۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ اکنون به یک مصاحبه انفجاری می‌رسیم که در آن خبرنگار و مجری ارشد ما در Kla.TV، دن، از مربی ژرف‌اندیش
پاتریک وود در ایالات متحده آمریکا چند پرسش وجودی می‌پرسد.
و بار دیگر باید ارتباط بسیار خطرناک بین هوش مصنوعی، یا به‌اختصار AI، و زندگی روزمرهٔ ما آشکار شود.
روش‌های عجیب و برنامه‌های ریاضتی رابرت اف. کندی، دونالد ترامپ و ایلان ماسک نیز مورد بحث قرار خواهد گرفت، و همچنین بحران مهاجرت
جهانی که آشکارا برای پیشبرد نظارت مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مصاحبهٔ زیر بار دیگر نگاهی به اصطلاح نسبتاً جدید «تکنوکراسی» می‌اندازد و می‌پرسد چه کسانی پشت آن هستند و
چگونه ممکن است که ناگهان در سراسر جهان در حال گسترش باشد.
دن با پرسش‌هایش تلاش می‌کند بفهمد افراد چه کاری می‌توانند در این زمینه انجام دهند.
اما ابتدا بیایید بار دیگر به کارنامهٔ پاتریک وود نگاهی بیندازیم، که از او صمیمانه سپاسگزاریم که اینجا با ماست!
پاتریک وود، متولد ایالات متحده در سال ۱۹۴۷، اقتصاددانی آموزش‌دیده، تحلیلگر مالی و نویسنده است.
او نویسندهٔ کتاب «تکنوکراسی در حال ظهور: اسب تروای تحول جهانی» و هم‌نویسندهٔ کتاب‌های «ثلاثی‌گرایانی که واشینگتن را کنترل
می‌کنند، جلدهای ۱ و ۲» است که در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ منتشر شدند.
وود یک کارشناس برجسته در زمینه کمیسیون سه‌جانبه نخبگان، سیاست‌ها و موفقیت‌های آن در ایجاد نظم نوین اقتصادی بین‌المللی
خودخوانده است که هسته توسعه پایدار در سطح جهانی را تشکیل می‌دهد.
او همچنین یک کارشناس برجسته و منتقد در زمینه توسعه پایدار، اقتصاد سبز، اجندا ۲۱، اجندا ۲۰۳۰ و تکنوکراسی تاریخی است.
پاتریک وود سخنران و مهمان مکرر در برنامه‌های رادیویی در ایالات متحده است.
تحقیقات کنونی او بر تکنوکراسی، فراانسان‌گرایی و علم‌گرایی و چگونگی تغییر اقتصاد، سیاست و دین در سطح جهانی متمرکز است.
موضوع امروز او این است: «مسابقه به سوی فوق‌هوش مصنوعی».
پاتریک، از اینکه امروز به ما پیوستید سپاسگزارم. واقعاً مایهٔ افتخار است!
آیا فناوری کنفرانس ضدسانسور (AZK) آماده است؟ – بله، آقا. بسیار خب. پس شروع کنیم!
پاتریک، خوشحالم که اینجا هستی و می‌توانیم این را با مخاطبان بین‌المللی به اشتراک بگذاریم.
با این حال، با یک اظهارنظر نسبتاً جدی شروع می‌کنم.
سؤال این است: آیا ما با بردگی دیجیتال کامل روبه‌رو هستیم؟
در این لحظه، به نظر می‌رسد چنین باشد.
من فقط می‌توانم دربارهٔ آمریکا صحبت کنم، نه دربارهٔ هیچ کشور دیگری. خب، شاید دربارهٔ چین هم بتوانم صحبت کنم.
و اروپا هم در این زمینه مشکلات خاص خود را دارد.
اما در آمریکا، ما در آستانهٔ بردگی دیجیتال هستیم.
و جالب است که وزیر بهداشت ما، رابرت اف. کندی جونیور، اخیراً در تلویزیون ملی حاضر شد و گفت که می‌خواهد ظرف چهار سال همه در آمریکا
یک دستگاه سلامت پوشیدنی داشته باشند که تمام داده‌های شما را جمع‌آوری کرده و به آیفون
شما یا چیزی شبیه آن و سپس به ابر ارسال کند.
این‌ها چیزهای بسیار نگران‌کننده‌ای هستند، می‌دانی.
می‌بینیم که چنین چیزهایی در حال حاضر در همه‌جا در حال وقوع هستند.
پس بله، ما واقعاً در آستانهٔ بردگی دیجیتال هستیم.
بله. می‌بینید، برای این مصاحبه من نقل‌قولی از وب‌سایت شما یادداشت کردم، چیزی که رابرت اف. کندی گفته بود.
من نقل می‌کنم: «ما معتقدیم که دستگاه‌های قابل حمل کلید برنامهٔ "دوباره آمریکا را سالم کنیم" هستند» – پایان نقل قول.
۱۲۳۴۳۲۱ من اولین مصاحبهٔ خود را برای Kla.TV در دسامبر ۲۰۱۹ با رابرت اف. کندی انجام دادم.
بالاتر از همه، این مرد به نظرم یک بولداگ پوپولیستی بود که علیه نخبگان می‌جنگید، آماده بود صنعت داروسازی را
سرنگون کند و برای ما کار کند. کی او را دستگیر کردند؟
گفتنش سخت است. وقتی مردم به واشینگتن دی‌سی می‌روند، دوست دارم بگویم انگار ذهن‌شان ابری می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
و آن‌ها رفتار و دیدگاه‌های خود را تغییر می‌دهند. این تغییر به‌طور ناگهانی رخ نمی‌دهد.
اما می‌توانید این را در مورد تقریباً هر سیاستمداری که طی پنجاه سال گذشته به واشینگتن دی‌سی فرستاده‌ایم، مشاهده کنید.
آدم‌های خوب به واشنگتن می‌روند. و وقتی برمی‌گردند، آدم‌های چندان خوبی نیستند.
وقتی درباره رفتار صحبت می‌کنی... دارم به چند شخصیت فکر می‌کنم که آن‌ها را بخشی از «دولت پنهان» می‌دانیم.
برای مثال ایلان ماسک، یا کلاوس شواب، یا حتی دونالد ترامپ را در نظر بگیرید.
به نظر می‌رسد این افراد از کاری که انجام می‌دهند لذت می‌برند.
آنها نقش دارند، یا در آن سهم زیادی دارند.
اما به نظر می‌رسد ترامپ واقعاً آن را دوست دارد.
اما وقتی به رابرت اف. کندی جونیور نگاه می‌کنی… نمی‌دانم چند عکس از او کنار ترامپ خندان یا شخص
دیگری دیده‌ام. و او انگار در حال رنج کشیدن است.
بله. بله، من هم آن را دیدم.
بله. پس شما کارشناس تکنوکراسی هستید و چندین کتاب در این زمینه نوشته‌اید.
بله، واقعاً.
قبلاً درباره‌ی این صحبت کرده‌ایم، اما اینجا بینندگان جدید زیادی از سراسر جهان داریم.
مخاطبان فرانسوی ما در حال رشد هستند. مخاطبان روسی ما در حال رشد هستند.
شاید با این کلمه آشنا نباشید.
می‌دانم که خلاصه کردنش در چند کلمه دشوار است.
اما آیا می‌توانید برای تازه‌واردان یک طرح کلی مختصر ارائه دهید؟
تکنوکراسی چیست؟ اهداف آن چیست؟ و چرا دانستن دربارهٔ آن این‌قدر مهم است؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، حالا تقریباً صد ساله است.
در اصل در دانشگاه کلمبیا در شهر نیویورک اختراع شد، اگر بخواهید.
آن زمان یک اندیشکده پیشرو بود. هنوز هم هست.
اما مهندسان و دانشمندان این دانشگاه تصمیم گرفتند یک نظام اقتصادی کاملاً جدید ایجاد کنند. و خود را وقف آن کرده‌اند.
آنها آن را نظام اقتصادی مبتنی بر منابع نامیدند.
این باید توسط انرژی، توزیع و مصرف آن تنظیم شود.
و در طول سال‌ها، ما آن را با نامی متفاوت دیده‌ایم، شاید تحت «اجندا ۲۱».
کمیته سه‌جانبه آن را «نظم اقتصادی جدید»، «نظم اقتصادی جهانی»، «اجندای ۲۰۳۰» و غیره نامید.
ما در آمریکا رشد «هوشمند» داریم.
این‌ها همان کلمات، همان مفهوم برای تکنوکراسی، تکنوکراسی تاریخی هستند.
و ما منابع اقتصادی را در مرکز می‌بینیم. انرژی نیز همیشه در مرکز قرار دارد.
این نگران‌کننده نیست. ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ جنبه نگران‌کننده تعریف آن‌هاست که در سال ۱۹۳۲ هنگام معرفی آن به کار بردند...
همه‌چیز دربارهٔ «علم مهندسی اجتماعی» («علوم اجتماعی کاربردی»، به معنای واقعی کلمه علم مهندسی اجتماعی) بود .
آن اولین اظهارنظر او بود: «علم مهندسی اجتماعی».
این چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ واضح است که امروز اهمیت دارد. چون همین را همه‌جا می‌بینیم.
برای مثال، مردم اکنون توسط هوش مصنوعی دستکاری می‌شوند.
و با، برای مثال، نظام‌های سیاسی‌ای که تلاش می‌کنند رفتار مردم را تحت تأثیر قرار دهند («nudging» در آلمانی به معنای چیزی
شبیه «تکان ملایم» است؛ تشویق مردم به اتخاذ تصمیم‌های بهتر).
آیا به یاد دارید که در انگلستان یک «واحد ترغیب» وجود داشت؟
این نهاد تلاش کرد مردم را متقاعد کند تا نظرشان را در مورد چیزی تغییر دهند.
این علم «مهندسی اجتماعی» است. امروزه در همه‌جا رواج دارد.
و دقیقاً همین است که واقعاً ذهن شما را به‌هم می‌ریزد.
بله. وقتی دربارهٔ ترغیب و مهندسی اجتماعی صحبت می‌کنیم، شاید تعجب‌آور نباشد که برجسته‌ترین دانشکدهٔ
روزنامه‌نگاری ما نیز در دانشگاه کلمبیا قرار دارد.
بله. درست است.
زبیگنیو برژینسکی و کمیسیون سه‌جانبه او چه نقشی در شکل‌دهی به این عصر تکنوکراتی که امروز در آن زندگی می‌کنیم، داشتند؟
اهداف شما چه بودند؟ و اساساً هدف نهایی شما چیست؟
هدف اول مدیریت منابع جهان به نفع خودشان بود، عمدتاً به دور از ما.
دور از دولت-ملت، دور از افراد
و باید بدانید که وقتی برژینسکی کتابش را با عنوان «بین دو عصر» و زیرعنوان «نقش آمریکا در عصر
تکنتروینک» (۱۹۷۰) نوشت، این واژه جانشینی برای تکنوکراسی بود.
اما باید به خاطر داشت که برژینسکی هنگام نوشتن این کتاب، استاد دانشگاه کلمبیا بود.
او بود... نمی‌دانم در آن زمان موقعیت دائمی داشت یا نه، اما استاد علوم سیاسی آینده‌داری بود و دربارهٔ تکنوکراسی می‌نوشت.
پس آشکارا ارتباطی بین تکنوکراسی دههٔ ۱۹۳۰ و آنچه برژینسکی در تالارهای دانشگاه کلمبیا می‌شنید، وجود داشت.
وقتی راکفلر از این مفهوم مطلع شد، متوجه شد که این امکان را برایش فراهم می‌کند تا منابع کل جهان را در اختیار بگیرد.
و مشکل او در آن زمان، به‌عنوان رئیس بانک چیس منهاتن، این بود که پول بالاخره تمام می‌شد.
و اگر نظام پولی فروبپاشد، چه چیزی برایتان باقی می‌ماند؟
چگونه می‌توانید دارایی‌های خود را ایمن کنید؟ – خب، شما باید بر منابع خود کنترل داشته باشید.
اگر منابع را در اختیار داشته باشید، در آن نقطه فرقی نمی‌کند چه نظام پولی‌ای داشته
باشید، زیرا همه برای زندگی به منابع نیاز دارند.
در این نقطه می‌توانید از همه هر نوع سودی ببرید.
به نوعی، این یک بازی برای جمع‌آوری منابع بود.
ما این را در طول سال‌ها در سراسر جهان دیده‌ایم، نه فقط در آمریکا.
تلاش‌های فوق‌العاده‌ای صورت گرفته است تا منابع جهانی را از دولت-ملت‌ها ربوده و به نوعی صندوق امانی جهانی منتقل
کنند، که البته تنها این شرکت‌های عظیم به آن دسترسی دارند تا کالاها و خدماتی را برای مصرف ما تولید کنند.
و نباید فراموش کنیم بیانیهٔ مشهوری را که کلوس شواب چند سال پیش، زمانی که هنوز رئیس مجمع جهانی اقتصاد بود، بیان کرد:
در سال ۲۰۳۰، شما هیچ‌چیز نخواهید داشت و با این حال خوشحال خواهید بود.
اکثر مردم قبلاً با این ضرب‌المثل مواجه شده‌اند.
اما او از «شما هیچ‌چیز را مالک نخواهید بود» چه منظوری داشت؟
این بخشی از مفهوم کلی بود. آنها نمی‌خواهند شما مالک هیچ‌چیز باشید.
آنها هرگز نمی‌خواستند که تو چیزی داشته باشی.
از همان اوایل سال ۱۹۳۲، زمانی که تکنوکراسی برای نخستین بار ظهور کرد، و بار دیگر با اجندا ۲۱، حقوق مالکیت در معرض خطر قرار داشت.
و اکنون به نقطهٔ آغازین بازگشته‌ایم. افرادی مانند کلاوس شواب به ما هشدار می‌دهند که در مقطعی دیگر مالک هیچ‌چیز نخواهیم بود.
اما او می‌گوید ما خوشحال خواهیم بود. نگران نباش، خوشحال باش.
شما در مورد یک صندوق امانی مشترک جهانی صحبت می‌کنید.
می‌خواهم بدانم آیا کشور، نخست‌وزیر، دولت یا رئیس‌جمهوری‌ای وجود داشته که واقعاً این سیستم را ترک کرده باشد؟
منظورم این است که در اخبار، روسیه، چین و ایران به‌عنوان محور شرارت و دشمنان واقعی ما معرفی می‌شوند.
اما اگر فقط به منابع این سه کشور نگاه کنید، تقریباً می‌توانید یک اقتصاد جهانی را با آن‌ها اداره کنید.
اما اگر واقعاً کنار گذاشته شده باشند، می‌توان نتیجه گرفت که نمی‌توانند اراده‌شان را تحمیل کنند، زیرا آن‌ها در شرق و
آسیای میانه علیه ما خواهند جنگید. اما آیا آن‌ها هم همراه هستند؟
پاسخ بله است، زیرا وقتی برنامه ۲۱ در سال ۱۹۹۲ تدوین شد، تقریباً همه کشورهای جهان آن را امضا کردند.
به هر دلیلی، همه‌شان می‌خواستند از آن سهمی ببرند.
و من مطمئنم که بیشتر آنها در آن لحظه نمی‌دانستند که این در نهایت برایشان چه معنایی خواهد داشت.
با این حال، آنها با آن موافقت کردند و اجازه دادند که در آن زمان بازطراحی انجام شود.
سازمان‌هایی مانند اکثر سازمان‌های غیردولتی (NGOها) مستقیماً به کشورها و شهرها مراجعه
کردند تا آن‌ها را به شهرهای پایدار تبدیل کنند.
آنها دستورالعمل‌هایی را در مورد رشد «هوشمند» و اینترنت اشیاء معرفی کرده‌اند.
نظام سازمان‌های غیردولتی (سمن‌ها)، اکوسیستم سازمان ملل متحد که سراسر جهان را در بر می‌گیرد، مستقیماً در شهرها و جوامع سراسر
کشور و سراسر جهان گسترش یافت تا سیاست‌های اجندای ۲۱ را اجرا کند.
از آنجا، سپس به سطح ملی نفوذ کرد. آنها در آن گرفتار شدند.
و اینجا کسی ادعا کرد که رئیس‌جمهور ترامپ می‌تواند، برای مثال، ما را از سازمان بهداشت جهانی
یا شاید حتی کاملاً از سازمان ملل متحد خارج کند.
همه این‌ها خوب و عالی است، اما این سیاست سراسر در سراسر آمریکا ریشه‌دار و تثبیت شده است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
و در هر شهر، حتی شهری که همین حالا در آن هستیم، یک طرح اقدام اقلیمی بر اساس دکترین سازمان ملل وجود دارد.
پس جهان از این چیز از بالا تا پایین اشباع شده بود.
و آنها این کار را بدون اینکه از آنها خواسته شود انجام دادند. آنها آن را به‌عنوان یک برنامه داوطلبانه انجام دادند.
این هم واقعاً شگفت‌انگیز است. آنها گفتند: خب، لازم نیست این کار را انجام دهی، اما اگر
انجامش دهی، خوشحال خواهی شد یا هر چیز دیگری.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
و مردم می‌گویند: «اوه، به نظر خوب می‌آید. بیایید همین را انجام دهیم.»
بله، فکر نمی‌کنم این برنامه‌ها از مردم آمده باشند. فکر می‌کنم از جای دیگری آمده‌اند.
بله، قطعاً. قطعاً.
قطعاً اینجا برخی مشوق‌ها وجود داشت و فشار وارد شد.
قطعاً. هر وقت شهری دو مشاور با کت‌وشلوارهای راه‌راه از یک سازمان مشاوره‌ای، مثل سازمان توسعه پایدار یا هر چیز دیگری، را
ببیند که وارد می‌شوند، باید در را ببندی. حتی نگذار وارد شوند!
اما اگر آن‌ها جلوی درِ خانه‌تان بایستند و شما اجازه دهید صحبت کنند، پنجاه دلیل برایتان می‌آورند که چرا باید
از خدمات مشاوره‌ای آن‌ها برای اجرای دستورکار ۲۱ و توسعه پایدار در جامعه‌تان استفاده کنید.
و برخی از آن‌ها واقعاً خبیث هستند. اما این‌گونه است که آن‌ها بافت اجتماعی کشور ما و احتمالاً سایر کشورهای جهان را تحریف کرده‌اند.
بله. ما باید نسبت به افراد بیرونی بسیار شکاک باشیم.
وقتی یک سازمان یا جنبش غیرانتفاعی را پایه‌گذاری می‌کنیم که به نفع ماست، به محض پیوستن یک فرد بیرونی باید زنگ خطر به صدا درآید.
درست.
می‌دانی الان چه فکری در سر دارم؟ فکر می‌کنم مثل امپراتوری روم است، جایی که سیاست‌های محلی، مثلاً در بریتانیا، توسط
چند رومی اداره می‌شدند چون فقط دستورها را اجرا می‌کردند.
آنها هیچ ارتباطی با مردم محلی نداشتند.
و من به نیروهای سیاسی در کشور فکر می‌کنم.
چرا پلیس سیاتل مجبور است برای مثال، افرادی را از فیلادلفیا، سپس شیکاگو، سپس نیویورک و سپس لس‌آنجلس بیاورد؟
آنها دولت محلی نمی‌خواهند، نه یک دولت محلی واقعی.
بله، شما کاملاً درست می‌گویید. ما این را در سراسر کشور می‌بینیم؛ می‌توان گفت این یک الگو است، شاید در سراسر جهان.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
از منابع بیرونی استفاده کنید تا بتوانید هر آنچه می‌خواهید بر این مکان تحمیل کنید.
از منابع دیگر استفاده کن تا آنها متوجه نشوند که کسی در حال دستکاری‌شان است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و اصلاً چطور کشورها و جوامع محلی پذیرفتند منابع‌شان را به یک کنسرن بین‌المللی واگذار کنند؟
در اینجا مثالی از ژاپن آورده شده است. شهری که من به مدت بیست سال در آن زندگی کرده‌ام، حقوق
آب خود را به یک شرکت فرانسوی منتقل کرده است.
این اصلاً هیچ معنایی ندارد. اما این بخشی از کل نقشه است، مگر نه؟
بله، دقیقاً. همین است.
می‌گویم که گاهی اوقات، مانند مثال شما، ساکنان آن کشور احتمالاً هیچ ایده‌ای ندارند که چه اتفاقی افتاده است.
بله، درست است.
و یک روز از خواب بیدار می‌شوند و تعجب می‌کنند که حالا چه کسی برای آبشان پول بیشتری از آن‌ها می‌گیرد، یا چرا دیگر مثل قبل نیست.
و بعد متوجه می‌شوند که کسی آن‌ها را گول زده است.
یادت هست وقتی یک پروژهٔ جدید، یک پروژهٔ بزرگ ساخت‌وساز، برنامه‌ریزی می‌شد، این قانون کاربری زمین اجرا
می‌شد و اگر در جنگل راه می‌رفتی و پروژه‌ای برنامه‌ریزی شده بود، مجبور بودی یک تابلوی بزرگ نصب کنی؟
هر کسی که می‌خواست آنجا چیزی بسازد، مجبور بود یک تابلوی بزرگ نصب کند و به عموم اطلاع دهد که قرار است یک بحث
عمومی در این باره برگزار شود و بهتر است همین حالا نظری بدهد.
اما چیزهایی مثل این مثال آب... نه، آنها نمی‌خواهند تا وقتی خیلی دیر نشده باشد، آن را به کسی اعلام کنند.
دقیقاً. جالب است که برخی موارد از سازمان ملل به جوامع محلی به‌عنوان بخشی از بسته پایداری منتقل شدند.
یکی از این‌ها مقررات ساختمانی بین‌المللی بود. این‌ها مقررات محلی نبودند.
آنها بر اساس استانداردهای بین‌المللی بودند و برای مردم جوامع کاملاً منزجرکننده بودند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
با این حال، آنها صرفاً پذیرفته شدند.
شما گفتید: بحث تمام است، شما این استاندارد را خواهید داشت.
شما باید خانه‌ها و ساختمان‌های خود را مطابق با این استانداردها بسازید.
این باعث دیوانه شدن همه شد چون هیچ راهی برای عبور وجود نداشت.
فرض کنید این وسیلهٔ کوچکی دارید که اجازه ندارید داشته باشید؛ باید قبل از اسباب‌کشی آن را حل‌وفصل کنید.
ابتدا مردم را به خاطر مسائل پیش‌پاافتاده آزار می‌دادند و این باعث دیوانگی‌شان می‌شد.
این نمونه‌ای است از اینکه چگونه نیروهای خارجی بر همهٔ این جوامع در آمریکا و سراسر جهان تأثیر
گذاشتند تا این استانداردهای جدید ساختمانی را بپذیرند.
بله. اگر می‌توانستید این تأثیر خارجی را در یک نماد خلاصه یا نمایش دهید، می‌گفتم همان چیز
دایره‌ای‌شکل رنگین‌کمانی است که نماینده ۲۳ هدف پایداری است.
من دیده‌ام که بازرگانان، افراد دولتی، معلمان، مسئولان مدارس و ادارات چنین سنجاق‌های رنگین‌کمانی را بر سینه می‌زنند.
وقتی به ژاپن برمی‌گردی، کارگاه‌های ساختمانی، حتی خصوصی‌ها، اغلب این طرح رنگین‌کمانی را دارند و همه اهداف زیرش فهرست شده‌اند.
و فکر می‌کنم که این‌ها احتمالاً، همان‌طور که شما می‌گویید، مشمول محدودیت‌های خاصی هستند...
خدای من، قطعاً.
بله، باید هر جمله را به‌طور کامل بخوانی تا بفهمی موضوع چیست.
جملهٔ اول تعریف واقعی را ارائه نمی‌دهد، اما اگر به خواندن متن ادامه دهید، به چاپ ریز
می‌رسید و با خودتان می‌گویید: «وای خدای من!»
در این نقطه، این کاملاً ستمگرانه است.
خب، می‌دانی، دستورکارشان به نحوی وجود دارد، اما باید با دقت به متن نگاه کنی تا آن را تشخیص دهی.
بله. در وب‌سایت شما، «بیل بزرگ و زیبا»ی ترامپ (قانون «یک بیل بزرگ و زیبا»، قانون ترامپ برای افزایش هزینه‌های نظامی و گسترش
فناوری‌های جدید هوش مصنوعی که در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ به تصویب رسید) را با قانون پاتریوت پس از ۱۱
سپتامبر مقایسه می‌کنید. این دو چگونه قابل مقایسه هستند؟
خب، در این لایحهٔ جدید، میلیاردها دلار برای سامانه‌های نظارتی اختصاص یافته است.
و این موضوع در آمریکا زیاد مورد بحث قرار نمی‌گیرد، هرچند باید مورد بحث قرار گیرد.
برنامه‌های جدیدی برای تحلیل و یکپارچه‌سازی تمامی اطلاعات دولت ما در پایگاه‌های داده هوش مصنوعی معرفی می‌شوند.
گردآوری و تحلیل‌شده توسط پالانتیر.
...توسط هوش مصنوعی گرد هم آمده‌اند. و سپس پالانتیر از پیش یک بازیگر اصلی در این حوزه خواهد بود.
در DOGE تحت رهبری ایلان ماسک، هدف اصلاً صرفه‌جویی در پول نبود، بلکه در وهله اول وارد کردن
جریان‌های داده سازمان‌ها به هوش مصنوعی بود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله.
همان‌طور که اکنون مشخص شده است، آن‌ها موفق شدند.
تمام آژانس‌های بزرگ جریانی از داده‌ها دارند که به هوش مصنوعی وارد می‌شود، اما اکنون پالانتیر در حال ایجاد یک سیستم فراگیر
است تا همه‌چیز را در یک سامانه بزرگ و زیبای نظارتی گرد هم آورد.
بله. و حالا…؟
این کار قانون پاتریوت را در سایه خواهد انداخت و باعث می‌شود که آن مانند یک گام محتاطانه به نظر برسد.
بله. و در حالی که صحبت از پس‌انداز است:
من دوستان محافظه‌کاری دارم که از حامیان ترامپ هستند و بعد از شنیدن آخرین اخبار دربارهٔ کاهش‌ها یا
لغو برنامه‌ها پیشم می‌آیند و می‌گویند: «عالی نیست؟»
اما آنها به چیزهای فوق‌العاده گران‌قیمت علاقه‌ای ندارند.
من باور ندارم که آنها بودجه نظامی را اصلاً کاهش دهند.
و فکر نمی‌کنم آن‌ها واقعاً به ادعاها رسیدگی کنند.
نه. منظورم این است که تأمین اجتماعی، بیمه درمانی (مدیکر)، برنامه درمانی (مدیکید) و بمب‌هایی که می‌سازیم همچنان ساخته خواهند شد.
بله، من از ابتدا گفتم که وقتی DOGE پیشنهاد شد، اصلاً موضوع صرفه‌جویی در پول نبود.
این هرگز دربارهٔ صرفه‌جویی در پول نخواهد بود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
مسئله از بین بردن یا منحل کردن نهادهای دولتی به خودی خود نیست، بلکه کنترل دولت ما با هوش مصنوعی است.
نقطه. و دقیقاً همین اتفاق افتاد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله.
و این هنوز هم صادق است.
بله. بله. بله. برگردیم به موضوع این پس‌اندازهای ریاکارانه – من اخیراً داشتم رادیوی عمومی اینجا در آمریکا گوش می‌دادم ، و
آنها از مارکو روبیو (وزیر امور خارجه آمریکا) نقل قول کردند.
و روبیو از افرادی که دولت را به‌خاطر حذف همه این برنامه‌ها نقد می‌کردند ناراحت بود، و یکی از این
برنامه‌ها مربوط به امور بین‌الملل بود… نمی‌دانم.
ما در سراسر جهان آژانس‌هایی داریم که اطلاعات جمع‌آوری می‌کنند و مشخص می‌کنند آیا در اینجا و آنجا
خطرات خاصی وجود دارد یا خیر، و آن‌ها حذف شده‌اند.
و روبیو آمد و گفت که این فقط مسئله کاهش چربی و ضایعات و خلاص شدن از شر آنهاست.
و در عین حال، بودجه اداره مهاجرت و گمرک ایالات متحده (ICE) از ۱۵ میلیارد به ۱۵۰ یا ۱۷۰
میلیارد افزایش می‌یابد؟ این چه نوع کاهشی است؟
درست است. اصلاً هیچ کاستی وجود ندارد.
بله، در پنجاه سال گذشته چند بار این را شنیده‌ایم؟
هر رئیس‌جمهوری که از دست‌کم سال ۱۹۷۰ به این سو منصوب یا انتخاب شده است، همین حرف را زده است.
ما همه امور غیرضروری را حذف خواهیم کرد، دولت را کارآمدتر خواهیم ساخت و به هر نحو ممکن پول
پس‌انداز خواهیم کرد، و همه‌شان شکست خورده‌اند.
به نظر من، این نشان می‌دهد که آن‌ها هرگز قصد نداشتند.
درست.
اما فروش آن به مردم آسان بود، اینکه این دلیلی برای رأی دادن به آنها بود، برای تلاش برای مثلث بعدی، می‌فهمید؟
پس هیچ‌کس موفق نشده و آن‌ها اکنون نیز موفق نخواهند شد، زیرا از ابتدا چنین قصدی وجود نداشت.
نیت همواره این بوده است که هوش مصنوعی را در کار دولت خود ادغام کنیم.
این یک موضوع بزرگ است که نباید دست‌کم گرفته شود.
چند تا، چند تا از این مراکز داده عظیم، این مراکز داده هوش مصنوعی بزرگ و پرمصرف انرژی در سراسر کشور ساخته شده‌اند؟
ما در اینجا در مسا، آریزونا چندین مورد از این را داریم که می‌توانید فیسبوک، گوگل و آمازون را با مراکز داده عظیم‌شان ببینید.
خب، این‌ها در سراسر کشور در حال راه‌اندازی هستند.
یک تأسیسات بزرگ در تگزاس وجود دارد. ممفیس هم یکی بزرگ دارد.
تعداد زیادی مرکز داده در منطقه آرلینگتون در واشینگتن دی‌سی وجود دارد. این مراکز داده برای چه منظوری استفاده می‌شوند؟
آن‌ها فقط برای این نیستند که شما چت‌بات مورد علاقه‌تان را داشته باشید که به تمام سؤالاتتان پاسخ دهد. اصلاً موضوع این نیست.
هدف اصلی جمع‌آوری داده‌هاست، یعنی حجم عظیمی از داده‌ها که از وب‌سایت‌های دولتی و تمامی نهادهای عمومی به‌دست می‌آید.
حتی نمی‌توانی آن را تصور کنی، و بعد هم تمام داده‌های مالی وال‌استریت و امثال آن.
تمام این داده‌ها به هوش مصنوعی وارد می‌شوند.
و هدف از تمام این مراکز داده، با خود توسعه نرم‌افزار، از OpenAI و Grok و غیره، و X.AI...
این برنامه‌ها راه‌اندازی شده‌اند و در حال حاضر فعالانه در حال جذب داده‌ها از دولت ما و جامعه به‌طور کلی هستند.
بله. وقتی دربارهٔ مراکز داده صحبت می‌کنی، مرا به یاد زندان‌ها می‌اندازد.
چیزی شبیه به این.
چون من این افزایش از ۱۵ میلیارد به ۱۵۰ یا ۱۷۰ میلیارد در بودجه اداره مهاجرت ایالات متحده را ذکر کردم.
شنیدم مردم درباره اینکه این پول قرار است برای چه چیزی استفاده شود صحبت می‌کردند. البته از داده‌های هوش مصنوعی استفاده خواهد شد.
و سپس، به باور من، از آن برای ۱۷۰٬۰۰۰ مأمور ICE استفاده خواهند کرد که سراسر کشور را زیر و رو خواهند کرد.
شما آن‌ها را در سوپرمارکت‌ها، مدارس، پارک‌ها، زمین‌های بازی و ساختمان‌های دولتی خواهید
دید. این چیزی است که گزارش رادیویی می‌گوید.
و تصور کنید، خود خبرنگار در رادیوی عمومی گفت که آن‌ها در حال ایجاد یک دولت پلیسی دیجیتال هستند. این مرا شوکه کرد.
چرا ان‌پی‌آر، بلندگوی دولت، به ما می‌گوید که اوضاع واقعاً چگونه است؟
حق با شماست. می‌توانید تنش بین سیستم‌های قدیمی و جدید را در همه‌جا ببینید.
وقتی کلاوس شواب از «بازنشانی بزرگ» صحبت می‌کند، این بدان معناست که هر آنچه بازنشانی می‌شود، به سیستم قدیمی تعلق دارد.
درست.
اما یک سیستم جدید خواهد آمد که حتی از سیستم قبلی هم بدتر خواهد بود.
اما می‌بینید، نظام کهنه در حال جارو شدن است، جارو شدن توسط افرادی مانند دونالد ترامپ.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
و برنامه‌های قدیمی و بازماندگان نظام کهن، مانند تنوع، برابری، یکپارچگی و مارکسیسم فرهنگی، همه‌شان به‌سادگی ناپدید شده‌اند.
سیستم جدید بر این ایدهٔ تکنوکراتیک مبتنی است...
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
... کنترل همه‌چیز از بالا تا پایین، تا هر جنبه‌ای از زندگی که بتوان تصور کرد – از طریق هوش مصنوعی.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
و این سیستم جدید است.
بخشی از «بیل بزرگ و زیبا»ی ترامپ نشان می‌دهد ۶ میلیارد... راستی، «بیل بزرگ و زیبا»... متوجه شدی که به جای حرف B عدد ۶ نوشته‌اند؟
من آن را دیدم. جالب است...
و سه تا از آن‌ها هستند. بله.
این نتیجه ابتکار «بازسازی بهتر» در دوران ریاست‌جمهوری بایدن است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بهتر بازسازی کن. بله.
سه B – با حروف کوچک لطفاً (bbb).
به هر حال... «بیل بزرگ و زیبا»ی ترامپ ۶ میلیارد پوند برای فناوری نظارت مرزی اختصاص می‌دهد.
سپس پارلمان اتحادیه اروپا به تازگی به کنترل‌های بیومتریک مرزی برای همه بازدیدکنندگانی که وارد اتحادیه اروپا می‌شوند رأی داده است.
سپس مبالغ هنگفتی برای مقامات مهاجرت آمریکا که قبلاً به آن اشاره کردم وجود دارد.
تا چه حد این بحران مهاجرت بهانه‌ای برای ترویج دولت نظارتی است؟
جالب است که کل مسئله مهاجرت عمدتاً با حمایت یکی از اعضای کمیسیون سه‌جانبه به نام پیتر ساترلند به جریان افتاد.
فکر می‌کنم او اهل اسکاتلند یا ایرلند است.
و او در کمیسیون سه‌جانبه شخصیتی برجسته بود.
او نماینده ویژه سازمان ملل متحد در امور مهاجرت شد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله.
او در اصل به همه کشورها سفر کرد. این چند سال پیش بود.
او به تمام کشورهای اروپا رفت و آنها را متقاعد کرد که برای تعداد پناهجویانی که مایل به
پذیرش آنها در کشورشان بودند، سهمیه تعیین کنند.
و ناگهان مهاجرت آغاز شد. و همهٔ این کشورها که فکر می‌کردند: «خب، ما فقط چیزی را امضا می‌کنیم،
هر چه باشد، امضای یک سهمیه که چیز مهمی نیست.»
اما سپس مهاجرت به این کشورها آغاز شد و سازمان ملل متحد آنها را به دلیل پایبندی به
توافق‌نامه‌هایی که در آن زمان امضا کرده بودند، پاسخگو دانست.
و سپس آنها بر آمریکا تمرکز کردند، زیرا مرز جنوبی ما برای همه این مهاجران کاملاً باز است.
و برایم شگفت‌آور بود. (راستی، پیتر ساترلند تنها چند سال پیش درگذشته بود.) دیدن جسارتی که او وقتی اوضاع واقعاً داغ شد نشان
داد، برایم بسیار آزاردهنده بود، به‌ویژه در سوئد و بریتانیا.
او دور زد و این کشورها را مستعمره و تحت ستم قرار داد:
کوتاهایتان را کاهش ندهید! شما نباید این کار را انجام دهید!
شما یک قرارداد امضا کرده‌اید. شما باید به قرارداد خود پایبند باشید.
و متأسفانه آنها آزار و اذیت را پذیرفتند و اساساً به این سیاست ادامه دادند.
فقط ببین اروپا الان کجاست! همین اتفاق اینجا هم در حال رخ دادن است.
از ابتدا، این یک سیاست سه‌جانبه بود که توسط کسی مانند پیتر ساترلند پیش برده می‌شد.
درست. و وقتی می‌گویید این پدرسالاری پذیرفته شد، دولت‌ها وضعیتی را پذیرفتند که برخلاف منافع خودشان،
منافع کشورشان، منافع رأی‌دهندگان و منافع مردم بود.
و نمی‌دانم که آیا اصلاً کلمهٔ «قبول» را انتخاب می‌کردم یا نه.
من می‌گویم آن‌ها مجبور به انجام آن شدند. و آن افراد در رأس به‌راحتی مجبور می‌شوند چنین تصمیماتی بگیرند.
من معتقدم که آن‌ها باج‌گیری شده‌اند. من معتقدم که سیستم اهرمی علیه آن‌ها دارد.
و آیا می‌توانید در این زمینه درباره این ناپدید شدن اخیر چیزی بگویید؟
یا بهتر است بگویم، به آخرین تلاش برای جلوگیری از هرگونه بررسی بیشتر پرونده‌های اپستین؟
آن ماجرا دیگر تمام شده است. حالا همه‌چیز تمام شده است.
واقعاً همین است. آن‌ها احتمالاً از ابتدا آنجا نبوده‌اند.
متأسفم که بار دیگر روی این موضوع نخ‌نما پافشاری می‌کنم.
کمیته سه‌جانبه از بین نرفته است. این کمیته همچنان به‌خوبی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
درست.
اما باید به خاطر بسپارید که جفری اپستین عضو کمیسیون سه‌جانبه بود.
اول و مهم‌تر از همه، او شاگرد او بود. او مشکل اوست که باید از شرش خلاص شود.
اما چه کسی چنین نفوذ گسترده‌ای دارد که بتواند در نهادهای دولتی مانند وزارت دادگستری یا وزارت کشور یا هر مرجع دیگری دخالت کند؟
چه کسی نفوذ دارد تا فشار بیاورد و از وقوع این جلوگیری کند؟
من معتقدم که در جایی از مسیر، کمیسیون سه‌جانبه بود که این فشار را وارد می‌کرد.
این عمدتاً مشکل او بود. و هیچ‌کس هرگز نمی‌تواند بفهمد چرا اپستین در وهلهٔ اول عضو کمیسیون
سه‌جانبه بود، چون او واقعاً هیچ‌چیز به آن اضافه نکرد.
آن‌ها همیشه چند غول رسانه‌ای داشتند. شرکت‌های حقوقی برجسته، سیاستمداران رده‌بالا و
مدیران عامل شرکت‌ها از سراسر جهان حضور داشتند.
می‌دونی، آدم‌های خیلی مهم.
متأسفم، اما جف اپستین هرگز چنین نفوذی نداشت.
او پول زیادی داشت. او در طول دوران حرفه‌ای‌اش پول زیادی به دست آورد، اما در اصل استاد باج‌گیری بود.
این تنها چیزی بود که او از دیدگاه کمیسیون سه‌جانبه می‌توانست ارائه دهد.
او بدون شک در این کار استاد بود. این غیرقابل انکار است.
آیا ما هرگز این اطلاعات را خواهیم دید؟ هرگز.
این اتفاق نخواهد افتاد. کمیسیون سه‌جانبه و دیگر افرادی که ممکن است در فیلم‌ها ظاهر شده باشند، اجازهٔ این کار را نخواهند داد.
باشه. پس ما از افشای این اطلاعات—که چه کسانی در فهرست بودند و غیره—لذتی نخواهیم برد.
اما می‌توانیم این را بگوییم: دوستان، اگر این شما را نسبت به دولت‌تان مشکوک نمی‌کند، اگر این شما را
مستأصل نمی‌کند، اگر این در نهایت باعث نمی‌شود که بگویید:
خب، آن‌ها طرف ما نیستند، پس چه چیز دیگری لازم است؟
حداقل باید به خودمان اجازه دهیم که الهام بگیریم و در این جهت فکر کنیم.
باشه. تو یک‌بار جلوی جمع در کلیسا صحبت کردی.
من ویدیو را دیدم. این ویدیو در حضور مخاطبان مسیحی بود. و شما از کتاب مکاشفه نقل‌قول کردید.
این نقل‌قول دقیق نیست، اما شما گفتید که دجال به‌صورت چیزی دلپذیر و جذاب ظاهر خواهد شد. و
من شروع کردم به فکر کردن درباره هوش مصنوعی.
ما در کلیسای محلّی‌مان صبحانه‌ای در روز شنبه همراه با مطالعه کتاب مقدس داریم.
و یک کارشناس کامپیوتر هست و هر هفته می‌گوید: «ببینید با هوش مصنوعی چه کارهایی می‌توانید انجام دهید، شگفت‌انگیز است.»
و او با پسرم صحبت کرد که در حال حاضر در حال تصمیم‌گیری دربارهٔ حرفه‌ای است که می‌خواهد بیاموزد، و گفت:
نه، برنامه‌نویس نشو، چون به‌زودی منسوخ خواهد شد.
به‌زودی برنامه‌نویسی توسط هوش مصنوعی انجام خواهد شد، بنابراین دیگر نیازی به دوره‌های برنامه‌نویسی گران‌قیمت
و فشرده‌ای که چندین سال به طول می‌انجامند، نخواهد بود.
و یکی از کارهایی که با توانایی او در استفاده از هوش مصنوعی انجام دادیم این بود: وارد جزئیات نمی‌شوم.
اما یک مرد بود که با اتهامات کیفری جدی مواجه بود. او با حکم طولانی زندان روبه‌رو بود.
و این کارشناس در گروه ما راهی یافت تا از هوش مصنوعی برای نوشتن نامه‌ای به دادگاه به منظور دفاع از این مرد استفاده کند.
و او همین کار را کرد. نامهٔ خیلی خوبی بود.
و سپس از هوش مصنوعی پرسیدیم که آیا می‌تواند به نمایندگی از عموم برای دادگاه نامه‌هایی بنویسد.
و هوش مصنوعی همه این نامه‌ها را با دسته‌بندی‌ها و موضوعات مختلف نوشت.
و تنها کاری که باید انجام می‌دادیم امضای آن بود. و آن مرد آزاد شد.
وای، چه کار وسوسه‌انگیز و جذابی هوش مصنوعی برای ما انجام داده است.
و کلمه‌ای که در سخنرانی‌تان برای این افراد به کار بردید کاملاً مناسب است.
چون شما از واژهٔ بی‌نقص «مجذوب کردن» استفاده کردید.
آنها گفتند، و من نقل می‌کنم: «هوش مصنوعی برای برده‌کردن تمام جهان به کار گرفته خواهد شد» – توسط دجال برای برده‌کردن تمام جهان.
و من این انتخاب واژگان را دوست دارم چون می‌توانیم از آن برای معنای مدرن اسارت استفاده کنیم.
در معنای مدرن، مسحور کردن، الهام بخشیدن، جذب کردن، افسون کردن، اما همچنین در معنای اصلی و
تحت‌اللفظی اسیر کردن، به اسارت درآوردن کسی.
همین اتفاقی است که با هوش مصنوعی می‌افتد، درست است؟
واقعاً همین‌طور است. و یک جنبهٔ دیگر هم دارد.
هوش مصنوعی جنبه‌های بسیار زیادی دارد که می‌توان آن‌ها را کاوش کرد.
و یکی از آن‌ها قطعاً ماهیتی مذهبی دارد.
این مفهوم جدید یک خدای هوش مصنوعی است. این واقعاً جالب است.
و در گذشته، برای مثال در عهد عتیق، اما همچنین امروزه، خدایانی که مردم خلق کرده بودند از تصاویر کنده‌کاری‌شده، مجسمه‌های سنگی و
بت‌ها تشکیل می‌شدند. و هیچ‌یک از این‌ها نمی‌توانستند سخن بگویند.
خدا حتی بر این خدایان عهد عتیق اندوه خورد:
تو چشم‌هایی داری که نمی‌توانند ببینند، تو گوش‌هایی داری که نمی‌توانند بشنوند، و غیره.
اما ناگهان تصویری از یک خدا در هوش مصنوعی پدید می‌آید، یک خدا-هوش مصنوعی.
این یک نظام مذهبی است که در آن هوش مصنوعی به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان خدا در نظر گرفته می‌شود.
و خودش خواهد گفت که او خداست. این شگفت‌آور است.
اگر برای لحظه‌ای به آن فکر کنید: برای اولین بار در تاریخ، این بت می‌تواند صحبت کند، بشنود، ببیند، به زبان‌های مختلف صحبت
کند و اگر بخواهد، هم‌زمان به همه زبان‌های دنیا هر چیزی را بگوید.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
و این نوع دیگری از بت است.
ما هرگز چیزی شبیه به این ندیده‌ایم. این قرار است کل جهان را متحول کند.
فکر می‌کنم در چند سال، چند سال خیلی کم، این واقعاً یک چیز خیلی بزرگ خواهد بود.
و این برای جان‌های مردم دام خواهد بود.
حالا داریم عمیق می‌شیم؛ داره معنوی می‌شه.
پاتریک، این سومین مصاحبهٔ ماست و قبلاً هم این سؤال را از شما پرسیده‌ام.
من این سؤال را در پایان هر مصاحبه از شما پرسیدم.
این بار کمی آن را تغییر می‌دهم و پس از پرسیدن سؤال، یک نقل‌قول به شما ارائه می‌دهم و سپس شما می‌توانید پاسخ دهید.
این سؤال البته از تیم مدیریت تحریریه من در آلمان و سوئیس نیز مطرح می‌شود.
شهروندان عادی از نظر عملی چه می‌توانند بکنند تا با تکنوکراسی مبارزه کنند؟
و من یک نقل‌قول پیدا کردم، نمی‌دانم از کجا آمده است. در جعبه‌ی نقل‌قول‌هایم بود و چنین می‌خواند:
ضدّ پادزهرِ سلطهٔ جهانی اقتدارگرایانه و تکنوکراتیک باید مقاومت محلی و رد هر فناوری‌ای باشد که
می‌تواند ما را به بردگی بکشد. آیا با این موافق هستید؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ احتمالاً. فکر نمی‌کنم چنین چیزی گفته باشم.
من قبلاً هم چیزی شبیه این گفتم. اقدام باید در سطح محلی انجام شود – نه در سطح ملی یا ایالتی.
تنها اقدام شما باید در جامعه خودتان باشد؛ ابتدا با همسایگان خود تماس بگیرید و سپس با مقامات محلی.
این‌ها تنها افرادی هستند که بالاتر از شما قرار دارند و می‌توانند، به نوعی، از شما در برابر این محافظت کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله.
متأسفانه، همان‌طور که قبلاً اشاره کردم، شهرهای سراسر جهان مدت‌هاست که در چنگال این جنون گرفتار
شده‌اند. این بدان معنا نیست که نتوان آن‌ها را متقاعد کرد.
هیچ‌کس نمی‌خواهد این کار را انجام دهد. اما شما می‌توانید با این افراد روبه‌رو شوید و آن‌ها را متقاعد
کنید که باید در محل زندگی شما از شما مراقبت کنند.
و وقتی آنها این کار را انجام می‌دهند... کارهای زیادی هست که می‌توانند انجام دهند، اما شهروندان باید پیش‌قدم شوند، می‌دانی.
درست است، درست است. همین امروز صبح به تکنسینم، مهندس صدایش، کمی با تأمل گفتم: «بله، این یک نقل‌قول خوب است.»
و بعد گوشی هوشمندم را بیرون آوردم و به او نشان دادم.
و من همچنین دربارهٔ فناوری دیگری که ما از آن استفاده می‌کنیم و می‌تواند علیه ما به کار رود، صحبت کردم.
من پاسخ او را دوست داشتم، چون او گفت: «هوش مصنوعی خوب است، تا زمانی که فقط برای نابودی خود از آن استفاده کنیم.»
من هم با آن موافقم.
باشه. پاتریک، مخاطبان ما چگونه می‌توانند اطلاعات بیشتری دربارهٔ شما به‌دست آورند؟ آدرس وب‌سایت شما چیست؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ technocracy.news/en. همه‌چیز را می‌توانید آنجا پیدا کنید.
آموزش مقدماتی من دربارهٔ تکنوکراسی در آنجا در دسترس است و مقالات متنوعی وجود دارد که می‌توانید به آن‌ها دسترسی پیدا کنید.
واقعاً شگفت‌آور است. من تقریباً هجده سال است که این کار را انجام می‌دهم و ثروتی از اطلاعات در زمینه تکنوکراسی جمع‌آوری کرده‌ام.
کاش افراد بیشتری می‌آمدند و «از منبع می‌نوشیدند».
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بسیار خب.
فکر می‌کنم این کنفرانس به ما دلیلی برای خوش‌بینی در این زمینه می‌دهد.
امیدوارم.
از حضور شما بسیار سپاسگزارم. و تشویق گرم برای پاتریک وود از Technocracy.News. خیلی ممنون!
متشکرم!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ متشکرم، متشکرم! دن فوق‌العاده، پاتریک وود فوق‌العاده!
می‌توانیم ببینیم که در این موضوع هنوز بی‌سواد هستیم.
شما بنیادهای لازم برای همگام ماندن با هوش مصنوعی را پی‌ریزی کرده‌اید.
از شما برای ارائه این بینش شگفت‌انگیز سپاسگزارم.
برای شما بهترین‌ها را آرزو می‌کنیم! خداحافظ. خداحافظ.