Հիմա մենք անցնում ենք մի պայթյունավտանգ հարցազրույցի, որտեղ մեր Kla.TV-ի գլխավոր թղթակիցն ու հաղորդավար Դենը ԱՄՆ-ում խորքային
մանկավաճար Փատրիկ Վուդին մի շարք էքզիստենցիալ հարցեր է ուղղում։
Եվ կրկին պետք է տեսանելի դարձնել արհեստական բանականության, կամ կարճ՝ AI-ի, և մեր
առօրյա կյանքի միջև առկա չափազանց վտանգավոր կապը։
Քննարկվելու են նաև Ռոբերտ Ֆ. Քենեդիի, Դոնալդ Թրամփի և Իլոն Մասկի տարօրինակ մեթոդներն ու խիստ խնայողական ծրագրերը,
ինչպես նաև համաշխարհային միգրացիոն ճգնաժամը, որը ակնհայտորեն օգտագործվում է հսկողությունը առաջ մղելու համար։
Հետևյալ հարցազրույցը նորից է անդրադառնում համեմատաբար նոր «տեխնոկրատիա» տերմինին՝ հարցնելով, թե ովքեր
են դրա ետևում և ինչպես է հնարավոր, որ այն հանկարծակիորեն տարածվում է ամբողջ աշխարհում։
Դենը փորձում է իր հարցերով պարզել, թե անհատները դրա վերաբերյալ ինչ կարող են անել։
Բայց նախ, եկեք մեկ անգամ ևս նայենք Փատրիկ Վուդի կարիերային, որի համար ուզում ենք ջերմորեն
շնորհակալություն հայտնել, որ նա այստեղ է մեզ հետ։
Փատրիկ Վուդը, 1947 թվականին Միացյալ Նահանգներում ծնված, որակավորված տնտեսագետ, ֆինանսական վերլուծաբան և գրող է։
Նա «Technocracy on the Rise: The Trojan Horse of Global Transformation» գրքի հեղինակն է և 1970-ականների
վերջին հրատարակված «The Trilateralists Who Control Washington» 1-ին և 2-րդ հատորների համահեղինակն է։
Վուդը առաջատար փորձագետ է էլիտար Երեքկողմանի հանձնաժողովի, նրա քաղաքականությունների և նրա հաջողությունների վերաբերյալ՝
ինքնահռչակված Նոր միջազգային տնտեսական կարգուկանոն ստեղծելու գործում, որը կազմում է կայուն
զարգացման միջուկը համաշխարհային մակարդակում։
Նա նաև կայուն զարգացման, կանաչ տնտեսության, Ագենդա 21-ի, Ագենդա 2030-ի և պատմական
տեխնոկրատիայի առաջատար և քննադատական փորձագետ է։
Փատրիկ Վուդը Միացյալ Նահանգներում ռադիոհաղորդումների հաճախակի բանախոսն ու հյուրն է։
Նրա ընթացիկ հետազոտությունը կենտրոնացած է տեխնոկրատիայի, տրանսհյումանիզմի և գիտապաշտության վրա և
ուսումնասիրում է, թե ինչպես են դրանք փոխում համաշխարհային տնտեսությունը, քաղաքականությունն ու կրոնը։
Նրա այսօրվա թեման է՝ «արհեստական գերհմտության ուղղությամբ մրցավազքը»։
Փատրիկ, շնորհակալ եմ, որ այսօր մեզ հետ միացաք։ Դա իսկապես մեծ պատիվ է։
AZK-ի (Անցանց Սենսորության Հակաժողովի) տեխնոլոգիան պատրաստ է՞ – Այո, պարոն։ Լավ։ Ուրեմն սկսենք։
Փատրիկ, ես ուրախ եմ, որ դու այստեղ ես և որ մենք կարող ենք սա կիսել միջազգային լսարանի հետ։
Այնուամենայնիվ, ես կսկսեմ բավական լուրջ մեկնաբանությամբ։
Հարցը հետևյալն է՝ ։ Արդյո՞ք մենք բախվում ենք ամբողջական թվային ստրկացմանը։
Այս պահին այդպես է թվում։
Ես կարող եմ խոսել միայն Ամերիկայի մասին, ոչ մի այլ երկրի մասին։ Լավ, գուցե նաև Չինաստանի մասին։
Եվ Եվրոպան նույնպես այս հարցում իր սեփական խնդիրներն ունի։
Բայց Ամերիկայում մենք թվային ստրկացման շեմին ենք։
Հետաքրքիր է, որ մեր Առողջապահության քարտուղարը՝ Ռոբերտ Ֆ. Քենեդի կրտսերը, վերջերս ազգային հեռուստատեսությամբ հայտարարել է, որ
ցանկանում է, որ Ամերիկայում յուրաքանչյուր մարդ չորս տարվա ընթացքում ունենա կրելի առողջապահական սարք, որը
հավաքում է ձեր բոլոր տվյալները, ուղարկում է դրանք ձեր iPhone-ին կամ որևէ այլ սարքի, ապա ամպային համակարգին։
Սրանք շատ անհանգստացնող բաներ են, գիտես։
Տեսնում ենք, որ նման բաներ այս պահին ամենուր տեղի են ունենում։
Այսպիսով, այո, մենք իսկապես թվային ստրկության եզրին ենք։
Այո։ Գիտեք, այս հարցազրույցի համար ես ձեր կայքից մեջբերում արեցի՝ Ռոբերտ Ֆ. Քենեդիի ասածը։
Ես մեջբերում եմ. «Մենք հավատում ենք, որ պորտատիվ սարքերը «Ամերիկան կրկին առողջ դարձնելու» օրակարգի բանալին են» – մեջբերման ավարտ։
Ես 2019 թվականի դեկտեմբերին Kla.TV-ի համար Ռոբերտ Ֆ. Քենեդիի հետ անցկացրի իմ առաջին հարցազրույցը։
Առաջին հերթին, այս մարդը ինձ տպավորություն թողեց որպես պոպուլիստական բուլդոգ, որը պայքարում է իշխանական վերնախավի
դեմ, պատրաստ է տապալել դեղագործական արդյունաբերությունը և աշխատել մեր օգտին։ Նրանք երբ ձերբակալեցին նրան?
Դժվար է ասել։ Երբ մարդիկ գնում են Վաշինգտոն, Դ.Ս., ես սիրում եմ ասել, որ կարծես նրանց միտքը մառախուղվում է։
Եվ նրանք փոխում են իրենց վարքագիծը և իրենց տեսակետները։ Սա չի կատարվում հանկարծակի։
Բայց դուք կարող եք դա նկատել գրեթե յուրաքանչյուր քաղաքական գործչի մոտ, որին վերջին 50
տարիների ընթացքում ուղարկել ենք Վաշինգտոն, Դ.Ս.
Լավ մարդիկ գնում են Վաշինգտոն։ Եվ վերադառնում են ոչ այնքան լավ մարդիկ։
Երբ խոսում ես վարքի մասին... ես մտածում եմ որոշ կերպարների մասին, որոնք մենք համարում ենք «խորը պետության» մաս։
Օրինակ վերցրեք Իլոն Մասկին, կամ Կլաուս Շվաբին, կամ նույնիսկ Դոնալդ Թրամփին։
Թվում է, որ այս մարդիկ վայելում են այն, ինչ անում են։
Նրանք դեր են խաղում, կամ նրանք դրա մեջ մեծ մասն ունեն։
Բայց Թրամփը, կարծես, իսկապես դա շատ է սիրում։
Բայց երբ նայում ես Ռոբերտ Ֆ. Քենեդի կրտսերին… չգիտեմ, քանի լուսանկար եմ տեսել նրան՝ ժպտացող
Թրամփի կամ որևէ մեկի կողքին։ Եվ նա կարծես տառապում է։
Այո։ Այո, ես էլ դա տեսա։
Այո։ Այսպիսով, դուք տեխնոկրատիայի փորձագետն եք և այս թեմայով գրել եք մի քանի գրքեր։
Այո, իսկապես։
Մենք դրա մասին արդեն խոսել ենք, բայց այստեղ աշխարհի բոլոր ծայրերից շատ նոր դիտողներ ունենք։
Մեր ֆրանսիական լսարանը աճում է։ Մեր ռուսական լսարանը աճում է։
Միգուցե դուք ծանոթ չեք այդ բառին։
Գիտեմ, որ դժվար է դա մի քանի բառով ամփոփել։
Բայց կարո՞ղ եք նորեկներին կարճ ակնարկ տալ։
Ի՞նչ է տեխնոկրատիան։ Ի՞նչ նպատակներ ունի այն։ Եվ ինչո՞ւ է այն այդքան կարևոր իմանալ։
Այո, հիմա դա գրեթե 100 տարեկան է։
Այն սկզբնականում հորինվել է Նյու Յորք քաղաքի Կոլումբիայի համալսարանում, եթե կարելի է այդպես ասել։
Այն ժամանակ դա առաջադեմ մտքի կենտրոն էր։ Այն մինչ օրս էլ նույնն է։
Բայց այս համալսարանի ինժեներներն ու գիտնականները որոշեցին ստեղծել ամբողջովին նոր տնտեսական
համակարգ։ Եվ նրանք ամբողջովին նվիրվել են դրան։
Նրանք այն անվանեցին ռեսուրսների վրա հիմնված տնտեսական համակարգ։
Սա պետք է կարգավորվի էներգիայի, էներգիայի բաշխման և սպառման միջոցով։
Եվ տարիների ընթացքում մենք այն տեսել ենք այլ անվամբ, հավանաբար «Աջենդա 21»-ի ներքո։
Եռակողմանի հանձնաժողովը այն անվանել է «Նոր տնտեսական կարգ», «Աշխարհի տնտեսական կարգ», «Աջենդա 2030» և այլն։
Մենք Ամերիկայում ունենք «խելացի» աճ։
Սրանք նույն բառերն են, նույն հասկացողությունը տեխնոկրատիայի, պատմական տեխնոկրատիայի համար։
Եվ մենք տեսնում ենք, որ տնտեսական ռեսուրսները գտնվում են կենտրոնում։ Էներգիան նույնպես միշտ կենտրոնում է։
Դա անհանգստանալու բան չէ։ Անհանգստացնող կողմը այն սահմանումն է, որը նրանք կիրառեցին, երբ այն ներկայացրին 1932 թվականին…
Ամեն ինչ վերաբերում էր «սոցիալական ինժեներական գիտությանը» («կիրառական սոցիալական գիտություն»,
բառացիորեն՝ սոցիալական ինժեներական գիտություն) ։
Դա նրա առաջին հայտարարությունն էր՝ «սոցիալական ինժեներության գիտություն»։
Դա ինչ կարող է նշանակել? Դա ակնհայտորեն այսօր նշանակություն ունի: Քանի որ մենք դա ամենուր տեսնում ենք:
Օրինակ, մարդիկ այժմ արհեստական բանականության կողմից մանիպուլացվում են։
Եվ, օրինակ, քաղաքական համակարգերի դեպքում, որոնք փորձում են ազդել մարդկանց վարքագծի վրա («nudging» անգլերեն նշանակում է «թեթևակի
խթանում»՝ մարդկանց խրախուսելով կայացնել ավելի լավ որոշումներ)։
Հիշու՞մ ես, որ Անգլիայում կար «Նուջ միավոր»։
Այս հաստատությունը փորձեց համոզել մարդկանց փոխել իրենց կարծիքը ինչ-որ բանի վերաբերյալ։
Դա «սոցիալական ինժեներության» գիտությունն է։ Այն այսօր լայնորեն տարածված է ամենուր։
Եվ հենց դա է, որ իսկապես խառնում է ձեր մտածողությունը։
Այո։ Երբ խոսում ենք նուջինգի և սոցիալական ինժեներության մասին, գուցե ոչ զարմանալի է, որ մեր ամենահայտնի
լրագրության դպրոցը նույնպես գտնվում է Կոլումբիայում։
Այո։ Դա ճիշտ է։
Ի՞նչ կապ ուներ Զբիգնև Բրեժինսկին և նրա Երեքակողմանի հանձնաժողովը այս տեխնոկրատական
դարաշրջանի ձևավորման հետ, որում մենք այսօր ապրում ենք?
Ի՞նչ էին նրանց նպատակները։ Եվ ի՞նչ է, ըստ էության, նրանց վերջնական նպատակը։
Առաջին նպատակը աշխարհի ռեսուրսները իրենց սեփական շահի համար կառավարելն էր, հիմնականում մեզնից հեռու։
Ազգ-պետությունից հեռու, անհատ մարդկանցից հեռու։
Եվ դուք պետք է հասկանաք, որ երբ Բրեժինսկին գրել է իր գիրքը՝ «Երկու դարերի միջև» («Ամերիկայի դերը տեխնետրոնիկ
դարաշրջանում») (1970), դա տեխնոկրատիայի փոխարինող բառն էր։
Բայց պետք է հիշել, որ Բրեժինսկին, երբ գրել է այս գիրքը, Կոլումբիայի համալսարանի պրոֆեսոր էր։
Նա... Չգիտեմ՝ արդյոք այդ պահին նա ուներ մշտական պաշտոն, բայց նա քաղաքական գիտությունների
խոստումնալից պրոֆեսոր էր և գրում էր տեխնոկրատիայի մասին։
Այսպիսով, ակնհայտ էր, որ 1930-ականների տեխնոկրատիայի և այն, ինչ Բրեժինսկին լսեց
Կոլումբիայի համալսարանի դահլիճներում, միջև կապ կար։
Երբ Ռոքֆելլերը լսեց այս գաղափարի մասին, նա հասկացավ, որ դա թույլ կտա նրան տիրանալ ամբողջ աշխարհի ռեսուրսներին։
Եվ նրա խնդիրը այդ ժամանակ, որպես Չեյս Մանհեթեն Բանկի նախագահ, այն էր, որ գումարը ի վերջո կսպառվեր։
Եվ եթե դրամական համակարգը փլուզվի, ի՞նչ կմնա որպես վերջին հույս։
Ինչպե՞ս կարող եք ապահովել ձեր ակտիվները? – Դե, դուք պետք է վերահսկողություն ունենաք ձեր ռեսուրսների նկատմամբ։
Եթե դուք ունեք ռեսուրսներ, այդ պահին չի կարևոր, թե ինչ դրամական համակարգ ունեք, քանի որ բոլորը
ցանկանում են ապրելու համար ռեսուրսներ ունենալ։
Այս պահին դուք կարող եք յուրաքանչյուրից ստանալ ցանկացած օգուտ։
Դա, կարելի է ասել, ռեսուրսներ կուտակելու խաղ էր։
Տարիների ընթացքում մենք սա տեսել ենք ամբողջ աշխարհում, անշուշտ ոչ միայն Ամերիկայում։
Կատարվել են արտառոց ջանքեր՝ ազգային պետություններից աշխարհի ռեսուրսները խլելու և դրանք, ասենք, մի գլոբալ վստահության ֆոնդ
փոխանցելու համար, որին հասանելի են միայն այս հսկայական կորպորացիաները՝ մեր սպառման համար
ապրանքներ և ծառայություններ արտադրելու նպատակով։
Եվ մենք չպետք է մոռանանք այն հայտնի հայտարարությունը, որը մի քանի տարի առաջ արեց Կլաուս Շվաբը, երբ նա
դեռևս Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի նախագահն էր:
2030 թվականին դու ոչինչ չես ունենա, սակայն երջանիկ կլինես։
Շատ մարդիկ նախկինում հանդիպել են այս ասացվածքին։
Բայց ի՞նչ նկատի ուներ նա, երբ ասաց՝ «Դու ոչինչ չես ունենա»։
Դա ընդհանուր գաղափարի մի մասն էր։ Նրանք չեն ուզում, որ դու որևէ բան ունենաս։
Նրանք երբեք չէին ուզում, որ դու որևէ բան ունենաս։
Դեռևս 1932 թվականին, երբ առաջին անգամ ի հայտ եկավ տեխնոկրատիան, և կրկին՝ «Աջենդա 21»-ի շրջանակներում,
սեփականության իրավունքները կախված էին հավասարակշռության վրա։
Եվ հիմա մենք ամբողջ շրջանաձև ենք անցել։ Կլաուս Շվաբի նման մարդիկ մեզ զգուշացնում են, որ մի օր մենք այլևս ոչինչ չենք ունենա։
Բայց նա ասում է, որ մենք երջանիկ կլինենք։ Մի անհանգստացիր, եղիր երջանիկ։
Դուք խոսում եք համաշխարհային համատեղ վստահության ֆոնդի մասին։
Ես կցանկանայի իմանալ՝ արդյոք կան որևէ երկրներ, վարչապետներ, կառավարություններ կամ
նախագահներ, որոնք իսկապես լքել են այս համակարգը։
Ես նկատի ունեմ, որ լրատվամիջոցներում Ռուսաստանը, Չինաստանը և Իրանը ներկայացվում են որպես չարի առանցք, մեր իրական թշնամիներ։
Բայց եթե միայն այս երեք երկրների ռեսուրսներին նայեք, դրանցով գրեթե կարող եք ղեկավարել համաշխարհային տնտեսությունը։
Բայց եթե նրանք իսկապես դուրս էին մնացել, ապա կարելի էր եզրակացնել, որ նրանք չեն կարող պնդել իրենց կամքը,
քանի որ նրանք, Արևելյան և Կենտրոնական Ասիայում, կպայքարեն մեր դեմ։ Բայց արդյո՞ք նրանք նույնպես միացել են։
Պատասխանը այո է, որովհետև երբ 1992 թվականին մշակվեց «Աջենդա 21»-ը, աշխարհի գրեթե բոլոր երկրները միացան դրան։
Չգիտես ինչու, նրանք բոլորը ուզում էին դրանից մի կտոր։
Ես վստահ եմ, որ նրանց մեծ մասը այդ պահին չէր գիտակցում, թե ինչի կհանգեցնի դա նրանց համար։
Բայց այնուամենայնիվ նրանք համաձայնեցին դրան և թույլ տվեցին այդ ժամանակ վերանորոգումը տեղի ունենալ։
Կազմակերպություններ, ինչպիսիք են ոչ կառավարական կազմակերպությունների մեծ մասը , ուղղակիորեն այցելեցին
երկրներ և քաղաքներ՝ դրանք կայուն քաղաքների վերածելու համար։
Նրանք ներկայացրել են «խելացի» աճի և իրերի ինտերնետի ուղեցույցներ։
Կառավարական ոչ առևտրային կազմակերպությունների (ԿՈԱԿ) համակարգը, Միացյալ Ազգերի էկոհամակարգը, որը ընդգրկում է ամբողջ աշխարհը,
ուղղակիորեն տարածվում է քաղաքներում և համայնքներում՝ երկրի ներսում և ամբողջ աշխարհում,
Աջենդա 21 քաղաքականությունները իրականացնելու համար։
Այնուհետև դա տարածվեց մինչև ազգային մակարդակ։ Նրանք դրա մեջ խճճվեցին։
Եվ այստեղ ինչ-որ մեկը պնդեց, որ, օրինակ, նախագահ Թրամփը կարող է մեզ դուրս բերել Առողջապահության համաշխարհային
կազմակերպությունից կամ նույնիսկ ամբողջությամբ Միացյալ Ազգերից։
Դա լավ է և հիանալի, բայց այս ամբողջ քաղաքականությունը ամրացած և արմատացած է ամբողջ Ամերիկայում։
Եվ յուրաքանչյուր քաղաքում, անգամ այն քաղաքում, որտեղ մենք հիմա ենք, կա կլիմայական
գործողությունների պլան, որը հիմնված է ՄԱԿ-ի դոգմայի վրա։
Այսպիսով աշխարհը վերևից մինչև ներքև լիքն էր այս նյութով։
Եվ նրանք դա արեցին առանց հարցնելու։ Նրանք դա արեցին որպես կամավորական ծրագիր։
Դա նույնպես ամբողջովին զարմանալի է։ Նրանք ասացին՝ լավ, դու պարտավոր չես դա անել,
բայց եթե անես, կգոհանաս, կամ ինչ-որ նման բան։
Եվ մարդիկ ասում են՝ «Օ, դա լավ է հնչում։ Եկեք պարզապես դա անենք»։
Այո, ես չեմ կարծում, որ այս ծրագրերը մարդկանցից են եկել։ Ես կարծում եմ, որ դրանք եկել են այլուրից։
Այո, անշուշտ։ Անշուշտ։
Այստեղ անշուշտ կային որոշ խթաններ, և ճնշում գործադրվեց։
Իհարկե։ Երբ քաղաքը տեսնում է երկու խորհրդատու՝ նեղ գծավոր կոստյումներով, խորհրդատվական կազմակերպությունից՝ օրինակ՝
կայուն զարգացման կազմակերպությունից կամ որևէ այլ, գիտեք, որ պետք է պարզապես փակեք դուռը։ Նրանց անգամ դռնից ներս չթողնեք։
Բայց եթե նրանք կանգնեն ձեր դռան մոտ և դուք թույլ տաք նրանց խոսել, նրանք ձեզ կներկայացնեն 50 պատճառ, թե ինչու պետք է
օգտվեք նրանց խորհրդատվական ծառայություններից՝ ձեր համայնքում Ագենդա 21-ը և կայուն զարգացումը իրականացնելու համար։
Եվ նրանցից ոմանք իսկապես չարամիտ են։ Բայց հենց այսպես են նրանք խեղաթյուրել մեր երկրի
սոցիալական հյուսվածքը և, հավանաբար, ամբողջ աշխարհում էլ։
Այո։ Մենք պետք է շատ կասկածանքով վերաբերվենք օտարներին։
Երբ մենք ստեղծում ենք մեզ օգուտ բերող ոչ առևտրային կազմակերպություն կամ շարժում, զանգերը
պետք է հնչեն, երբ միայն մի արտաքին անձ միանա։
Ճիշտ է։
Գիտե՞ս, ինչ եմ հիմա մտածում։ Կարծում եմ, դա նման է Հռոմեական կայսրությանը, որտեղ տեղական քաղաքականությունը,
օրինակ՝ Բրիտանիայում, իրականացվում էր մի քանի հռոմեացիների կողմից, քանի որ նրանք կատարում էին հրամանները։
Նրանք տեղացիների հետ որևէ կապ չունեին։
Եվ ես մտածում եմ երկրի քաղաքական ուժերի մասին։
Ինչու՞ Սիեթլի ոստիկանությունը, օրինակ, պետք է Ֆիլադելֆիայից մարդկանց բերի, հետո
Չիկագոյից, հետո Նյու Յորքից, հետո Լոս Անջելեսից։
Նրանք չեն ուզում տեղական ինքնակառավարում, ոչ իսկական տեղական ինքնակառավարում։
Այո, դուք լիովին ճիշտ եք։ Մենք սա տեսնում ենք ամբողջ երկրում; կարելի է ասել, որ դա մի
օրինաչափություն է, գուցե ամբողջ աշխարհում։
Օգտագործեք արտաքին ռեսուրսներ, որպեսզի կարողանաք այս տեղում թելադրել այն, ինչ ուզում եք։
Օգտագործեք այլ ռեսուրսներ, որպեսզի նրանք չհասկանան, որ ինչ-որ մեկը խառնվում է նրանց գործերին։
Իսկ ինչպե՞ս երկիրում երկրները և տեղական համայնքները համաձայնեցին հանձնել իրենց ռեսուրսները միջազգային կոնգլոմերատին?
Ահա Ճապոնիայից մի օրինակ։ Քաղաքը, որտեղ ես ապրում եմ 20 տարի, իր ջրային իրավունքները փոխանցել է ֆրանսիական ընկերությանը։
Դա ընդհանրապես իմաստ չունի։ Բայց դա ամբողջ պլանի մի մասն է, չէ՞։
Այո, ճիշտն է։ Դա է։
Ես կասեի, որ երբեմն, ինչպես ձեր օրինակում, երկրի բնակիչները, հավանաբար, ոչ մի պատկերացում չունեն, թե ինչ է տեղի ունեցել։
Այո, ճիշտ է։
Մի օր նրանք արթնանում են և զարմանում՝ ո՞վ է այժմ իրենց ջրի համար ավելի շատ գումար գանձում,
կամ ինչո՞ւ այն այլևս նույնը չէ, ինչ նախկինում։
Եվ հետո նրանք հասկանում են, որ ինչ-որ մեկը նրանց խաբել է։
Հիշու՞մ ես, երբ նոր, մեծ շինարարական նախագիծ էր պլանավորվում, ուժի մեջ մտավ հողօգտագործման այս օրենքը, և եթե անտառում քայլելիս
նախագիծ էր պլանավորվում, ստիպված էիր մեծ ցուցանակ կանգնեցնել։
Ով ցանկանում էր այնտեղ ինչ-որ բան կառուցել, պետք էր կախել մեծ ցուցանակ և հանրությանը տեղեկացնել, որ դրա շուրջ կանցկացվի
հանրային քննարկում և որ ավելի լավ է հիմա ինչ-որ բան ասել։
Բայց նման բաներ, ինչպես այս ջրի օրինակը... Ոչ, նրանք չեն ուզում որևէ մեկին հայտնել, մինչև շատ ուշ լինի։
Հենց այդպես։ Հետաքրքիր է, որ որոշ բաներ Միացյալ Ազգերի կողմից փոխանցվել են տեղական
համայնքներին՝ կայունության փաթեթի շրջանակներում։
Դրանցից մեկը միջազգային շինարարական կանոնակարգերն էին։ Դրանք տեղական կանոնակարգեր չէին։
Դրանք հիմնված էին միջազգային չափանիշների վրա և համայնքի մարդկանց համար ամբողջովին զզվելի էին։
Այնուամենայնիվ, դրանք պարզապես ընդունվեցին։
Դու ասացիր՝ «Վերջ քննարկմանը, դու կունենաս այս ստանդարտը»։
Դուք պետք է կառուցեք ձեր տները և շենքերը այս չափանիշներին համապատասխան։
Դա բոլորին խելագարեցրեց, քանի որ անցնելու որևէ ճանապարհ չկար։
Ենթադրենք, որ դու ունես մի փոքրիկ իր, որը քեզ թույլատրված չէ ունենալ, պետք է դա կարգավորես, նախքան տեղափոխվելը։
Առաջին հերթին մարդկանց աննշան բաների համար հալածում էին, և դա նրանց խելագարեցրեց։
Սա օրինակ է, թե ինչպես արտաքին ուժերը ազդել են Ամերիկայում և ամբողջ աշխարհում այս բոլոր համայնքների
վրա՝ որդեգրելու այս նոր շինարարական ստանդարտները։
Այո։ Եթե կարողանայիք այս արտաքին ազդեցությունը ամփոփել կամ ներկայացնել որպես խորհրդանիշ, ես կասեի, որ դա այս շրջանաձև
գունավոր կամարն է, որը ներկայացնում է կայունության 23 նպատակները։
Ես տեսել եմ բիզնեսմենների, կառավարության աշխատակիցների, դպրոցների, դպրոցային շրջանների և վարչակազմերի
աշխատակիցների, որոնք կրում էին նման ծիածանագույն պիներ։
Ճապոնիա վերադառնալիս շինհրապարակներում, անգամ մասնավորներում, հաճախ կարելի է տեսնել այս «ռեյնբո» կոչվող
կառուցվածքը, որի տակ թվարկված են բոլոր նպատակները։
Եվ ես կարծում եմ, որ դրանք, ինչպես դուք ասում եք, հավանաբար ենթակա են որոշ սահմանափակումների…
Աստված իմ, անշուշտ։
Այո, դու պետք է կարդաս յուրաքանչյուր նախադասությունը, որպեսզի պարզես, թե ինչի մասին է։
Առաջին նախադասությունը ճիշտ սահմանում չի տալիս, բայց եթե շարունակեք կարդալ տեքստը,
կգտնեք մանր տառերով գրվածը և մտածեք՝ «Սուրբ կով»։
Այս պահին դա ուղղակի անչափ ճնշող է։
Լավ, գիտեք, նրանց օրակարգը ինչ-որ կերպ այնտեղ է, բայց պետք է ուշադիր կարդաք տեքստը, որպեսզի այն ճանաչեք։
Այո. Ձեր կայքում դուք համեմատում եք Թրամփի «Մեծ գեղեցիկ օրինագիծը» («Մեկ մեծ գեղեցիկ օրինագծի մասին օրենքը», Թրամփի
օրենքը՝ ռազմական ծախսերը մեծացնելու և նոր արհեստական բանականության տեխնոլոգիաները ընդլայնելու համար, որը
ուժի մեջ մտավ 2025 թ. հուլիսի 4-ին) 9/11-ից հետո ընդունված «Պատրիոտ օրինագծի» հետ։ Ինչպե՞ս են դրանք համեմատվում։
Լավ, այս նոր օրինագծով հետախուզական համակարգերի համար հատկացվել են միլիարդավոր դոլարներ։
Եվ Ամերիկայում սա այնքան էլ չի քննարկվում, թեև պետք է քննարկվի։
Նոր ծրագրեր են ներդրվում մեր կառավարության բոլոր տեղեկատվությունը AI տվյալների բազաներում վերլուծելու և համախմբելու համար։
Պալանտիրի կողմից հավաքագրվել և վերլուծվել է։
...հավաքված արհեստական բանականության կողմից։ Եվ այդ ժամանակ Պալանտիրը արդեն կլինի այս ոլորտի գլխավոր խաղացողներից մեկը։
DOGE-ում Իլոն Մասկի ղեկավարությամբ նպատակը ընդհանրապես գումար խնայելը չէր, այլ առաջին հերթին
գործակալությունների տվյալների հոսքերը AI-ի մեջ ներմուծելը։
Այո։
Ինչպես հիմա պարզվում է, նրանք հաջողության հասան։
Բոլոր խոշոր գործակալություններն ունեն տվյալների հոսք, որը սնուցում է արհեստական բանականությունը, սակայն այժմ
Palantir-ը ստեղծում է ընդգրկուն համակարգ՝ դրանք բոլորը միավորելու մեկ մեծ, գեղեցիկ հսկողական համակարգում։
Այո։ Իսկ հիմա՞…
Սա կգերազանցի «Պատրիոթ» օրենքը և կդարձնի այն ժամանակավոր առաջընթացի նման։
Այո։ Եվ քանի որ խոսքը խնայողության մասին է՝
Ես ունեմ պահպանողական ընկերներ, Թրամփի աջակիցներ, որոնք վերջին նորություններից՝ ծրագրերի կրճատումների կամ չեղարկումների
մասին, հետո մոտենում են ինձ ու ասում՝ «Դա հիանալի չէ՞»:
Բայց նրանք չեն հետաքրքրվում չափազանց թանկ իրերով։
Ես չեմ հավատում, որ նրանք ընդհանրապես կկրճատեն ռազմական բյուջեն։
Եվ ես չեմ կարծում, որ նրանք իսկապես զբաղվում են այդ պնդումներով։
Ոչ։ Իմ ասածս այն է, որ սոցիալական ապահովությունը, առողջապահական ապահովագրությունը (Medicare), առողջապահական ծրագիրը (Medicaid)
և այն ռումբերը, որոնք մենք կառուցում ենք, կշարունակեն կառուցվել։
Այո, ես սկզբից ասացի, երբ առաջարկվեց DOGE-ը, որ դա ընդհանրապես գումար խնայելու մասին չէր։
Դա երբեք գումար խնայելու մասին չի լինի։
Խնդիրը կառավարական գործակալությունները քանդելու կամ վերացնելու մեջ չէ, այլ արհեստական բանականությունն
օգտագործելու մեր կառավարությունը վերահսկելու համար։
Կետ։ Եվ հենց դա էլ տեղի ունեցավ։
Այո։
Եվ դա դեռևս այդպես է։
Այո։ Այո։ Այո։ Վերադառնալով այս կեղծ խնայողությունների թեմային՝ վերջերս ԱՄՆ-ում հանրային ռադիո (NPR՝ Ազգային
հանրային ռադիո, ամերիկյան ռադիոկայան) էի լսում, և նրանք մեջբերեցին Մարկո Ռուբիոյին (ԱՄՆ պետքարտուղար)։
Եվ Ռուբիոն նյարդայնացած էր նրանցից, ովքեր քննադատում էին կառավարությանը՝ այս բոլոր ծրագրերը կրճատելու համար, և այդ
ծրագրերից մեկը ինչ-որ առնչություն ուներ միջազգային… ես չգիտեմ։
Մենք ամբողջ աշխարհում ունենք գործակալություններ, որոնք հավաքում են տեղեկություններ և պարզում՝ արդյոք
այստեղ ու այնտեղ կան որոշ վտանգներ, և դրանք կրճատվել են։
Եվ Ռուբիոն եկավ ու ասաց, որ դա պարզապես ճարպի ու թափոնների կրճատման և դրանցից ազատվելու հարց է։
Եվ միևնույն ժամանակ ԱՄՆ Միգրացիայի և մաքսային վերահսկողության (ICE) բյուջեն (ICE-ը՝ Միացյալ Նահանգների Ներքին Անվտանգության
Նախարարության ամենամեծ ոստիկանական և մաքսային գործակալությունն է) ավելացվում է 15 միլիարդից մինչև 150 կամ
170 միլիարդ՞ Ի՞նչ տեսակի կրճատում է սա պետք է լինի?
Դա ճիշտ է։ Չկան ընդհանրապես կրճատումներ։
Այո, վերջին 50 տարիների ընթացքում քանի՞ անգամ ենք մենք դա լսել։
1970 թվականից ի վեր նշանակված կամ ընտրված յուրաքանչյուր նախագահ նույնն է ասել։
Մենք կհեռացնենք բոլոր անպետք ծախսերը, կառավարությունը կդարձնենք ավելի արդյունավետ, և ցանկացած միջոցով
գումար կխնայենք, սակայն դրանք բոլորը ձախողվել են։
Ինձ համար դա ցույց է տալիս, որ նրանք երբեք դրա մտադրություն չեն ունեցել։
Ճիշտ է։
Բայց հանրությանը դա վաճառելը հեշտ էր, որ դա պատճառ էր նրանց համար քվեարկելու, հաջորդ եռյակի համար ձգտելու, հասկանո՞ւմ եք։
Ուրեմն ոչ ոք չի հաջողվել, և հիմա էլ չեն հաջողի, որովհետև սկզբից նպատակը երբեք դա չէր։
Մեր միտքը միշտ եղել է արհեստական բանականությունը ինտեգրել մեր կառավարության աշխատանքում։
Սա հսկայական բան է, որը չպետք է թերագնահատվի։
Քանի՞, քանի՞ այս հսկայական տվյալների կենտրոններ, այս էներգախմող, չափազանց մեծ AI
տվյալների կենտրոններ են կառուցվել ամբողջ երկրում?
Մեզ մոտ՝ Արիզոնայի Մեսայում, կան մի քանի նմաններ, որտեղ կարելի է տեսնել Facebook-ը, Google-ը և
Amazon-ը իրենց հսկայական տվյալների կենտրոններով։
Լավ, դրանք ամբողջ երկրում տեղադրվում են։
Տեխասում կա մեծ հաստատություն։ Մեմֆիսում կա մեծ հաստատություն։
Վաշինգտոն, Դ.Ս., Արլինգթոնի շրջանում կա մեծ թվով տվյալների կենտրոններ։ Այս
տվյալների կենտրոնները ինչի՞ համար են օգտագործվում։
Նրանք այնտեղ չեն միայն այն համար, որ դու ունենաս քո սիրելի չաթբոթը, որը պատասխանում է քո
բոլոր հարցերին։ Դա ընդհանրապես այդ մասին չէ։
Գործը սկզբում տվյալներ հավաքելն է, մասնավորապես կառավարական կայքերից և բոլոր հանրային
մարմիններից ստացվող հսկայական ծավալով տվյալները։
Դու անգամ պատկերացնել չես կարող, և դրան գումարվում են Ուոլ Սթրիթի և այլն բոլոր ֆինանսական տվյալները։
Այս բոլոր տվյալները ներծծվում են արհեստական բանականության մեջ։
Եվ այս բոլոր տվյալների կենտրոնների, ինչպես նաև OpenAI-ի, Grok-ի և այլն, և X.AI-ի ծրագրային ապահովման մշակման նպատակը…
Այս ծրագրերը գործում են և արդեն ակտիվորեն ներգրավված են մեր կառավարությունից և ընդհանրապես
հասարակությունից տվյալներ հավաքելու գործում։
Այո։ Երբ խոսում ես տվյալների կենտրոնների մասին, դա ինձ հիշեցնում է բանտերը։
Մի բան այդպիսի։
Քանի որ ես նշեցի ԱՄՆ ներգաղթի ծառայության բյուջեի այս աճը՝ 15 միլիարդից մինչև 150 կամ 170 միլիարդ։
Ես լսեցի, թե մարդիկ խոսում էին, թե ինչի համար կօգտագործվեն գումարները։ Իհարկե,
կօգտագործվեն արհեստական բանականության տվյալներ։
Եվ հետո, իմ կարծիքով, նրանք դա կօգտագործեն 170 000 ICE-ի աշխատակիցների համար, որոնք ամբողջ երկիրը կզննեն։
Դուք դրանք կտեսնեք սուպերմարկետներում, դպրոցներում, պուրակներում, խաղահրապարակներում և պետական
շենքերում։ Այդպես է ասվում ռադիոհաղորդման մեջ։
Եվ պատկերացրեք, հենց լրագրողն ինքը հանրային ռադիոյում ասաց, որ նրանք ստեղծում են թվային ոստիկանական պետություն։ Դա ինձ ցնցեց։
Ինչո՞ւ հենց NPR-ն, կառավարության խոսափողը, է մեզ ասում, թե իրականում ինչ է կատարվում։
Դու ճիշտ ես։ Ամենուր կարելի է տեսնել հին և նոր համակարգերի միջև լարվածությունը։
Երբ Կլաուս Շվաբը խոսում է Մեծ վերագործարկման մասին, դա ենթադրում է, որ այն, ինչ վերագործարկվում է, պատկանում է հին համակարգին։
Ճիշտ է։
Բայց կհայտնվի նոր համակարգ, որը հինից էլ ավելի վատ կլինի։
Բայց, տեսնում եք, հին համակարգը մաքրվում է, մաքրվում է Դոնալդ Թրամփի նման մարդկանց կողմից։
Եվ հին ծրագրերն ու հին համակարգի մնացորդները, ինչպիսիք են բազմազանությունը, հավասարությունը, ինտեգրումը և
մշակութային մարքսիզմը, բոլորը պարզապես անհետացել են։
Նոր համակարգը հիմնված է այս տեխնոկրատական գաղափարի վրա...
... վերահսկել ամեն ինչ վերևից մինչև ներքև, մինչև կյանքի ամեն մի հնարավոր ասպեկտը՝ արհեստական բանականության միջոցով։
Եվ սա նոր համակարգն է։
Թրամփի «Մեծ գեղեցիկ օրինագիծը» մի հատված ցույց է տալիս 6 միլիարդ... Ի դեպ, «Մեծ գեղեցիկ
օրինագիծը»... նկատե՞լ եք, որ B-ի փոխարեն գրել են 6։
Ես դա տեսա։ Դա հետաքրքիր է…
Եվ դրանք երեքն են։ Այո։
Սա Բայդենի պաշտոնավարման ժամանակ «Build Back Better» նախաձեռնության արդյունքն է։
Կառուցել ավելի լավ։ Այո։
Երեք B-եր՝ փոքրատառերով, խնդրում եմ (bbb).
Ինչևէ… Թրամփի «Մեծ գեղեցիկ Բիլը» սահմանային հսկողության տեխնոլոգիաների համար հատկացնում է 4 միլիարդ ֆունտ ստերլինգ։
Այնուհետև ԵՄ խորհրդարանը նոր է քվեարկել բոլոր ԵՄ մուտք գործող այցելուների համար կենսաչափական
սահմանային վերահսկողություն սահմանելու օգտին։
Այնուհետև կան ԱՄՆ ներգաղթի իշխանությունների համար նախատեսված հսկայական գումարները, որոնց մասին ես արդեն նշել եմ։
Որքանով է այս միգրացիոն ճգնաժամը հսկողական պետության խթանման պատրվակ?
Հետաքրքիր է, որ այս ամբողջ միգրացիոն խնդիրը հիմնականում նախաձեռնվել է եռակողմանի
հանձնաժողովի անդամ Պիտեր Սաթերլենդի աջակցության շնորհիվ։
Նա, իմ կարծիքով, Շոտլանդիայից կամ Իռլանդիայից է։
Եվ նա մեծ կարևորություն ուներ եռակողմանի հանձնաժողովում։
Նա դարձավ Միացյալ Ազգերի միգրացիայի հատուկ ներկայացուցիչը։
Այո։
Նա սկզբում ճանապարհորդել է բոլոր երկրներով։ Դա եղել է մի քանի տարի առաջ։
Նա այցելեց Եվրոպայի բոլոր երկրները և համոզեց դրանք սահմանել փախստականների թվի համար քվոտաներ,
որոնք նրանք պատրաստ էին ընդունել իրենց երկրներում։
Եվ ապա հանկարծ սկսվեց միգրացիան։ Եվ բոլոր այն երկրները, որոնք մտածում էին՝ «Լավ, մենք ուղղակի կստորագրենք ինչ-որ
բան, ինչ էլ որ լինի, քվոտան ստորագրելը ոչ մի մեծ բան չէ»։
Բայց հետո սկսվեց այս երկրներ ներգաղթը, և Միացյալ Ազգերը նրանց պատասխանատվության ենթարկեցին՝ պահպանելու այն
համաձայնագրերը, որոնք նրանք այդ ժամանակ ստորագրել էին։
Եվ հետո նրանք կենտրոնացան Ամերիկայի վրա, քանի որ մեր հարավային սահմանը լայնորեն բաց է այս բոլոր ներգաղթյալների համար։
Եվ դա ինձ զարմացրեց։ (Ի դեպ, Պիտեր Սաթերլենդը մահացել էր ընդամենը մի քանի տարի առաջ։) Ինձ շատ նյարդայնացնում էր տեսնել, թե ինչ
համարձակություն էր նա ցուցաբերում, երբ իրավիճակը իսկապես թեժանում էր, հատկապես Շվեդիայում և Միացյալ Թագավորությունում։
Նա շրջեց և տիրանացրեց այս երկրներին։
Մի՛ նվազեցրեք ձեր քվոտաները։ Դուք չեք կարող դա անել։
Դուք ստորագրել եք համաձայնագիր։ Դուք պետք է պահպանեք ձեր համաձայնագիրը։
Եվ, ցավոք, նրանք ընդունեցին հալածանքը և, փաստորեն, պարզապես շարունակեցին այս քաղաքականությունը։
Պարզապես նայեք, թե որտեղ է հիմա Եվրոպան։ Այստեղ նույնն է կատարվում։
Սկզբից ի վեր դա եռակողմ քաղաքականություն էր, որը առաջ մղվում էր Պիտեր Սաթերլենդի նման մեկի կողմից։
Ճիշտ է։ Եվ երբ դուք ասում եք, որ այս պապական մոտեցումը ընդունվեց, ապա կառավարությունները ընդունեցին մի
իրավիճակ, որը հակասում էր իրենց շահերին, իրենց երկրի շահերին, ընտրողների շահերին, ժողովրդի շահերին։
Ես անգամ չգիտեմ՝ արդյոք կընտրեի «ընդունել» բառը։
Ես կասեի, որ նրանց ստիպել են դա անել։ Իսկ վերին օղակում գտնվող մարդիկ հեշտությամբ
ենթարկվում են ճնշմանը և ընդունում են նման որոշումներ։
Ես կարծում եմ, որ նրանց շանտաժ են արել։ Ես կարծում եմ, որ համակարգը նրանց նկատմամբ ճնշման լծակներ ունի։
Եվ կարո՞ղ եք այս համատեքստում որևէ բան ասել վերջին անհետացման մասին։
Կամ, ավելի ճիշտ կլինի ասել՝ վերջին փորձին, որը ուղղված է Էփսթեյնի գործի ֆայլերի հետագա ցանկացած քննություն կանխելուն?
Դա անցյալ է։ Հիմա ամեն ինչ ավարտված է։
Դա իսկապես դա է։ Նրանք, հավանաբար, սկզբից ի վեր չկային։
Ներողություն եմ խնդրում, որ կրկին անդրադառնում եմ այս հնացած թեմային։
Եռակողմ հանձնաժողովը չի մեռել։ Այն շարունակում է շատ լավ գործել։
Ճիշտ է։
Բայց դուք պետք է հիշեք, որ Ջեֆրի Էփշտեյնը եղել է եռակողմանի հանձնաժողովի անդամ։
Առաջին հերթին նա նրա թևավորյալն էր։ Նա նրա խնդիրն է, որից նա պետք է ազատվի։
Բայց ո՞վ ունի այնքան երկար ձեռք, որ կարող է միջամտել պետական հաստատություններին, ինչպիսիք են Արդարադատության նախարարությունը,
Ներքին գործերի նախարարությունը կամ որևէ այլ մարմին։
Ո՞վ ունի այն ազդեցությունը, որ կարող է ճնշում գործադրել՝ կանխելու այս ամենը։
Ես կասեի, որ ինչ-որ պահի ընթացքում հենց եռակողմ հանձնաժողովն էր, որը գործադրում էր այս ճնշումը։
Դա հիմնականում նրա խնդիրն էր։ Եվ ոչ ոք երբեք չի կարող հասկանալ, թե ինչու էր Էպշտեյնը սկզբնական շրջանում անդամ
Trilateral Commission-ի, քանի որ նա իրականում ոչինչ չէր ներդրել։
Նրանք միշտ ունեցել են մի քանի մեդիա մոգուլներ։ Կային բարձր հեղինակություն վայելող իրավաբանական ընկերություններ,
բարձր պաշտոններ զբաղեցնող քաղաքական գործիչներ և ամբողջ աշխարհից ընկերությունների գլխավոր գործադիր տնօրեններ։
Գիտեք, բոլոր իսկապես մեծամեծերը։
Ներողություն, բայց Ջեֆ Էպշտեյնը երբեք այդպիսի ազդեցություն չի ունեցել։
Նա շատ փող ուներ։ Նա իր կարիերայի ընթացքում շատ փող վաստակեց, սակայն, ըստ էության, նա շանտաժիստ էր։
Դա միակ բանն էր, որ նա կարող էր առաջարկել եռակողմ հանձնաժողովի տեսանկյունից։
Նա անկասկած այս գործում վարպետ էր։ Դա վիճելի չէ։
Կտեսնե՞նք արդյոք երբևէ այս տեղեկությունը։ Չե՛մ։
Դա չի պատահի։ Երեքակողմանի հանձնաժողովը և ֆիլմերում կարող են հայտնված այլ մարդիկ դրան թույլ չեն տա։
Լավ։ Այսինքն՝ մենք չենք ստանա այն բավարարությունը, որ այս տեղեկությունը բացահայտվի՝ թե ովքեր էին ցուցակում և այլն։
Բայց մենք կարող ենք այսպես ասել՝ մարդիկ, եթե դա ձեզ ձեր կառավարության հանդեպ կասկածելի չի դարձնում, եթե դա ձեզ
չի հիասթափեցնում, եթե դա վերջապես ձեզ չի ստիպում ասել՝
Լավ, նրանք մեր կողմը չեն, ուրեմն ի՞նչ է հարկավոր։
Մենք առնվազն պետք է թույլ տանք ինքներս մեզ ոգեշնչվել և այս ուղղությամբ մտածել։
Լավ։ Դու մի անգամ եկեղեցում հանդիսատեսի առջև խոսել ես։
Ես տեսա տեսանյութը։ Այն ցուցադրվեց քրիստոնեական հանդիսատեսի առջև։ Եվ դու մեջբերում ես արել Հայտնություն գրքից։
Դա ճշգրիտ մեջբերում չէ, բայց դու ասացիր, որ Անտիքրիստը կգա որպես ինչ-որ գրավիչ ու հմայիչ բան։ Եվ
ես սկսեցի մտածել արհեստական բանականության մասին։
Մեր տեղական եկեղեցում շաբաթ օրը նախաճաշ ենք ունենում՝ ուղեկցված Աստվածաշնչի ուսումնասիրությամբ։
Եվ կա համակարգչային փորձագետ, և ամեն շաբաթ նա ասում է. «Լսեք, թե ինչ կարող եք անել
արհեստական բանականության միջոցով, դա զարմանալի է»:
Եվ նա խոսեց իմ որդու հետ, ով ներկայումս մտածում է, թե ինչ մասնագիտություն է ուզում սովորել, և ասաց։
Ոչ, մի դառնա ծրագրավորող, որովհետև շուտով դա կդառնա հնացած։
Շուտով ծրագրավորումը կհանձնվի արհեստական բանականությանը, ինչը կհեռացնի թանկարժեք, ինտենսիվ և տարիներ
տևող ծրագրավորման դասընթացների անհրաժեշտությունը։
Եվ ահա, նրա AI-ն օգտագործելու կարողությամբ մենք արեցինք հետևյալը. մանրամասների մեջ չեմ մտնի։
Բայց կար մի մարդ, որը լուրջ քրեական հետապնդման առջև էր կանգնած։ Նրան սպառնում էր երկարատև ազատազրկման դատավճիռ։
Եվ մեր խմբի այս փորձագետը գտավ մի եղանակ՝ արհեստական բանականություն կիրառելու համար դատարան
ուղղված նամակ գրելու և այս մարդուն պաշտպանելու։
Եվ հենց դա էլ նա արեց։ Դա շատ լավ նամակ էր։
Եվ հետո մենք հարցրինք արհեստական բանականությանը, թե արդյոք այն կարող է հանրության անունից դատարան նամակներ գրել։
Եվ արհեստական բանականությունը գրել է այս բոլոր նամակները տարբեր կատեգորիաներով և թեմաներով։
Եվ մեզ մնում էր միայն ստորագրել այն։ Եվ տղան ազատ արձակվեց։
Վաու, ինչ գրավիչ և հմայիչ բան է արհեստական բանականությունը մեզ համար արել։
Եվ այն բառը, որը դուք ձեր ելույթում այս մարդկանց ասացիք, լիովին տեղին է։
Քանի որ դու օգտագործեցիր կատարյալ բառը՝ «հիացնել»։
Նրանք ասացին, և ես մեջբերում եմ. «Հակաքրիստոսը կօգտագործի արհեստական բանականությունը ամբողջ աշխարհը ստրկացնելու համար»։
Եվ ինձ դուր է գալիս այս բառերի ընտրությունը, քանի որ մենք կարող ենք այն օգտագործել ժամանակակից կապանքների իմաստով։
Ժամանակակից իմաստով՝ հմայել, ոգեշնչել, գրավել, կախարդել, բայց նաև բառացի, բնօրինակ իմաստով՝ գերի վերցնել, որևէ մեկին բանտարկել։
Այդպես է լինում արհեստական բանականության դեպքում, չէ՞։
Դա իսկապես ճիշտ է։ Եվ դրա մեջ կա ևս մեկ կողմ։
ԱԻ-ն ունի այնքան շատ կողմեր, որոնք կարելի է ուսումնասիրել։
Եվ դրանցից մեկը անշուշտ կրոնական բնույթ ունի։
Սա արհեստական բանականության աստծո նոր գաղափարն է։ Դա իսկապես հետաքրքիր է։
Եվ անցյալում, օրինակ՝ Հին Կտակարանում, բայց նաև այսօր, մարդկանց կողմից ստեղծված աստվածները բաղկացած էին
փորագրված պատկերներից, քարե կերպարներից և արձաններից։ Եվ դրանցից ոչ մեկը չէր կարող խոսել։
Աստված անգամ ողբաց Հին Կտակարանի այս աստվածների համար։
Դու ունես աչքեր, որոնք չեն կարող տեսնել, ունես ականջներ, որոնք չեն կարող լսել, և այլն։
Բայց հանկարծ արհեստական բանականության մեջ հայտնվում է աստծո պատկեր, արհեստական բանականության աստված։
Սա կրոնական համակարգ է, որտեղ արհեստական բանականությունը օրեցօր ավելի է համարվում Աստված։
Եվ ինքն ինքն է ասելու, որ ինքը Աստված է։ Դա զարմանալի է։
Եթե մի պահ մտածեք՝ պատմության մեջ առաջին անգամ այս կուռքը կարող է խոսել, լսել, տեսնել, խոսել տարբեր լեզուներով, ցանկության
դեպքում միաժամանակ բոլոր աշխարհի լեզուներով ցանկացած բան ասել։
Եվ դա մեկ այլ տեսակի կուռք է։
Մենք երբեք նման բան չենք տեսել։ Դա ամբողջ աշխարհը հեղափոխելու է։
Ես կարծում եմ, որ մի քանի, շատ քիչ տարիների ընթացքում դա իսկապես մեծ, մեծ բան կդառնա։
Եվ դա մարդկանց հոգիների համար թակարդ կլինի։
Հիմա մենք խորանում ենք; դա դառնում է հոգևոր։
Պատրիկ, սա մեր երրորդ հարցազրույցն է, և ես ձեզ սա արդեն հարցրել եմ։
Ես յուրաքանչյուր հարցազրույցի վերջում ձեզ այս հարցն էի տալիս։
Այս անգամ ես այն մի փոքր կփոխեմ և հարցը տալուց հետո ձեզ կտրամադրեմ մեջբերում, այնուհետև դուք կարող եք պատասխանել։
Այս հարցը, իհարկե, ինձ է ուղղում նաև իմ խմբագրական կառավարման թիմը Գերմանիայից և Շվեյցարիայից։
Ինչ կարող են սովորական քաղաքացիները գործնականում անել տեխնոկրատիայի դեմ պայքարելու համար?
Եվ ես գտա մի մեջբերում, չգիտեմ՝ որտեղից է։ Այն իմ մեջբերումների տուփում էր, և այն այսպես է ասվում՝
«Ավտորիտար, տեխնոկրատական համաշխարհային գերիշխանության դեմ հակաթույնը պետք է լինի տեղական դիմադրությունը
և ցանկացած այնպիսի տեխնոլոգիայի մերժումը, որը կարող է մեզ ստրկացնել։» Կհամաձայնե՞ք դրա հետ։
Հավանաբար։ Չեմ կարծում, որ ես դա ասացի։
Ես մի անգամ նման բան ասացի։ Գործողություն պետք է ձեռնարկվի տեղական մակարդակում՝ ոչ թե ազգային կամ պետական մակարդակում։
Ձեր միակ գործողությունը պետք է լինի ձեր սեփական համայնքում՝ նախ կապ հաստատելով հարևանների հետ, ապա՝ տեղական իշխանությունների հետ։
Սրանք են ձեզնից վեր գտնվող միակ մարդիկ, որոնք, կարելի է ասել, կարող են ձեզ այսից պաշտպանել։
Այո։
Ցավոք, ինչպես ավելի վաղ նշեցի, աշխարհի քաղաքները վաղուց արդեն այս խելագարության տիրապետության տակ
են։ Դա չի նշանակում, որ նրանց չի կարելի համոզել։
Ոչ ոք չի ուզում դա անել։ Բայց դու կարող ես դիմակայել այս մարդկանց և համոզել նրանց, որ նրանք պետք
է հոգ տանեն քո մասին այնտեղ, որտեղ դու ապրում ես։
Եվ երբ նրանք դա անեն… Կան այնքան շատ բաներ, որ նրանք կարող են անել, բայց քաղաքացիներն են, որոնք պետք է առաջնորդեն, գիտեք։
Լավ, լավ։ Այս առավոտ ես մի փոքր մտածկոտ տոնով ասացի իմ տեխնիկին, իմ ձայնային ինժեներին. «Այո, դա լավ մեջբերում է»։
Եվ հետո ես հանեցի իմ սմարթֆոնը և ցույց տվեցի նրան։
Եվ ես նաև խոսեցի մեկ այլ տեխնոլոգիայի մասին, որը մենք օգտագործում ենք և որը կարող է օգտագործվել մեր դեմ։
Ինձ դուր եկավ նրա պատասխանը, որովհետև նա ասաց. «ԱԻ-ն նորմալ է, եթե մենք այն օգտագործենք միայն նրա սեփական ոչնչացման համար»:
Ես դրան էլ համաձայն եմ։
Լավ։ Փատրիկ, ինչպես կարող է մեր լսարանը ձեր մասին ավելին իմանալ։ Որն է ձեր կայքի հասցեն։
technocracy.news/en. Ամեն ինչ այնտեղ կգտնեք։
Տեխնոկրատիայի վերաբերյալ իմ նախնական ուսուցումը հասանելի է այնտեղ, և կան բազմաթիվ հոդվածներ, որոնց կարող եք մուտք գործել։
Սա իսկապես զարմանալի է։ Ես գրեթե 18 տարի է, ինչ այս գործով եմ զբաղվում և տեխնոկրատիայի
թեմայով հարուստ տեղեկատվություն եմ կուտակել։
Ես կուզեի, որ ավելի շատ մարդիկ գային և «աղբյուրից խմեին»։
Լավ է։
Կարծում եմ, որ այս համաժողովը մեզ այդ առումով լավատես լինելու հիմք է տալիս։
Հուսով եմ։
Շատ շնորհակալ եմ, որ եկաք։ Եվ մեծ ծափահարություններ Technocracy.News-ի Փատրիկ Վուդին։ Շատ շնորհակալ եմ։
Շնորհակալություն!
Շնորհակալություն, շնորհակալություն! Հիանալի Դեն, հիանալի Փատրիկ Վուդ!
Տեսնում ենք, որ այս առարկայում մենք դեռ անգրագետ ենք։
Դուք հիմքեր եք դրել արհեստական բանականության հետ համընթաց մնալու համար։
Շնորհակալություն այս հրաշալի պատկերացումը տրամադրելու համար։
Մենք ձեզ մաղթում ենք ամենալավը։ Բայ-բայ։ Բայ-բայ։