Каб дасягнуць мэт Праграмы па абароне клімату да 2030 года, нямецкі ўрад хоча актыўна
прасоўваць пашырэнне марской ветраэнергетыкі.
У гэтым кантэксце так званыя марскія ветравыя электрастанцыі, г.зн. ветравыя турбіны, размешчаныя ў моры ля
ўзбярэжжа, будаваліся і працягваюць будавацца ў Паўночным моры.
Напрыклад, за 33 кіламетры ад вострава Нордэрней знаходзіцца марская ветравая электрастанцыя з амаль 100 ветратурбінамі,
кожная з якіх мае вышыню 125 метраў і вагой каля 1000 тон.
Каб транспартаваць энергію ветру з марскіх ветравых электрастанцый на мацерык, некалькі ўсходнефрызскіх астравоў — у тым ліку
Нордэрней, Балтрум і Лангеог — літаральна разразаюць напалову.
Гэта таму, што для пракладкі кабеляў паміж астравамі на глыбіні некалькіх метраў будзе выкарыстана гарызантальнае
бураванне, каб «прабіць» пад астравам энергакабелі.
На Бальтруме для гэтай мэты плануецца 15-метровы па працягласці калідор, які, безумоўна, не
зробіць структуру пясчанага вострава больш стабільнай.
Наступны штормавы прыліў можа прынесці разбуральныя наступствы.
Жыхары вострава таксама баяцца, што падземны пласт прэснай вады, які мае важнае значэнне для
водазабеспячэння, можа быць пашкоджаны бураваннем.
Гэты аб'ектыў вельмі адчувальны. Пастаўка вады больш не гарантавалася б, і астравы
па сутнасці сталі б непрыдатнымі для жыцця.
Бо толькі Бальтрум злучаны з мацерыком вадаправодным трубаправодам.
Дык як жа на практыцы выглядае «зялёная» электраэнергія?
На ўсходнім пляжы Бальтрума, дзе рэдкія пляжныя птушкі дагэтуль маглі непарушна размнажацца, зараз (па стане на
чэрвень 2025 года) захоўваецца шматлікая тэхніка, транспартныя сродкі і будаўнічыя матэрыялы.
Акрамя таго, у Вадэнскім моры стаяць на якар вялікія буравыя судна. Гэта толькі пачатак.
Пасля таго, як усе неабходныя будаўнічыя работы, якія прадугледжваюць жахлівае абязлесенне, будуць
завершаны ў нейкі час пасля 2030 года, электраэнергію трэба будзе перадаць з Паўночнага мора на поўдзень Германіі.
Хоць так званыя кліматычныя актывісты не падымалі шуму, каб абараніць навакольнае асяроддзе, запланаванае бураванне ля
вострава Боркум у Паўночным моры для здабычы прыроднага газу сустрэла жорсткія пратэсты актывістаў «Пятніца за будучыню».
Тут іх увага скіравана на ахову Вадэнскага мора і дасягненне еўрапейскай мэты па
прывядзенні марскога асяроддзя ў добрае стане.
Чаму гэтыя мэты не распаўсюджваюцца таксама на будаўніцтва марскіх ветравых турбін?
Але ці сапраўды гэтая электраэнергія «зялёная»?
Тэарэтычна марскія ветравыя турбіны павінны быць здольныя выпрацоўваць удвая больш
электраэнергіі, чым аналагічныя берагавыя турбіны.
Аднак ротары стаяць на месцы, калі вецер занадта моцны, а таксама з-за агрэсіўнага салёнага марскога паветра,
што значна павялічвае выдаткі на абслугоўванне і рамонт.
Да гэтага дадаюцца высокія страты магутнасці, якія ўзнікаюць пры транспарціроўцы электраэнергіі на такія вялікія адлегласці:
Адзін працэнт магутнасці губляецца на кожныя 100 км кабеля.
Да поўнага прыбыцця электраэнергіі на поўдзень страты складуць да дзесяці працэнтаў.
Портал Baltrum-Online таксама адзначае, што:
"Прайдуць гады, перш чым зялёная электраэнергія стане сапраўды 'зялёнай'!"
Складаныя ўмовы, звязаныя з будаўніцтвам і транспарціроўкай матэрыялаў на адкрытым моры, такія як высокія хвалі,
штормы і глыбіні да 35 метраў, былі і застаюцца сур'ёзнай праблемай, якая патрабуе велізарнай колькасці энергіі.
Спатрэбіцца гады, каб кампенсаваць гэты энергаспажыванне, і некаторыя нават лічаць, што заводы потым давядзецца
зноў дэмантаваць, хоць незразумела, як гэта адбываецца.
Афшорныя ветравыя электрастанцыі таксама ўяўляюць рызыку для прыроды. Вось толькі некалькі прыкладаў:
Збурэння асноў мае шкодны ўплыў на марскіх млекакормячых і рыб, губляюцца важныя кармавыя ўчасткі
і парушаюцца міграцыйныя шляхі птушак-мігрантаў.
Такім чынам, устойлівасць, якую прасоўвае Дзённы парадак 2030, аказваецца цалкам супрацьлеглай.
Пашырэнне афшорнай ветраэнергетыкі з мэтай вытворчасці электраэнергіі для поўдня — гэта падступнае
марнаванне рэсурсаў і беспільная знішчальная дзейнасць у дачыненні да прыроды на карысць некалькіх нажывальнікаў.
Гэта сапраўднае аблічча «Дзённага парадку-2030». Гл. таксама наступныя праграмы: