Ngayon ay napapadpad tayo sa isang nakapupukaw na panayam kung saan tinatanong ng ating nangungunang tagapagbalita at
tagapagpresenta ng Kla.TV na si Dan ang malalim na edukador na si Patrick Wood sa Estados
Unidos ng ilang mga katanungang eksistensyal.
At muli, dapat ipakita ang lubhang mapanganib na ugnayan sa pagitan ng artipisyal na intelihensiya, o AI para
sa madaling sabi, at ng ating pang-araw-araw na buhay.
Tatalakayin din ang mga kakaibang pamamaraan at mga programang paghihigpit nina Robert F. Kennedy, Donald Trump, at
Elon Musk, pati na rin ang pandaigdigang krisis sa migrasyon, na malinaw na ginagamit upang isulong ang pagsubaybay.
Ang sumusunod na panayam ay muling sumusuri sa medyo bagong terminong "technocracy", tinatanong kung sino ang nasa likod nito
at kung paano ito biglang nakakakuha ng laganap sa buong mundo.
Sinusubukan ni Dan na alamin sa pamamagitan ng kanyang mga tanong kung ano ang maaaring gawin ng mga indibidwal tungkol dito.
Ngunit una, silipin muna natin muli ang karera ni Patrick Wood, na nais naming
taos-pusong pasalamatan sa pagiging kasama namin dito!
Si Patrick Wood, na ipinanganak sa Estados Unidos noong 1947, ay isang sinanay na
ekonomista, analista sa pananalapi, at manunulat.
Siya ang may-akda ng aklat na Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation at katuwang na may-akda ng
mga aklat na The Trilateralists Who Control Washington, Mga Tomo 1 at 2, na inilathala noong huling bahagi ng dekada 1970.
Si Wood ay isang nangungunang eksperto sa elit na Trilateral Commission, sa mga patakaran nito at sa mga tagumpay nito sa
paglikha ng kanilang sariling ipinroklamang Bagong Pandaigdigang Kaayusang Pang-ekonomiya, na bumubuo sa
pinakadiwa ng napapanatiling pag-unlad sa pandaigdigang antas.
Siya rin ay isang nangunguna at kritikal na eksperto sa napapanatiling pag-unlad, berdeng ekonomiya,
Agenda 21, Agenda 2030, at historikal na teknokrasya.
Si Patrick Wood ay madalas na tagapagsalita at panauhin sa mga programang pang-radyo sa Estados Unidos.
Ang kanyang kasalukuyang pananaliksik ay nakatuon sa teknokrasya, transhumanismo at siyentismo, at kung paano nito
binabago ang pandaigdigang ekonomiya, pulitika at relihiyon.
Ang paksa niya ngayon ay: "Ang karera patungo sa artipisyal na superintelihensiya".
Patrick, salamat sa pagsama sa amin ngayon. Isang tunay na karangalan ito!
Handa na ba ang teknolohiya para sa AZK – ang Anti-Censorship Conference? – Opo, ginoo. Sige. Magsimula na tayo!
Patrick, ikinagagalak kong narito ka at maaari naming ibahagi ito sa isang internasyonal na madla.
Gayunpaman, sisimulan ko sa isang medyo seryosong pahayag.
Ang tanong ay: Kasinaharap ba natin ang ganap na digital na pagkaalipin?
Sa puntong ito, mukhang ganoon nga.
Maaari lamang akong magsalita para sa Amerika, hindi para sa ibang bansa. Siguro rin para sa Tsina.
At may sarili ring problema ang Europa tungkol dito.
Ngunit sa Amerika, tayo ay nasa bingit ng digital na pagkaalipin.
At kawili-wili na ang ating Kalihim ng Kalusugan, si Robert F. Kennedy Jr., ay kamakailan lamang lumabas sa pambansang
telebisyon at sinabi na gusto niyang magkaroon ang lahat sa Amerika ng isang suot na aparato para sa kalusugan sa loob ng
apat na taon na kokolekta ng lahat ng iyong datos at ipapadala ito sa iyong iPhone o kung ano pa man at pagkatapos ay sa cloud.
Nakakabahalang-baha ang mga ito, alam mo.
Nakikita natin na nangyayari ang mga ganitong bagay saanman sa kasalukuyan.
Kaya oo, talagang nasa bingit na tayo ng digital na pagkaalipin.
Oo. Alam mo, naitala ko ang isang sipi mula sa inyong website para sa panayam na ito, isang sinabi ni Robert F. Kennedy.
Sipi: "Naniniwala kami na ang mga portable na aparato ay susi sa adyendang 'Gawing Mabuti
Muli ang Kalusugan ng Amerika'" – wakas ng sipi.
Isinagawa ko ang aking kauna-unahang panayam para sa Kla.TV kasama si Robert F. Kennedy noong Disyembre 2019.
Higit sa lahat, tinalab ako sa lalaking ito bilang isang populistang bulldog, lumalaban sa establisyemento,
handang pabagsakin ang industriya ng parmasyutiko at magtrabaho para sa atin. Kailan nila siya nakuha?
Mahirap sabihin. Kapag pumupunta ang mga tao sa Washington D.C., gusto kong sabihin na
para bang nababalot ng ulap ang kanilang isipan.
At binabago nila ang kanilang pag-uugali at pananaw. Hindi ito nangyayari nang biglaan.
Ngunit mapapansin mo ito sa halos bawat politiko na ipinadala natin sa Washington, D.C. sa nakalipas na 50 taon.
Mabubuting tao ang pumupunta sa Washington. At pagbalik nila, hindi na sila gaanong mabubuting tao.
Kapag pinag-uusapan mo ang pag-uugali... naiisip ko ang ilang tauhan na itinuturing nating bahagi ng 'deep state'.
Halimbawa, kunin si Elon Musk, o si Klaus Schwab, o kahit si Donald Trump.
Mukhang nasisiyahan ang mga taong ito sa kanilang ginagawa.
May ginagampanan silang papel, o malaking bahagi ang kanilang ginagampanan dito.
Pero mukhang talagang nagustuhan iyon ni Trump.
Pero kapag tinitingnan mo si Robert F. Kennedy Jr... hindi ko alam kung ilang larawan na ang nakita ko niya na katabi ng
nakangiting si Trump o ng iba pa. At mukhang naghihirap siya.
Oo. Oo, nakita ko rin iyon.
Oo. Kaya ikaw ang eksperto sa teknokrasya at nakasulat ka na ng ilang libro tungkol sa paksa.
Oo nga.
Napag-usapan na natin ito dati, pero marami tayong bagong manonood dito mula sa buong mundo.
Lumalaki ang aming madla sa Pransya. Lumalaki ang aming madla sa Rusya.
Marahil hindi ka pamilyar sa salitang iyon.
Alam kong mahirap itong buodin sa madaling sabi.
Ngunit maaari mo bang bigyan ng maikling pangkalahatang-ideya ang mga bagong dating?
Ano ang teknokrasya? Ano ang mga layunin nito? At bakit napakahalaga na malaman ito?
Oo, halos 100 taon na ito ngayon.
Orihinal itong imbento sa Columbia University sa Lungsod ng New York, kung gusto mo.
Noon, ito ay isang progresibong think tank. Hanggang ngayon, ganoon pa rin ito.
Ngunit nagpasya ang mga inhinyero at siyentipiko sa unibersidad na ito na lumikha ng isang ganap na bagong sistemang
pang-ekonomiya. At inialay nila rito ang kanilang sarili.
Tinawag nila itong sistemang pang-ekonomiya na nakabatay sa yaman.
Dapat itong regulahin ng enerhiya, ang distribusyon at pagkonsumo ng enerhiya.
At sa paglipas ng mga taon, nakita na natin ito sa ibang pangalan, marahil sa ilalim ng 'Agenda 21'.
Tinawag ito ng Komisyong Trilateral na Bagong Kaayusang Pang-ekonomiya, Pandaigdigang
Kaayusang Pang-ekonomiya, Agenda 2030, atbp.
Mayroon kaming 'matalinong' paglago sa Amerika.
Ito ang parehong mga salita, ang parehong konsepto para sa teknokrasya, makasaysayang teknokrasya.
At nakikita natin ang mga pinagkukunang-yaman sa sentro. Ang enerhiya rin ay palaging nasa sentro.
Hindi iyon nakababahala. Ang nakababahala ay ang kahulugang ginamit nila nang ipakilala nila ito noong 1932...
Lahat ito ay tungkol sa 'agham ng social engineering' ('applied social science', literal na agham ng social engineering) .
Iyon ang kanyang unang pahayag: 'agham ng panlipunang inhinyeriya'.
Ano kaya ang ibig sabihin niyan? Malinaw na may kahalagahan ito ngayon. Dahil iyan ang nakikita natin kahit saan.
Ngayon ay minamanipula na ang mga tao ng AI, halimbawa.
At kasama, halimbawa, ang mga sistemang pampulitika na nagsisikap na impluwensyahan ang pag-uugali ng mga tao ("nudging"
ay nangangahulugang "marahang pagtulak" sa Ingles; paghihikayat sa mga tao na gumawa ng mas mabubuting desisyon).
Naalala mo ba na mayroong 'Nudge Unit' sa Inglatera?
Sinubukan ng institusyong ito na hikayatin ang mga tao na baguhin ang kanilang opinyon tungkol sa isang bagay.
Iyon ang agham ng "social engineering". Laganap ito sa lahat ng lugar ngayon.
At iyan nga talaga ang nakakalito sa pag-iisip mo.
Oo. Kapag pinag-uusapan natin ang nudging at social engineering, marahil hindi nakakagulat na ang ating
pinakasikat na paaralan ng pamamahayag ay nasa Columbia rin.
Oo. Tama iyon.
Ano ang kinalaman nina Zbigniew Brzezinski at ng kanyang Trilateral Commission sa paghubog ng
teknokratikong panahong ito na ating ginagalawan ngayon?
Ano ang kanilang mga layunin? At ano ang sa esensya ang kanilang panghuling layunin?
Ang unang layunin ay pamahalaan ang mga yaman ng mundo para sa kanilang sariling kapakinabangan, pangunahin nang malayo sa atin.
Malayo sa estado-bansa, malayo sa mga indibidwal.
At dapat mong maunawaan na nang isinulat ni Brzezinski ang kanyang aklat na Between Two Ages, na may salungguhit na
pamagat na 'Ang Papel ng Amerika sa Teknetronikong Panahon' (1970), ito ay isang pamalit na salita para sa teknokrasya.
Ngunit dapat tandaan na si Brzezinski ay propesor sa Columbia University nang isinulat niya ang aklat na ito.
Siya ay... Hindi ko alam kung may permanenteng posisyon na siya noon, pero siya ay isang umuusbong na propesor
ng agham pampulitika at sumulat tungkol sa teknokrasya.
Kaya't malinaw na may koneksyon sa pagitan ng teknokrasya noong dekada 1930 at ng narinig ni
Brzezinski sa mga pasilyo ng Columbia University.
Nang marinig ni Rockefeller ang konseptong ito, napagtanto niya na magbibigay-daan ito sa
kanya upang makuha ang mga yaman ng buong mundo.
At ang kanyang problema noon, bilang pangulo ng Chase Manhattan Bank, ay mauubos din sa kalaunan ang pera.
At kung gumuho ang sistemang salapi, ano pa ang magiging panghuli?
Paano mo mapoprotektahan ang iyong mga ari-arian? – Kailangan mong kontrolin ang iyong mga mapagkukunan.
Kung mayroon kang mga yaman, hindi mahalaga kung anong sistemang pananalapi ang meron ka sa puntong
iyon, dahil gusto ng lahat ang mga yaman para mabuhay.
Sa puntong ito, maaari kang makakuha ng anumang uri ng benepisyo mula sa bawat isa.
Ito ay, gaya ng sinasabi, isang laro para sa pag-iipon ng mga yaman.
Nakita na natin ito sa paglipas ng mga taon, sa buong mundo, tiyak na hindi lang sa Amerika.
Nagkaroon ng pambihirang pagsisikap na agawin ang mga yaman ng mundo mula sa mga estado-nasyon at ilipat ang mga ito sa isang
uri ng pandaigdigang pondo ng tiwala, kung maaari mong tawagin, na tanging ang mga higanteng korporasyong ito ang may access upang
makagawa ng mga kalakal at serbisyo para sa ating pagkonsumo.
At hindi natin dapat kalimutan ang tanyag na pahayag na ginawa ni Klaus Schwab ilang taon na ang
nakalipas, nang siya ay pangulo pa ng World Economic Forum:
Sa taong 2030, wala kang pag-aari ngunit masaya ka pa rin.
Karamihan sa mga tao ay nakatagpo na ng kasabihang ito dati.
Pero ano ang ibig niyang sabihin sa, "Hindi ka magmamay-ari ng kahit ano"?
Bahagi iyon ng kabuuang konsepto. Ayaw nilang magmay-ari ka ng anumang bagay.
Hindi nila kailanman nais na magkaroon ka ng anumang bagay.
Noong 1932 pa lamang, nang unang lumitaw ang teknokrasya, at muli sa Agenda 21, nakataya ang mga karapatan sa pag-aari.
At ngayon ay bumalik tayo sa simula. Ang mga taong tulad ni Klaus Schwab ay nagbabala sa
atin na balang araw ay wala na tayong pag-aari.
Pero sabi niya magiging masaya tayo. Huwag mag-alala, maging masaya.
Pinag-uusapan mo ang isang pandaigdigang pinagsamang pondo ng tiwala.
Gusto kong malaman kung mayroon bang mga bansa, punong ministro, pamahalaan o pangulo na tunay na umalis sa sistemang ito?
Ibig kong sabihin, sa balita, ipinapakita ang Russia, China, at Iran bilang axis ng kasamaan, ang tunay nating mga kaaway.
Ngunit kung titignan mo lamang ang mga yaman ng tatlong bansang ito, halos maaari mong
patakbuhin ang pandaigdigang ekonomiya gamit ang mga ito.
Ngunit kung talagang hindi sila isinama, maaari nating tapusin na hindi nila maipapahayag ang kanilang kalooban
dahil sila, sa Silangang at Gitnang Asya, ay lalaban sa atin. Ngunit kasali rin ba sila?
Ang sagot ay oo, dahil noong 1992 nang binuo ang Agenda 21, halos lahat ng bansa sa mundo ang pumirma rito.
Sa anumang dahilan, gusto nilang lahat na makakuha ng bahagi nito.
At sigurado ako na karamihan sa kanila ay hindi pa alam noon kung ano ang magiging kahulugan nito para sa kanila sa huli.
Ngunit gayon pa man, pumayag sila rito at pinayagan ang muling pagdidisenyo na maganap noon.
Ang mga organisasyon tulad ng karamihan sa mga NGO (mga organisasyong hindi pang-gobyerno) ay
direktang lumapit sa mga bansa at lungsod upang gawing mga napapanatiling lungsod ang mga ito.
Nagpakilala sila ng mga patnubay sa 'matalinong' paglago at sa Internet ng mga Bagay.
Ang sistema ng mga organisasyong hindi pang-gobyerno (NGO), ang ekosistema ng Mga Nagkakaisang Bansa na sumasaklaw sa buong
mundo, ay direktang kumalat sa mga lungsod at komunidad sa buong bansa at sa buong mundo
upang ipatupad ang mga patakaran ng Agenda 21.
Mula doon, kumalat ito hanggang sa pambansang antas. Naipit sila rito.
At may nagsabi rito na maaaring, halimbawa, bawiin tayo ni Pangulong Trump mula sa WHO o marahil
tuluyang bawiin tayo mula sa Mga Nagkakaisang Bansa.
Ayos lang iyon, pero ang buong polisiyang ito ay naka-ugat at naka-ukit sa buong Amerika.
At sa bawat lungsod, kahit sa lungsod na kinaroroonan natin ngayon, mayroong plano ng
aksyon para sa klima na nakabatay sa dogma ng UN.
Kaya ang mundo ay nababad sa bagay na ito mula sa itaas hanggang sa ibaba.
At ginawa nila iyon nang hindi hinihiling. Ginawa nila ito bilang isang boluntaryong programa.
Talagang kamangha-mangha rin iyon. Sabi nila, hindi mo naman kailangang gawin iyon, pero kung
gagawin mo, magiging masaya ka, o kung ano pa man.
At sinasabi ng mga tao, 'Ay, mukhang maganda iyan. Gawin na lang natin iyon.'
Oo, hindi ko iniisip na galing sa mga tao ang mga programang ito. Sa tingin ko, galing ang mga ito sa ibang lugar.
Oo, ganap. Ganap.
Talagang may ilang insentibo rito, at may ipinataw na presyur.
Siyempre. Kapag nakakita ang isang bayan ng dalawang consultant na nakasuot ng pin-striped na amerikana mula sa isang consultancy
organisation, gaya ng isang organisasyon para sa napapanatiling pag-unlad o kung ano pa man, na pumapasok, malalaman mong
dapat mong isara na lang ang pinto. Huwag mo silang papasukin!
Ngunit kung titigil sila sa pintuan mo at papayagan mong magsalita sila, bibigyan ka nila ng 50 dahilan kung bakit dapat
mong gamitin ang kanilang mga serbisyo sa konsultasyon upang ipatupad ang Agenda 21 at ang
napapanatiling pag-unlad sa iyong komunidad.
At ang ilan sa kanila ay tunay na masama. Ngunit ganoon nila binaluktot ang panlipunang estruktura sa ating bansa at
marahil pati na rin sa iba pang mga bansa sa buong mundo.
Oo. Dapat tayong maging napaka-mapag-alinlangan sa mga dayuhan.
Kapag nagtatag tayo ng isang non-profit na organisasyon o kilusan na nakikinabang sa atin, dapat tumunog ang mga
kampanilya ng babala sa sandaling sumali ang isang dayuhan.
Tama.
Alam mo ba kung ano ang iniisip ko ngayon? Sa tingin ko, parang sa Imperyong Romano, kung saan ang lokal na
pulitika, halimbawa sa Britanya, ay pinamamahalaan ng ilang Romano dahil tinutupad lang nila ang mga utos.
Wala silang koneksyon sa mga lokal na tao.
At iniisip ko ang mga puwersang pampulitika sa bansa.
Bakit kailangan pang kunin ng pulisya ng Seattle ang mga tao mula sa Philadelphia, pagkatapos Chicago,
pagkatapos New York, at pagkatapos Los Angeles, halimbawa?
Hindi nila gusto ang lokal na pamahalaan, hindi tunay na lokal na pamahalaan.
Oo, tama ka talaga. Nakikita natin ito sa buong bansa; masasabi mong ito ay isang padron, marahil sa buong mundo.
Gumamit ng mga mapagkukunan mula sa labas upang maipataw mo ang anumang gusto mo sa lugar na ito.
Gamitin ang iba pang mga mapagkukunan upang hindi nila mapansin na may naglalaro sa kanila.
At paano nga ba pumayag ang mga bansa at lokal na komunidad na ipasa ang kanilang mga
yaman sa isang internasyonal na konglomerado?
Narito ang isang halimbawa mula sa Japan. Ang lungsod kung saan ako ay nanirahan nang 20 taon ay inilipat
ang karapatan nito sa tubig sa isang kumpanyang Pranses.
Walang saysay iyon. Pero bahagi iyon ng kabuuang plano, hindi ba?
Oo, eksakto. Iyon na iyon.
Sasabihin ko na minsan, tulad ng sa halimbawa mo, malamang walang ideya ang mga naninirahan sa bansa kung ano ang nangyari.
Oo, tama iyon.
At isang araw ay nagigising sila at nagtataka kung sino na ngayon ang naniningil ng mas mahal na bayad para sa
kanilang tubig, o kung bakit hindi na ito tulad ng dati.
At saka nila napagtanto na may nanloko sa kanila.
Naalala mo ba na noong pinlano ang isang bagong malaking proyektong konstruksyon, ipinatupad ang batas na ito sa
paggamit ng lupa at kailangan mong magtayo ng malaking karatula kung naglalakad ka sa gubat at may pinaplanong proyekto?
Sinumang gustong magtayo ng anumang bagay doon ay kailangang maglagay ng malaking karatula at ipaalam sa
publiko na magkakaroon ng pampublikong debate tungkol dito at mas mabuting magsalita na ngayon.
Pero ang mga bagay na tulad ng halimbawa ng tubig na ito... Hindi nila gustong ipaalam ito sa kahit sino hanggang sa huli na.
Tama. Kawili-wili na ang ilang bagay ay naipasa mula sa Mga Nagkakaisang Bansa patungo sa mga lokal na
komunidad bilang bahagi ng pakete para sa pagpapanatili.
Isa sa mga ito ay ang pandaigdigang regulasyon sa konstruksyon. Hindi ito mga lokal na regulasyon.
Batay ang mga ito sa pandaigdigang pamantayan at lubos na kinamumuhian ng mga tao sa mga komunidad.
Gayunpaman, sila ay simpleng inampon.
Sinabi mo: Wakas na ng pag-uusap, magkakaroon ka ng pamantayang ito.
Itatayo ninyo ang inyong mga bahay at gusali alinsunod sa mga pamantayang ito.
Pinabaliw nito ang lahat dahil walang daan palabas.
Sabihin nating mayroon kang maliit na bagay na hindi ka pinapayagang magkaroon,
kailangan mong ayusin iyon bago ka makalipat.
Una, inistorbo ang mga tao sa mga walang kabuluhang bagay, at iyon ang nagpagulo sa kanila.
Ito ay isang halimbawa kung paano nakaimpluwensya ang mga panlabas na puwersa sa lahat ng mga komunidad sa Amerika at sa
buong mundo upang yakapin ang mga bagong pamantayan sa pagtatayo.
Oo. Kung maaari mong buodin o ipakita ang panlabas na impluwensiyang ito sa isang simbolo, masasabi kong ito ang bilog
na bahaghari na kumakatawan sa 23 layunin para sa pagpapanatili.
Nakita ko na ang mga negosyante, mga tao sa pamahalaan, sa mga paaralan, sa mga distrito ng paaralan, at sa mga administrasyon
na nagsusuot ng ganitong mga pin na makulay na bahaghari.
Pagbalik sa Japan, madalas makita sa mga construction site, kahit pribado pa, ang makulay na bahagi ng
langit na may mga layunin na nakalista sa ilalim nito.
At sa tingin ko, malamang na ang mga ito ay, gaya ng sinasabi mo, napapailalim sa ilang mga paghihigpit...
Diyos ko, talaga naman.
Oo, kailangan mong basahin ang bawat pangungusap para malaman kung tungkol saan ito.
Ang unang pangungusap ay hindi nagbibigay ng tunay na kahulugan, ngunit kung ipagpapatuloy mong basahin ang teksto, makikita
mo ang maliliit na letra at sasabihin sa sarili: "Naku!"
Sa puntong ito, ito ay lubos na mapang-api.
Alam mo, nandiyan ang kanilang agenda sa isang paraan, pero kailangan mong tingnan nang mabuti ang teksto para mapansin ito.
Oo. Sa iyong website, inihahambing mo ang "Big Beautiful Bill" ni Trump (ang "One Big Beautiful Bill Act," batas ni Trump para
dagdagan ang paggasta sa militar at palawakin ang mga bagong teknolohiyang AI, na naging batas noong 4 Hulyo 2025)
sa Patriot Act pagkatapos ng 9/11. Paano sila magkumpara?
Sa bagong panukalang batas na ito, inilaan ang bilyon-bilyong dolyar para sa mga sistema ng pagsubaybay.
At hindi ito gaanong pinag-uusapan sa Amerika, kahit na dapat itong pag-usapan.
Ipinapakilala ang mga bagong programa upang suriin at pagsamahin ang lahat ng impormasyon ng ating pamahalaan sa mga AI database.
In-compile at in-analisa ng Palantir.
...pinagsama-sama ng AI. At pagkatapos ay magiging pangunahing manlalaro na ang Palantir sa larangang ito.
Sa DOGE sa ilalim ng pamumuno ni Elon Musk, ang layunin ay hindi talaga makatipid ng pera, kundi unang
dalhin ang mga daloy ng datos ng mga ahensya sa AI.
Oo.
Sa ngayon, nagtagumpay sila.
Lahat ng malalaking ahensya ay may daloy ng datos na pumapasok sa AI, ngunit ngayon ay may isang pangkalahatang
sistema na binubuo ng Palantir upang pag-isahin ang lahat sa isang malaking, magandang sistema ng pagmamanman.
Oo. At ngayon…?
Lalampasan nito ang Patriot Act at magmumukhang isang mahinhin na pag-usad.
Oo. At habang pinag-uusapan pa natin ang pagtitipid:
May mga konserbatibong kaibigan ako, mga tagasuporta ni Trump, na lumalapit sa akin pagkatapos ng pinakabagong
balita tungkol sa pagbawas o pagkansela ng mga programa at nagsasabing: Hindi ba't maganda iyon?
Pero hindi sila interesado sa sobrang mamahaling bagay.
Hindi ako naniniwala na babawasan nila ang badyet ng militar kahit man lang.
At sa tingin ko hindi rin talaga nila hinaharap ang mga pag-angkin.
Hindi. Ibig kong sabihin, ang Social Security, ang health insurance (Medicare), ang programa sa kalusugan (Medicaid)
at ang mga bombang ginagawa natin ay patuloy na gagawin.
Oo, sinabi ko mula pa sa simula, nang iminungkahi ang DOGE, na hindi ito tungkol sa pagtitipid ng pera.
Hindi ito kailanman tungkol sa pagtitipid ng pera.
Hindi ito tungkol sa pagbuwag o pag-aalis ng mga ahensya ng gobyerno mismo, kundi tungkol sa
paggamit ng AI upang kontrolin ang ating gobyerno.
Tuldok. At iyan nga ang eksaktong nangyari.
Oo.
At ganoon pa rin ang kaso.
Oo. Oo. Oo. Balik tayo sa paksa ng mga huwad na pagtitipid na ito – kamakailan lang ay nakikinig ako sa public radio dito sa US
, at binanggit nila si Marco Rubio ( Kalihim ng Estado ng US).
At naiinis si Rubio sa mga taong pumupuna sa gobyerno dahil pinutol nito ang lahat ng mga programang ito, at ang isa sa mga
programa ay may kinalaman sa internasyonal..., hindi ko alam.
Mayroon kaming mga ahensya sa buong mundo na nangongolekta ng impormasyon at nagsisiyasat kung may
mga panganib dito't doon, at binawasan sila ng pondo.
At dumating si Rubio at sinabi na usapin lang iyon ng pagbabawas ng taba at basura at pag-aalis ng mga ito.
At sa parehong oras, ang badyet ng US Immigration and Customs Enforcement (ICE) ay dinadagdagan mula 15 bilyon
hanggang 150 o 170 bilyon? Anong uri ng pagbawas iyon?
Tama. Walang kahit anong pagputol.
Oo, ilang beses na ba natin narinig iyon sa nakalipas na 50 taon?
Bawat pangulo na hinirang o inihalal mula pa noong hindi bababa sa 1970 ay nagsabi ng pareho.
Aalisin namin ang lahat ng hindi kailangan, gagawing mas episyente ang pamahalaan, at makakatipid kami ng
pera sa anumang paraan, ngunit lahat ng iyon ay nabigo.
Para sa akin, ipinapakita nito na hindi nila kailanman nilayon.
Tama.
Ngunit madali itong ipagbenta sa publiko, na iyon ang dahilan para iboto sila, para magsikap
para sa susunod na triad, naiintindihan mo ba?
Kaya walang sinuman ang nagtagumpay, at hindi rin sila magtatagumpay ngayon, dahil
hindi iyon ang layunin mula pa noong una.
Ang layunin ay palaging isama ang AI sa gawain ng ating pamahalaan.
Ito ay isang napakalaking bagay na hindi dapat maliitin.
Ilan, ilang ganitong napakalaking sentro ng datos, na labis ang konsumo ng enerhiya at sobra-sobra
ang laki para sa AI, ang naitayo sa buong bansa?
Mayroon kaming ilang ganito rito sa Mesa, Arizona, kung saan makikita mo ang Facebook, Google, at
Amazon kasama ang kanilang malalaking sentro ng datos.
Naku, inilalagay ang mga ito sa buong bansa.
May isang malaking pasilidad sa Texas. Mayroon ding malaking pasilidad sa Memphis.
Maraming data centre sa lugar ng Washington, D.C., Arlington. Para saan ginagamit ang mga data centre na ito?
Hindi lang sila nandiyan para magkaroon ka ng paborito mong chatbot na sumasagot sa lahat ng tanong mo. Hindi iyon ang punto.
Ang layunin ay makalikom ng datos sa unang lugar, lalo na ang napakalaking dami ng datos na nagmumula sa mga
website ng pamahalaan at sa lahat ng pampublikong awtoridad.
Hindi mo man lang maisip iyon, at saka nariyan pa ang lahat ng datos pinansyal mula sa Wall Street at iba pa.
Lahat ng datos na ito ay sinisipsip sa AI.
At ang layunin ng lahat ng mga sentrong pangkalap ng datos na ito, pati na rin ng mismong pagbuo ng
software mula sa OpenAI at Grok, atbp., at X.AI...
Ang mga programang ito ay naitatag na at aktibong kumukuha ng datos mula sa ating pamahalaan at lipunan sa pangkalahatan.
Oo. Kapag pinag-uusapan mo ang mga sentro ng datos, naaalala ko ang mga bilangguan.
Parang ganoon.
Dahil binanggit ko ang pagtaas na ito mula 15 bilyon hanggang 150 o 170 bilyon sa badyet ng US Immigration Service.
Narinig ko ang mga tao na pinag-uusapan kung para saan gagamitin ang pera. Siyempre, gagamitin ang datos ng AI.
At pagkatapos ay gagamitin nila iyon para sa, sa tingin ko, 170,000 ICE officers na maghahanap sa buong bansa.
Makikita mo sila sa mga supermarket, paaralan, parke, palaruan, at mga gusaling pampamahalaan. Iyan ang sabi ng ulat sa radyo.
At isipin mo, ang mismong mamamahayag ang nagsabi sa radyo publiko na sila ay lumilikha ng
isang digital na estadong pulisya. Nagulat ako noon.
Bakit ang NPR, ang tagapagsalita ng pamahalaan, ang nagsasabi sa atin kung ano talaga ang kalagayan?
Tama ka. Makikita mo ang tensyon sa pagitan ng lumang sistema at ng bagong sistema saanman.
Kapag pinag-uusapan ni Klaus Schwab ang Dakilang Pag-reset, ipinahihiwatig nito na ang
anumang ini-reset ay kabilang sa lumang sistema.
Tama.
Ngunit darating ang isang bagong sistema na mas masahol pa kaysa sa dati.
Ngunit, nakikita mo, ang lumang sistema ay tinatangay na, tinatangay ng mga taong tulad ni Donald Trump.
At ang mga lumang programa at ang mga labi ng lumang sistema, tulad ng pagkakaiba-iba, pagkakapantay-pantay,
integrasyon at kultural na Marxismo, ay simpleng nawala na.
Ang bagong sistema ay nakabatay sa ideyang teknokratiko na ito...
... upang kontrolin ang lahat mula sa itaas hanggang sa ibaba, pati na ang bawat
posibleng aspeto ng buhay – sa pamamagitan ng AI.
At iyan ang bagong sistema.
Bahagi ng "Big Beautiful Bill" ni Trump ay nagpapakita ng 6 bilyon... Sa totoo lang, Big Beautiful Bill...
napansin mo ba na 6 ang isinulat nila sa halip na B?
Nakita ko 'yan. Nakakatuwa 'yan...
At may tatlo sa kanila. Oo.
Ito ang resulta ng inisyatibang "Build Back Better" sa panahon ng panunungkulan ni Biden.
Buuin Muli nang Mas Mabuti. Oo.
Tatlong B – maliliit na titik, pakiusap (bbb).
Gayunpaman... Inilalaan ng "Big Beautiful Bill" ni Trump ang £6 bilyon para sa teknolohiyang pang-surveillance sa hangganan.
Kakatapos lang bumoto ang Parlamento ng EU pabor sa biometric na kontrol sa hangganan para sa lahat ng bisitang papasok sa EU.
At saka nariyan ang napakalalaking halaga para sa mga awtoridad sa imigrasyon ng Estados Unidos na nabanggit ko na.
Hanggang saan ay isang dahilan lamang ang krisis sa migrasyon para isulong ang estado ng pagsubaybay?
Nakakatuwa na ang buong isyung ito tungkol sa migrasyon ay pangunahing sinimulan dahil sa suporta ng isang
miyembro ng Trilateral Commission na si Peter Sutherland.
Mula siya sa Scotland o Ireland, sa tingin ko.
At siya ay isang makapangyarihang tao sa Trilateral Commission.
Siya ang naging Espesyal na Kinatawan ng Mga Nagkakaisang Bansa para sa Migrasyon.
Oo.
Orihinal siyang naglakbay sa lahat ng mga bansa. Ilang taon na ang nakalipas noon.
Pumunta siya sa lahat ng mga bansa sa Europa at kumbinsido sila na magtakda ng mga quota para sa bilang ng mga
refugee na handa nilang tanggapin sa kanilang mga bansa.
At bigla na lang nagsimula ang migrasyon. At lahat ng mga bansang iyon na nag-isip, "Sige, pipirmahan na lang namin ang
kahit ano, hindi naman malaking bagay ang magpirma ng quota."
Ngunit nagsimula ang migrasyon patungo sa mga bansang ito, at hinanap ng Mga Nagkakaisang Bansa ang kanilang pananagutan
dahil sa pagsunod sa mga kasunduang kanilang pinirmahan noon.
At pagkatapos ay nakatuon sila sa Amerika, dahil bukas nang malawakan ang ating timog
na hangganan sa lahat ng mga imigranteng ito.
At nagulat ako. (Sa totoo lang, namatay si Peter Sutherland ilang taon lang ang nakalipas.) Sobrang nakakainis sa akin
makita ang tapang na ipinakita niya nang talagang uminit ang sitwasyon, lalo na sa Sweden at sa United Kingdom.
Lumibot siya at tinirano ang mga bansang ito:
Huwag mong ibaba ang iyong mga quota! Hindi mo iyon dapat gawin!
Nilagdaan mo ang isang kasunduan. Dapat mong sundin ang iyong kasunduan.
At sa kasamaang palad, tinanggap nila ang panliligalig at halos ipinagpatuloy lang nila ang patakarang ito.
Tingnan mo kung nasaan na ngayon ang Europa! Nangyayari rin dito ang parehong bagay.
Mula pa sa simula, ito ay isang patakarang trilateral na pinatatakbo ng isang taong katulad ni Peter Sutherland.
Tama. At nang sabihin mong tinanggap ang paternalismo na ito, tinanggap ng mga pamahalaan ang isang sitwasyon na
salungat sa kanilang interes, sa interes ng kanilang bansa, sa interes ng mga botante, sa interes ng mga tao.
At hindi ko alam kung pipiliin ko pa nga ang salitang 'tanggapin'.
Masasabi kong pinilit silang gawin iyon. At ang mga taong nasa tuktok ay madaling mapilit na gumawa ng ganoong mga desisyon.
Naniniwala ako na sila ay binantaan ng pangingikil. Naniniwala ako na may hawak ang sistema laban sa kanila.
At maaari ka bang magsabi ng anumang tungkol sa kamakailang pagkawala na ito sa kontekstong ito?
O dapat ko bang sabihin, sa pinakabagong pagtatangka na pigilan ang anumang karagdagang pagsusuri sa mga file ni Epstein?
Tubig na lang sa ilalim ng tulay 'yan. Tapos na lahat ngayon.
Iyon nga talaga. Marahil ay wala na sila mula pa sa simula.
Pasensya na sa paulit-ulit kong pagbanggit sa paulit-ulit nang paksang ito.
Hindi pa patay ang Komisyong Tatlong Panig. Patuloy itong gumagana nang maayos.
Tama.
Ngunit kailangan mong tandaan na si Jeffrey Epstein ay miyembro ng Trilateral Commission.
Una sa lahat, siya ang alagad niya. Siya ang problema niya na kailangan niyang alisin.
Ngunit sino ang may ganoong kahabaan ng braso na kayang makialam sa mga institusyong pang-estado tulad ng Kagawaran ng Katarungan,
Kagawaran ng Panloob na Usapin, o anumang ibang awtoridad?
Sino ang may mahabang braso para magpataw ng presyon upang pigilan itong mangyari?
Ipagtatalo ko na sa isang punto sa daan, ang Trilateral Commission ang nagpataw ng presyur na ito.
Iyon ay pangunahing problema niya. At walang sinuman ang kailanman makakaintindi kung bakit naging
miyembro si Epstein ng Trilateral Commission sa simula pa lang, dahil wala naman talaga siyang naambag.
Palagi silang may ilang media mogul. May mga kilalang firmang pang-abogado, mga mataas na ranggong
politiko, at mga CEO ng mga kumpanya mula sa buong mundo.
Alam mo, ng talagang malalaking tao.
Pasensya na, pero hindi kailanman nagkaroon si Jeff Epstein ng ganoong uri ng impluwensya.
Marami siyang pera. Kumita siya ng maraming pera sa kanyang karera, ngunit sa esensya ay
isang bihasang pantatakot at paninikil siya.
Iyon lamang ang tanging maiaalok niya mula sa pananaw ng Trilateral Commission.
Walang duda na siya ay isang dalubhasa rito. Hindi iyon pinagtatalunan.
Makikita ba natin kailanman ang impormasyong ito? Hindi kailanman.
Hindi iyon mangyayari. Hindi papayagan iyon ng Trilateral Commission at ng iba pang
mga taong maaaring lumabas sa mga pelikula.
Sige. Kaya hindi natin matatamasa ang kasiyahan na malaman ang impormasyong ito, kung sino ang nasa listahan, atbp.
Ngunit masasabi natin ito: mga kaibigan, kung hindi kayo nagdududa sa inyong pamahalaan dahil dito, kung hindi
kayo naiinis dahil dito, kung hindi kayo sa wakas magsasabi:
Okay, hindi sila nasa panig natin, ano pa ang kailangan?
Dapat nating payagan ang ating sarili na ma-inspire na mag-isip sa ganitong direksyon.
Sige. Minsan kang nagsalita sa harap ng mga tagapakinig sa simbahan.
Nakita ko ang video. Nasa harap ito ng isang Kristiyanong madla. At binanggit mo ang Pahayag.
Hindi iyon ang eksaktong sipi, pero sinabi mong darating ang Antikristo bilang isang kaakit-akit at
kaanyayang bagay. At nagsimula akong mag-isip tungkol sa AI.
Mayroon kaming almusal tuwing Sabado na may pag-aaral ng Bibliya sa aking lokal na simbahan.
At may isang eksperto sa kompyuter, at tuwing linggo sinasabi niya, "Pakinggan ninyo kung ano ang
magagawa ninyo gamit ang AI, kamangha-mangha ito."
At kinausap niya ang anak ko, na kasalukuyang nag-iisip kung aling propesyon ang nais niyang pag-aralan, at sinabi niya:
Hindi, huwag kang maging programmer, dahil malapit na itong maging lipas.
Malapit nang pamunuan ng AI ang pagprograma, na aalisin ang pangangailangan para sa mamahalin at matinding
mga kurso sa pagprograma na tumatagal ng maraming taon.
At isa sa mga bagay na ginawa namin gamit ang kanyang kakayahang gumamit ng AI ay ito: Hindi ko na papasok sa mga detalye.
Ngunit may isang lalaki na humaharap sa seryosong paglilitis kriminal. Humaharap siya sa mahabang sentensiya sa bilangguan.
At natagpuan ng eksperto sa aming grupo ang paraan upang gamitin ang AI sa pagsulat ng liham
panghukuman para ipagtanggol ang lalaking ito.
At iyon ang ginawa niya. Napakagandang liham iyon.
At saka namin tinanong ang AI kung maaari itong magsulat ng mga liham sa hukuman para sa publiko.
At isinulat ng AI ang lahat ng mga liham na ito na may iba't ibang kategorya at paksa.
At ang kailangan lang naming gawin ay pirmahan ito. At pinalaya ang lalaki.
Wow, ang nakakaakit at kaakit-akit na bagay na ginawa ng AI para sa atin.
At ang salitang ginamit mo sa iyong talumpati sa mga taong ito ay lubos na angkop.
Dahil ginamit mo ang perpektong salita, ang "captivate."
Sabi nila, at binabanggit ko: "Gagamitin ang AI upang alipinin ang buong mundo" – gagamitin
ng Antikristo upang alipinin ang buong mundo.
At gusto ko ang napiling mga salita dahil magagamit natin ito para sa makabagong kahulugan ng pagkaalipin.
Sa makabagong kahulugan, upang humabî, magbigay-inspirasyon, makaakit, magpahanga, ngunit pati na rin sa literal na
orihinal na kahulugan ng pagkuha ng isang tao bilang bihag.
Ganito talaga kapag AI, di ba?
Talaga namang ganoon. At may isa pang aspeto rito.
Maraming aspeto ang AI na maaaring tuklasin.
At isa sa kanila ay tiyak na may likas na relihiyoso.
Ito ang bagong konsepto ng isang diyos na AI. Talagang kawili-wili iyon.
At noong nakaraan, halimbawa sa Lumang Tipan, ngunit pati na rin ngayon, ang mga diyos na nilikha ng mga tao ay
binubuo ng mga inukit na imahe, mga pigura ng bato, at mga estatwa. At wala sa mga ito ang makapagsalita.
Nagdalamhati pa nga ang Diyos tungkol sa mga diyos ng Lumang Tipan:
Mayroon kang mga mata na hindi makakita, mayroon kang mga tainga na hindi makarinig, atbp.
Ngunit biglang lumitaw ang imahe ng isang diyos sa AI, isang diyos na AI.
Ito ay isang sistemang panrelihiyon kung saan ang AI ay lalong itinuturing na Diyos.
At sasabihin niya mismo na siya ay Diyos. Nakakabigla iyon.
Kung iisipin mo sandali: sa kauna-unahang pagkakataon sa kasaysayan, ang idolo na ito ay maaaring magsalita, makinig,
makita, magsalita ng iba't ibang wika, at sabihin ang anumang bagay sa lahat ng wika
sa mundo nang sabay-sabay, kung gusto niya.
At iyon ay isa pang uri ng diyus-diyosan.
Hindi pa namin nakakita ng ganito dati. Babaguhin nito ang buong mundo.
Sa tingin ko, sa loob ng ilang taon, napakakaunti lang, magiging isang napakalaking bagay ito.
At magiging bitag ito sa mga kaluluwa ng mga tao.
Ngayon ay napakalalim na; nagiging espiritwal na ito.
Patrick, ito na ang ikatlong panayam natin, at naitanong ko na ito sa iyo dati.
Tinanong ko sa iyo ang tanong na ito sa pagtatapos ng bawat panayam.
Sa pagkakataong ito, babaguhin ko ito nang kaunti at bibigyan kita ng isang sipi pagkatapos kong
itanong ang tanong, at saka ka maaaring sumagot.
Ang tanong ay nagmumula rin sa aking pangkat ng pamamahala sa editoryal sa Alemanya at Switzerland, siyempre.
Ano ang magagawa ng mga karaniwang mamamayan sa praktikal na paraan upang labanan ang teknokrasya?
At nakakita ako ng isang sipi, hindi ko alam kung saan ito nanggaling. Nasa kahon ng aking mga sipi ito at nakasulat:
Ang panlunas sa awtoritaryo, teknokratikong dominasyon sa buong mundo ay dapat lokal na paglaban at
pagtanggi sa anumang teknolohiyang maaaring mag-alipin sa atin. Sasang-ayon ka ba rito?
Marahil. Sa tingin ko hindi ko iyon sinabi.
Sinabi ko na rin ang katulad noon. Dapat isagawa ang aksyon sa lokal na antas – hindi sa pambansa o pang-estado.
Ang tanging hakbang na dapat mong gawin ay sa loob ng iyong komunidad: una, makipag-ugnayan sa iyong mga
kapitbahay, at pagkatapos ay sa mga lokal na awtoridad.
Sila lamang ang mga nasa itaas mo na makapagbibigay sa iyo ng proteksyon laban dito, gaya ng pagsasabi.
Oo.
Sa kasamaang palad, tulad ng nabanggit ko kanina, matagal nang nasakop ng kabaliwang ito ang mga lungsod sa
buong mundo. Hindi ibig sabihin na hindi sila mapapaniwala.
Walang gustong gawin iyon. Ngunit maaari mong harapin ang mga taong ito at kumbinsihin silang
kailangan nilang alagaan ka sa iyong tinitirhan.
At kapag ginagawa nila iyon... Maraming bagay ang maaari nilang gawin, pero kailangang manguna ang mga mamamayan, alam mo.
Tama, tama. Kaninang umaga lang, sinabi ko sa aking teknisyan, sa aking sound engineer, nang
medyo mapag-isip, "Oo, maganda iyan na quote."
At saka inilabas ko ang aking smartphone at ipinakita ko ito sa kanya.
At pinag-usapan ko rin ang isa pang teknolohiya na ginagamit namin at maaaring magamit laban sa amin.
Nagustuhan ko ang kanyang sagot dahil sinabi niya, "Ayos lang ang AI hangga't gagamitin
lang natin ito para sa sarili nitong pagkawasak."
Sumasang-ayon din ako diyan.
Sige. Patrick, paano malalaman ng ating mga tagapakinig ang higit pa tungkol sa iyo? Ano ang address ng iyong website?
technocracy.news/en. Makikita mo roon ang lahat.
Makikita mo roon ang aking panimulang pagsasanay sa teknokrasya, at may iba't ibang artikulong maaari mong ma-access.
Talagang nakakabighani ito. Halos 18 taon na akong gumagawa nito at nakalikom na ng
napakaraming impormasyon tungkol sa teknokrasya.
Sana mas maraming tao ang darating at uminom mula sa pinagmumulan.
Sige.
Sa tingin ko, binibigyan tayo ng kumperensiyang ito ng dahilan para maging optimistiko sa bagay na iyon.
Sana nga.
Maraming salamat sa pagdating. At isang malakas na palakpakan para kay Patrick Wood mula sa Technocracy.News. Maraming salamat!
Salamat!
Salamat, salamat! Kamangha-mangha kang Dan, kamangha-mangha kang Patrick Wood!
Makikita natin na hindi pa rin tayo marunong bumasa at sumulat sa paksang ito.
Naitatag mo na ang mga pundasyon para makasabay sa AI.
Salamat sa pagbibigay ng kahanga-hangang pananaw na ito.
Nais namin sa iyo ang lahat ng pinakamabuti! Paalam. Paalam.