Informacione të përgjithshme mbi rregulloret ligjore dhe rregullat e AZK mund të gjenden në fund të prezantimit.
Pas prezantimit të vlefshëm nga Dr. Broudy nga Japonia, tani mirëpresim një folës të shquar nga Austria.
Ai ka doktoraturë në të drejtë dhe trajton problemin qendror se si të veprohet në rastet e normave ligjore të
padrejta, domethënë të paligjshme, dhe pasojave të tyre.
Por e di, për qytetarë të zakonshëm si unë apo ne, nuk mund të ketë vërtet diçka të tillë si norma ligjore të padrejta.
Për ne, kjo do të ishte si një Babagjysh i keq.
Dhe për këtë arsye ne asnjëherë nuk do ta konsideronim që një padrejtësi e tillë mund
të shkelë dinjitetin dhe personalitetin tonë.
Por pikërisht kjo është një keqkuptim i zakonshëm!
Dhe Dr. jur. Michael Brunner tani do t'i kundërvihet kësaj keqkuptimi të rrezikshëm me gjashtë tezat e tij dhe
do të tregojë rrugëdalje nga kjo dilemë tepër e panjohur.
Por para se ta mirëpresim këtu në stadium, ja një përmbledhje e shkurtër e karrierës së tij.
Dr Michael Brunner mori doktoraturën në vitin 1990 pasi studioi drejtësi dhe punoi si avokat në Austri për 31 vjet.
Që nga marsi 2020, ai ka qenë një kritik aktiv i masave kundër koronavirusit, duke depozituar ankesa në Gjykatën
Kushtetuese kundër masave kundër koronavirusit, duke folur në demonstrata, duke publikuar video, e kështu me radhë.
Dhe tani një përmbledhje e karrierës së tij politike:
Tetor 2020:
Themelimi i "Avokatëve për të Drejtat Themelore – Avokatëve për Iluminizëm" në Vjenë
Shkurt 2021:
Themelimi i partisë politike "MFG – Njerëz, Liri, Të Drejta Themelore"
Që nga vjeshta e vitit 2021: Partia e tij hyn në parlamentin shtetëror të Austrisë së Epërme;
Suksese zgjedhore në zgjedhjet për këshillat lokale në Austrinë e Epërme, Austrinë e Poshtme dhe Tirol
Vjeshtë 2022:
Kandidati i MFG-së në zgjedhjet federale presidenciale në vjeshtë.
Ai u pozicionua si kundërshtar i elitës politike.
Korrik 2023:
Anëtar themelues i Avokatëve Ndërkombëtarë të Ligjit, një shoqatë ndërkombëtare që merret me legjislacionin në mbarë botën.
Nëntor 2023:
Dalja në pension si avokat aktiv.
Që nga dhjetori 2023, aktivitete të ndryshme ligjërimore dhe punë e vazhdueshme ligjore në cilësinë e këshilltarit, etj.
Dr Brunner flet sot për "Dinjiteti njerëzor është masa e drejtësisë – gjithçka tjetër është padrejtësi."
Do të doja t'ju shprehja një mirëseardhje të ngrohtë të gjithëve ju dhe mirënjohjen time të sinqertë për mundësinë për të
kontribuar në diskutimin e sotëm mbi këtë temë të rëndësishme, konkretisht klasifikimin
ligjor të ligjeve të padrejta dhe pasojat e tyre.
"Dinjiteti njerëzor është masa e drejtësisë.
Dinjiteti njerëzor duhet të jetë masa e drejtësisë, përndryshe është padrejtësi.
Ligji dhe drejtësia nuk janë terma sinonime.
Ligji nuk barazohet domosdoshmërisht me drejtësinë.
Drejtësia nuk duhet të jetë ligj.
Ligji pa drejtësi është padrejtësi.
Drejtësia është gjithmonë drejtësi.
Çfarë është drejtësia në kuptim ligjor?
Drejtësia është një vlerësim i njohurive.
Trajtimi i gjërave të barabarta në mënyrë të barabartë, trajtimi i gjërave të pabarabarta në mënyrë të pabarabartë.
Ose të veproni në mënyrë që veprimet e maksima-s suaj të mund të ngrihen në një ligj universal, siç thotë Immanuel Kant.
Ose thjesht një rend i qetë – sepse nuk mund të ketë paqe pa drejtësi; nuk mund të ketë paqe pa një ekuilibër interesash.
Nëse drejtësia do të ishte e drejtë dhe nuk do të kishte ligje të padrejta, atëherë eseja ime,
prezantimi im, tashmë do të ishte kryesisht i përfunduar.
Megjithatë, realiteti na mëson diçka tjetër.
Ajo na mëson se ideali i drejtësisë nuk është realizuar.
As në sferën ligjore, as në sferën politike.
Ligje të paligjshme dhe të padrejta miratohen nga legjislatura.
Ato zbatohen nga dega ekzekutive dhe zbatohen nga gjyqësia.
Të gjithë janë subjekt i detyrimeve të përputhshmërisë.
Qytetarët janë të detyruar të zbatojnë edhe ligjet e padrejta.
Çështja kryesore me të cilën jam marrë për muaj të tërë – mund të riprodhoj këtu vetëm një pjesë të punës sime – është klasifikimi
ligjor i normave ligjore të padrejta dhe pasojat e tyre.
Për mua, pika fillestare për të përcaktuar nëse një ligj është i drejtë apo i padrejtë është dinjiteti njerëzor.
Është parimi më i lartë ligjor në të drejtën natyrore dhe pozitive .
Është norma qendrore e sistemeve ligjore të qytetëruara, e përfshirë si në të drejtën e
zakonshme ashtu edhe në të drejtën kushtetuese .
Në një sistem demokratik të bazuar në sundimin e ligjit, të gjitha të drejtat burojnë nga populli.
Liria dhe barazia janë shtyllat e demokracisë.
Edhe pse populli ka deleguar fuqinë e tij tek partitë politike për t'i përfaqësuar, ai mbetet fuqia
sovrane përpara së cilës përfaqësuesit janë përgjegjës.
Edhe pse në praktikën e demokracisë përfaqësuese fuqia e partive politike po zgjerohet gjithnjë e më shumë në të
gjitha format e shoqërisë dhe strukturat civile, demokracia ekziston vetëm nëse i përkon vullnetit të popullit.
Ligjet kundër popullit ose ligjet kundër drejtësisë kurrë nuk janë të drejta, dhe ato nuk mbështeten nga vullneti i popullit.
Populli, sovran, nuk ka deleguar të drejtat e tij te përfaqësuesit, në mënyrë që këta përfaqësues të mund të
bëjnë ligje për hir të tyre ose kundër vullnetit të popullit.
Çdokush që si përfaqësues injoron ligjin dhe drejtësinë duhet të mbahet përgjegjës dhe
të përballet me pasojat për veprimet e tij!
Praktika në Austri dhe gjithashtu në vende të tjera, sipas Gjykatës Kushtetuese të Austrisë dhe gjithashtu sipas ligjit
austriak, që edhe ligjet antikushtetuese duhet të zbatohen derisa të hiqen – dhe pastaj, nëse është e nevojshme, brenda
një periudhe korrigjimi deri në 18 muaj – do të thotë që padrejtësia bëhet ligj, gjë që unë e refuzoj me forcë.
Kur ndarja e pushteteve nuk funksionon më, kur qeveritë mund të bëjnë ligje vetë për shkak të shumicave të tyre parlamentare dhe
në të vërtetë nuk janë më subjekt i kontrollit parlamentar, kur qeveritë mbushin pozicione administrative dhe gjyqësore me
emërime politike, kur organizatat dhe institucionet shtetërore bëhen oligarkike , kur liria e shprehjes, liria akademike dhe
liria e shtypit censurohen, kur ata që mendojnë ndryshe shpifen, tallen dhe madje edhe persekutohen, kur diversiteti i
mediave shkatërrohet – atëherë jemi larg çdo sundimi të ligjit.
Së fundmi, me publikimin e dokumenteve të Institutit Robert Koch, u bë e njohur për publikun, madje edhe për median
kryesore, se kurrë nuk kishte pasur asnjë bazë dëshmish për asnjë nga masat kundër koronavirusit.
U rrit me aklamacion politik .
Kriza e koronavirusit nga viti 2020 deri në 2023 ishte skandali më i madh ligjor dhe mjekësor në mbarë botën që nga viti 1945!
Për t'i bërë këto slogane politike të padobishme në të ardhmen, çdo padrejtësi duhet t'i
mohohet vlefshmëria ligjore që nga fillimi!
Çdokush që merr pjesë në këtë duhet të mbahet përgjegjës!
Dinjiteti njerëzor – citoj Thomas Aquinas këtu:
Çdo ligj që ngrit dinjitetin njerëzor është i drejtë.
Çdo ligj që poshtëron dinjitetin njerëzor është i padrejtë.
Neni 16 i Kodit të Përgjithshëm Civil të Austrisë, si norma qendrore e së drejtës themelore të personalitetit, përcakton se
çdo qenie njerëzore ka të drejta të lindura që janë të vetëkuptueshme për arsyen
dhe prandaj duhet të konsiderohet si person.
Kjo postullon të drejtën themelore të personalitetit si parim ligjor dhe normë qendrore të sistemeve ligjore të qytetëruara.
Të drejtat janë të lindura tek qeniet njerëzore.
Kjo do të thotë se ato nuk fitohen apo huazohen, sigurisht jo nga qeveritë apo përfaqësuesit.
Nuk ka nevojë që ato të jepen ose të fitohen më parë.
Ato janë të lindura në njerëzillëk, në vetë qenien njerëzore.
Neni 1 i Ligjit Themelor Gjerman gjithashtu parashikon:
Dinjiteti njerëzor është i paprekshëm.
Është detyra e të gjitha autoriteteve shtetërore t'i respektojnë dhe t'i mbrojnë ato.
Të drejtat themelore të mëposhtme janë të detyrueshme për legjislativin, ekzekutivin dhe
gjyqësorin si ligj i zbatueshëm drejtpërdrejt.
Dhe do të doja të shtoja se ata gjithashtu i lidhin mediat.
Përveç Nenit 1 të Ligjit Themelor, Neni 79 përcakton se Kushtetuta do të mbetet në fuqi përjetësisht.
Këto të drejta themelore, paprekshmëria e dinjitetit njerëzor, nuk mund të ndryshohen as nga një amendament kushtetues.
Është i përjetshëm.
Dinjiteti njerëzor është një parim etik i përjetshëm që tejkalon çdo formë qeverisjeje.
Për çdo jetë njerëzore është e barabartë dhe ka të drejtë të ekzistojë lirshëm.
"Qenie njerëzore, si qëllime në vetvete, nuk duhet kurrë të trajtohen si mjete për një qëllim," sipas Immanuel Kant.
Sipas jurisprudencës së vendosur të Gjykatës Federale Kushtetuese të Gjermanisë, dinjiteti i njeriut është vlera
më e lartë e vendimit të Ligjit Themelor dhe parimi kushtetues i sistemit juridik gjerman.
Dinjiteti njerëzor është vlera më e lartë kushtetuese dhe nuk negociohet.
Në të njëjtën frymë, Neni 7 i Kushtetutës Federale të Konfederatës Zvicerane thotë se dinjiteti
i njeriut duhet të respektohet dhe të mbrohet.
Deklarata Universale e të Drejtave të Njeriut e 10 dhjetorit 1948:
Të gjithë qeniet njerëzore lindin të lira dhe të barabarta në dinjitet dhe të drejta, janë të pajisura me arsye dhe ndërgjegje,
dhe duhet të trajtojnë njëri-tjetrin në frymën e vëllazërisë.
Deklarata e Pavarësisë së Shteteve të Bashkuara, e publikuar më 4 korrik 1776, shpall:
Të gjithë njerëzit janë krijuar të barabartë.
Të gjithë qeniet njerëzore kanë të drejta të patjetërsueshme, përfshirë jetën, lirinë dhe përndjekjen e lumturisë.
Respekti i pakushtëzuar, i domosdoshëm dhe i pakufizuar për dinjitetin njerëzor është themeli i sundimit të
ligjit dhe demokracisë, i cili nuk mund të negociohet.
Ato formojnë vijën e kuqe absolute që kurrë nuk duhet të kalohet.
Kushdo që shkel dinjitetin njerëzor shkel shtetin demokratik kushtetues dhe sundimin e ligjit, pa të
cilin nuk mund të ketë drejtësi – as ligj, as shtet që të mos kthehet në një bandë hajdutësh.
Agustin i Hipës: "Hiqni drejtësinë, dhe çfarë është një shtet veçse një bandë e madhe hajdutësh?"
Bazuar në atë që unë, si avokat, e quaj parimin themelor suprem të normës bazë materiale – dinjitetin
njerëzor – kam arritur në një grup prej gjashtë propozicione.
Por së pari, një deklaratë e shkurtër nga Martin Luther King.
Unë do të isha i pari që të avokoj për përputhshmërinë me ligjet e drejta.
Nuk ka vetëm një përgjegjësi ligjore, por edhe morale për t'u bindur ndaj ligjeve të drejtë.
Nga ana tjetër, njerëzit kanë një përgjegjësi morale për të injoruar ligjet e padrejta.
Unë pajtohem me Shën Augustinin se një ligj i padrejtë nuk është fare ligj.
Ligji i padrejtë nuk është ligj, thotë maksima më e lartë latine.
Dhe tani te gjashtë tezat:
Teza e parë: Norma themelore e sistemit ligjor, nga e cila rrjedh e gjithë ligji, është
dinjiteti njerëzor si e drejta origjinale e individit.
Nuk është as hipotezë, as fikcion.
Teza e dytë: Ligji më i lartë është dinjiteti njerëzor si e drejta themelore e individit.
Këto janë të drejtat e tij të lindura, të drejtat themelore dhe liritë.
Ato formojnë parimet përbërëse të sistemit ligjor.
Teza e tretë: Normat ligjore që shkelin dinjitetin njerëzor dhe të drejtat e lindura janë absolutisht të pavlefshme.
Ato nuk kanë vlefshmëri normative.
Në këtë drejtim, unë përfaqësoj një qëndrim të doktrinës mbizotëruese, doktrinën e ashtuquajturës
dogma e pavlefshmërisë , më shumë rreth kësaj më vonë.
Teza e katërt: Normat ligjore që shkelin të drejtat dhe liritë themelore të njeriut janë absolutisht të pavlefshme.
Ato nuk kanë vlefshmëri normative.
Teza e pestë: Normat ligjore që shkelin norma ligjore më të larta janë absolutisht të pavlefshme.
Ato nuk kanë vlefshmëri normative.
Teza e gjashtë: Ligji më i lartë në hierarki anulon ligjin më të ulët në hierarki me efektin e pavlefshmërisë së tij absolute.
Ligji me rang më të ulët nuk mund të mbizotërojë ligjin me rang më të lartë.
Unë mund t'i justifikoj këto teza, të cilat i bazoj në dinjitetin njerëzor, si në aspektin e së drejtës pozitive përmes
situatës ligjore, ashtu edhe në aspektin e filozofisë juridike.
Gustav Radbruch ishte një nga studiuesit më të rëndësishëm juridikë të shekullit të 20-të.
Ai ishte një politikan i SPD-së dhe dy herë ka shërbyer si Ministër i Drejtësisë i Rajhut gjatë Republikës së Vajmarit.
Ai jetoi nga viti 1878 deri në vitin 1949.
"Pushteti mund të bazohet në nevojë, por kurrë në detyrim ose vlefshmëri."
Ai tërheq vijën mes ligjit të pasaktë, i cili mund të mos jetë i përshtatshëm, mund të ishte
strukturuar ndryshe, ose është thjesht i pasaktë.
Thjesht e gabuar, një ligj i padrejtë që ka arritur një shkallë të caktuar padrejtësie.
Ai shpjegon arsyetimin e tij, i cili në fund çon në formulën e famshme të Radbruchut.
Citoj: "Konflikti midis drejtësisë dhe sigurisë ligjore mund të zgjidhet ndoshta duke i dhënë përparësi së drejtës
pozitive, e cila sigurohet nga statutet dhe pushteti, edhe nëse përmbajtja e saj është e padrejtë dhe e papërshtatshme."
Përveç nëse kontradikta midis ligjit pozitiv dhe drejtësisë arrin një nivel kaq të padurueshëm, sa
ligji, si ligj i gabuar, duhet t'i lërë vend drejtësisë.
Është e pamundur të tërhiqet një vijë e qartë midis rasteve të padrejtësisë ligjore dhe ligjeve që mbeten
të vlefshme pavarësisht përmbajtjes së tyre të pasaktë.
Një dallim tjetër, shkruan ai, mund të bëhet me qartësi të plotë.
Dhe ja fjalia kyçe: "Ku drejtësia as nuk kërkohet, ku barazia, që është në zemër të drejtësisë, është mohuar qëllimisht
në themelimin e së drejtës pozitive, ligji jo vetëm që është i gabuar, por i mungon çdo karakter ligjor."
Për ligjin, madje edhe për ligjin pozitiv, nuk mund të përcaktohet ndryshe veçse si një urdhër dhe
statut qëllimi i të cilit është të shërbejë drejtësisë.
Ligji duhet të shërbejë drejtësisë, përndryshe është padrejtësi.
Dhe ai vazhdon të thotë: "Ku drejtësia as nuk kërkohet, marrëveshjet e krijuara kështu mund të jenë
vetëm shprehje të pushtetit, kurrë parime ligjore."
Kështu, një ligj që ua mohon disa njerëzve të drejtat e tyre njerëzore nuk është një parim ligjor.
Formula e Radbruchut u inkorporua më pas në jurisprudencën e Gjykatës Kushtetuese Federale në të ashtuquajturat
procese të "Wall shooter" pas rrëzimit të RDGJ-së.
Një ligj ose urdhër që i urdhëron një roje kufitare të qëllojë mbi këdo që përpiqet të largohet nga Republika Demokratike
Gjermane është gjithashtu i padrejtë dhe i dënueshëm.
Dhe këtu vijmë drejtpërdrejt te dispozita tjetër thelbësore, Neni 7 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut:
Asnjë dënim pa ligj:
Paragrafi 1 thotë se për çdo ndëshkim të një kundërvajtjeje duhet të ekzistojë një ligj në fuqi. Nuk mund të
vendoset asnjë ndëshkim më i rëndë se ai që ishte i zbatueshëm në kohën kur u krye kundërvajtja.
Megjithatë, ka një përjashtim shumë të rëndësishëm nga kjo, konkretisht në paragrafin 2:
Ky artikull nuk do të ndikojë në gjykimin dhe dënimin e asnjë personi për ndonjë veprim ose mosveprim që, në kohën
kur është kryer, ishte kriminal sipas parimeve të ligjit të njohura përgjithësisht nga kombet e qytetëruara.
Në mënyrë të ngjashme, në nenin 38 të Statutit të Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë, Gjykata Penale
Ndërkombëtare zbaton parimet e përgjithshme të së drejtës të njohura nga kombet e qytetëruara.
Parimet ligjore të njohura përgjithësisht që kanë përparësi mbi ligjin janë inkorporuar në ligjin pozitiv
dhe, për rrjedhojë, janë të detyrueshme ligjërisht.
E njëjta gjë vlen për Bashkimin Evropian:
Parimet e përgjithshme ligjore janë pjesë e së drejtës së parësishme të Bashkimit Evropian.
Kjo i referohet respektimit të të drejtave themelore, trajtimit të barabartë dhe proporcionalitetit.
Për të kuptuar hierarkinë e normave, do të doja të shpjegoja shkurtimisht strukturën e sistemit ligjor.
Struktura hierarkike e sistemit ligjor si një hierarki normash do të thotë që çdo normë me renditje më të
ulët duhet t'i përmbahet normës me renditje më të lartë.
Duhet të gjenerohet nga standardi më i lartë, përndryshe është i paligjshëm.
Në Austri, ne kemi rregulluar strukturën hierarkike të sistemit ligjor si më poshtë.
Megjithatë, kjo vlen edhe për sisteme të tjera ligjore, përfshirë vendet brenda Bashkimit Evropian.
Niveli 1: Niveli më i lartë përbëhet nga parimet themelore të Kushtetutës Federale.
Këto janë parimet demokratike, republikane, liberale, federaliste dhe kushtetuese.
Faza 2: e drejta themelore e Bashkimit, d.m.th. traktatet e Bashkimit. Dhe shumë e rëndësishme, Carta e të Drejtave
Themelore të Bashkimit Evropian si e drejtë themelore dhe, në radhë të dytë, parimet e përgjithshme të së drejtës.
Niveli 3: E drejta sekondare e BE-së, e cila përfshin ligjet e miratuara nga institucionet e
BE-së, veçanërisht rregulloret dhe direktivat.
Niveli 4: Ligjet kushtetuese federale dhe ligjet kushtetuese të shteteve individuale.
Niveli i 5-të: Ligjet federale dhe ligjet shtetërore si ligje të thjeshta që duhet të jenë në përputhje me ligjet kushtetuese.
Niveli 6: Rregulloret – këto janë dispozita të përgjithshme ligjore të nxjerra nga autoritetet administrative,
të cilat mund të miratohen vetëm në bazë të ligjeve.
Faza 7: Dhe pastaj vendimet për raste individuale: gjykim, vendim-marrje dhe vendim.
Nëse, siç kam thënë, një normë ligjore bie në kundërshtim me këtë strukturë hierarkike të rregulloreve ligjore,
atëherë ajo – sipas kuptimit tim ligjor dhe sipas doktrinës së pavlefshmërisë – është absolutisht e pavlefshme.
Kjo do të thotë se asnjë detyrim për t'u përmbushur nuk do të aktivizohej gjithashtu.
Këtu arrijmë te pavlefshmëria: Ligji i padrejtë nuk është ligj.
Një ligj i padrejtë nuk është fare ligj, si një maksime latine.
Kushtetuta ligjore e doktrinës së pavlefshmërisë, me të cilën ligji më i lartë derogon – domethënë
zëvendëson – ligjin më të ulët, i cili është absolutisht dhe në mënyrë të pakthyeshme i pavlefshëm.
Në këtë kuptim, nuk kërkohet asnjë sfidë e veçantë.
Ndodh një ashtuquajtur "efekt Eo ipso".
Në kontrast, doktrina e llogaritjes së gabimit, e cila është e zakonshme në Austri dhe gjithashtu e sanksionuar me ligj:
Pavarësisht paligjshmërisë së tyre, këto standarde mbeten në fuqi dhe detyruese derisa të hiqen me anë të
një sfide nga një institucion shtetëror i autorizuar.
Kjo është në kundërshtim me një kuptim demokratik dhe kushtetues dhe me strukturën logjike dhe
sistematike të sistemit ligjor si një strukturë hierarkike.
Në të drejtën private austriake, megjithatë, neni 879(1) thotë: Një kontratë që shkel një ndalim ligjor ose që
është në kundërshtim me politikën publike është e pavlefshme.
Pra, në të drejtën private nuk ka nevojë për kontestim, por në të drejtën publike padyshim që ka.
Dhe Gjykata Kushtetuese në Austri madje ka mundësinë që të lejojë që ky ligj i
paligjshëm të mbetet në fuqi për deri në 18 muaj (!).
Sipas mendimit tim, kjo është e papajtueshme me parimet e sundimit të ligjit dhe bazohet vetëm në
doktrinën shumë të diskutueshme të llogaritjes së gabimit dhe njëfarë shkalle të sigurisë ligjore.
Vetë ligji u jep atyre që i nënshtrohen normave të drejtën e vetëndihmës.
Më e zakonshmja dhe më e njohura është vetëmbrojtja:
Kur padrejtësia bëhet ligj, rezistenca bëhet detyrë. Bertolt Brecht
Seksioni 3 i Kodit Penal Austriak rregullon vetëmbrojtjen:
Një person nuk vepron në mënyrë të paligjshme nëse përdor vetëm mbrojtjen e nevojshme për të penguar një sulm të paligjshëm të
pranishëm ose të afërt – me rëndësi, një sulm të paligjshëm – ndaj jetës, shëndetit, integritetit fizik,
integritetit seksual dhe vetëvendosjes, lirisë ose pronës së tij/saj ose të një personi tjetër.
Kushtet për vetëmbrojtje, të cilat duhet të plotësohen në mënyrë kumulative, janë prandaj nevoja e mbrojtjes, një
sulm i pranishëm ose i afërt, paligjshmëria e sulmit dhe sulmi ndaj pronës që mund të mbrohet.
Një sulm i justifikuar nga e drejta materiale, dmth legjislacioni ose rregullorja – qoftë nga një shtet agresiv –
nuk përbën vetëmbrojtje, sepse sulmi nuk është i paligjshëm.
Standardi mbetet në fuqi edhe nëse më vonë shfuqizohet nga gjykata si i paligjshëm.
Megjithatë, nëse marr qëndrimin që mbështes – doktrinën e pavlefshmërisë, shqyrtimin sistematik të strukturës hierarkike të
sistemit ligjor – se këto norma janë absolutisht të pavlefshme dhe të papërfillshme, atëherë sulmi nga një
shtet agresiv është i paligjshëm dhe një akt vetëmbrojtjeje do të ishte me të vërtetë i lejuar.
Një tjetër e drejtë shumë e zakonshme e vetëndihmës: emergjenca.
Do të doja të filloja me një citat shumë të përshtatshëm nga Ludwig von Mises, i cili
është veçanërisht i rëndësishëm për kohët tona:
Nuk ka kërcënim më të madh për qytetërimin sesa një qeveri e përbërë nga njerëz të paaftë, të korruptuar ose të lig.
Rrethanat lehtësuese në ligjin austriak rregullohen në nenin 10, paragrafi 1 i Kodit Penal.
Rregullohet në mënyrë të ngjashme në sisteme të tjera ligjore.
Çdo person që kryen një veprim të ndëshkueshëm për të shmangur një dëmtim të afërt dhe të rëndësishëm për veten ose për një
person tjetër, lirohet nga përgjegjësia nëse dëmi i kërcënuar nga veprimi nuk është në mënyrë të tepruar i rëndë – domethënë duhet
të aplikohet një test proporcionaliteti – dhe nëse nga një person i lidhur me vlerat e mbrojtura
me ligj nuk mund të pritej asnjë sjellje tjetër.
– dmth. paarsyeshmëria e çdo sjelljeje tjetër dhe proporcionaliteti.
Për më tepër, ekziston edhe gjendja e jashtëzakonshme ekstra-ligjore.
Thuhet: Veprimi mbrojtës i ndërmarrë në një emergjencë nuk është i paligjshëm nëse interesi ligjor që duhet të
mbrohet ka vlerë më të madhe se interesi që është dëmtuar.
Do të doja të referohesha këtu te jurisprudenca aktuale, veçanërisht në Gjermani:
Lëshimi i certifikatave mjekësore të rreme nga mjekët në kuadër të certifikatave të përjashtimit nga mbajtja e maskës për
COVID-19 dhe certifikatave të vaksinimit kundër COVID-19 duhet të vlerësohet si një masë emergjente, edhe nëse supozojmë që këto
ligje për koronavirusin nuk ishin të paligjshme që nga fillimi.
Jo vetëm që ato janë të falura në sytë e mi, por edhe të justifikuara.
Sepse shëndeti dhe jeta e njeriut janë më të vlefshme se e drejta ligjore për besueshmërinë e certifikatave mjekësore.
Është detyra kryesore e një mjeku: Primum non nocere, së pari mos bëj dëm – secundum cavere, mbro,
ji i kujdesshëm – tertium sanare, në fund shëro.
Prandaj, sipas mendimit tim, nuk duhet të konsiderohet kryesisht si një akt nevojshëm, por më tepër si
nuliteti absolut i normave të tilla të padrejta, të cilat nuk mund të konsiderohen të vlefshme.
Unë mendoj se gjykatave nuk duhet t'u lejohet më të zbatojnë standarde të tilla në dëm të mjekëve të akuzuar.
Unë thashë që në fillim se kushdo që vepron në mënyrë të paligjshme, që zbaton ligje të paligjshme kur ato janë
absolutisht të pavlefshme, duhet të mbahet përgjegjës.
Atribueshmëria: Kush është përgjegjës, kush është llogaridhënës dhe në çfarë mase janë të përgjegjshëm?
Një fjalë nga Hannah Arendt mbi këtë temë:
Askush nuk ka të drejtë të përdorë bindjen si justifikim për veprimet e tij. Bindja nuk është një justifikim për veprim.
Ne jemi të vetëvendosur; dinjiteti njerëzor e kërkon.
Nëse një normë që është e paligjshme në hierarkinë e normave është absolutisht e pavlefshme,
atëherë ajo nuk bën pjesë në sistemin ligjor.
Prandaj, nuk duhet të ndiqet dhe nuk zbatohet as nga administrata, as nga gjykatat.
Nëse megjithatë zbatohet, kjo përbën veprim pa bazë ligjore – dhe kështu kryesisht një shkelje të parimit të
ligjshmërisë – dhe i atribuohet autoritetit shtetëror, organet e të cilit vepruan në këtë mënyrë.
Megjithatë, për mua, kjo justifikon jo vetëm përgjegjësinë e shtetit – i cili, në fund të fundit, jemi ne vetë – por edhe
përgjegjësinë e organeve vepruese sipas kapacitetit të tyre për të kuptuar dhe sipas fajësisë së tyre –
veçanërisht për organet më të larta dhe supreme administrative, sidomos për qeveritë dhe legjislacionin.
Ajo që zbatohet për qytetarët individualë si adresues të normave duhet të zbatohet edhe më shumë për
shtetin, pushtetet dhe qeveritë e tij, dhe në fund të fundit edhe për këto organe vepruese.
Askush nuk mund të lirohet nga faji dhe përgjegjësia për shkak të padijes së ligjit.
Mosdija e ligjit nuk është justifikim.
Kjo vlen jo vetëm për qytetarët, por edhe për të gjithë funksionarët civilë,
gjyqtarët dhe të gjitha autoritetet shtetërore.
Për të përcaktuar kufijtë e përgjegjësisë, i referohem Seksionit 9 të Kodit Penal Austriak,
të ashtuquajturës klauzolë e gabimit ligjor.
Paragrafi 1: Çdo person që nuk e njeh padrejtësinë e veprës për shkak të një gabimi ligjor nuk
është fajtor nëse nuk mund t'i atribuohet gabimi.
Sigurisht që është e vështirë, nëse jo e pamundur në shumë raste, të kritikosh autoritetet lokale për
mosinterpretimin e të drejtave themelore në të njëjtën mënyrë siç do ta bënte një avokat kushtetues.
Paragrafi 2: Gabimi ligjor duhet të fajësohet nëse keqbërja ishte po aq e lehtë për t'u
njohur nga kryesi sa edhe nga çdo person tjetër.
Kur fëmijët dhe nxënësit duhej të mbanin maska në klasa për muaj me radhë për shkak të masave
kundër koronavirusit që nuk bazohen në prova.
Nëse këta fëmijë dhe nxënës herë pas here duhej të mbanin maska gjatë orëve të edukimit fizik – gjë që është e dëmshme për
shëndetin dhe në kundërshtim të plotë me interesat më të mira të fëmijës – atëherë padrejtësia më është e lehtë për t'u parë.
Dhe fjalia e dytë: Ose nëse kryesi nuk është njohur me rregulloret përkatëse, edhe pse do të ishte i detyruar ta
bënte për shkak të profesionit, punës ose rrethanave të tjera.
Unë pres që çdo funksionar civil të njohë standardet përkatëse themelore të të drejtave, veçanërisht kur bëhet fjalë për
zbatimin e ligjeve ndërhyrëse, dhe të marrë një vendim për këtë çështje, ose, nëse është e nevojshme, të protestojë .
Paragrafi 3: Nëse gabimi duhet të fajësohet, atëherë nëse kryesi vepron me qëllim, zbatohet dënimi i parashikuar për
veprën e qëllimshme; nëse vepron me neglizhencë, zbatohet dënimi i parashikuar për veprën e kryer me neglizhencë.
Vetë shteti, në praktikisht asnjë rast, nuk do të mund të përdorë gabimin ligjor si bazë për të
përjashtuar përgjegjësinë dhe detyrimet e tij.
Sepse ai është mjaft i njohur me normat ligjore që vetë i ka krijuar dhe duhet t'i njohë ato.
Më saktë, bëhet fjalë për personat që veprojnë në emër të shtetit, nga të cilët mund dhe duhet të pritet të kenë
ekspertizë në funksionin dhe fushat e tyre të veprimtarisë.
Përgjegjshmëria, përgjegjësia dhe përgjegjësia ligjore – të cilat janë të zakonshme në të drejtën private në nivel
horizontal midis individëve privatë – duhet të zbatohen pa kufizim edhe në të drejtën publike në nivel vertikal.
Vetëm në këtë mënyrë, përmes përgjegjësisë së të gjithë aktorëve të përfshirë, mund të krijohet një sistem i
mbrojtjes gjithëpërfshirëse të të drejtave themelore që bazohet në të drejtën e individit për vetëvendosje.
Ata që nuk mund të mbahen përgjegjës nuk do të ndjehen përgjegjës.
Por ata që kanë njohur të drejtën e përgjegjësisë së tyre, do të përmbushin detyrën e përgjegjësisë së tyre.
Tani arrij në përfundimin tim me një kërkesë, një të drejtë themelore – e cila, sipas kuptimit tim ligjor,
duhet të jetë e vetëkuptueshme – por e cila duhet të përfshihet në katalogun e të drejtave themelore.
Politika dhe jurisprudenca kanë një përgjegjësi të veçantë në këtë drejtim.
Parakusht për të djathtën:
Njerëzit nuk janë krijuar për ligjin; përkundrazi, ligji duhet të krijohet për njerëzit.
Individi nuk është shërbëtor i shtetit.
Njeriu është shpikësi i shtetit, dhe shteti duhet t'i shërbejë shpikësit të tij, kurrë e anasjelltas.
Së fundi, kërkoj që e mëposhtmja të riformulohet si një të drejtë themelore:
Normat ligjore që shkelin dinjitetin njerëzor, të drejtat e lindura, të drejtat dhe liritë themelore nuk kanë
vlefshmëri normative dhe janë absolutisht të pavlefshme.
Askush nuk është i detyruar t'i ndjekë ato dhe askush nuk ka të drejtë t'i detyrojë të tjerët ta bëjnë këtë.
Kështu do të parandalojmë përgjithmonë një pandemi të dytë të koronavirusit!
Faleminderit për vëmendjen tuaj.
Fantastike! Dr. Brunner, ju falënderoj në emër të gjithë popullsisë botërore.
Admiroj mënyrën se si i bashkoni avokatët.
Është zgjidhja më e mirë për të cilën mund të përpiqemi.
Njerëzit janë si fëmijë të vegjël.
Ju jeni baballarët tanë, ju e dini ligjin.
E shpjegove mrekullisht, e kuptuam.
Ju urojmë fat të mbarë dhe një mori të tërë të tjera.
Populli nuk duhet kurrë të harrojë se është sovran.
Dhe qeveria nuk është mbizotëruesi im, por punonjësi im.
Faleminderit, faleminderit, faleminderit!
Këto prodhime u krijuan me rastin e një konference të Koalicionit Kundër Censurës në Zvicër.
AZK nuk ndjek asnjë interes financiar. As iniciatorët, as folësit, as Kla.TV nuk morën asnjë shpërblim për këtë regjistrim.
Ne dëshirojmë të theksojmë shprehimisht se ky video mund të riprodhohet dhe të dërgohet përpara
sa herë të dëshirohet në formën e tij të paprekur.
AZK nuk mban përgjegjësi për përmbajtjen e asnjë kontributi. AZK është politikisht dhe fetarisht
neutrale dhe për këtë arsye nuk i vlerëson folësit.
Artikujt janë vetëm për qëllime informuese dhe nuk pasqyrojnë opinionin e AZK. AZK është
një qendër informacioni neutrale në çdo aspekt.
Çdo folës është përgjegjës vetëm për kontributin e tij dhe jo për kontributet e të tjerëve ose
për AZK-në, pasi nuk ka ndërvarësi midis tyre.
Shënim i rëndësishëm: Informacioni i paraqitur këtu është kontrolluar sipas njohurive dhe besimit tonë më të mirë.
Megjithatë, folësit dhe prodhuesit nuk pranojnë asnjë përgjegjësi për pasojat që rrjedhin nga veprimet ose mosveprimet që lidhen
me përmbajtjen e këtij videoje. Çdokush mban përgjegjësinë e vet të plotë për mënyrën se si përballet me atë që dëgjon.