Маълумоти умумӣ дар бораи танзимоти ҳуқуқӣ ва қоидаҳои AZK дар охири презентатсия оварда шудааст.
Иво Сасек, таваллуд 10 июли 1956 дар Цюрих, оиладор, ёздаҳ фарзанд, 23 набера.
Таҳсилот: механики мошинҳои сертификатдори Швейтсария ва реставратор, чор сол таҳсил дар мактаби Китоби Муқаддас,
аз соли 1982 омӯзгори байналмилалии пурвақтии Китоби Муқаддас бо тақрибан 2 000 лексияи сабтшуда дар саросари ҷаҳон.
Баъзе аз бунёдҳои Иво Сасек аз соли 1983: Обадия, кори барқарорсозии масеҳӣ барои
нашъамандон, беморони рӯҳӣ ва алкоҳоликҳо.
OCG, Насли Масеҳии органикӣ, як ҳаракати эътиқодӣ бо таъкид ба амалияи органикӣ.
AZK, Коалисияи зидди цензура. S&G Hand Express.
Kla.TV, ҳуҷҷатномаҳои зиёде дар бораи рӯйдодҳои ҷории ҷаҳонӣ ба забонҳои гуногун.
Нашриёти «Элаион», Хидмати таълимии ҷамъиятӣ, муаллифи зиёда аз 20 китоби истинодии теологӣ, чанд варақа ва трактат.
Панорама филм, режиссёр, сенариянавис ва продюсери нӯҳ филми бадеӣ, аз ҷумла се филми монументалии синамо.
SasekTV, шумораи зиёди тавлидоти суруд ва мусиқӣ, мюзиклҳо, нӯҳ ораторияи оилавӣ, яъне намоишҳои мусиқӣ бо оилаи ӯ.
I-VO, таҳлили пурраи байнисатрӣ, тарҷумаи Аҳди Нав аз матни аслии юнонӣ.
Салом ба ҳама дар саросари ҷаҳон, ҳа. Хушҳолам, ки шумо дар инҷо ҳастед. Ин як муаррифии кӯтоҳ буд.
Аҷоиб аст, ки шумо инро дар саросари ҷаҳон анҷом додаед. Ташаккур барои он ки дар инҷо ҳастед ва ба ин таваҷҷӯҳ мекунед.
Мо туро дӯст медорем ва ба ҳамин сабаб ҳама кореро, ки мекунем, анҷом медиҳем.
Аммо ман мегӯям, ки шумо имрӯз ҷузъи 21-уми AZK ҳастед, зеро ин инсонияти зери фишор, фиребхӯрда ва
гумроҳшуда ба овозҳои пурқувват ва асосноки мухолиф вобаста аст.
Ва ин овозҳои мухолиф то имрӯз дар миёни мо фаровонанд.
Мо аз қисматҳои гуногуни ҷаҳон бо шумо сӯҳбат хоҳем кард.
Ва ман мехоҳам аз ин фурсат истифода барам, то аз номи ҳамаи ҳозирин ба ҳамаи суханронҳо
ташаккур гӯям. Имрӯз онҳо ҳафт нафар ҳастанд.
Мо пешакӣ ба шумо барои ҳузуратон ташаккур мегӯем. Ва мо имрӯз шуморо мешиносем. Боз як
бор ба онҳо табрикгӯёна дасти меҳрубон занед.
Ва ҳар касе аз мо, ки ҳақиқатро мегӯяд, бо суханҳояш рӯҳи шуморо озод хоҳад кард.
Ин дили шуморо тезтар мезанад ва шуморо бо итминони комил пур мекунад, ки ҳама чиз дақиқ ҳамон тавр
аст, ки шоҳидони имрӯзаи ҳақиқат тавсиф кардаанд.
Ҳар ҷое ки ҳақиқат бошад, мегӯям, он моро озод мекунад.
Он моро дар дарун аз ҳамаи дурӯғҳои ғамгине, ки шабу рӯз аз ҷониби ВАО-и асосӣ ва
сиёсатмадорони фасодзада ба мо мерасанд, боло мебардорад.
Аммо на танҳо дурӯғҳо ва таҳрифҳояшон ҳастанд, ки имрӯз суханронандагони мо онҳоро беист ошкор мекунанд.
Ман низ мегӯям, ки ҳамаи фиребҳои найрангбор ва маккоби ҷиноии олимони хатарнок ва қаллобони иқтисодӣ, ки ба мо ва
сиёсатмадорони мо ворид шудаанд, имрӯз боз ошкор хоҳанд шуд.
Бо 21-умин AZK мо боз як бор худро ба ҳадафи нигоҳ доштани Кракен дар зоҳири давлатӣ содиқ кардем.
Зеро ин октопуси ҷаҳонӣ роҳи худро ба ҳамаи ниҳодҳои давлатӣ, фарҳангӣ, динӣ ва идеологии мо
кандааст ва панҷаҳояшро дар онҳо маҳкам кардааст.
Пас ӯ то ба баландтарин мақомоти додгоҳӣ ва муассисаҳои қонунгузории мо ворид шудааст.
Он худро тавассути сиёсатмадорони фасодзада, ки бо ширкатҳои бузурги дорусозӣ ҳамдастӣ мекунанд ва тавассути
буҳронҳо, эпидемияҳо ва ҳама гуна бемориҳои бо ҳиласозӣ эҷодшуда сарватманд мешаванд, намоиш медиҳад.
Ман мегӯям, ки бисёре аз сиёсатмадорон дар сатҳҳои гуногун ба фурӯшандагони мустақими маводи мухаддир табдил ёфтаанд.
Онҳо аз буҳрони эгоцентрикии худ фоида мебардоранд, аммо инчунин тавассути ҳамдастӣ бо
ҷангҷӯён, яъне савдогарони байналмилалии силоҳ.
Ва бовар кунед, бовар кунед, агар мардум медонистанд, ки барои кӣ онҳоро ба ҷангҳои марговар маҷбур мекунанд, ман бовар дорам,
ки ҳар як нафар, ҳар як нафар дар рӯи ин замин фавран ба эътирозгари ахлоқии қатъӣ табдил меёфт. Ба ҷангҳои онҳо наравед.
Бисёре аз сиёсатмадорони ҳозираи мо низ бо олимони Франкенштейн даст доранд ва бо шавқу ҳавас истифодаи технологияҳои назоратро
таблиғ мекунанд, ки онҳоро барои назорати комил ва тасарруфи пурраи ҳамаи шаҳрвандони ҷаҳон истифода бурданӣ ҳастанд.
Ҳеҷ чиз аз ин октопуси шайтонӣ дар либоси давлатӣ эмин намондааст, азизони ман.
Дастҳои он инчунин ҳар шохаи мақомоти судӣ ва қонунгузорӣ, ҳар ҷанбаи маорифи давлатӣ ва омӯзиш, ҳар як
соҳаи иқтисод ва тамоми низоми тандурустиро печидаанд.
Ҳеҷ дин, идеология ё фарҳанг аз ин ҳаштпо дастнорас намондааст.
Заҳри он ҳатто ахлоқ ва меъёрҳои рафториро, ҳар қонуни судманд ва ҳар ниҳоди ҳифозатиро фаро мегирад.
Аммо ҳар касе, ки дар чорабиниҳои қаблии AZK ширкат кардааст ва ҳар касе, ки дар тӯли 30 соли охир дар вохӯриҳои солонаи дӯстони
мо ҳузур доштааст, ҳоло метавонад бо худ шарти пешакӣ биорад, зеро онҳо медонанд, ки мо дар ин ҷо на танҳо бо
одамони бад ва шарир сарукор дорем ва на танҳо бо ҷамъиятҳои пинҳонии фиребанда ва идеологияҳои шайтонӣ.
Ва ман мегӯям, ки ҳар касе, ки фаъолона барои ҳақиқат меҷангад, яъне ҳар равшангари озоду мустақил, бо воқеияти хеле фоҷеабортар
рӯбарӯ мешавад: ин дигар танҳо дар бораи одамони баду шарир нест, балки дар бораи қувваҳои рӯҳонии бадӣ ва марг аст, ки
аз фазоҳои ноаён, ки моро иҳота кардаанд, сарчашма мегиранд.
Не, гӯш кун, ин дар бораи фантастикаи илмӣ ё ҳикояҳои мистикӣ дар бораи мавҷудоти фазоӣ, бегонагон ва
монанди онҳо нест. Ман дар ин ҷо ба ин маънӣ нестам.
Китоби Муқаддас ин қудратҳоро «космократорҳо», «неруҳои ибтидоӣ», «руҳҳои бад», «руҳҳои нопок», «махлуқоти
шайтонӣ» меномад, яъне онҳое, ки барояшон қобили қабул буданд ва бар онҳо тасарруф кардаанд.
Вақти он расидааст, дӯстони азиз, ки мо инро дарк кунем.
Ва мутаассифона, бар зидди ин қудратҳо ва нерӯҳои ноаён ҳеҷ табобати дунявӣ вуҷуд надорад.
Ин қудратҳо моро фиреб медиҳанд, бо беморӣ, депрессия, саргардонӣ ва ҳамчунин бо шаҳват ва низоъ, ҷангу ҷанҷол,
тақсимот, ҳатто қатл ва куштори ғайриқасдона озор медиҳанд.
Хулоса, мо танҳо бо фиребгарони дунёвӣ, ҷангҷӯён, соҳибкорони фиребгарона ё шахсони пур аз ҳаваси
қудрат, ки ҷисм ва хун доранд, сарукор надорем.
Инчунин инро ҷангҳои рӯз ба рӯз хатарноктар, ки моро аллакай ба давраи силоҳҳои ҳастаӣ
ва ҷангҳои биологӣ бурдаанд, нишон медиҳад.
Муборизаи мо на танҳо бар зидди идеологияҳои онҳо, яъне бар зидди динҳои истисморгар ё
манфиатҳои қудратӣ ва монанди он равона шудааст.
Агар ҳамин тавр мебуд, шумо метавонистед ҳар идеяи навро бо як идеяи нави беҳтар рад кунед. Мефаҳмед? Ин кор мекард.
Аммо ман мегӯям, ҳарчанд дар зери ин осмон ғояҳо ва идеологияҳои беҳтар чӣ қадар зиёд буданд, ҳеҷ кадоме аз онҳо
ҳеҷ гоҳ барои озод кардани башарият аз панҷаи ин октопуси шайтонӣ бо ширкаҳои бепоёнаш кофӣ набуд.
Ин ҳама ҳақиқат аст. Қувваҳои рӯҳонӣ, монанди гуноҳ, марг ва шайтон, танҳо бо қудрати Худо, яъне қувваҳои илоҳӣ дар даруни
мо, метавонанд мағлуб, дур ва ба таври доимӣ занҷирбанд шаванд.
Ҳамин тавр, ман чандин маротиба дар ҷамъомадҳои байналмилалии охирини дӯстонам шарҳ додаам, ки ин чӣ гуна кор мекунад.
Ман мегӯям, лутфан ба онҳо назар андозед, агар шумо ҳанӯз онҳоро надида бошед.
Аввалан ва пеш аз ҳама дар ин сол «Имтиёзҳои ногаҳонӣ» ё «Шумо худоён ҳастед» ё «Масъулияти муштарак» ва ғайра.
Ман мехоҳам ба шумо хотиррасон кунам, ки ҷанги ҳалкунанда ва пирӯзии ниҳоӣ ҳеҷ гоҳ ва ҳеҷ
вақт дар сатҳи комилан инсонӣ сурат намегиранд.
Ҳамчун омӯзгорони озод, мо бояд инро фаҳмем.
Ҷанги воқеӣ, ҷанги ниҳоӣ, танҳо бо қудрати рӯҳӣ, ки дар мо ва тавассути мо амал мекунад, бо қувваи рӯҳӣ ҷангида мешавад.
Аммо ман намегӯям, ки кори тафтишотӣ, бо ҳазорон ошкоркунии ҷиноятҳои созмонёфта, ногаҳон бефоида ё
ҳатто бемаънӣ шудааст. Лутфан маро нодуруст нафаҳмед.
Аммо, бо такя ба беш аз 40 соли таҷрибаи хизмат, ман бар онам, ки ҳарчӣ дониши мо дар бораи ҳақиқат арзишманд бошад ҳам, ҳама
дониши ҳақиқат аз байн меравад, ҳама таҳқиқоти боэътимод нопадид мешавад ва ҳама далелҳои қобили қабул ва ғайриинкоршаванда гӯё
чизе ҷуз як фиреби хаёл нестанд, то даме ки натиҷаҳои мо бо қудрати рӯҳ ҳамроҳ набошанд, воқеан, Ман мегӯям, ки
он бо қувваи Худо тақвият дода ва таъмин карда мешавад.
Ва ба ҳамин сабаб мо ҳар субҳ соати 6-и субҳ дар саросари ҷаҳон ба ҳам мепайвандем ва натиҷаҳои кашфи худро бо
қувваи зеҳнӣ таъмин мекунем, ҳа. Ва шумо метавонед пурсед, ки мо ин корро чӣ гуна мекунем?
Масалан, ҳамеша ба қудратҳои рӯҳонии таъиншудаи мо фармонҳоро соати 6-и субҳ, фардо аз соати 6:00 то 6:05, яъне танҳо 5 дақиқа,
дар ҳама ҷо, аммо ҳамзамон дар саросари ҷаҳон дода истодаем.
Ҳоло шояд шумо ҳайрон шавед, ки ман ҳамаи инро бе ҳеҷ гуна ҳимоя мегӯям. Шумо медонед, ки шумо қудратҳои зеҳнӣ доред.
Ҳар касе, ки адолат меҷӯяд, онро хоҳиш мекунад ва ба он орзуманд аст, қувваҳои рӯҳонӣ дар ихтиёраш
дорад, ки омодаанд ва интизори фармонҳои шумо ҳастанд.
Ва он ки шумо масеҳӣ ҳастед ё не, дар ин ҷо комилан аҳамият надорад. Агар шумо адолатро
дӯст доред, бояд донед, ки он вуҷуд дорад.
Пас, биёед фавран якҷоя ин корро анҷом диҳем, то донем, ки дар бораи чӣ гап мезанем.
Ман мегӯям, шумо такрор кунед. Ростӣ, ВАО инро дӯст медоранд. Сасек роҳбарии шиорпартоиро ба ӯҳда дорад.
Дуруст аст, онҳо як бор рост гуфтанд.
Ман пешакӣ мегӯям: душман ҳоло на бо қудрати низомии инсонҳо ва на бо қувваи башар, балки бо
қувваҳои осмонӣ дар даруни мо комилан мағлуб хоҳад шуд!
Ҳоло ҳама, дуруст? Хондан:
Ин на бо қувваи артишҳои инсонӣ ва на бо қувваи инсонӣ хоҳад буд; бо қувваҳои осмонӣ, ки дар мо
ҳастанд, душман ҳоло комилан мағлуб хоҳад шуд.
Олиҷаноб, не? Ҳоло он дар саросари ҷаҳон паҳн мешавад.
На бо қудрати низомии инсон, на бо қувваи инсон, балки тавассути қувваҳои осмонӣ дар
даруни мо душман ҳоло комилан мағлуб шудааст!
Ин як калимаи эҷодӣ аст. Хуб.
Пас, ин эъломияи муштараки мост, ҳар 23-юми рӯзи моҳ.
Дар рӯзи 24-уми ҳар моҳ мо дар тӯли ин панҷ дақиқа ин калимаро бо эҷодкорӣ фармон медиҳем. Ман аввал
боз як бор онро мегӯям, ва сипас мо онро якҷоя мегӯем.
Эй лашкарҳои осмонӣ, ин оламро ба ҳар калимае, ки Худо тавассути мо гуфтааст, мутобиқ созед
ва онро дар ҳар макон амалӣ созед! Ҳоло ҳама:
Эй лашкарҳои осмонӣ, ин оламро ба ҳар калимае, ки Худо тавассути мо гуфтааст, мутобиқ созед ва онро дар ҳар макон амалӣ созед!
Танҳо барои он ки шумо донед, чӣ гуна кор мекунад. Барои ҳар рӯзи моҳ мо як калимаи эҷодӣ
дорем, ки ҳамчун мантраи муштарак истифода мешавад.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки Kla.TV ва ҳама чизҳои дигар, бо вуҷуди ҳамаи муқовимати ВАО, роҳи худро мекушоянд.
Аммо бидуни қувваи рӯҳӣ, ба ту мегӯям, тамоми ин кор ғарқ мешавад.
Ва дар ҳар кишвари рӯи замин ва дар ҳар гӯшаи ҷаҳон, ки шумо зиндагӣ мекунед, онро бо эътиқоди
якпора, бо эътиқоди худ – дар вақти маҳаллӣ эълон кунед.
Пас инро дар Магадан бо мо соати шаши субҳ накун, вагарна ҳаёти худро вайрон мекунӣ.
Вақти маҳалии худро гиред, аз соати 6:00 то 6:05 субҳ.
Шумо метавонед мантраҳои дахлдорро пас аз нашри ин суханронӣ зеркашӣ кунед. Онҳо дар матни барнома дар зер пайванд хоҳанд шуд.
Ва мо ба шумо ҳамаи варақаҳои эълонӣеро, ки дар тӯли солҳо нашр шудаанд, ройгон пешниҳод мекунем ва
шуморо қабул мекунем, новобаста аз он ки аз куҷо меоед.
Ман мегӯям, агар имкон бошад, китобҳои маро низ зеркашӣ кунед, масалан «Дуои апостолӣ», «Ҷанг дар адолат» ё
«Исроил: соя ё воқеият». Ҳамаи онҳо ройгон дастрасанд.
Ин китобҳоро бихонед, то худатонро шиносед, то донед, ки чаро дар ин ҷо ҳастед ва бо кадом
захираҳо, имкониятҳо ва қувваҳо муҷаҳҳаз шудаед.
Ва ман боз таъкид мекунам, ҳатто агар шумо масеҳӣ набошед, диндор набошед ё ҳар чи бошед, ман ба шумо дар як калима мегӯям:
Китоби Муқаддас, ки ҳамеша дар бораи Исроил ҳарф мезанад – Исроил маънояш «касе, ки бо Худо меҷангад» аст – Исроил
он Исроиле нест, ки дар он ҷо дар Шарқи Миёна қарор дорад.
Ту Исроил ҳастӣ, агар ту шахси ростқавл бошӣ ва хоҳӣ, ки адолат барқарор шавад.
Ва вақте ки шумо дарк мекунед, ки ба қудрати Худо ниёз доред ва бе он наметавонед, он гоҳ ҳар калима дар Китоби Муқаддас,
дар Аҳди Қадим ва Аҳди Нав, ба шахси шумо дахл мекунад.
Беш аз 30 000 ваъдаҳои қатъие, ки Худо ба шумо медиҳад, шуморо тавоно месозанд ва ҳама чизеро, ки барои
пешрафт дар хизмати шумо лозим аст, фароҳам меоранд. Ман аз соли 1977 бо ин зиндагӣ мекунам.
Пас ман мегӯям, аз он истифода баред.
Аммо ман наметавонам дар ин ҷо боз ҳама чизро баррасӣ кунам.
Аммо вақте ки шумо ин китобҳоро мехонед, фавран мефаҳмед, зеро онҳо қудрати шуморо, ҳастии шуморо,
рисолати шуморо ва ваколати шуморо тавсиф мекунанд.
Пас, ҳамон тавре ки бензин ба мошинҳо тааллуқ дорад ё барқ ба дастгоҳҳои барқии мо тааллуқ дорад, қудрати зеҳнӣ ба суханҳо
ва натиҷаҳои тадқиқоти давраи Просвещениеи мо тааллуқ дорад.
Дар ин ҷо динҳо дар бораи қудрати Рӯҳи Муқаддас ва дуо ҳарф мезананд.
Фалсафаҳои дигар шояд дар бораи қудрати умумиҷаҳонӣ, тасдиқот, медитатсия, мантраҳо ё ҳар чизе гап
мезананд. Ман мегӯям, онро ҳар чи хоҳед ном баред.
Ҳақиқат ин аст, ки вақте мо ҳар субҳ иродаи амиқи худро муттаҳид мекунем, қудрати илоҳиеро, ки дар ҳар яки мост, ба
кор мебарем ва бо эътиқод онро якҷоя эҷодкорона эълон мекунем, ҳамаи қудратҳо бо мо ҳамоҳанг мешаванд.
Хубҳо итоат мекунанд, он чи мо мегӯем, иҷро мекунанд, ва бадҳо низ итоат мекунанд.
Одамоне, ки аз ҷониби шайтон мағлуб шудаанд, бинобар ин аз қудрати худ маҳрум мешаванд.
Дурӯғҳое, ки бо қувваҳои шайтонӣ тақвият ёфта буданд, фурӯпошида истодаанд ва мардум ногаҳон
ҳақиқатро дарк мекунанд. Аз ин сабаб имрӯз мо миллионҳоем.
Онҳо бедор мешаванд, бигӯем ба забони мо, тавассути эълонҳои муттаҳид ва дуоҳои синергетикии имон, яъне
тавассути ифодаҳои синергетикии ирода, агар хоҳед, на дуо.
Бо эъломияҳои синергетикии ниятҳо ва адолат, шаҳрҳои тамомиӣ табдил ёфтанд.
Сохторҳои саркаши мафия шикаста шуданд ва қалъаҳои пештар ғайримумкинпазири шайтонӣ мисли ҳавопуракҳои собунӣ таркиданд.
Ман дар ин мавзӯъ суханрониҳои гуногун кардаам, ки онҳоро дар ин муқаддима инҷо такрор карда наметавонам.
Аммо агар шумо ба ин суханронӣҳо манфиатдор бошед, бо ёрии робитаҳои худ дар AZK онҳоро ба даст оред.
Аммо хеле муҳимтар он аст, ки шумо ҳамин лаҳза ва дар ҳамин ҷо, бо мо, ба ин мавҷ савор шавед, қудрати худро ба кор баред
ва бо иштирок дар ин мавҷҳои ҳамбастаи пешрафт саҳм гузоред.
Ва ман ба ту мегӯям, ки ту ҳозир метавонӣ аз сифр то сад равӣ.
Хуб, биёед боз як бор он чизеро, ки мо дар рӯзи 25-ум ба ҳамдигар мегӯем, эълон кунем.
Ҳама ҳақиқат ҳоло ошкор мешавад, тамоми фиреби фиребгарон шикаста мешавад, зеро мо ҳама як
ҳастем, осмон ба мо вазн мебахшад! Ҳоло шумо:
Ҳама ҳақиқат ҳоло ошкор мешавад, тамоми фиреби фиребгарон мешиканад, зеро мо ҳама як ҳастем, осмон ба мо вазн мебахшад!
Ба ман бигӯ, оё ту инро хуб фаҳмидӣ ва инчунин дарк кардӣ, ки ҳамин тавр аст? Мо ҳама як ҳастем.
Мо ҳама дар як даста бозӣ мекунем. Мо як дастаем. Ин маънои онро дорад, ки байни мо ҳеҷ гоҳ рақобат вуҷуд надорад.
Мебинӣ, ҳамин тавр кор мекунад. Вақте ҷанг авҷ мегирад, он ба овозат ворид мешавад. Аммо мо танҳо табассум мекунем, не?
Пас, байни мо, равшангарони озод, рақобат вуҷуд надорад.
Мо аз он гуна одамон нестем, ки мехоҳанд худро муҳим нишон диҳанд, ки дар он ҷо ҳар кас мехоҳад бузургтарин бошад.
Ман мегӯям, ки агар ман тавонам туро бузург созам, худам боз ҳам бузургтар хоҳам шуд.
Ман ҳатман набояд рақами як ва беҳтарин аз ҳамаи омӯзгорон бошам.
Ман хеле хушҳол мешудам, агар ҳар касе, ки имрӯз сухан мегӯяд, маро хеле дур паси сар мекард, зеро ин барои ман
пирӯзии шахсӣ ва фоидаи шахсӣ мебуд, агар ҳар кас метавонист ҳатто пурқувваттар аз ман сухан гӯяд ё амал кунад.
Ва ҳар касе, ки бо Kla.TV, AZK ва ғайра ба аудиторияи ҳатто калонтар аз ман мерасад, хуш омадед.
Аммо мо метавонем ин душмани глобалии кайҳониро танҳо бо муттаҳид шудани қувваҳо ва ҳамчун як
организми воҳид ва самаранок якҷоя кор кардан мағлуб кунем.
Танҳо ба ҳамин роҳ мо метавонем бартарии пойдор ба даст орем.
Ва агар мо бо ҳамгироӣ ғолиб нашавем, пас ҳамаи мо якҷоя мағлуб мешавем. Ин мушкили мост.
Аммо вақте ки мо бартариро ба даст меорем, ин ба хотири он аст, ки мо онро якҷоя анҷом додем, ва ҳеҷ гоҳ
на танҳо якеамон ва на танҳо дигарамон. Оё мефаҳмӣ?
Пас ман мегӯям: шод ва хушҳол бошед ҳар вақте ки мебинед, ки хизматрасониҳои таълимӣ ба миллионҳо нафаре
мерасанд, ки шумо то ҳол натавонистед ба онҳо бирасед.
Ту дар дастаи худ бозӣ мекунӣ, на дар дастаи каси дигар. Ту дар дастаи онҳо бозӣ мекунӣ, онҳо дар дастаи ту бозӣ мекунанд.
Ва пирӯзии онҳо низ пирӯзии шумост. Ва пешрафти онҳо низ пешрафти шумост.
Аз ин рӯ, мо на ҳасад медонем, на рашк медонем, на тақсимот медонем.
Ман мегӯям, ки мо якҷоя ҷаҳони навро эҷод мекунем. Мо худи ҷаҳони нав ҳастем ва дар ҳақиқат ҷаҳони нави бе пулем.
Ва як ҷаҳони нав, ки аз хона оғоз меёбад. Ин маънои онро дорад, ки мо дар хона бо он чи
дар ҷойҳои ҷамъиятӣ ҳастем, фарқе надорем.
Мо кушодем, мо ростқавлем, мо аслӣ ҳастем.
Мо барои пул ё ба хотири пул ҳеҷ коре намекунем.
Ва барои мо шараф аст, ки бо пули шахсии худ ҳарчӣ бештар саҳм гузорем, то ин ҳақиқатҳои гаронбаҳо, ки мо
имрӯз боз мегирем, ба дуртарин гӯшаҳои рӯи замин расанд.
Ва бо кӯшиши ҳадди ақал шумо метавонед стратегияи дарозмуддати ҷинояти муташаккили берунро бо стратегияи
кӯтоҳмуддати мо муқобила кунед. Чанд калима дар ин бора.
Ҳама чизе, ки аз шумо лозим аст, ин аст, ки бойгонии Kla.TV-и моро, ки зиёда аз 25 000 видео дорад, ба ду
диски сахт нусхабардорӣ карда, онро ба ду паҳнкунандаи содиқ ва боэътимоди ҳақиқат супоред.
Агар шумо тавонед онҳоро низ ба ҳамин кор водор созед ва ин архивро бепул ба ду таблиғгари ҳақиқат супоред,
пас, агар мо содиқ бимонем, мо метавонем тамоми ҷаҳонро дар 20 қадам бо архивҳои таълимӣ таъмин намоем.
Ва дар ин 25 000 барнома ҳамаи омӯзгорони беҳтарин, фаъол ва мустақил дар ҳозир назари худро
иброз мекунанд. Ва ин ба то 85 забон тарҷума мешавад.
Kla.TV аз ҳамаи ин ганҷҳо истифода бурд ва инчунин барои ҳама PR-ро зиёд анҷом дод.
Пас, агар шумо воқеан мехоҳед тағйирот эҷод кунед, пас ин қадами хурдро бардоред, аз шумо илтимос мекунам.
Ва боварӣ ҳосил кунед, ки онҳое, ки шумо бо ду диски сахт таъмин кардаед, ҳамон тавре ки шумо бо онҳо кардаед, амал кунанд.
Ва он ду муштарӣ сипас бо муштариёни навбатии худ ҳамин корро мекунанд ва ғайра.
Ҳамчунин, гурӯҳҳои минтақавии AZK ҳоло дар макон дискҳои сахти пешакӣ боршуда доранд, ки агар
шумо хоҳед иштирок кунед, онҳоро ба шумо медиҳем.
Шахси тамосатон бо хушнудӣ ҳама чизҳои дигареро, ки шумо бояд бидонед, шарҳ медиҳад.
Дар давраи миёнамуддат шумо метавонед дар ҳар вақт дар kla.tv/mitwirken муроҷиат кунед.
Онҷо ҳамаи истинодҳои ҷории дастрасро хоҳед дид.
Агар шумо хоҳед бо стратегияи дарозмуддат кор кунед, метавонед аз ин донишҳои ҷамъшуда, ин бойгониҳои таърихии
боэътимод, ки ман онҳоро чунин меномам, истифода баред, то ба ҳар муассиса ворид шуда, онро аз дарун бозсозӣ кунед.
Масалан, шумо метавонед ба соҳаи маориф ва омӯзиш, ба соҳаи тандурустӣ, тиб, низоми ҳуқуқӣ ё ҳар ҷое, ки
хоҳед, ворид шавед ва аз дарун равшании нав эҷод кунед.
Аммо шумо инчунин метавонед аз бойгонии мо истифода баред, то ба маълумот дар бораи ҳамаи кормандони асосӣ
ва ҳамаи мансабдорони динӣ, инчунин ҳамаи омӯзгорон ва профессорҳо дастрасӣ пайдо кунед.
Ман мегӯям, ин архивро ба ҳамаи ҳизбҳои сиёсӣ ва созмонҳои экологӣ ё доираҳои тиҷоратӣ бибаред.
Ҳамин тавр, он ба ҳар доираи илмие, ки тасаввур кардан мумкин аст, ворид мешавад.
Ман фикр мекунам, ки дар дарозмуддат ҳамаи одамони ростқавл бояд кӯшиш кунанд, ки дубора ба пешсафи ҷомеа баргарданд
ва дар амал худи онҳо дастакҳоро кашанд, то шахсоне, ки дар мансабҳои нодуруст қарор доранд, иваз шаванд.
Аммо тағйири воқеӣ танҳо он вақт рӯй медиҳад, ки ҳақиқатҳо ба таври боварбахш ошкор шаванд, ин ҳақиқатҳо бо
қудрати Худо тасдиқ гарданд, бо қудрати Рӯҳ ҳамроҳ бошанд ва бо нури осмон фаро гирифта шаванд.
Ин фикри марказии ман барои шумо имрӯз аст.
Ва бидуни равшанӣ ва бидуни кори таълимӣ ҳеҷ чиз ҳеҷ гоҳ ба натиҷа намерасад.
Ҳамин тавр, дар замин ҳеҷ чиз наметавонад рушд кунад, то даме ки аввал тухм дар он ҷо шинонда
нашавад. Аммо ту мефаҳмӣ, ки танҳо тухм кофӣ нест?
Тухм ба оби осмонӣ ва қувваи аз боло ниёз дорад. Замин бояд пурра обёб шавад, то тухм бимирад ва
эҳё гардад. Ин дар рӯҳ низ ҳамзамон амал мекунад.
Аммо ҳоло биёед имрӯз тухмиҳои навро қабул кунем, ки баъд онҳоро дар саросари ҷаҳон хоҳем шинонд, то дар ҳама ҷо
афзоиш ёфта, ҳатто ба дуртарин ва охирин одамон расанд.
То ки ҳама чиз зинда гардад ва ба таври доимӣ бедор шавад.
Ҳоло як чизи охирин, хеле муҳим, ки ҳанӯз бояд биёяд.
Шоҳонаи беназир ва бузургтарин пирӯзии қудрати зеҳнии муттаҳидаи мо дар он аст, ки мо метавонем ҳамаи он душманони
башариятро, ки дар онҷо ҳастанд ва имрӯз боз бисёр дар бораи онҳо мешунавем, маҷбур созем, ки худашон ҳукм кунанд.
Қувваи зеҳнӣ қувваи ақлӣ аст. Шумо метавонед ба он мустақиман таъсир расонед.
Чуноне ки гуфтам, тамоми шаҳрҳо баръакс гардидаанд, зеро бадхоҳони саркаш ба маҳз ҳамин гуна худҳукмҳо расонида шуданд.
Ба фармон, чунон ки мо ҳоло дар ин ҷо зикр кардем.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки мо якҷоя фармон медиҳем: бигӯем, аз гуноҳ, марг ва шайтон оғоз карда, ҳамроҳ бо
13 вассалаш, чунон ки мо онҳоро меномем. Шумо метавонед онҳоро дар қафо рӯйхатшуда бубинед.
Ҳар субҳ дар пойгоҳ мо фармон медиҳем: «Худро ҳукм кунед, ба худ хиёнат кунед, якдигарро нобуд кунед», агар роҳи дигаре набошад.
Ин фармонҳои мост, ки мо онҳоро эълон мекунем, ва қудратҳои осмонӣ боварӣ ҳосил мекунанд, ки онҳо иҷро шаванд.
Зеро, шумо медонед, ки ин наметавонад ва ҳеҷ гоҳ кори мо нахоҳад буд. Ва ҳеҷ гоҳ нахоҳад буд.
Зеро мо ҳеҷ гоҳ наметавонем ҳамаи ин қувваҳои маргро, ки дар ин ҷо фаъолият мекунанд, дар як рӯбарӯии мустақим, шояд бо силоҳ,
мисли одамон ё ҳар чи бошад, ба зону биёрем; ин ҳеҷ гоҳ кор намекунад, мо инро медонем. Барои ин қудрате болотар лозим аст.
Пас, усули Худо чунин аст, ки ҳамаи мавҷудоти зиндаеро, ки Ӯ офаридааст, хоҳ инсонҳо, хоҳ мавҷудоти
ноаён ва хоҳ шахсиятҳо, ба худҳисоббарӣ раҳнамун созад.
Ҳамин тавр ҳикояи наҷот оғоз меёбад. Бигзор онҳо ба худ баргарданд. Медонӣ чӣ тавр?
Ҳамин тавр, Иво Сасек маҷбур шуд, ки пас аз он ки дар соли 1977 бо қудрати Худо зарба дид, дар зери
қудрати таъсирбахши Худо худро ҳукм карданро ёд гирад.
Аз соли 1977 касе маро таъқиб накардааст. Ман воқеан як ҷавони беақл будам. Дар зеҳнам бадхоҳии зиёд буд.
Аз соли 1977 ман ҳар рӯз ин корро мекунам, зеро Рӯҳи Худо, қудрати Худо маро маҷбур мекунад, ки ин корро анҷом диҳам.
Ва бо тамоми OCG ҳамин тавр аст, бо ҳамаи одамони ростқавл низ ҳамин тавр аст, шумо медонед.
Ин ҳадафи ҳамаи фиребгарони ҷаҳон аст, ки дар ниҳоят ба худ хиёнат кунанд.
Ҳамин тавр, бепоён ошкоркунандагони иттилоъ аллакай бо ихтиёри худ дар натиҷаи ин эъломияҳои синергетикии мо баромада, дар назди
камераҳои рӯзноманигорони таҳқиқотии мустақил шаҳодат доданд.
Мебинӣ, барои ин сабаб вуҷуд дорад? Ҳеҷ кас инро ихтиёрӣ намекунад. Инҳо қувваҳое ҳастанд, ки кор мекарданд.
Ва ман боз мегӯям, агар сарсахттарин мухолифони ҳамаи ин худсанҷии таъиншуда, ин таъсирот ва ин хиёнат
ба худ хоҳиши донистан дар бораи он надошта бошанд, пас онҳо бояд танҳо якдигарро нобуд кунанд.
Ин шояд сахт ба назар расад, аммо бояд сахт бошад, зеро ин одамон тамоми ҷаҳонро нобуд мекунанд.
Ва Худо онро барои онҳо қарор додааст, ва ҳамин тавр хоҳад шуд.
Ва ҳамин тавр навишта шудааст, ҳамроҳ бо бисёр пешгӯиҳо, чун дар Китоби Муқаддас, дар
Аҳди Қадим, дар Ишаё 49, аз ояти 24 ба баъд.
Онро бо ман бихонед ва аз он умед бигиред.
Ва ҳоло шумо дар ин ҷо мебинед, ки ба шумо ваъда дода шудааст. Худо дар ин ҷо бо мо, бо равшанфикрон ва росткорон, сухан мегӯяд.
Худо мегӯяд: «Шумо баҳс мекунед, ки намешавад ғоратҳоро аз як ҳокими пурқудрат гирифт ва намешавад асиронро аз як золим рабуд.»
Аммо ман, Парвардигор, ваъда медиҳам, ки ҳамин тавр хоҳад шуд. Қурбониён аз дасти золим рабуда хоҳанд
шуд ва ҳокими пурқудрат шикорашро аз даст хоҳад дод.
Ҳар касе ба ту ҳамла кунад, ман ба ӯ ҳамла мекунам, мегӯяд Парвардигор.
"Худи ман фарзандонатонро, зулмкорони шуморо, озод хоҳам кард, вале онҳоро водор хоҳам
сохт, ки якдигарро пора-пора кунанд." Ҳамин аст.
Ман онҳоро водор мекунам, ки якдигарро пора-пора кунанд. Онҳо бо хуни худ, мисли шароби нав, маст мешаванд.
Бо ин ҳама мардум хоҳанд донист, ки ман Худованд ҳастам, Наҷотбахши шумо, Рӯҳони шумо, Худои
тавонои онҳое, ки тавассути Худо ва бо Худо меҷанганд.
Ин суханҳо ба ту равона шудаанд, ҳар касе ки дар он ҷо ҳастӣ ва адолатро дӯст медорӣ.
Ва маҳз аз он сабаб, ки Худо ҳеҷ гоҳ намехост ин ислоҳи зарурии ҷаҳонро бе мо, яъне бе мо, одамони ростқавл, ба амал орад, балки
ҳамеша мехост онро тавассути мо ба вуҷуд орад, ман бо эълони синергетикии имрӯза, яъне
26-ум, анҷом медиҳам. Оё мо инро дар охир мекунем?
Мо эълон мекунем: тавассути нишонаҳо ва мӯъҷизаҳо қудрати илоҳӣ ҳар душманеро дар миёни мо ва
ҳар нақшаеро, ки тарҳрезӣ мешавад, мағлуб мекунад.
Дар миёни нишонаҳо ва мӯъҷизаҳо қудрати илоҳӣ ҳар душманеро дар миёни мо ва ҳар нақшаеро, ки тарҳрезӣ мешавад, мағлуб мекунад.
Бори дигар, дар миёни нишонаҳо ва мӯъҷизаҳо, қудрати илоҳӣ ҳар душманеро дар миёни мо ва ҳар
нақшаеро, ки тарҳрезӣ мешавад, мағлуб мекунад.
Аммо пеш аз он ки суханро ба аввалин сухангӯи меҳмонамон супорам, иҷозат диҳед, оилаамро муаррифӣ кунам.
Духтари мо Рут як суруди нав навиштааст, ки ҳоло мехоҳад онро барои шумо бо домодҳо ва келинҳои мо, ки ҳама
пурравақтӣ ё пурравақтӣ дар хидмати мо кор мекунанд, иҷро кунад.
Пешакӣ барои ин суруд ташаккур, Рути азиз.
Бале, ташаккур, падар, барои суханронии дурахшон.
Ҳоло, ки ҳама чиз дар ин ҷо дар пеш омода шудааст, ман фақат зуд як бор ин чизи аълои Kla.TV-ро, ки падарам дар
бораи он гуфта буд, бе интернет дубора тафтиш мекунам.
Чуноне ки зикр шуд, дар тамоми толорҳои пахш диски сахти пешакӣ сабтшуда мавҷуд аст, ки мо бо хушнудӣ ба шумо медиҳем.
Пас танҳо ба шахсони тамосатон муроҷиат кунед, ҳатто агар шумо аз ҷои дигари ҷаҳон пайваст бошед, зеро шумо метавонед ин ганҷи
бебаҳо — Kla.TV — ро ба даст оред, ва агар шумо ин диски сахтро дошта бошед, метавонед онро ба компютер ё
ноутбукатон пайваст карда, пас вебсайти офлайнӣ кушода мешавад.
Пас шумо метавонед аввал он ҷо забонро интихоб кунед ва сипас бидуни пайваст шудан ба интернет аз ҳамаи
барномаҳои олиҷаноби мо дар забони интихобшуда он чизеро, ки меҷӯед, ба осонӣ пайдо кунед.
Ҳамаи ҳуҷҷатҳо, файлҳои аудиоӣ ва манбаъҳо дохил карда шудаанд, аммо ин вебсайти офлайн танҳо ба диски
сахт дастрасӣ дорад. Ин як мӯъҷизаи давраи муосир аст.
Ин хусусияти олиест, ва шумо метавонед ба осонӣ муҳимтарин ҳуҷҷатҳоро аз ин вебсайти офлайнӣ дар диски сахти худ
кушоед ва чоп кунед, агар хоҳед ин диски сахтро ба каси дигар супоред. Барои ин дастурҳои оддӣ мавҷуданд.
Ва сипас метр ҳаст, ки муҳим аст. Он ба зудӣ дар ин ҷо аз нав сохта мешавад.
Як ҳисобкунанда ҳаст ва мо онро ҳангоми супурдани диски сахт пур мекунем, то ҳар кас бо
як нигоҳ муваффақияти муштараки моро бубинад.
Ва онҳое аз шумо, ки ҳоло дар соҳаи техника дониши кофӣ доред, метавонед тамоми Kla.TV-ро бе интернет
мустақиман аз вебсайти мо ба диски сахти 2 ТБ зеркашӣ карда, сипас онро ба ду нафари дигар ирсол кунед.
Инро метавон ба осонӣ дар www.kla.tv/offline анҷом дод.
Бале, ин танҳо як порчаи хурд аст, ки шумо метавонед онро ба чизе воқеан калон илова кунед.
Яъне, диски сахте мисли он тақрибан 60 то 80 франки Швейтсария арзиш дорад.
Ва метавонам бигӯям, ки бойгонӣ аллакай ба 35 кишвар расидааст.
Ба ҳамаи онҳое, ки аллакай дар ин ҷо иштирок мекунанд, бравои калон!
Шумо метавонед онҳоро дар ин ҷо, дар ҷое ки аллакай диски сахт қарор дорад, дар рӯйхат бубинед. Ва ин танҳо оғози кор аст.
Мо мебинем, ки дар гуруҳ чӣ имконпазир аст, вақте ки ҳар кас саҳми худро мегузорад. Пас сабтро
бигир. Онҳо инҷоянд. Ман аллакай чандто гирифтаам.
Ва ҳамин аст дақиқ мавзӯи суруди хоҳари ман: ки ҳар кас метавонад саҳми хурди худро гузорад.
Чаро худат дар ин бора чизе намегӯӣ, Рути азиз?
Ташаккур. Салом ба ҳама. Ман Рут ҳастам. Ман даҳумин фарзанди модару падарам ҳастам ва
мехоҳам чанд сухан дар бораи суруди худ бигӯям.
Суруди нав «Get Ready» ном дорад ва дар асл барои таъкид кардани он чизест, ки падарам ва хоҳари ман Лоис гуфтанд.
Фақат ба дилам омад, ки ба ҳама муроҷиат кунам, то онҳо ҳамроҳ шаванд, саҳми хурди худро
гузоранд ва мисли дар филмҳо конформист нашаванд.
Ҳама бефаъоланд. Ва ҳамеша як суперқаҳрамон аст, ки барои ҳама дахолат мекунад, бо шуҷоат
барои ҳама меистад ва ҳамаи мушкилотро ҳал мекунад.
Ва ин роҳи дуруст барои вазъи ҷаҳонии мо нест. Ин барои вазъи кунунии ҷаҳонии мо беҳтарин нест.
Мо ба ҳар яктояш ниёз дорем. Мо ба ҳар порачаи хурд ниёз дорем.
Ва новобаста аз он ки ин дар дуои субҳ аст ё ин истеъдоде, ки шумо доред, ё шумо танҳо дар ҷое
дастгирии амалӣ мерасонед, ин аҳамият надорад.
Омода шав. Баро ба берун. Ҷасоратманд бош, бе тарси аз даст додани чизе.
Мо мехоҳем инро махсусан ба онҳое бигӯем, ки шояд аз пеш омадан метарсанд, ки дар асл далел доранд,
ки чизеро аз сар гузаронидаанд, ки чизеро дидаанд.
Ман бовар дорам, ки ҳар яки мо дар таърихи ҷаҳон нақши калидӣ дорем, ки ҳеҷ кас ночиз ё беном нест, балки
ҳар кас нақши калидӣ дорад ва метавонад ҷаҳонро тағйир диҳад. Ман ба ин комилан бовар дорам.
Ва дар суруд ман боз фариштагони осмонро ёдовар шудам, ҳамон тавре ки Папа имрӯз пештар гуфта буд.
Ман танҳо мехоҳам ҳамаро ҳавасманд созам: вақте ки мо бо шуҷоат берун меоем, артиши осмонӣ дорем, ки ба мо шамоли мусоид
мебахшад, моро ҳифз мекунад ва инчунин интизор аст, ки дар паҳлӯи мо ҷанг кунад, агар мо ба онҳо фармон диҳем ё
танҳо ба онҳо такя кунем, зеро, чунон ки ӯ гуфт, ҳеҷ инсон наметавонад чунин вазъи ҷаҳониро боздорад.
Аммо бо нерӯҳои осмонӣ мо бадӣро мисли мошакҳо дар девор мешиканем.
Ман фикр кардам, ки он намунаи воқеан аҷибе буд, ки падарам дар вохӯрии охирини дӯстон оварда буд.
Мо бадӣеро мисли мошак дар девор мешиканем, агар ҳамаи мо саҳми худро гузорем ва аз
лашкарҳои осмонӣ кӯмак хоҳиш кунем. Шумо ҳам ҳастед?
Дар ин ҷаҳон чӣ рӯй медиҳад
Гӯё филм аст
Ҳангоме ки ҳама дилсард мешаванд
Яке барои ҳама меистад
Бисёриҳо беадолатиро мебинанд
ки ба осмон фарёд мезанад
Аммо кӣ чора меандешад ва ба ин азобҳо хотима медиҳад?
Ман дигар ҳеҷ гоҳ намехоҳам онро шунавам:
"Дар ҳар сурат, дар ин бора ҳеҷ коре карда наметавонӣ."
Ин дурӯғ мехоҳад туро нобуд кунад
Вай заҳр дар хуни ту аст
Шумо метавонед ҳама чизро тағйир диҳед
Мо боз ҳам бештар якҷояем
Мо бадӣ -ро мисли мушакҳо дар девор мешиканем
Омода шавед!
Шумо ҳадаф доред
Бо шуҷоат баро, бе тарси аз даст додани чизе
Артиши осмонӣ, омода аст бо шумо ҷанг кунад
Фақат фармонро диҳед
Шумо метавонед ҳама чизро баръакс кунед
Агар ту мисли тарсончак гурехӣ
Оё ту ҳеҷ гоҳ осоиш намеёбӣ?
овозҳо туро поён мекашанд, охирин зарраи ҷасоратат мегиранд
Дар баландиҳо, мо танҳо дар гуруҳ ҳастем
Биё ва пораро деҳ, он чи метавонӣ деҳ
Омода шавед!
Шумо ҳадаф доред
Бо шуҷоат берун равед
Бе тарси аз даст додани чизе
Артиши осмонӣ, омода аст бо шумо ҷанг кунад
Фақат фармонро диҳед
Шумо метавонед ҳама чизро баръакс кунед
Омода шавед!
Шумо ҳадаф доред
Бо шуҷоат берун равед
Бе тарси аз даст додани чизе
Артиши осмонӣ, омода аст бо шумо ҷанг кунад
Фақат фармонро диҳед
Шумо метавонед ҳама чизро баръакс кунед
Ташаккур, ташаккур! Суруди аҷоиб. Ман ҳам бори аввал мешунавам.
Дидани шумо дар ин ҷо аҷоиб аст. Ташаккур, ташаккур!