2030 թվականի կլիմայի պաշտպանության ծրագրի նպատակներին հասնելու համար Գերմանիայի կառավարությունը ցանկանում է
արագորեն առաջ մղել ծովափնյա քամու էներգիայի ընդլայնումը։
Այս համատեքստում, այսպես կոչված օֆշորային քամու էլեկտրակայանները, այսինքն՝ ծովում, ափից հեռու տեղակայված քամու տուրբինները,
կառուցվել են և շարունակում են կառուցվել Հյուսիսային ծովում։
Օրինակ, Նորդերնեյ կղզու ափից 33 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է ծովային քամու կայան՝ գրեթե 100 քամու
տուրբիններով, որոնցից յուրաքանչյուրը 125 մետր բարձրություն ունի և կշռում է մոտ 1000 տոննա։
Փոթորկային էներգիան ծովափնյա քամու կայաններից մայրցամաք տեղափոխելու համար մի քանի Արևելյան Ֆրիզի կղզիներ՝ Նորդերնի,
Բալտրումը և Լանգեոոգը, բառացիորեն կիսվում են երկու կեսի։
Սա պայմանավորված է նրանով, որ կղզիների միջով մի քանի մետր խորությամբ հորիզոնական հորատում կիրառվելու է՝ կղզու
տակ անցկացված էլեկտրական մալուխները «անցելու» նպատակով։
Այս նպատակով Բալտրում կղզում նախատեսվում է 15 մետր լայնությամբ միջանցք, որը անշուշտ չի ամրացնի ավազային կղզու կառուցվածքը։
Հաջորդ փոթորկային ալիքը կարող է աղետալի կորուստներ պատճառել։
Կղզիաբնակները նաև վախենում են, որ հորատման աշխատանքների հետևանքով կարող է վնասվել խմելու ջրի
մատակարարման համար կարևոր ստորերկրյա թարմ ջրային շերտը։
Այս ոսպնյակը շատ զգայուն է։ Ջրամատակարարումը այլևս երաշխավորված չի լինի, և կղզիները, ըստ էության, դառնալու են անբնակելի։
Միայն Բալտրումը մայրցամաքին կապված է ջրատար խողովակով։
Իսկ ինչպիսի՞ն է «կանաչ» էլեկտրաէներգիան գործնականում։
Բալտրումի արևելյան ափին, որտեղ հազվագյուտ ափամերձ թռչունները մինչ օրս խանգարումներից զերծ բազմանում էին,
ներկայումս (2025 թ. հունիսին) պահվում են բազմաթիվ մեքենաներ, տրանսպորտային միջոցներ և շինանյութեր։
Բացի այդ, Վադենի ծովում ամրացված են մեծ հորատման նավեր։ Սա միայն սկիզբն է։
Երբ բոլոր անհրաժեշտ շինարարական աշխատանքները, որոնք ենթադրում են սարսափելի անտառահատում, ավարտվեն 2030 թվականից
հետո ինչ-որ պահին, էլեկտրաէներգիան պետք է փոխանցվի Հյուսիսային ծովից դեպի Հարավային Գերմանիա։
Չնայած այնպես կոչված կլիմայական ակտիվիստների կողմից բնապահպանության պաշտպանության համար որևէ բողոք չկա, Բորկում կղզու
(Հյուսիսային ծով) մոտ բնական գազի արդյունահանման նպատակով պլանավորված հորատումը «Fridays For Future»
շարժման ակտիվիստների կողմից դիմավորվում է կատաղի բողոքներով։
Այստեղ նրանց ուշադրությունը կենտրոնացած է Վադեն ծովի պաշտպանության վրա և Եվրոպական նպատակին՝ ծովային միջավայրը բերել լավ վիճակի։
Ինչու՞ այս նպատակները նույնպես չեն կիրառվում օֆշորային քամու տուրբինների կառուցման համար։
Բայց արդյո՞ք այս էլեկտրաէներգիան իսկապես «կանաչ» է։
Թեորետիկորեն օֆշորային քամու տուրբինները պետք է կարողանան արտադրել երկու անգամ ավելի շատ
էլեկտրաէներգիա, քան համեմատելի ցամաքային տուրբինները։
Այնուամենայնիվ, როտորները կանգ են առնում, երբ քամին չափազանց ուժեղ է, ինչպես նաև ագրեսիվ աղային ծովային
օդի պատճառով, ինչը հանգեցնում է զգալիորեն ավելի բարձր սպասարկման և վերանորոգման ծախսերի։
Այս ամենին գումարվում են էլեկտրաէներգիան երկար հեռավորությունների վրա փոխադրելիս առաջացող մեծ կորուստները։
Ձգված 100 կմ մալուխի համար էլեկտրական հզորության մեկ տոկոսը կորում է։
Էլեկտրաէներգիան հարավ հասնելիս կորուստը կհասներ մինչև տասը տոկոսի։
Բալտրում-Օնլայն պորտալը նաև նշում է, որ:
"Տարիներ կանցնեն, մինչև կանաչ էլեկտրաէներգիան իսկապես «կանաչ» դառնա!"
Բարձր ծովերում նյութերի կառուցման և տեղափոխման դժվար պայմանները՝ ծանր ալիքներ, փոթորիկներ և մինչև 35 մետր
ջրային խորություններ, եղել են և մնում են մեծ մարտահրավեր, որը պահանջում է հսկայական էներգիա։
Այս էներգիայի սպառումը փոխհատուցելու համար կպահանջվեն տարիներ, և ոմանք նույնիսկ կարծում են, որ այդ ժամանակ գործարանները կրկին
պետք է ապամոնտաժվեն, թեև անհասկար է, թե ինչպես դա հնարավոր կլինի։
Ծովային քամու էլեկտրակայանները նույնպես վտանգ են ներկայացնում բնության համար։ Ահա մի քանի օրինակներ։
Հիմքերի խրումն ունի վնասակար ազդեցություն ծովային կաթնասունների և ձկների վրա, կորցնում են կարևոր սննդառական տարածքները,
և խախտվում են միգրանտ թռչունների միգրացիոն երթուղիները։
Այսպիսով, «Աջենդա 2030»-ում խթանվող կայունությունը իրականում հենց հակառակն է։
Հարավի համար էլեկտրաէներգիա արտադրելու նպատակով օֆշորային քամու էներգիայի ընդլայնումը ռեսուրսների դավադիր վատնում է
և բնության անխոհեմ ոչնչացում՝ մի քանի շահախնդիրների օգտին։
Սա 2030 օրակարգի իսկական դեմքն է։ Տես նաև հետևյալ ծրագրերը՝