در ۳۱ مه ۲۰۲۵، مدیر مستقل، تهیه‌کننده، نویسنده و روزنامه‌نگار تام-اولیور رگناوئر مصاحبه‌ای اختصاصی با Kla.TV انجام داد:
به سوی تسلط بر جهان از طریق اصلاح نژادی و تکنوکراسی.
رگن‌آور دربارهٔ چگونگی برقراری یک دیکتاتوری جهانی و اینکه باید چگونه باشد، صحبت کرد.
مهم‌ترین بیانیه‌ها در زیر خلاصه شده‌اند:
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱. یک دیکتاتوری جهانی در نتیجه بحران‌های متعدد و تغییرات عمیق
یک دولت جهانی در حال شکل‌گیری از طریق چندبحران است. چندبحران‌ها بحران‌های متعددی هستند که به‌طور هم‌زمان رخ
می‌دهند و بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند یا یکدیگر را تقویت می‌کنند.
یک جنبه فناوری وجود دارد که به سمت فراانسان‌گرایی حرکت می‌کند. فراانسان‌گرایی با هدف گسترش
محدودیت‌های انسانی از طریق امکانات فناوری است.
از سوی دیگر، جنبه نظامی وجود دارد که به صورت جنگ حرکتی، یعنی جنگ متعارف، و به صورت جنگ شناختی یا روانی انجام می‌شود.
با این حال، اگر بخواهیم موضوع را تجزیه و تحلیل کنیم، واقعیت این است که ما در میانهٔ یک چندبحران قرار
داریم و احتمالاً با اختلالات بی‌سابقه مواجه خواهیم شد.
سؤال این است که این تغییرات با چه سرعتی رخ خواهند داد و به چه شکلی مخرب خواهند بود؟ بنابراین این دیجیتالی‌سازی – یا
تکنوکراتیک فراانسان‌گرایی – قطعاً فرایندی تدریجی و تغییری متوالی خواهد بود که تثبیت آن نسل‌ها طول خواهد کشید.
دیگری می‌تواند بسیار سریع‌تر رخ دهد – جنگ جنبشی – جایی که، از نظر اصول، نیروی آتشین تعیین‌کننده در مکان مناسب وجود ندارد.
و آنگاه این می‌تواند یک آتش‌سوزی تمام‌عیار را شعله‌ور کند – چه در خاورمیانه باشد، چه سناریو مربوط به تایوان، چین،
ایالات متحده آمریکا باشد، یا مربوط به روسیه، ناتو، اوکراین باشد،
پس ما قطعاً با دوران‌های آشوبگرانه در پیش رو روبه‌رو هستیم و متأسفانه احتمالاً با دوران‌های جنگ نیز مواجه خواهیم شد.
2. یک دیکتاتوری جهانی از طریق یک دستورکار واحد همه ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد در رابطه با بحران‌ها و درگیری‌های جهانی
در یک سطح، درگیری‌های واقعی وجود دارند – مانند درگیری کنونی بین اوکراین و روسیه.
جنگ‌های جنبشی در جریان است و تهدید جنگ میان ملت‌های درگیر وجود دارد.
در سطحی دیگر، همه ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد به دستورکار ۲۰۳۰ متعهد شده و آن را، برای مثال از طریق هویت دیجیتال، اجرا می‌کنند.
در این سطح، برای مثال، بانک تسویه بین‌المللی نیز وجود دارد.
"سپس می‌بینی که همه‌شان یک دستور کار یکسان دارند.
اما این بدان معنا نیست که نتواند جنگ به پا کند. زیرا متأسفانه جنگ بهترین کسب‌وکار برای طبقه حاکم است.
از یک سو، در زمینه تسلیحاتی‌سازی، جایی که شرکت‌ها می‌توانند همان‌طور که پیش‌تر با مجموعه دارویی-دیجیتالی-مالی چنین کردند،
با ترویج تسلیحاتی‌سازی، ReArm Europe و غیره با فون در لیین.
این میلیاردها، صدها میلیارد است که سپس به این شرکت‌ها و به زیرساخت متورم بازار سهام و افزایش قیمت سهام سرازیر می‌شود.
از سوی دیگر، خود جنگ البته برای کسانی که در طبقه سوم بالاتر هستند، کسب‌وکار خوبی است.
برای یک چیز، آن‌ها می‌توانند چیزهایی را معرفی کنند که در زمان صلح عادی هرگز ممکن نبود.
3. چگونه معماران یک دیکتاتوری جهانی با هم همکاری می‌کنند
مؤسسات بی‌شماری مانند مجمع جهانی اقتصاد، اندیشکده‌ها و بنیادها وجود دارند که در آن‌ها افراد در گروه‌های کوچک گرد هم می‌آیند
تا دستورکاری مبتنی بر اصلاح نژادی و تکنوکراسی را شکل دهند.
این هیچ ربطی به توطئه ندارد. این عمدتاً جرم سازمان‌یافته است.
«در مدیریت، مردم دوست دارند دربارهٔ مدیریت مبتنی بر سیاست صحبت کنند. بنابراین شما دستورالعمل‌هایی را تدوین می‌کنید و در
اصل چیزی شبیه فراانسان‌گرایی یا اصلاح نژادی یا تکنوکراسی است.»
این بدان معناست که فرد بر اساس یک روایت، ایدئولوژی یا مفهوم، در یک جهت خاص حرکت می‌کند.
البته در طول مسیر انحراف‌ها و موانعی وجود دارد.
(زیرا) شرکت‌های بزرگ فناوری که در حال استخراج طلای زمان ما – یعنی داده‌ها – هستند، به‌طور
طبیعی از آن درآمدهای هنگفتی به‌دست می‌آورند.
با این حال، آنها این داده‌ها را به دولت یا سرویس‌های مخفی نیز منتقل می‌کنند. این سرویس‌ها
نیز به نوبه خود، طبیعتاً به فرد دسترسی دارند.
مرتدها، منتقدان بی‌ایمان که به‌نوعی خود را طوری ابراز می‌کنند که مشروعیت دولت را زیر سؤال می‌برد. به عبارت دیگر، این
یک شبکه بسیار ناسالم است. و بنیتو موسولینی در آن زمان آن را به‌عنوان کامل‌ترین شکل فاشیسم توصیف کرد:
شرکتی‌گرایی. زمانی که دولت و شرکت‌ها در یک ساختار قدرت ناسالم ادغام می‌شوند.
4. یک دیکتاتوری جهانی، تنظیم‌شده توسط گروه‌های ظاهراً رقیب
یک شبکه عظیم وجود دارد. از یک سو، قبایل خانوادگی هستند و از سوی دیگر، شبکه‌هایی مانند کنفرانس بیلدربرگ وجود دارند.
افرادی مانند پیتر تیل و اریک اشمیت که علناً از ایدئولوژی‌های متضاد حمایت می‌کنند، در آنجا گرد هم می‌آیند.
شما همچنین می‌توانید آن را در بوندستاگ ببینید، وقتی سبزها با CDU بحث می‌کنند و چپ‌ها با AfD بحث می‌کنند. ۱۲۳۴۳۲۱
در اصل یک باشگاه است. و آنچه به‌طور عمومی به ما ارائه می‌شود معمولاً چیزی شبیه یک سریال صابونی است.
5. دیکتاتوری جهانی چگونه باید باشد
دولت‌های ملی همچنان وجود خواهند داشت. اما ابزارهای جدیدی خواهند بود که خواستار حاکمیت فراسرزمینی هستند.
ساختارهای فراملّی، مانند معاهده همه‌گیری سازمان جهانی بهداشت، تعیین می‌کنند که در کشورهای منفرد چه اتفاقی می‌افتد.
«پس اگر بخواهم به ترویج الگوی دموکراسی در رسانه‌ها ادامه دهم و بگویم که این بهترین دموکراسی تاریخ است، نمی‌توانم بگویم که حالا
ما یک دولت جهانی داریم که در واقع هشت مرد مسن هستند که در اتاقی پشتی گرد هم می‌آیند و سپس برای کل جهان تصمیم‌گیری می‌کنند.»
البته، این امکان‌پذیر نیست.
6. یک دیکتاتوری جهانی در نتیجهٔ آنچه به اصطلاح «درگیری‌های افقی» نامیده می‌شود
جمعیت بارها میان طرفداران و مخالفان کرونا، طرفداران و مخالفان مهاجرت و طرفداران و مخالفان ترامپ تقسیم می‌شود.
هرچه چنین روایت‌های تفرقه‌افکنی بیشتری وارد جامعه شوند، جامعه مجبور است بیشتر با خود و با «درگیری‌های افقی» سروکار داشته باشد.
"در حالی که مشکل – همان‌طور که در سال ۲۰۰۸ با جنبش اشغال وال‌استریت دیدیم – در رأس قرار دارد
و آخرین باری که مردم، چه از جناح چپ و چه از جناح راست، با هم سرشان را بالا گرفتند، در جریان جنبش اشغال وال‌استریت بود.
یک جنبش گسترده در میان طیف‌های مختلف وجود داشت که مردم متوجه شدند: این بانک‌های مرکزی و بانک‌های بزرگ هستند که باید
با پول ما، با میلیاردها دلار از پول مالیات‌مان نجاتشان دهیم.
و آن‌ها این تعارض افقی را نداشتند. و سپس، به‌ویژه در آمریکا، جنبش تی‌پارتی شکل گرفت و آنچه بسیار پیشرو و «ویوک» شد.
و بار دیگر مردم درگیر درگیری افقی شده‌اند و سر هم را می‌شکنند به جای اینکه واقعاً به مشکل
بپردازند، مشکلی که معمولاً به سمت بالا نگاه می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۷. چگونه خود را در برابر یک دیکتاتوری جهانی مسلح کنید ۱۲۳۴۳۲۱
کسانی که کمی آگاه‌ترند و این مسائل را درک کرده‌اند، نیز مسئول‌اند که کمی کوتاه بیایند،
منطقی‌تر باشند و با مردم ارتباط برقرار کنند.
زیرا ما یک گونه هستیم.
ما باید این فضای زندگی را با هم شریک شویم و دیگر تقسیم‌شده نباشیم.
تو باید بفهمی که خودِ تو قدرت، تغییر و آینده مثبت هستی و زندگی زیباست.
۱۲۳۴۳۲۱ «زندگی زیباست، و هر چیز دیگری که مردم سعی می‌کنند ما را به آن قانع کنند – چه ترس باشد، چه بخواهند ما را
از جنگ‌ها بترسانند، از دیجیتالی‌سازی بترسانند و غیره.»
– همه‌اش وسیله‌ای برای کنترل است. زندگی زیباست.
شما باید با خانواده و جامعه محلی‌تان زندگی‌ای پرانگیزه، شاد و سرشار از رضایت داشته باشید و تحت هیچ شرایطی اجازه
ندهید خود را در این حالت ترس یا عذاب که رسانه‌ها – ماشین تبلیغاتی – می‌خواهند ما را به آن سوق دهند، قرار دهید.
– زیرا در آن صورت، در نهایت، آن‌ها پیش از آن به هدف خود دست یافته‌اند. پس آینده نه
برای پیش‌بینی شدن، بلکه برای شکل‌گرفتن است...
مصاحبهٔ کامل و اختصاصی با تام-اولیور رگناوئر در Kla.TV را می‌توانید در لینک زیر بیابید: