מיר זענען צופרידן צו באַגריסן סטפֿאַן שוברט צו אונדזער אינטערוויו הײַנט.
מר שוּבערט איז אַ פֿריִערדיקער פּאָליציי־אָפֿיציר, זשורנאַליסט און באַרימטער זיכערהייט־עקספּערט, ווי אויך דער מחבר
פֿון פֿאַרשיידענע ביכער, אַרײַנגערעכנט עטלעכע בעסטסעלערס, אַזאַ ווי "דער געהיימער קריג קעגן דײַטשלאַנד".
זיינע ביכער באַזירן זיך אויף זײַן פֿריִערדיקער קאַריערע ווי אַ פּאָליציי־אָפֿיציר און באַהאַנדלען ברייט די
טעמעס פֿון אינערלעכער זיכערהייט, פֿאַרברעכן און מיגראַציע.
הער שוּבערט, דאָס איז אײַער ערשטע אינטערוויו מיט קלאַ.טיווי.
צי ווילסטו זיך פאָרשטעלן פֿאַר אונדזערע צוקוקער און דערציילן אונדז אַ ביסל וועגן דײַן הינטערגרונט?
יאָ, גוטן נאָכמיטאָג. אַ גרויסן דאַנק פֿאַר דער איינלאַדונג.
יאָ, דו האָסט שוין רובֿ דערציילט, טאַקע אַ פריערדיקער פּאָליציי־אָפֿיציר.
איך האָב שטענדיק געמוזט דערציילן מעשׂיות בײַ פּאַרטיעס, משפּחה־צוזאַמענקומען, צווישן חבֿרים, און דערנאָך
האָבן מענטשן געזאָגט, דו זאָלסט דאָס אָפּשרײַבן, און אַזוי בין איך טאַקע אַרײַנגעקומען אין שרײַבן.
איצט זענען דאָ צוועלף ביכער, איך מיין אַז פֿיר אָדער פֿינף זענען שפּיגל־בעסטסעלערס.
יעצט, איידער די שפּיגל בעסטסעלער־ליסטע איז אויף אַזאַ אופֿן מאַניפּולירט געוואָרן, אַז עס איז אוממעגלעך פֿאַר ווער עס יז,
לאָמיר זאָגן, פֿון דער אומאָפּהענגיקער מעדיע זיך אַרויפֿצוברענגען אויף דער בעסטסעלער־ליסטע, וואָס איז בכלל אַן אַנדער ענין, האָב
איך אויך אין די לעצטע אַכט חדשים, דאַכט זיך, געעפֿנט אַ יוטוב־קאַנאַל מיטן נאָמען
"שױבערטס לאַגעמעלדונג", וווּ איך פּאָסטיר יעדן טאָג.
איך וואָלט זיך זייער געפרייט, אויב אַלע וואָלטן אַרײַנקומען, זיך אַבאָנירן און עפּעס שרייבן אין די קאָמענטאַרן. לעסאָף געב איך
אויך רעגולערע אינטערוויועס פֿאַר אַנדערע מעדיע־פֿאָרמאַטן, לויט וואָס פּאַסירט, און ליידער,
מוז מען זאָגן, אַז הײַנטצוטאָג פּאַסירט אַ סך.
מע זאָגט אַז איר האָט גוטע קאָנטאַקטן מיט די זיכערהייט־אויטאָריטעטן, די פּאָליציי און די געהיימע דינסטן.
ווי האָט דאָס זיך אַנטוויקלט? נאָרמאַלערווייַז זענען אַזעלכע קרײַזן ניט צוטריטלעך.
נו, טיילווייז ווײַל איך אליין קום פֿון דעם הינטערגרונט, נאַטירלעך. איך האָב באַזוכט טריינינג־קורסן און געאַרבעט אין
פֿאַרשיידענע אָפּטיילונגען און אויטאָריטעטן, און די מענטשן מיט וועלכע איך האָב דעמאָלט אָנגעהויבן, זענען אויך אויפגעשטיגן אין די
ראַנגען און האָבן געהאַט מצליחע קאַריערעס. עס איז אויך אמת אַז נאָך דער פּובליקאַציע פֿון די ערשטע ביכער
האָבן זיך פילע פֿון זיי מיט מיר אין קאָנטאַקט געזעצט.
איך האָב דאַן געמאכט נײַע קאָנטאַקטן, און איך האָב שוין געפֿונען עטלעכע דאָקומענטן אין דער בריוו־קעסטל און אַזוי ווייטער.
אַזוי איז עס: די נייעס האָט זיך פֿאַרשפּרייט צווישן די זיכערהייט־אויטאָריטעטן, און
דערפֿאַר בין איך טאַקע גאַנץ גוט אינפֿאָרמירט.
יאָ, דאָס מיינט אַז דו האָסט אַ ברייט נעצווערק, אַזוי דו קענסט באַקומען אינפֿאָרמאַציע
וואָס דו אַנדערש ניט וואָלטסט געקענט באַקומען.
טאַקע, יאָ, אָבער איצט איז אַזוי, אַז עס איז דרוק אויף די אויטאריטעטן און אויף יחיד
פּאָליציי־אָפיצירן צו אַנטדעקן מיסברויכן.
אַז עס ווערט אויך אַלץ שווערער זיך צו טרעפֿן.
עס איז שוין אויך נישט מער מעגלעך אויף דער טעלעפֿאָן, און דאָס איז שוין אַ גאַנץ לאַנגע צײַט נישט מער מעגלעך.
און אַזוי איז עס אַז אויסערשטייענדיקע זענען גאָר נישט באַוווסט פֿון דעם דרוק וואָס זיך אויפבויעט אינעווייניק בײַ די אויטאריטעטן,
צו בלײַבן שטיל וועגן די אויסלאָזונגען און מיטצומאַכן אין דער פאַרדעקונג דורך זייערע פּאָליטישע העכערע. אַזוי
איז דאָ אַ גרויסע צאָל זאַכן וואָס זענען ערנסט פאַלש.
יאָ, אַזוי לאָמיר אָנהייבן מיט דער טעמע פֿון פֿאַרדעקונגען.
אין 2016 האָט אַניס אַמרי דורכגעפֿירט אַן אַטאַק אויפֿן בערלינער ניטל־מאַרק, פֿאָרנדיק אַ לאָרי אין די מענטשן.
דער ערשטער הויפּט איסלאמיסטישער טעראָריסטישער אַטאַק אין דײַטשלאַנד אין דער לעצטער געשיכטע.
דו האָסט אַ בוך געשריבן, אַניס אַמרי און די פֿעדעראַלע רעגירונג.
און דאָרט, ווען איר רעפֿערירט אויף אייער פאָרשונג און די טעקעס וואָס איר האָט צונויפגעשטעלט, שרייבט איר אַז די
זיכערהייט־אויטאריטעטן האָבן גוט געוואוסט וועגן אַניס אמרי.
דער אַטאַק איז פּאַסירט אונטער דער וואַכזאַמער אויג פֿון אַ גרויסער צאָל אויטאריטעטן.
און איר טענהט אַז טראָץ פילע פריערדיקע פאַרברעכונגען, האָט מען דעם פאַרברעכער געגעבן פֿרײַע
האַנט און אפילו ערלויבט אים שפּעטער אַנטלויפֿן.
און דאַן איז אַלץ באַדעקט געוואָרן. דאָס זענען זייער ערנסטע באַשולדיקונגען.
ווייל דאָס מיינט אַז די פֿעדעראַלע רעגירונג האָט באַוווּסט אָנגענומען די טויט פֿון צוועלף
מענטשן און די פֿאַרווונדונגען פֿון 70 אַנדערע.
וואָס פֿאַר בײַװײַזן האָסטו פֿאַר די ערנסטע באַשולדיקונגען?
יאָ, טאַקע, דאָס זענען זייער ערנסטע באַשולדיקונגען.
און איך האָב באַקומען 20,000 דאָקומענטן פֿון אַלע אויטאָריטעטן.
און איך האָב אויך געקענט רעדן מיט אַ טעראָריזם־אינוועסטיגאַטאָר וואָס איז גלײַך באַטייליקט
אין דעם פאַל, און ער האָט מיר דאָס אויפגעוויזן.
ער האָט געזאָגט אַז מיר פּרוּוון שוין אַ יאָר און אַ האַלב אַרעסטירן אַניס אַמרי. מיר
קענען נישט באַקומען אַן אַרעסט־וואָראַנט.
מיר האָבן געהאַט פֿיר פּנים־צו־פּנים טרעפֿונגען מיט העכערע, וואָס האָבן געזאָגט: לאָזט דעם מענטש אַליין, טראָץ ערנסטע פֿאַרברעכן,
טראָץ שטעכן אין דער דראָג־סצענע, טראָץ דירעקטע קאָנטאַקטן מיט איי־עס, וואָס איז געווען זייער, זייער אַקטיוו אין יענער צײַט.
עס איז געווען דווקא די צעל מיט וועלכער אַניס אמרי, אַניס אמרי איז נישט אַ איינצעלער פאַרברעכער, נאָר האָט
געהאַט אַ גרויסע אייסיס־נעץ אין דײַטשלאַנד, וואָס האָט אויך אַרײַנגענומען, למשל, אבו וואלאה.
ער איז דערווייַל אין פּראָצעס און וויל פאַרמיידן זײַן דעפּאָרטאַציע.
און דאָס איז געווען דער גרונט פֿאַר מײַן טעאָריע, אַז די געהיימע דינסטן, פֿון דעם פֿעדעראַלן ביוראָ פֿאַרן שוץ פֿון דער
קאָנסטיטוציע ביז דער CIA, האָבן געטאָן אַלץ וואָס זיי האָבן געקענט, כּדי צו פֿאַרהיטן די פּאָליציי פֿון אויספֿירן איר אַרבעט.
צו אַרעסטירן דעם געפערלעכן מענטש, וועמען אַלעמען האָט געוואוסט אַז ער וואָלט דורכפֿירן אַ טעראָריסטישן אַטאַק נישט אויב, נאָר
ווען, כדי צו דערגרייכן די מענטשן הינטער אים, ווײַל זײַן טעלעפֿאָן איז אויך געווען אָפּגעהערט, און דורך
סאַטעליט־אָרדערס אין די איסלאמישע שטאַט־לאַגערן אין ליביע.
און דאָס איז פּונקט וואָס די אמעריקאנער האָבן געטאָן, אָן אַ בליק צו טוישן.
און אַזוי איז דער אַטאַק אויף ברײַטשײַדפּלאַץ אין דער ערשטער אָרט פּאַסירט.
און פֿאַר וואָס האָבן די געהיימע דינסטן געהאַט אַ אינטערעס צו לאָזן אַניס אַמרי גיין?
ערשטנס, כמובן, דער נײַער גאָלד פֿון די אינטעליגענץ־דינסטן: דאַטן און דאַטן־רעקאָרדן.
אַניס אַמרי האָט געהאַט דירעקטן קאָנטאַקט מיט אייסיס טעראָריסטישע פּלאַנירער אין אַ ליבישן מיליטערישן לאַגער.
און ער איז, ער געפֿינט זיך אין דער איסלאמיסטישער סצענע, ער איז געקומען קיין דײַטשלאַנד דורך לאַמפּעדוסאַ, דורך
איטאַליע, וווּ ער איז שוין געווען אין טורמע ווי אַ קרימינעל.
די איי־עס מענטשן האָבן אים איבעראַל געהאָלפֿן און געשטיצט.
עס איז געווען אַ נעצווערק וואָס מענטשן האָבן געוואָלט אַנטדעקן.
און, פֿאַרשטייט זיך, דירעקטער קאָנטאַקט מיט ליביע.
און באַלד נאָך דעם טויטברענגנדיקן טעראָר־אַטאַק אויף דעם בערלינער ניטל־מאַרק, זענען עס געווען די אמעריקאנער וואָס האָבן באָמבערט די
טעראָר־לאַגערן פֿון אַניס אמרי אין ליביע מיט אַ פֿליגער־טראָגער־גרופּע פֿון דער מיטלענדישער
ים, און האָבן געטויט איבער 70 איס־טעראָריסטן.
און אַזוי האָט אַ פּענטאַגאָן־ספּאָקספּערסאָן געזאָגט. און דער פּענטאַגאָן־ספּאָקספּערסאָן האָט אויך געזאָגט עפּעס וואָס
קיינמאָל טאַקע איז נישט דיסקוטירט געוואָרן אין די דײַטשישע מעדיע, נעמלעך אַז דער מיליטערישער שלאָג איז געווען געצילט אויף די
וואָס זענען געווען הינטער אַ אַטאַק, אַ רעטאַליאַטאָרישער שלאָג.
און איך האָב דאָס אַלץ דאָקומענטירט אין מײַן בוך.
איך האָב געשפּייַכט 600, 700 מקורות, אַרײַנגערעכנט אמעריקאנער מעדיע.
אַזוי אַז דאָרט איז אַרויסגעקומען אַ זייער קלאָר און אומאומביקער בילד.
און דו זאָגסט אויך אַז די CIA איז געווען באַטייליקט?
יאָ, דאָס איז. און עס איז גאָר קלאָר, פֿאַרשטייט זיך, אַז די דראָנע־פּראָגראַם און די פּראָגראַם – פֿאַר וועלכע עס איז אַ
באַזונדערער נאָמען, אַ נאָמען פֿון אַ מיליטערישער אָפּעראַציע – צו אויסמעקן די IS אין די
ליביע־לאַגערן. און דאָס איז געווען בעיקר אַ CIA־פּראָגראַם.
הער שוּבערט, נאָר כּדי מיר זאָלן זײַן קלאָר.
דאָס מיינט אַז די אמעריקאנער אַדמיניסטראציע האָט די זיכערהייט־אויטאריטעטן באַפֿעלן נישט צו באַלעסטיקן עניס אמרי
פֿאַר זייער אייגענעם נוץ. צי פֿאַרשטיי איך דאָס ריכטיק?
יאָ, פֿאַרשטייט זיך, איך האָב אויך נישט די סמאָקינג גאַן פֿון דער CIA.
עס איז נישט אַרײַנגערעכנט אין די דאָקומענטן, כאָטש עס זענען 20,000 דאָקומענטן, אַרײַנגערעכנט סעקרט־סערוויס־דאָקומענטן.
אָבער עס איז קלאָר אַז די אמעריקאנער האָבן אים גאָר אויפגעפּאַסט, גאָר איבערוואַכט, לויט GPS־אָרדער.
עס איז אויך אַ רעאַל־צײַט מאָניטאָרירונג פֿון זײַן שמועס מיטן IS־פֿירער אין ליביע, מיטן טעראָריסטישן
פירער, וואָס זיי האָבן דורכגעפֿירט אויף אַראַביש. און נאָך איז עס גלײַך איבערגעזעצט געוואָרן.
דאָס ווײַזט די מדרגה פֿון אויפֿפּאַסונג וואָס איז דאָרט אָנגעווענדט געוואָרן און
וואָס פֿאַר אַ הויך־ווערטיקער ציל עס איז.
און ער קען שוין לאַנג צוריק אַרעסטירט געוואָרן זײַן. ער האָט באַגאַנגען עטלעכע עבירות.
ער איז אפילו נישט געקענט דאָס טאָן, ווען די זאַכן אין דײַטשלאַנד זענען פֿאַר אים צו הייס געוואָרן.
ער האָט געוואָלט אַנטלויפֿן אין אויסלאַנד. מען האָט אים נישט געלאָזט דאָס לאַנד פֿאַרלאָזן.
אַניס אַמרי איז דאַן אויסגעפֿרעגט געוואָרן און האָט געזאָגט אַז ער וועט איצט אַרעסטירט ווערן כּדי דורכצופֿירן אַ דעפּאָרטאַציע.
און ער האָט געזאָגט, איך וויל איצט פֿרײַוויליק אַרויסגיין.
דו דאַרפֿסט מיך נישט דעפּאָרטירן. איך וויל צוריקגיין אין מיטל־מיזרח. און די פֿעדעראַלע רעגירונג האָט דאָס פֿאַרהיטן.
די פֿעדעראַלע רעגירונג האָט געזאָרגט אַז איינער פֿון זײַנע מיטשולדיקע איז איבער נאַכט
דעפּאָרטירט געוואָרן קיין מאַראָקאָ נאָך דער אַטאַקע.
עס זענען בײַװײַזן וואָס ווײַזן אַז ער איז געווען אַ צװײפֿאַכיקער אַגענט פֿאַר די מאַראָקאַנער
געהיימע דינסטן און האָט געאַרבעט פֿאַר איי־עס.
ער איז נישט אָנגעקלאָגט געוואָרן. לויט מײַן מיינונג, זאָל ער געבראַכט ווערן פֿאַר אַ געריכט, אָבער אַנשטאָט דעם איז ער
אַרויסגעוואָרפֿן געוואָרן פֿון דער פֿעדעראַלער מיניסטעריום פֿאַר אינערלעכע ענינים אין אַ קלאָק־און־דאַגער אָפּעראַציע.
די פֿרוי וואָס איז געווען פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַר דעם, איז דורך פֿרוי מערקעל באַלוינט געוואָרן מיטן אַמבאַסאַדאָר־פּאָסט
אין אַמעריקע. אַזוי הויך איז דער גאַנצער פאַל געגאַנגען.
און עס איז מיר גאָר קלאָר אַז די אמעריקאנער, כמובן, און די דײַטשן זענען גאָר בלינד ווען עס קומט צו איסלאמיסטישן טעראָריזם.
זיי זענען הונדערט פּראָצענט אָפּהענגיק פֿון די אַמעריקאַנער, וואָס הערן זיך אַרײַן אין אַלץ און אין יעדן דאָ.
און ווען די אמעריקאנער זאגן, "דו ארעסטירסט אים נישט," קליקן די דײַטשישע אויטאריטעטן זייערע הילן
צוזאַמען און טוען פּונקט ווי זיי ווערן געזאָגט.
יאָ. יאָ, לאָמיר צוריקקערן צו דער איצטיקער סיטואַציע.
זייערע ביכער טראָגן טיטלען ווי "די דעסטאַביליזאַציע פֿון דײַטשלאַנד", "דער פֿאַרלוסט פֿון אינערלעכער און אויסערלעכער
זיכערהייט", און "אַ בירגערקריג קומט: די פֿאָרויסצייכנס פֿון אויפֿשטאַנדן און רעוואָלוציעס אין די שטעט פֿון דײַטשלאַנד".
יעצט האָט די נײַע פֿעדעראַלע רעגירונג זיך געשטעלט פֿאַר אַ מיסיע צו צוריקשטעלן סדר און
ווידער באַקומען קאָנטראָל איבער די גרעניצן.
מיינסטו אַז די שוואַרץ-רויטע קאָאַליציע וועט דאָ ברענגען אַ פֿאַרבעסערונג?
אגב, האָב איך אין 2016 געשריבן וועגן דער דעסטאַביליזאַציע פֿון דײַטשלאַנד.
אין יענעם מאָמענט איז עס נאָך געווען באַטראַכט ווי אַלאַרמיסטיש און פּאָפּוליסטיש.
און איצט זעען מיר עס יעדן טאָג אין די נייעס, כאָטש אַ סך בלײַבט פֿאַרבאָרגן אין די נייעס.
אָבער מענטשן קענען זיך אַליין זען, ווען זיי גיין דורך זייערע שטאָט־צענטערס, וואָס איז געשען אין בלויז אַ פּאָר יאָר.
און דערפֿאַר איז דאָס בוך געווען, ליידער, ליידער, אַלץ איז אמת געוואָרן.
און דאָס איז געווען מײַן מאָטיוואַציע צו ווײַטערגיין, צו אויפוועקן מענטשן.
און דער צווייטער טייל פֿון דער פֿראַגע, רויט-גרין, טאַקע רויט-גרין, איך וואָלט געזאָגט רויט-שוואַרץ.
יאָ, דער צונג־גליטש איז טאַקע אַ טייל פֿון דער פּראָגראַם, ווײַל עס איז ווי רויט-גרין.
רויט-שוואַרץ איז למעשה ווייטערגיין וווּ די טראַפיק-ליכט-קאָאַליציע האָט אויפגעהערט.
די גרעניצ־קאָנטראָלן זענען אַ שאָו־געשעעניש אָן קיין אמתדיקן ווערט.
עס איז נישט קיין קאָנסיסטענטע דעפּאָרטאַציע, אפילו נישט פֿאַר קרימינאַלן, נישט אַמאָל פֿאַר איסלאַמיסטן.
און דאָס בלײַבט גאָר נישט אַנדערש. עס איז נישט קיין ענדערונג אין דער מיגראַציע־פּאָליטיק.
לויט די הויפּטשטראם־מעדיע, די מיגראַציע־אומקער עקזיסטירט בלויז צו האַלטן די באַפעלקערונג רויִק, אַז זיי
זאָלן נישט שטימען פֿאַר אַ אַלטערנאַטיווער פּאַרטיי.
און ליידער וועט אונטער דער וואַל פֿון דער רעגירונג גאָרנישט בעסער ווערן.
און דאָס מיינט אַז די פּאָליטיקער טאַקע ווילן נישט פאַרבעסערן די סיטואַציע. צי זענען דאָ פּראָפֿיטירער הינטער די קוליסן?
אַ לאָבי וואָס איז אומזעעוודיק, וואָס אַרבעט אַרויס פֿון דעם פּאַרטיי־ספּעקטרום?
עס זענען פילע וואָס נוץ האָבן פֿון דעם. מאַסן־מיגראַציע איז געוואָרן אַ ריזיקער געשעפֿט־מאָדעל.
קוק נאָר אויף די שרעקלעכע רענטן, וואָס אויך געזעלשאַפֿטלעכע הילף־אָרגאַניזאַציעס זאַמלען: דער רויטער קרייץ, קאַריטאַס,
AWO מיט דער SPD נעבן דער אַרבעטער־וועלפֿער־אַסאָציאַציע.
גרינדער אין גרונט־אייגנטום, גרויסע אמעריקאנער באַנקען און וועסטערן יוניאָן, וואָס פאַרדינען ביליאָנען פֿון געלט, וואָס
ווערט איבערגעשיקט פֿון דײַטשלאַנד און מערב־אייראָפּע, טייל פֿון געזעלשאַפֿטלעכע זיכערהייט־פֿאָנדן, טייל פֿון קרימינעלע
אַקטיוויטעטן, צו זייערע היימלאַנדן, וווּ די פּראָפֿיצן ווערן דערנאָך פֿאַרגרעסערט דורך הויך פֿיס און שלעכטע וועקסל־קורסן.
און נאָך, פֿאַרשטייט זיך, אַלע די קאָמפּלעקסן פֿון ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס, וואָס
איצט ווערן דירעקט פֿינאַנצירט דורך די רעגירונג.
דאָס איז אַ ריזיקער געשעפֿט־מאָדעל. און דאָס איז אויך איין סיבה פֿאַר וואָס אַזוי פֿיל
מענטשן האָבן אינטערעס אַז גאָרנישט זאָל זיך טוישן.
יאָ. דאָס מיינט אַז פּאָליטיקער זענען טאַקע נישט אינטערעסירט צו טאַקע טוישן זאַכן.
זיי זאָגן אַז עס איז אַ שאָו־געשעעניש.
עס זענען פֿיל שפּילערס וואָס פּראָפֿיטירן הינטער די קוליסן, ווי די באַנקען און אַלע יענע קאָנגלאָמעראַטן
וואָס דו האָסט דערמאָנט, די ניט־רעגירונג־אָרגאַניזאַציעס.
אויף דער אַנדערער זײַט, קען מען זען אַז די מיגראַנטן זענען אויף אַ מין אופֿן קרבנות אָדער פּאָנס
פֿון די וואָס פּראַפֿיטירן אין דער הינטערגרונט.
זייערע לענדער, אַזאַ ווי סיריע, אַפֿגאַניסטאַן, איראַק און ליביע, זענען באָמבאַרדירט געוואָרן אין נאָמען פֿון דעמאָקראַטיע.
דאַן קומען זיי דאָ אונטער פאַלשע פּרעטענסן, אפֿשר ווילן זיי זיך אינטעגרירן.
אַנדערע זענען נאַטירלעך טראומאַטיזירט פֿון די מלחמות.
דאָס זייט פֿײַנטשאַפֿט און שאַפֿט אַ פֿרוכטבאַרן באָדן, אַז מענטשן ווערן ראַדיקאַליזירט.
און אויף דער אַנדערער זײַט זענען אין דײַטשלאַנד מער און מער ניט־צו־גיין געגנטן, וווּ
ניט אַמאָל די פּאָליציי זיך טראָסט צו גיין.
און דאַן זאָגן זיי, יאָ, מיר וועלן פֿאַרבאָטן מעסערן אָדער פֿאַרגרעסערן די אויפֿפּאַסונג פֿון בירגערס ווי
אַ לייזונג. אָבער דאָס לייזט די פּראָבלעם בכלל נישט.
האָסטו דעם אײַנדרוק אַז דאָ ווערט נאָכגעגאַנגען אַ אַגענדאַ?
עס איז דאָס מאָטאָ פֿון דער הויכער מאַסאָנריי: סדר פֿון כאאָס.
דאָס מיינט אַז די באַפעלקערונג ווערט געהאלטן אין אַ צושטאַנד פֿון נויט ביז זיי פֿאַרלאנגען שטאַרק
פֿירערשאַפֿט און אָננעמען לייזונגען וואָס פריער וואָלטן געווען אומדענקלעך. איז דאָס דער פאַל?
יאָ, דער פּראָבלעם איז אַז מיר טאַקע האָבן כאַאָס.
מיר האָבן אַ סך אָפּווענד־דיבאַטן צו אָפּווענדן די אויפמערקזאַמקייט פֿון די אמתע
ענינים, פּונקט ווי די מעסער־פֿאַרבאָט־זאָנע.
עס איז נישט די מעסערס וואָס זענען דער פּראָבלעם, נאָר די מעסער־אַנגריפֿער. דערפֿאַר איז דאָס אַ דיסטראַקשאַן־דיבאַט.
לעצטנס האָט עמעצער געשעדיקט אַן אַנדערן מיט אַ קייטזאָג.
דאַן וואָלטן מיר באַלד אויך געמוזט אַרײַנפֿירן זאָנען אָן קייטזאַגן.
און טאַקע, איז עס אויך אַז די צושטאַנדן, וואָס די פּאָליטיקער זיך אַליין האָבן גורם געווען, ווערן איצט
גענוצט צו דורכצופירן נאָך שטרענגערע זיכערהייט־געזעצן.
דאַטן שפּײַכערונג, מאָביל־טעלעפֿאָן־אויפֿפּאַסונג, נאָך מער צענזור אויף געזעלשאַפֿטלעכע
נעצווערק, נאָך מער קאָנטראָל איבער מיינונגען.
און די מיטלען זענען נישט געצילט קעגן קרימינאַלן אָדער געפערלעכע יחידים, נאָר קעגן בירגער און די מעדיע,
למשל Compaq, וואָס האָבן די באַדינגונגען פֿאַרדאַמט.
און דאָס ווייזט אַז דאָס פּאַסירט נישט צופאַלדיק, נאָר אַז דאָס איז אַ פּלאַן, אַ אַגענדע וואָס מען אַרבעט דורך.
און צו שאָדן פֿון אייגענעם לאַנד, צו שאָדן פֿון דער באַפעלקערונג אין אייגענעם לאַנד.
און דאָס איז די חורבןדיקע זאַך וועגן דער סיטואַציע, אין וועלכער מיר טאַקע זײַנען זינט 2015, וואָס
ווערט ערגער און יעדן יאָר קומט צו אַ הויכפּונקט.
יאָ, אויב איר זאָגט אַז דאָס ווערט געטאָן מיט כוונה, וועט דער סוף־רעזולטאַט זײַן אַ דעסטאַביליזירטע דײַטשלאַנד.
צי האָט די פּאָליטיק דערפון נוץ? איך מײן, עס ווערט אַלץ מער אוממעגלעך צו רעגירונג.
יעצט הערט איר אַז זיי בויען גרויסע פּלויטן אַרום דעם בונדעסטאַג און אַזוי ווייטער, זיך מער און מער באַשיצן.
אין אַ געוויסן מאָמענט וועט עס ווערן געפֿערלעך פֿאַר די הערן און דאַמען.
נו, זיי זענען גוט באַשיצט. זיי האָבן געפּאַנצערטע אָפיציעלע לימוזינען, זיי האָבן באַוואָפֿנטע BKA-שוץ.
זיי פֿירן שוין נישט מער אַ נאָרמאַלן לעבן, גייען שוין נישט מער אַליין קויפֿן.
דאָס מיינט אַז זיי אפילו ניט באַמערקן עס. עס איז אַ געשלאסענער בלאָז.
און איצט ווערט דער AHA־גראָב איבערן רייכסטאַג געבויט. אַזוי רופֿן זיי עס.
אַזוי, אַ מין טאַנק־באַריער וואָס פאַרהיט אײַך פֿון פאָרן דאָרט מיט אַ מאַשין.
טאַקע, זיי באַריקאַדירן זיך אַלץ מער, און איצט ווערט דער רעגירונגס־געגנט נאָך ווייטער פֿאַרגרעסערט, כאָטש
קיין ביליאָנען זענען נישט בנימצא, נאָר ביליאָנען שולד.
יעצט ווערט די קאַנצעלאַריע ווידער פֿאַרגרעסערט פֿאַר אַ קאָסט פֿון כּמעט איין ביליאָן אייראָ, כאָטש זי איז שוין
איינע פֿון די גרעסטע רעגירונגס־הויפּטקוואַרטירן אין דער וועלט.
אַזוי איז דאָס טאַקע אַ פּאָליטיק קעגן אייגן לאַנד און קעגן אייגענע באַפעלקערונג.
דײַן לעצט בוך האָט אַ ענלעכן טיטל: "דער געהיימער קריג קעגן דײַטשלאַנד".
און דער אונטערטיטל איז? דער לאַנד אין דער ציל־ליניע פֿון גלאבאַלע עליטעס.
ווער פֿירט דאָ אַ מלחמה? און צו וועלכע עליטעס ווערט דאָ גערעדט?
און מיט וועלכע מיטלען ווערט דער מלחמה געפֿירט?
יאָ, דאָס איז נישט נאָר אַ מלחמה ווי מען האָט זי זיך געקענט פאָרשטעלן פֿריִער.
פּאַרטיי A קעמפֿט קעגן פּאַרטיי B, אָבער מיר האָבן אַ מלחמה מיט פילע פראָנטן.
מיר זענען אין אַ עקאָנאָמישן קריג קעגן דײַטשלאַנד, אויב מען קוקט אויף די אמעריקאנער.
און דאַן איז דאָ דזשאָו בײַדען, וועלכער, איך בין אינגאַנצן מסכּים מיט דער אויספֿאָרשונג־לעגענדע סײַמאָן הערשל אין אַמעריקע, זאָגט
אַז די דזשאָו בײַדען אַדמיניסטראַציע האָט אויפֿגעריסן נאָרד סטרים 2, ווײַל זיי האָבן
געוואָלט אונדז אָפּשיידן פֿון רוסלאַנדס ביליקן גאַז.
יעצט קויפֿן מיר שמוציקע, איבערגעטייערטע LNG־גאַז פֿון אַמעריקע.
דאָס איז אויך אַ מלחמה קעגן דײַטשלאַנד, קעגן איר ענערגיע־פֿאַרזאָרגונג, קעגן איר עקאָנאָמיע.
מיר האָבן אַ פינאַנציעלע אינדוסטריע ווי BlackRock, וואָס האָט אויך פֿאַרשפּרייט די קלימאַט־אידעאָלאָגיע, איידער זי זיך
איצט דערפֿון אָפּגעשטעלט. עס איז אויך געווען אַ געשעפֿט־מאָדעל.
די זעלבע גרויסע העדזש־פֿאָנדן האָבן, טיילווײַז, פינאַנצירט קלימאַט־נ.ג.אָס, כּדי זיי זאָלן קענען דריקן אויף פּאָליטיקער,
אַז זיי זאָלן איבערמאַכן זייערע פֿאַבריקן אויף נײַע מאַשינעריע, אין וועלכע די פינאַנציעלע אינדוסטריע האָט שוין אינוועסטירט.
אַזוי איז דאָס אַ ריזיקע, מאַסיווע איבערפֿאַרטיילונגס־מאַשין, פּונקט ווי מיט קאָוויד־19, וווּ עס איז אויך געווען פֿאַרמישט אַ
סך געלט, וווּ געלט איז אויך גענומען געוואָרן פֿון די בירגערס אונטן און דערנאָך פֿאַרטיילט
געוואָרן צו דער פֿאַרמאַצעווטישער אינדוסטריע.
און מיר זעען דאָס טאַקע אין יעדן געביט, וואָס איז דערפֿאַר דער טיטל פֿון דעם בוך איז אַנטשטאַנען.
יאָ, מען רופֿט עס אויך אַ היבריד־מלחמה, דאָס הייסט אַ מלחמה וואָס ווערט נישט געפֿירט מיט קאָנווענציאָנעלע וואָפֿנס.
וועלכע צילן מיינסטו אַז שטייען הינטער דעם, אויסער די יחיד־שפּילער וואָס רייכערן זיך?
יאָ, דאָס איז אַ זייער שטאַרק מאָטיוו. רווחים, ביליאָנען רווחים, מאַכט און השפּעה, כמובן,
ווי אויך אימיוניטעט, שוץ פֿון פּראָסעקוציע.
דאָס איז אויך זייער באמערקבאַר אין דײַטשלאַנד.
אין אַנדערע אייראָפּעיִשע לענדער און אין אַמעריקע זענען אויך פּאָליטיקער וואָס דינען טורמע־שטראפֿן, טייל
פֿון זיי פֿאַר עטלעכע יאָר, פֿאַר קאָרופּציע און באַטרוג.
אין דײַטשלאַנד ווערט קיין הויכראַנגיקער פּאָליטיקער נישט געהאַלטן אין פֿאַר־פּראָצעס־אַרעסט, וואַרטנדיק אויף טורמע.
אפילו אין האַבעק, וווּ אַ ציבור־פּראָקוראָר־אָפיס אמאָל האָט געוואַגט צו נעמען אַקציע, און מיר האָבן טאַקע אַ
ציבור־פּראָקוראָר־אָפיס וואָס איז געבונדן דורך פּאָליטישע דירעקטיוון, און נאָך האָט זי געוואַגט אים צו
אונטערזוכן פֿאַר ברעכן די לעסע־מאַזשעטע־קלאָז, וואָס ער אַליין האָט שוין הונדערטער מאָל אָנגעהויבן קעגן בירגערס.
און דאַן האָבן די אַלטע פּאַרטייען אין דעם בונדעסטאַג עס אָפּגעשלאגן, וואָס איז אויך אַבסורד, ווײַל זיי באַשיצן זייערע
אייגענע פּאָליטיקער פֿון צו ווייניק פּראָסעקוציע, בשעת זיי גלייך הייבן זייערע הענט קעגן די
אָפּאָזיציע־פּאָליטיקער און דאַן אָנהייבן הויז־זוכן.
יאָ, און נאָך אַזוי זאָגסטו אַז לעסאָף ווערט פֿאַר אונדז געשפּילט אַ פּאָליטישער טעאַטער,
וואָס איז אויך אַ טייל פֿון דער אָפּווענדונג.
איך גלייב נאָר אַז עס איז וויכטיק נישט צו פאַרלירן דעם פאָקוס דערויף, דערפֿאַר האָב איך געפרעגט וועגן די עליטעס
אין דער הינטערגרונט, ווײַל וועלכע פּראָבלעם מען קוקט, עס שיינט שטענדיק די זעלבע מענטשן וואָס ציען די שטריק.
יאָ, דו ענדיקסט שטענדיק מיט די זעלבע שטריק ציען.
אַזוי איז דאָ דער פּאָליטיש-מיליטערישער קאָמפּלעקס, ווי אין אוקראַיִנע, און איצט אויך מיט דער אמעריקאַנער אַטאַקע
אויף איראַן, וואָס זיי האָבן דורכגעפֿירט, כאָטש דאָנאַלד טראמפ האָט פֿאַר דער וואַל גאַנץ אַנדערש צוגעזאָגט.
דו קענסט דאָס זען, פֿאַרשטייט זיך, דו קענסט עס איצט זען אין דער ריזיקער ווידער־באַוואָפֿענונג פֿון
נאטאָ, דער אייראפעישער פאראייניקונג און דײַטשלאַנד.
איר קענט דאָס זען אין דעם פֿאַרמאַצעווטישן סעקטאָר מיטן קאָראָנאַווירוס, וווּ מיר האָפֿן אַז באָבי
קענעדי וועט זיך נאָך מער אַרײַנמישן אין אַמעריקע.
איך גלייב נישט אַז עס האָט זיך טאַקע נאָך נישט אָנגעהויבן. פילע מענטשן האָבן געהאָפֿט אויף מער.
און יאָ, עס איז אַ קיינמאָל־ענדיקער קאַמף צווישן גוט און בייז, אויב איר ווילט עס אַזוי רופן.
דו האָסט געזאָגט אַז טראמפ האָט צוגעזאָגט עפּעס אַנדערש ווי וואָס ער טאַקע איצט דורכפֿירט.
דו קענסט עס באַזונדערס קלאָר זען מיט פֿרידריך מערץ.
אפילו די וויכטיקסטע וואַל־צוזאָגן זענען אַלע צעבראָכן געוואָרן אין ווייניקער ווי זעקס חדשים.
ווי לאַנג מיינט איר, וועט די באַפעלקערונג דאָס אויסהאַלטן און זיך לאָזן פֿירן בײַ דער נאָז, ביידע אויף
אונדזער זײַט און אויף דער אַנדערער זײַט פֿון אָקעאַן?
פֿאַר מיר איז פֿרידריך מערץ דער גרעסטער וואַל־שווינדלער זינט דעם סוף פֿון דער צווייטער וועלט־מלחמה.
און איך גלייב אַז מיר זענען איצט אויף טאָג 54 אָדער 55 מיטן חוב־ברעיק, וווּ ער האָט געלאָגנט.
און איצט איז אַרויסגעקומען אַז אפילו איידער די וואַלן האָט ער באַשטעלט אַ באַריכט, איך גלייב פֿאַר 9,500 עוראָ, פֿון יודאָ די
פֿאַביאָ, וואָס זאָל אים אויסלייגן דעם חוב־ברעיק מיטן אַלטן בונדעסטאַג, וווּ די גרינעס נאָך האָבן געהאַט מער
שטימען ווי די AfD, כדי עס דורכצופירן, אַלץ איז שוין גרייט.
און דאַן האָט מען דער דײַטשער באַפֿעלקערונג געזאָגט, אַז עס איז געשען מיטן סקאַנדאַל וואָס
האָט צו טאָן מיט זעלענסקי אין דער ווייסער הויז.
אַלץ דאָס איז שוין באַשלאָסן געוואָרן איידער די וואַלן, אַזוי איז דאָס געווען אַ גרויסער וואַל־שווינדל.
און אויב מיר וואָלטן געהאַט אַ פֿונקציאָנירנדיקע מעדיע־לאַנדשאַפֿט אין דײַטשלאַנד, וואָלט מען געמוזט
אַרויסגעבן אַ טעגלעכן נייעס־בליק ביז פֿרידריך מערץ רעזיגנירט.
און דאָס ווייזט אַז כאָטש מיר האָבן אַ נאַטירלעכע פּאָליטישע פּראָבלעם, איז דער גרעסטער פּראָבלעם, כמובן, דער
מעדיע־פּראָבלעם: די מעדיע־מאַכט פֿון ARD, ZDF, די הויפּטשטראם־מעדיע, שפּיגל און אַקסל שפּרינגער פֿאַרלאַג.
זיי באַשליסן אַז מיר וועלן נישט מאַכן דעם סקאַנדאַל פֿאַר אַ סקאַנדאַל.
אנשטאָט דעם קומען זיי ווידער מיט נאָך אַן אַנטי־AfD־העדליין, אָדער די אַלטערנאַטיווע מעדיע געפֿינען עפּעס אַן
אַנדערן העדליין וואָס זיי קענען סקאַנדאַליזירן און אָפּצויגן די אויפמערקזאַמקייט. און דאָס איז דער גרויסער פּראָבלעם.
און איך גלייב אַז דאָס איז דערפֿאַר וואָס די באַפעלקערונג איז נאָך נישט אויף די גאַסן,
ווײַל די מעדיע־מאַכט איז פשוט נאָך צו שטאַרק.
יאָ, דו האָסט עס געזאָגט, די סקאַנדאַלן קומען איינער נאָך דעם צווייטן.
עס איז אַ טאַקטיק וואָס ווערט מאָל נאָך מאָל גענוצט.
דאָס איז די טיפּישע טאַקטיק פֿון "טייל און הערשן", וווּ גרופּעס ווי געשפּריצטע מענטשן ווערן געשטעלט
קעגן אומגעשפּריצטע מענטשן, און די היגע קעגן מיגראַנטן.
אָבער מיר דאַרפֿן נישט אַרײַנפֿאַלן אין דעם פֿאַל.
מר שוּבערט, איך בין אײַך זייער דאַנקבאַר, אַז איר האָט הײַנט מיט אונדז געטיילט די פֿאַרווירערנדיקע אַנטוויקלונגען,
אַז איר האָט אונדז געוויזן די שטריקן און געשאַפֿן ליכט אויף די פּופּעט־מאסטערס הינטער די קוליסן.
לאָמיר, טײַערע צוקוקער, פֿאַרשפּרייטן די ידיעה וועגן די וויכטיקע פֿאַרבינדונגען, כּדי מיר זאָלן קענען אָנגיין דעם פּראָבלעם בײַ
דער וואָרצל און אַן אינפֿאָרמירטע באַפֿעלקערונג זאָל קענען האַלטן די מאַכטהאָבער פֿאַראַנטוואָרטלעך. הער שוּבערט, אַ גרויסן דאַנק.
איך וואָלט זייער צופרידן געווען, און איך דאַנק אײַך זייער פֿאַר דער איינלאַדונג.