Allir bandarískir hermenn sem voru látnir hætta milli áranna 2021 og 2023 á "faraldursárunum" vegna
bólusetningarstöðu sinnar gegn Covid-19, eða sem ákváðu að yfirgefa herinn, hafa fengið bréf frá ríkisstjórninni.
Þar er vísað til þeirra sem "samviskustríðsmanna" og þeim beðið um að snúa aftur til hersins.
Auk þess var gefin út tilskipun sem kvað á um að allir sem ganga aftur til þjónustu haldi fyrri
tign sinni og fái fulla afturlaun með fríðindum.
Hins vegar hefur rausnarlega tilboðið hingað til vakið litla áhuga á að koma aftur:
Í mars 2025 höfðu aðeins um 650 af um 8.700 fyrrverandi hermönnum íhugað að snúa aftur til þjónustu.
Hið dramatíska hugtak "samviskustríðsmaður" mun einnig líklega reynast árangurslaust fyrir alla þá sem
hafa þegar dregið sig úr herlífi, bæði innra og ytra.
Eftir allt saman höfðu þeir nægan tíma til að hugsa um hversu skynsamlegt það er að þjóna sem kánónífóður
í nýjum bandarískum stríðum, t.d. á Mið-Austurlöndum.
Getur verið að margir "samviskusamir stríðmenn" hafi nú orðið staðfastir "samviskubundnir friðarsinnar"?
Miðað við að fjölbreytt úrval herferða til að kynna herþjónustu sé nú í gangi í Evrópu, má vona að
pólitískar og fjölmiðlaátaksverkefni til að útvega nýtt kúlufóður mistakist einnig í þessu landi.