Цяпер мы пераходзім да выбуховага інтэрв'ю, у якім наш вядучы і найлепшы карэспандэнт Kla.TV Дэн задае глыбокаму
педагогу Патрыку Вуда ў ЗША некалькі экзістэнцыяльных пытанняў.
І яшчэ раз трэба зрабіць бачным надзвычай небяспечную сувязь паміж штучным інтэлектам,
або, скарочана, ШІ, і нашым паўсядзённым жыццём.
Таксама будуць разгледжаны дзіўныя метады і праграмы жорсткай эканоміі Роберта Ф. Кенэдзі, Дональда Трампа і Ілана
Маска, а таксама глабальны міграцыйны крызіс, які, відавочна, выкарыстоўваецца для прасоўвання сістэм назірання.
У наступным інтэрв'ю разглядаецца крыху новы тэрмін «тэхнакратыя», і задаюцца пытанні: хто стаіць за ім і як
магчыма, што ён раптам набірае папулярнасць па ўсім свеце.
Дэн спрабуе сваімі пытаннямі дамагчыся адказу, што людзі могуць зрабіць у сувязі з гэтым.
Але спачатку давайце яшчэ раз зірнем на кар'еру Патрыка Вуда, якому мы хацелі б шчыра падзякаваць за тое, што ён з намі тут!
Патрык Вуд, які нарадзіўся ў Злучаных Штатах у 1947 годзе, — кваліфікаваны эканаміст, фінансавы аналітык і пісьменнік.
Ён з'яўляецца аўтарам кнігі «Уздым тэхнакратыі: Траянскі конь глабальнай трансфармацыі» і суаўтарам кніг
«Трылатэралісты, якія кантралююць Вашынгтон», тамы 1 і 2, апублікаваных у канцы 1970-х гадоў.
Вуд — вядучы эксперт па элітарнай Трохбаковай камісіі, яе палітыцы і поспехах у стварэнні яе самапрокламаванага
Новага міжнароднага эканамічнага парадку, які складае аснову ўстойлівага развіцця на глабальным узроўні.
Ён таксама з'яўляецца вядучым і крытычным экспертам па ўстойлівым развіцці, зялёнай эканоміцы, Дзённым
парадку-21, Дзённым парадку-2030 і гістарычным тэхнакратызме.
Патрык Вуд — часты дакладчык і госць радыёпраграм у Злучаных Штатах.
Яго бягучыя даследаванні прысвечаны тэхнакратыі, трансгуманізму і навукаваму светапогляду і таму, як
яны змяняюць сусветную эканоміку, палітыку і рэлігію.
Яго тэма сёння: «Гонка да штучнага суперінтэлекту».
Патрык, дзякуй, што далучыліся да нас сёння. Для нас вялікі гонар!
Ці гатовая тэхналогія для AZK – Антыцэнзурнай канферэнцыі? – Так, пане. Добра. Тады пачнём!
Патрык, я вельмі рады, што вы тут, і што мы можам падзяліцца гэтым з міжнароднай аўдыторыяй.
Аднак я пачну з даволі сур'ёзнага заўважу.
Пытанне: Ці сутыкнуліся мы з поўным лічбавым рабствам?
На дадзены момант так і выглядае.
Я магу гаварыць толькі за Амерыку, а не за якую-небудзь іншую краіну. Ну, а можа, і за Кітай таксама.
І ў Еўропы з гэтым таксама ёсць свае праблемы.
Але ў Амерыцы мы на парозе лічбавага рабства.
І цікава, што наш міністр аховы здароўя, Роберт Ф. Кенэдзі-малодшы, зусім нядаўна выступаў на нацыянальным
тэлебачанні і казаў, што хоча, каб праз чатыры гады кожны ў Амерыцы меў носны медыцынскі прыбор, які б
збіраў усе вашы даныя, адпраўляў іх на ваш iPhone ці што-небудзь яшчэ, а потым — у воблака.
Гэта вельмі трывожныя рэчы, ведаеш.
Мы бачым, што зараз такія рэчы адбываюцца паўсюль.
Так, мы сапраўды на парозе лічбавага рабства.
Так. Ведаеце, для гэтага інтэрв'ю я запісаў цытату з вашага сайта, нешта сказанае Робертам Ф. Кенэдзі.
Цытата: «Мы лічым, што партатыўныя прылады маюць ключавое значэнне для праграмы "Зрабіць Амерыку зноў здаровай"» – канец цытаты.
Я правёў сваё першае інтэрв'ю для Kla.TV з Робертам Ф. Кенэдзі ў снежні 2019 года.
Найперш, гэты чалавек уразіў мяне як папулісцкі бульдог, які змагаецца з элітай, гатовы зламаць фармацэўтычную
індустрыю і працаваць на нас. Калі ж яны яго злавілі?
Цяжка сказаць. Калі людзі едуць у Вашынгтон, акруга Калумбія, я люблю казаць, што ў іх нібы зацямняецца розум.
І яны змяняюць свае паводзіны і погляды. Гэта не адбываецца рэзка.
Але гэта можна назіраць амаль ва ўсіх палітыкаў, якіх мы пасылалі ў Вашынгтон за апошнія 50 гадоў.
Добрыя людзі едуць у Вашынгтон. А вяртаюцца ўжо не такімі добрымі.
Калі вы кажаце пра паводзіны... Я думаю пра некаторых персанажаў, якіх мы лічым часткай «глыбокай дзяржавы».
Возьмем, напрыклад, Ілана Маска, або Клауса Шваба, або нават Дональда Трампа.
Здаецца, гэтыя людзі атрымліваюць задавальненне ад таго, што робяць.
Яны адыгрываюць ролю, або іх вялікая доля ў гэтым.
Але Трампу, здаецца, гэта вельмі падабаецца.
Але калі вы глядзіце на Роберта Ф. Кенэдзі-малодшага... Я не ведаю, колькі фотаздымкаў я бачыў, дзе ён побач з усміхаючымся
Трампам ці кімсьці іншым. І ён выглядае так, быццам пакутуе.
Так. Так, я таксама гэта бачыў.
Так. Такім чынам, вы эксперт па тэхнакратыі і напісалі некалькі кніг на гэтую тэму.
Так, сапраўды.
Мы ўжо абмяркоўвалі гэта раней, але ў нас тут шмат новых гледачоў з усяго свету.
Наша французская аўдыторыя расце. Наша расійская аўдыторыя расце.
Магчыма, вы не знаёмыя з гэтым словам.
Я ведаю, што гэта цяжка звясці да адной фразы.
Але ці маглі б вы даць навабранцам кароткі агляд?
Што такое тэхнакратыя? Якія яе мэты? І чаму так важна пра яе ведаць?
Так, яму цяпер амаль 100 гадоў.
Паходжанне яго, так бы мовіць, узыходзіць да Калумбійскага ўніверсітэта ў Нью-Ёрку.
Тады гэта быў прагрэсіўны аналітычны цэнтр. Такім ён застаецца і сёння.
Але інжынеры і навукоўцы гэтага ўніверсітэта вырашылі стварыць цалкам новую эканамічную
сістэму. І яны прысвяцілі сябе гэтай справе.
Яны назвалі яе рэсурсаарыентаванай эканамічнай сістэмай.
Гэта павінна рэгулявацца энергіяй, размеркаваннем і спажываннем энергіі.
І з гадамі мы бачылі яго пад іншым імем, магчыма, пад назвай «Агенда 21».
Трылатэральная камісія называла гэта Новым эканамічным парадкам, Сусветным эканамічным парадкам, Агендай 2030 і г.д.
У нас у Амерыцы ёсць «разумнае» развіццё.
Гэта тыя ж словы, тая ж канцэпцыя для тэхнакратыі, гістарычнай тэхнакратыі.
І мы бачым эканамічныя рэсурсы ў цэнтры. Энергія таксама заўсёды ў цэнтры.
Гэта не выклікае заклапочанасці. Занепакоеным аспектам з'яўляецца вызначэнне, якое яны
выкарысталі, калі ўвялі яго ў 1932 годзе...
Уся справа была ў «навуцы сацыяльнай інжынерыі» («прыкладная сацыяльная навука», літаральна «навука сацыяльнай інжынерыі») .
Гэта была яе першая заява: «навука сацыяльнай інжынерыі».
Што гэта магло б азначаць? Відавочна, гэта мае значэнне сёння. Бо менавіта гэта мы бачым паўсюль.
Напрыклад, людзей цяпер маніпулююць з дапамогай ШІ.
І з, напрыклад, палітычнымі сістэмамі, якія спрабуюць уплываць на паводзіны людзей («nudging» па-англійску
азначае нешта накшталт «лёгкага падштурхоўвання»; заахвочванне людзей прымаць лепшыя рашэнні).
Ці памятаеш ты, што ў Англіі была «Nudge Unit»?
Гэтая ўстанова спрабавала пераканаць людзей змяніць сваё меркаванне наконт чагосьці.
Гэта навука «сацыяльнай інжынерыі». Сёння яна паўсюдна распаўсюджана.
І менавіта гэта і заблытвае твае думкі.
Так. Калі мы гаворым пра наджынг і сацыяльную інжынерыю, то, мабыць, не дзіўна, што наша самая вядомая школа
журналістыкі таксама знаходзіцца ў Калумбійскім універсітэце.
Так. Гэта правільна.
Якую ролю адыгралі Збігнеў Бжэзінскі і яго Трылатэральная камісія ў фарміраванні гэтай тэхнакратычнай эры, у якой мы жывём сёння?
Якімі былі іх мэты? І якая, па сутнасці, іх канчатковая мэта?
Першай мэтай было кіраваць сусветнымі рэсурсамі ў сваю карысць, у асноўным у абыход нас.
Далей ад нацыянальнай дзяржавы, далей ад асобных людзей.
І вы павінны разумець, што калі Бжэзінскі пісаў сваю кнігу «Між дзвюма эпахамі» з падзагалоўкам «Роля Амерыкі ў тэхнетранічнай
эры» (1970), гэта было заменнікам слова «тэхнакратыя».
Але трэба памятаць, што Бжэзінскі быў прафесарам у Калумбійскім універсітэце, калі пісаў гэтую кнігу.
Ён быў... Я не ведаю, ці меў ён на той момант пастаянную пасаду, але ён быў перспектыўным
прафесарам паліталогіі і пісаў пра тэхнакратыю.
Такім чынам, відавочна, існавала сувязь паміж тэхнакратыяй 1930-х гадоў і тым, што
Бжэзінскі чуў у сценах Калумбійскага ўніверсітэта.
Калі Рокфелер даведаўся пра гэтую канцэпцыю, ён зразумеў, што яна дазволіць яму завалодаць рэсурсамі ўсяго свету.
І ягонай праблемай у той час, як прэзідэнта Чэйс Мэнатан Банка, было тое, што грошы ўрэшце скончацца.
А калі грашовая сістэма абваліцца, што застанецца ў запасе?
Як вы можаце абараніць сваю маёмасць? – Што ж, вам трэба мець кантроль над сваімі рэсурсамі.
Калі ў вас ёсць рэсурсы, ужо не важна, якую грашовую сістэму вы маеце, бо кожны хоча жыць.
У гэты момант вы можаце атрымаць любую выгаду ад кожнага.
Гэта была, так бы мовіць, гульня на назапашванне рэсурсаў.
Мы бачылі гэта на працягу многіх гадоў па ўсім свеце, і, безумоўна, не толькі ў Амерыцы.
Прыкладаліся надзвычайныя намаганні, каб вырваць сусветныя рэсурсы ў нацыянальных дзяржаў і перадаць іх у нейкі глабальны
даверны фонд, калі можна так сказаць, да якога доступ маюць толькі гэтыя гіганцкія карпарацыі, каб
вырабляць тавары і паслугі для нашага спажывання.
І мы не павінны забываць пра знакамітую заяву, зробленую Клаўсам Швабам некалькі гадоў таму, калі ён
яшчэ быў старшынёй Сусветнага эканамічнага форуму:
У 2030 годзе вы нічога не будзеце валодаць, але будзеце шчаслівыя.
Большасць людзей ужо сутыкаліся з гэтай прымаўкай.
Але што ён меў на ўвазе, калі сказаў: «Вы нічога не будзеце валодаць»?
Гэта была частка агульнай канцэпцыі. Яны не хочуць, каб у вас што-небудзь было.
Яны ніколі не хацелі, каб у цябе нешта было.
Ужо ў 1932 годзе, калі ўпершыню ўзнікла тэхнакратыя, і зноў з Агендай 21 правы на ўласнасць апынуліся пад пагрозай.
І вось мы вярнуліся да вытокаў. Такія людзі, як Клаус Шваб, папярэджваюць нас, што ў
нейкі момант мы ўжо нічога не будзем валодаць.
Але ён кажа, што мы будзем шчаслівыя. Не хвалюйся, будзь шчаслівы.
Вы кажаце пра глабальны сумесны траставы фонд.
Я хацеў бы даведацца, ці ёсць якія-небудзь краіны, прэм'ер-міністры, урады або
прэзідэнты, якія сапраўды пакінулі гэтую сістэму?
Я маю на ўвазе, у навінах Расію, Кітай і Іран малююць як вось відавочнага зла, нашых сапраўдных ворагаў.
Але калі паглядзець толькі на рэсурсы гэтых трох краін, імі можна было б амаль кіраваць сусветнай эканомікай.
Але калі іх сапраўды пакінулі ўбаку, то можна зрабіць выснову, што яны не могуць прасоўваць сваю волю, бо
яны, у Усходняй і Цэнтральнай Азіі, будуць змагацца супраць нас. Але ці яны таксама за?
Адказ — так, таму што, калі Дзённы парадак-21 быў распрацаваны ў 1992 годзе, амаль кожная краіна свету падпісала яго.
З якойсьці прычыны, усе яны хацелі з яго кавалак.
І я ўпэўнены, што ў той момант большасць з іх не ведалі, што ў выніку гэта для іх азначае.
Але, нягледзячы на ўсё, яны пагадзіліся і дазволілі зрабіць рэдызайн у той час.
Такія арганізацыі, як большасць НДА (неўрадавых арганізацый) , непасрэдна звярталіся да краін і
гарадоў, каб ператварыць іх у устойлівыя гарады.
Яны ўвялі рэкамендацыі па «разумнаму» росце і Інтэрнэце рэчаў.
Сістэма няўрадавых арганізацый (НДА), экасістэма Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, што ахоплівае ўвесь свет, пранікла
непасрэдна ў гарады і супольнасці па ўсёй краіне і ва ўсім свеце для рэалізацыі палітыкі «Дзённы парадак-21».
Адтуль гэта потым прасачылася на нацыянальны ўзровень. Яны самі заблыталіся ў гэтым.
І тут нехта сцвярджаў, што прэзідэнт Трамп мог бы, напрыклад, вывесці нас з СААЗ ці,
магчыма, нават цалкам з Арганізацыі Аб'яднаных Нацый.
Гэта ўсё, вядома, добра, але гэтая палітыка цалкам укаранёная і замацаваная па ўсёй Амерыцы.
І ў кожным асобным горадзе, нават у горадзе, у якім мы зараз знаходзімся, ёсць план дзеянняў па
барацьбе са змяненнем клімату, заснаваны на дагме ААН.
Так што свет быў прасякнуты гэтым дашчэнту.
І яны зрабілі гэта без просьбы. Яны зрабілі гэта як добраахвотную праграму.
Гэта таксама проста неверагодна. Яны сказалі: ну, ты не абавязаны гэта рабіць, але калі зробіш, то будзеш шчаслівы, ці неяк так.
І людзі кажуць: «О, гэта гучыць добра. Давайце проста так і зробім».
Так, я не думаю, што гэтыя праграмы паходзяць ад людзей. Я думаю, што яны паходзяць аднекуль яшчэ.
Так, абсалютна. Абсалютна.
Безумоўна, тут былі пэўныя заахвочванні, і аказваўся ціск.
Безумоўна. Кожны раз, калі ў горадзе з'яўляюцца два кансультанты ў паласатых касцюмах з кансалтынгавай арганізацыі,
напрыклад, па ўстойлівым развіцці ці якой-небудзь іншай, тады вы ведаеце, што трэба проста зачыніць дзверы. Нават не пускайце іх!
Але калі яны пастануць ля вашага парога і вы дазволіце ім пагаварыць, яны прывядуць 50 прычын, чаму вы павінны скарыстацца
іх кансультацыйнымі паслугамі для рэалізацыі Дзвюхдзесятай пятай праграмы і ўстойлівага развіцця ў вашай супольнасці.
І некаторыя з іх сапраўды зламысныя. Але менавіта так яны сказілі сацыяльную тканіну ў нашай краіне
і, верагодна, у іншых краінах па ўсім свеце таксама.
Так. Мы павінны быць вельмі скептычна настроенымі да чужых.
Калі мы ствараем некамерцыйную арганізацыю або рух, які прыносіць нам карысць, трывожны звон павінен
зазваніць, як толькі да нас далучаецца чужы чалавек.
Правільна.
Ты ведаеш, пра што я зараз думаю? Я думаю, гэта як у Рымскай імперыі, дзе мясцовая палітыка, напрыклад у
Брытаніі, вялася некалькімі рымлянамі, бо яны выконвалі загады.
Яны не мелі ніякага дачынення да мясцовых жыхароў.
І я думаю пра палітычныя сілы ў краіне.
Чаму, напрыклад, сіэтльская паліцыя мусіць запрашаць людзей з Філадэльфіі, потым з
Чыкага, потым з Нью-Ёрка, а потым з Лос-Анджэлеса?
Яны не хочуць мясцовага самакіравання, не сапраўднага мясцовага самакіравання.
Так, вы абсалютна маеце рацыю. Мы бачым гэта па ўсёй краіне; можна сказаць, што гэта
пэўная заканамернасць, магчыма, ва ўсім свеце.
Выкарыстоўвайце знешнія рэсурсы, каб вы маглі навязаць тут што заўгодна.
Выкарыстоўвай іншыя рэсурсы, каб яны не зразумелі, што з імі маніпулююць.
І як жа краіны і мясцовыя супольнасці пагадзіліся перадаць свае рэсурсы міжнароднаму канламерата?
Вось прыклад з Японіі. Горад, у якім я пражыў 20 гадоў, перадаў свае водныя правы французскай кампаніі.
Гэта зусім не мае сэнсу. Але гэта ж частка ўсяго плана, ці не так?
Так, дакладна. Гэта ўсё.
Я б сказаў, што часам, як у вашым прыкладзе, жыхары краіны, верагодна, зусім не ведаюць, што адбылося.
Так, гэта правільна.
І аднойчы яны прачынаюцца і здзіўляюцца, хто цяпер бярэ больш (грашоў) за іх ваду, або чаму яна больш не такая, як раней.
І тады яны разумеюць, што іх падставілі.
Ці памятаеш, што калі планаваўся новы, буйны будаўнічы праект, уступіў у сілу гэты закон аб землекарыстанні і
табе даводзілася ставіць вялікі шыльдык, калі ты хадзіў недзе ў лесе і там планаваўся праект?
Кожны, хто хацеў там нешта пабудаваць, мусіў паставіць вялікі шыльдык і паведаміць грамадскасці, што адбудзецца
грамадскае абмеркаванне і што лепш выказацца пра гэта ўжо цяпер.
Але такія рэчы, як гэты прыклад з вадой... Не, яны не хочуць нікому пра гэта паведамляць, пакуль не стане занадта позна.
Менавіта. Цікава, што пэўныя рэчы былі перададзены Арганізацыяй Аб'яднаных Нацый мясцовым
супольнасцям у рамках пакета ўстойлівага развіцця.
Адным з іх былі міжнародныя будаўнічыя нормы. Гэта былі не мясцовыя нормы.
Яны грунтаваліся на міжнародных стандартах і былі абсалютна агіднымі для мясцовых жыхароў.
Тым не менш, яны былі проста прынятыя.
Вы сказалі: «Канчаткова, у вас будзе гэты стандарт».
Вы павінны будаваць свае дамы і будынкі ў адпаведнасці з гэтымі стандартамі.
Гэта звяло ўсіх з розуму, бо праходу не было.
Скажам, у вас ёсць нешта маленькае, што вам нельга мець, вы павінны гэта выправіць, перш чым з'язджаць.
Спачатку людзей дакучвалі дробязямі, і гэта звяло іх з розуму.
Гэта прыклад таго, як знешнія сілы ўплывалі на ўсе гэтыя супольнасці ў Амерыцы і ва ўсім свеце,
каб яны прынялі гэтыя новыя будаўнічыя стандарты.
Так. Калі б вы маглі зрэзюмаваць або адлюстраваць гэты знешні ўплыў у сімвале, я б сказаў, што гэта гэтая
круглая вясёлка, якая сімвалізуе 23 мэты ўстойлівага развіцця.
Я бачыў, як бізнесмены, чыноўнікі, супрацоўнікі школ, школьных раёнаў і адміністрацый носяць такія вясёлкавыя значкі.
Вярнуўшыся ў Японію, заўважыш, што на будаўнічых пляцоўках, нават прыватных, часта бывае гэты
радужны элемент, пад якім пералічаны ўсе мэты.
І я думаю, што гэта, напэўна, як вы кажаце, падпадае пад пэўныя абмежаванні...
Божачкі, абсалютна.
Так, вам трэба прачытаць кожную адзіную фразу, каб даведацца, пра што гэта.
Першая фраза не дае сапраўднага вызначэння, але калі вы працягнеце чытаць тэкст, то
знойдзеце дробны шрыфт і падумаеце пра сябе: «О Божа!»
На дадзены момант гэта проста абсалютна прыгнятае.
Ну, ведаеце, іх парадак дня неяк там ёсць, але трэба ўважліва прыгледзецца да тэксту, каб яго распазнаць.
Так. На вашым сайце вы параўноўваеце «Вялікі прыгожы закон» Трампа («Акт аб адным вялікім прыгожым законе», закон Трампа аб
павелічэнні ваенных выдаткаў і распаўсюджванні новых тэхналогій штучнага інтэлекту, які ўступіў у сілу 4 ліпеня 2025 года) з
Законам аб патрыётах пасля 11 верасня. Як яны параўноўваюцца?
Ну, у гэтым новым законапраекце на сістэмы назірання былі выдзелены мільярды долараў.
І пра гэта ў Амерыцы мала абмяркоўваюць, хоць і варта было б.
Укараняюцца новыя праграмы для аналізу і кансалідацыі ўсіх інфармацыйных даных
нашага ўрада ў базах даных штучнага інтэлекту.
Зкампілявана і прааналізавана кампаніяй Palantir.
...згуртаваныя штучным інтэлектам. І тады Palantir ужо стане адным з асноўных гульцоў у гэтай галіне.
У DOGE пад кіраўніцтвам Ілана Маска мэта была зусім не ў эканоміі грошай, а хутчэй у тым, каб перш за
ўсё ўвесці паток даных ведамстваў у штучны інтэлект.
Так.
Як цяпер высветлілася, яны дасягнулі поспеху.
Усе буйныя ведамствы маюць паток даных, які падае ў штучны інтэлект, але цяпер кампанія Palantir
стварае агульную сістэму, каб аб'яднаць усё гэта ў адну вялікую і цудоўную сістэму назірання.
Так. А цяпер...?
Гэта пераўзыдзе Закон «Аб абароне Айчыны» і прымусіць яго выглядаць як стрыманы крок.
Так. І пакуль мы на тэме эканоміі:
У мяне ёсць кансерватыўныя сябры, прыхільнікі Трампа, якія падыходзяць да мяне пасля апошніх навін пра
скарачэнні ці адмену праграм і кажуць: «Няўжо гэта не цудоўна?»
Але іх не цікавяць вельмі дарагія рэчы.
Я не веру, што яны ўвогуле скароцяць ваенны бюджэт.
І я не думаю, што яны сапраўды займаюцца гэтымі прэтэнзіямі.
Не. Я маю на ўвазе, сацыяльнае забеспячэнне, медыцынская страхоўка (Medicare), медыцынская праграма
(Medicaid) і бомбы, якія мы ствараем, працягнуць стварацца.
Так, я казаў з самага пачатку, калі прапаноўваўся DOGE, што справа зусім не ў эканоміі грошай.
Гэта ніколі не будзе пра эканомію грошай.
Гаворка ідзе не пра разбурэнне ці скасаванне дзяржаўных устаноў як такіх, а пра выкарыстанне ШІ для кантролю над нашым урадам.
Трэба паставіць кропку. І менавіта гэта і адбылося.
Так.
І гэта па-ранейшаму так.
Так. Так. Так. Вяртаючыся да тэмы гэтых крывадушных зберажэнняў – нядаўна я слухаў грамадскае радыё тут, у ЗША ,
і яны цытавалі Марка Рубіа (Дзяржаўнага сакратара ЗША).
І Рубіа быў раздражнёны людзьмі, якія крытыкавалі ўрад за скарачэнне ўсіх гэтых праграм, і адна з
праграм была звязана з міжнародным..., я не ведаю.
Па ўсім свеце ў нас ёсць агенцтвы, якія збіраюць інфармацыю і высвятляюць, ці ёсць там-сям пэўныя небяспекі, і іх скарацілі.
А потым з'явіўся Рубіа і сказаў, што гэта проста пытанне скарачэння тлушчу і адходаў і пазбаўлення ад іх.
І адначасова бюджэт Службы іміграцыі і мытнага кантролю ЗША (ICE) павялічваецца з 15 мільярдаў
да 150 ці 170 мільярдаў? Якое такое скарачэнне?
Так. Ніякіх скарачэнняў зусім няма.
Так, як часта мы гэта чулі за апошнія 50 гадоў?
Кожны прэзідэнт, прызначаны або абраны прынамсі з 1970 года, казаў адно і тое ж.
Мы вырэжам усё непатрэбнае, зробім урад больш эфектыўным і зэканомім грошы любой цаной, а яны ва ўсім прайгралі.
Для мяне гэта сведчыць пра тое, што яны ніколі не мелі намеру.
Правільна.
Але было лёгка прадаць гэта народу, што гэта была прычына галасаваць за іх, імкнуцца да наступнай трыяды, разумееце?
Такім чынам, ніхто не дасягнуў поспеху, і цяпер яны таксама не дасягнуць, бо з самага пачатку гэта і не было мэтай.
Заўсёды была на мэце інтэграцыя штучнага інтэлекту ў дзейнасць нашага ўрада.
Гэта велізарная рэч, якую не варта недаацэньваць.
Колькі, колькі гэтых гіганцкіх цэнтраў апрацоўкі даных, гэтых энергатаемных, празмерна вялікіх цэнтраў
штучнага інтэлекту было пабудавана па ўсёй краіне?
У нас тут, у Месе, штат Арызона, іх некалькі, дзе можна ўбачыць Facebook, Google і Amazon
са сваімі велізарнымі цэнтрамі апрацоўкі даных.
Ну, іх усталёўваюць па ўсёй краіне.
У Тэхасе ёсць вялікі аб'ект. У Мэмфісе ёсць вялікі.
На тэрыторыі Вашынгтона (акруга Калумбія), Арлінгтана і ваколіц знаходзіцца вялікая колькасць
цэнтраў апрацоўкі даных. Для чаго яны прызначаны?
Яны там не проста для таго, каб у вас быў любімы чат-бот, які адказвае на ўсе вашы пытанні. Справа зусім не ў гэтым.
Галоўная мэта — сабраць даныя, перш за ўсё велізарныя аб'ёмы інфармацыі, якія паступаюць з
урадавых вэб-сайтаў і ад усіх дзяржаўных органаў улады.
Вы нават не можаце гэтага ўявіць, а яшчэ ж усе фінансавыя даныя з Уол-стрыт і гэтак далей.
Усе гэтыя даныя засмоктваюцца ў ШІ.
І мэта ўсіх гэтых цэнтраў апрацоўкі даных, самой распрацоўкі праграмнага забеспячэння ад OpenAI і Grok і г.д., і X.AI...
Гэтыя праграмы ўжо існуюць і актыўна паглынаюць даныя ад нашага ўрада і грамадства ў цэлым.
Так. Калі вы кажаце пра цэнтры апрацоўкі даных, гэта нагадвае мне турмы.
Нешта накшталт таго.
Таму што я згадаў гэтае павелічэнне з 15 мільярдаў да 150 ці 170 мільярдаў у бюджэце Службы іміграцыі ЗША.
Я чуў, як людзі гаварылі пра тое, на што пойдуць грошы. Вядома, будуць выкарыстоўвацца даныя штучнага інтэлекту.
А потым яны гэта выкарыстаюць для 170 000 супрацоўнікаў Службы гранічнай аховы, якія будуць прачэсваць усю краіну.
Вы ўбачыце іх у супермаркетах, школах, парках, на дзіцячых пляцоўках і ў дзяржаўных
будынках. Пра гэта гаворыцца ў радыёрэпартажы.
І ўявіце, сам рэпарцёр сказаў на грамадскім радыё, што яны ствараюць лічбавую паліцэйскую дзяржаву. Гэта мяне шакавала.
Чаму менавіта NPR, праўладны рупар, расказвае нам, як усё насамрэч?
Вы маеце рацыю. Напружанне паміж старой і новай сістэмамі бачна паўсюль.
Калі Клаўс Шваб гаворыць пра «Вялікі перазагруз», гэта азначае, што ўсё, што перазагружаецца, належыць да старой сістэмы.
Правільна.
Але з'явіцца новая сістэма, якая будзе нават горшай за старую.
Але, бачыце, старая сістэма змятаецца, яе змятаюць такія людзі, як Дональд Трамп.
І старыя праграмы і рэшткі старой сістэмы, такія як разнастайнасць, роўнасць, інтэграцыя
і культурны марксізм, усё гэта проста знікла.
Новая сістэма заснавана на гэтай тэхнакратычнай ідэі...
... кантраляваць усё з верху да нізу, да кожнага магчымага аспекту жыцця – праз ШІ.
І гэта новая сістэма.
Частка «Вялікага прыгожага закона» Трампа паказвае 6 мільярдаў... Дарэчы, «Вялікі прыгожы
закон»... – ці заўважыў ты, што замест B напісалі 6?
Я бачыў гэта. Гэта цікава...
І іх трое. Так.
Гэта вынік ініцыятывы «Будаваць лепш» за час знаходжання Байдэна на пасадзе.
Будаваць нанова лепш. Так.
Тры B – калі ласка, малымі літарамі (bbb).
У любым выпадку... «Вялікі прыгожы закон» Трампа выдзяляе 6 мільярдаў фунтаў стэрлінгаў на тэхналогіі па назіранні за мяжой.
Такім чынам, Еўрапейскі парламент толькі што прагаласаваў за біяметрычны памежны кантроль
для ўсіх наведвальнікаў, якія ўязджаюць у ЕС.
Потым ёсць велізарныя сумы для амерыканскіх іміграцыйных уладаў, пра якія я ўжо згадваў.
У якой ступені гэты міграцыйны крызіс з'яўляецца нагодай для прасоўвання дзяржавы сачэння?
Цікава, што ўся гэтая праблема міграцыі была ў асноўным распачата дзякуючы падтрымцы члена
Трылатэральнай камісіі па імені Пітэр Сазерленд.
Ён, я думаю, са Шатландыі ці Ірландыі.
І ён быў важнай персонай у Трылатэральнай камісіі.
Ён стаў Спецыяльным прадстаўніком Арганізацыі Аб'яднаных Нацый па пытаннях міграцыі.
Так.
Ён першапачаткова вандраваў па ўсіх краінах. Гэта было некалькі гадоў таму.
Ён аб'ездзіў усе краіны Еўропы і пераканаў іх вызначыць квоты на колькасць бежанцаў, якіх яны гатовыя прыняць у свае краіны.
І раптам пачалася міграцыя. І ўсе гэтыя краіны, якія думалі: «Ну, мы проста падпішам што-небудзь,
што б гэта ні было, — не праблема падпісаць квоту».
Але потым пачалася міграцыя ў гэтыя краіны, і Арганізацыя Аб'яднаных Нацый прымусіла іх несці адказнасць за
выкананне пагадненняў, якія яны падпісалі ў той час.
А потым яны засяродзіліся на Амерыцы, бо наша паўднёвая мяжа шырока адчынена для ўсіх гэтых імігрантаў.
І гэта мяне здзівіла. (Дарэчы, Пітэр Сазерленд памёр усяго некалькі гадоў раней.) Мяне так раздражняла бачыць
нахабства, якое ён дэманстраваў, калі сітуацыя сапраўды абвастралася, асабліва ў Швецыі і Вялікабрытаніі.
Ён хадзіў і ціраніў гэтыя краіны:
Не зніжайце свае квоты! Вы не павінны гэтага рабіць!
Вы падпісалі пагадненне. Вы павінны выконваць сваё пагадненне.
І, на жаль, яны прынялі пераслед і, па сутнасці, проста працягнулі гэтую палітыку.
Проста паглядзіце, дзе цяпер Еўропа! Тое ж самае адбываецца і тут.
З самага пачатку гэта была трохбаковая палітыка, якую прасоўваў такі чалавек, як Пітэр Сазерленд.
Правільна. І калі вы кажаце, што гэты патэрналізм быў прыняты, то ўрады прынялі сітуацыю, якая супярэчыла іх інтарэсам,
інтарэсам іх краіны, інтарэсам выбаршчыкаў, інтарэсам народа.
І я нават не ведаю, ці выбраў бы я слова «прыняць».
Я б сказаў, што іх прымусілі да гэтага. А тых людзей наверсе лёгка прымусіць прымаць такія рашэнні.
Я лічу, што іх шантажавалі. Я лічу, што сістэма мае рычаг уздзеяння на іх.
І ці можаце вы што-небудзь сказаць пра гэтае нядаўняе знікненне ў гэтым кантэксце?
Ці, можа, мне лепш сказаць наконт апошняй спробы перашкодзіць далейшаму вывучэнню спраў Эпштэйна?
Гэта ўжо вада пад мостам. Цяпер усё скончана.
Вось менавіта так. Іх, напэўна, не было з самага пачатку.
Прабачце, што я зноў настойваю на гэтай заезджанай тэме.
Трохбаковая камісія не памерла. Яна працягвае вельмі добра функцыянаваць.
Правільна.
Але вы павінны памятаць, што Джэфры Эпштэйн быў членам Трылатэральнай камісіі.
Найперш, ён быў яе падапечным. Ён — яе праблема, ад якой ёй трэба пазбавіцца.
Але ў каго такая доўгая рука, што ён можа ўмешвацца ў дзяржаўныя ўстановы, такія як Міністэрства юстыцыі,
Міністэрства ўнутраных спраў ці любы іншы орган улады?
Хто мае ўплыў, каб аказаць ціск і прадухіліць гэта?
Я б сцвярджаў, што дзесьці на гэтым шляху менавіта Трылатэральная камісія аказвала гэты ціск.
Гэта было ў першую чаргу яе праблемай. І ніхто ніколі не зможа зразумець, чаму Эпштэйн увогуле быў членам
Трылатэральнай камісіі, бо ён насамрэч нічым не ўносіў.
У іх заўсёды было некалькі медыя-магнатаў. Былі буйныя юрыдычныя фірмы, высокапастаўленыя
палітыкі, генеральныя дырэктары кампаній з усяго свету.
Ведаеце, сапраўдныя важныя персоны.
Прабачце, але Джэф Эпштэйн ніколі не меў такога ўплыву.
У яго было шмат грошай. Ён зарабіў шмат грошай за сваю кар'еру, але па сутнасці быў майстрам шантажу.
Гэта адзінае, што ён мог прапанаваць з пункту гледжання Трохбаковай камісіі.
Ён, несумненна, быў майстрам у гэтым. Гэта бясспрэчна.
Ці ўбачым мы калі-небудзь гэтую інфармацыю? Ніколі.
Гэтага не адбудзецца. Трылатэральная камісія і іншыя людзі, якія маглі з'явіцца ў фільмах, гэтага не дазволяць.
Добра. Такім чынам, мы не атрымаем задавальнення ад таго, каб гэтая інфармацыя была раскрыта: хто быў у спісе і г.д.
Але мы можам сказаць вось што: людзі, калі гэта не выклікае ў вас падазрэнняў да вашага ўрада, калі гэта вас не
раздражняе, калі гэта нарэшце не прымушае вас сказаць:
Добра, яны не на нашым баку, дык што яшчэ трэба?
Мы павінны хаця б дазволіць сабе натхніцца на роздумы ў гэтым кірунку.
Добра. Ты аднойчы выступаў перад публікай у царкве.
Я бачыў відэа. Яно было разлічана на хрысціянскую аўдыторыю. І вы цытавалі Адкрыццё.
Гэта не дакладная цытата, але вы сказалі, што Антыхрыст з'явіцца ў вобразе чагосьці прывабнага і
прыцягальнага. І я пачаў думаць пра штучны інтэлект.
У нашай мясцовай царкве мы штосуботу снедаем і вывучаем Біблію.
І ёсць камп'ютарны эксперт, і кожны тыдзень ён кажа: «Паслухайце, што можна зрабіць з дапамогай ШІ, гэта неверагодна».
І ён размаўляў з маім сынам, які зараз разважае, якую прафесію яму вывучыць, і сказаў:
Не, не станавіцеся праграмістам, бо гэта хутка састарэе.
Неўзабаве праграмаванне перайдзе пад кантроль штучнага інтэлекту, што зробіць непатрэбнымі дарагія,
інтэнсіўныя курсы праграмавання, якія доўжацца гадамі.
І вось адно з тых, што мы зрабілі з яго здольнасцю выкарыстоўваць штучны інтэлект, было
вось што: не буду ўдавацца ў падрабязнасці.
Але быў адзін чалавек, якому выстаўлілі сур'ёзныя крымінальныя абвінавачванні. Яму пагражаў доўгі турэмны тэрмін.
І гэты эксперт у нашай групе знайшоў спосаб выкарыстаць штучны інтэлект, каб напісаць судовы ліст у абарону гэтага чалавека.
І вось што ён зрабіў. Гэта быў вельмі добры ліст.
А потым мы спыталі ў ШІ, ці можа ён напісаць лісты ў суд ад імя грамадскасці.
І ШІ напісала ўсе гэтыя лісты на розныя тэмы і па розных катэгорыях.
І нам заставалася толькі падпісаць. І хлопца вызвалілі.
Ого, які заманлівы і прывабны рэч зрабіў для нас ШІ.
І слова, якое вы ўжылі ў сваёй прамове да гэтых людзей, абсалютна трапнае.
Таму што вы выкарысталі ідэальны слова, а менавіта «зачараваць».
Яны сказалі, і я цытую: «ШІ будзе выкарыстана, каб пакласці ў рабства ўвесь свет» – выкарыстана
Антыхрыстам, каб пакласці ў рабства ўвесь свет.
І мне падабаецца гэты выбар слоў, бо мы можам выкарыстоўваць яго ў сучасным сэнсе бондажа.
У сучасным сэнсе — захапіць, натхніць, прыцягнуць, чараваць, а таксама ў даслоўным
арыгінальным сэнсе — захапіць у палон, узяць у палон.
Вось што адбываецца з ШІ, так?
Гэта сапраўды так. І ёсць яшчэ адзін аспект.
ШІ мае так шмат аспектаў, якія можна даследаваць.
І адзін з іх, безумоўна, рэлігійнай прыроды.
Гэта новая канцэпцыя бога-штучнага інтэлекту. Гэта вельмі цікава.
І ў мінулым, напрыклад, у Старым Запавеце, але і сёння, багі, якіх стварылі людзі, складаліся з выразаных вобразаў, каменных
фігур і статуй. І ніводная з гэтых рэчаў не магла гаварыць.
Бог нават наракаў на гэтых багоў Старога Запавету:
У цябе вочы, што не бачаць, у цябе вушы, што не чуюць, і г.д.
Але раптам у штучным інтэлекце з'яўляецца вобраз бога, бог штучнага інтэлекту.
Гэта рэлігійная сістэма, дзе штучны інтэлект усё часцей разглядаецца як Бог.
І яна сама скажа, што ёсць Богам. Гэта дзіўна.
Калі на хвіліну задумацца: упершыню ў гісторыі гэты ідол можа гаварыць, чуць, бачыць, размаўляць на розных мовах, сказаць
што заўгодна на ўсіх мовах свету адначасова, калі захоча.
І гэта яшчэ адзін від ідала.
Мы ніколі раней не бачылі нічога падобнага. Гэта зменіць увесь свет.
Я думаю, што праз некалькі, зусім нешмат гадоў гэта стане сапраўды вельмі вялікай справай.
І стане пасткай для душ людзей.
Цяпер мы паглыбляемся; гэта становіцца духоўным.
Патрык, гэта наша трэцяе інтэрв'ю, і я ўжо пытаўся ў вас пра гэта раней.
Я задаваў вам гэтае пытанне ў канцы кожнага інтэрв'ю.
Гэтым разам я крыху змяню яго і прывяду цытату пасля таго, як задам пытанне, а потым вы зможаце адказаць.
Гэтае пытанне, вядома, таксама паступае ад маёй рэдакцыйнай каманды ў Германіі і Швейцарыі.
Што могуць зрабіць звычайныя грамадзяне на практыцы для барацьбы з тэхнакратыяй?
І я знайшоў цытату, не ведаю, адкуль яна. Яна была ў маім скрынцы для цытат, і там напісана:
«Проціяддзем да аўтарытарнага тэхнакратычнага сусветнага панавання павінна быць мясцовае супраціўленне і адмова ад любой
тэхналогіі, якая можа нас прыгнятаць». Ці згодныя вы з гэтым?
Магчыма. Не думаю, што я гэта казаў.
Я калісьці сказаў нешта падобнае. Дзеянні неабходна прымаць на мясцовым узроўні — а не на нацыянальным ці дзяржаўным.
Ваша адзіная дзеянне павінна быць накіравана на вашу супольнасць: спачатку звяжыцеся з суседзямі, а потым з мясцовымі ўладамі.
Гэта адзіныя людзі вышэй за вас, якія могуць прапанаваць вам абарону ад гэтага, так бы мовіць.
Так.
На жаль, як я ўжо згадваў раней, гарады па ўсім свеце даўно ахапіла гэтае вар'яцтва.
Але гэта не значыць, што іх нельга пераканаць.
Ніхто не хоча гэтага рабіць. Але вы можаце супрацьстаяць гэтым людзям і пераканаць іх, што яны
павінны клапаціцца пра вас там, дзе вы жывяце.
І калі яны гэта робяць... Іх столькі, што яны маглі б зрабіць, але грамадзяне павінны браць ініцыятыву ў свае рукі, ведаеце.
Так, так. Менавіта сёння раніцай я сказаў свайму тэхніку, майму гукарэжысёру, крыху задумана: «Так, гэта добрая цытата».
А потым я дастаў свой смартфон і паказаў яму.
І я таксама распавёў пра яшчэ адну тэхналогію, якую мы выкарыстоўваем і якая можа быць выкарыстана супраць нас.
Мне спадабаўся яго адказ, таму што ён сказаў: «ШІ — гэта добра, калі мы выкарыстоўваем яе толькі для яе ўласнай знішчэння».
Я з гэтым таксама згодны.
Добра. Патрык, як наша аўдыторыя можа даведацца пра цябе больш? Які адрас твайго сайта?
technocracy.news/en. Усё можна знайсці там.
Мой уводны курс па тэхнакратыі даступны там, і вы можаце азнаёміцца з разнастайнымі артыкуламі.
Гэта сапраўды дзіўна. Я займаюся гэтым ужо амаль 18 гадоў і назапасіў багацце інфармацыі на тэму тэхнакратыі.
Я хацеў бы, каб больш людзей прыходзілі і «пілі з крыніцы».
Добра.
Я думаю, што гэтая канферэнцыя дае нам падставу быць аптымістычнымі ў гэтым дачыненні.
Спадзяюся.
Вялікі дзякуй, што прыйшлі. І моцныя авацыі для Патрыка Вуда з Technocracy.News. Вялікі дзякуй!
Дзякуй!
Дзякуй, дзякуй! Цудоўны Дэн, цудоўны Патрык Вуд!
Мы бачым, што ў гэтай галіне мы ўсё яшчэ непісьменныя.
Вы заклалі аснову для таго, каб не адставаць ад штучнага інтэлекту.
Дзякуй за гэты цудоўны погляд.
Жадаем вам усяго найлепшага! Бывай. Бывай.