رهبر جدید فراکسیون پارلمانی CDU/CSU و وزیر سابق بهداشت فدرال، ینس اشپان، در حال حاضر تحت فشار سیاسی و رسانه‌ای قرار دارد.
در جریان بحران ویروس کرونا، او قراردادهای ماسکی بست که میلیاردها دلار خسارت به بار آورد.
از زمان افشای یک گزارش ویژه دربارهٔ تأمین ماسک، نشانه‌هایی از سوءرفتار جدی از سوی وزیر فدرال، از جمله فساد، مشاهده شده است.
گزارش ویژه به‌طور خاص وزیر فدرال بهداشت، نینا وارکن، را مقصر می‌داند.
او دقیقاً همان بخش‌هایی را که اشپان را متهم و درگیر می‌کنند، حذف کرد – ظاهراً به دلایل حفاظت از داده‌ها.
چگونه است که وارکن از توطئه‌های همکار حزبی‌اش محافظت می‌کند به‌جای آنکه شفافیت و وضوح را تضمین کند؟
آیا فساد در وزارتخانه‌های فدرال از پیش ریشه‌دار شده است و آیا برای سیاستمداران ارشد معیارهای متفاوتی نسبت به شهروندان
عادی اعمال می‌شود، در حالی که شهروندان عادی حتی برای کوچک‌ترین فرار مالیاتی اغلب به‌شدت تحت پیگرد قرار می‌گیرند؟
پاسخ، بینندگان عزیز، را می‌توان در تولیدات متعدد Kla.TV یافت که موضوعات اصلی پشت سیاست‌های گمراه‌کنندهٔ ما را آشکار می‌کنند.
سیاستمداران تنها بر اساس ظاهر بیرونی‌شان توسط مردم انتخاب می‌شوند.
بلکه آن‌ها عمداً به قدرت می‌رسند تا دستورکار یک نخبه‌گرایی خودخوانده و بی‌مهار را اجرا کنند.
و به نظر می‌رسد که در مورد ینس اشپان نیز همین‌طور است.
Kla.TV ارتباطات او با این شبکه جهانی و نحوه مطرح شدنش در سال ۲۰۲۰ را مستند می‌کند.
اسپان یک بانکدار آموزش‌دیده است، علوم سیاسی خوانده و از سال ۱۹۹۵ عضو فعال حزب دموکراتیک مسیحی آلمان (CDU) بوده است.
حرفه‌اش واقعاً پس از آن اوج گرفت که در سال ۲۰۱۲ به‌عنوان یکی از «۴۰ زیر ۴۰ – رهبران جوان اروپایی» انتخاب
شد، یعنی یکی از ۴۰ رهبر اروپایی امیدوارکننده زیر ۴۰ سال.
او سپس برنامه رهبران جوان را که برای رهبران سیاسی و اقتصادی آینده‌نما طراحی شده بود و توسط اندیشکده آلمانی آتلانتیک-برکه
و شورای آمریکایی در آلمان برگزار می‌شد، به پایان رساند.
این شورای آمریکایی برای آلمان یک سازمان غیردولتی مستقر در نیویورک است که مانند آتلانتیک-برکه در سال ۱۹۵۲ توسط بانکداران جان
جی مک‌کلوی و اریک ام. واربورگ به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شورای روابط خارجی (CFR)، یک اندیشکده خصوصی آمریکایی، تأسیس شد.
شورای روابط خارجی (CFR) نیز به نوبهٔ خود توسط افرادی از جمله بانکدار قدرتمند پال واربورگ (عموی اریک ام. واربورگ) تأسیس شد.
او به‌عنوان مهم‌ترین مبتکر تأسیس فدرال رزرو ایالات متحده آمریکا (فد) که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شد، شناخته
می‌شود و از همان سال ۱۹۱۳ در هیئت ناظر آن عضویت داشت.
مدیر، نایب‌رئیس و در تازه‌ترین سمت، رئیس شورای روابط خارجی آمریکا از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۵ کسی
نبود جز دیوید راکفلر، میلیاردر قدرتمند و بانکدار!
این ارتباطات به‌وضوح نشان می‌دهد که نهادی که وزیر بهداشت ما در آن آموزش دیده، ارتباط بسیار نزدیکی با نخبگان مالی دارد.
پس از اتمام آموزش خود به‌عنوان «رهبر جوان»، شپان در سال ۲۰۱۵ توسط ولفگانگ شولبه به‌عنوان دبیر دولتی در وزارت دارایی منصوب شد.
دو سال بعد، او به کنفرانس بیلدربرگ دعوت شد و تنها چند ماه پس از آن، رئیس‌جمهور فدرال فرانک-والتر
اشتاین‌مایر او را به سمت وزیر بهداشت منصوب کرد.
همان‌طور که برنامه «ینس اشپان – لابی‌گر دارویی» نشان می‌دهد ، تمام فعالیت‌های قانون‌گذاری او از آن زمان تاکنون با هدف در
دسترس قرار دادن آزادانه شخصی‌ترین داده‌های بیماران بوده است.
واقعیت جالب دیگری این است که تنها یک ماه پس از به عهده گرفتن سمت خود در ۱۹ آوریل ۲۰۱۸، او بیل گیتس را برای
گفتگو درباره نوآوری‌ها در مراقبت‌های بهداشتی و اهمیت واکسیناسیون برای سلامت جهانی دعوت کرد.
به خاطر داشته باشید که آتلانتیک-برکه و شورای آمریکایی در آلمان، که برنامهٔ حمایت مالی آن را ینس اشپان به
پایان رساند، سازمان‌هایی از نخبگان مالی بین‌المللی هستند.
آتلانتیک-برکه به‌ویژه از شبکه‌ای نخبه متشکل است که نمایندگانی از سیاست، کسب‌وکار و رسانه‌ها را در بر می‌گیرد.
به همین ترتیب، ۱۳۰ رهبر بین‌المللی و استراتژیست جهانی در کنفرانس‌های بیلدربرگ گرد هم می‌آیند – روزنامه‌نگاران برجسته از
سراسر جهان، مدیران عامل بزرگ‌ترین خانه‌های نشر، سیاستمداران ارشد، مأموران سازمان‌های
اطلاعاتی، نخبگان عالی‌رتبه دنیای کسب‌وکار و غیره.
ظاهر شدن یک چهرهٔ پیش‌تر ناشناخته در فهرست دعوت‌شدگان بیلدربرگ معمولاً نشانه‌ای روشن است برای زیر نظر گرفتن مسیر شغلی
آیندهٔ فرد منتخب، زیرا نخبگان آشکارا برای او برنامه‌هایی دارند.
اگر کسی بررسی کند که کدام سیاستمداران پس از نشست بیلدربرگ جهش شغلی داشته‌اند، دشوار است باور کند که این یک تصادف است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ در اینجا یک گزیدهٔ کوتاه آمده است:
۱۲۳۴۳۲۱ هلموت اشمیت – شرکت‌کننده ۱۹۷۳–۱۹۷۴ صدراعظم فدرال
۱۲۳۴۳۲۱ هلموت کول – شرکت در سال ۱۹۸۲، در میان موارد دیگر – صدراعظم فدرال ۱۹۸۲
۱۲۳۴۳۲۱ آنگلا مرکل – مشارکت ۲۰۰۵ – صدراعظم آلمان ۲۰۰۵
۱۲۳۴۳۲۱ اولاف شولتز – مشارکت ۲۰۱۰–۲۰۱۱ اولین شهردار هامبورگ و اکنون معاون صدراعظم و صدراعظم خزانه‌داری
۱۲۳۴۳۲۱ کریستیان لیندنر – مشارکت ۲۰۱۳ – رئیس حزب دموکرات آزاد ۲۰۱۳
نوربرت رُتگن – شرکت در ۲۰۱۴ – رئیس کمیته امور خارجه از ۲۰۱۴، نامزدی برای ریاست CDU
۱۲۳۴۳۲۱ اورسولا فون در لاین – شرکت‌کننده در سال ۲۰۱۹، و غیره – رئیس کمیسیون اروپا از سال ۲۰۱۹
با توجه به این، ارتقاء شغلی آقای اسپان به احتمال زیاد چیزی جز یک تصادف نیست.
کاملاً واضح است که او مرد مردم نیست، بلکه مردی از نخبگان است که به‌تدریج به قدرت ارتقا می‌یابد.
بنابراین، باید پرسش‌های جدی مطرح شود که آیا ینس اشپان اصلاً می‌تواند منافع مردم را با وفاداری نمایندگی کند.