Inpormasi umum ngeunaan peraturan hukum jeung aturan AZK bisa kapanggih di tungtung presentasi.
Saatos presentasi anu berharga ti Dr. Broudy ti Jepang, ayeuna urang ngabagéakeun saurang panyatur anu terhormat ti Austria.
Anjeunna nyepeng gelar doktor dina widang hukum sarta ngabahas masalah utama ngeunaan kumaha ngungkulan atawa
neruskeun dina kasus-kasus norma hukum anu teu adil, nyaéta anu ngalawan hukum, jeung akibatna.
Tapi anjeun terang, pikeun warga biasa saperti abdi atanapi urang, sabenerna teu aya istilah norma hukum anu teu adil.
Pikeun urang, éta bakal siga Bapa Natal anu jahat.
Jeung éta sababna urang moal kungsi malahan mertimbangkeun yén kateuadilan sapertos kitu
bisa ngalanggar martabat jeung kapribadian urang.
Tapi éta téh sabenerna hiji salah paham anu ilahar!
Sareng Dr. jur. Michael Brunner ayeuna bakal ngalawan salah kaprah anu bahaya ieu kalayan genep tésisna sarta
nunjukkeun jalan kaluar tina dilema anu kacida teu diakui ieu.
Tapi saméméh urang nyambut anjeunna di dieu di stadion, ieu ringkesan pondok ngeunaan karirna.
Dr Michael Brunner meunang gelar doktor dina taun 1990 sanggeus diajar hukum jeung digawé
salaku pengacara di Austria salila 31 taun.
Ti saprak Maret 2020, manéhna geus jadi kritikus aktip kana léngkah-léngkah coronavirus, ngalebetkeun aduan ka
Mahkamah Konstitusi ngalawan léngkah-léngkah coronavirus, nyarita dina demonstrasi, nerbitkeun pidéo, jeung sajabana.
Sareng ayeuna tinjauan ngeunaan karir pulitikna:
Oktober 2020:
Didirikeunna "Pengacara pikeun Hak Dasar – Pengacara pikeun Pencerahan" di Wina
Pébruari 2021:
Dasar partéy pulitik "MFG – Jalma, Kabébasan, Hak-hak Dasar"
Ti usum gugur 2021: Partaina asup ka parlemen nagara bagian Atasan Austria;
Kasuksésan dina pamilihan déwan lokal di Upper Austria, Lower Austria, jeung Tyrol
Usum Gugur 2022:
Calon MFG dina pamilihan présidén féderal dina usum gugur.
Anjeunna nempatkeun dirina salaku lawan tina kalangan pulitik anu aya.
Juli 2023:
Anggota pangadeg International Attorneys of Law, hiji asosiasi internasional anu ngurus perundang-undangan di sakuliah dunya.
Nopémber 2023:
Pensiun salaku panaliti aktif.
Ti Désémber 2023, rupa-rupa kagiatan pangajaran jeung padamelan hukum anu terus lumangsung dina kapasitas penaséhat, jsb.
Dr Brunner nyarios ayeuna ngeunaan "Kahormatan manusa téh ukuran kaadilan – sagala nu séjén mah teu adil."
Abdi hoyong ngahaturkeun wilujeng sumping anu haneut ka sadayana sareng nganyatakeun rasa sukur anu tulus pikeun kasempetan
nyumbang kana diskusi dinten ieu ngeunaan topik penting ieu, nyaéta klasifikasi hukum
ngeunaan undang-undang anu teu adil sareng akibatna.
"Karapihan manusa téh ukuran kaadilan.
Karapihan manusa kudu janten ukuran kaadilan, upami henteu, éta téh teu adil.
Hukum jeung kaadilan mah lain istilah nu sarua hartina.
Hukum henteu salawasna sarua jeung kaadilan.
Kaadilan teu kudu jadi hukum.
Hukum tanpa kaadilan, sanajan kitu, téh teu adil.
Kaadilan salawasna kaadilan.
Naon ari kaadilan dina harti hukum?
Kaadilan téh panilaian kana pangaweruh.
Ngubaran hal-hal anu sarua sacara sarua, ngubaran hal-hal anu béda sacara béda.
Atawa pikeun bertindak ku cara kitu sangkan lampah tina maksim anjeun (prinsip pituduh) bisa diangkat
jadi hukum universal, sakumaha ceuk Immanuel Kant.
Atawa saukur katertiban anu tentrem – sabab moal aya katentreman tanpa kaadilan; moal aya
katentreman tanpa kasaimbangan kapentingan.
Lamun kaadilan adil jeung teu aya undang-undang anu teu adil, mangka esai abdi, presentasi abdi, geus réngsé sacara umum.
Nanging, kanyataan ngajarkeun ka urang hal anu béda.
Manéhna ngajar ka urang yén idéal kaadilan tacan kahontal.
Teu aya boh dina widang hukum boh dina widang pulitik.
Undang-undang anu teu sah jeung teu adil disahkeun ku lembaga legislatif.
Aranjeunna diterapkeun ku cabang eksekutif jeung aranjeunna ditegakeun ku cabang yudikatif.
Aranjeunna sadayana tunduk kana kawajiban patuh.
Warga wajib nurut sanajan kana undang-undang anu teu adil.
Masalah utama anu parantos abdi tangani salami sababaraha bulan – abdi ngan tiasa ngagambarkeun sabagian karya
abdi di dieu – nyaéta klasifikasi hukum ngeunaan norma hukum anu teu adil jeung akibatna.
Pikeun abdi, titik awal pikeun nangtukeun naha hiji hukum adil atanapi teu adil nyaéta martabat manusa.
Ieu mangrupa prinsip hukum pangluhurna dina hukum alam jeung hukum positif .
Ieu mangrupa norma sentral dina sistem hukum nu beradab, anu diancangkeun boh dina hukum biasa boh dina hukum konstitusi .
Dina sistem démokrasi anu dumasar kana hukum, sakabéh hak asalna ti rahayat.
Kabébasan jeung kasataraan téh pilar démokrasi.
Sanajan rahayat geus masrahkeun kakawasaanana ka partéi pulitik pikeun ngawakilanana, rahayat tetep jadi panguasa anu
paling luhur anu kudu dipertanggungjawabkeun ku para wakilna.
Sanajan dina prakték démokrasi perwakilan kakawasaan partéi pulitik beuki ngalegaan kana sagala rupa
wangun masarakat jeung struktur sipil, démokrasi ngan aya lamun éta saluyu jeung kahayang rahayat.
Undang-undang anu ngalawan rahayat atawa undang-undang anu ngalawan kaadilan moal kungsi bener,
sarta éta henteu didukung ku kahayang rahayat.
Rakyat, sang suverén, henteu masrahkeun hak-hakna ka wakil-wakil sangkan wakil-wakil éta bisa nyieun undang-undang
pikeun kapentingan sorangan atawa ngalawan kahayang rahayat.
Saha waé anu ngabaékeun hukum jeung kaadilan salaku wakil, kudu dipertanggungjawabkeun jeung dibéré tanggung jawab kana lampahna!
Prakték di Austria jeung ogé di nagara-nagara séjén, nurutkeun Pangadilan Konstitusi di Austria jeung ogé nurutkeun hukum
Austria, yén sanajan undang-undang anu teu konstitusional kudu diterapkeun nepi ka dibatalkeun – sarta teras, lamun
diperlukeun, dina jangka waktu perbaikan nepi ka 18 bulan – hartina kateuadilan jadi hukum, anu kuring pisan nolak.
Nalika pamisahan kakawasaan henteu jalan deui, nalika pamaréntah sacara efektif bisa nyieun undang-undang sorangan alatan
mayoritasna di parlemen sarta sacara efektif henteu deui kakeunaan kontrol parlemen, nalika pamaréntah ngeusian jabatan
administratif jeung yudisial ku panunjuk politik, nalika organisasi jeung lembaga nu pakait jeung nagara jadi oligarkis ,
nalika kabébasan nyatakeun pamadegan, kabébasan akademik, jeung kabébasan pers disensor, nalika jalma anu mikir béda
difitnah, diejek, malah dianiaya, nalika karagaman média dihancurkeun – mangka urang geus jauh pisan tina nagara hukum.
Paling anyar kalayan diterbitkeunana arsip Institut Robert Koch, éta jadi pangaweruh umum, komo keur arus utama, yén
tacan kungsi aya dasar bukti pikeun sagala ukuran coronavirus.
Éta dilebihkeun ku aklamasi politik .
Krisis coronavirus ti taun 2020 nepi ka 2023 téh skandal hukum jeung médis panggedéna di sakuliah dunya saprak taun 1945!
Pikeun ngajadikeun slogan politik sapertos kitu teu épéktif di mangsa nu bakal datang, sagala
kateuadilan kudu ditolak validitas hukumna ti mimiti!
Saha waé anu ilubiung dina ieu kudu ditagih jawabna!
Karapihan manusa – abdi nyutat Thomas Aquinas di dieu:
Unggal hukum anu ngajunjung martabat manusa téh adil.
Unggal undang-undang anu ngahina martabat manusa téh teu adil.
Pasal 16 tina Kitab Undang-Undang Perdata Umum Austria, salaku norma sentral tina hak dasar kapribadian,
netepkeun yén unggal manusa miboga hak bawaan anu écés ku akal sarta ku kituna kudu dianggap salaku pribadi.
Ieu ngadeklarasikeun hak dasar kapribadian salaku prinsip hukum jeung norma sentral dina sistem hukum nu beradab.
Hak téh geus aya dina diri manusa.
Ieu hartina yén éta henteu dipiboga atawa dipinjam, tangtu henteu ku pamaréntah atawa wakil-wakilna.
Maranéhna teu perlu dipasihan atawa dipiboga heula.
Aranjeunna geus aya dina hakekat manusa, dina jadi manusa.
Artikel 1 Undang-Undang Dasar Jerman ogé netepkeun:
Karapihan manusa teu bisa dilanggar.
Ieu kawajiban sakabéh panguwasa nagara pikeun ngahormat jeung ngajaga maranéhna.
Hak-hak dasar di handap ieu ngiket legislatif, éksekutif, jeung yudikatif salaku hukum anu langsung berlaku.
Sareng abdi hoyong nambihan yén maranéhna ogé ngabatesan média.
Salian ti Pasal 1 Undang-Undang Dasar, Pasal 79 netepkeun yén konstitusi bakal tetep berlaku salawasna.
Hak-hak dasar ieu, nyaéta kateuangkepan martabat manusa, teu bisa dirobah sanajan ku amandemen konstitusi.
Éta langgeng.
Karapihan manusa téh hiji prinsip étika anu langgeng anu ngaleuwihan sagala rupa pamaréntahan.
Pikeun unggal kahirupan manusa sarua jeung boga hak pikeun hirup kalayan bébas.
"Manusa, salaku tujuan dina dirina sorangan, teu meunang diperlakukeun salaku sarana
pikeun ngahontal tujuan," saur Immanuel Kant.
Numutkeun kana yurisprudénsi anu geus ditetepkeun ku Pangadilan Konstitusional Federal Jerman, martabat manusa téh
kaputusan nilai pangluhurna dina Undang-Undang Dasar jeung prinsip konstitusional dina sistem hukum Jerman.
Martabat manusa téh nilai konstitusional pangluhurna sarta teu bisa ditawar.
Sasarua, Pasal 7 Konstitusi Federal Konfederasi Swiss nyatakeun yén martabat manusa kudu dihormat jeung dilindungi.
Déklarasi Universal Hak Asasi Manusa tanggal 10 Désémber 1948:
Sadaya manusa lahir bébas jeung sarua dina martabat jeung hak, dibéré akal jeung nurani, sarta
kudu silih perlakukeun kalayan sumanget duduluran.
Déklarasi Kamerdikaan Amérika Sarikat, nu diterbitkeun dina 4 Juli 1776, nyatakeun: Sadaya manusa diciptakeun sarua.
Sadaya manusa miboga hak-hak anu teu bisa dicabut, kaasup kahirupan, kabébasan, jeung usaha pikeun ngahontal kabagjaan.
Hormat anu tanpa syarat, teu tiasa digantikeun, jeung tanpa wates kana martabat manusa téh mangrupa dasar
tatanan hukum jeung démokrasi anu teu tiasa dirundingkeun.
Maranéhna ngabentuk garis beureum mutlak anu teu meunang dilangkungan.
Aranjeunna anu ngalanggar martabat manusa ogé ngalanggar nagara konstitusional démokratis jeung pamaréntahan
hukum, tanpa éta moal aya kaadilan – teu aya hukum, teu aya nagara anu moal jadi kawanan maling.
Agustinus ti Hippo: "Lamun teu aya kaadilan, naon bedana nagara jeung geng perampok badag?"
Dumasar kana naon anu ku abdi salaku pangacara disebut prinsip dasar pangluhurna tina norma bahan dasar – martabat
manusa – abdi parantos ngahontal sakumpulan genep proposisi.
Tapi heula, aya pernyataan singket ti Martin Luther King.
Abdi bakal janten anu munggaran pikeun ngadukung patuh kana hukum anu adil.
Henteu ngan ukur gaduh tanggung jawab hukum, tapi ogé tanggung jawab moral pikeun nurut kana hukum anu adil.
Sabalikna, jalma-jalma boga tanggung jawab moral pikeun teu ngahargaan hukum anu teu adil.
Abdi satuju sareng Santo Agustinus yén hukum anu teu adil mah sanés hukum pisan.
Hukum anu teu adil mah lain hukum, saur maksima Latin pangluhurna.
Sareng ayeuna ka genep tésis:
Tésis kahiji: Norma dasar tina sistem hukum, anu jadi sumber sagala hukum, nyaéta martabat manusa salaku hak asli individu.
Éta lain hipotesis ogé lain fiksi.
Tésis kadua: Hukum pangluhurna nyaéta martabat manusa salaku hak dasar individu.
Ieu téh hak-hak asasi, hak-hak dasar, jeung kabébasanana.
Aranjeunna ngabentuk prinsip-prinsip pangrangkep tina sistem hukum.
Tésis katilu: Norma hukum anu ngalanggar martabat manusa jeung hak-hak bawaan téh mutlak batal jeung teu sah.
Maranéhna teu boga validitas normatif.
Dina hal ieu, abdi ngawakilan hiji posisi dina doktrin anu dominan, nyaéta doktrin anu
disebut dogma nullitas , langkung seueur engké.
Tésis kaopat: Norma hukum anu ngalanggar hak asasi manusa jeung kabébasan dasar téh mutlak batal jeung teu boga kakuatan.
Maranéhna teu boga validitas normatif.
Tésis ka-5: Norma hukum anu ngalanggar norma hukum anu pangkatna leuwih luhur téh batal mutlak.
Maranéhna teu boga validitas normatif.
Tésis ka-6: Hukum anu pangkatna leuwih luhur ngaleuwihan hukum anu pangkatna leuwih handap, ngajadikeun hukum anu pangkatna
leuwih handap éta bener-bener batal jeung teu boga daya hukum.
Hukum anu pangkatna leuwih handap teu bisa ngaleuwihan hukum anu pangkatna leuwih luhur.
Abdi tiasa ngabenerkeun tesis-tesis ieu, anu dumasar kana martabat manusa, boh dina hukum positif
ngalangkungan kaayaan hukum boh dina filsafat hukum.
Gustav Radbruch téh salah sahiji sarjana hukum pangpentingna dina abad ka-20.
Manéhna téh politikus SPD sarta dua kali ngajabat salaku Menteri Kaadilan Reich salila Républik Weimar.
Manéhna hirup ti taun 1878 nepi ka taun 1949.
"Kakuatan bisa dumasar kana kabutuhan, tapi moal kungsi dumasar kana kawajiban atawa validitas."
Manéhna ngagambar garis antara hukum anu salah, anu bisa jadi teu pantes, bisa disusun kalayan cara anu béda, atawa saukur salah.
Basajan salah kana hukum anu teu adil anu geus ngahontal tingkat ketidakadilan nu tangtu.
Manéhna ngajelaskeun alesanana, anu tungtungna ngarah kana rumus kasohor Radbruch.
Kuring nyutat: "Konflik antara kaadilan jeung kapastian hukum sigana bisa diréngsékeun ku masihan prioritas ka
hukum positif, anu dijamin ku undang-undang jeung kakawasaan, sanajan eusina teu adil jeung teu pantes."
Kacuali lamun kontradiksi antara hukum positif jeung kaadilan ngahontal tingkat anu teu bisa ditolerir deui, sahingga
hukum, salaku hukum anu salah, kudu ngalahkeun kaadilan.
Henteu mungkin ngagambar garis anu jelas antara kasus ketidakadilan hukum jeung
undang-undang anu tetep sah sanajan eusina salah.
Bédana séjén, cenah, bisa dijieun kalayan kacida écésna.
Sareng ieu kecap konci: "Di mana kaadilan henteu malahan dipilari, di mana kasataraan, anu janten inti kaadilan,
sacara sengaja ditolak dina nyusun hukum positif, hukum éta henteu saukur salah, tapi malah henteu boga sifat hukum nanaon."
Pikeun hukum, komo hukum positif, teu bisa dihartikeun salian ti minangka paréntah jeung
undang-undang anu tujuanana pikeun ngalaksanakeun kaadilan.
Hukum kudu ngaladénan kaadilan, upama henteu, éta mah teu adil.
Teras anjeunna nyarios: "Di mana kaadilan ogé henteu dipilarian, pangaturan anu dijieun kitu
ngan saukur ungkapan kakuatan, lain prinsip hukum."
Ku kituna, hiji undang-undang anu nampik hak asasi manusa ka sawatara jalma téh sanés prinsip hukum.
Formula Radbruch lajeng dilebetkeun kana yurisprudénsi Pangadilan Konstitusional Federal dina nu
disebut pangadilan Wall shooter sanggeus ambrukna GDR.
Hukum atawa paréntah anu maréntahkeun ka penjaga wates pikeun nembak saha waé anu nyobian
kaluar ti GDR ogé teu adil jeung pantes dihukum.
Sareng di dieu urang langsung ngahontal kana pasal penting salajengna, Pasal 7 tina
Konvénsi Éropa ngeunaan Hak Asasi Manusa:
Teu aya hukuman tanpa undang-undang:
Paragraf 1 nyatakeun yén kedah aya undang-undang anu berlaku pikeun unggal hukuman kana palanggaran. Teu aya
hukuman anu tiasa dikenakeun anu leuwih parah tibatan hukuman anu lumaku dina waktos palanggaran éta dilakukeun.
Nanging, aya hiji pangecualian anu kacida pentingna pikeun ieu, nyaéta dina paragraf 2:
Artikel ieu moal ngarugikeun pangadilan jeung hukuman ka saha waé pikeun sagala lampah atawa kalalaworanna anu, dina
waktos éta dilakukeun, dianggap kriminal nurutkeun hukum anu sacara umum diaku ku bangsa-bangsa nu beradab.
Sarua ogé, dina Pasal 38 Statuta Mahkamah Internasional, Mahkamah Pidana Internasional nerapkeun
prinsip umum hukum anu diaku ku nagara-nagara peradaban.
Prinsip-prinsip hukum anu sacara umum diaku sarta miboga prioritas leuwih luhur tibatan hukum geus dilebetkeun
kana hukum positif sarta ku kituna ngiket sacara hukum.
Hal anu sarua ogé lumaku pikeun Uni Éropa:
Prinsip hukum umum mangrupa bagian tina hukum dasar Uni Éropa.
Ieu ngarujuk kana hormat kana hak-hak dasar, perlakuan anu sarua, jeung proporsionalitas.
Pikeun ngartos hierarki norma, abdi hoyong sacara ringkes ngajelaskeun struktur sistem hukum.
Struktur hierarkis sistem hukum salaku hierarki norma hartosna yén unggal norma anu pangkatna leuwih
handap kudu nurut kana norma anu pangkatna leuwih luhur.
Éta kudu dihasilkeun ku standar anu pangluhurna, upama henteu, éta teu sah.
Di Austria, urang parantos ngatur struktur hierarkis sistem hukum sapertos kieu.
Nanging, ieu ogé lumaku pikeun sistem hukum séjén, kaasup nagara-nagara di Uni Éropa.
Tingkat 1: Tingkat pangluhurna diwangun ku prinsip-prinsip dasar Konstitusi Federal.
Ieu téh prinsip-prinsip démokratis, républik, liberal, féderalis, jeung konstitusional.
Tahap 2: hukum Uni Primer, nyaéta perjangjian Uni. Sareng anu kacida pentingna, Piagam Hak Dasar Uni Éropa salaku
hukum primer sarta, salajengna, prinsip-prinsip umum hukum.
Tingkat 3: Hukum Uni Éropa sekundér, anu ngawengku perundang-undangan anu diadopsi ku
lembaga Uni Éropa, utamana peraturan jeung diréktif.
Tingkat 4: Undang-undang konstitusional féderal jeung undang-undang konstitusional nagara bagian masing-masing.
Tingkat ka-5: Undang-undang féderal jeung undang-undang nagara bagian minangka undang-undang
basajan anu kudu saluyu jeung undang-undang konstitusi.
Tingkat 6: Peraturan – ieu mangrupa ketentuan hukum umum anu diterbitkeun ku otoritas administratif, anu
ngan bisa dilaksanakeun dumasar kana undang-undang.
Tahap 7: Teras kaputusan kasus individu: panghakiman, putusan, jeung kaputusan.
Lamun, sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun, hiji norma hukum bertentangan jeung struktur hierarkis peraturan hukum
ieu, mangka éta – nurutkeun pamahaman hukum abdi jeung doktrin nullity – sacara mutlak batal jeung teu sah.
Ieu bakal hartosna yén teu aya kawajiban pikeun nurut ogé.
Di dieu urang nepi ka kabatalannana: Undang-undang anu teu adil mah lain undang-undang.
Hukum anu teu adil mah lain hukum pisan, sakumaha paribasa Latin.
Konstitusi hukum tina doktrin nullity, nu ngajadikeun hukum luhur ngaleuwihan – nyaéta ngagantikeun – hukum handap, anu
sacara mutlak jeung teu bisa dirobah jadi batal jeung teu sah.
Dina harti ieu, teu diperlukeun tantangan misah.
Nu disebut "efék Eo ipso" lumangsung.
Sabalikna, doktrin itungan kasalahan, anu umum di Austria jeung ogé diatur dina undang-undang:
Sanajan éta teu sah, standar sapertos kitu tetep berlaku jeung ngiket nepi ka
dibatalkeun ku tantangan ti lembaga nagara anu sah.
Ieu henteu cocog jeung pamahaman démokratis jeung konstitusional sarta jeung struktur logis jeung
sistematis tina sistem hukum salaku struktur hierarkis.
Dina hukum swasta Austria, sanajan kitu, Pasal 879(1) nyatakeun: Kontrak anu ngalanggar larangan hukum
atawa bertentangan jeung kabijakan umum téh batal.
Janten dina hukum swasta teu perlu aya kontestasi, tapi dina hukum publik tangtu aya.
Sareng Mahkamah Konstitusi di Austria malah gaduh pilihan pikeun ngantepkeun undang-undang anu teu
sah ieu tetep berlaku salami nepi ka 18 bulan (!).
Numutkeun pamadegan abdi, ieu henteu cocog sareng prinsip-prinsip nagara hukum sareng dumasar ngan ukur kana
doktrin itungan kasalahan anu kacida dipertanyakan sareng sabagian kapastian hukum.
Hukum éta sorangan masihan hak ka anu tunduk kana norma pikeun ngabantu diri sorangan.
Anu paling umum jeung paling dipikawanoh nyaéta pertahanan diri:
Lamun teu adil jadi hukum, perlawanan jadi kawajiban.
Bagian 3 tina Kode Kriminal Austria ngatur pembelaan diri:
Hiji jalma henteu dianggap ngalakukeun kalakuan anu ngalawan hukum lamun maranéhna ngan ukur ngagunakeun pembelaan anu
diperlukeun pikeun nyingkahan serangan anu ngalawan hukum anu keur lumangsung atawa anu bakal lumangsung – anu pentingna, hiji
serangan anu ngalawan hukum – kana kahirupan, kasehatan, integritas fisik, integritas seksual jeung kamerdikaan diri,
kabébasan atawa harta banda maranéhna sorangan atawa batur.
Sarat pikeun pembelaan diri, anu kudu kacumponan sacara kumulatif, nyaéta pembelaan anu perlu, serangan
anu ayeuna atawa bakal datang, henteu sahna serangan, jeung serangan kana harta anu bisa dibela.
Serangan anu dibenerkeun ku hukum substantif, nyaéta undang-undang atawa peraturan – naha ku nagara anu agrésif – henteu kaasup
pembelaan diri, sabab serangan éta henteu ngalanggar hukum.
Standar éta tetep berlaku sanajan engké dibatalkeun ku pangadilan sabagé teu sah.
Nanging, upami abdi nyepeng posisi anu abdi dukung – doktrin nullity, nyaéta pertimbangan sistematis kana struktur hierarkis
sistem hukum – yén norma-norma éta sacara mutlak batal jeung teu sah, mangka serangan ti nagara anu agrésif téh
henteu sah sarta lampah pembelaan diri sabenerna diidinan.
Hiji deui hak bantosan diri anu kacida ilahar: darurat.
Abdi hoyong ngamimitian ku kutipan anu kacida pasna ti Ludwig von Mises, anu hususna relevan pikeun jaman urang ayeuna:
Teu aya ancaman anu leuwih gedé ka peradaban tibatan pamaréntahan anu diwangun ku
jalma-jalma anu teu mumpuni, korup, atawa jahat.
Kaayaan nu ngurangan hukuman dina hukum Austria diatur dina Pasal 10 ayat (1) Kitab Undang-Undang Hukum Pidana.
Éta diatur ku cara anu sarupa dina sistem hukum séjén.
Saha waé anu ngalakukeun lampah anu dihukum pikeun nyegah karugian anu bakal datang, anu signifikan pikeun dirina sorangan
atawa batur, dibebaskeun lamun karugian anu diancam ku lampah éta henteu kaleuleuwihan parah – nyaéta kudu diterapkeun tés
proporsionalitas – sarta teu aya paripolah séjén anu bisa diarepkeun ti jalma anu
patali jeung nilai-nilai anu dilindungi ku hukum.
– nyaéta henteu wajarna paripolah séjén jeung proporsionalitas.
Sajaba ti éta, aya ogé kaayaan darurat ekstra-hukum.
Éta nyatakeun: Tindakan pertahanan anu dilakukeun dina kaayaan darurat henteu dianggap teu sah lamun
kapentingan hukum anu kudu dilindungi nilaina leuwih ageung tibatan kapentingan anu geus dirugikeun.
Abdi hoyong ngarujuk di dieu kana yurisprudénsi ayeuna, khususna di Jérman:
Pangaluaran sertipikat médis palsu ku dokter dina kontéks sertipikat éksémpsi masker COVID-19 jeung sertipikat vaksinasi
COVID-19 bisa leres-leres dianggap minangka léngkah darurat, sanajan lamun diasumsikeun yén
undang-undang korona éta henteu geus teu sah ti mimiti.
Henteu ngan ukur maranéhna dihampura dina panon abdi, tapi ogé maranéhna bener.
Kusabab kasehatan jeung kahirupan manusa leuwih berharga tibatan hak hukum pikeun ngandelkeun kapercayaan kana sertipikat médis.
Ieu tugas utama dokter: Primum non nocere, heula ulah ngabahayakeun – secundum cavere, ngajaga,
ati-ati – tertium sanare, pamustunganana nyageurkeun.
Ku kituna, numutkeun pendapat abdi, éta henteu kedah utamina dianggap minangka lampah kabutuhan, tapi
langkung ka batal mutlakna norma-norma teu adil sapertos kitu, anu teu tiasa dianggap sah.
Kuring nyangka yén pangadilan teu kedah deui diidinan nerapkeun standar sapertos kitu anu ngarugikeun dokter anu dituduh.
Kuring nyarios ti mimiti yén saha waé anu ngalakukeun kalakuan anu teu sah, anu nerapkeun undang-undang anu teu sah
nalika éta sacara mutlak batal, kudu dipertanggungjawabkeun.
Atributabilitas: Saha anu tanggung jawab, saha anu bisa dipertanggungjawabkeun, jeung
nepi ka sabaraha maranéhna tanggung jawab?
Hiji kecap ti Hannah Arendt ngeunaan ieu topik:
Teu aya nu boga hak maké ketaatan salaku alesan pikeun ngabenerkeun lampahna.
Ketaatan sanés alesan pikeun ngalakukeun lampah.
Urang boga kaputusan sorangan; martabat manusa nungtut éta.
Lamun hiji norma anu teu sah dina hierarki norma téh bener-bener batal, mangka éta henteu kaasup kana sistem hukum.
Ku kituna, éta teu kudu diturutan jeung teu lumaku boh ku administrasi boh ku pangadilan.
Lamun sanajan kitu diterapkeun, ieu mangrupa lampah tanpa dasar hukum – sarta ku kituna utamana ngalanggar
prinsip legalitas – sarta bisa ditetepkeun ka otoritas nagara anu organ-organna geus ngalakukeun kitu.
Nanging, pikeun abdi, ieu henteu ngan ukur ngabenerkeun tanggung jawab nagara – anu, dina tungtungna, nyaéta urang sorangan – tapi
ogé tanggung jawab badan-badan anu ngalaksanakeun numutkeun kamampuhan maranéhna pikeun ngartos jeung numutkeun kalepatan
maranéhna – utamana pikeun badan administrasi anu leuwih luhur jeung pangluhurna,
utamana pikeun pamaréntah jeung badan législatif.
Naon anu lumaku ka warga individu salaku nu ditujukeun ku norma-norma tangtu kudu leuwih lumaku ka nagara,
kakuatan-kakuatanana jeung pamaréntahna, sarta pamustunganana ogé ka badan-badan anu ngalaksanakeun éta.
Euweuh nu bisa dibebaskeun tina rasa bersalah jeung tanggung jawab alatan teu apal kana hukum.
Teu nyaho hukum mah lain alesan.
Ieu henteu ngan ukur lumaku pikeun warga nagara, tapi ogé pikeun sakabéh pagawé sipil, hakim, jeung sakabéh panguwasa nagara.
Pikeun nangtukeun wates tanggung jawab, abdi ngarujuk kana Bagian 9 tina Kode Kriminal
Austria, nu disebut klausa kasalahan hukum.
Paragraf 1: Saha waé anu henteu ngaku kalepatan lampahna alatan kasalahan hukum, moal dianggap salah
lamun manéhna teu bisa disalahkeun pikeun kasalahan éta.
Saéstuna hésé, komo dina loba kasus mah mustahil, pikeun ngkritik pamaréntah lokal sabab maranéhna henteu napsirkeun hak-hak
dasar sarua jeung cara nu dilakukeun ku ahli hukum konstitusi.
Paragraf 2: Kasalahan hukum anu kudu disalahkeun lamun kalakuan salah éta gampang dipikanyaho
ku nu ngalakukeunana sarua gampangna ku saha waé.
Nalika barudak jeung murid kudu maké masker di kelas salila sababaraha bulan alatan
léngkah-léngkah coronavirus anu teu dumasar kana bukti.
Lamun barudak jeung murid ieu kudu maké masker dina sawatara waktos salila palajaran pendidikan jasmani – anu ngabahayakeun
kaséhatan jeung sabalikna pisan tina kapentingan pangalusna barudak – mangka kuring gampang ningali kateuadilan éta.
Jeung kalimah kadua: Atawa lamun palaku can wawuh kana peraturan anu relevan, sanajan manéhna wajib
ngalakukeunana alatan profési, pagawéan atawa kaayaan séjén.
Kuring ngarepkeun unggal pagawé pamaréntah ngawanohkeun diri kana standar hak dasar anu relevan, utamana dina palaksanaan
undang-undang anu ngawatesan kabebasan, sarta nyieun kaputusan ngeunaan hal ieu, atawa sahenteuna ngalawan .
Paragraf 3: Lamun kasalahan téh kudu disalahkeun, teras lamun nu ngalakukeun éta kalakuan sacara dihaja, hukuman nu disadiakeun
pikeun kalakuan dihaja bakal dilarapkeun; lamun manéhna ngalakukeun éta kalakuan sacara lalawora, hukuman nu
disadiakeun pikeun kalakuan lalawora bakal dilarapkeun.
Nagara éta sorangan, ampir dina sagala kaayaan, moal tiasa ngagunakeun kasalahan hukum salaku alesan
pikeun ngecualikeun tanggung jawabna jeung kawajibanana.
Kusabab manéhna geus cukup wawuh kana norma hukum anu manéhna sorangan geus nyieun, sarta kudu wawuh kana éta.
Sabalikna, ieu ngeunaan jalma-jalma anu bertindak atas nama nagara, anu bisa jeung kuduna dipiharep
miboga kaahlian dina fungsi jeung widang kagiatanana.
Akuntabilitas, tanggung jawab jeung kawajiban – anu geus jadi hal anu lumrah dina hukum swasta di tingkat
horizontal antara individu swasta – ogé kudu diterapkeun tanpa wates dina hukum publik di tingkat vertikal.
Ngan ku cara kieu, ngaliwatan tanggung jawab sadaya pihak anu aub, tiasa dijieun hiji sistem perlindungan
lengkep kana hak-hak dasar anu dumasar kana hak individu pikeun nangtukeun nasib sorangan.
Aranjeunna anu teu bisa ditagih tanggung jawab moal ngarasa tanggung jawab.
Tapi jalma-jalma anu geus ngaku hakna pikeun tanggung jawab bakal ngalaksanakeun kawajiban tanggung jawabna.
Ayeuna abdi ngahontal kacindekan kalayan hiji paménta, hiji hak dasar – anu, nurutkeun pamahaman hukum abdi, kuduna geus
écés – tapi anu kedah diasupkeun kana katalog hak-hak dasar.
Politik jeung yurisprudénsi miboga tanggung jawab husus dina hal ieu.
Prasyarat pikeun katuhu:
Manusa henteu dijieun pikeun hukum; sabalikna, hukum kudu dijieun pikeun manusa.
Individu téh lain abdi nagara.
Manusa téh pangripta nagara, sarta nagara kudu ngawula ka pangripta na, lain sabalikna.
Ahirna, abdi nyuhunkeun sangkan anu di handap ieu dirumuskeun deui jadi hak dasar:
Norma hukum anu ngalanggar martabat manusa, hak bawaan, hak dasar, jeung kabébasan henteu boga
validitas normatif sarta sacara mutlak batal jeung teu sah.
Teu aya nu kawajiban nuturkeun maranéhna jeung teu aya nu boga hak maksa batur pikeun ngalakukeunana.
Kieu carana urang bakal nyegah pandemi coronavirus kadua pikeun salawasna!
Hatur nuhun kana perhatian anjeun.
Hebat! Dr. Brunner, abdi ngucapkeun nuhun ka anjeun atas nami sakabéh penduduk dunya.
Abdi ngahargaan kumaha anjeun ngahijikeun para pengacara.
Ieu mangrupikeun solusi pangalusna anu bisa urang usahakeun.
Jalma-jalma téh siga barudak leutik.
Anjeun téh bapa-bapa kami, anjeun terang hukum.
Anjeun ngajelaskeun éta kalayan saé pisan, urang ngartos éta.
Kami miharep anjeun suksés sareng seueur deui.
Rahayat ulah hilap yén maranéhna téh berdaulat.
Sareng pamaréntah sanés atasan abdi, tapi pagawé abdi.
Hatur nuhun, hatur nuhun, hatur nuhun!
Produksi ieu dijieun dina kasempetan konperénsi Koalisi Anti-Sensor di Swiss.
AZK henteu ngudag kapentingan finansial. Boh para inisiator, boh para panyatur, boh
Kla.TV henteu nampi bayaran pikeun rékaman ieu.
Urang hoyong sacara tegas nunjukkeun yén pidéo ieu tiasa disalin sareng diteruskeun sabaraha kali
waé nurutkeun kahayang dina wangun anu teu dirobah.
AZK henteu tanggung jawab kana eusi sagala sumbangan. AZK netral sacara pulitik jeung
agama, ku kituna henteu meunteun para panyatur.
Artikel-artikel ieu ngan ukur pikeun tujuan informasi wungkul sareng henteu ngagambarkeun pamadegan AZK. AZK
mangrupikeun puseur informasi netral dina sagala hal.
Unggal panyatur ngan ukur tanggung jawab kana kontribusina sorangan, lain kana kontribusi batur atawa kana
AZK, sabab teu aya interdependensi antara maranéhna.
Catetan penting: Inpormasi anu disayogikeun di dieu parantos dipariksa saluyu jeung pangaweruh jeung kayakinan kami.
Sanajan kitu, panyatur jeung produsén henteu nanggungjawab kana sagala akibat anu timbul tina lampah atawa kalalaworanna nu
patali jeung eusi pidéo ieu. Unggal jalma tanggung jawab sorangan kana kumaha maranéhna ngolah naon anu maranéhna kadéngé.