailang kasaysayan.
Nakasulat ka ng isang libro, Anis Amri at ang Pederal na Pamahalaan.
At doon, na tumutukoy sa iyong pananaliksik at sa mga file na iyong nakalap, isinulat mo na lubos
na alam ng mga awtoridad sa seguridad si Anis Amri.
Naganap ang pag-atake sa ilalim ng masusing pagbabantay ng maraming awtoridad.
At inaangkin mo na sa kabila ng maraming naunang hatol, binigyan ng malayang kalayaan ang
salarin at pinayagan pa siyang makatakas pagkatapos.
At pagkatapos ay tinakpan ang lahat. Napakaseryoso ng mga paratang na iyon.
Dahil ibig sabihin nito na sinadya ng pederal na pamahalaan na tanggapin ang pagkamatay ng
labindalawang tao at ang pagkasugat ng pitumpung iba pa.
Anong ebidensya ang mayroon ka para sa mga seryosong paratang na ito?
Oo, sa katunayan, napakaseryoso ng mga paratang na ito.
At nakatanggap ako ng 20,000 dokumento mula sa lahat ng mga awtoridad.
At nakausap ko rin nang direkta ang isang imbestigador ng terorismo na direktang
kasangkot sa kaso, na siyang nagpunto nito sa akin.
Sinabi niya na sinusubukan na naming arestuhin si Anis Amri nang isang taon at kalahati.
Hindi namin makuha ang warrant ng pag-aresto.
Nagkaroon kami ng apat na harapang pagpupulong kasama ang mga nakatataas na nagsabing hayaan na lang ang lalaki, sa kabila ng
malulubhang krimen, sa kabila ng mga pag-atakeng may kutsilyo sa mundo ng droga, sa kabila ng
direktang ugnayan sa IS na napaka-aktibo noon.
Iyon mismo ang selula kung saan kabilang si Anis Amri; hindi nag-iisa si Anis Amri bilang salarin, kundi
may malawak siyang network ng IS sa Alemanya na kinabibilangan din, halimbawa, ni Abu Wallah.
Siya ay kasalukuyang nasa paglilitis at nais niyang pigilan ang kanyang deportasyon.
At iyon ang dahilan ng aking teorya na ang mga serbisyong lihim, mula sa Federal Office for the Protection of the Constitution
hanggang sa CIA, ay ginawa ang lahat ng kanilang makakaya upang pigilan ang pulisya na gampanan ang kanilang tungkulin.
Upang maaresto ang mapanganib na lalaking ito, na alam ng lahat na magsasagawa ng teroristang pag-atake hindi kung kailan, kundi
kailan, upang maabot ang mga taong nasa likod niya, dahil na-bugging din ang kanyang telepono, at sa pamamagitan
ng utos mula sa satelayt sa mga kampo ng IS sa Libya.
At iyan nga ang eksaktong ginawa ng mga Amerikano nang walang pakiramdam.
At ganoon kung paano nangyari ang pag-atake sa Breitscheidplatz sa simula pa lamang.
At bakit interesado ang mga serbisyong lihim na hayaang makalaya si Anis Amri?
Una sa lahat, siyempre, ang bagong ginto ng mga serbisyo ng intelihensiya: datos at mga hanay ng datos.
Nagkaroon si Anis Amri ng direktang pakikipag-ugnayan sa mga tagaplano ng teroristang IS sa isang kampong militar sa Libya.
At siya ay nasa eksena ng mga Islamista; dumating siya sa Alemanya mula sa Lampedusa, sa Italya, kung
saan siya ay nasa bilangguan na bilang isang kriminal.
Tinulungan at sinuportahan siya ng mga tao sa lahat ng lugar.
Ito ay isang network na nais ng mga tao na matuklasan.
At siyempre, direktang pakikipag-ugnayan sa Libya.
At hindi nagtagal matapos ang nakamamatay na pag-atakeng terorista sa pamilihan ng Pasko sa Berlin, ang mga Amerikano ang
nagbomba sa mga kampo ni Anis Amri sa Libya gamit ang isang pangkat ng mga barkong panghimpapawid mula sa Dagat
Mediterraneo, na pumatay sa mahigit 70 teroristang IS.
Ganoon din ang sinabi ng isang tagapagsalita ng Pentagon. At sinabi rin ng tagapagsalita ng Pentagon na ito ay isang bagay na
hindi kailanman talaga tinalakay sa media sa Alemanya, na ang pag-atake militar na ito ay nakatuon sa mga nasa
likod ng isang pag-atake, bilang isang gantimpalang pag-atake.
At naidokumento ko na ang lahat ng ito sa aking aklat.
Nakatago ako ng 600, 700 na pinagkukunan, kabilang ang mga Amerikanong midya.
Upang lumitaw doon ang isang napakalinaw at hindi malabong larawan.
At sinasabi mo rin na kasangkot ang CIA?
Oo, ganoon nga. At malinaw naman, siyempre, na ang programang drone na ito at ang isa pang programa – na may hiwalay na pangalan
at pangalan ng operasyong militar – ay para puksain ang IS sa mga kampo sa Libya. At iyon ay pangunahing programa ng CIA.
Ginoong Schubert, para malinaw lang tayo.
Ibig sabihin nito ay inutusan ng administrasyong Amerikano ang mga awtoridad sa seguridad na huwag istorbuin
si Anis Amri para sa kanilang sariling kapakinabangan. Tama ba ang pagkakaintindi ko rito?
Oo, siyempre wala rin akong tiyak na ebidensya mula sa CIA.
Hindi ito kasama sa mga dokumento, kahit na may 20,000 dokumento, kabilang ang mga dokumento ng serbisyong lihim.
Ngunit malinaw na lubos siyang minonitor ng mga Amerikano, ganap nilang sinusubaybayan gamit ang GPS.
Mayroon ding real-time na pagmamanman sa kanyang pag-uusap sa pinuno ng IS sa Libya, sa teroristang pinuno, na isinagawa
nila sa Arabic. At gayon pa man, kasabay itong isinalin.
Ipinapakita nito ang antas ng pagmamanman na ipinatupad doon at kung gaano ito kahalagang target.
At maaari na sanang naaresto siya noon pa man. Nakagawa na siya ng ilang paglabag.
Pinigilan pa nga siyang gawin iyon nang maging masyadong mainit para sa kanya ang sitwasyon sa Alemanya.
Nais niyang tumakas sa ibang bansa. Pinigilan siyang umalis ng bansa.
Si Anis Amri ay tinanong at sinabi na siya ay arestuhin na ngayon upang isagawa ang deportasyon.
At sinabi niya, gusto kong kusang umalis ngayon.
Hindi mo kailangang ideporta ako. Gusto kong bumalik sa Gitnang Silangan. At pinigilan iyon ng pederal na pamahalaan.
Tiniyak ng pederal na pamahalaan na na-deport nang magdamag sa Morocco ang isa sa kanyang mga kasabwat matapos ang pag-atake.
May ebidensya na nagpapahiwatig na siya ay dobleng ahente para sa mga lihim na serbisyo ng Morocco at nagtrabaho para sa IS.
Hindi siya kinasuhan. Sa palagay ko, dapat sana'y dinala siya sa hukuman, ngunit sa halip ay pinalayas siya mula
sa Pederal na Kagawaran ng Interyor sa isang lihim at madilim na operasyong may balabal at punyal.
Ang babaeng responsable rito ay ginawaran ni Mrs. Merkel ng posisyon bilang embahador sa
Amerika. Ganoon kataas ang naging antas ng kasong ito.
At malinaw sa akin na ang mga Amerikano, siyempre, at ang mga Aleman ay lubos na bulag pagdating sa terorismong Islamista.
Sila ay 100 porsyentong nakadepende sa mga Amerikano, na nananiklop sa lahat ng bagay at lahat ng tao rito.
At kapag sinasabi ng mga Amerikano, "Hindi mo siya aaresto," pinagtatapakan ng mga awtoridad na Aleman ang kanilang mga
takong at ginagawa nila nang eksakto ang sinasabi sa kanila.
Oo. Oo, balikan natin ang kasalukuyang sitwasyon.
Ang kanilang mga libro ay may mga pamagat tulad ng Pagkawala ng Katatagan ng Alemanya, Ang Pagkawala ng Panloob at
Panlabas na Seguridad, at Darating ang Digmaang Sibil: Mga Babala ng Pag-aalsa at Rebolusyon sa mga Lungsod ng Alemanya.
Ngayon, ginawa ng bagong pederal na pamahalaan ang misyon nitong maibalik ang kaayusan
at makuha muli ang kontrol sa mga hangganan.
Sa tingin mo ba na magdudulot ng pagbabago para sa ikabubuti rito ang koalisyon ng itim at pula?
Sa totoo lang, sumulat ako tungkol sa pagguho ng katatagan ng Alemanya noong 2016.
Sa puntong iyon, itinuturing pa rin itong alarmista at populista.
At ngayon nakikita na natin ito araw-araw sa balita, kahit na maraming bagay ang itinago sa balita.
Ngunit makikita mismo ng mga tao kapag naglalakad sila sa mga sentro ng kanilang lungsod kung
ano ang nangyari sa loob lamang ng ilang taon.
At iyon ang dahilan kung bakit ang aklat na ito ay, sa kasamaang-palad, sa kasamaang-palad, natupad ang lahat.
At iyon ang aking motibasyon para magpatuloy, para gisingin ang mga tao.
At ang ikalawang bahagi ng tanong, pula-berde, sa katunayan pula-berde, sasabihin kong pula-itim.
Oo, ang pagkakamali sa pagsasalita ay talagang bahagi ng programa, dahil parang pula-berde ito.
Ang Red-Black ay sa esensya ay nagpapatuloy kung saan tumigil ang koalisyon ng traffic light.
Ang mga kontrol sa hangganan na ito ay isang palabas na walang tunay na halaga.
Walang pare-parehong deportasyon, kahit para sa mga kriminal, kahit para sa mga Islamista.
At hindi iyon nagbabago kahit man lang. Walang pagbabaliktad sa migrasyon.
Ayon sa pangunahing midya, ang pagbabaliktad sa migrasyon ay umiiral lamang upang panatilihing kalmado ang populasyon
upang hindi sila bumoto para sa isang alternatibong partido.
At sa kasamaang-palad, wala nang magbabago para sa ikabubuti sa ilalim ng halalan ng gobyernong ito.
At ibig sabihin nito ay hindi talaga gustong ayusin ng mga pulitiko ang sitwasyon. May mga profiteer ba sa likod ng eksena?
Isang lobby na hindi nakikita, na gumagana sa labas ng spectrum ng partidong ito?
Marami ang nakikinabang dito. Ang malawakang migrasyon ay naging isang malaking modelo ng negosyo.
Tingnan mo lang ang mga kakila-kilabot na upa na sinisingil din ng mga organisasyong panlipunang
pangkalusugan, gaya ng Red Cross, Caritas, AWO kasama ang SPD malapit sa Workers' Welfare Association.
Mga negosyante sa real estate, malalaking bangko sa Amerika, at Western Union, na kumikita ng bilyon-bilyon mula sa perang
ipinapadala mula sa Alemanya at Kanlurang Europa—bahagi mula sa pondo ng social security, bahagi mula sa krimen—papunta sa
kanilang mga bansang pinagmulan, kung saan lalo pang tumataas ang kita dahil sa mataas na
bayarin at hindi magandang palitan ng pera.
Dagdag pa rito, siyempre, lahat ng mga kompleks ng NGO na ngayon ay direktang pinondohan ng pamahalaan,
ibig sabihin, mga organisasyong hindi pang-gobyerno.
Kaya napakalaking modelo ng negosyo iyan. At isa rin iyon sa mga dahilan kung bakit maraming tao
ang interesado na huwag magbago ang anumang bagay.
Oo. Kaya ibig sabihin nito ay hindi talaga interesado ang mga pulitiko na baguhin ang mga bagay.
May palabas daw na kaganapan, sabi nila.
Maraming mga aktor ang kumikita sa likod ng eksena, gaya ng mga bangko at ng lahat ng mga
konglomeratong nabanggit mo, pati na rin ang mga NGO.
Sa kabilang banda, makikita mo na ang mga migrante mismo ay sa isang paraan mga biktima o piyon ng mga kumikita sa likuran.
Ang kanilang mga bansa, gaya ng Syria, Afghanistan, Iraq, at Libya, ay binomba sa ngalan ng demokrasya.
Pagkatapos ay pumupunta sila rito sa ilalim ng huwad na pag-aangkin, marahil ay nais nilang makisama.
Ang iba ay likas na natrauma dahil sa mga digmaan.
Ito ay nagtatanim ng poot at lumilikha ng matabang lupa para maging radikal ang mga tao.
At sa kabilang banda, dumarami ang mga no-go area sa Alemanya kung saan hindi nangahas pumunta kahit ang pulis.
At saka sasabihin nila, "Oo, ipagbabawal namin ang mga kutsilyo o palalawakin namin ang pagmamanman sa mga mamamayan
bilang solusyon." Pero hindi nito talaga nalulutas ang problema.
Mayroon ka bang impresyon na may isinusulong na agenda dito?
May moto ang Mataas na Antas ng Freemasonry: kaayusan mula sa kaguluhan.
Ito ay nangangahulugang pinananatili ang populasyon sa kalagayan ng paghihirap hanggang sa hinihiling nila ang
matatag na pamumuno at tinatanggap ang mga solusyong dati'y hindi maisip. Ganoon ba talaga?
Oo, ang problema ay talagang may kaguluhan tayo.
Maraming mga debate na pang-aliw ang ginagamit para itago ang tunay na mga isyu,
tulad ng sona ng pagbabawal ng kutsilyo na ito.
Hindi ang mga kutsilyo ang problema, kundi ang mga gumagamit ng kutsilyo sa pag-atake.
Kaya ito ay isang debate na pang-aliw lamang.
Kamakailan, may isang tao na sinugatan ang isa pa gamit ang lagare.
Pagkatapos ay kakailanganin din nating ipakilala ang mga lugar na walang chainsaw.
At sa katunayan, ginagamit din ang mga kundisyong ito, na mismong mga pulitiko ang nagdulot, upang
ipasa ang mas mahigpit pang mga batas sa seguridad.
Pag-iimbak ng datos, pagmamanman sa mga mobile phone, mas maraming sensura sa mga social
network, mas mahigpit na kontrol sa mga opinyon.
At ang mga hakbang na ito ay hindi nakatuon laban sa mga kriminal o mapanganib na indibidwal, kundi laban sa
mga mamamayan at sa media, tulad ng Compaq, halimbawa, na kumundena sa mga kondisyong ito.
At ipinapakita nito na hindi ito nangyayari nang aksidente, kundi ito ay isang plano, isang adyenda na isinasagawa.
At sa kapahamakan ng sariling bansa, sa kapahamakan ng populasyon sa sariling bansa.
At iyan ang nakapipinsalang bagay tungkol sa sitwasyong talagang nararanasan na natin mula pa noong 2015, na
lalo pang lumalala at umaabot sa sukdulan bawat taon.
Oo, kung sasabihin mong sinadya itong gawin, ang magiging resulta ay isang na-destabilisang Alemanya.
May pakinabang ba rito ang pulitika? Ibig kong sabihin, lalo na itong nagiging hindi mapamahalaan.
Ngayon ay naririnig mong nagtatayo sila ng malalaking bakod sa paligid ng Bundestag at iba pa,
na lalo pang pinoprotektahan ang kanilang sarili.
Sa isang punto, magiging mapanganib ito para sa mga ginoo at mga dalaga.
Napakaprotektado nila. Mayroon silang armadong opisyal na limusina, at mayroon silang armadong proteksyon mula sa BKA.
Hindi na sila namumuhay nang normal, hindi na sila namimili nang mag-isa.
Ibig sabihin hindi nila ito napapansin. Isang saradong bula ito.
At ngayon ay itinatayo na ang moat ng AHA sa ibabaw ng Reichstag. Ganyan ang tawag dito.
Kaya't ito ay isang uri ng harang sa daan na pumipigil sa iyo na magmaneho roon gamit ang kotse.
Sa katunayan, lalo na nilang pinapalakas ang kanilang mga harang, at ngayon ay lalo pang pinalalawak ang distrito ng pamahalaan,
kahit na wala namang bilyon na magagamit, puro bilyon na utang.
Ngayon ay muling pinalalawak ang chancellery sa halagang halos isang bilyong euro, kahit na isa na ito sa
pinakamalalaking punong-himpilan ng pamahalaan sa buong mundo.
Kaya talagang isang patakaran ito na laban sa sariling bansa at laban sa sariling populasyon.
Ang iyong huling aklat ay may katulad na pamagat, Ang Lihim na Digmaan Laban sa Alemanya.
At ano ang sub-titulo? Ang bansa sa tinutukan ng mga pandaigdigang elitista.
Sino ang nagpapalakas ng digmaan dito? At aling mga elitista ang tinutukoy dito?
At sa pamamagitan ng ano ipinaglalaban ang digmaang ito?
Oo, hindi ito basta digmaan tulad ng dati nating inakala.
Ang Partido A ay nakikipaglaban sa Partido B, ngunit sa katotohanan ay tayo ay nasa isang digmaang may maraming harapan.
Nasa digmaang pang-ekonomiya tayo laban sa Alemanya, kung titignan mo ang mga Amerikano.
At saka si Joe Biden, na lubos akong sumasang-ayon kay Simon Herschel, isang alamat sa imbestigasyon sa Amerika, na
nagsasabing pinabomba ng administrasyong Joe Biden ang Nord Stream 2 dahil gusto nilang
paghiwalayin tayo mula sa Russia at sa murang gas nito.
Ngayon ay bumibili tayo ng maruming, sobrang mahal na LNG gas mula sa Amerika.
Ito rin ay isang digmaan laban sa Alemanya, laban sa suplay nito ng enerhiya, laban sa posisyon nito bilang lokasyon ng negosyo.
Mayroon tayong industriya ng pananalapi tulad ng BlackRock, na kumalat din ng ideolohiyang pangklima bago
nito humiwalay rito. Isa rin itong modelo ng negosyo.
Ang mga malalaking hedge fund na ito ay, sa bahagi, nagpondo sa mga NGO para sa klima upang mapilit nila ang mga
pulitiko na palitan ang kanilang mga pabrika ng bagong makinarya na pinuhunan na ng industriya ng pananalapi.
Kaya ito ay isang napakalaking makina ng muling pamamahagi, katulad ng sa COVID-19, kung saan malaking halaga rin ang
sangkot, kung saan kinuha rin ang pera mula sa mga mamamayan sa ibaba at ipinamahagi sa industriya ng parmasyutiko.
At talagang nakikita natin ito sa bawat larangan, kaya nabuo ang pamagat ng aklat.
Oo, tinatawag din itong hybrid na digmaan, ibig sabihin ay isang digmaan na hindi nilalaban gamit ang mga karaniwang sandata.
Anong mga layunin sa palagay mo ang nasa likod nito, bukod sa pagpapayaman ng mga indibidwal na manlalaro?
Oo, napakalakas na motibo iyan. Kita, bilyon-bilyong kita, kapangyarihan at impluwensya, siyempre pati na rin ang
imyunidad, upang manatiling protektado laban sa pag-uusig.
Napapansin din ito nang labis sa Alemanya.
Sa ibang mga bansa sa Europa at sa Amerika, mayroon ding mga pulitiko na nakakulong sa bilangguan, ang ilan ay
tumatagal ng ilang taon, dahil sa korapsyon at pandaraya.
Sa Alemanya, walang mataas na ranggong pulitiko na nakakulong habang hinihintay ang paglilitis.
Kahit si Habeck, kung saan minsan nang naglakas-loob ang tanggapan ng piskal na kumilos—at mayroon nga tayong tanggapan ng
piskal na nakatali sa mga direktibang pampulitika—ay naglakas-loob pa ring imbestigahan siya dahil sa
paglabag sa lèse-majesté na probisyon, na siya mismo ang nagpasimula laban sa mga mamamayan nang daan-daang beses.
At saka tinanggihan ito ng mga lumang partido sa Bundestag, na talagang walang katuturan: pinoprotektahan nila ang kanilang mga
politiko mula sa masyadong mahinang pag-uusig, habang agad namang itinaas ang kanilang mga kamay laban sa mga politiko ng oposisyon
at nagsasagawa ng paghahalughog sa kanilang mga tahanan.
Oo, at gayon pa man sinasabi mong sa huli ay isang pampulitikang palabas lamang ang
isinasadula sa harap natin, na bahagi rin ng pansinin.
Sa tingin ko lang mahalaga na huwag mawalan ng pokus doon, kaya tinanong ko tungkol sa mga elitista sa likuran,
dahil kahit anong isyu ang tingnan mo, tila pareho lang ang mga taong nag-uugit sa likod ng lahat.
Oo, palagi mong hinahatak ang parehong mga tali.
Kaya narito ang kompleksong pampulitika-militar, gaya ng sa Ukraine, at ngayon pati na rin sa pag-atake ng
Amerika sa Iran, na itinulak nila kahit na nangako si Donald Trump ng ganap na ibang bagay bago ang halalan.
Makikita mo iyon, siyempre, makikita mo na ngayon sa napakalaking muling pagpapalakas ng NATO, ng EU at ng Alemanya.
Makikita mo ito sa sektor ng parmasyutiko kaugnay ng coronavirus, kung saan umaasa kami na
lalong mag-roll up si Bobby Kennedy sa Amerika.
Hindi ko sa tingin ay nagsimula na talaga ito. Maraming tao ang umasa pa ng higit.
At oo, ito ay isang walang katapusang labanan sa pagitan ng mabuti at masama, kung gusto mo itong tawagin ganoon.
Sinabi mong nangako si Trump ng iba kaysa sa aktwal niyang ipinatutupad.
Makikita mo ito nang partikular na malinaw kay Friedrich Merz.
Kahit ang pinakamahalagang mga pangako sa halalan ay nabasag na lahat sa loob ng hindi pa man anim na buwan.
Gaano katagal sa tingin mo na papayag ang populasyon na ito na mailigaw at hayaang ginagabayan sila sa ilong,
kapwa sa ating panig at sa kabilang panig ng karagatan?
Para sa akin, si Friedrich Merz ang pinakamalaking mandaraya sa halalan mula nang matapos ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
At naniniwala ako na nasa ika-54 o ika-55 araw na tayo ngayon sa debt brake, kung saan siya nagsinungaling.
At ngayon ay lumitaw na bago pa man ang halalan, nag-utos siya ng isang ulat, sa halagang €9,500, kay Udo Di Fabio, na dapat sana'y
ipaliwanag sa kanya ang debt brake kasama ang dating Bundestag, kung saan mas maraming boto pa ang Greens
kaysa sa AfD, upang maisulong ito, lahat ay nakahanda na.
At pagkatapos ay sinabihan ang populasyong Aleman na nangyari ito sa iskandalong kinasasangkutan ni Zelensky sa White House.
Lahat ng ito ay napagpasyahan na bago pa man ang halalan, kaya ito ay isang malaking pandaraya sa halalan.
At kung may maayos na tanawin ng media sa Alemanya, kailangang maglabas ng pang-araw-araw
na balita hanggang magbitiw si Friedrich Merz.
At ipinapakita nito na bagaman mayroon tayong likas na problemang pampulitika, ang pinakamalaking problema ay, siyempre,
ang problema sa media: ang kapangyarihan ng ARD, ZDF, ng pangunahing media, ng Spiegel, at ng Axel Springer Verlag.
Nagpasya sila na hindi natin gagawing iskandalo ang iskandalong ito.
Sa halip, nakabubuo sila ng isa na namang pamagat na kontra-AfD, o kaya naman ay nakakahanap ang alternatibong media ng
ibang pamagat na maaari nilang gawing iskandalo at gamitin para makuha ang atensyon. At iyan ang malaking problema.
At naniniwala ako na ito ang dahilan kung bakit hindi pa lumalabas sa mga kalye ang populasyon, dahil
masyadong malakas pa rin ang kapangyarihan ng media.
Oo, tama ka, sunud-sunod ang mga iskandalong ito.
Ito ay isang taktika na paulit-ulit na ginagamit.
Ito ang karaniwang taktika ng paghahati-hati at pamumuno, kung saan pinapaharap ang mga grupong tulad ng nabakunahan laban
sa hindi nabakunahan, at ang mga lokal laban sa mga migrante.
Ngunit hindi natin kailangang mahulog sa bitag na ito.
Ginoong Schubert, lubos akong nagpapasalamat sa iyo sa pagbabahagi ng mga nakalilitong pangyayaring ito sa
amin ngayon, sa pagpapakita sa amin ng mga tali at sa pagbibigay-liwanag sa mga marionetista sa likod ng eksena.
Mga minamahal na manonood, ipalaganap natin ang balita tungkol sa mahahalagang ugnayang ito upang matugunan natin ang problema sa
ugat nito at upang mapanagot ng isang may sapat na kaalamang populasyon ang mga nasa
kapangyarihan. Ginoong Schubert, maraming salamat.
Ikinagagalak kong gawin iyon, at maraming salamat sa paanyaya.